YT YouTube2Text

YouTube2Text → Transcripts → Wywiad jubileuszowy z Rektorem prof. dr. hab. Januszem Kapuśniakiem

Wywiad jubileuszowy z Rektorem prof. dr. hab. Januszem Kapuśniakiem — Transcript

by Uniwersytet Jana Długosza w Częstochowie · 7,877 words · 1,442 segments · language en · Watch on YouTube

Open in transcriber Summarize with AI Download SRT/VTT

Full transcript

0:0055 lat uczelni to jest pretekst do tego,
0:03żeby o tej uczelni rozmawiać z dużą
0:06czułością też przyglądając się jej
0:08historii, przyglądając się ludziom,
0:10którzy tę historię tworzą. Dziś jest ze
0:14mną profesor Janusz Kapuśniak. Pięknie
0:17się kłaniam. Dzień dobry. Dzień dobry
0:19pani redaktor. Dzień dobry państwu.
0:21>> Rektor Uniwersytetu Jana Długosza w
0:23Częstochowie w tej kadencji 2024-28.
0:27Prorektor do spraw nauki współpracy
0:29zagranicą wcześniej akademii, jeszcze
0:31Jana Długosza, dziś uniwersytetu,
0:34wcześniej dziekan wydziału
0:35matematyczno-przyrodniczego,
0:37zajmujący się chemią, technologią
0:39żywności i żywienia. Czy to wszystko się
0:41zgadza?
0:42>> Tak, wszystko się zgadza. Tych funkcji
0:43przez te lata 30 lat pracy było bardzo
0:46dużo, prawda? jeszcze dyrektor Instytutu
0:49Chemii Ochrony Środowiska i
0:50Biotechnologii, kierownik zakładów,
0:52kierownik katet, przewodniczący rady
0:54dyscypliny, technologia żywności
0:56żywienia. Także rzeczywiście tych
0:58funkcji, które pełniłem w Uniwersytecie
1:00Jana Długosza było całkiem dużo
1:02>> funkcji całkiem dużo, ale Częstochowa
1:04nie była taka oczywista w pana życiu od
1:06samego początku.
1:08>> Sytuacja była dosyć skomplikowana. Ja
1:10zdawałem maturę w 1991 roku, czyli
1:13dzisiaj akurat kiedy nagrywamy ten
1:15wywiad obchodzimy 35lecie tego momentu,
1:18kiedy zdawałem maturę. Także to jest dla
1:21mnie też rok jubileuszowy uniwersytetu,
1:23ale też pewien rodzaj jubileuszu dla
1:25mnie, prawda, ponieważ to jest 30 lat
1:27pracy w uniwersytecie i 35 lat związku z
1:30Uniwersytetem Jana Długosza w
1:32Częstochowie. Ja kończyłem liceum,
1:34pierwsze liceum ogólnokształcące imienia
1:36na Smolenia w Bytomiu, taką szkołę z
1:38ogromnymi tradycjami. To był trudny rok.
1:41Słuchałem tutaj ostatnio wywiadu pana
1:43rektora z rektorem Bkiem, który mówił o
1:45pewnych swoich perturbacjach związanych
1:48z kończeniem studiów w okresie stanu
1:50wojennego. Ja akurat kończyłem liceum w
1:52roku 91. To był taki okres dużych zmian
1:56politycznych, społecznych i
1:57gospodarczych, co jakby odbijało się też
2:00w pewien sposób na młodych ludziach. Jak
2:02wiemy w roku 1990 została rozwiązana
2:05Polska Zjednoczona Partia Robotnicza.
2:07Wyprowadzono sztandary. Wtedy też się
2:09zmieniły lektury. Chociażby tak, jeżeli
2:11słuchacze pamiętają albo wiedzą, był
2:13kanon lektur, który obowiązywał od roku
2:151949
2:17do 89, a w 90 zmieniono, więc my czego
2:20innego uczyliśmy się w liceum. Po tym
2:23nagle w czwartej klasie zaproponowano
2:25nam zupełnie nowe lektury, jak inny
2:28świat. Gustawa Herlinga Grudzińskiego
2:30czy Tango Mrożka. Ja jakby przez całe te
2:34swoje życie, nazwijmy to do 18 roku
2:36życia bardzo interesowałem się
2:38oczywiście naukami ścisłymi, a może
2:40nawet bardziej naukami przyrodniczymi.
2:42Stąd byłem w klasie o profilu
2:43biologiczno-chemicznym.
2:45Miałem też doskonałych nauczycieli,
2:47dlatego że w liceum mieliśmy chociażby
2:49pana doktora Leopolda Kobierskiego. To
2:52był człowiek ekolog, taki działacz,
2:54społecznik. Osoba, która kierowała
2:57oddziałem Polskie Ligi Ochrony Przyrody
3:00w Bytomiu. Był to założyciel parków
3:02botanicznych, różnych arboretów,
3:04rezerwatu przyrody Segiet, który do
3:05dzisiaj funkcjonuje w obszarze Bytomia.
3:08I dlatego jakby siłą rzeczy to
3:10zainteresowanie naukami biologicznymi,
3:12naukami chemicznymi powodowało, że
3:14chciałem zostać lekarzem. Wprawdzie w
3:16rodzinie, w tej najbliższej rodzinie nie
3:18było lekarzy, chociaż mój ojciec
3:20chrzestny, brat mojego ojca był
3:21lekarzem, więc to było jakieś jedyny
3:23związek, jeżeli chodzi o tą profesję,
3:26więc chciałem zostać lekarzem. Natomiast
3:27no tak losy się potoczyły, że z tymi
3:30zmianami, można powiedzieć,
3:32społeczno-gospodarczymi, politycznymi
3:34pojawiły się także nowinki na
3:35uczelniach. I kiedy ja zdawałem właśnie
3:37maturę i potem egzamin, bo to osobno się
3:40odbywało na studia medyczne, na Śląski
3:42Uniwersytet Medyczny, prowadzono taką
3:45innowację, czy można powiedzieć
3:46troszeczkę pseudo innowację, a
3:47mianowicie dokumenty można było składać
3:50tylko na jedną wybraną uczelnię w
3:52Polsce. To nie tak jak teraz, kiedy
3:54kandydaci mogą właściwie składać na
3:56dowolną liczbę uczelni na dowolną liczbę
3:58kierunków. Wtedy można było wybrać jedną
4:00uczelnię. Ja wybrałem Śląski Uniwersytet
4:02Medyczny. zdałem egzamin na 100 punktów,
4:04a trzeba było mieć 101.
4:06>> Brakło jednego punktu.
4:07>> Tak jest. Brakło jednego punktu. kiedy
4:09moi koledzy zdawali na przykład do
4:11Bydgoszczy, do Gdańska i tych punktów
4:14wystarczyło tam na przykład 80, żeby
4:16żeby dostać się na studia medyczne. Ja
4:18już jakby nie miałem wyboru i wtedy
4:20przez po zdaniu matury troszeczkę
4:22wyjechałem za granicę, pracowałem przez
4:25trzy miesiące za granicą fizycznie, żeby
4:28zarobić na korepetycję po prostu, żeby
4:30się przygotować ponownie do egzaminu
4:32>> na tę samą uczelnię. Taka była myślą
4:34samą, taka była myśl. Zarobiłem te
4:36pieniążki, postanowiłem pójść na
4:38korepetycję akurat na lekcje prywatne z
4:40fizyki, bo to była akurat moja trochę
4:42taka pięta achillesowa i biologię.
4:44Natomiast w międzyczasie postanowiłem
4:46też sobie dorabiać i zostałem przyjęty
4:48do pracy w szkole, w szkole podstawowej.
4:50Pracowałem przez rok w szkole
4:52podstawowej w świetlicy jako wychowawca
4:55w świetlicy. Miałem też pokończone
4:57wszystkie kursy, jeżeli chodzi o
4:58wychowawców kolonijnych. Zacząłem
5:00wyjeżdżać na kolonie, na obozy, na
5:02zimowiska z dzieciakami. No i pamiętam,
5:05nastąpił luty, czyli mniej więcej połowa
5:07tego okresu przygotowania do kolejnego
5:09egzaminu, kiedy postanowiłem, że ja
5:12jednak nie będę lekarzem i że chcę
5:13zostać nauczycielem.
5:15>> Czyli tak naprawdę doświadczenie życiowe
5:17to na tamten moment tak ono
5:18zadecydowało, że szala się przechyliła?
5:21Z jednej strony myślę, że tak, a z
5:23drugiej strony jednak coś w genach czy
5:25można powiedzieć w takiej życiowej
5:28historii na to wpłynęła. Mianowicie moja
5:30mama była nauczycielem wychowania tych
5:32klas młodszych od 1 do trzy. Moja
5:34siostra jest polonistką, jest
5:36nauczycielem języka polskiego aktywnym.
5:39Więc wydaje mi się, że chyba więcej
5:40jednak we mnie tej krwi nauczycielskiej
5:42płynęło niż tej krwi lekarskiej. I to w
5:44jakiś sposób przeważyło o tym, że
5:46zacząłem szukać takiej uczelni, która
5:49mogłaby mi dać dobre przygotowanie
5:51pedagogiczne, gdzie po ukończeniu
5:53studiów mógłbym zostać nauczycielem. I
5:56rzeczywiście wybór wtedy w jakiś sposób,
5:59do końca nawet nie pamiętam w jaki padł
6:01na Wyższą Szkołę Pedagogiczną w
6:02Częstochowie.
6:04I od tego momentu Częstochowa stała się
6:07dla pana domem.
6:09>> Czy tak?
6:10>> Czy to był proces? Jak to wyglądało?
6:11Wyglądało to w ten sposób, że można
6:14powiedzieć przeprowadziłem się w pewien
6:15sposób do Częstochowy, tak? Dlatego, że
6:17tutaj no jednak odległość między domem
6:19rodzinnym a Częstochową to było około 70
6:22km, więc nie były możliwe dojazdy.
