YT YouTube2Text

YouTube2Text → Transcripts → WOJEWODZKI S01 E06 202610016 REDAKCJA prevka

WOJEWODZKI S01 E06 202610016 REDAKCJA prevka — Transcript

by rr · 21,062 words · 3,792 segments · language en · Watch on YouTube

Open in transcriber Summarize with AI Download SRT/VTT

Full transcript

0:00Dobry wieczór. Podcast wojewódzki i
0:01wojewódzki pierwszy duet w moim
0:04podcaście. Blisko znaczni.
0:07Y
0:07>> cześć
0:08>> Mikołaj z mamą. Dzień dob
0:10>> Mikołaj Krajewski, Katarzyna Nosowska.
0:12Dzień dobry.
0:12>> Dzień dobry. Yyy, zacznę nie tyle
0:15przewrotnie, co bardzo swoisko, żebyście
0:17się dobrze poczuli, bo już sprzedaliście
0:19mi parę komplementów, że to jest
0:21profesjonalnie. U was nie jest
0:22profesjonalnie?
0:24ćwierć profesjonalnie,
0:26>> bo
0:27>> no po prostu operuje tylko faktami. No
0:31tak jakby nie jest aż tak jak tutaj.
0:35>> Mikołaj, gdybyś miał opowiedzieć o sobie
0:37komuś, kto cię kompletnie nie zna, to
0:39jak byś się przedstawił?
0:41Wiesz co, nie jesteś pierwszą osobą,
0:44która odbiła mi piłeczkę, więc nie
0:46zaskoczyło mnie to tak jak za pierwszym
0:47razem, ale musiałem sobie na potrzeby
0:49już pierwszego razu znaleźć jakąś
0:51odpowiedź,
0:53więc odpowiem tak jak wtedy, czyli
0:55jestem aktualnie osobą, która w dużej
0:59mierze, jeszcze nie w 100%, ale
1:00przestała się wstydzić ze swojej
1:02niewiedzy i stara się jakoś nad nią
1:03pracować i czuję się z tym kontent. To
1:06jest albo bardzo mądre, albo bardzo
1:08sprytne. To sam sobie to ułożyłeś czy
1:10konsultowałeś ten rodzaj wizytówki z
1:12mamą? To jest życzliwa uwaga, żebyśmy
1:15>> Nie wiesz co też dlatego moja seria,
1:17którą robię u nas w ramach naszego
1:18kanału oddzielnie sam nazywa się Wiem,
1:20że nic nie wiem, ponieważ w ciągu
1:22ostatnich dwóch lat miałem okazję
1:23rozmawiać z naprawdę niesamowitymi
1:25ludźmi, którzy wykonują niesamowite
1:27zawody, doświadczyły ciężkich rzeczy i z
1:30niesamowitą gracją z nich wyszli. Mhm.
1:32>> I
1:34stwierdziłem, że najlepszą rzeczą, jaką
1:35mogę zrobić też dla własnego komfortu,
1:37to się przyznać do tego, że jeszcze
1:38sporo się mogę nauczyć nie tylko od
1:40nich, ale od świata i i przede wszystkim
1:42przestać się tego wstydzić, bo ja raczej
1:43na przestrzeni swojego życia się swoje
1:44głupoty w wielu aspektach bardzo
1:46wstydziłem, więc dobrze jest mi trochę
1:49dać sobie luzów w tej materii.
1:50>> Chciałem ci powiedzieć, Kasia, że on
1:51jest on jest on jest lepszy ode mnie.
1:55>> W jakim sensie?
1:55>> W kategorii retorycznych, że jest bardzo
1:57sprawny ten twój syn. Ale to pozory.
2:00>> Kasiu a jak będzie po francusku?
2:02Oglądacie podcast wojewódzki i
2:04wojewódzki?
2:05>> Nie mam pojęcia dlaczego miałbym
2:06wiedzieć.
2:07>> Podobno uczysz się francuskiego
2:08intensywnie.
2:09>> Już nie. [śmiech]
2:11>> Ale co? Doszłaś do takiej perfekcji, że
2:13zauczyłaś się wszystkich słów?
2:14>> Nie, słuchaj, no rzeczywiście założyłam
2:17sobie taką aplikację z takim ptaszkiem i
2:19robiłam to skrupulatnie przez nie wiem
2:22ile dwa miesiące. A potem się jak to
2:26często u mnie ostatnio wydarzyły jakieś
2:28komplikacje takie życiowe.
2:32A nie, to nie była akurat komplikacja.
2:33Wjechaliśmy do Japonii.
2:35>> Ale w Japonii miałaś takie momenty, że
2:36jak na przykład były nazwy sklepów,
2:37wtedy tak z akcentem czytałaś.
2:39>> Tak, bo już troszeczkę tak albo
2:41japońskiego też się zaczęłam uczyć, ale
2:43to znacznie krócej. Miałam takie
2:44trzydniową przygodę z japońskim. Ta sama
2:46aplikacja. No w każdym razie wjechaliśmy
2:49do Japonii i tam sobie zrobiłam przerwę,
2:51bo stwierdziłam, że jakby to nie jest
2:53moment na to, żeby żeby ślęczeć przy
2:55telefonie. I widziałam jak ten ptaszek,
2:58co jest oczywiście okropne moim zdaniem,
2:59po prostu najpierw mnie szantażuje
3:01emocjonalnie. Dlaczego nie robię lekcji?
3:03Dlaczego nie wracam? Gdzie jesteś?
3:05Tęskn, tęsknię za tobą. Odezwij się,
3:08lekcja czeka. Potem zaczął gasnąć, potem
3:12się zrobił szary, a w końcu umarł. I
3:14wtedy skasowałam aplikację. Czy ty
3:17zawsze masz takie parodniowe zajawki?
3:20>> To nie była parodniowa. No dwa miesiące
3:21to jest dla mnie już konkret.
3:22>> A kaligrafia?
3:23>> Codziennej pracyfia
3:25>> kaligrafii jeszcze nie rozpoczęłam.
3:27>> A garncarstwo?
3:28>> Garncarstwo.
3:31Tak.
3:32[śmiech]
3:33Odpowiedź brzmi tak. Mam takie ciekawe
3:35spostrzeżenie oglądając, śledząc wasz
3:38podcast. Nie tylko ze względu na to, że
3:40że zgodziliście się wpaść do mnie. Jak
3:42się ogląda czołówkę waszego podcastu, to
3:44wyglądacie jakbyście się zamienili
3:47miejscami, duszami.
3:50Nie wiem czy wiecie do czego zmierzam,
3:51że Mikołaj w zajawce masz bardzo smutne
3:54oczy, a ty masz bardzo pogodne, by nie
3:56powiedzieć figlarne. Ktoś wam o tym
3:59kiedykolwiek powiedział?
4:01>> Nie,
4:02>> nie. Znaczy mi mówiono, że mam smutne
4:03oczy, ale tak żeby to, żeby to była
4:05jakaś zamiana z tobą, to
4:07>> w tej konkretnej takiej naszej czołówce,
4:09>> tak?
4:10Nie, nikt nam na to nie zwrócił uwagi, a
4:12sama też
4:14nie przypominam sobie, żebym śledziła,
4:16żebym oglądała wielokrotnie czołówkę,
4:18żeby sobie wyrobić jakieś zdanie na
4:19temat.
4:20>> Zastanawiam po prostu Mikołaj, czy to
4:22jest jakiś drogowskaz, to co zauważyłem
4:25co jak się okazuje jest dosyć rzadkim
4:27spostrzeżeniem?
4:29>> Wiesz co, ja generalnie wiele razy
4:30słyszałem w trakcie życia, że ja mam
4:32smutne oczy. Nie do końca rozumiem co
4:35mają przez to ludzie na myśli. Mam
4:36nadzieję, że jest to jakiś synonim słowa
4:38ładne.
4:40>> Oj to. A może coś głębiej albo zupełnie
4:43wiesz na tym skrzyżowaniu w inną stronę.
4:44Ale myślę, że też akurat w tamtej
4:46wejściówce mogło być to spowodowane tym,
4:48że to był fragmenty z tej wejściówki
4:50były wzięte z naszego pierwszego
4:52nagranego wspólnego materiału, więc
4:54bardzo możliwe, że po prostu mamy
4:56większe obycie przed kamerą zaowocowało
4:58jej bardziej porażnym, nie poraźnym,
5:01tylko
5:03>> poradnym zaradnym fizis, a moim takim
5:05bardziej smutnym, skrępowanym,
5:08>> nie? Bo tak się zastanawiałem, że, bo to
5:09jest dla kogoś, kto y słucha y rozmowy z
5:14obrazem, to to jest jakaś ciekawa
5:16sugestia.
5:17>> Poza tym też może to to jeszcze tak
5:18wtrącę, że w tamtym czasie też dużo
5:19rzeczy się działo w naszych życiach,
5:21więc myślę, że to może może było też
5:23spowodowane tym, ale myślę, że to już
5:24jest takie trochę tak zwane reaching, bo
5:26nie wiem czy aż tak to miało
5:28przełożenie. No
5:29>> a gdyby Kasia Nosowska nie była twoją
5:31matką, to słuchałbyś jej muzyki.
5:35Poczekaj, ale jakby jakby Kasia Nosowska
5:38nie była moją mamą, to czy słuchałbym
5:39jej muzyki? No pewnie tak, ale ja raczej
5:41nie słuchałem muzyki mojej mamy tyle, co
5:43musiałem przez pryzmat tego, że Paweł
5:45miał studio pode mną, pod moim pokojem i
5:48Paweł bardzo też lubi, lubił puszczać
5:51swoją muzykę, więc jakby nie miałem
5:54trochę wyboru przez ściany. Aczkolwiek
5:55zawsze lubiłem muzykę mamy, bardzo lubię
5:58jej teksty, tylko że mama czasem
6:00zapomina, że jej teksty są taką rzeczą,
6:01na którą trzeba przysiąść i na przykład
6:03czasem je wysyła i po pięciu minutach
6:05wysyła, po dwóch minutach wysyła
6:06wiadomość pod tytułem: "Co sądzisz?" A
6:08ja mam takie: "Daj dokończyć czytać, bo
6:10jeszcze nie przebrnąłem przez pierwsze
6:12dwie, trzy linijki i jeszcze nie
6:13wyrobiłem sobie żadnego zdania, bo
6:14jeszcze nie do końca zrozumiałem o co w
6:16tym chodzi."
6:16>> Ale bo, bo to jest temat, który chcę
6:18poruszyć za kilkanaście minut. Szukałeś
6:20kiedyś siebie w tekstach mamy?
6:25Tak świadomie, aktywnie, nie? Chyba, że
6:27w tym co napisała dla mnie. No to tak,
6:28ale tak nie nie nie. Też ja nie wiem czy
6:32ty pisałaś teksty, w których zawierałaś.
6:34Raczej mnie. Bardziej tam była więcej
6:36było takiej miłości romantycznej aniżeli
6:38do dziecka. Takie mam wrażenie.
6:39>> To ciekawe. To do tego, do tego wrócimy.
6:42Czy mama ci kiedykolwiek wytłumaczyła,
6:43co to było OHP?
6:47>> Chyba nie wytłumaczyłaś. ochotniczych
6:49ówiec pracy.
6:51>> A nie, a nie wytłumaczyłaś, ale mówiłaś
6:53na podcastach, o tym opowiadałaś. To
6:54tak, to tak. Nie, nie, nie wytłumaczyła
6:56mi, ale wytłumaczyła przy mnie. O,
6:58>> e, Kasia, bo jeżeli ja dobrze pamiętam,
7:01to ty w ramach OHP, ochotniczego chówca
7:03pracy pojechałeś do NRD. Wiesz co to
7:05było NRD?
7:07>> O Boże, jaka teraz lekcja.
7:10Niemcy były wtedy podzielone na
7:12>> A dobra, tak, tak, tak, tak.
7:13>> Na NRD, te właściwe i tych pozostałych,
7:15którzy się mylili. Mhm.
7:17>> Yyy i tam poznałaś Marka, gitarzystę
7:19zespołu Włochaty Odkurzacz. Słyszałeś
7:21kiedyś Włochaty odkurzacz?
7:23>> Nie, Włochat Odkurzacza [śmiech] nie
7:24słyszałem.
7:26>> Co by było, bo ten ten Marek zachęcił
7:29cię, jeżeli dobrze pamiętam twoją
7:31historię, do do występów scenicznych.
7:33Tak było, Katarzyna?
7:34>> Nie zachęcił mnie do występów
7:36scenicznych. On wraz z kolegami, to
7:38bohater odkurza to był panowy zespół,
7:42>> po prostu zaprosili mnie na próbę.
7:45Szczerze
7:47mówiąc to nie wiem nawet dlaczego.
7:48Prawdopodobnie dlatego, że słuchałam
7:49podobnej muzyki,
7:51>> więc to to to to pełniło takie, nie
7:55wiem, powiedzmy,
7:58takie testy na wokalistkę pankrokową.
8:00Musiałaś musiałeś słuchać po prostu
8:02muzyki pankrokowej.
8:04No i co? I przyszłam na tę próbę i się
8:06ponadzierałam.
8:07No i myślę, że to był początek tak
8:09naprawdę wszystkiego,
8:11>> ale jakby zaczynem było NRD, gdzieś ten
8:14geograficzny kontekst jest. Tak,
8:16>> no tam się poznaliśmy,
8:17>> bo zastanawia mnie, gdyby NRD
8:19zdelegalizowali szybciej, to kim byłaby
8:22dziś mama Mikołaja Krajewskiego? To jest
8:25dobre pytanie. Potrafisz sobie stworzyć
8:27taką
8:28>> Dla mnie jest kompletnie niezrozumiałe
8:29to pytanie.
8:30>> Naprawdę? [śmiech] Tak.
8:33Pojechałeś.
8:34Gdyby NRD zdelegalizowali szybciej, nie
8:37byłoby NRD i nie pojechałabyś na chufiec
8:39pracy, to kim dzisiaj byłaby mama
8:41Mikołaja Krajewskiego? Uwaga. A teraz
8:44>> wiesz co, ja należę do tej kategorii
8:49ludzi, którzy lubią wyobrażać sobie, że
8:54pewne fragmenty scenariusza życiowego
8:58są tak jakby odgórnie.
9:00Czy jest jakaś centralna dyspozycja
9:02ludzkich losów?
9:03>> Wydaje mi się, że jeżeli miałam śpiewać,
9:07>> a w zasadzie chyba jestem przekonana, że
9:11taki był mój los, że musiałam to po
9:13prostu robić, chociaż nie było to moim
9:15jakimś takim pierwotnym marzeniem,
9:17to po prostu wcześniej czy później by
9:20się to stało.
9:20>> Okej. Jakie to uczącie, Mikołaj,
9:24być na ślubie własnej mamy? Kurczę,
9:27wspaniałe.
9:30Szczególnie, że wydarzyło się to
9:31naprawdę po wielu latach, po wielu
9:33przejściach i mam wrażenie, że to było
9:34takie piękne zwięczenie wielu historii.
9:36Jeszcze byliśmy tam w takim bardzo
9:38ograniczonym gronie, bo byłem ja, mama,
9:40Paweł i Maks, więc mieliśmy dosłownie
9:41taką
9:42>> Wyjaśnimy Maksa.
9:43>> Syn Pawła.
9:44>> Syn Pawła, czyli twój trochę przyrodni
9:46brat.
9:46>> Nie, no tak. Mówimy o sobie, że jesteśmy
9:48braćmi, bo nawet jeszcze zanim mama była
9:51z Pawłem, a to było bardzo dawno temu,
9:53to spędzaliśmy wiele wakacji razem,
9:55>> bo zawsze ta bliskość gdzieś tam była,
9:57więc nie dosyć, że byliśmy w takim
10:00bardzo ograniczonym, ale bardzo bliskim
10:02gronie, to dodatkowo no to było piękne,
10:04wszyscy płakaliśmy, więc też to był taki
10:06bardzo uroczy moment. No i też zobaczyć
10:08mamę i Pawła po tylu latach y no przed
10:11ołtarzem to było też zaskoczenie, bo ja
10:13nie zakładałem, że to się stanie, bo już
10:15jak po tylu lat to się nie stało, to
10:16raczej myślisz, że się nie stanie, a tu
10:17nagle niespodzianka.
10:19>> A dla mnie zaskoczeniem było to, bo no
10:22my się z twoją mamą znamy bardzo długo,
10:25fragmentarycznie, tak jak w tej branży,
10:27ale bardzo długo, pozornie, tak, od lat
10:29>> początku lat 90.
10:32Yyy, ja bym nigdy nie pomyślał, że ty
10:34pojedziesz do Las Vegas, żeby wziąć
10:36ślub. To mi tak do ciebie nie pasuje, że
10:39aż paradoksalnie pasuje.
10:41>> No to tak, no bo y
10:43>> a to miał być dla jaj.
10:44>> No właśnie widzisz. I tak ludzie myślą,
10:46że to jest dla jaj, a to w ogóle nie
10:49było dla jaj. Zresztą nie szukaliśmy
10:52miejsca, w którym można by było
10:56przypuszczać, że to jest dla jaj, tylko
10:57to było bardzo stonowane takie skromne
11:00miejsce. Nie była Elvisa z ołtarzem.
11:02>> Żadnych takich rzeczy, żadnych, żadnych
11:05idiotyzmów po prostu. Zitop nie grało?
11:07>> Nie, nic normalnie.
11:08>> Był ksiądz Las Vegas czy
11:10>> No nie ksiądz? No wiadomo, że nie
11:12ksiądz, ale urzędnik i to było takie
11:13bardzo stonowane.
11:15Celowo szukaliśmy miejsca. Po prostu nie
11:17nie zależało nam na tym, żeby to było
11:18zabawne. Tam najczęściej ludzie śluby
11:20biorą, nie wiem, po pijaku, kurde, po
11:23jakiejś grubej imprezie.
11:26To nie nasza historia. całkowicie bez
11:29alkoholu, bez wesela. Przyczyna była
11:31dosyć prozaiczna. Próbowaliśmy
11:34wcześniej, jeszcze przed tą decyzją
11:37stworzyć
11:39listę gości, którzy powinni się w Polsce
11:42zjawić na naszym ślubie.
11:45No i wiedzieliśmy, że to się nie uda po
11:47prostu.
11:48>> Przy jakiej cyfrze podjęliście taką
11:50decyzję?
11:50>> Przy 80 osób.
11:51>> Okej. I to naprawdę wiesz, tu się
11:54pojawiają takie jakieś dylematy.
11:57Czy rodzina,
12:00nawet taka, z którą nie masz żadnego
12:01kontaktu, powinna być na ślubie. Czy
12:05możemy sobie pozwolić na to, żeby ich
12:06nie zapraszać? Oczywiście wiemy, że nie
12:08możemy sobie na to pozwolić, bo smród
12:11potem będzie się jakby długo ciągnął. To
12:13było ponad nasze siły po prostu.
12:14>> Okej. A propos rodziny, czy wasza
12:17współpraca
12:19w podcaście to jest pomoc? To jest
12:22partnerstwo czy to jest holowanie syna
12:24przez matkę?
12:25>> Bardzo brzydkie pytanie.
12:27>> Znaczy może ja powiem jako ten syn. No w
12:30jakiejś formie myślę, że jest to
12:32holowanie. Nie będę ukrywał, że nie. No
12:34to jest tak jakby zaprzeczyć temu, że
12:35współpracowanie z moją mamą jest dla
12:37mnie niesamowitą okazją i niesamowitym
12:39zaszczytem. Oczywiście, że jest. I
12:41>> i oczywiście, że daje mi to możliwości,
12:43których najprawdopodobniej w innej
12:45sytuacji bym nie miał. Yyy, ale jest też
12:48to formą przede wszystkim dbania o naszą
12:50relację, jak się okazuje po czasie, bo
12:51bardzo pozytywnie to wpłynęło na nas i
12:54też przede wszystkim mam wrażenie, że to
12:56nie jest do końca tak, że ja pozostaję
12:58albo chcę pozostać tylko w tym formacie
13:01naszym, no też chciałbym jakby z tego
13:03przejść do czegoś własnego. Nie
13:04chciałbym jakby pozostawać zawsze pod
13:05tym skrzydłem, tylko z niego też znaleźć
13:07swój sposób na dalszy lot. Ale mnie
13:09zaciekawiło to to do Kasi pytanie.
13:12Dbanie o naszą relację po czasie.
13:17No ciężko na początku chyba stwierdzić,
13:19czy wspólne pracowanie będzie czymś
13:21dobrym, czy złym dla relacji. Bardzo
13:23często kończy się to zasadniczo dużą
13:25klapą, ponieważ no jakby to powiedzieć,
13:28często się mówi o tym, żeby nie zabierać
13:30pracy do domu z wielu powodów, bo to
13:31potrafi wprowadzić pewien rodzaj
13:34negatywnej dynamiki w relacji, a u nas
13:35akurat to dobrze wpłynęło. Także
13:38znaleźliśmy nowy grunt do rozmowy i nowe
13:40spojrzenie na nas jako jednostki.
13:42>> A czemu to pytanie, Kasia, ci się nie
13:43podoba?
13:45Bo ono ten ostatni jakby w sensie
13:50fragment, element holowanie
13:54>> to bardzo jakby pochodzi z tego z tego
13:56takiego źródła, które które bije i z
13:59którego zaczerpują potem
14:02treść ci wszyscy ludzie, którzy ukuli
14:05sobie jakieś takie przeświadczenie, że
14:07jest coś złego w tym, że
14:12rodzice i dzieci
14:14mają jakieś powiązania takie tego typu
14:17zawodowe.
14:18>> Ja się z tym nie zgadzam. Uważam, że
14:20każdy
14:21człowiek, który
14:24mógłby
14:26i byłoby to godne dla obu stron zrobić
14:29coś wspólnie z dzieckiem, to jest
14:30wygrany człowiek.
14:32Czasami się to pewnie nie udaje, tak jak
14:34Mikołaj powiedział, nam to przyniosło
14:37jakieś takie realne odcięcie pępowiny,
14:40która która w formie niewidzialnej
14:43jednak się ciągnęła
14:45między nami.
14:48No nie wiem, ja bym bardziej
14:49powiedziała, że to jest z mojej strony,
14:50tak to widzę, to jest pomoc. I on był
14:52bardzo w tym uczciwy. Powiedział do
14:54mnie, że chciałby bardzo robić podcast,
14:57ale że zdaję sobie sprawę z tego, że
14:59rozkręcanie tego samodzielnie zajęłoby
15:01mu bardzo dużo czasu. I powiedział do
15:04mnie wprost, co mnie co mnie jakoś tak y
15:07że potrzebuję po prostu mordy mojej.
15:10>> To jest,
15:11>> żeby nie by nie użyłem słowa morda.
15:12[śmiech]
15:13>> Ale ja ja tak mam.
15:14>> A jakiego powiedziałeś? Twarzy, buzi,
15:16nazwiska, marki.
15:18bardziej po prostu
15:20znaczy też nie wiem czy ja powiedziałem
15:21dokładnie tak wprost, że słuchaj
15:23potrzebuję ciebie dla
15:25>> tylko, że po prostu też uważam, że dużym
15:28jakby takim wątkiem, który podałem jako
15:30motywację też, żeby to zrobić było to,
15:32że my naprawdę odbywaliśmy bardzo dużo
15:34rozmów takich we dwoje, które no
15:36przynajmniej dla nas były wartościowe i
15:38uważam, że jeśli miałbym się realizować
15:39w formie podcastowej, to też fajnie by
15:41było na przykład wykorzystać tą płynność
15:43naszych rozmów do tego, żeby przedstawić
15:45coś może i nawet jak jakbyśmy mieli
15:48zaszczyt, to wartościowego dla kogoś.
15:50>> A nigdy, no ja reprezentuję trochę inną
15:53estetykę prowadzenia rozmów i mam
15:54nadzieję, że zgoda na wizytę u mnie jest
15:57też zgodą na to, że to będą życzliwe,
15:59ale też bardzo dociekliwe pytania. A
16:02nigdy Mikołaj nie myślałeś o tym, że
16:04swój spokój w życiu, w drodze zawodowej,
16:07w spełnieniu realizacji znajdziesz tylko
16:09wtedy, kiedy odnajdziesz własny rewers
16:11kiedyś drogi, a dzisiaj miejsca twojej
16:13mamy, że uciekniesz z tego azymutu,
16:17który ona wybrała. Wiesz co, w dużym
16:19stopniu myślę, że zrezygnowanie ze
16:21ścieżki muzycznej było takim krokiem,
16:23>> ponieważ ja bardzo szybko, mimo tego, że
16:26długo występowałem z mamą na scenie,
16:27zrozumiałem, że tam jednak ja
16:28wykonywałem pracę odtwórczą i w żaden
16:30sposób nie czułem, żeby to była
16:32rzeczywistość, którą ja kreuję, że ja
16:34bardziej jestem jej tam jakimś
16:35powiedzmy, że drobnym członkiem.
16:38A z podcastem jest inaczej, dlatego że
16:41no tak jak mówiliśmy, nasz podcast jest
16:42pspółprofesjonalny, dlatego że przez
16:44większość czasu jego istnienia tak
16:46naprawdę nasz zespół składał się z nas,
16:48więc większość takich rzeczy w stylu
16:50montaże, social mediowe rzeczy, robienie
16:53jakiś miniatur, tego typu rzeczy też
16:55spoczywało na moich barkach. Więc y
16:58dopiero od niedawna to się zmieniło, bo
17:00trafiliśmy na dwie, trzy osoby, które
17:02nam bardzo pomagają w prowadzeniu tego.
17:03Jestem cholernie wdzięczny, bo bez nich
17:05myślę, że jeszcze bardziej bym osiwiał
17:07niż osiwiałem. Ale ja wiem jak dużo
17:09pracy wkładam w ten podcast. Wiem jak
17:11dużo nocy nieprzespanych mam związanych
17:14z tym, kiedy coś nie wychodzi. Wiem jak
17:15dużo motywacji czuję, żeby sprawić, żeby
17:17to było y na tyle dobre w moich oczach,
17:21żebym był z tego dumny i wiem ile to
17:23kosztuje po prostu. Dlatego nie mam aż
17:25takiej presji, takich myśli w tym
17:27wypadku.
17:28>> Wiesz, nas z Kasią chyba łączy niewiele
17:32poza jakąś chyba niezaprzeczalną
17:34przeszłością, że oboje w naszych domach
17:37byliśmy pierwszymi, którzy robili coś
17:38innego niż rodzice, prawda? I wiemy jak
17:41strasznie ciężko jest zbudować
17:43autonomiczne ja. Chyba możemy tutaj
17:45podać sobie ręce, prawda, że nasi starzy
17:47nie mogli nam pomóc w naszych wyborach,
17:49bo byli zupełnie innej opowieści. Chodzi
17:53mi o to, a ja dociekam, dociekam, bo
17:56jesteś dla mnie bardzo ciekawym
17:57człowiekiem i byłem trochę przy twoich
17:59narodzinach prawie, bo mamy na to
18:02zdjęcia, że czy to, że czujesz się
18:07satelitą swojej własnej mamy to jest dla
18:09ciebie problem czy już nie?
18:11>> Wiesz co, ale to nie jest tak do końca,
18:13że ja się nią czuję. Czułem się bardziej
18:14właśnie w momencie, w którym byłem na
18:15scenie, ponieważ ja wtedy bardzo
18:18będąc na scenie powiedzmy, że
18:20realizowałem trochę też to, co mi zawsze
18:22ludzie mówili, że powinienem robić.
18:23Czyli skoro masz takie warunki do tego,
18:25żeby iść w muzykę, to po prostu to rób.
18:26Po czym jak zacząłem to w jakiś może
18:28nawet trochę pokraczny sposób robić, to
18:29się spotkałem z kompletną zmianą zdania
18:32pod tytułem: Jak możesz to robić?
18:34Przecież jedziesz na plecach mamy. Więc
18:36w takim trochę rozdarciu, że nie
18:37wiedziałem w sumie czy to dobrze co ja
18:38robię, czy to źle co ja robię i czy to
18:40sprawia mi przyjemność, doszedłem do
18:41końcu do wniosku, że mi nie sprawia. A
18:43teraz robię coś, co mi sprawia i nie
18:45czuję się oczywiście zawsze chciałbym
18:47podkreślać, że to, że ja robię to z moją
18:49mamą jest bardzo dużym ułatwieniem, ale
18:51nie chciałbym, żeby w jakikolwiek sposób
18:53w moich oczach przede wszystkim to
18:54podważyło ciężką pracę, którą wykonuję
18:56przy tym wszystkim.
18:57>> Nie, ja to muszę powiedzieć, bo tak
18:58naprawdę ja jestem maskotką tego tego
19:02tego podcastu.
19:02>> Przepraszam, jako słuchacz mogę
19:03powiedzieć,
19:05>> to nie jest prawda. No nie, ale tak
19:07naprawdę moje mój obowiązek sprowadza
19:09się tylko i wyłącznie do tego, że
19:11schodzę z góry
19:14na dół, tam gdzie jest ten pokoik i po
19:17prostu jestem i próbuję
19:20uczestniczyć w rozmowie
19:23aktywnie. Natomiast wszystko po prostu
19:26jest na na barkach Mikołaja. Myślę, że
19:28gdybym miała się zaangażować w to
19:30bardziej niż tylko poprzez samo
19:33istnienie w tym, to bym nie była w
19:35stanie tego robić po prostu. A ty
19:36Mikołaj szukałeś kiedyś
19:40[odchrząknięcie] w książkach, we
19:41wspomnieniach, w biografiach, że były
19:44losy takich ludzi jak nie wiem Julian
19:45Lennon, Kelly Osborn czy Lisa Marie
19:47Presley, którzy bardzo wyraźnie
19:51pokazali, że talent czasami bywa
19:53tragicznie niedziedziczny.
19:55Próbowałeś na przykład znaleźć sobie
19:57perspektywę w jakiej przestrzeni ty
19:59jesteś? Czytałeś o takich ludziach?
20:01Szukałeś analogii czy to cię w ogóle nie
20:03obchodziło?
20:04Nie no, w sensie
20:06bardziej w trakcie prowadzenia podcastu
20:08dostawałem jakieś takie inne powiedzmy
20:09sytuacje podobne do mojej, z których
20:11mogłem zaczerpnąć i tak dalej, ale nie
20:13rozumiem do końca tej części z talentem.
20:15W sensie sprecyzuj trochę jakbyś
20:17>> mi kiedyś Daniel Obbryski powiedział
20:19taką fajną myśl, że z dziedziczeniem
20:21talentu jest tak, że czasami natura tak
20:25się przy ojcu natrudzi, że w przypadku
20:27syna odpoczywa. Znaczy, żeby nie było,
20:29ja nie odziedziczyłem talentu muzycznego
20:31ani do pisania mamy. zupełnie nie myślę,
20:33że to co dziedziczyłem po mamie i
20:35szczerze mówiąc ja personalnie uznaję to
20:37na własny mój użytek za większą wartość
20:39to jest to, że przynajmniej mam
20:41nadzieję, że udaje mi się patrzeć na
20:43świat pod takim kątem przynajmniej choć
20:45trochę jak ona, bo ona ma niesam
20:47przepraszam, że tak mówię o tobie w
20:48trzeciej.
20:49>> Ona
20:49>> tak moja mama ma bardzo
20:53>> bardzo
20:54>> uważam, że cudowny i trochę odmienny od
20:57takiego przeciętnego sposobu patrzenia
20:59na świat. potrafi dostrzec w ludziach
21:01naprawdę dużo piękna, potrafi dostrzec w
21:03świecie bardzo dużo piękna, ale też
21:05dostrzec jego absurd czasami. E i też ma
21:08mam wrażenie takie podejście pełne serca
21:10do tej rzeczywistości i to jest coś, co
21:12na przykład mam wrażenie, że przebywając
21:14z nią jakby patrząc i obserwując, w
21:16jakiś sposób staram się też w sobie
21:17kultywować. I może faktycznie no śpiewam
21:20tylko pod prysznicem i to nie wyjdzie z
21:22jakby [śmiech]
21:23z tamtej przestrzeni, ale ale w 100%
21:26wolę bardziej to, o czym teraz
21:28powiedziałem, niż właśnie to, że miałbym
21:30umieć się poruszać na scenie, czego nie
21:32potrafię.
21:33ten fragment naszej rozmowy to tutaj
21:36robiłaś funkcję misia jak my o tym
21:38gadaliśmy. To pytanie do ciebie. Ja mam
21:40taką metodologię, że ja się lubię
21:42[odchrząknięcie] przygotowywać do
21:43podcastów. Lubię próbować zrozumieć albo
21:45mieć taką pychę próby zrozumienia gości,
21:48bo bardzo mi na tym zależy. I
21:50zadzwoniłem do swojego zaprzyjaźnionego,
21:51dużo starszego i mądrzejszego ode mnie,
21:53psychologa i on mi powiedział taką
21:55kwestię, którą zanotowałem.
21:57Wzrastanie obok osób wybitnych lub
22:00powszechnie podziwianych
22:02często buduje w dziecku przekonanie, że
22:04miłość i akceptacja są warunkowe, zależą
22:06od skali sukcesu. Prowadzi to do
22:09wewnętrznego przekonania, że zwykłe
22:11przeciętne życie jest formą porażki.
22:15Myślałeś tak kiedyś o Mikołaju, że go
22:18skazujesz trochę na bardzo wysoką
22:20poprzeczkę?
22:22Wiesz co, w kontekście
22:25muzyki,
22:27tak, ja mu to mówiłam jakby wprost, bo
22:30był taki moment, kiedy on, nie wiem,
22:32próbował tam robić takie rzeczy na
22:35własną zupełnie rękę.
22:37No ja mu powiedziałam wtedy to, co to
22:40nie jest tak, że się z tym do końca
22:41zgadzam, tak jak mówię, po prostu nie
22:43nie szanuję tej koncepcji, ale wiem jak
22:47jest, wiem jakie jest życie, wiem jaki
22:49jest świat i mówiłam mu, że
22:53szczerze mówiąc nie polecam tego zawodu,
22:56nie polecam tej branży, że trzeba mieć
22:59Mikołaj jest bardzo wrażliwym
23:01człowiekiem i tam trzeba mieć jakoś
23:04solidnie impregnowany zadek, żeby żeby
23:07nie dać się okaleczyć,
23:09że przychodzą momenty trudne, przychodzi
23:12flauta, przychodzi spadek
23:14zainteresowania i i trzeba mieć w sobie
23:17naprawdę głębokie przeświadczenie o tym,
23:19że to jest pasja, że to jest jakaś jakiś
23:20rodzaju powinność, że to jest mó,
23:24>> żeby przetrwać te momenty, które są
23:25trudne, a jest ich wcale nie mało. Ale
23:28te momenty jak on widział te nawet
23:30emocjonalne, ni materialne benefity
23:32twojego sukcesu, to twoje ostrzeżenia
23:34moim zdaniem były nieistotne.
23:36>> Wiesz co, nieprawda, bo Mikołaj, mówię,
23:38ja nie jestem matką, która która
23:41oszczędza dziecku prawdy na własny temat
23:44i Mikołaj widział,
23:47że ta moja praca mnie bardzo dużo
23:49kosztuje, bardzo dużo emocji,
23:53lęków,
23:55bardzo trudnych momentów. Ja nie byłam
23:57jakby jakoś tak y jeżeli chodzi na
24:00poziomie konstrukcyjnym przygotowana do
24:02tego zawodu. Więc
24:03>> dla mnie trwanie w tym pomimo wszystkich
24:07jakiś nie wiem deficytów
24:12moich własnych, to było to było okupione
24:15ogromem przeróżnych
24:18dużym wydatkiem. Tak bym powiedziała.
24:20>> Mikołaj, to takie pytanie wprost.
24:22Szukasz swojego miejsca w życiu
24:24niezwykłym? dlatego, że
24:27tak cię natura ulokowała.
24:33A kto powiedział, że życie zwykłe nie
24:34może być tym niezwykłym?
24:36>> Nikt.
24:37>> No właśnie.
24:37>> Możemy na potrzeby tej rozmowy uznać, że
24:38jest atrakcyjne, ale myślę, że każdy kto
24:40patrzy na ciebie widzi faceta, mężczyznę
24:43szukającego miejsca w po tej stronie
24:46sceny.
24:46>> Nie słuchaj, ja przede wszystkim ja tak
24:48naprawdę nie wiem. Oczywiście myślę, że
24:50dla wielu osób to co teraz powiem wyda
24:52się absurdem, ponieważ żyje życie w w
24:54takim dużym dostatku mimo wszystko są
24:56osoby, które naprawdę mają ciężko, mają
24:59bardzo, jakby to powiedzieć, wiele
25:01przeszkód na drodze w prowadzeniu
25:02takiego doniego życia. Ja mam w wielu
25:05aspektach bardzo łatwo i i teraz to co
25:07powiem może się wydać takim trochę
25:08paradoksem, ale szczerze mówiąc mi to za
25:10dużo do szczęścia nie jest potrzebne. Ja
25:11chciałbym przede wszystkim móc po prostu
25:14mieć miejsce i możliwości do tego, żeby
25:16samemu może zacząć tworzyć rodzinę za
25:19jakiś czas. Może po prostu mieć jakieś
25:21miejsce, z którego nie wynajmowane, z
25:24którego mnie nikt nie wyrzuci. Więc to
25:26są takim takie rzeczy na które zwracam
25:27uwagę. Owszem, jak patrzę na twoje auta,
25:29to też ci trochę zazdroszczę, ale nie są
25:31one dla mnie jakimś takim ogromnym
25:32priorytetem, szczerze mówiąc.
25:34>> Jestem od ciebie dwa razy starszy, więc
25:36>> szczerze mówi patrząc na ilość siwych
25:38włosów można by się zdziwić.
25:40>> E, gadałeś kiedyś z synem Doroty Welman?
25:43>> Nie, nie miałem okazji, ale myśleliśmy,
25:45żeby ich dwójkę zaprosić na podcast.
25:46Bardzo myśleliśmy o tym i chcemy to
25:48zrobić.
25:48>> Świetna para. Y, podobny cas. Słuchałaś
25:52Kasia kiedyś ich, widziałaś ich w akcji
25:54i jakie jest twoje, bo Dorota jest
25:56zawodniczką,
25:57>> bardzo ją szanuję, bardzo ją lubię, więc
25:59żeby to dobrze, ona jest, ona jest
26:01kobietą totalną. Znaczy ty przy niej
26:03jesteś bardzo łagodna w sposobie
26:05formułowania świata, definiowania
26:08świata.
26:09To jest podobny cas do waszego,
26:12że zdolne matki rzucają długi cień na
26:16synów?
26:16>> Ja w ogóle tego tak nie widzę,
26:18>> wiesz? No to jest nie wiem po prostu
26:21upierasz się cały czas oglądać te
26:23sytuacje z tego konkretnego miejsca
26:28i i każde kolejne pytanie nadal
26:31uświadamia mi, że jesteś cały czas w tym
26:33samym miejscu i masz tą samą
26:34perspektywę, a można na to spojrzeć
26:38naprawdę inaczej
26:39>> i wtedy pewne pytania by w ogóle nie nie
26:41przychodziły ci do głowy. To jest cały
26:43czas po prostu jakieś takie pompowanie
26:46tej perspektywy.
26:48Ja to widzę kompletnie inaczej.
26:50>> Ale jakiej perspektywy?
26:52>> No patrzysz na nas i cały czas są te
26:54pytania. Czy że cień matki? Jaki cień
26:56matki?
26:57>> No każda matka, która odnosi sukces
27:00rzuca jakiś rodz
27:01>> Nie widzisz? Właśnie koncentrujesz się
27:02na tym aspekcie. To jest ta perspektywa.
27:04A ja uważam, że
27:06to jest coś naprawdę wspaniałego,
27:10że stworzyliśmy sobie razem płaszczyznę,
27:13na której możemy przebywać ze sobą. Jest
27:16to innej kategorii bycie w relacji
27:19>> między matką a synem, bo no jest to
27:23dalekie od wiesz podbijania raz w
27:25tygodniu przymusowego karty na obiedzie.
27:28Nie jest to taki wynikający często z
27:32poczucia winy po prostu telefon, żeby
27:35tylko mówię po prostu odbić, odbębnić
27:38to. My [odchrząknięcie] mamy zupełnie
27:41jakby my mamy swoją przestrzeń i mówię
27:45nasza relacja jest bardzo taka
27:47klasyczna, czyli my nie jesteśmy, on
27:50Mikołaj nie mówi do mnie i nigdy nie
27:51mieliśmy takiego pomysłu, że mówi do
27:53mnie na ty, że ja była jego jakąś
27:55koleżaneczką,
27:56>> więc tutaj ta relacja jest bardzo
27:58określona, że jestem jego mamą, a on
28:00jest moim synem. Ale udało nam się
28:03stworzyć jakiś taki mały fragment
28:06przestrzeni na to, żeby żeby zobaczyć w
28:09sobie ludzi,
28:11a nie tylko matkę i syna. Żebym ja mogła
28:14zobaczyć, że to jest osobny człowiek,
28:15żebym mogła się zachwycić jego sposobem
28:18widzenia świata, rozumowania, tego jak w
28:21jakim błyskawicznym tempie się rozwija,
28:23jaki jest chętny, żeby się uczyć, jak
28:25jak wiesz, ja to widzę, ja widzę jak on
28:28progresuje i dla mnie to jest po prostu
28:29fascynujące.
28:31Jestem za to totalnie wdzięczna i nie
28:33chciałabym być matką, która nie rzuca
28:35cienia, jak to mówisz, na swojego syna,
28:37z którym ma zerowy albo mikry kontakt i
28:40i jest to wszystko takie zatrzymane na
28:43na tym fakcie, że wydaliłam go ze
28:46swojego łona i decyd. No tak, ale żeby
28:48powoli jakoś tak w miarę elegancko
28:50zakończyć tę pierwszą część rozmowy, to
28:54może ja jestem pierwszy, który zadaje
28:56wam takie pytania, ale one wynikają nie
28:58z mrocznej perspektywy, tylko z
29:00ciekawości. Czy wiecie, że mozaika
29:02opinii, w której wszyscy się znajdujemy,
29:05może zakładać też taki sposób rozumienia
29:07waszej współpracy? Ale posłuchaj, to nie
29:09jest żadna ta mozaika, tylko to jest to
29:11jest przeważająca część po prostu
29:13opinii. Po prostu to jest tak, jakbyś
29:15wykonał telefony do wszystkich tych
29:17ludzi, którzy tak to widzą i postanowił
29:20teraz w ich imieniu zadać nam takie
29:22pytania. My jesteśmy z tym na co dzień
29:25za pan brat.
29:26>> Ja jestem na co dzień z byciem
29:28resortowym dzieckiem, czyli ja miałem
29:29ojca, który rzucał mroczniejszy cień,
29:31>> ale ja uważam, że to jest po prostu
29:33płytkie. Ja ja wybieram, wiesz, no to,
29:35że świat i ludzie niektórzy wybierają
29:38pewną metodę na życie i pewną
29:40perspektywę oceniania.
29:43Ja nie mam nic do tego, ale ale ja widzę
29:46świat inaczej i po prostu nawet nie mam
29:48jakby specjalnie ochoty
29:51nawet w rozmowie, nawet udzielając
29:53odpowiedzi na takie pytania podtrzymywać
29:55tej idei, z którą się nie zgadzam.
29:56>> Okej, dobrze. To ale nie kończymy tej
29:59rozmowy,
30:00>> nie? Dlaczego?
30:00>> No dobrze. [śmiech]
30:02Wojewódzki. Wojewódzki y no rodzinny
30:05duet. Dzisiaj moimi moimi gośćmi jest
30:08są. Wracamy po krótkiej przerwie.