6:25Zdecydowałem się, że podejmę tu studia i
6:28tutaj zamieszkam, znajdę miejsce w domu
6:30studenckim, co zresztą nie było wcale
6:32proste. I rzeczywiście zdecydowałem się
6:34na Częstochowę. Ten wybór był może z
6:37jednej strony przemyślany, z drugiej
6:38trochę przypadkowy, bo ja oczywiście
6:41miałem będąc mieszkając w aglomeracji
6:43śląskiej miałem uczelnię blisko siebie,
6:45tak? Choć
6:45>> Uniwersytet Śląski choćby, tak?
6:47>> Tak, chociażby Uniwersytet Śląski.
6:49Natomiast przeważyło to, że w nazwie
6:52była ta szkoła pedagogiczna, że tu jakby
6:53czułem, że to jest uczelnia, która jest
6:55dedykowana właśnie kształceniu
6:57przyszłych nauczycieli. I oczywiście też
7:00należy sobie zdawać sprawę z tego, że to
7:02były jednak inne czasy i dostęp do
7:04informacji był znacznie mniejszy. Tak,
7:06dostęp do internetu, nie było tego
7:08dostępu do internetu, do mediów
7:09społecznościowych. Teraz młodzi ludzie
7:11jednak wymieniają dużo informacji na
7:13temat tego, gdzie studiują, jakie
7:15kierunki studiują, co warto studiować.
7:17Wtedy było nieco inaczej. Ja pamiętam
7:19ten moment, kiedy wtrafiła w moje ręce
7:21ulotka, bo to była jedyna forma jakby
7:23przekazu informacji, taka ulotka
7:25reklamowa w Wyższej Szkole Pedagogicznej
7:27w Częstochowie. Uczelnia wtedy akurat
7:29reklamowała w jakiś sposób to, że od
7:32roku akademickiego, o ile pamiętam,
7:341990-1, 1991
7:37uruchomione zostały cztery wydziały.
7:39Tak, bo wcześniej był tylko wydział
7:40pedagogiczny i wydział
7:41matematyczno-przyrodniczy. W tym roku, o
7:43którym mówię, został utworzony wydział
7:46filologiczno-historyczny
7:47i wydział wychowania artystycznego. Więc
7:51chyba to był taki motor do tego, że
7:52uczelnia opublikowała właśnie te ulotki
7:55i w związku z tym ta ulotka do mnie po
7:58prostu trafiła i wybrałem oczywiście
8:00studia na wydziale
8:02matematyczno-przyrodniczym ze względu na
8:04te zainteresowania, o których mówiłem,
8:06czyli biologia i chemia. Czyli z Bytomia
8:08przyjechał pan profesor do Częstochowy.
8:12Tutaj udało się znaleźć miejsce w
8:14akademiku i tutaj studiować. Czy pamięta
8:17pan te pierwsze wrażenia, jak odwiedził
8:19pan Wyższą szkołę pedagogiczną już jako
8:22student? Jak to było na zajęciach? Jak
8:24się miała rzeczywistość do ulotki?
8:27Znaczy się tak, zajęcia odbywały się na
8:30wydziale matematyczno-przyrodniczym w
8:31budynku na Armii Krajowej 13/15, czyli
8:34tym budynku, w którym ten wydział
8:36oczywiście teraz pod zmienioną nazwą
8:38funkcjonuje
8:38>> i tutaj nagrywamy rozmowy,
8:40>> nie? Nie, to w tym w sąsiednim budynku,
8:42tak, na Armii Krajowej 13/15.
8:45Oczywiście sale wykładowe i laboratoria
8:48nie wyglądały w większości tak jak
8:50dzisiaj, czyli po tych 30 35 latach.
8:53Natomiast są jeszcze takie sale,
8:55rodzynki jak chociażby sala 234, która
8:58oczekuje remontu. To taka sala z duszą,
9:01sala chemiczna, sala, w której miałem
9:03właściwie wszystkie większość wykładów z
9:05poszczególnych chemii przez te 5 lat
9:08studiów z portretami znanych chemików,
9:10które tam do dzisiaj wiszą, więc te sale
9:12rzeczywiście jeszcze dalej funkcjonują w
9:14znacznie okrojonym zakresie. Natomiast
9:17ciekawa historia miała miejsce, jeżeli
9:19chodzi o zakwaterowanie, ponieważ nie
9:21wiem czy słuchacze o tym wiedzą, ale
9:23lata temu część pokoi studenckich
9:25mieściło się w budynku na ulicy Tkackiej
9:283/5, czyli tam, gdzie obecnie mieści się
9:31urząd skarbowy. Na trzecim piętrze były
9:34pokoje studenckie i myśmy się zawsze
9:37śmiali, że tam byli umieszczani właśnie
9:39studenci pierwszego roku. To był taki
9:42swoistego rodzaju trochę miejsce
9:44przetrwania na sprawdzenie nas, czy my
9:46jesteśmy w stanie rzeczywiście przetrwać
9:48nawet w najtrudniejszych warunkach. I
9:51tam przez ten rok mieszkałem z dosyć
9:53taką ograniczoną liczbę sanitariatów, z
9:55ogrzewaniem nie centralnym tylko gdzie
9:58właśnie istniała kotłownia w piwnicach,
10:00gdzie jakby troszeczkę od zaangażowania
10:03palacza zależało to, czy mieliśmy nie
10:05tylko ciepło w kaloryferach, ale też
10:07ciepłą wodę. I takie kilka rzeczy sobie
10:09przypominam, a mianowicie swoistą rzeczą
10:11było to, że żeby woda z tej piwnicy
10:13dotarła do tego trzeciego piętra, to
10:16trzeba było dosyć długo tą wodępuszczać
10:18zimną, żeby wreszcie zaczęła lecieć
10:19ciepła. A ponieważ ja zawsze byłem takim
10:22rannym ptaszkiem, więc tam stawałem
10:24pewnie 5:30 6: kiedy wszyscy spali, do
10:26dzisiaj tak mam. Ja odkręcałem wszystkie
10:28możliwe krany w tych łazienkach,
10:30toaletach, żeby ta woda, jak już koledzy
10:32i koleżanki wstały, żeby ona ciepła
10:34właśnie leciała. Mieliśmy też kolegów,
10:37którzy studiowali na wychowania
10:39artystyczne, którzy grali na przykład na
10:41trąbce, więc pamiętam takie momenty,
10:43kiedy jeden z kolegów właśnie zawsze
10:45regularnie o północy odgrywał hein z
10:48wieży Mariackiej, więc takie rzeczy
10:50miały miejsce, ale to się fajnie teraz
10:51wspomina. Oczywiście po latach jest to,
10:53myślę miłe wspomnienie. Natomiast już po
10:56ukończeniu pierwszego roku studiów ze
10:58względu na bardzo wysoką, średnią i
11:00dobre wyniki w nauce, no miałem taki
11:02zaszczyt, że dostałem pokój jednoosobowy
11:05wtedy w domu studenta Skrz i już przez
11:07kolejne lata właśnie mieszkałem w domu
11:10studenta Skrz. Ale pani redaktor,
11:12odpowiadając o to, jak wyglądało
11:14studiowanie oprócz tych kwestii,
11:16nazwijmy to, lokalowych, bytowych, o,
11:19jeszcze nie wspomniałem o jednej ważnej
11:20rzeczy, a mieliśmy mianowicie wtedy też
11:22stołówkę, bo w budynku na Waszyngtona
11:244/8 mieściła się stołówka akademicka.
11:28Bardzo dobrze nas wtedy karmiono w tej
11:30stołówce. I to był też taki fajny czas,
11:33ponieważ mogliśmy jakby spotkać wtedy my
11:35idąc z wydziału matematycznego
11:37przyrodniczego spotkać studentów,
11:40studentki z wydziału pedagogicznego,
11:42których właśnie wtedy było bardzo, było
11:44ich tam bardzo dużo na Waszyngtona 4/8.
11:47Natomiast wydaje mi się, że o czym
11:49chciałem jeszcze powiedzieć w tym
11:51pytaniu, jak wyglądało studiowanie, że
11:53jeżeli chodzi o mój kierunek studiów,
11:55czyli kierunek chemiczny, ja miałem
11:57jednak bardzo dobrych nauczycieli i o
11:59takich kilku osobach chciałbym
12:00wspomnieć, a mianowicie z chemii
12:02ogólnej. Zajęcia miałem z profesorem
12:04Henrykiem Balą, który do dzisiaj
12:05pracuje, bo był też pracownikiem
12:07Politechniki Częstochowskiej z
12:09profesorem Franciszkiem Bullem, który
12:11uczył mnie chemii analitycznej z
12:13Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. No
12:15i też wielka można powiedzieć osobowość
12:18naszej uczelni, profesor Wanda Śliwa,
12:20która była chemikiem, organikiem takie
12:22naprawdę osobą bardzo rozpoznawalną.
12:25Przez dwie kadencje pełniła funkcję
12:26dziekana wydziału
12:27matematyczno-przyrodniczego. Była też
12:29prorektorem do spraw nauki. Pani
12:31profesor Oksana Bodak z Uniwersytetu
12:34Lwowskiego czy pan profesor Wołodimir
12:35Pawliuk, który też do dzisiaj pracuje, a
12:37wtedy był młodym profesorem i miałem z
12:39nim zajęcia na drugim roku z chemii
12:41nieorganicznej. Więc mogę powiedzieć, że
12:43dzięki tym osobom i takiej bogatej można
12:47powiedzieć kadrze naukowej, mogę
12:49powiedzieć nieskromnie, że na pewno
12:50odebrałem bardzo dobre wykształcenie
12:52chemiczne.