30:12>> Krótka przerwa,
30:12>> ale to jest taka, że ona trwa
30:14rzeczywiście, czy tylko to jest taka ten
30:15>> to jest tylko taka ten i dosłownie jest
30:18>> A nie, bo myślałam, czy czy to jest
30:20przerwa na papierosy,
30:21>> jak masz ochotę coś takiego. Nie, oni
30:23tutaj zmieniają tylko anturaż panowie
30:25nalepki. No
30:26>> nie, to okej.
30:29Dobrze. [kaszel]
30:31Jak wam się rozmawia?
30:33>> Cudownie.
30:33>> No takie co jest jakieś, nie wiem, no
30:35takie musisz na te roleczki mieć te
30:37rzeczy. To jest jakieś okr
30:38>> to nie to nie wynika naprawdę. Znaczy
30:40jeżeli mi zaufasz, to wynika z to jest
30:41moja decyzja. Nie, nie,
30:43>> ale to jest tanie naprawdę Kuba, że
30:45pomyślałabym sobie, że wymyślisz jakieś
30:46takie ciekawsze, bo to jest taki klasyk.
30:48No wszyscy o tym tak, tak wiesz. No nie
30:50wszyscy są też mądrzy ludzie, ale
30:52>> dziękuję. [śmiech] Jako komplement to
30:54>> No, ale są, to jest jakiś taki klasyk,
30:56no. Troszeczkę ci przes
30:58>> Dobra, dziękuję. A czy ja mogę siebie
31:00słyszeć? Bo ja nie mam. Tak, nie mam i
31:02to dekoncentruję trochę. Dobrze. Żebym
31:04ja słyszał gości.
31:05>> Tak, tak, tak, tak.
31:13>> Nie spociłam się
31:14>> troszeczkę minimalnie. Znaczy spocić,
31:16nie tylko troszeczkę wyświeciła się,
31:18>> nie? Bo ja mam pod spodem taki ultra,
31:20>> no, no
31:21>> taki podkład, który
31:23>> z zasady jest tłusty, błyszczący.
31:27>> Tu jest bardzo mocne światło też.
31:28>> Mhm.
31:32Cebulku, zobacz. WW.
31:35Uwielbiam te batony.
31:37>> Które
31:37>> te WW świetne są.
31:39>> Te
31:39>> co jest? Co jest?
31:40>> Uwielbiam te batony taki.
31:42>> A to ja nawet, bo ja nie jadam słodyczy.
31:43Wiesz, w pełnym wieku zorientujesz się,
31:45że tak zdrowiej.
31:47Ty czemu reklamujesz słodycze?
31:50>> To tak samo jak reklamuje oranżadę
31:52Helena.
31:52>> Ja reklamuję wizę i używam wizy.
31:54>> Ja reklamuję Play i jestem w Play.
31:57[śmiech]
31:57Wybrnąłem.
31:58>> Ja reklamuję Kruka i jestem w Kruku też.
32:01>> I ja reklamuję oranżadę Helena i mam
32:02pełną lodówkę. Zapraszam.
32:03>> To już koniec moich reklam. [śmiech]
32:05>> To ja jeszcze mam jedną. Chińska marka
32:07Her. Bardzo wysokiej klasy.
32:09>> Mogę tą trybunę zabrać? Tutaj będzie
32:11cały czas na planie pewnie. Z tym, że w
32:13ogólnym widać
32:24>> tak, żebym się nie błyszczał do
32:27>> Dziękuję.
32:27>> Dziękuję.
32:39>> Zobacz, Cebulku, czy jakieś korekty?
32:44sprawdziłeś? Mamy pozycję.
32:48Tak.
32:51>> Dobrze, jesteśmy gotowi. Zamykamy
32:53studio.
32:55>> Dobra,
33:02>> dobrze. Tak jak jest. Dobrze. Nie, ja
33:04nie, ja mam. Tutaj jest na tyle
33:06czytelne, że nie. A jak wyglądają te
33:09przerwy, bo tutaj to też mnie ciekawi,
33:10bo to Kasia zadała pytanie. Rozumiem, że
33:12ja ja tylko formalnie mówię, że jest
33:13przerwa i leci i leci dalej tak na
33:15antenie
33:17dzieci, ale nie jak to jest potem już na
33:19antenie, na YouTubie,
33:22że po prostu jest klik i dobra, dobra,
33:24dobra. Tak, jest tam jakiś mała
33:26przebitka i tak. Dobra.
33:32Wojewódzki wojewódzki część druga i nie
33:33ostatnia. Będę bardzo nad tym pracował.
33:36Kasia i Mikołaj.
33:39Mikołaj, dobrze znasz repertuar zespołu?
33:41Hej,
33:43zdefiniuj dobrze. [parsknięcie]
33:44>> Znam największe hity. Tak, znam. Czy czy
33:47znam każdą płytę na pamięć? Nie, nie
33:48znam.
33:48>> I na mnie wiele utworów zrobiło
33:51wrażenie, bo jakoś tam dorostaliśmy obok
33:53siebie. Ja jeździłem do Jarocina jako
33:55juror. Twoja mama była m wtedy zesłem.
33:59Hej. Ale parę lat później pojawił się,
34:01to chyba był tytuł, dorosłość jak
34:03początek umierania. Dobrze Kasia
34:04pamiętam. To był tytuł.
34:06>> To są mocne słowa. Jak w ogóle na ile
34:09miałaś lat jak pisałaś ten numer?
34:10Pamiętasz?
34:11>> 22.
34:12>> Dorosłość jak początek umierania. Jak
34:15wyglądała twoja dorosłość? Czy ty miałeś
34:17kłopot z dorosłością czy nadmiar
34:18dorosłości
34:20przy młodej, ale bardzo świadomej mamie?
34:26Czy wiesz co, podejdę do tego pytania w
34:27ten sposób. Mogę ci powiedzieć, kiedy ja
34:29się poczułem pierwszy raz jakkolwiek
34:32dorosły, ponieważ mam wrażenie, że
34:34>> mam taką jedną kreskówkę, którą bardzo
34:36lubię i tam jest powiedziane, że moc
34:38przychodzi wraz z potrzebą, a nie z
34:40zachcianką. I ja bardzo chciałem być
34:43dorosły i mówić o sobie, że jestem
34:44dorosły, ale nie miałem tak naprawdę
34:48przełożenia w rzeczywistości na jakimś
34:50przykładzie, które pozwoliłoby mi
34:51powiedzieć, że tak jest. Dopiero, bo się
34:53pokryło to trochę w czasie, tak jak
34:55wcześniej wspominałem, że początek
34:57podcastu był wyboisty, bo to też się
34:59połączyło z momentem, w którym moja
35:01babcia odchodziła, więc wtedy miałem
35:03pierwszy raz sytuację, w której
35:05niedosyć, że musiałem zadbać o siebie,
35:06musiałem zadbać o projekt, który
35:08robiliśmy, to dodatkowo musiałem
35:10pierwszy raz być w stanie też zadbać o
35:12kogoś innego.
35:14A wiadomo, że nie da do końca się nie
35:15nie da się w 100% dbać o kogoś, jeśli
35:18nie jesteś w stanie sam sobie najpierw
35:20założyć tej maski w samolocie
35:21metaforycznie.
35:23>> Więc tak naprawdę ja dopiero stosunkowo
35:26niedawno się poczułem tak, że mogę z
35:28czystym sumieniem powiedzieć, że jestem
35:30dorosły.
35:30>> A ile razy do domu przyniosłeś? Od razu
35:33mówię, że ja ani razu. Świadectwo z
35:35czerwonym paskiem.
35:36>> Anzu
35:36>> ani razu.
35:37>> Ani razu.
35:38>> Ja też ani razu. A ty?
35:39>> A ja wielokrotnie.
35:40>> No właśnie. I
35:41>> i nic z tego nie wynika.
35:42>> No właśnie. Ja też mi się wydaje, że nic
35:44z tego nie wynika. Byłem ciekaw, czy jak
35:46Mikołaj przynosił bez paska, to nie
35:48pomyślałaś wolny człowiek. Dumna jestem,
35:51bo wiem, że twoi rodzice puszowali,
35:53prawda, że
35:53>> bardzo.
35:54>> No
35:55>> wiesz, szczerze mówiąc, gdybym gdybym
35:58gdybym mogła z obecną świadomością
36:01przenieść się do tamtego czasu, to
36:02myślę, że bym go zabrała ze szkoły w
36:04ogóle.
36:05>> No to jest możliwe. To jest barier.
36:06Dzisiaj jest to możliwe.
36:08>> A
36:09jest fatal, fatalny będzie początek tego
36:11pytania. Ale to tylko początek, bo teraz
36:13mi się skojarzyło, że czytając o tobie
36:17zobaczyłem pewną cechę wspólną, uwaga, z
36:19Wojtkiem Cejrowskim, ale krótko już
36:21tłumaczę.
36:22>> On też jako młody chciał być papieżem.
36:25A, o Jezu. [śmiech]
36:28>> I tak jak do ciebie te twoje smutne oczy
36:31takie troskliwe dają mi jakieś
36:34wyobrażenie, serial Młody Papież, to
36:36Wojtek i Papiestwo nie dogaduje się ze
36:40Ale skąd miałeś tego typu pomysły?
36:43Kurczę, Kuba, ja nie pamiętam tego
36:45momentu, jak ja to mówiłem, bo ja to
36:46zobaczyłem na nagraniu, które mama mi
36:47pokazała, bo tam była kiedyś taka seria
36:50pytań, poprawnie się źle opowiadam tą
36:52historię, ale była kiedyś taka seria w
36:54radiach polskich, w radiu polskim jakimś
36:56może konkretnym, że tró
36:57>> w Trójce, że zadawano dzieciom pytania
37:01dotyczące jakby kwestii dorosłych, nie?
37:03Czyli na przykład
37:05>> powiedz jak powstają dzieci. No i dzieci
37:06poopowiadają jakąś swoją wersję tego. Ja
37:08też tam swoją jakąś przedstawiłem, bo
37:10ona związana z paczką chipsów. No
37:13>> a możesz rozwinąć ten temat?
37:14>> No generalnie powiedziałem,
37:15odpowiedziałem jakoś, że tata podaje
37:18mamie paczkę chipsów, ona zjada tego
37:20chipsa i się potem rodzi dziecko.
37:21Generalnie ona zachodzi w ciążę i się
37:22rodzi dziecko.
37:23>> To była edukacja wyniesiona z domu,
37:25>> nie? [śmiech]
37:27>> To były spontaniczne odpowiedzi na
37:28>> Ale fajne,
37:29>> bardzo plastyczne, młodzieńcze.
37:30>> I w trakcie tego, tych pytań padło
37:33pytanie, y, kim bym chciał być w
37:35przyszłości. Odpowiedziałem, że
37:37chciałbym być papieżem. Mama trochę w
37:39szoku zapytała mnie, czy będę tym
37:40papieżem, a ja odpowiedziałem, że nie.
37:42No bo ja w sumie to jestem tylko
37:43Mikołajkiem. No i to jest taka taka
37:45urocza historia, ale ja ja nie pamiętam
37:47jakby co mną kierowało, żeby coś takiego
37:48opwiedzieć.
37:49>> Ale wiesz, że papież nie pobiera
37:50tradycyjnej pensji?
37:52>> Na pewno jestem przekonany, że nawet
37:54jeśli coś mną kierowało, to nie były
37:55zarobki.
37:57>> Z tego co ja pamiętam, to papież za
37:59każdy rok pontyfikatu dostaje jakieś
38:01unikatowe monety, które lądują niestety
38:03w jego trumnie, więc nie jest to dobra
38:05profesja. Jak długo? Mam nadzieję, że
38:07się nie narażę. Bo ja długo
38:10brałeś mamy pieniądze.
38:12>> Oj, długo, długo.
38:14>> A długo to jest ile? Do 30.
38:16>> Nie, Boże, ja dopiero chwilę temu
38:18skończyłem 30 lat, więc nie, nie, nie,
38:20nie, nie. Ale
38:22>> do 20 któregoś roku życia na pewno. No
38:24na pewno. No myślę, że jak zacząłem grać
38:26koncerty, to byłem w stanie, znaczy
38:27zależy chyba, że potraktujesz koncerty
38:29jako branie pieniędzy od mamy. No ale w
38:31tamtym na tamtym etapie jakby to się
38:33kończyło. Na przy podcastach się
38:35skończyło tak permanentnie.
38:36>> Okej. Kasia, a z którym z rodziców albo
38:39bliskich Mikołaj zapalił pierwsze zioło,
38:42bo, bo ja na przykład, moja mama
38:43zapaliła po raz pierwszy w życiu ze mną.
38:46>> Nie, nie ze mną, bo ja nie palę zioła i
38:49>> Mhm.
38:51>> No absolutnie nie. To jest
38:52[odchrząknięcie] w ogóle moja dziedzina.
38:53>> Nie twoja bajka.
38:54>> Nie.
38:55>> A twoja?
38:58>> W sensie pytasz czy na przestrzeni
38:59życia? Na przestrzeni życia tak. paliłem
39:01dużo,
39:02>> ale moja mama zapaliła z Mikołajkiem
39:04zioło
39:05>> i i bo moja mama też i
39:09moja mama mi zadała fantastyczne
39:11pytania. Znaczy to był taki poziom
39:12czułości
39:14to spotkanie moja mama Maria, ja i
39:17Maria, że cudownie to wspominam. A u
39:20ciebie
39:21>> z babcią przecudownie wspominam. Kurczę,
39:23jakby babcia, no
39:26babcia.
39:27>> Moja mama mnie zapytała z ilu pieców
39:29jadłem chleb.
39:30Uważam, że to jest bajkowe pytanie.
39:32>> A moja babcia zrobiła cudowne kanapki z
39:34tatarem. To było wspaniałe wspomnienie.
39:36>> Okej, bo była bardzo głodna. [śmiech]
39:41>> Pytałeś kiedyś rodziców, czy byłeś
39:42planowanym dzieckiem?
39:44>> Tak, chyba pytałem. Pytałem. Tak,
39:47>> okej.
39:49I
39:51>> no tak, nie byłem jakoś wprost
39:53planowany.
39:53>> Nie, no nie,
39:55>> nie był, nie był planowanym, ale, ale
39:57bardzo, bardzo,
39:58>> ale czule przywitanym. Tak.
40:00>> Mhm. Ja to wiem po sobie, że mamy,
40:04mamusie, matki mają tendencję do
40:06nadmiernego dbania o synów, co podobno
40:09opóźnia ich naukę samodzielności. Ja to
40:11przerobiłem. Mieliście taki czas? M,
40:14>> bo wybacz, że to powiem jako dodatek.
40:17Kasia mi na miliony kilometrów pachnie
40:20nadopiekuńczą mamą, co jest zajebistym
40:22komplementem w moim rozumieniu.
40:23>> No to jest przekleństwo i nie zgadza
40:25się, że to jest
40:25>> znaczy Kuba, no chyba rozpowiem, że w
40:28odpowiedzi na pytanie, kiedy poczułem
40:29się pierwszy raz dorosły, też już jest
40:31jakby odpowiedź na to pytanie, nie bez
40:32powodu. E wiesz, jakby ja sam musiałem
40:36się nauczyć jakby odpowiedzialności za
40:38swoje życie i zajęło mi to trochę
40:40dłużej. Przyznaję to bez bicia. Mhm.
40:42>> Miałem ten start wolniejszy, ale podoba
40:45mi się lądowanie aktualne.
40:47>> A i jak to jest z dorosłością? Bo nasze
40:51mamunie często przeżywają bardzo
40:53wyraźnie i fizycznie zauważalnie lęk
40:56przed utratą bliskości,
40:58rozłąką, co popycha je do kontrolowania
41:01życiowych, zawodowych, często niestety
41:02partnerskich wyborów dorosłego syna.
41:06Było tak u was, że w pewnym momencie
41:08poczułaś, że masz mężczyznę w domu,
41:10który zaczyna być suwerenny i dla ciebie
41:13to jest już wchodzenie w taki świat, w
41:15którym twoja miłość matki, no czuje
41:20kolizję tych dwóch światów, dwóch.
41:21>> Mikołaj się bardzo wcześnie wyprowadził
41:23z domu.
41:23>> A jak jak to było? Ile miał lat?
41:26>> 18, 19?
41:27>> Nie, no nie. Między 20 a 21.
41:30>> Wydaje mi się, że wcześniej.
41:31>> Nie, nie, nie, nie, nie, bo osiem.
41:33>> No jasne, że wcześniej. Wiecie, między
41:3520 a 21. A
41:35>> to ciekawe, że wy, że może ty się
41:37wyprowadziłeś, mama nie zauważyła.
41:38>> Nie, nie, nie. [śmiech] Wcześniej
41:40Mikołaj na 100%. No typu 19 miałeś.
41:43>> Nie pamiętacie takiego fakt,
41:45>> bo już wtedy mieszkałeś na Dąbrowskiego.
41:47>> Pamiętasz mieszkanie na Dąbrowskiego?
41:49>> Oczywiście, że tak. Poczekaj, ja ci to
41:50nawet m
41:51>> 19 lat miałeś na 100%.
41:54>> Nie, bo to było na pewno po 2016. To
41:57było w 2000. Ja mieszkałem tam półtora
41:59roku, to musiało być między 2000
42:02i na pewno się wyprowadziłem już po
42:03swoich urodzinach, więc miałem wtedy 20
42:06co najmniej.
42:07>> Okej, kompromis 20. 20.
42:09>> Okej, ale bo ta twoja nadopiekuńczość i
42:14co się dzieje wtedy z takim gigantycznym
42:16nuklearnym potencjałem bycia mamusią, a
42:20to nagle
42:21obiekt? Wiesz, no to to nie jest tak u
42:25mnie jakby źródłem tej nadopiekuńczości.
42:31Wiesz co,
42:33nie wiem. To są to są dwa dwa tematy. Po
42:37pierwsze mam lękową naturę,
42:40>> więc się [odchrząknięcie] bałam o moje
42:41dziecko,
42:43a po drugie bardzo chciałam, żeby miał
42:46inaczej niż ja i to była pułapka. Nie
42:49przemyślałam tego, że to co dla mnie
42:51byłoby wymarzone i
42:55upragnione w postawie moich rodziców
42:58niekoniecznie musi być yyy dobrą
43:00propozycją dla chłopaka, dla mojego
43:03dziecka, dla tego konkretnego człowieka.
43:04Więc nie jestem zadowolona z siebie,
43:07jeżeli o to chodzi.
43:09Tak, mam mam mam wyrzuty sumienia
43:11związane z tym, że rzeczywiście po
43:13prostu bardzo długo robiłam wszystko,
43:16żeby tylko nie poszedł sam na miasto, bo
43:19się lękałam o niego. Oczywiście, że to
43:22zrobił, bo dzieci w pewnym wieku
43:24przestają pytać, tylko po prostu robią
43:26co co uważają za słuszne.
43:30Tak myślę, że że
43:32głównie wynikało to z lęku. A ilu,
43:35Mikołaj, tylko patrz mi w oczy, smutnymi
43:38oczami w moje, ilu partnerek Kasia nie
43:41zaakceptowała twoich?
43:43Nie było takiej sytuacji, że moja mama
43:45mówiła, że nie akceptuje jakieś. W
43:47sensie
43:48>> nie było takiej sytuacji. Myślę, że
43:49akurat moja mama poniekąd
43:52>> yyy dawała mi tą powiedzmy ten taki
43:58kredyt zaufania, że podejmuję racjonalną
44:00decyzję w jakimś większym czy mniejszym
44:02stopniu i też będę w stanie racjonalnie
44:04i odpowiedzialnie podnieść konsekwencje
44:06tej.
44:06>> Ale podejmowałeś młody chłopak
44:08racjonalny decyzję.
44:11Oczywiście, że nie, ale jakby no
44:13słuchaj, no kurczę m
44:15jakby mam wrażenie, że relacji też się
44:19uczysz poprzez relacje, więc jakby też
44:21musiałem na swoją jakby to powiedzieć,
44:23rękę odbyć pewne lekcje, parę razy się
44:25sparzyć, parę razy doświadczyć czegoś
44:27niesamowitego i po prostu pójść dalej.
44:29>> Ale przyprowadziłeś kiedyś do domu
44:31dziewczynę radykalnie odchodzącą od
44:33jakichś standardów duchowo-emocjonalno
44:35estetyczno-intelektualnych
44:37twojej mamy?
44:40>> [śmiech]
44:40>> Jego mama nie ma standardów tego typu.
44:44>> Wiesz co, też mam wrażenie, że z takich
44:46rzeczy, które mama mi przekazała, to
44:47jest na przykład ta mimo wszystko
44:49umiejętność w dużej mierze. Oczywiście
44:51są wyjątki, nie chciałbym tutaj, żeby
44:52ktoś jakby nagle teraz mówił, czyli
44:54czyli z seryjnym mordercą też byś
44:56porozmawiał. No pewnie miałbym z tym z
44:58tym większe przeciwwskazania ku temu,
45:00ale nauczyła mnie raczej patrzenia na
45:02wszystkich ludzi z otwartym sercem, więc
45:04myślę, że biorąc pod uwagę, że ja to
45:07wziąłem od niej, to ona też raczej tą
45:08cechą emanowała, więc nie było tak, że
45:10>> to zaraz się dowiemy. Katarzyna,
45:13słyszysz mnie?
45:13>> Tak.
45:14>> Czy przyprowadziłaś jeszcze raz
45:16czyprowadziłaś kiedyś do domu partnera,
45:19którego całkowicie nie który całkowicie
45:20nie pasował Mikołajowi?
45:25Myślę, że
45:28nie,
45:30bo było dwóch takich partnerów
45:32>> poza jego tatą.
45:35>> Myślę, że pierwszy to Mikołaj był za
45:37malutki,
45:39żeby żeby mieć jakieś chyba zdania.
45:43Aczkolwiek wydaje mi się, że to to była
45:46dosyć krótka historia, 2 lata, więc
45:48jakby
45:49biorąc pod uwagę to, w jaki sposób ja
45:53wspominam tamten czas, to to
45:57wydaje mi się, że że moja refleksja na
46:00temat tego związku wystarczy za nas
46:01dwoje. A
46:03>> to ładne. Zamknęłaś mu usta.
46:04>> Tak.
46:05>> I bardzo dobrze.
46:06>> Ja uważam, że to była okropna relacja. W
46:08ogóle szczerze mówiąc traktuję to tylko
46:10i wyłącznie w kategoriach jakiejś takiej
46:11brutalnej lekcji życiowej. Mhm.
46:13>> Ale nie mam co do tej historii żadnego
46:15sentymentu jakiegoś, żadnego ciepła na
46:17ten temat w sobie.
46:18>> Mhm.
46:19>> Natomiast następna racja to już był
46:21Paweł i Pawła Mikołaj znał od zawsze.
46:24>> Mhm.
46:25>> Więc to nie był nieznany człowiek,
46:27niespodziewany człowiek po prostu.
46:30>> Tak. Nie, ja nie miałem raczej nigdy z
46:31Pawłem takich jakiś nie wiem przemyśleń,
46:33że co on robi, co ten typ robi u nas w
46:35domu. Jakby nie moż zapoznał mnie z jego
46:37tatą, więc jakby my mamy poważne
46:40powiązania. Paweł poznał
46:45ciebie z
46:46>> z Adamem z jego z jego ojcem.
46:47>> Tak, znałem, znałem twojego, znaczy znam
46:49twojego tatę. Wiele lat nie widziałem.
46:51To rzeczywiście macie ciekawą relację,
46:53że czyli ty nie nie pytasz co ten facet
46:55za himsy robi z gitarą. A jeszcze się
46:58sugerujes, że jeszcze wiedziałem, że to
46:59facet zahimsy,
47:00>> bo ja go pamiętam jeszcze z czasów
47:02Ahchimsy.
47:02>> Ale wiesz, to jeszcze nie były te czasy,
47:04że mogłeś wziąć smartfona i zrobić
47:05szybki research. A propos człowieka,
47:06który przychodzi do domu. Więc raczej
47:08>> smartfon to pamięć. Dobrze. Y jest taki
47:11uproszczony, ale dosyć ciepły sąd, że
47:14jakość relacji także między matką a
47:16synem
47:18kształtuje fakt, jak często wychodzą od
47:21siebie z domów pokłóceni. Jak to jest u
47:23was, Kasia? Potraficie, potrafiliście
47:26przeżywać takie chwile, że
47:27wychodziliście w gniewie od siebie?
47:31>> Mieliśmy parę takich naprawdę
47:32spektakularnych kłótni,
47:36ale nie wiem czy wychodziliśmy od
47:38siebie. Ja od ciebie na pewno nie, bo ja
47:40rzadko u niego bywam. [śmiech]
47:43>> M
47:44>> rzadko bywasz u swojego syna w domu? A
47:46jest jakaś przyczyna?
47:48>> Nie lubię jeździć do Warszawy.
47:49>> Mama generalnie rzadko bywa poza swoim.
47:51>> Bardzo ci dziękuję, że tu [śmiech]
47:52przyjechałaś naprawdę.
47:54>> Tak. No nie, no po prostu nie bardzo,
47:57bardzo, bardzo rzadko. Nie jestem w
47:58ogóle przez pytanie. Nie czuję się tym w
48:00żaden sposób pokrzywdzony, bo znam mamę
48:01jakby ja raczej ja też reprezentuję,
48:03>> ale Mikołaj często bywa jakby u nas,
48:05więc jak taka taka taka potrzeba jakby
48:10kontaktu. No
48:11>> mi kiedyś jak Ulesza powiedziała, Kasia
48:14się umówiła i nie przyszła, nie
48:15przyjdzie. [śmiech]
48:17>> No to chyba jest wszystko na ten.
48:19>> Ale Mikołaj akurat jest jedną z tych
48:20nielicznych osób, które po prostu wiedzą
48:22jaka jestem i i nie mają z tym problemu.
48:25>> A kłócicie się albo pokłóciliście się
48:27kiedyś? Tylko to są pytania dociekliwe,
48:28nie?
48:30zckbajów o gości do podcastu, bo ja na
48:32przykład lubię takie spory tutaj w
48:34naszym bardzo kameralnym teamie.
48:38>> Nie, chyba nie.
48:41>> Mikołaj,
48:42chodzi mi o to, czy była taka rozmowa w
48:44stylu,
48:46który może też znowu to pytanie
48:49definiuje moją optykę świata. Nie, tego
48:51gościa nie zapraszamy. Nie chcemy z nim,
48:53nie chcemy go poznać. Nie, ponieważ
48:55jeśli ja dzwoniłem do mamy z propozycją
48:57gościa, to raczej ona miała do mnie
48:59zaufanie takie. Nawet jeśli na początku
49:01nie wiedziała kto to jest i musiałem je
49:02w jakiś sposób wytłumaczyć, to
49:04wytłumaczając jej to swoimi słowami
49:06jakby rozumiała, dlaczego akurat daną
49:07osobę chce zaprosić. A i też raczej to
49:10działało w drugą stronę. Jakby chcemy,
49:13mam wrażenie, że mamy w sobie na tyle
49:15zaufanie, że jesteśmy w stanie
49:16stwierdzić, że zaproszenie kogoś, jeśli
49:18druga strona uzna to za za coś, czego
49:21chce, to dla nas druga jeśli jedna
49:23strona uzna, że może coś z tego
49:25wyciągnąć, to najprej druga też uzna
49:27albo doświadczy tego, że może coś z tego
49:29zyskać. O,
49:29>> okej. Na pewno był jeden była jedna taka
49:34>> gościówa y
49:35>> w sensie kobieta
49:36>> tak
49:36>> gościni.
49:37>> Nie lubię tego.
49:38>> Ja też nie lubię, ale
49:39>> gościówa mi się bardziej podoba. taka
49:41gościówa,
49:41>> tak? Y to ogólnie chodziło o jakby
49:45temat.
49:47Ona się zajmuje odprowadzaniem ludzi na
49:50drugą stronę, czyli po prostu jest dulą
49:52śmierci i tutaj Mikołaj miał taki pewien
49:55jakby opór,
49:57bo to jest w ogóle trudny jakby temat,
49:59trudny też dla niego i i tu miałeś lekki
50:04opór, nie? Tak więc jakby podczas tej
50:05rozmowy taki był bardziej wycofany,
50:07wszedł w rolę słuchacza, a ja bardziej y
50:12nie wiem, byłam bardziej aktywną stroną.
50:13>> Jeszcze nie miałem oporu, żeby to
50:14zaznaczyć, bo nawet w trakcie odcinka
50:16zaznaczyłem, że że dzisiaj jest dla mnie
50:18trochę cięższy temat i mogę być mniej
50:20aktywny, a bardziej słuchający po
50:21prostu.
50:21>> Ale kim wy? Tak, pogadajmy trochę o
50:24metodzie. To nie brzmi może
50:26clickbajtowo, ale jest ciekawe. Jak ktoś
50:28lubi dziennikarstwo, kim wy jesteście?
50:30Po prostu ludźmi, którzy zadają pytania?
50:33dziennikarzami.
50:34>> Nie,
50:35>> no właśnie, bo
50:37>> jaka jest, jakie jest wasze podejście do
50:39drugiego człowieka? Siada ktoś przed
50:40wami i bo ja mam takie wrażenie, a
50:42oglądam was i sobie jeszcze starsze
50:45rzeczy, starsze, jeżeli tak można w
50:47waszym przypadku powiedzieć,
50:49przypomniałem, wy lubicie być mili,
50:52życzliwi dla gości. To jest DNA i
50:54metodologia waszych rozmów.
50:56>> Tak.
50:56>> I dlaczego? Trochę już, trochę już
50:59dzisiaj powiedziałaś o tym, ale
51:01>> nie mili za wszelką cenę,
51:03>> ale jesteście mili i współczujący,
51:06>> nie? My chcemy rozmawiać, więc to nie są
51:10metodologia jest taka, nie zapraszamy
51:12ludzi, żeby wyciągnąć z nich informacje,
51:14czyli nie jesteśmy pytającymi, którzy
51:16oczekują odpowiedzi,
51:18tylko jesteśmy ludźmi, którzy chcą się
51:20spotkać i rozmawiać. Dla niektórych ta
51:23formuła jest yyy jakaś taka yyy
51:27może nawet dla niektórych
51:28nieakceptowalna, bo ludzie się
51:29przyzwyczaili, że właśnie rozmowę
51:30przeprowadza dziennikarz, który zadaje
51:32pytania, a my my rozmawiamy. Czyli te te
51:37wszystkie rozmowy gwarantują
51:40słuchaczowi, nie wiem, informacje na
51:43temat gości, ale też na nasz temat. My
51:46jesteśmy bardzo w tym obecni i otwarci.
51:49rozmawiamy i i to podkreślają też
51:51goście, że że przychodzą do nas czasami
51:53to nie jest tak, że my znamy tych ludzi
51:55blisko,
51:57ale wszyscy właściwie mówią to samo, że
51:59że czuli się jak jak w domu, że to była
52:02rozmowa, że
52:04że to był dobry czas,
52:05>> więc taka jest nasza nasza w sumie
52:08ambicja, bo sam sama nazwa tego podcastu
52:12wyraźnie wyraźnie wskazuje na to, czego
52:14my szukamy w tych spotkaniach.
52:16No to chyba zdefiniowałaś dokładnie to,
52:19o co was chciałem zapytać, bo rozmowa to
52:23jest ten magiczny czas, kiedy
52:25dowiadujemy się o naszych gościach, ale
52:26też o sobie bardzo dużo, jeżeli czujnie
52:29zadajemy pytania i czujnie słuchamy. Ja
52:32na przykład lubię sięgać tam, gdzie gość
52:35traci swoje poczucie komfortu, traci
52:38poczucie, że jest miło, bo tak uważam,
52:43taką definicję dziennikarstwa stosuje,
52:46bo wy uprawiacie trochę taki pogodny PR
52:48tych ludzi. Oni mówią o czym chcą,
52:50>> nieprawda.
52:52>> Uprawiacie niekonfrontacyjne spotkania.
52:55>> No tak, ale na przykład wiesz, mi się
52:56zdarzało z tobą,
52:57>> ale mamy ciebie od konfrontacyjnych
52:58spotkania.
52:59>> Nie zaprosiliście mnie. My mamy, my mamy
53:01od tego ludzi. My tego nie robimy, bo
53:03mamy na całym mieście od tego ludzi. W
53:05sensie
53:06>> nigdy mnie zaprosi Mikołaj próbował mnie
53:08zaprosić. Robi to. Ale ja nie o tym
53:10mówię. Ja ci mówię o tym, że my nie
53:11musimy zadawać ludziom trudnych pytań,
53:14ponieważ mamy od tego ludzi, czyli
53:15ciebie.
53:16>> Kasia,
53:16>> ty im zadajesz te pytania.
53:18>> Popatrz mi w oczy.
53:19>> No
53:20>> co? Jakiego człowieka widzisz w tych
53:21oczach?
53:26Chcesz, żebym ci zadała takie, żebym
53:28powiedziała, że żeby żeby troszeczkę
53:29dyskomfortu ci z
53:31>> Proszę bardzo. Ja ja nie wiem co ty
53:32powiesz, bo bo to będzie wprowadzenie do
53:34mojego ciepłego pytania, ale potrzebuję
53:36taki mostek.
53:37>> Co ja widzę w twoich oczach?
53:38>> Tak,
53:40>> znudzenie.
53:43[śmiech]
53:44>> To kuźwa to ja cofam to pytanie, bo to
53:46jest tak zła odpowiedź. Nieprawdziwa,
53:48niekompetentna i zła. Pamiętasz jak ile
53:52wiele lat temu, chyba ze 20, ile
53:55telefonów odbyliśmy, ja do ciebie
53:57kolędowałem, żebyś została moją
53:59partnerką w X Facttorze. Pamiętasz
54:02>> program X Factor?
54:03>> Bo ty panicznie bałaś się oceniać ludzi.
54:07No. No
54:08>> i to nie jest trochę ta sama Kasia 15
54:10lat później, że ty nie zadajesz takich
54:12pytań, bo nie chcesz wchodzić w czyjeś
54:15życie z potrzeb.
54:16>> Nie, a nie, a nie, właśnie zupełnie nie.
54:20To jest kwestia jakaś taka głęboko po
54:21prostu światopoglądowa, rozumiesz?
54:24>> Ja należę do ludzi, ja jestem
54:28człowiekiem, który chce widzieć
54:33dobre,
54:34>> czyli pogodny PR. To nie jest pogodny
54:36PR.
54:37>> No nie ma człowieka, który się składa
54:39nawet twój syn Mikołaj wierzę, znaczy
54:42nie wierzę, zakładam, przepraszam, cofam
54:43wierzę. Nie składa się tylko z dobra.
54:46>> Nie broń poz na pewno swój.
54:47>> Ale my, ale słuchaj, my podczas rozmów
54:50szukamy płaszczyzn, gdzie możemy się
54:52spotkać.
54:54Gdzie?
54:54>> Zaczy teraz ja nie szukam płaszczyzn,
54:56gdzie możemy się spotkać i poróżnić.
54:58>> Ale właśnie ja nie chcę się różnić. Ale
55:00Kasia, różnimy się z definicji.
55:02>> Ale no więc dlatego są po prostu
55:04przeróżne podcasty. Nasz jest inny.
55:07>> A czym zastępujesz Mikołaju, słyszysz
55:09mnie? Jesteś ze mną?Oczywiście.
55:10>> Czym zastępujesz słowo dociekliwość?
55:13Gość opowiada, pływa, pływa tam, gdzie
55:15chce. czasami dryfuje i wygodnie. No nie
55:19chcę rzucać nazwisk, bo, bo Kasia powie,
55:21że jestem konfrontacyjny, ale były takie
55:23rozmowy, w którym przychodzili do was
55:25ludzie z pewną kontrowersją, cieniem,
55:28światłocieniem kariery, zachowań, etyki.
55:31Nie poruszacie trudnych tematów.
55:33Rozumiem, że to wynika nie z lęku, tylko
55:35z takiej konwencji. U nas będzie dobro.
55:37Tak, u nas będzie dobro. Co poza tym też
55:39to może ja tak się wtrącę, że zdarzyło
55:42mi się na przykład gadać z tobą przez
55:43telefon i byłeś dużo mniej
55:45konfrontacyjny w rozmowie przez telefon
55:47niż przyad jak teraz rozmawiamy. Więc
55:48myślę, że my bardziej przenosimy ten
55:49taki aspekt rozmowy takiej właśnie
55:52niewywiadowej, bo tak jak podkreśliłem,
55:54nie jesteśmy dziennikarzami. Ja na
55:55przykład bardzo cenię to co ty robisz,
55:57dlatego że masz umiejętność, której ja
56:00nie posiadam. Ja bardzo szanuję osoby,
56:02które posiadają umiejętności, których ja
56:03nie posiadam.
56:04>> Ale o jakiej umiejętności mówisz? Bo
56:05mnie
56:05>> właśnie tej dociekliwości. Ty potrafisz
56:07dociekać, ciebie to nie krępuje, a mnie
56:09na przykład to bardzo krępuje i ja wolę
56:11na przykład skupić się na tym, co gość
56:13by powiedział w takiej nawet zwykłej
56:14konwersacji właśnie siedząc przy stole w
56:16momencie, w którym nie ma kamer i
56:17próbować do tego dążyć, niż niż próbować
56:20znaleźć z nie wyciągnąć od niego prawdę,
56:22której bardzo prawdop bardzo możliwe, że
56:24nie będę w stanie nawet wyciągnąć.
56:26>> Ale wy nie dociskacie gości.
56:29Słuchaj, my przede wszystkim nie chcemy
56:30gościom dopierdolić. Taka jest zasada,
56:33bo czy zauważyłaś, że ja na przykład
56:34gościom dopierdalam? Wiesz co, ale ty
56:36używasz gości, a my nie chcemy gości
56:37używać do niczego.
56:39>> Znajdźmy metodologię w zrozumieniu tego
56:42kontekstu słowa używać. Co to znaczy?
56:44>> Przecież wiesz doskonale, że tak
56:45naprawdę nie wiem, dla ciebie pewnie ma
56:47znaczenie oglądalność, wyniki, te
56:50wszystkie rzeczy.
56:51>> No nie mów, że dla ciebie nie ma.
56:52>> Stary, my mamy bardzo małą oglądalność.
56:55>> Nie macie małej oglądalności. Prawie 100
56:57000 każdy odcinek.
57:00[śmiech]
57:01Staszewski doda gigantyczne oglądal.
57:04Mieliśmy parę takich odcinków, ale
57:05zasadniczo mamy takie, gdzie mamy 10
57:07000, 20 000 jest bardzo mało.
57:09>> Średnia się liczy, pani Nosowska.
57:11Średnia średnio naszych odcinków to jest
57:12około 30 000. 30 40.
57:15>> No i
57:16>> to są, my mamy pojedyncze odcinki, które
57:18dosięgają,
57:20>> ale nie róbmy zarzutu z troski o
57:22oglądalność. Nie chodzi mi o to, że my
57:25nie poddajemy się w tej idei,
57:28>> pomimo tego, że nie są to
57:30>> szeroko po prostu oglądane odcinki.
57:33Wiesz, ja jestem zdruzgotana tym, w jaki
57:37sposób ogólnie w tej chwili to wszystko
57:38funkcjonuje. Dla mnie Ale
57:40>> po, bo tak ogólnie o czym mówisz?
57:42Świecie.
57:42>> Mówię o świecie, mówię o naszym kraju,
57:44mówię o tym,
57:46>> jacy są ludzie, co mają sobie nawzajem
57:48do zaproponowania. Mi się nie podoba ten
57:50świat.
57:51jest przesycony cynizmem i pogardą.
57:53>> Ja tego nie chcę. Ja nie chcę, wiesz,
57:56tym bardziej, że jak zadajesz komuś
57:58specyficzny sposób jakieś takie wiesz,
58:01słuchaj, ludzie, którzy nas przychodzą,
58:03my wiemy tak naprawdę oni pokazują
58:04siebie światu, my wiemy jakie są
58:06kontrowersje wokół nich. Też jesteśmy,
58:08nie wiem, użytkownikami, nie wiem, sieci
58:11czy czego. My to my to wiemy. Tylko ja
58:14nie uważam, żeby to była moja rola, żeby
58:17człowieka po prostu zapędzić w Koziróg.
58:20Tym bardziej, że nie jestem właśnie tak
58:21jak mówisz dziennikarką. Mikołaja nie
58:23jest dziennikarzem, jesteśmy po prostu
58:24ludźmi, którzy chcą porozmawiać. Taka
58:26jest formuła. A naprawdę nie chciałabym
58:29być akurat nie chcę należeć do tego
58:31grona, które przynosi ludziom ból,
58:35przynosi ludziom
58:36>> A to już idziesz za daleko, bo
58:38dociekliwość dziennikarska nie jest
58:39szukaniem bólu, jest tylko jest próbą
58:42pokazania kogoś takim jaki jest,
58:44>> a nie takim jaki chc być i żeby ten
58:46wizerunek wynieść z tego studia. Nie, ja
58:49chcę, ja chcę.
58:50>> Pamiętasz jaką kąśliwą jurorką byłaś w
58:52programie Mini Playback Show obok
58:54Piotrka?
58:54>> Nie byłam kąśliwa.
58:55>> Byłaś kąśliwa?
58:56>> Chyba żartujesz.
58:57>> Byłaś dociekliwa, kąśliwa. Mówiłaś tym
59:00dzieciakom,
59:00>> co ty opowiadasz?
59:01>> Obok Piotra Fronączewskiego siedziałaś.
59:03Pamiętam ten program.
59:04>> Nie, byłam dokładnie taka sama jak
59:06wszędzie. Czyli byłam pierdołowata i
59:07bałam się, że dzieciom sprawę przy
59:09[śmiech]
59:11>> To chciałem uzyskać.
59:12>> To jestem ja. No
59:13>> ale ty nie umiesz czy nie lubisz być?
59:15>> Nie, ja nie chcę. Ja nie tak widzę
59:16świat. Ja po prostu widzę inaczej świat.
59:18Nie ma we mnie pogardy do drugiego
59:20człowieka. Ja na co dzień to nawet
59:22Mikołaj, ja jestem na co dzień do rany
59:23przy łóż. Oczywiście to musi być też
59:25potężna rana.
59:26>> A ja jestem zawsze do rany przyłóż.
59:28Chyba, że ktoś przyąpi na
59:29>> odcis jako Kuba wojewódzki dziennikarz.
59:32>> A ja jestem u siebie w domu jako Kasia
59:34Nosowska. Ja
59:35>> to też jest bezczelność, żeby kurna
59:37kazać ludziom jeździć do was.
59:40>> Ale tam jest bardzo pięknie.
59:41>> Wiem, widziałem. Bardzo ładna
59:42meblościanka.
59:44>> Nie, tam jest pięknie na zewnątrz. Yyy,
59:46Mikołaj.
59:47>> Mhm.