12:53>> Czy to miało znaczenie i spowodowało, że
12:56został pan na uczelni, [odchrząknięcie]
12:58nie szukał pracy gdzieś poza nią?
13:00>> To jest też dobre pytanie, ciekawe i
13:02niełatwa jest odpowiedź. To jest
13:03sytuacja wyglądała w ten sposób, że ja
13:06miałem jednak można powiedzieć taki tak
13:08dobre wyniki w nauce, bo od trzeciego
13:10roku studiów studiowałem według
13:12indywidualnego toku studiów. Część zajęć
13:15właśnie pod opieką pana profesora
13:16Franciszka Bula, o którym wspomniałem.
13:18On we mnie jakby zaszczepił też ten taki
13:21zainteresowanie nauką, prawda, już nie
13:23tylko bycia tą kwestię związaną z byciem
13:25nauczycielem, że trzy dni studiowałem
13:28tutaj w wyższej szkole pedagogicznej, a
13:30dwa dni studiowałem na Uniwersytecie
13:32Śląskim, czyli po części jakby wróciłem
13:35troszeczkę do korzeni, wróciłem wróciłem
13:37na Śląsk. To był no ciężki czas, jeżeli
13:40chodzi o takie kwestie logistyczne, ale
13:42też i jeżeli chodzi o nauczanie, o
13:44kształcenie mojej osoby, dlatego że
13:46trafiłem trochę nowe środowisko, a
13:48odbywałem normalnie zajęcia tak jak
13:50studenci Uniwersytetu Śląskiego, a
13:52pracownicy na Uniwersytecie Śląskim
13:54wpisywali oceny do mojego indeksu, więc
13:56było mi chyba trudniej niż niż studentom
13:59Uniwersytetu Śląskiego. jakoś sobie
14:01poradziłem i rzeczywiście na tym
14:03czwartym, piątym roku te wyniki w nauce,
14:05ten indywidualny tok studiów jakby dawał
14:07pewną nadzieję na to, że rzeczywiście
14:09będę mógł być zatrudniony na uczelnię,
14:11oczywiście na zasadzie konkursu czy po
14:13konkursie na stanowisko asystenta.
14:15Niestety sytuacja pewnie ekonomiczna
14:17spowodowała, że w roku, w którym
14:19kończyłem studia, ten konkurs na
14:21stanowisko asystenta nie został
14:23ogłoszony. Na szczęście utworzono wtedy
14:25pracownię analizy termicznej i mogłem
14:28zostać zatrudniony na stanowisku
14:30technicznym, na stanowisku
14:31naukowotechnicznym.
14:33Przez rok przepracowałem na tym
14:35stanowisku naukowo-technicznym, po czym
14:37już wygrałem konkurs najpierw na
14:39stanowisko asystenta na jeden rok. Potem
14:42tak to wyglądało. Ta ścieżka kariery w
14:43ten sposób wyglądała. To był asystent na
14:45jeden rok, potem asystent na kolejne
14:47trzy lata. No i tak zostało już do
14:49dzisiaj.
14:50>> Tak zostało do dzisiaj i Częstochowa
14:52została do dzisiaj. Później zdobywał pan
14:55kolejne stopnie naukowe, tak? Doktorat,
14:57habilitacja, profesora.
15:00>> Tak. Zawsze jakby patrząc na ten mój
15:03rozwój naukowy, zawsze były takie
15:04ciekawe momenty. Pamiętam, że byłem
15:07zatrudniany na stanowisku asystenta
15:09przez ówczesnego rektora pana profesora
15:10Ryszarda Szweda. Pamiętam ten moment,
15:13jakby to było dzisiaj w jasnym
15:14garniturze. Zaprosił mnie do swojego
15:17gabinetu i powiedział tak: "Panie
15:19magistrze, czy jakoś tam się do mnie
15:21zwrócił. Ja zgodzę się na zatrudnienie
15:23pana na stanowisku asystenta pod
15:25warunkiem, że zrobi pan doktorat w 4
15:27lata. A wtedy asystent miał 8 lat, bo to
15:30były te czasy, kiedy asystent miał 8 lat
15:32na zrobienie doktoratu. Ta rozmowa
15:34odbyła się dokładnie we wrześniu 1997
15:38roku i pamiętam potem jak była jakaś
15:41uroczystość, w której pan rektor składał
15:44gratulacje nowo wypromowanym doktorom.
15:46Oczywiście doktorat robiłem wtedy nie
15:48tutaj tylko na Politechnice Krakowskiej,
15:51ale jakaś taka uroczystość była też
15:53tutaj w Wyższej Szkole Pedagogicznej. No
15:55miałem tą przyjemność powiedzieć do pana
15:57rektora, że to zadanie wykonałem jednak
15:59z dużym naddatkiem, tak? Bo udało mi się
16:01zrobić ten doktor,
16:02>> nie tylko połowa czasu, ale jeszcze
16:03mniej,
16:03>> tak jest w niecałe trzy lata. Doktorat
16:06broniłem mając 28 lat. No teraz jest to
16:09jakby rzecz dosyć naturalna, dlatego że
16:11doktoranci w szkole doktorskiej de facto
16:13mają cter lata na zrobienie doktoratu,
16:15czyli to jest ten normalny wiek, ale w
16:16tym czasie kiedy ja to zrobiłem, to było
16:18jednak dosyć szybko.
16:19>> Zapytam o przedmiot tego doktora, to nie
16:21obiecuję, że zrozumiem, ale postaram
16:23się. Ja całe swoje życie zajmowiałem się
16:25skrobią, czyli takim polisacharydem,
16:28który jest pozyskiwany z różnych roślin,
16:29między innymi z ziemniaków czy czy
16:31powiedzmy ze zbóż, ale wtedy zajmowałem
16:33się zastosowaniami takich dekstrum
16:36produktów termicznej modyfikacji skrobi
16:38do selektywnej flotacji ród metali. Więc
16:41to był projekt właściwie na te czasy
16:43dosyć taki, można powiedzieć ambitny,
16:46ponieważ realizowałem go z KGHM Polska
16:48Miedź. Były to zastosowania całkowicie
16:50niespożywcze, co jest jakby ciekawe z
16:53punktu widzenia tego, co działo się
16:54później w mojej karierze naukowej. I
16:56teraz co jest właściwie ważne w tym, w
16:58dalszym moim rozwoju, to że zacząłem
17:01właściwie bardzo szybko, bo już w roku
17:032004 kierować zespołem ludzkim, tak by
17:06można powiedzieć, bo już w roku właśnie
17:082004 zostałem kierownikiem zakładu
17:11Chemii Ogólnej. Wtedy z pracy odszedł
17:12mój szef, ówczesny pan profesor Kozioł.
17:15Zmienił miejsce pracy, przeniósł się do
17:17Zielonej Góry. Ja zostałem w bardzo
17:18młodym wieku kierownikiem, kierując
17:21zakładem, który liczył blisko 20 osób i
17:24co ciekawe właściwie wszyscy, którzy w
17:26tym zakładzie pracowali to byli moi
17:28nauczyciele, którzy wcześniej prowadzili
17:30ze mną zajęcia na studiach.
17:33>> Jak się pan z tym miał? Jak oni się z
17:34tym mieli? Wydaje mi się, że to był
17:36dobry czas, kiedy ja nauczyłem się
17:38właśnie pracować z ludźmi, tak? To
17:40znaczy niezależnie od tego, czy dzielą
17:42nas jakieś tam różnice, w tym różnice
17:45związane z wiekiem, ważna jest właśnie
17:47praca ludźmi. No i tymczasem właściwie
17:49ten rok 2003 to był też dla mnie bardzo
17:52dobry czas naukowy dlatego, że trzeba
17:55powiedzieć, że mimo tego, że od roku
17:572004, tak można powiedzieć nieprzerwanie
18:00od 20 tam kilku lat, dwóch lat pełni
18:02funkcję na uczelni, nie przerwałem i nie
18:05jakby odłożyłem tej działalności
18:07naukowej. A już w roku 2003 jako chyba
18:10pierwsza osoba naszej uczelni albo
18:12druga, już nie pamiętam, uzyskałem
18:14stypendium fundacji na rzecz Nauki
18:16Polskiej w programie Start. I o ile się
18:18nie mylę, to już się tutaj w historii
18:20później nie wydarzyło przez te 20
18:22kolejnych lat. To było takie dla mnie
18:24bardzo duże osiągnięcie naukowe. Ale
18:27może patrząc na to, że świętujemy
18:2955lecie naszego uniwersytetu, ważne jest
18:32to, co ja zrobiłem wtedy. mianowicowicie
18:34ja uzyskałem to stypendium jakby w
18:37drugim podejściu, kiedy napisałem list
18:39do prezesa fundacji na rzecz Nauki
18:41Polskiej przy tym drugim podejściu
18:43opisując swoją uczelnię i pisząc właśnie
18:46jak czasami trudno osobie z tak małego
18:48ośrodka ubiegać się o laury, o
18:50zaszczyty, o stypendia i ja nie wiem czy
18:53to zadziałało, ale w tym następnym
18:55właśnie podejściu w roku 2003 to
18:57stypendium uzyskałem. Ono jeszcze
18:59później zostało przedłużone na kolejny
19:01rok. Drugi raz je dostałem w roku 2000.
19:03czwartym, a potem w roku 2006
19:07uzyskałem stypendium tej samej fundacji,
19:09fundacji na rzecz Nauki Polski w
19:11programie Columb. To było stypendium
19:13wyjazdowe i odbyłem roczny staż w Iowa
19:16State University w Stanach Zjednoczonych
19:18i to był właściwie można powiedzieć taki
19:21chyba najważniejszy przełomowy moment w
19:23mojej karierze naukowej pod każdym
19:25względem. Z jednej strony zobaczyłem jak
19:27wygląda praca naukowa, ale też
19:30studiowanie dużej instytucji
19:32zagranicznej jakim jakim była właśnie
19:34ten uniwersytet w Stanach Zjednoczonych
19:36jak powinna być zorganizowana
19:38działalność naukowa i taki później model
19:40nieco nowoczesny można powiedzieć czy
19:42bardziej nowoczesny próbowałem też
19:44zastosować w rodzimej uczelni kiedy
19:47wróciłem
19:47>> skutecznie
19:48>> znaczy początki były bardzo trudne.