59:48>> Jeżeli dobrze oglądał, a obejrzałem
59:50dużo, nie macie żadnych notatek, kartek,
59:52ekranów przed sobą. Kasia czasami ma
59:54jakiegoś małego smartfona. To jest efekt
59:57waszego geniuszu, umiejętności
59:59improwizacji czy takiego swingu, co
1:00:01przyniesie odpowiedź rozmówcy? Znaczy od
1:00:04razu tutaj dodam, ja do swojej serii,
1:00:05gdzie się bardziej skupiam na zawodach i
1:00:07na szukaniu takiej powiedzmy
1:00:08uniwersalnej wiedzy w nich, albo też po
1:00:10prostu wiedzy dla osób, które chciałyby
1:00:11w tą stronę pójść,
1:00:14mam notatki i mam ich dużo i robię je,
1:00:16ponieważ mam wrażenie, że ciężko byłoby
1:00:18mi w ogóle znajdować tą wiedzę, jeśli
1:00:21nie miałbym żadnego pojęcia o co mogę
1:00:22pytać. Więc tam mam notatki, mam nawet
1:00:25taką swoją podkładeczkę skórzaną, którą
1:00:27bardzo lubię. Mam zawsze jakiś fikuśny
1:00:29długopisik, sobie wykreślam i tam to
1:00:30robię. W bliskoznacznych tego nie robię
1:00:33i nie robimy. Mam wrażenie, że dlatego,
1:00:35że wtedy łatwiej nam pozostać w tym, co
1:00:38gość mówi. W momencie, w którym mieliśmy
1:00:40notatki, mam wrażenie, bo zdzało nam się
1:00:42też mieć i mam wrażenie, że bardziej
1:00:45pchaliśmy rozmowę na jakiś tor niż
1:00:48pozwalaliśmy jej biec swoim jakimś takim
1:00:51szlakiem naturalnie wynikającym z
1:00:52rozmowy. Więc, więc więc tak. Ale nie,
1:00:55Kasia, ty już kończąc te te wejście, ty
1:00:57nie robisz sobie scenariusza rozmowy pod
1:00:59tytułem: "Chciałabym dzisiaj tego
1:01:01człowieka pokazać trochę inaczej, bo na
1:01:03to zasługuje, bo ja mając bardzo dużo
1:01:05pytań w trakcie rozmowy selekcjonuję, bo
1:01:07to wy decydujecie w którą stronę ta
1:01:09rozmowa idzie. Ja nie wędruję od punktu
1:01:11do punktu, to nie ma schematu". Ale mam
1:01:13jakiś scenariusz czegoś, co chciałbym
1:01:16dzisiaj od was uzyskać? Nie, ja słucham
1:01:19rozmów z gośćmi. To, co mogę znaleźć,
1:01:23jakby nie wiem, usłyszeć ich
1:01:26w internecie, to po prostu ja to robię.
1:01:29w takim sensie się przygotowuje do do
1:01:31rozmów,
1:01:32ale
1:01:34wydaje mi się, że ufam ufam sobie na
1:01:37bieżąco. Może to nie jest doskonałe,
1:01:38może może by to było jakoś, nie wiem,
1:01:42podnieść do do wyższej potęgi. Niemniej
1:01:45jednak ufam sobie, że to co wiem, z tego
1:01:48co gość już dał
1:01:50>> Mhm.
1:01:51>> innym rozmówcom,
1:01:54że będę wiedziała o co spytać. Tym
1:01:55bardziej, że nas jakby interesują chyba
1:01:57trochę inne rzeczy. Tak mi się wydaje.
1:01:59>> Wiesz co, kiedyś powiedziałem goowi,
1:02:02gościu,
1:02:04oczywiście zdanie gdzieś usłyszane jak
1:02:06jakiegoś gości,
1:02:06>> gościowi, że twoja, twoja pewność siebie
1:02:09wygląda jak lęk w eleganckim płaszczu.
1:02:11Bardzo się wkurwił. Po tygodniu do mnie
1:02:13zadzwonił i powiedział: "Miałeś rację".
1:02:16Więc czasami taka dociekliwość albo
1:02:18uwaga na pograniczu apodyktyczności,
1:02:21może nawet braku kultury, wraca i
1:02:24okazuje się jakością.
1:02:26>> Nie rozumiem, co teraz powiedzia. To ja
1:02:27ci wytłumaczę po przerwie. Dobrze.
1:02:29>> Moimi gośćmi Kasia i Mikołaj wracamy za
1:02:30chwilę.
1:02:32>> Chodzi o to, że jak czasami komuś coś
1:02:34powiesz złośliwego albo w formie
1:02:36złośliwej, [odchrząknięcie]
1:02:39>> to ta szczerość, jak już ją od odkurzysz
1:02:42całe swoje ego, okazuje się, że jest
1:02:45potrzebna.
1:02:45>> Ale ja nie chcę tego robić.
1:02:47>> Wiem, ale to o tym gadamy. Ja nie
1:02:48zmienię nie próbuję zmienić. Ja próbuję
1:02:50was zrozumieć. Ja po prostu nie jestem
1:02:51taka.
1:02:52>> A ja właśnie jestem taki i dlatego to
1:02:54eksploatuje.
1:02:55>> No to no i to jest czy to nie jest
1:02:56wspaniałe, że że ty tak masz, a my mamy
1:02:59inaczej?
1:02:59>> Wspaniałe jest to, że ja tak mam. Wy
1:03:00macie zupełnie inaczej i dlatego jeszcze
1:03:02chwilę o podcaście, potem przejdziemy
1:03:04szerzej dalej.
1:03:07Kuba, poprosimy cię.
1:03:08>> Tak. A fotel? Wiem, wiem. Luksusowy
1:03:10fotel luksusowego samochodu.
1:03:13>> Tak się robi pieniądze nawet na fotelu.
1:03:14>> Wszystko.
1:03:15>> Jakbym mógł poprosić gorącą herbatę.
1:03:16Jest szansa.
1:03:18>> Tak. To mam.
1:03:20Ja mam wodę. Dziękuję.
1:03:21>> Yyy, Mikołaju,
1:03:22>> a ile mamy czasu?
1:03:23>> A co byś chciał? Siku,
1:03:25>> leć. No przecież bez ciebie.
1:03:27>> Tak, tak, jak najbardziej. Już wiesz co
1:03:28ja ci pokażę.
1:03:29>> Oczywiście
1:03:32>> mamy bardzo elegancką toaletę dla gości.
1:03:35>> Czy już mogę usiąść, czy jeszcze?
1:03:36>> Tak, jak najbardziej.
1:03:39>> Okej, wszystko dobra. Dobra.
1:03:44Ale,
1:03:51>> okej, pokaż mi pozycję,
1:03:55>> bo ty nie masz z banachem żadnego
1:03:57kontaktu. Chyba nie
1:03:58>> macie
1:03:59>> troszezkę.
1:03:59>> Tak, tak, bardzo proszękę. Dobra.
1:04:02>> Oj, czekajcie, bo coś tam zwaliłem, bo
1:04:04przesunąłem ten, nie wiem, żeby to
1:04:06>> róbcie swoje.
1:04:08>> Dziękuję bardzo.
1:04:09>> Dziękuję. Dziękuję
1:04:12bardzo. Dziękuję tak za herbatę. Super,
1:04:14super. To ja to schowam
1:04:23już. Czekaj,
1:04:25>> kapeczkę dosłownie.
1:04:29>> Dziękuję.
1:04:40Jarzynek, tobie dziękujemy już, kochany.
1:04:42Dobra.
1:04:44To ja biorę. To ja biorę. Tak.
1:04:46Pamiętajcie tylko, żebym miał też
1:04:47pytania. Kubeczek, ty przy tym lokowaniu
1:04:49musisz mieć po drugie. Dobra,
1:04:51>> zobacz,
1:04:52>> jaka ładna zabawka. Ja bym sobie to
1:04:53wziął do domu.
1:04:54>> Nie ma problemu. Jest twój, bo nam
1:04:55przeszkadza.
1:04:56>> Ja zbieram takie gadżety.
1:04:57>> Fajny.
1:04:58>> Bez względu na siz po prostu lubię.
1:05:03>> Dobra,
1:05:03>> zaraz tylko jeszcze jedną rzecz.
1:05:10Poczekaj chwilę.
1:05:24>> Kasiu, może jakąś herbatę? K.
1:05:25>> Dziękuję bardzo.
1:05:26>> Tak, super.
1:05:43Jak cebulku.
1:05:57>> Oczywiście, oczywiście, oczywiście.
1:05:58>> To mówcie, mówcie jak się.
1:05:59>> Tak, ja sobie tu Kubauj.
1:06:02Nie, ja tylko sobie tutaj przerzucam co
1:06:04pominęował.
1:06:07>> Piotr jakbyś mógł odsunąć, bo przycinasz
1:06:10kamerę Kuba już był
1:06:16>> drugi.
1:06:18>> Mówcie kiedy, co i jak.
1:06:22>> Okej.
1:06:22>> Jak ci się podoba hasło, bo wymyśliłem
1:06:23je sam. Nie wiem. Te to to, to na kubku.
1:06:25Na kubku.
1:06:26>> Fajne. Tak, nie takie. No ono jest
1:06:29uważam jasne i pozytywne. Jest
1:06:30afirmujące i dające power. Jest
1:06:32>> uf
1:06:33>> wszystko
1:06:35czapkę położyć tam gdzieś z boku będzie
1:06:38>> lepiej nie, bo tutaj już widzę, że już
1:06:40że oni mają kup [śmiech] już mają
1:06:42czapkę. Zapomni to jest
1:06:44>> człowieku to niemiecka firma Niemcy,
1:06:46Szwajcarzy, cudzoziemcy, obcy.
1:06:49>> Dobrze, czekam na akcept.
1:06:55>> Dwa. Dobrze, to mamy. Zamykamy studio.
1:07:01Dziękuję.
1:07:02>> Możemy.
1:07:03>> Dziękuję.
1:07:11Wojewódzki wojewódzki część trzecia.
1:07:12Kasia i Mikołaj blisko znaczni moimi
1:07:15gośćmi dzisiaj.
1:07:17Dyskutowaliście kiedyś o granicach albo
1:07:19moralnych, albo etycznych. To są duże
1:07:22marki, duże kwantyfikatory. Kogo nie
1:07:24zaprosicie? nigdy na polityków,
1:07:27politycy. Ja wiem, że to nie jest twoja
1:07:28domena, Kasiu.
1:07:30>> Nie jest to moja domena, ale byłabym
1:07:31bardzo ciekawa. Y wydaje mi się to
1:07:34niemożliwe. Niemożliwym wydaje mi się
1:07:37doprowadzić do sytuacji, w której
1:07:39polityk by chciał porozmawiać tak, jak
1:07:41my
1:07:41>> rozmawiamyhm.
1:07:43Więc w takim sensie chyba się nie palimy
1:07:46do tego zanadto, gdyby to było możliwe,
1:07:49gdyby można było z politykiem
1:07:50porozmawiać w taki sposób, żeby albo
1:07:53stworzyć mu tak taką przestrzeń, żeby
1:07:55był w stanie wytracić tego polityka w
1:07:57sobie na moment, to byłabym bardzo
1:07:59zainteresowana. Człowieka bym poznała z
1:08:01chęcią, ale polityk mnie nie interesuje.
1:08:03>> Ale nie masz takiego wrażenia, że mamy
1:08:05kilku polityków, których
1:08:07>> nie mamy?
1:08:08A na przykład Radosław Sikorski, bo ja
1:08:10>> nie nie mamy
1:08:12>> czy nie mam nie wymieniać następnych, bo
1:08:13nie mam nie nie mamy.
1:08:15>> Przynajmniej ja nie mam. Zaczy Mikołaj,
1:08:17bo dla mnie fenomenologią
1:08:19jest zapraszanie Grzegorza Brauna i
1:08:22próba uzyskania
1:08:24innych odpowiedzi, bo to jest dla mnie,
1:08:26ja wiem, że on do mnie nigdy nie trafi,
1:08:28mimo że były takie sugestie, próby
1:08:30odwrócenia tej hierarchii, że to my
1:08:32zapraszamy. Dla ciebie to byłoby ciekawe
1:08:34spotkanie z człowiekiem tego typu?
1:08:37Kojarzysz Grzegorz Braun mroczne widmo
1:08:40polskie.
1:08:40>> Wiesz co, tutaj trochę wyczuwam drobną
1:08:43pułapkę, ale odpowiem odpowiem. Odpowiem
1:08:46na to tak.
1:08:48Myślę, że chciałbym odbyć takie
1:08:50spotkanie. Nie wiem czy dostałbym z
1:08:52niego to, co chciałbym dostać. O, w ten
1:08:53sposób. Czyli w teorii bardzo fajnie by
1:08:55było spróbować tej naszej metody, tak
1:08:57jak mama powiedziała, na każdym formacie
1:09:00człowieka i na każdej osobistości. Tylko
1:09:01pytanie, czy dana osoba jest w stanie
1:09:04wyjść z tego, jak się prezentuje na co
1:09:06dzień. Wydaje mi się, że nie.
1:09:07>> Czy czy bylibyśmy w stanie w ogóle
1:09:08dotrzeć do tego, żeby porozmawiać o
1:09:11czymś takim trywialnym, na przykład, co
1:09:12mu daje taką zwyczajną spokój w życiu
1:09:16codziennym? Czy lubi na przykład kapcie
1:09:17zakładać wygodne, czy raczej nie zwraca
1:09:19na to uwagi, czy
1:09:20>> albo czego się boi,
1:09:21>> albo czego się boi na co dzień i jakby
1:09:23nie nie
1:09:23>> albo czy myśli słowami. Nie sądzę.
1:09:26>> Myślę, że nie ciężko by było osiągnąć
1:09:28taką rozmowę. A myślę, że w momencie, w
1:09:31którym ona by zaczęła schodzić na inne
1:09:32tematy, nie bylibyśmy adekwatnymi
1:09:33odbiorc jakby rozmówcami, żeby żeby w
1:09:36razie czego w słuszny sposób odbić
1:09:38piłeczkę, jeśli to by było wymagane.
1:09:40>> Rozumiem, że mówicie o pewnym poziomie
1:09:42intymności, tak w rozmowie. Kasia,
1:09:44dobrze cię czytam?
1:09:45>> Tak. Tak. o tym, co wiesz, to są czasami
1:09:48bardzo prozaiczne kwestie, ale jednak są
1:09:51dla mnie bardziej ludzkie niż te
1:09:53wszystkie
1:09:55etykiety, którymi się posługujemy w
1:09:57świecie zewnętrznym, czyli polityk, no
1:09:59ja wiem, czym się zajmuje mniej więcej
1:10:01polityk, natomiast poza tą etykietą to
1:10:05jest też jakiś człowiek, który też
1:10:06kiedyś był dzieciakiem, który z całą
1:10:09pewnością umrze.
1:10:11>> To by mnie interesowało. Zresztą to mnie
1:10:12tak naprawdę w gościach najbardziej
1:10:15interesuje.
1:10:17Sądzę, że z politykami byłoby to
1:10:18niemożliwe.
1:10:19>> A dlatego, że nie chcą mówić o swoich
1:10:20słabościach, nie chcą pokazywać miękkich
1:10:23punktów.
1:10:23>> Myślę, że są cały czas w roli.
1:10:25>> Mhm.
1:10:25>> Podjęliśmy jedną taką próbę. Nie możemy
1:10:28powiedzieć, nie możemy powiedzieć, kto
1:10:29to był,
1:10:30>> ale powiedzmy polityk. Tak,
1:10:31>> ale absolut tak. Ab był u was.
1:10:33>> Był u nas, ale absolutnie nie dało się
1:10:36po prostu
1:10:37>> skruszyć tej tej tej bariery.
1:10:40>> Mhm. Ale ten podcast, rozumiem, się nie
1:10:42ukazał.
1:10:42>> Nie, nie,
1:10:43>> ale nie mówmy, bo to też chyba jest
1:10:45eleganckie nie mówić, ale o co chodzi,
1:10:47że był cały czas w tym swoim formie
1:10:49frazesów,
1:10:50>> nie? Cały czas był po prostu
1:10:54w metodzie tak zwanej.
1:10:55>> Okej. Okej. Y, opowiadałaś mi kiedyś
1:11:00chyba w podcaście parę parę lat temu,
1:11:03że, że nie boi się twój syn powiedzieć
1:11:07ci prawdy na twój temat. jakoś tak
1:11:09sformuł to jest tak dobrze.
1:11:11>> Tak.
1:11:11>> Yyy,
1:11:13co w pod, skoro to traktujemy jako stan
1:11:17faktyczny, co w podcaście mama mogłaby
1:11:19robić lepiej
1:11:21>> w podcaście?
1:11:22>> No
1:11:23>> yyy
1:11:24nie zakładać, że nikt do nas nie
1:11:26przyjdzie. [śmiech]
1:11:29>> Stary, to ja ci powiem dygresję. 20 lat
1:11:31temu RMF organizuje na polach
1:11:34mokotowskich koncert zespołu Hej w
1:11:36Warszawie. Moim zdaniem przychodzi pół
1:11:37miliona ludzi. Ja ten koncert
1:11:39prowadziłem. Kasia siedzi w takim
1:11:41namiocie ze mną i mówi: "Zobacz, ludzie
1:11:42idą". Ja mówię: "To do was?" Nie, na
1:11:44spacer pewnie się [śmiech]
1:11:46pamiętasz to?
1:11:47>> Tak.
1:11:47>> Nikt nie przyjdzie. To się nie zmieniło.
1:11:51>> No widzisz. Jestem prawdziwa. Po prostu
1:11:53taka sama zawsze. [śmiech]
1:11:54>> Ale poczekaj, to jest dobrze?
1:11:57Tak, uważam, że to dobrze.
1:11:59>> Znajdźmy atut w takiej sytuacji, że
1:12:03pozbawiasz siebie, rugujesz ze swojego
1:12:06scenariusza, nad którym masz kontrolę.
1:12:08Scenariuszem nazywam twoje życie. Nie
1:12:10potrafisz wyrugować faktu, że cię ludzie
1:12:12nie zauważają, nie akceptują i nie
1:12:14cenią. Co jest w tym dobrego?
1:12:17>> Nie, to to ja w ogóle tego w taki sposób
1:12:19nie widzę. Chodzi o to, że jeżeli ja się
1:12:21wiesz uważam, że pewnego rodzaju
1:12:24pychą jest zakładać, że że ludzie na
1:12:27pewno idą na mnie albo na pewno przyjdą,
1:12:30wydaje mi się, że że to, że ja mam cały
1:12:33czas w sobie wątpliwość powoduje, że
1:12:36pozostaje w jakimś nieustającym szacunku
1:12:39dla dla tego aktu, jakim jest spotkanie,
1:12:41wiesz, z publicznością. Ja nigdy nie
1:12:44założę, że oni na pewno przyjdą, bo
1:12:46uważam, że są wolnymi ludźmi, oferta
1:12:49jest bardzo szeroka i jestem wdzięczna
1:12:52za to, że przychodzą. Nigdy nie założę,
1:12:54że przyjdą na pewno.
1:12:55>> Ale dlatego, że boisz się być posądzona
1:12:57bycie pyszną?
1:12:58>> Nie, ja po prostu nie mam takiego
1:13:00elementu w sobie. Ja zawsze mam
1:13:01wątpliwość, czy przyjdą.
1:13:03>> Mikołaj, jeżeli możemy tak trochę
1:13:04zapomnieć, że pani mama tu jest i twoja
1:13:06partnerka biznesowa, jak to wygląda, że
1:13:09wy siedzicie, macie przygotowane własne
1:13:10studio, te dwie kamery, mikrofony? I
1:13:13mama mówi: "Nie, nie, nie, nie, Mikołaj,
1:13:15pakujmy, nie ma sensu." Zobacz, jest,
1:13:16jest godzina jeszcze została i nikogo
1:13:18nie ma. Jak to wygląda?
1:13:20>> Nie, no ale poczekaj, to to też nie jest
1:13:22tak, że
1:13:22>> nie, gość jest umówiony, to przychodzi
1:13:24umówiony. Wiadomo, że
1:13:25>> jak wygląda to powątpiewanie mamy fakt,
1:13:28że no no raczej nie przyjdzie.
1:13:31>> Mamo, zaprośmy tą osobę. No kurczę,
1:13:33fajnie by było, ale na pewno nie będzie
1:13:35miał czasu, albo nie będzie mu się
1:13:36chciało, albo jej, albo nie. No gdzie,
1:13:39no gdzie? No przecież oni są wszyscy
1:13:41tacy zarobieni. Albo na przykład w drugą
1:13:44stronę jak mama mówi, że kogoś by
1:13:46zaprosiła. No zaprosiłabym tą osobę, ale
1:13:48ona nie przyjedzie raczej. No w ten
1:13:50sposób wygląda. To nie jest
1:13:51>> Ty masz tę cechę? Zauważyłeś kiedyś
1:13:53jakiś malutki zrąb, by nie powiedzieć
1:13:56zrąbek tej cechy u siebie?
1:13:58>> M hm.
1:14:01>> Taka niechęć bycia do tego stopnia
1:14:03pysznym, że ograniczająca właściwie
1:14:04rugująca swoją pewność. Jestem ciekawą
1:14:07osobą. Mam jakąś narrację, którą ludzie
1:14:11akceptują, której są ciekawi.
1:14:13Wiesz co, chyba tak, ale nie w jakimś,
1:14:17no nie wiem czyż w takim stopniu jak
1:14:19mama, bo na przykład ja potrafię jakby
1:14:20założyć, że ktoś mógłby z jakichś
1:14:21powodów do nas chcieć przyjść. Mhm.
1:14:23>> Nie, nie, nie staram się szukać
1:14:24dosłownie, czy to jest, czy ja jestem
1:14:25powodem, czy mama jest powodem, ale tak
1:14:28sobie gdzieś znajduje taką kieszonkę w
1:14:30sercu na wiarę w to, że się zgodzi albo
1:14:33że ktoś, no że po prostu ktoś się
1:14:34zgodzi,
1:14:35>> więc aż aż tak nie mam, ale
1:14:39>> y ale myślę, że na przestrzeni życia
1:14:41wielokrotnie jakby zakładałem, że gdyby
1:14:44ktoś miał wybór między mną a kimś innym,
1:14:46to by wybrał kogoś innego. że zdarzały
1:14:49mi się takie sytuacje, ale nie wiem czy
1:14:51to jest coś czego nie doświadcza spora
1:14:53część po prostu społeczeństwa.
1:14:55>> Był jakiś numer zespołu Hej, którego nie
1:14:58darzyłeś sympatiom, który cię,
1:15:01które którego nie darzyłeś sympatią,
1:15:03żeby nie używać jakiś mocniejszych? M
1:15:10nie miałem bardziej tak, znaczy dobra
1:15:12były numery, których za którymi okresowo
1:15:14nie przepadałem, ale tak jak ci mówiłem
1:15:16było to związane z tym, że miałem pokój
1:15:17nad studiem.
1:15:18>> Okej.
1:15:19>> Więc więc zdarzały się sytuacje, w
1:15:20których po prostu zwyczajnie
1:15:23powiedzmy, że wymiotowałem po prostu
1:15:24pewną treścią, ale to nigdy nie było
1:15:26tak, że mi się ona po prostu nie
1:15:27podobała ze względu, że nie trafiała
1:15:28kompletnie w moje gusta albo była dla
1:15:30mnie po prostu słaba. Więc tak nie było,
1:15:32ale definitywnie w drugą stronę mam
1:15:34numery, które powiedzmy częściej do nich
1:15:36wracam niż do innych. O,
1:15:37>> a jest jakiś numer inaczej inaczej
1:15:41zacznę.
1:15:42Oto mężczyzna, oto kobieta. Nikt nie
1:15:45uwierzy, że się kiedyś kochali. Dawno
1:15:47przestali ze sobą rozmawiać. Misie. Tak,
1:15:50>> pamiętam jak jak ten utwór się pojawił.
1:15:54E,
1:15:56Kasia, to jest bardzo biograficzny
1:15:57numer,
1:15:59>> nie?
1:16:00To jest po prostu opowieść tak o jakiejś
1:16:02r
1:16:02>> Mikołaja wtedy nie było na świecie.
1:16:06>> Nie zadałem tego pytania.
1:16:07>> No bo tam jest o chłopcu, ale ale to nie
1:16:09to nie absolutnie. No
1:16:11>> a to znaczy, że to jest numer
1:16:12profetyczny w jakiś sposób. Lecz jest na
1:16:15świecie coś, co ich trzyma, co nie
1:16:17pozwala wstać im od stołu. Ten
1:16:19sześcioletni wyrzut sumienia płaczący
1:16:21cicho w pokoju obok. To jest,
1:16:24>> to nie jest profetyczne, bo Mikołaj nie
1:16:25był sześcioletnim, rozumiesz, wyrzutym,
1:16:28wyrzutem sumienia, który popłakuje
1:16:30samotnie w pokoiku. Absolutnie to nie
1:16:32jest jego historia.
1:16:35>> Ja raczej byłem wyjątkowo pogodnym
1:16:36dzieckiem, mam wrażenie mimo wszystko.
1:16:38>> Ale tak powiedziałeś to z taką
1:16:40doząpewności jako, jak to było?
1:16:42>> Wiesz, no zawsze miałem smutność. No
1:16:43nie, no w ogóle nie było w planach,
1:16:45kiedy ten tekst w ogóle powstawał. No
1:16:48>> ale o kim to jest piosenka?
1:16:49>> No pewnie, pewnie w jakimś tam sensie o
1:16:52mnie. Tak mi się wydaje
1:16:55pewnie. No wiesz, no nie wszystkie
1:16:56teksty są jeden do jednego. Ja czasami
1:16:58jak jako jak autorka po prostu zmieniam
1:17:00sobie, wiesz, typu żongluje podmiotami
1:17:02lirycznym,
1:17:05>> ale myślę, że to chodziło
1:17:07najbardziej o mnie. No
1:17:09>> nigdy nie przeglądałeś się w piosenkach
1:17:12mamy, bo to jest coś, czego ja ci
1:17:14oczywiście ze swoją naturą, ona może
1:17:15jest spekulatywna inaczej,
1:17:19to jest fascynujące, kiedy masz w domu
1:17:21kogoś, kto opowiada, pisze historię.
1:17:25Ja bym chyba ze swoją naturą szukał
1:17:27siebie w tekstach mamy.
1:17:29>> Ale wiesz, ja mam trochę bliżej do tego
1:17:32źródła, z którego wychodzą te teksty. Ja
1:17:34szukam siebie po prostu w mamie. szukam
1:17:36jakby
1:17:37>> w jej słowach czegoś, co mogę
1:17:39zaadaptować do swojego życia. Wiem, że
1:17:41też wiadomo, że na przykład patrzenie na
1:17:44na jej teksty mogłoby spowodować, że
1:17:46dostałbym większy wgląd w to jakim ona
1:17:48jaka ona była na jakimś etapie życia,
1:17:50ale jak nie patrzeć to i tak przez
1:17:52większość tego życia jej towarzyszyłem,
1:17:54więc miałem jakby jakiś tam wgląd w to
1:17:56co się działo. E i przede wszystkim my
1:17:59zawsze bardzo dużo rozmawialiśmy. Ja się
1:18:01zawsze od mamy bardzo dużo uczyłem, więc
1:18:02taki wzgląd do tej wiedzy, którą ona
1:18:06prezentuje pod y pod postacią pięknych
1:18:10tekstów mam po prostu na co dzień w
1:18:12konwersacji z nią.
1:18:13>> A miałeś taką sytuację, ja pamiętam
1:18:15pracowałem wtedy w trójce, to był może
1:18:1693 rok. Hej, eksplodował, pojawiała się
1:18:19płyta. Tak, dobrze. W 93, pierwsza, tak?
1:18:22Hej.
1:18:22>> I do trójki przyszedł zespół. Hej. I
1:18:25weszli do studia. Kasia stanęła na tle,
1:18:28pamiętam była w zielonej wojskowej kurce
1:18:29na tle wieszaka. Tak się stopiła z tym
1:18:31wieszakiem. Ja mówię: "Zapraszam do
1:18:33studia". A Kasia mówi chłopakom: "To
1:18:35może idźcie, powiedzcie tam wszystko. To
1:18:37to ja se tutaj postoję, jak się tak
1:18:40jakby zlepię. Miałeś takie cechy? Byłeś
1:18:43kiedyś takim dzieciakiem? Pamiętasz tą
1:18:44sytuację? Pewnie nie.
1:18:46>> Ale taka byłaś
1:18:46>> kurtę pamiętam.
1:18:47>> Kurtka wojskowa. Tak, bo to też takie
1:18:50trochę czasy były.
1:18:50>> Czyli tak mówiąc prście, czy lubiłem być
1:18:52niezauważalny. Tak.
1:18:53>> Tak. albo że miałeś ten syndrom, to może
1:18:55nie ktoś inny, to może ciszej o mnie.
1:18:58>> M hm.
1:19:01Myślę, że w podstawówce może jeszcze
1:19:04tak, ale później coraz mniej. Wiesz, ja
1:19:07myślę, że to też wynika z tej różnicy.
1:19:09Oczywiście nie chciałbym tak
1:19:09szuklatkować, ale jednak powrócili, że
1:19:11mi łatwiej było takie takie takie jakby
1:19:14to powiedzieć wątpliwości co do tego,
1:19:17czy chciałbym być widziany, czy nie
1:19:18przełamać. Mhm.
1:19:20>> No więc tak.
1:19:23Kocham ten stan. Bardzo lubiłem ten
1:19:24numer. Kocham ten stan. Cudowne sam na
1:19:27sam. Kawa i ja. Papierasy. Papierosy
1:19:30Kawa i ja. W ogóle brzmi jak reklamówka
1:19:31filmu Jarmusa, pewnie pamiętasz.
1:19:33Genialnego.
1:19:34>> Tam też siedzą i gadają. To byli
1:19:36protoplaści
1:19:37>> podcastów.
1:19:40Gdyby moja mama napisała taką piosenkę
1:19:42to ja bym zapytał: "A gdzie w tej
1:19:45piosence jestem ja? Mamusiu?
1:19:48Papierosy, kawa, czas.
1:19:53No dobra, ale jakbyś powiedział, że
1:19:54lubisz oglądać mecze piłki nożnej, to
1:19:56jako na przykład czysto teoretycznie
1:19:58twój sen syn powinien podejść i zapytać
1:20:00takie a gdzie jestem przy tych meczach
1:20:02piłki nożnej? No nie no ja nigdy nie
1:20:04czułem się zaniedbany przez mamę. Jakby
1:20:06to, że ona opisuje w tekstach jakiś dany
1:20:08fragment swojej rzeczywistości, to nie
1:20:10znaczy, że nie ma innego fragmentu, w
1:20:11którym ja, wręcz nawet większego
1:20:13fragmentu, w którym jestem stałą
1:20:15postacią.
1:20:16>> Więc nie miałem takich pytań.
1:20:19Szczególnie, że ja zawsze miałem
1:20:20świadomość tego, jakie moja mama ma
1:20:22podejście do czasu spędzonego właśnie
1:20:25sam na sam ze sobą, do tej do tych
1:20:27momentów, gdzie schodzi do tej swojej
1:20:30swojego bezpiecznego miejsca znanego
1:20:32takim zwanego takim swoim M palace,
1:20:35gdzie się znajduje i po prostu sobie
1:20:36kontempluje rzeczywistość i nigdy
1:20:38>> A co to jest za miejsce?
1:20:42Myślę, że raczej całkiem pogodne.
1:20:45Wiadomo, że czasem z nutą taką
1:20:46zwątpienia jak u każdego, ale raczej
1:20:48piękne.
1:20:49>> Wiesz, ja bym chciała to podkreślić i
1:20:50Mikołaj chyba rozumie to,
1:20:53>> że ja jestem nie tylko matką. Wiesz, to,
1:20:56że kobieta w pewnym momencie staje się
1:20:58matką, to nie oznacza, że automatycznie
1:21:01traci te wszystkie fragmenty siebie,
1:21:03które które są jakby gdzie indziej.
1:21:07Więc jakby kiedy piszę taki tekst to
1:21:10mówię o tej sekundzie, kiedy kiedy
1:21:13jestem sama ze sobą i jestem szczęśliwa
1:21:15i akurat w tym momencie Mikołaj ma
1:21:17pewnie swoje sprawy, rozumiesz? No tak
1:21:20jakby nie wiem, no jeżeli jeżeli
1:21:21miałabym go odnotowywać w każdym tekście
1:21:24i w każdej sytuacji z tekstów wsadzać
1:21:26figurę syna
1:21:27>> Mhm. To myślę, że doprowadziłoby do tu
1:21:30[śmiech] sytuację, w której
1:21:31prawdopodobnie przez zapatrzenie był
1:21:34nasz układ byłby tak toksyczny, że
1:21:35rozumiesz znajdowałam ja dla siebie
1:21:37miejsce na przykład w nogach jego łóżka
1:21:39z partnerką, że mama jest, ty jesteś u
1:21:42mnie w tekstach, a mama jest u ciebie
1:21:43wszędzie zawsze. Bez sensu. Ale jest
1:21:45taka teoria, jest taka teoria
1:21:47psychologiczna, że samotna albo nie
1:21:49mówię o tobie, mówię o pewnym ogólnym
1:21:52modelu, że samotna albo nieszczęśliwa
1:21:54matka, nieszczęśliwa w związku matka
1:21:56często czyni ze swego syna głównego
1:21:59powiernika emocjonalnego, obarczając go
1:22:01często problemami nieadekwatnymi do
1:22:04wieku. Myślałaś kiedyś o takim
1:22:05niebezpieczeństwie w waszej relacji?
1:22:07>> Ja nie byłam nigdy samotną matką.
1:22:09>> Mhm. To ładnie.
1:22:10>> Znaczy nie, nie byłam.
1:22:11>> Mhm.
1:22:12Więc nie, Mikołaj zawsze był dzieckiem,
1:22:15które otrzymywało
1:22:18porcję prawdy, ale dostosowaną do do
1:22:23swojego wieku, do zdolności w ogóle
1:22:24przyswojenia
1:22:26na danym etapie życia pewnych prawd, ale
1:22:29raczej tego zawsze pilnowaliśmy, żeby
1:22:31żeby ta relacja była uczciwa. Czyli my
1:22:35ja nie jestem z tych mam i tak samo nie
1:22:37wiem jako rodzice z Adamem nie jesteśmy
1:22:39tego typu rodzicami, którzy
1:22:42zakłamują dziecku rzeczywistość po to,
1:22:44żeby
1:22:47stworzyć mu iluzję, że wszystko jest
1:22:49>> Ale też z drugiej strony mnie z nią za
1:22:51bardzo nie obarczaliście. To nie było
1:22:52tak. Nie doświadczyłem tej takiej tak
1:22:54zwanej mamy przyjaciółki, która każdy
1:22:56problem emocjonalny zrzuca na swoje
1:22:57dziecko oczekując rady jak od
1:22:59psychologa. Ja tego nie doświadczyłem.
1:23:00>> Chodzi mi o taki stan. Może ja, może ja
1:23:03szukam za daleko albo za głęboko, ale to
1:23:04ciekawie zawsze to zweryfikować, że po
1:23:07jakimś czasie, nie wiem, ja byłem
1:23:09wielkim fanem Chłaski i jak wyszły na
1:23:11przykład listy Marka Chłaski do matki,
1:23:14matki do Chłaski, to fani jego
1:23:16literatury
1:23:18w liście, w zwrotach, w emocjach, w
1:23:20temperaturze, w ciszy próbowali znaleźć
1:23:23jakieś odniesienia do jego literatury,
1:23:25bo są fanami. I ja chyba czynię
1:23:27podobnie, bo jak jest taki fragment,
1:23:31oglądam nas w lustrze i widzę od lat
1:23:33nieprzerwanie podróbkę szczęścia z
1:23:35fabryki na Tajwanie.
1:23:38>> No
1:23:38>> cztery pory. To gdybym ja był twoim
1:23:40synem i bym znalazł taką piosenkę to bym
1:23:42pomyślał: "Mamo, opowiedz mi o tym
1:23:43czasie, czy to jest abstrakcyjna
1:23:45sytuacja? Czy to jest o tobie, o nas?
1:23:48Czy jest to jakiś emocjonalny, czy
1:23:50piosenka jest emocjonalnym zapisem w
1:23:52kalendarzu?" jest emocjonalnym zapisem,
1:23:54ale na pewno nie jest to materiał jakiś
1:23:57taki do do śledzenia dla dla syna. No
1:24:01>> y naprawdę nuta na pewno tam jest y
1:24:05prawdziwa. Natomiast no po prostu wiesz,
1:24:07no tekst piszesz, masz pewnego rodzaju
1:24:09porcję emocji w sobie i tworzysz mały
1:24:13mikroświat w tym tekście. Więc jakby po
1:24:16pierwsze myślę, że nie sposób jest tak
1:24:18naprawdę odgadnąć ty z moich tekstów
1:24:21tych wątków jeden do jednego
1:24:23prawdziwych.
1:24:24>> Mhm.
1:24:25>> To się wszystko miesza tam, wiesz. No
1:24:28kurczę,
1:24:29>> ale jakiś komponent prawdziwych dramatów
1:24:33>> na pewno jest. Tak, ale oczywiście,
1:24:34zdecydowanie tak. No ale to czasami jest
1:24:37zakamuflowane. Tak naprawdę jedyną
1:24:38osobą, która jest w stanie powiedzieć
1:24:40dokładnie to jestem ja.
1:24:42>> Mhm. Ale nie mam chyba specjalnie
1:24:44potrzeby dzielenia się jakby z
1:24:48>> co poeta miał na myśli.
1:24:49>> Tak.
1:24:50>> Nadwrażliwość to mój wróg. Przerost
1:24:52duszy nad rozumem. W głowę kopcie mnie.
1:24:54Może ozdrowieje. Pamiętam jak to
1:24:56napisałaś. Pamiętam jak ta płyta się
1:24:58pojawiła. To jest z dorosłości.
1:25:00Dorosłość jak jak początek umierania.
1:25:03Bałaś się, że Mikołaj wpadnie w podobne
1:25:05emocjonalne koleiny, bo ja na przykład
1:25:07bez względu na mój wizerunek i znudzenie
1:25:10w oczach, które przeczytałaś, uważam
1:25:12siebie za turbo nadwrażliwego faceta,
1:25:14który całe życie nakłada na siebie
1:25:16kamuflaże, żeby tego nie pokazać. Mi się
1:25:18to podoba, bo to ja jestem
1:25:21>> regulatorem tej super albo nie super
1:25:24mocy.
1:25:25>> Bałaś się, że że u Mikołaja obciążysz,
1:25:28obarczysz czymś takim
1:25:30>> nad wrażliwością? No
1:25:32>> nie wydaje mi się, że można by było,
1:25:34żeby można było obarczyć człowieka nad
1:25:36wrażliwością.
1:25:37>> Mhm.
1:25:38>> Bardzo, bardzo się cieszę, że on jest
1:25:41bardzo, bardzo wrażliwy.
1:25:44Myślę, że,
1:25:47myślę, że nie chciałabym, żeby żeby nie
1:25:50miał tego elementu w sobie. I on to miał
1:25:53od dziecka. Natomiast tekst również
1:25:54powstał, zanim Mikołaj się urodził.
1:25:56Wydaje mi się, że no nie wiem, jeżeli ja
1:25:58się nie znam na tym, jeżeli jest nie
1:26:00wiem czy czy ten rodzaj melancholii
1:26:02można przekazywać
1:26:05dziecku.
1:26:06Nie wiem tego.
1:26:09No ale cieszę się, że on jest może nie
1:26:12melancholijny, ale bardzo, bardzo
1:26:14wrażliwy od, od małego.
1:26:19>> Mikołaj, jak bardzo
1:26:22suwerennie próbowałeś być muzykiem? To
1:26:24znaczy jak bardzo wychodziło to stąd, a
1:26:27nie
1:26:28>> No właśnie okazało się, że prawie w
1:26:30ogóle nie wychodziło to stąd, tylko stąd
1:26:31dlatego.
1:26:31>> Powiadajmy o tym, bo to
1:26:33>> wiesz co, taką rzeczą, która kompletnie
1:26:34przekreśliła moje istnienie w świecie
1:26:37muzycznym było to, że przez długi czas
1:26:40jakoś starałem się to robić. Chodziłem
1:26:42na przykład, nie wiem, do
1:26:44do Jarka, który jest z Kasią Klich i do
1:26:46niego do studia i próbowałem tam pisać
1:26:48teksty, próbowałem coś podrapować,
1:26:50podśpiewać, bardziej podrapować w
1:26:52tamtych czasach. [odchrząknięcie]
1:26:54Ale za każdym razem jak coś napisałem,
1:26:56jak coś zrobiłem, cały czas miałem takie
1:26:59poczucie, że że to nie jest takie jakbym
1:27:01chciał. Potem po dłuższej chwili
1:27:03zastanowienia się zrozumiałem, że to nie
1:27:04jest do końca takie jakie ja bym chciał,
1:27:06tylko ja w ogóle nie wiem czy ja bym
1:27:07tego chciał, tylko że to nie jest takie,
1:27:09jak myślę, że ludzie by chcieli, więc
1:27:11nie potrafiłem jakby odczuwać z tego sam
1:27:14jakiegoś szczęścia, ponieważ cały czas
1:27:16zastanawiałem się nad tym jak to ludzie
1:27:18odbiorą. Dlatego mogę przerwać ci, bo na
1:27:21początku naszej rozmowy posługiwałeś się
1:27:23podobną logiką. Bardzo ważne jest dla
1:27:25ciebie są są opinie z zewnątrz. Ludzie,
1:27:29ktoś powiedział ten słynny cytat piekło
1:27:31to inni, to jest właśnie esencja tego
1:27:33typu myślenia. To ty powinieneś być
1:27:35swoim pierwszym najbardziej krytycznym,
1:27:37wiarygodnym recenzentem, a nie ludzie.
1:27:39>> No tak. na przykład w trakcie robienia
1:27:40podcastu jestem w stanie sam siebie
1:27:43jakby oceniać i to myślę, że w miarę
1:27:45rzetelnie i też jestem w stanie być z
1:27:47siebie zadowolony na przykład i to, ale
1:27:48też jestem w stanie siebie skrytykować
1:27:50sam.
1:27:51>> E,
1:27:51>> ale jaki rodzaj muzyki albo jaki rodzaj
1:27:54fałszu w tym byciu muzykiem odnajdywałeś
1:27:58w takim razie? Wiesz co, przede
1:27:59wszystkim fałsz, że
1:28:03pierwsza rzecz była taka, że nie byłem w
1:28:06stanie do końca określić, czy to co
1:28:08piszę jest faktycznie tym co czuję.
1:28:10Czyli było jakieś zakłamanie między
1:28:12wizją tego, jak chcę przedstawić swoje
1:28:13emocje, a jak one faktycznie wyglądają.
1:28:16A druga rzecz była taka, że
1:28:18najzwyczajniej na świecie nie
1:28:20odczuwałem, nie odczuwałem z tego takiej
1:28:22po prostu przyjemności. Męczyło mnie to.
1:28:24Mnie to bardzo męczyło, że każda taka
1:28:26napisana linijka była po prostu katorgą
1:28:29dla mnie. Jakby oczywiście jedno drugie
1:28:31napędzało, ale było to naprawdę
1:28:33nieprzyjemne. Nie, nie dawało mi to
1:28:35satysfakcji. Nawet jeśli skończyłem, to
1:28:36się czułem bardziej jakbym, nie wiem,
1:28:38odbębnił to, co muszę zrobić, a nie to,
1:28:41co chcę zrobić. Nie czułem takiej
1:28:42satysfakcji, takie: "O, udało się, teraz
1:28:44mogę, jestem tym nabudowany na kolejne
1:28:47kroki." Tylko czułem się taki wręcz aż
1:28:49wyssany. Ja tak jakbym oddał cząstkę
1:28:52siebie, a może nawet nie cząstkę z
1:28:53siebie, tylko wyrwał po prostu boku w
1:28:54sposób, który jest dla mnie niewygodny i
1:28:57to w taki zły sposób niewygodny, taki
1:28:59który oprócz ciebie był pierwszym
1:29:01recenzentem na przykład czy siedząca
1:29:02tutaj pani Katarzyna przynosiłeś jakąś
1:29:05próbkę i ona mówiła Miki idź w to super.