19:50Pamiętam, że najbardziej to się bali
19:52mnie współpracownicy po moim powrocie,
19:54dlatego że wie pani, ja przez rok
19:56musiałem przerwać pełnienie funkcji
19:58kierownika zakładu, bo takie były
19:59przepisy. No nie mogłem tej funkcji
20:01pełnić, kiedy wyjechałem, ktoś mnie tam
20:03zastępował, a po roku, kiedy wróciłem,
20:06no nadal kontynuowałem właśnie tą
20:08funkcję kierownika, więc różne opowieści
20:10krążyły, co to się będzie z pracownikami
20:12działo, jakie ja będę wprowadzał tutaj
20:14zasady po powrocie. To chyba tak źle nie
20:17było, skoro byłem później wybierany na
20:19kolejne na kolejne funkcje i to byłem
20:22wybierany, prawda, bo to właściwie
20:23wszystkie funkcje były jeszcze w tych
20:25czasach obieralne. Natomiast problem był
20:28zapoczątkowaniem jakby budowy pewnych
20:31laboratoriów, pracowni związanych z
20:33badaniami żywności, bo to jest ważny
20:34moment, o którym nie powiedziałem, że
20:37właśnie pobyt w ISU, czyli w Stanach
20:38Zjednoczonych, on pokazał mi, że ja
20:40jednak mnie bardzo interesują badania,
20:42które są blisko człowieka. Nastąpił
20:44pewien taki powrót do tego, co gdzieś
20:46tam wcześniej planowałem, czyli do
20:48zostania lekarzem, czyli praca z ludźmi
20:51dla ludzi i te nauki o żywności,
20:53żywieniu dawały pewną taką możliwość. W
20:55Stanach Zjednoczonych właśnie zajmowałem
20:57się takimi badaniami nad preparatami
20:59prebiotycznymi, które później
21:01kontynuowałem w Polsce. I kiedy wróciłem
21:03do Polski, powiedziałem wtedy swojemu
21:05dziekanowi, wtedy pełnił funkcję
21:06dziekana pan profesor Wieczorek, że ja
21:08potrzebuję laboratorium. Dostałem taki
21:11malutki pokój, który był na zapleczu
21:13dawnego laboratorium cheminii
21:14organicznej i słownie 5000 zł na to,
21:18żeby to laboratorium wyremontować. Udało
21:21mi się to zrobić, ale oczywiście to nie
21:22wystarczyło na rozwój badań naukowych.
21:24Natomiast już w roku 2006 dostałem taki
21:28grant wspomagający fundacji na rzecz
21:29Nauki Polskiej właśnie dla stypendystów,
21:31którzy wrócili z zagranicy, żeby można
21:34było rozwinąć badania naukowe w Polsce.
21:36A już w 2007 otrzymałem pierwszy poważny
21:39projekt finansowany wtedy przez Narodowe
21:42Centrum Nauki. I tak dalej historia się
21:45potoczyła, że już w roku 2009 znowu
21:48zostałem wybrany na funkcję, tym razem
21:50na funkcję dyrektora Instytutu Chemii
21:52Ochrony Środowiska i Biotechnologii. A w
21:55roku 2012 też trochę nieoczekiwanie,
21:58ponieważ mój poprzednik akurat osiągnął
22:00wiek emerytalny i nie mógł kontynuować
22:02kolejnej kadencji. Zostałem wybrany
22:04dziekanem wydziału
22:06matematyczno-przyrodniczego.
22:07>> A w którym momencie przyszła
22:08habilitacja?
22:10>> Habilitacja przyszła w roku 2009.
22:13Dokładnie w 2009 roku była habilitacja,
22:17czyli kiedy już pełniłem funkcję
22:18dziekana, bo dziekanem zostałem w roku
22:202012, no był ten wybuch, że właśnie
22:23funkcję dziekana może pełnić tylko w
22:24starej nomenklaturze samodzielny
22:26pracownik nauki. Więc już tą funkcję
22:28dziekana objąłem w roku właśnie 2012,
22:31będąc już doktorem habilitowanym.
22:34i bardzo zacząłem działać jakby na polu
22:36tego rozwoju naukowego wydziału. Wydaje
22:38mi się, że takim najważniejszym chyba
22:40momentem, który przyczynił się do
22:42rozwoju wydziału, to było uzyskanie
22:44uprawnień do nadawania stopnia doktora w
22:46dyscyplinie chemia. Te uprawnienia
22:49uzyskaliśmy w roku 2013. Ponieważ
22:52mieliśmy wcześniej uprawnienia do
22:54nadawania stopnia doktora w dyscyplinie
22:56fizyka, to ówczesne przepisy mówiły, że
22:58jeżeli mamy dwa uprawnienia w tej samej
23:00dziedzinie, a to była dziedzina nauk
23:02ścisłych, możemy uruchomić studia
23:03doktoranckie. I już w roku 2013 zostały
23:07uruchomione właśnie te wydziałowe studia
23:10doktoranckie w dziedzinie nauk ścisłych
23:12w dwóch dyscyplinach, w dyscyplinie
23:13fizyka i chemia. I w szczytowym
23:15momencie, z tego co pamiętam, mieliśmy
23:17wtedy na wydziale ponad 30 doktorantów w
23:19tych dwóch dyscyplinach. Ja uważam, że
23:21to był znakomity moment, ponieważ to co
23:24przed chwilą mówiłem, model amerykański
23:27można było troszeczkę czy europejski,
23:30zachodnioeuropejski zaszczepić na
23:32uczelni. To znaczy kiedy istniała taka
23:34pewna zależność czy naturalna droga
23:37zależności od profesora poprzez właśnie
23:40doktoranta i studenta, czyli zaczęły
23:42tworzyć się takie mini zespoły badawcze
23:44i jakby wydział zaczął żyć nauką. Nie
23:47mówiąc już też o tym, że ci doktoranci
23:49byli znakomicie jakby zainteresowani
23:52różnymi akcjami takimi o charakterze
23:55bardziej organizacyjno-promocyjnymi
23:57organizowanymi w tym czasie na wydziale.
23:59>> To jest inne myślenie. Zupełnie tak.
24:01>> Zupełnie inne myślenie. Tak.
24:02>> Uczelnie o wydziale.
24:03>> Przeszliśmy od takiego stricte
24:05kształcenia do tego modelu jakby
24:07kształcenia w połączeniu z nauką. Taki
24:09model był w Stanach Zjednoczonych, kiedy
24:11tam pamiętam na studiach magisterskich,
24:14szczególnie na tych studiach właśnie
24:15magisterskich, studenci i doktoranci
24:17byli wcią włączani w pracę naukową
24:21zespołów katedr i taki model próbowałem
24:23właśnie zaszczepić też naszej uczelni.
24:26Ci doktoranci, mówię tutaj o tej
24:28działalności organizacyjnej, znakomicie
24:30sprawdzali się przy, tak jak już
24:31powiedziałem, przy organizacji różnego
24:33rodzaju eventów, a takim niewątpliwie
24:35był Zjazd Polskiego Towarzystwa
24:37Chemicznego.
24:38>> 57 Zjazd Polskiego Towarzystwa
24:40Chemicznego oraz Stowarzyszenia
24:42Inżynierów i Techników Przemysłu
24:43Chemicznego. Ogromne wydarzenie wśród
24:46uczonych, którzy przybyli tutaj na ten
24:48zjazd był laureat nagrody Nobla. Tak.
24:51>> Tak. Wielkie wyzwanie dlatego, że my
24:53mieliśmy zarejestrowanych 1100
24:56uczestników. Ostatecznie tak wynika z
24:58kronik, w zjeździe uczestniczyło około
25:001007 naukowców z Polski i zagranicy. I
25:04proszę sobie wyobrazić, że
25:06>> ogromna rzesza,
25:07>> tak całą organizacją zajmowaliśmy się
25:09samodzielnie, bez żadnych firm
25:11eventowych. Znaczy nie wynajęliśmy
25:12żadnej firmy eventowej, która to
25:14organizowała, tylko stworzyliśmy komitet
25:16organizacyjny. Ja miałem przyjemność
25:18stać na czele tego komitetu
25:19organizacyjnego. Zjazd był organizowany
25:22z Uniwersytetem Łódzkim i z Centrum
25:24Badań Molekularnych, makromolekularnych
25:26pan w Łodzi, ale oni jakby odpowiadali
25:27głównie za tą stronę naukową, a cała
25:29organizacja jakby spadła tutaj na
25:31uczelnię i tutaj rzeczywiście tych 30
25:34doktorantów stanowiło jakby taki trzon
25:36tej organizacji, ponieważ ja pamiętam,
25:38że podzieliłem tych doktorantów, każdy
25:40odpowiadał jakby za inny wycinek, za
25:42kwestie związane z noclegami, z
25:44wyżywieniem, z rejestracją uczestników,
25:46za program socjalny i przez tydzień we
25:49wrześniu była piękna pogoda wtedy We
25:51wrześniu to było w roku 2014. Cała
25:54Częstochowa żyła tym zjazdem. Pamiętam
25:56na ulicach chodziły osoby, które miały
25:58identyfikatory właśnie konferencyjne.