1:29:09Nie no, my myę też na przykład moja mama
1:29:11była sprawiedliwa w osądzie na przykład
1:29:12mówiła mi, że jak coś głupiego napisałem
1:29:14w tekście na przykład kiedyś mi
1:29:15powiedziała takie: "słuchaj synek, jeśli
1:29:17robisz metafor, metaforę, którą tylko ty
1:29:19rozumiesz, to to jest chujowa metafora."
1:29:21Nie, nie pamiętam, ale była jaka takie,
1:29:23że takie one powiedział takie: "A co to?
1:29:24Co to znaczy?" To było na wakacjach, w
1:29:27Stanach chyba, czy coś w tym stylu.
1:29:28>> Ja Mikołajowi
1:29:30na jedną rzecz sobie pozwoliłam, że ją
1:29:33mu powiedziałam, jeżeli chcesz pisać, to
1:29:35musisz czytać.
1:29:37A to prawda, to prawda,
1:29:39>> bo to chodzi o to, że no mówię, no nikt
1:29:42nie zna wszystkich słów świata.
1:29:44>> Kiedyś Kapuściński powiedział chyba coś
1:29:45takiego, że żeby napisać jedno zdanie,
1:29:47trzeba przeczytać 100 cudzych, żeby to
1:29:49miało sens i jakąś wymowę.
1:29:51>> No bo słowa mówię, one nie nie wszystkie
1:29:53mieszkają w naszych głowach. Po prostu
1:29:56trzeba zobaczyć, że one istnieją. A no
1:29:58to się robi właśnie, nie wiem, czytając,
1:30:00słuchając.
1:30:03Chodzi o to, żeby cały czas poszerzać
1:30:05jakby swoje, nie wiem tak, bazę słów.
1:30:09>> Tak jeszcze w stronę, przepraszam.
1:30:11Zauważyłem, że często w osobach, które
1:30:13faktycznie kochają coś robić, jest taka
1:30:16taka bezwstydność w próbowaniu tego na
1:30:18różne sposoby. Na przykład mi mama
1:30:19zawsze mówiła: "Baw się swoim głosem"
1:30:21>> A ja nie potrafiłem się nim bawić, bo
1:30:24mnie to krępowało. Więc miałem takie
1:30:25podejście, że nawet jak patrzę na osoby,
1:30:27y, które faktycznie odnoszą sukces w
1:30:29swoich dziedzinach, bardzo często jak
1:30:31miałem okazję zobaczyć za sceną, no bo
1:30:32wiadomo, że jak już wychodzą na scenę,
1:30:34to muszą spełnić pewne ramy
1:30:35profesjonalizmu, ale przed wyjściem na
1:30:37scenę one robiąc to ten zawód, który
1:30:40wykonując jakby ten zawód, bardzo często
1:30:41się wygłupiają, bawią się tym, nie
1:30:43patrzą na to, co ktoś o tym pomyśli, co
1:30:45ktoś będzie myślał jakby o nich po
1:30:47zobaczeniu tego, tylko się po prostu
1:30:48świetnie tym bawią, nie, nie boją się
1:30:50porażki w tym. Ja się bałem porażki,
1:30:52>> ale wiesz co? Uwaga twojej mamy z racji
1:30:55tego, że ja jestem jakby długo, twoja
1:30:57mam obserwuje. Słyszałeś kiedyś w domu
1:30:59mamę śpiewającą, na przykład 100 lat
1:31:01albo nie wiem, przybierzeli do Betlejem
1:31:03pasterze?
1:31:04>> O, [śmiech]
1:31:06>> mogę powiedzieć o o tobie Agacie Kulele
1:31:09i Pawciu
1:31:11>> przez długi czas
1:31:12>> może powiedzieć.
1:31:12>> Nie, no może. Tylko
1:31:13>> koncertowali strasznie dużo na przykład.
1:31:14No w takich sytuacjach słyszałem. No ale
1:31:16raczej mama nie ma tendencji do
1:31:17siedzenia w domu i śpiewania.
1:31:18>> Ale akurat Agata Okulele to Agata
1:31:20śpiewała bardziej na to,
1:31:21>> ale no nie no. Agata graele śpiewała, ty
1:31:23śpiewałaś i Paweł grał na Kulelę.
1:31:24>> A jaki to był repertuar klasyczny?
1:31:26>> To był Heja. Taka był heja.
1:31:28>> Nienawidzę Kulelę.
1:31:29>> Ja też nie. Też widzę u Kulelę. To jest
1:31:31dobry moment, żeby skończyć część
1:31:34trzecią i na wielki finał zapraszam za
1:31:36chwilę Mikołaj i Kasia ciągle moimi
1:31:38gośćmi.
1:31:40Nienawidzę [śmiech] kule.
1:31:41>> Naprawdę nie znoszę.
1:31:43>> Mi się to Merlin Mądro przypomina.
1:31:44>> Nie, nie, po prostu nie lubię. No nie
1:31:45lubię. Nie, bo ty ja pamiętam, że ty
1:31:47mówiłaś kiedyś mi, że nie śpiewasz ani
1:31:49kolęd, ani w 100 lat i tak dalej, więc
1:31:51to mówienie baw się swoim głosem,
1:31:54>> no ale mama ma coś takiego, że potrafi
1:31:56jakby się zabawić nim w różny sposób.
1:31:58>> Okej.
1:31:59>> No nie, bo jak się nie bawisz, to nie
1:32:00nie znajdziesz całej swojej palety, nie,
1:32:02nie rozpoznasz jej.
1:32:04>> Dobrze,
1:32:07dobrze. Część czwarta i ostatnia.
1:32:10O, to dobre będzie. Oj, to będzie. O, to
1:32:12jest mocne. Tu już. O, to jest dobre. To
1:32:15jest dobre.
1:32:17Mam czyściutkie sumie. O to zegarek na
1:32:21lewą. Na lewą
1:32:23>> teraz zegarek.
1:32:25>> Miliony, miliony. Katarzyna tu
1:32:26przewalamy.
1:32:27>> Dobrze, że tylko cztery przerwy.
1:32:29>> Pamiętacie? Pewnie ty Mikołaj nie
1:32:30pamiętasz. Może mama pamiętasz Kasia? Ty
1:32:33to Tutusa Romka i Tomka czytowałaś? Pam
1:32:35nie
1:32:35>> nie czytowałam ale oczywiśim zachodzie
1:32:38>> oni odkryli kopalnię zegarków. Nie, to
1:32:40ja aż tak nie.
1:32:41>> Ja, ja czytywałem, bo ojciec ojciec
1:32:43pracował w księgarni w placu w
1:32:45zamkujazdowskim zamkuim. Tam go
1:32:47odwiedzałem.
1:32:47>> Ja tam kochałem przesiadywać. Kochałem
1:32:49tam przeszadywać.
1:32:49>> Miejsce, bo i wiesz i księgarnia
1:32:51>> i to jeszcze księgarnia z fajnymi
1:32:52komiksami naprawdę jako dziecko się tam
1:32:54bardzo
1:32:55>> nie to było wiesz wyobraźnia, bo ja
1:32:56miałem okazję poznać papcia Chmiela.
1:32:58Jego wyobraźnia była po prostu
1:32:59niebywała. No on był tak jak nizi dla
1:33:01naszego pokolenia. Też nie ukrywam, że
1:33:04tam można powiedzieć, że pierwszy raz
1:33:06pracowałem, bo zdarzyło mi się nabijać
1:33:07rzeczy na kasę i wydawać.
1:33:09>> Kurde, to w dobrym otoczenie.
1:33:10>> Nie mogłem na terminalu tylko
1:33:11obsługiwać.
1:33:12>> Miałeś blisko.
1:33:15Tak, bo ludzie pisząc czy
1:33:17dziennikarstwo, czy czy pisząc piosenki
1:33:19zapominają o tym, że jak coś dajesz, to
1:33:21musi ci przybywać. Wiesz, to jest jak z
1:33:23wydawaniem pieniędzy, że trzeba budować
1:33:25coraz większy potencjał
1:33:27>> suw, skojarzeń, metafor, paralel. Ty
1:33:30stosujesz perscyflasz czasami.
1:33:32>> Co jest perscyflasz?
1:33:34>> Literacki jest taki zabieg, że pozornie
1:33:37ganisz rzeczy pozytywne, czyli irytuje
1:33:39mnie twoja dobroć, bo mi się rzygać
1:33:41chce. Rozumiesz? Odwrócenie wartości.
1:33:43Stosujesz chyba, nie?
1:33:45>> No widzisz, stosujesz.
1:33:46>> Widzisz inno wysłówko od razu.
1:33:47>> Persyf wjechał.
1:33:48>> Proszę bardzo.
1:33:49>> Będziesz używała to pamiętaj, że
1:33:50powiedz, że ci starszy kolega Jakub
1:33:52stosuje Persyflas.
1:33:54>> Persyfl.
1:33:55>> Bardzo proszę.
1:33:55>> Bardzo ładne. Zresztą ciekawe, nie?
1:33:57Ładne słowo. Tak, ja też stosuję
1:33:58persyflaż. To jest trochę z tematu, z
1:34:01teatru absurdu. Ludzie u nas nie
1:34:02rozumieją, że jak wiesz, jak się
1:34:04pastwisz nad czyjąś dobrą cechą, że to
1:34:06jest właśnie persyflaż. To jest zabieg
1:34:08persyflz. Widziesz,
1:34:11>> byliśmy kiedyś na jakiejś kolacji z
1:34:12Magdą Cielecką, z jej partnerem i moja
1:34:15małżonka nie potrafiła sobie przypomnieć
1:34:17słowa. Ja dzwonię, chyba 2:00 w nocy do
1:34:19Cieleckiej. Na szczęście jeszcze byli na
1:34:21imprezie. Mówię: "Słuchaj Magda, jaka to
1:34:23była to słowo, że twój facet lubi". Ona
1:34:27mówi: "Lambadziary".
1:34:29>> [śmiech]
1:34:29>> Rozumiesz? Więc jak będziesz miał
1:34:30kłopoty to zadzwoń do mnie, a ja ci
1:34:32przypomnę, że to był persyf ja już teraz
1:34:33zapamiętam.
1:34:34>> Persyflasz. No bo pamiętam, że na mówi:
1:34:36"Jakie to było słowo?" Lambadziary.
1:34:40>> Przepraszam, że tak w telefonie się
1:34:41zagapiłem, ale mamy właśnie premierę
1:34:42odcinka w międzyczasie naszego z kolei
1:34:44do obserwować.
1:34:45>> A kto jest dzisiaj?
1:34:46>> Robert Rutkowski.
1:34:47>> Okej. Robert Rutko, wiem.
1:34:48Psychoanalityk.
1:34:50Tak. Dobrze.
1:34:51>> Tak. No bez skupiający się na
1:34:52uzależenie.
1:34:52>> Tak, tak, tak, tak. To ciekawa postać.
1:34:54Tak.
1:34:56>> U mnie był Mosak. Nie wiem czy mieliście
1:34:57Piotrka Mosaż będzie będzie u nas.
1:34:59>> Polecam fajny fajny storyt.
1:35:01>> W ogóle on jest nieźle szalony, ponieważ
1:35:03ja powiedziałem, że z radością
1:35:04zaprosiłem go do naszego podcastu, ale
1:35:05ja też do swojej serii. No i tam
1:35:07rozmawiałem z panią, która tam
1:35:08przygotowuje mu terminasz i tak dalej i
1:35:10ona powiedziała takie: "A po ile trwają
1:35:12te nagrania?" M tak: "No trzeba
1:35:13przecięnie koło dwóch godzin." I ona
1:35:14mówi tak: "A to Piotrek jedno i drugie
1:35:16zrobi na raz". Ja mówię takie: "Ale na
1:35:18pewno [śmiech]
1:35:19>> nie, nie. On tutaj z dużą swobodą. Ja
1:35:21tylko podrzucałem tematy. On po prostu".
1:35:23Ja też byłem w szoku, że ktoś by się
1:35:24decydował na cter godziny bitej rozmowy.
1:35:26No to jest jednak całkiem wizo, ale on
1:35:28ma swoją książkę, do której podchodzi z
1:35:29dużą pieczyłowitością
1:35:31>> i myślę, że to jest jedyna metoda, żeby
1:35:33się u nas się poniósł bardzo dobrze.
1:35:35>> Musisz pamiętać, żeby nie rotować
1:35:36laptopa akurat przy tym lokowaniu.
1:35:38>> Nie ma problemu. Tak. I chodzi o to, że
1:35:40on chyba rozumie też, że to jest
1:35:41najlepsza metoda, żeby wyjść z tego
1:35:43swojego małego świata. Grajła
1:35:46>> jakby do brzegu. Poproszę.
1:35:59Dobra, nie będę go ruszał. Będę sobie
1:36:00tylko jakby coś to mi podpowiadaj po
1:36:03prostu. Tak, tak, tak.
1:36:11>> Podcast wojewódzki wojewódzki. Obaj
1:36:13wojewódzcy. To ja, moim gośćmi Kasia z
1:36:16synem.
1:36:17>> Nie mów tak. Użyj przynajmniej imienia
1:36:19>> Mikołaj. Ale jestem synem.
1:36:21>> No nie, ale no po prostu wiesz, no
1:36:22Mikołaj
1:36:23>> zostałeś zdeprecjonowany tylko jak do
1:36:26funkcji syna.
1:36:28>> Nie, nie do końca.
1:36:28>> Dobrze mam. Genialne. Kasia Nosowska z
1:36:31partnerem,
1:36:32>> nie? Albo ty nie pamiętasz, ale na
1:36:33początku podcastu powiedział Mikołaj
1:36:35Krajewski z mamą, więc wtedy ja miałem
1:36:37takie: "Ho, w drugą stronę". Tak, bo
1:36:39chciałem cię uczcić, bo jak zauważyłeś,
1:36:41przynajmniej mnie się tak wydaje, bardzo
1:36:43staram się trzymać parytetu, jeżeli
1:36:45chodzi o uwagi, bo tak jak mówimy z
1:36:48Kasią pozor,
1:36:48>> wiesz, ale jednak to jest dorosły
1:36:49człowiek, ma 30 lat, ma imię, ma
1:36:51nazwisko i mówienie nawet w mojej
1:36:54obecności. Fakt, że no jestem tu, jestem
1:36:57jego matką, ale nie wiem. No wydaje mi
1:36:59się, że można powiedzieć po prostu.
1:37:01>> Jak masz na drugie?
1:37:02>> Nie mam.
1:37:03>> Dlaczego?
1:37:03>> Ja też nie mam.
1:37:04>> Ja jestem Władysław,
1:37:06>> bo chciałem cię zapowiedzieć, tak,
1:37:07wiesz, pełnokrw. Nie, no nie, nie mam.
1:37:09>> Dlaczego zacząłem wątek przed przerwą o
1:37:12tym, jak bardzo chciałeś być muzykiem?
1:37:14Dlatego, że wygrzebałem sobie dzisiaj, a
1:37:16lubię grzebać, bo kocham dziennikarstwo.
1:37:18Fajny kąsek z Kasi Nosowskiej, 2007 rok.
1:37:21Ile miałeś lat wtedy? Przypomnij mi.
1:37:23>> 11.
1:37:23>> Dobrze. Gazeta Wyborcza. Uważam, że
1:37:26muzyk to zawód stricte usługowy. Trzeba
1:37:29się kłaniać państwu w pas i serwować
1:37:31najlepsze kąski.
1:37:33>> Mhm.
1:37:34>> Dzisiaj lubisz tę wypowiedź dalej?
1:37:36>> Tak.
1:37:37To znaczy, że uważasz, że to jest zawód
1:37:39usługowy? Tak.
1:37:40>> Tak. Uważam, że
1:37:42>> że się nas to nie pachnie rzemiosłem, że
1:37:44słuchamy co się spodoba i oferujemy.
1:37:47>> Nie, nie, nie. Ja robię, ja robię. Dla
1:37:49mnie to jest sztuka, ale
1:37:52to jest zawód usługowy,
1:37:54>> bo mogłabym robić sztukę i przetrzymywać
1:37:57ją w szkatule.
1:38:00Natomiast jeżeli decyduję się na na to,
1:38:02żeby wejść w relacje z odbiorcą, to ja w
1:38:05ten zdaniem i nadal je podtrzymuję, po
1:38:08prostu umiejscawiam siebie we właściwym
1:38:11miejscu. Czyli
1:38:12>> umiejscawam siebie we właściwym miejscu.
1:38:15To znaczy
1:38:15>> tak, ja potrzebuję publiczności, ja
1:38:17jestem dla publiczności.
1:38:19To chroni mnie i całe życie tak miałam
1:38:22przed tym jakimś zupełnie abstrakcyjnym
1:38:24dla mnie wyniesieniem się ponad
1:38:26publiczność,
1:38:28bo to my jesteśmy dla nich,
1:38:31>> oni dla nas też,
1:38:32>> a nie jesteśmy w ruchu. Zobacz, czy
1:38:34zespół Hej, czy nie wiem czy pamiętasz
1:38:36Tymona Tymańskiego Kury. Każdy jest w
1:38:38relacji z publicznością. Tylko ja mam
1:38:40wrażenie, że mówimy o różnej skali, bo
1:38:43ja na przykład kiedy decydowałem się na
1:38:46swój program, to wiedziałem, że ja chcę,
1:38:49żeby on wyglądał tak, jak ma wyglądać, a
1:38:52nie dlatego, że ma się podobać widzom.
1:38:54Postanowiłem obronić swoją odrębność,
1:38:57anomali nawet swoją.
1:38:58>> Ale gdzie, gdzie tutaj z tego co
1:39:00powiedziałam wyczytałeś, że ja robię ja
1:39:03robię to co robię po to, żeby się
1:39:05przypodobać? Nie,
1:39:06>> ja chyba nie lubię zwrotu usługa.
1:39:09Chociaż trochę cała nasza trójka robi w
1:39:12usunę.
1:39:12>> No usuna. Dlatego mówię, jest to zawód
1:39:14usługowy. Wychodzisz i po prostu bawisz.
1:39:17Jesteś dla ludzi.
1:39:19>> Nie jesteś przecież dla siebie, jesteś
1:39:21dla ludzi i czerpiesz z tego korzyść.
1:39:25No. No dobra, tutaj tak częściowo się
1:39:27zgadzam, więc nie będę szukał osi sporu.
1:39:30Gorzkie słowa twoje, Kasiu. Katarzyno.
1:39:35Nie poznałam ani jednej osoby, która
1:39:37byłaby po prostu szczęśliwa. To jest
1:39:39fraza, która się pojawiła chyba w trzech
1:39:40wywiadach z tobą. Ja tą znam z
1:39:42wierciadła chyba. A może też z powrotu
1:39:45do bambuko.
1:39:46>> Nie, to jest nieprawda.
1:39:47>> Ty powiedziałaś takie zdania. To to
1:39:48autoryzowany wywiad.
1:39:50>> Nie, nie wydaje mi się. Nie mogłam
1:39:51powiedzieć jakoś takiego osoby, która
1:39:52byłaby po prostu szczęśliwa, bo znam
1:39:54osoby, które są po prostu szczęśliwe.
1:39:56>> Ja jestem osobą po ja rozczulam się nad
1:40:00tym rodzajem życia czasami, które
1:40:03prowadzę, bo jestem szczęśliwy, bo
1:40:05wzrusza mnie wzruszają mnie rzeczy
1:40:07podstawowe. Czyli rozumiem, że negujemy
1:40:10to z tak?
1:40:10>> Nie, w ogóle nie tak się wiem, że na
1:40:12pewno często mówię o tym, że nie znam
1:40:14osoby, która nie miałaby
1:40:17jakiegoś rodzaju bagażu na plecach,
1:40:19który przytargała ze sobą na przykład z
1:40:21dzieciństwa, że każdy ma jakiś temat tak
1:40:24zwany. Jestem tego to jestem pewna. Nie
1:40:26poznałam osoby bez tematu.
1:40:28>> Albo tylko szczęśliwie. To chyba o to
1:40:29chodziło to w tym po prostu.
1:40:31>> Albo może tylko szczęśliwa. Tak.
1:40:33>> A ty jesteś
1:40:36szczęśliwy? szczęśliwy.
1:40:38My
1:40:39>> jestem przede wszystkim spokojny i to
1:40:40jest dla mnie większa wartość. Ostatnimi
1:40:42czasy udaje mi się być z dobrą
1:40:44skutecznością, osobą spokojną i nie
1:40:48wolałbym nie stawiać na samo szczęście,
1:40:49ponieważ wiem, że ono jest ulotne, tak
1:40:50samo jak skutek jest ulotny, więc nie
1:40:52chciałbym bazować na tych emocjach.
1:40:54Wolałbym bazować na spokoju, który
1:40:56potrafi wybrzmiewać i przy wielkim
1:40:58szczęściu, i przy wielkim smutku. Więc
1:41:00>> dlaczego pytam
1:41:02takie pytania o szczęście pachną czasami
1:41:04rozmową z Brawo Girl? Chyba, że prowadzą
1:41:07do czegoś poważniejszego. Kiedy byłaś
1:41:09Kasiu parę tygodni temu u mnie w
1:41:10programie w TVnie, no wiadomo to jest
1:41:12program rozrywkowy, ale też złamaliśmy
1:41:14trochę konwencję, gdy zadałem ci
1:41:16pytanie,
1:41:18y gdybyś miała córkę, czego byś nie
1:41:21chciała jej zaoferować i ty
1:41:22powiedziałaś, że twoja mama obciążyła
1:41:24cię, obarczyła strasznym lękiem.
1:41:27>> Mhm.
1:41:28>> I to się odbiło niesamowitym echem w
1:41:30mediach. Ludzie chyba lubią jak ktoś
1:41:32opowiada o tym czego stempel czują też
1:41:35na swojej biografii. Miałaś taką obawę,
1:41:37że transfer tych obciążeń dotknie
1:41:39twojego syna?
1:41:40>> Zdecydowanie dotknął.
1:41:42>> Dotknął.
1:41:42>> Mhm.