26:00Można ich było zobaczyć w każdym jakby
26:01miejscu w Częstochowie. Pamiętam
26:03taksówki jeździły na hasło zjazd PTHM za
26:07stałą opłatę. Tam 10 zł chyba ta opłata
26:10wynosiła w rogatkach Częstochowy. Jeżeli
26:12się ktoś mieścił, to mógł za tą stałą
26:14opłatę niezależnie od kilometrów
26:16jeździć. A rzeczywiście jednym z
26:18uczestników był profesor Eichi Negishi.
26:20już nieżyjący laureat nagrody Nobla,
26:22Japończyk, laureat nagrody Nobla z 2010
26:25roku w dziedzinie chemii, który
26:27oczywiście nie pracował w Japonii,
26:29pracował w Stanach Zjednoczonych, był
26:30związany z Perduw University. Też to
26:32było dla nas duże wyzwanie, ponieważ on
26:34przyjechał na ten zjazd wtedy ze swoją
26:36małżonką, która była osobą z
26:37niepełnosprawnością jeżdżąca na wózku
26:39inwalidzkim. Więc też logistyczne
26:41kwestie jak na te lata wtedy to było do
26:43nas dosyć dosyć skomplikowana rzecz
26:45nawet znalezienie odpowiedniego hotelu i
26:48muszę powiedzieć że ten zjazd miał
26:49ogromny wymiar naukowy, ale miał też
26:52taki wymiar wydaje mi się społeczny
26:54jeżeli chodzi o miasto Częstochowę
26:55dlatego, że proszę sobie wyobrazić, że
26:58wykład profesora Eichi Negishi był w
27:00Filharmonii Częstochowskiej gdzie
27:02później jakby tą część artystyczna to
27:04był występ zespołu Pieśni Tańca Śląsk w
27:06pełnym składzie mieliśmy specjalnie dla
27:08nas Teatr Mickiewicza przygotował
27:10spektakl teatralny Tango FM, tak się
27:14nazywał ten spektakl. On był
27:15wyreżyserowany tylko i wyłącznie na
27:17potrzeby tego zjazdu. Młodzi ludzie
27:20mieli takie spotkania integracyjne w
27:22nieistniejącym już klubie, takiej
27:23dyskotece Mohito się nazywała. Były
27:26koncerty chórów kościelnych na Jasnej
27:28Górze, więc muszę powiedzieć, że to
27:30>> dla każdego coś,
27:31>> dla każdego coś takśmy właśnie zadbali,
27:33żeby każdy mógł sobie dokonać jakby
27:35wyboru, jakieś takiej aktywności. Więc
27:37reklama dla miasta była moim zdaniem
27:39olbrzymia. Ja później uczestniczyłem w
27:41wielu jeszcze kolejnych zjazdach i
27:43osoby, które były w Częstochowie przez
27:45wiele lat wspominały ten zjazd. No
27:47trzeba powiedzieć tutaj
27:48>> podnieśliście poprzeczkę naprawdę
27:50wysoko.
27:50>> Podnieśliśmy wysoko. Tu jeszcze muszę
27:52powiedzieć, że ogromny wkład oczywiście
27:54w tą stronę. Część naukową miał pan
27:56profesor Józef Drabowicz, który też jest
27:58pracownikiem do dzisiaj uczelni. był
27:59przecież prorektorem do spraw nauki
28:01przez dwie kadencje, ale wydaje mi się,
28:04że kto zna też profesora Drabowicza, to
28:06wie, że jest to człowiek taki niezwykle
28:07ujmujący i człowiek, który stwarza
28:10bardzo dobrą atmosferę, czyli jakby on
28:12obok tej części naukowej stworzył
28:15właśnie taką rodzinną atmosferę, która
28:17jest wspominana do dzisiaj przez
28:19uczestników tego zjazdu.
28:21Także zjazd się zapisał w historii nie
28:23tylko uczelnie, ale i miasta, tak jak
28:25mówi pan rektor. I niedługo później
28:27został pan prorektorem do spraw nauki i
28:29współpracy z zagranicą. Uczelnia się
28:31dynamicznie rozwija. Funkcja ważna.
28:35>> Tak. Muszę powiedzieć, że ten pierwszy
28:37wybór na funkcję prorektora był dla mnie
28:39o tyle ważny, że mówię tutaj był
28:42dokonany w drodze wyboru. Tak, to znaczy
28:44Kolegium elektorów według tej jeszcze
28:46poprzedniej ustawy nie dokonywało wyboru
28:48tylko rektora na swoją funkcję, ale też
28:50i prorektorów. Więc ja zostałem przez
28:51kolegium elektorów wybrany na funkcję
28:54właśnie prorektora w 2016 roku też jako
28:58no człowiek można powiedzieć względnie
29:00młody, mając 44 lata. My trochę teraz
29:02się przesuwamy, jest żyjemy w innych
29:04czasach, kiedy rzeczywiście i
29:05prezydentami, ministrami zostają młode
29:08osoby 40letnie. Natomiast jakbyśmy
29:10popatrzyli, że to jednak było ładnych
29:12prawie 20 lat temu, więc troszeczkę to
29:14inaczej wyglądało. Później kolejna
29:17kadencja to już było wskazanie jakby na
29:19tą funkcję przez panią profesor Annę
29:22Wypy Gawrońską, która pełniła funkcję
29:24rektora. Dla mnie bardzo istotne było
29:26to, żeby w uczelni pojawił się prorektor
29:28odpowiedzialny za współpracę z za
29:30zagranicą, za umiędzynarodowienie, bo
29:31wiemy, że dotychczas byli prorektorzy
29:33odpowiedzialni za naukę, byli
29:35prorektorzy odpowiedzialni za rozwój,
29:37jak tutaj też gościł pan profesor
29:38Zygmunt Bongk, który pełni funkcję
29:40prorektora do spraw rozwoju. Natomiast
29:42ja postanowiłem jakby zarekomendować
29:45pani rektor to, aby powstała funkcja
29:47łącząca dwa obszary, czyli naukę i
29:49właśnie współpracę współpracę z za
29:51granicą. I muszę powiedzieć, że te dwa
29:54obszary, praca przez 8 lat w tych dwóch
29:56obszarach dawała mi ogromną satysfakcję,
29:58ogromną przyjemność. Muszę też
30:00powiedzieć, że myślę, że to jest też
30:02dobre miejsce, żeby podziękować pani
30:03rektor, która nie tylko mi zaufała, ale
30:06dała też pełną swobodę działania w tym
30:08właśnie obszarze, a ja myślę, że jej
30:10oczekiwań jakby nie zawiodłem i
30:13osiągnęliśmy dużo zarówno na polu tych
30:15osiągnięć naukowych, jak i na polu
30:17umiędzynarodowienia. Pewnie już tutaj w
30:20trakcie poprzednich wywiadów było
30:22mówione o tym jednym z największych
30:24sukcesów jakie w tym czasie kiedy byłem
30:26prorektorem uczelnia osiągnęła. To
30:28znaczy doskonała ewaluacja jakości badań
30:32naukowych. Uzyskaliśmy rok
30:34>> tak jest uzyskaliśmy kategorię A B plus
30:36łącznie w 13 dyscyplinach. O tym już na
30:38pewno była mowa. Ja tylko chciałem
30:40powiedzieć, że przed ewaluacją mieliśmy
30:43zaledwie jedno pełne uprawnienie
30:44akademickie, czyli uprawnienie do
30:46nadawania stopnia doktora habilitowanego
30:48tylko w dyscyplinie historia. Po tej
30:50ewaluacji uzyskaliśmy 13 takich pełnych
30:53uprawnień, czyli wzrost był 1300%. Więc
30:57kiedy przeprowadzałem taką analizę i
30:59porównanie z innymi uczelniami w Polsce,
31:01żadna uczelnia dokonała takiego skoku.
31:03Tak,
31:03>> tak, nie dokonała aż takiego skoku. No i
31:06potem za tym sukcesem przyszły
31:08oczywiście kwestie związane z tym, że
31:10staliśmy się uniwersytetem klasycznym,
31:13że weszliśmy do konferencji rektorów
31:15Uniwersytetu Polski jako 20 21 uczelnia.
31:19Natomiast ja chciałem powiedzieć o tych
31:21osiągnięciach związanych z
31:22umiędzynarodowieniem, prawda? Bo może na
31:24ten temat mniej słuchacze wiedzą. A
31:27mianowicie uczelnia stała się członkiem
31:29European University Association. To jest
31:31taka organizacja, która zrzesza
31:33europejskie uczelnie i też instytucje,
31:35które prowadzą działalność badawczą i
31:37dydaktyczną i obecnie należy do niej
31:39około 850 uczelni z 48 krajów. Uczelnia
31:42weszła też do tak zwanej koalicji Koara.
31:45To jest dosyć nowa organizacja, bo ona
31:47powstała w roku 2022. To jest takie
31:50porozumienie, koalicja uczelni też
31:52europejskich. które mają na celu jakby
31:55dokonanie reformy w systemie oceny badań
31:58naukowych, ale też pewnych takich zasad
32:00przejrzystości związanych na przykład
32:02chociażby z zatrudnieniem na konkretnych
32:04stanowiskach na uczelni. Łącznie jest
32:06około obecnie 770 organizacji, w tym 50
32:10z Polski, no i w tym też Uniwersytet
32:11Jana Długosza w Częstochowie.
32:13Podpisaliśmy też deklarację Magna Karta
32:15Universitatum, czyli zobowiązanie do
32:18takiego promowania, wspierania wolności
32:20akademickiej autonomii uczelni. Pani
32:23rektor akurat podpisywała, pamiętam na
32:25tą kartę podczas gali, która odbywała
32:27się na Uniwersytecie Łódzkim. To były
32:29takie osiągnięcia pierwsze, jeżeli
32:31chodzi o kwestie związane z
32:32umiędzynarodowieniem.
32:34>> I to umiędzynarodowienie mam wrażenie,
32:36że cały czas trwa. Właściwie chyba teraz
32:38to już jest oczywistością dla każdej z
32:41uczelni, ale jeżeli chodzi o pana
32:42osiągnięcia to chyba też jest pan
32:45rekordzistą, jeżeli można takiego słowa
32:47użyć, jeżeli chodzi o mnogość grantów
32:49wśród uzyskanych przez pracowników
32:51aplikujących środki na realizację
32:53projektów naukowych. Tutaj rozumiem, że
32:55i sam pan sporo działał, ale też
32:57wszyscy, którzy o takie środki się
32:59ubiegali, mieli pana wsparcie.
33:01>> Tak. Znaczy łącznie kiedy się zastanowić
33:03i sięgnąć pamięcią wstecz to łącznie
33:06uczestniczyłem już w realizacji 18
33:08projektów naukowych i
33:09badawczo-rozwojowych, w których pełniłem
33:11funkcję zarówno kierownika, członka
33:13jakiś tam komitetów sterujących, czy też
33:15głównego wykonawcy. I tak rzeczywiście
33:17jak sobie to analizowałem teraz na
33:19poczetia wniosku profesorskiego, to
33:22właściwie nieprzerwanie byłem
33:23zaangażowany w realizację jakichś
33:25projektów właśnie od roku 2006, czyli 20
33:28lat minęło. I początkowo były to głównie
33:31projekty na badania podstawowe.
33:32Natomiast w pewnym momencie tak się
33:34jakby wydarzyło, że bardzo dobrze
33:36zaczęło mi się współpracować z
33:37przemysłem i zaczęły pojawiać się takie
33:40duże wielomilionowe projekty na badania
33:43aplikacyjne, na badania stosowane.
33:45Pierwszy taki projekt realizowałem w
33:47roku 2012 do 15 z firmą Lubella, znanym
33:52producentem makaronów, też z Instytutem
33:54Biopolimerów wókien chemicznych i z
33:56Centralnym Ośrodkiem Badawczo-rozwojowym
33:58Opakowań. taki projekt poświęcony
34:00wykorzystaniu jakby produktów odpadowych
34:03z przemysłu spożywczego do produkcji
34:04właśnie biodegradowalnych opakowań,
34:06biodegradowalnych klejów. W pewnym
34:09momencie Lubella jakby weszła w skład
34:11takiej grupy kapitałowej Maspex, znanego
34:13producenta żywności w Polsce i chyba ta
34:16historia współpracy z Lubellą
34:18spowodowała, że Maspex jakby ponownie
34:20zwrócił się do mnie z propozycją
34:22współpracy przy największym projekcie
34:24chyba który dotychczas był realizowany w
34:26naszej uczelni. projekcie poświęconym
34:29otrzymywaniu takich musów
34:30warzywnow-owacowych wzbogacanych właśnie
34:33preparatem o właściwościach
34:34prebiotycznych z przeznaczeniem dla
34:35dzieci i młodzieży. To był projekt,
34:37którym miałem przyjemność kierować. Było
34:39to duże wyzwanie, ponieważ partnerami
34:41były naprawdę wiodące ośrodki w Polsce z
34:44kategorią A+. instytut to jest Instytut
34:46Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka w
34:48Warszawie, Narodowy Instytut Onkologii
34:50imienia Marii Skłodowskiej Kiri w
34:51Warszawie, też Politechnika Łódzka,
34:53Wydział Biotechnologii Nauk o żywności i
34:55Tymbark, który też jest jakby częścią
34:57właśnie Maspex Foods. Projekt
35:00zakończyliśmy w 2023 roku, a już w 2024
35:05roku Maspek zwrócił się z propozycją
35:08współpracy w następnym projekcie.
35:10Otrzymaliśmy finansowanie z Narodowego
35:13Centrum Badań i Rozwoju w ramach
35:14programu rządowego Nutritech na
35:17otrzymywanie takich wegańskich
35:19zabielaczy do kawy. Tutaj współpraca,
35:22projekt nie mogę za dużo mówić, bo
35:23projekt jeszcze trwa do końca tego roku,
35:25ale jest to projekt realizowany z firmą
35:26Kremona, więc rzeczywiście tych
35:29projektów byłoby bardzo dużo. Czyli
35:32pozyskiwanie finansów, kierowanie
35:34zespołami ludzkimi, umiędzynarodowienie,
35:37własna praca badawcza, wszystkiego
35:40bardzo dużo. Jak logistycznie układa pan
35:42swój dzień? Już wiem, że wstaje pan
35:44bardzo wcześnie. Znaczy powiem szczerze,
35:47że rzeczywiście jeszcze jeżeli chodzi o
35:49to pole umiędzynarodowienia, jeżeli pani
35:51redaktor pozwoli, wydaje mi się, że
35:53ważne jest też, żeby zwrócić uwagę na
35:54to, jak bardzo od początku mojej
35:57kadencji zaczęły rozwijać się program
35:59Erasmus, Erasmus Plus, bo to też jest
36:01bardzo ważne, czy zwiększyła się
36:03wielokrotnie, już nie chcę w procentach
36:04mówić, ale pewnie to są też setki
36:06procentów liczba osób wyjeżdżających za
36:08granicę, przyjeżdżających do naszej
36:10uczelni. Potrafiliśmy też pozyskiwać
36:13środki z Narodowej Agencji Wymiany
36:14Akademickiej. To jest też bardzo ważne.
36:16Dział nauki współpracy z za granicą,
36:18którym kierowałem, czy teraz
36:20działędzynarodowienia
36:21pod kierunkiem pana profesora
36:22Sosnowskiego ma tą umiejętność
36:25pozyskiwania środków z Narodowej Agencji
36:27Wymiany Akademickiej, dzięki czemu
36:29rozwinęliśmy program Welcome to Poland,
36:32prawda? Rozwinęliśmy Welcome Center,
36:34powstało. Zostały oznakowane budynki
36:37akademiki, wszystkie budynki uczelni w
36:39języku polskim, w języku angielskim.
36:41doskonale wykorzystywaliśmy środki z
36:43programu prom na takie krótkoterminowe
36:45wyjazdy, więc rzeczywiście to
36:48umiędzynarodowienie stało się takim moim
36:50oczkiem w głowie. Natomiast to jest
36:52ciekawe pytanie, ponieważ po ośmiu
36:53latach kadencji prorektora do spraw
36:55nauki współpracy z za granicą
36:57stwierdziłem, że to chyba jednak było za
36:59dużo. Połączenie tych dwóch funkcji,
37:01czyli właśnie prorektora do spraw nauki,
37:03prorektora współpracy z za granicą było
37:05przy tym tych dwóch głównych zadaniach.
37:08To znaczy z jednej strony dobra
37:10ewaluacja czy bardzo dobra ewaluacja,
37:12której naprawdę poświęciłem 2 lata
37:13swojego życia. Z drugiej strony wzrost
37:16umiędzynarodowienia, połączenie to w
37:18jednej funkcji to było rzeczywiście za
37:20dużo dla mnie. Dlatego kiedy obejmowałem
37:22funkcję rektora, zaproponowałem
37:24rozdzielenie tych funkcji [śmiech]
37:25>> własnego doświadczenia,
37:26>> z własnego doświadczenia i dlatego już
37:28właśnie od roku 2024, od obecnej
37:31kadencji mamy osobno prorektora
37:33odpowiedzialnego za naukę i prorektora
37:35odpowiedzialnego za współpracę, w tym za
37:38współpracę za granicą. Natomiast ja
37:40jestem jakby zadowolony i dumny z tego,
37:44że nie stałem się tylko administratorem,
37:46to znaczy nie pełniłem tylko funkcji
37:48administracyjnej, tylko jakby cały czas
37:51bez przerwy zajmowałem się nauką i to no
37:54chyba na przyzwoitym poziomie, bo
37:56przecież na początku drugiej kadencji
37:58uzyskałem tytuł profesora, więc musiałem
38:00ten wniosek profesorski przygotować.
38:02kierowałem już tymi wspomnianymi
38:04projektami naukowymi czy
38:06badawczo-rozwojowymi, więc wydaje mi
38:08się, że czuję się jakby spełniony i na
38:10tym polu organizacyjno-administracyjnym
38:13i na tym polu naukowym.
38:14>> Jeżeli chodzi o pole naukowe, to cały
38:17czas to jest pole bardzo aktywne. Czy
38:19troszeczkę jest wolniej?
38:21>> To jest tak, pewnie są takie osoby,
38:23które uważają, że po osiągnięciu pewnego
38:25stopnia, czy tym bardziej tytułu
38:27naukowego już właściwie nic nie trzeba.
38:29Tak.
38:29>> Profesura jest tym szczytem. Tak, już
38:31właściwie osiągnąłem wszystko w nauce.
38:33Oczywiście zawsze może być coś więcej.
38:35Mnie się wydaje, że to jest taki moment,
38:37kiedy człowiek powinien w pewien sposób
38:40podziękować
38:42za to, co dane mu było przez lata tych
38:4430 czy 35 lat rozwoju naukowego. I muszę
38:48powiedzieć, że ja miałem taką
38:49przyjemność spotkać na swojej drodze
38:51osoby, profesorów takich przez duże P,
38:54którzy nigdy mi nie przeszkadzali w
38:56nauce i w rozwoju naukowym, a na pewno w
38:58wielu przypadkach pomagali. I to w
39:00sposób dosyć bezinteresowny. I wydaje mi
39:02się, że teraz nastąpił taki moment,
39:04kiedy ja mogę jakby za to podziękować.
39:06Nie im bezpośrednio, bo no większości
39:08już niestety są to osoby nieżyjące, ale
39:11mogę im podziękować przez to, że nie
39:13przestałem opiekować się młodszymi
39:15pracownikami nauki. Mam obecnie dwóch
39:18doktorantów, dwie doktorantki, którymi
39:19się zajmuję, więc kontynuuję jakby w
39:21pewien sposób tą swoją misję naukową.
39:24Wydaje mi się, że na każdy apel jaki się
39:26pojawia na uczelni, jeżeli chodzi o
39:29przeprowadzenie jakiegoś szkolenia,
39:30takie było na przykład przez
39:32organizowane przez dział nauki projektów
39:33naukowych, czy uczestnictwo w jakiś
39:36konferencjach, w jakichś akcjach,
39:37nagrywaniu filmów, spotów, ja nigdy nie
39:40odmawiam. Wydaje mi się, że to jest
39:42jakby teraz taka naturalna naturalna
39:44kolej, że ja próbuję zrobić to jak
39:47najlepiej, czego mnie nauczono i
39:49przekazać to po prostu innym. Czyli te
39:50spoty, nagrywanie filmów, nagrywanie
39:52wywiadów, to to są te co kiedyś było
39:55ulotką yyy gdzieś rozpowszechnianą
39:58zamknąć taką klamrą, to rzeczywiście tak
40:00było.
40:01>> A sam moment decyzji, żeby kandydować
40:03się na stanowisko rektora,
40:05>> to nie była trudna decyzja. To znaczy
40:08wydaje mi się, że jeżeli człowiek ma
40:10pewną wizję,
40:11>> a taka była,
40:12>> taka była, widzi jak powinna wyglądać,
40:14przedstawiać się strategia rozwoju, no
40:16ma to doświadczenie w kierowaniu
40:18zespołem ludzkim, o czym mówiłem na
40:19początku. prawda, które już pozyskałem
40:21bardzo szybko, bo mając tam 32 lata,
40:23kiedy zacząłem kierować zakładem, to nie
40:26była trudna decyzja. To znaczy ja zawsze
40:27wiedziałem w jakim kierunku powinien
40:30pójść nasz uniwersytet i miałem dosyć
40:32jasno i precyzyjnie zdefiniowane cele na
40:35kolejne lata. Mówił pan rektor o dużej
40:37odpowiedzialności w tym momencie, kiedy
40:39przez dwie kadencje był pan prorektorem
40:41do spraw nauki współpracy z za granicą i
40:44później tak patrzę na funkcję rektora,
40:46że ona mogła się wydawać, tutaj pytam,
40:49taką trochę mniej paradoksalnie mniej
40:51obciążającą, a jednocześnie to ogromna
40:52odpowiedzialność za całą uczelnię.
40:55Tak, no odpowiedzialność jest bardzo
40:56duża, ale tak jak mówię, jeżeli osoba
40:59jest jakby przygotowana do pełnienia
41:01funkcji, pracowała wcześniej w dobrym
41:04zespole, w bardzo dobrym zespole, takim
41:06rektorsko-kanclerskim, a ja miałem taką
41:08przyjemność pracować przez 8 lat, to
41:10jest to odpowiedzialność do
41:11udźwignięcia. Aczkolwiek kiedyś tutaj
41:13pan rektor Bong też mówił o tym, prawda,
41:15że trochę jest rektor osomatniony w tych
41:17swoich działaniach i to jest prawda. Ja
41:19nawet kiedyś rozmawiałem z rektorami,
41:21kiedy jeszcze miałem przyjemność
41:22uczestniczyć w posiedzeniach konferencji
41:24rektorów Akademickich Szkół Polskich, że
41:26rektora właściwie może zrozumieć tylko
41:28drugi rektor. czyli pewnych tych
41:30obciążeń, które spadają na na rektora,
41:33nie zrozumie ani pracownik, ani nawet
41:36najbliższa osoba w domu, tylko po prostu
41:39my możemy jako rektorzy, byli rektorzy
41:42zrozumieć się tylko w swoim po prostu
41:44gronie, ponieważ te obciążenia
41:45rzeczywiście, które narzuciła na rektora
41:48ustawa 2.0 z roku 2018 są olbrzymie. Ja
41:51często czytam takie niesprawiedliwe
41:53stwierdzenia mówiące o tym, że rektor
41:55może właściwie wszystko teraz, tak? Bo,
41:57bo właściwie podejmuje decyzję
41:59jednoosobową. Ale trzeba też patrzeć na
42:01tą drugą stronę medalu, że rektor owszem
42:04ma dużą władzę, ale ma też pełną
42:06odpowiedzialność praktycznie za to.
42:08Wszystko co dzieje się na uczelni są
42:10oczywiście senat, są różnego rodzaju
42:13kolegia, mają tylko zdanie doradcze,
42:15prawda? One opinią pewne rzeczy,
42:17natomiast ostateczna decyzja zawsze leży
42:19na barkach w umyśle rektora. Czyli jest
42:21to na pewno ciężka praca i duże
42:23obciążenie. też otrzymał pan doktorat
42:26honor skał za 2024 rok Włyński
42:29Uniwersytet Narodowy w Łózku Uniwersytet
42:32imienia i Ukrainki. Taki tytuł panu
42:34przyznał. To też pokazuje, że to co pan
42:37robił i robi jest dostrzegane za granicą
42:41>> z osiągnięciami i z tytułami, z
42:43nagrodami i stypendiami w mojej karierze
42:46zawodowej, podobnie jak i ze stopniami i
42:48tytułami naukowymi. To znaczy ja nie
42:50byłem i nigdy nie będę, mam nadzieję,
42:52takim typem rzemieślnika. To znaczy
42:55niestety czasami bywa tak, że niektóre
42:58osoby jakby pracują na coś, pracują na
43:00to, aby stać się doktorem. Pracują na
43:02coś, aby stać się doktorem
43:03habilitowanym. wypełniają pewne warunki.
43:06U mnie to jakby działo się trochę przy
43:08okazji. Przepraszam, że tak powiem, ale
43:10trochę tak było. Tak, człowiek pracuje
43:11naukowo, zdobywa kolejne publikacje, ma
43:15projekty, wyjeżdża za granicę, w pewnym
43:17momencie siada i mówi: "Dobrze, można
43:19teraz przygotować doktorat, habilitację
43:21albo zebrać ten cały dorobek i wystąpić
43:23o tytuł profesorski". I tu pewnie było
43:26podobnie, tak? To znaczy ja oczywiście,
43:28to jest też taki jakby etap w moim
43:30życiu, że przez panią profesor Annę Wypy
43:32Gawrońską zostałem powołany na
43:34pełnomocnika do spraw pomocy Ukrainie.
43:37To było w momencie, kiedy wybuchła
43:38pełnoskalowa wojna na Ukrainie. I wtedy
43:40jakby zabrałem się do pracy, znaczy
43:42stworzyłem punkt informacyjny dla
43:44potrzebujących. Powstało uniwersyteckie
43:47centrum wolontariatu. Był taki moment,
43:49kiedy powołaliśmy różnego rodzaju grupy
43:51wsparcia. pomoc pedagogiczna, pomoc w
43:54nauce języka polskiego, pomoc w czasie
43:56wolnym, opieka dla dziecka, wsparcie
43:59psychologiczne, wsparcie prawne,
44:00wsparcie rodziny. Organizowaliśmy
44:03różnego rodzaju akcje pomocowe zbiórki.
44:05No i oczywiście jakby naturalnym
44:07odbiorcą tej pomocy był także
44:10Uniwersytet Narodowy imienia Łesji
44:11Ukrainki w Łódzku, którym zresztą
44:13mieliśmy już od wielu lat bardzo owocną
44:15współpracę. Wielu studentów przyjeżdżało
44:17do nas z Ukrainy, zarówno na
44:19krótkoterminowe staże czy w ramach
44:21podwójnego dyplomowania. mieliśmy też i
44:23mamy do dzisiaj bardzo dobrą współpracę
44:26na polu nauki i głównie w obszarze nauki
44:28o kulturze fizycznej, sportu. Natomiast
44:31ja postanowiłem, że będę chciał jakby
44:34wciągnąć, zaprosić do współpracy ten
44:36Uniwersytet Wesie i Ukrainki do
44:38Uniwersytetu Europejskiego, którego też
44:40jakby czuję się trochę ojcem, prawda, bo
44:43o tym już wielokrotnie w mediach było
44:44też mówione. Staliśmy się członkiem
44:46sojuszu Uniwersytetu Europejskiego o
44:49Akrenimie Colors i oprócz tych
44:50dziewięciu uczelni, które o których
44:52często się mówi, jakie wchodzą w skład
44:54tego sojuszu, mogliśmy też zaprosić
44:57partnerów stowarzyszonych. Ja właśnie
44:58taką podjąłem decyzję, że będę walczył
45:01zabiegał o to, aby członkowie sojuszu
45:03przyjęli do grona partnerów
45:05stowarzyszonych Uniwersytet Wes i
45:07Ukrainki. No i tak też się stało. Potem
45:09zabiegałem też o to, aby partnerzy, aby
45:11ten uniwersytet, no który znalazł się na
45:13pewno w trudnej sytuacji ekonomicznej,
45:15mógł na przykład uczestniczyć we
45:16wszystkich eventach, które były
45:18organizowane w ramach colors czy tak
45:20zwanych annual conference, która jedna
45:22się odbyła w Padborn, kolejna w Fosieku
45:24w Chorwacji. I to zyskało jakby w pewien
45:26sposób uznanie społeczności Uniwersytetu
45:29Wes Ukrain i rzeczywiście w 2024 roku
45:33został mi nadany zaszczytny tytuł
45:35doktora Conoris Kauza. Ze względu na
45:37wojnę nie odbierałem go na Ukrainie
45:40tylko na posiedzeniu Senatu. W naszej
45:42uczelni wręczył mi ten doktorat rektor
45:44uniwersytetu profesor Anatolic Sos.
45:47Zawrócę jeszcze do studiowania, bo ma
45:50pan doświadczenie studiowania i w
45:52polskich i zagranicznych uczelniach, bo
45:54nie tylko Stany Zjednoczone. Jakie są
45:56różnice? Jak pan z dzisiejszej
45:59perspektywy, ze swojego doświadczenia
46:01patrzy na studiowanie w Polsce za
46:04granicą i gdzie warto studiować,
46:06dlaczego w Częstochowie? Pie redaktor
46:09się często [śmiech] nad tym
46:10zastanawiałem nad tym pytaniem i to
46:12wielopłaszczyznowo można powiedzieć, bo
46:14nie tylko jako rektor.
46:15>> Ja pytam tak trochę półżartem, tak? ser
46:17jako profesor czy nauczyciel akademicki,
46:19ale też jako ojciec czwórki dzieci w
46:21wieku od 25 do 12 lat. Dzisiaj córka
46:24akurat właśnie w tym momencie pisze
46:26egzamin maturalny z matemat w momencie
46:29kiedy nagrywamy. Tak. I muszę
46:31powiedzieć, że podobieństwa i różnice
46:34między tymi studentami sprzed 35 lat czy
46:3740 lat i obecnie są i będą zawsze. To
46:40znaczy wydaje mi się, że zarówno ten
46:43student lat 90 ubiegłego stulecia, ale
46:45też obecny, no to jest student, który
46:48lubi zabawę, czasami jest troszeczkę
46:50beztroski, jest ciekawy świata, ale są
46:53też pewne pewne różnice. Wydaje mi się,
46:55że te osoby sprzed tam kilkudziesięciu
46:57lat jednak wtedy, kiedy rozpoczynały
46:59studia były już bardziej dorosłe,
47:01bardziej dojrzałe, bardziej świadome.
47:04Ten student obecnie jest nieco bardziej
47:06zagubiony. Jest nie za bardzo czasami
47:08nie potrafi odnaleźć się w tej
47:10rzeczywistości, jaka go otacza.
47:11>> Może ma za dużo wskazówek i podpowiedzi.
47:13Toadza jest przebod jest przebodźcowany,
47:17nie zawsze potrafi dokonywać właściwych
47:19wyborów i paradoksalnie te żeśmy od tego
47:22zaczęli dzisiejszą rozmowę. Kiedyś tej
47:24informacji było mało, a dzisiaj tej
47:26informacji jest za dużo i on z tej
47:28informacji nie zawsze potrafi wybrać to,
47:31co dla niego jest dobre. Nie zawsze
47:32potrafi z niej korzystać. Dlatego to co
47:35ja znaczy właściwie od momentu kiedy już
47:37jak to pani redaktor powiedziała
47:39osiągnąłem w nauce wszystko. Już nie
47:41musiałem nikomu nic udowadniać, nic
47:43pokazywać to zrozumiałem, że bardzo
47:46ważne, bardzo ważne jest wychowanie i to
47:49wychowanie powinno też dotyczyć
47:51studenta. To znaczy, że student często
47:54potrzebuje, mimo tego, że to już jest
47:56osoba dorosła, ale potrzebuje takiego
47:57indywidualnego podejścia, większej
48:00uwagi, większego zainteresowania. I
48:02teraz bym powiedział, że to jest rola
48:04nauczyciela akademickiego. Bardzo
48:06istotna rola nauczyciela akademickiego.
48:07Nie tylko przekazywanie wiedzy, ale też
48:10pomoc w odnalezieniu się w tej niełatwej
48:12niełatwej rzeczywistości.
48:14>> Czyli takie bycie trochę towarzyszem.
48:16>> Troszkę tak. U nas oczywiście i tak jest
48:18mi się wydaje, pani zapytała, dlaczego
48:20warto studiować w uniwersytecie. My nie
48:23jesteśmy uczelnią, której byłyby
48:26kierunki poza tam nielicznymi
48:27przypadkami, bardzo liczne, w której
48:30student jest zupełnie anonimowy, prawda?
48:31jest jakimś numerem w indeksie. Mamy
48:34jednak tą możliwość, że szczególnie na
48:36tych kierunkach małolicznych, gdzie mamy
48:39po kilkunastu studentów czy tam
48:41kilkudziesięciu studentów, możemy
48:42właśnie zindywidualizować to podejście
48:44do studenta. Mamy doskonale rozwinięty
48:47system tutorski i wydaje mi się, że z
48:49tego powinniśmy korzystać i z tego
48:50powinniśmy czynić jakby tą przewagę w
48:54porównaniu właśnie z uniwersytetami,
48:55gdzie na podobnych kierunkach studiów
48:57mamy po kilkuset studentów. Panie
49:00dyrektorze, z wykształcenia jest pan
49:01chemikiem, jest też pan ekspertem w
49:03dziedzinie technologii żywności i
49:05żywienia. Czy lubi pan gotować? Czy
49:07gotuje pan? [śmiech]
49:08To jest tak, że ja już wspomniałem o
49:09swoich korzeniach. Pochodzę z rodziny
49:11śląskiej, wychowałem się na Śląsku i
49:13muszę powiedzieć, że
49:15>> do Lada Kluski śląskie, modra kapusta.
49:17>> Chciałem powiedzieć zupełnie co innego,
49:18a mianowicie właśnie, że kuchnia to nie
49:20było miejsce dla mężczyzny. Moja mama
49:22mimo tego, że była nauczycielem, czy
49:24była osobą pracującą, tak, i normalnie
49:26aktywną zawodową, to było jej królestwo.
49:28To znaczy nie za bardzo dopuszczała mnie
49:30czy młodszą siostrę do tego, żebyśmy tam
49:32do tej kuchni wchodzili. I zacząłem się
49:35zastanawiać, skąd ja właściwie się
49:37nauczyłem, czy dlaczego ja się albo kto
49:39mnie nauczył gotowania. Wydaje mi się,
49:40że
49:41>> jakoś to zostało, ale może z tego, że
49:44się jakoś przypatrywałem, mimo wszystko
49:46gdzieś tam przed drzwi w tej kuchni
49:47patrzyłem, prawda? Natomiast no pewnie
49:50to, że jednak w wieku powiedzmy 19 lat,
49:52jeszcze nie mając 19 lat, opuściłem dom
49:54rodzinny, bo wyjechałem tutaj na studia,
49:56mieszkałem właśnie samodzielnie w
49:57akademiku, potem dużo czasu spędziłem za
49:59granicą, to jakby mnie zmusiło do tego,
50:02że musiałem się nauczyć gotować. To
50:04znaczy, no oczywiście na początku to
50:06gotowanie to było gotowanie dla
50:08zaspokojenia potrzeby swojej, jakim jest
50:10no konieczność jedzenia, prawda?
50:12Natomiast w pewnym momencie zacząłem
50:14gotować dla przyjemności, to znaczy
50:16tworzyć, szukać przepisów, tworzyć
50:19własne przepisy i teraz to jest pasja.
50:22Znaczy
50:23>> to jest pytanie o kuchnię jest związane
50:24też z domem, w którym teraz żyję, więc
50:26moje dzieci, moja żona preferują kuchnię
50:29włoską, więc najwięcej tych potraw jest
50:31akurat włoskich, opartych na przykład na
50:33makaronach różnego rodzaju. Także to
50:35jest coś, co robię i chyba mi całkiem
50:37nieźle wychodzi. Aczkolwiek gotuję
50:39zupełnie inaczej niż inne osoby, a
50:42mianowicie raczej nie gotuję w ten
50:44sposób, że planuję co nie działam na
50:46zasadzie pewnego urządzenia o nazwie już
50:49nie będę wymieniał, ale wiemy jakiej,
50:50które mówi wrzuć tyle, odważ tyle,
50:53prawda? Tego nie lubię. To dla mnie nie
50:55jest atrakcyjne. Robię zupełnie inaczej.
50:57A mianowicie otwieram lodówkę i patrzę:
51:00"Aha, jest to, to mam takie produkty,
51:02jakie są dostępne akurat w domu i z tego
51:04co bym zrobił". Czyli jest takie
51:06wyzwanie, czyli mam dostępność jakiegoś
51:07surowca językiem chemicznym. Z tego
51:10surowca ma powstać jakiś produkt. I ten
51:12produkt powstaje i zazwyczaj jest dosyć
51:14smaczny.
51:15>> Mhm. Lubi pan karmić?
51:17>> Myślę o takie towarzyskie jedzenie przy
51:18stole wspólnym.
51:20>> Gotować dla innych.
51:21>> Dla innych też. Aczkolwiek to trochę
51:23mnie stresuje. To jest troszeczkę dla
51:24mnie stresujące. Boję się może tego, że
51:27będę poddawany poddawany ocenie. Tak.
51:30Bardzo dziękuję za to spotkanie, za
51:32rozmowę państwa i moim gościem był
51:35profesor Janusz Kapuśniak, rektor
51:37Uniwersytetu Jana Długosza w
51:38Częstochowie. Pięknie, dziękuję. Było
51:40bardzo miło. Dziękuję.

About this transcript

This page contains the full transcript of Wywiad jubileuszowy z Rektorem prof. dr. hab. Januszem Kapuśniakiem by Uniwersytet Jana Długosza w Częstochowie, generated from the public captions YouTube serves with the video. The transcript has 7,877 words across 1,442 segments, with the original timestamps preserved so you can click any line to jump to that moment in the embedded player.

What you can do with it

Use the transcript to take notes, quote the speaker, build a study guide, generate a summary with ChatGPT or Claude via the YouTube Summary tool, or export it as a timed subtitle file with YouTube to SRT. You can also re-open it in the transcriber to translate the transcript into 100+ languages.

Free YouTube transcript tool

YouTube2Text is a free YouTube transcript generator — no signup, no daily limit. Paste any YouTube link and get the full transcript instantly, with timestamps, click-to-jump, translation to 100+ languages, AI prompts for ChatGPT, Claude, and Gemini, and exports to TXT, SRT, VTT, or Markdown.