1:41:43>> Ja jestem lękowy też.
1:41:45>> A ja jak to się to to jest inercja, to
1:41:47jest bierność, to jest nieświadomość?
1:41:49Jeżeli to nie jest dla was za ciężkie,
1:41:51jak jak to się jaka jest metodologia, że
1:41:53nad tym się nie panuje?
1:41:56>> Nie wiem. Mi się wydaje, że po prostu
1:41:58jeżeli to jest emocja jedna z takich z
1:42:01palety podstawowej moich
1:42:04emocji przez bardzo bardzo długi czas,
1:42:07teraz jest tego jakby mniej, ale to
1:42:09wymagało jakby dużej pracy.
1:42:12Natomiast no dzieci są niesamowicie
1:42:16bystre. One po prostu odbierają, wiesz,
1:42:18one czują, czytają, czytają wszystko,
1:42:21co, co je otacza. Wydaje mi się, że no
1:42:23nie nietrudno było Mikołajowi,
1:42:26Mikołajowi zwąchać tego lęku.
1:42:28>> Mhm.
1:42:29>> A jako, [odchrząknięcie] że dla dzieci
1:42:30rodzice są tymi figurami, y,
1:42:37no z których czerpią do pewnego momentu
1:42:39bardzo intensywnie, no to wydaje mi się,
1:42:41że może taką drogą po prostu
1:42:43najnormalniej w świecie zrobiłam mu to
1:42:45samo, co moja mama mi.
1:42:47>> Ale myślisz, że to jest sztafeta, że
1:42:49Mikołaj też to poniesie? Mam nadzieję,
1:42:51że nie.
1:42:52>> Znaczy to ja od razu powiem pewnie w
1:42:53jakimś stopniu poniosę, ale mam
1:42:54nadzieję, że te wnioski u mnie przyjdą,
1:42:57do których ty na przykład teraz
1:42:58dochodzisz, dojdą szybciej. Mam
1:42:59wrażenie, że dochodzą szybciej.
1:43:00Zdecydowanie szybciej do ciebie doszły
1:43:03zdecydowanie szybciej niż do babci, bo
1:43:05możliwe, że do babci to nie zdążyły
1:43:07dojść.
1:43:08>> No nie doszły do ciebie doszły. Do mnie
1:43:10doszły jeszcze chyba trochę szybciej. No
1:43:12i mam nadzieję, że no w max jeszcze
1:43:14jedno, dwa pokolenia to może w ogóle
1:43:16zniknie. Kto wie, może się uda
1:43:17>> strasznie długo.
1:43:19>> No
1:43:20>> słuchaj, dobrze, że w ogóle. No
1:43:22>> gdzieś też słyszałem, że jakby prawdziwy
1:43:25szczęśliwy świat będzie jak ludzie się
1:43:27pogodzą z tym, że muszą zasadzać czasem
1:43:28drzewa, pod którymi nie zasiądą.
1:43:31>> A potrafiłaś Kasia, jak już o tym gadamy
1:43:33tak serio, to pójdę dalej. Czy
1:43:35potrafiłaś zaobserwować u siebie, że
1:43:37używasz czasami tych samych słów i
1:43:39argumentów wobec Mikołaja, których twoja
1:43:42mama używała wobec ciebie, bo ja to
1:43:45widziałem u siebie w rodzinie.
1:43:46>> Tak. Tak. No
1:43:47>> taka sztafeta.
1:43:48>> To jest sztafeta.
1:43:49>> Kurde, przy świadomości, żeby tego nie
1:43:51robić, to się gdzieś inercyjnie.
1:43:53>> To się robi. Tak.
1:43:54>> No.
1:43:55>> No, zdecydowanie tak. No przecież mamy
1:43:56tą wspólną piosenkę o tym. To są tam
1:43:59oczywiście tylko te teksty, natomiast
1:44:00zdecydowanie tak. No
1:44:04wiesz. Myślę, że może po prostu
1:44:07może no nie no nie da się cofnąć czasu,
1:44:10ale chciałabym tak jak mówię mieć
1:44:12świadomość obecną i wtedy
1:44:15próbować
1:44:17wprowadzać dziecko yyy w życie tak
1:44:19naprawdę myślę, że to byłoby z większą
1:44:23korzyścią po prostu dla niego.
1:44:24>> Mhm. [odchrząknięcie]
1:44:25>> Byłam za młoda chyba za głupia i za w za
1:44:28małym kontakcie z samą sobą.
1:44:30Wiesz co, ty czasami mówisz, to jest to
1:44:32jest fajne. Dlatego też ja sobie cenię
1:44:34nasze rozmowy, że mówisz takie rzeczy,
1:44:36pod którymi właściwie to nie jest łatwe.
1:44:39Jeżeli ktoś ma dużo samokrytycyzmu,
1:44:42mógłby się podpisać. Od jakiegoś czasu
1:44:44nie wstydzę się tego, kim jestem. Znam
1:44:46swoje możliwości. To zdanie mógłby
1:44:48wygłosić każdy z nas. Pytanie, jak późno
1:44:51w swoim życiu dojdzie do takiego
1:44:52wniosku? Ile miałaś lat, jak to zdanie
1:44:55sobie wyświetliło ci się w głowie?
1:44:58No myślę, no kiedy to było?
1:45:01>> Mam wrażenie, że niedawno,
1:45:02>> parę lat temu. Tak, tak, tak, tak, tak.
1:45:03Na pewno była po 40.
1:45:05>> Aha. Mikołaj,
1:45:08>> kiedy u mnie
1:45:09>> nie od jakiegoś czasu nie wstydzę się
1:45:12tego, kim jestem. Znam swoje możliwości.
1:45:14Podpisałbyś się już, że ten grawerunek
1:45:16tych słów masz gdzieś w swoim siebie.
1:45:21>> Nie, a propos ciebie. A propos ciebie.
1:45:23>> Tak, tak, tak.
1:45:25Nie wiem czy ten grawerunek jest jeszcze
1:45:28w 100% ozdobiony w takie
1:45:32w taką czcionkę jakbym chciał, ale na
1:45:33pewno przynajmniej kontekst jest taki, z
1:45:35którego jestem zadowolony. O w ten
1:45:36sposób powiem.
1:45:37>> A a propos zadowolenia,
1:45:39ty prowadzisz, prawda, auto, jeździsz.
1:45:42Kiedy ostatnio
1:45:44>> jadąc samochodem odpaliłaś muzykę na
1:45:46full, darłaś, przepraszam, to jest cytat
1:45:48z waszej frazeologii, mordę i byłaś
1:45:51szczęśliwa, byłaś bezroska.
1:45:53Nie, nie słucham już takiej muzyki, do
1:45:55której się drę. A
1:45:57>> do jakiej, jakiej słuchasz?
1:45:58>> Słuchałam piętów. Tam nie ma wokalu,
1:46:01chill, relaks.
1:46:02>> Tam nie ma wokalu. Ja po prostu jadę. Ja
1:46:04lubię, ja teraz szukam muzyki, która
1:46:06>> nie będzie zaburzała mi mojej relacji z
1:46:09tym, co się dzieje za za oknem, kiedy
1:46:10prowadzę.
1:46:11>> Po prostu ja się zachwycam, wiesz. No
1:46:13teraz akurat mamy i wiesz, jesień, za
1:46:14chwilę to zniknie, te rudości się
1:46:16skończą, wtedy będę się zachwycała czymś
1:46:18innym. Natomiast jeżeli w ogóle słucham,
1:46:21bo też często mi się ostatnio zdarza
1:46:23jeździć w ciszy, no to zawsze jest to
1:46:25muzyka ambientowa, czyli taka, która
1:46:27treścią nie będzie odwracała mi, nie
1:46:28będzie mi zaburzała.
1:46:30>> Okej.
1:46:31>> Ja mam to samo z estetyką, która się
1:46:32nazywa down tempo. Nie wiem czy kojarz,
1:46:34że to jest taka taka konglomerat różnych
1:46:36różnych dźwięków też
1:46:38>> też raczej unikających. Ja szukam
1:46:40unikających słów. A ty młody człowieku o
1:46:43smutnych oczach drżesz czasami ryja w
1:46:45samochodzie, bo twój wiek do tego jak
1:46:47najbardziej zobowiązuje.
1:46:49>> Yyy,
1:46:51wiesz co, akurat z tym samochodem to
1:46:53trochę nietrafione, ponieważ samochód
1:46:54jest jedna z rzeczy, która mnie
1:46:56najbardziej uspokaja. Ja wtedy łapię
1:46:57stopień skupienia, które jest mi ciężko
1:46:59złapać na co dzień w innych sytuacjach,
1:47:02więc ja się rozkoszuję w samej czynności
1:47:04jazdy. A to naprawdę późno zrobiłem
1:47:06prawo jazdy, bo zawsze miałem takie
1:47:08pyszne założenie, że skoro mieszkam w
1:47:10centrum Warszawy albo w okolicach
1:47:11centrum, to po co mi to prawo jazdy, aż
1:47:13w końcu zrobiłem prawo jazdy i się
1:47:14okazało, że moja fascynacja autami jest
1:47:18równa jak nie większa od moich
1:47:19przyjaciół, których zawsze myślałem, że
1:47:21to jest ich największy konik. Więc, więc
1:47:24akurat ja lubię korzystać z tej
1:47:26czynności, w tej prostocie tej
1:47:28czynności, czyli
1:47:29>> ja byłem
1:47:30tak bardzo powoli zbliżając się do do
1:47:32finału naszego spotkania, byłem bardzo
1:47:34ciekaw waszej realnej komunikacji. No bo
1:47:36podcast to jest jakiegoś rodzaju
1:47:37spektakl. Dzisiaj też jesteście w
1:47:39spektaklu, ale to ja jestem trochę
1:47:41scenarzystą, reżyserem, który może
1:47:44podrzucać fajne albo niefajne wątki. I i
1:47:47takie pytanie się rodzi w mojej głowie.
1:47:49A mieliście kiedyś, Kasia, chciałbym,
1:47:51żebyś ty pierwsza powiedziała, mieliście
1:47:53kiedykolwiek kłopoty komunikacyjne
1:47:55wynikające z różnego, bo jest różny,
1:47:58kobiecego i męskiego modelu kontaktu,
1:48:01komunikacji? Bo mężczyźni, chłopcy, my
1:48:05często potrzebujemy więcej przestrzeni
1:48:06czy milczenia, żeby jakiś problem,
1:48:09prawda, zakopać się w tej noze, liśćmi
1:48:11zasypać. A matki czy czy kobiecy model
1:48:15komunikacji to naciskanie natychmiastową
1:48:19rozmowę? Mieliście taki zgrzyt, że
1:48:21musieliście się dopasować, bo bo dzisiaj
1:48:23mam wrażenie, że jesteście w symetrii
1:48:25idealnej.
1:48:26>> Nie no, dopasowe w sensie, że ja
1:48:29wywierałam presję na rozmowę,
1:48:30>> także że ty chcesz gadać, a syn,
1:48:32mężczyzna, chłopak odbiera to jako atak.
1:48:34Mikołaj mi pamiętam to było to było to
1:48:37był bardzo przełomowy moment kiedy nie
1:48:40wiem ile ty miałeś lat było takie fest
1:48:42dojrzewanie
1:48:43>> no
1:48:43>> on mi wtedy po raz pierwszy powiedział
1:48:45nie chcę o tym rozmawiać
1:48:48i to było bardzo stanowcze
1:48:50>> i wtedy bo my tak naprawdę
1:48:52rozmawialiśmy, wiadomo, na różne tematy
1:48:55i w inny sposób kiedy on był mały, ale
1:48:58ale to było dla nas bardzo naturalne i
1:49:01nagle on powiedział nie I no musiałam to
1:49:06>> jesteś zadowolona, że on to powiedział?
1:49:08>> Nie, śmieję się bardziej z siebie, że po
1:49:09prostu, że musiałam to opłakać.
1:49:12>> Opłakać,
1:49:13>> że ja normalnie oczywiście, bo to było
1:49:15stanowcze, więc ja się wycofałam, ale po
1:49:17prostu Pawłowi w ramię płakałam,
1:49:19powiedziałam, że coś się skończyło.
1:49:21[śmiech]
1:49:21To
1:49:21>> ładnie.
1:49:22>> To jest koniec. On już, on już po prostu
1:49:25mówi. Tak samo jak ten inny moment,
1:49:27kiedy buziak po jakby się odbierało ze
1:49:30szkoły i ten pierwszy moment, kiedy
1:49:32powiedział: "Nie, nie, nie przynudziach,
1:49:35że nie, nie, nie można pocałować, nie?"
1:49:37I to tole to szybko minęło. To szybko
1:49:40minęło.
1:49:40>> Ale no wiesz, no to są takie wiesz dla
1:49:42rodziców takie szczególne, wiesz, coś
1:49:44się zmienia jakoś radykalnie,
1:49:47>> tak? Taki pocałunek mamy przestaje być
1:49:49czymś czułem, a staje się obciachem, nie
1:49:51wstydem publicznym. Ale na szczęście u
1:49:53nas mam wrażenie, że to szybko minęło.
1:49:55Ja raczej bardzo szybko porzuciłem wstyd
1:49:57z okazywaniem czułości w stosunku do
1:49:59swoich rodziców.
1:50:00>> A ty w ogóle mam takie wrażenie,
1:50:01przepraszam, no nie nie znamy, ty
1:50:03wyglądasz na gościa, który chyba nie
1:50:04wstydzi się czułości. Tak? Mam wrażenie,
1:50:06że tak jak cię obserwuję, że jesteś, że
1:50:09że to jest, że to jest dla ciebie ważny
1:50:10świat.
1:50:11>> Tak, [odchrząknięcie] tak myślę, że tak.
1:50:13Definitywnie,
1:50:13>> bo my faceci, a wolę my chłopcy, mimo że
1:50:16ty masz trzy dychy, a6, mamy bardzo
1:50:19specyficzną, by nie powiedzieć wyjątkową
1:50:21specyfikę. męskiego dojrzewania. Ja wiem
1:50:23to po sobie, bo to notowałem. Mamy
1:50:25potrzebę rywalizacji, rozładowania
1:50:27agresji, specyficznego potrzebę
1:50:29specyficznego humoru. Czasami nadmiernie
1:50:32seksualizujemy.
1:50:33Yyy mieliście z tym kłopot, że to jest
1:50:36takie funkcjonowanie na granicy męskiego
1:50:38i damskiego świata dojrzewania.
1:50:42Zauważyłaś te cechy u Mikołaja? Ale y że
1:50:45że wiesz, że że dojrzewał, że
1:50:47potrzebował faceta, potrzebował yyy
1:50:50kogoś, kto będzie akceptował jego nie
1:50:52wiem, no rosnącą agresję chłopięcą,
1:50:54czystą.
1:50:55>> Tozy Poczekaj, to ja od razu powiem, że
1:50:57po pierwsze ja miałem ojca i zawsze mam
1:50:58ojca i to nie jest tak, że go na
1:51:00którymkolwiek etapie życia zabrałem.
1:51:01>> Tak, ale wiem, że dbacie bardzo o
1:51:04prywatność twojego taty.
1:51:06>> Tego też o nim trochę nie nie gadam.
1:51:07Tak, ale to ja powiem akurat myślę, że
1:51:09to mogę powiedzieć, że że że go nigdy
1:51:11nie brakowało. A poza tym do takich ja
1:51:13na przykład miałem mam mojego
1:51:15przyjaciela, którego mam od czasów
1:51:17gimnazjalnych do teraz znamy się już
1:51:19mamy taką cał Ja mam wyjątkowe szę
1:51:22szczęście jeśli chodzi o ludzi, ponieważ
1:51:23mam tą samą wąską, ale bliską grupę
1:51:27moich przyjaciół, z którymi jesteśmy od
1:51:2917 lat razem,
1:51:30>> więc się trzymamy, to pozostaje
1:51:31niezmienne i takie wszystkie aspekty
1:51:34męsko-ywalizacyjne na przykład
1:51:35przerobiłem z moim najlepszym
1:51:36przyjacielem. dosłownie na początku
1:51:38przez pryzmat tego, że graliśmy w
1:51:39koszykówkę obaj podrywaliśmy te same,
1:51:42znaczy nie te same, konkretnie te same
1:51:43dziewczyny, tylko powiedzmy na tym samym
1:51:45polu działaliśmy, bo na polu szkolnym
1:51:47rywalizowaliśmy o takie w takich
1:51:49aspektach i to bardzo często
1:51:50przeczołgało naszą przyjaźń przez
1:51:52najgorsze rynsztoki, ale zbudowaliśmy to
1:51:54w coś wspaniałego, więc na przykład taki
1:51:56takie wyładowanie w postaci tych takich
1:51:58męskich instynktów rywalizacyjnych pod
1:52:00kątem pokaże wszystkim, że mam
1:52:02największe jaja, no to wypracowałem w
1:52:04tamtych relacjach. Czyli nie
1:52:05przychodziłeś do domu do mamy i
1:52:06powiedziałeś jestem facetem, nie
1:52:07traktuj mnie jak dzieciaka. Nie miałeś
1:52:10takiej retoryki i tego typu
1:52:13>> stanu?
1:52:14>> Nie wiesz co? Myślę, że bardziej taka
1:52:16świadoma rozmowa i ogólnie rozmowa na
1:52:18temat różnic tych damsko-męskich
1:52:20ostatnio tak naprawdę więcej zaczęliśmy,
1:52:22mam wrażenie o tym gadać, że ja na
1:52:23przykład mówiłem o tym przykładowo jak
1:52:24doszliśmy w końcu do wniosku takiego, że
1:52:26ja na przykład jako facet potrzebuję na
1:52:29przykład podejść do niektórych rzeczy po
1:52:32prostu po męsku, że ja widzę punkt
1:52:34widzenia mamy, ale ja na przykład czasem
1:52:35muszę, nie to, że muszę, tylko ja chcę
1:52:37troszeczkę ten swój
1:52:38emocjonalnoanalityczny mózg odsunąć,
1:52:41żeby zostawić stricte analityczny. Mam
1:52:42wrażenie, że to jest na przykład taka
1:52:44cecha, nie chcę tutaj szufladkować, ale
1:52:46mam wrażenie, że my jako mężczyźni
1:52:47często tak skłaniamy się, żeby trochę
1:52:49odsuwać tę emocjonalność i uważam, że
1:52:51czasem to jest dobre, że czasem to
1:52:52pozwala ci podjąć decyzje oparte
1:52:55bardziej na umyśle, a nie na emocjach i
1:52:58umyśle.
1:53:00>> To duża umiejętność. To trochę
1:53:01zazdraszczam, jeżeli jeżeli tak
1:53:03potrafisz. Nie, nie jestem w tym
1:53:04specjalistą, żeby
1:53:05>> Ja też nie, ale dążenie do tego. Y, jak
1:53:09się przygotowywałem do tej rozmowy, to
1:53:10jest moja ulubiona fraza dzisiaj, to
1:53:12sobie czytałem też o tym, że takie
1:53:14relacje jak wasze mogą zaowocować także
1:53:16tym, bo jesteście w jakiejś harmonii też
1:53:18takiej duchowej, intelektualnej. Te
1:53:20rozmowy mogą temu sprzyjać. Miewacie
1:53:23symetryczne sny, że wam się śnią podobne
1:53:26rzeczy. Obgadujecie takie.
1:53:28>> Ja od wielu lat świe świadomie, więc
1:53:31>> co to znaczy? potrafię kontrolować swoje
1:53:33sneu
1:53:35do takiej
1:53:35>> to można przepraszam to można
1:53:36kontrolować
1:53:37>> tak znaczy nie mam takiej 100%owej jakby
1:53:41100%ow skuteczności jeśli chodzi o to
1:53:44kiedy potrafię jakby się przełączyć na
1:53:45ten kontrolowany cen ale myślę że tak
1:53:4780%
1:53:48>> ale a możesz zdradzić metodę bo ja by ja
1:53:50jestem bardzo
1:53:51>> ja zauważyłem taką zależność po prostu
1:53:53jak byłem małym dzieckiem że bardzo
1:53:55często jak śnisz to to jest tak jakby
1:53:57twój mózg trochę nie rozumiał przeczeń
1:53:59czyli na przykład jak idziesz przez
1:54:00korytarz dlatego najłatwiej mi się
1:54:01wyrywać ze snu, w którym dzieje się coś
1:54:03strasznego, ale takie
1:54:04>> to mam to potrafię. Tak,
1:54:05>> bo jest coś takiego, że na przykład
1:54:06idziesz, widzisz korytarz i masz jakby
1:54:08skręt w prawo, nie? I myślisz sobie, jak
1:54:11ja nie chcę, żeby ktoś z tego rogu
1:54:12wyskoczył, że nikt stamtąd nie wyskoczy,
1:54:14nikt stamtąd nie wyskoczy, ale przez to,
1:54:16że skupiasz się na fakcie kogoś
1:54:17wyskakującego, to i tak wyskakuje.
1:54:20>> Więc ja na bazie tej takiej prostej
1:54:21zależności albo na przykład, nie wiem,
1:54:22siedzę na plaży i mam takie: "Ozu, ale
1:54:25by było źle, jakby na przykład tam
1:54:26przeleciał samolot i walnęłaby bomba
1:54:28atomowa". I nagle widzę, że to się
1:54:29dzieje, to mam takie: "A dobra, to jest
1:54:30sen". I wtedy na przykład,
1:54:31>> a to ciekawe, że to poruszasz ten wątek,
1:54:34bo z tego co pamiętam to ty Kasia miałaś
1:54:36kiedyś taką narrację, że w snach
1:54:39regularnie przeżywałaś koniec świata w
1:54:41różnych odsłonach.
1:54:42>> Tak.
1:54:43>> I ale no i jakie były najpopularniejsze
1:54:46scenariusze tego końca świata?
1:54:49>> Wiesz co, najczęściej
1:54:53to się to się to idzie z góry.
1:54:56>> To znaczy znajdźmy adresata. Co to
1:54:57znaczy? W sensie widzę dziwne rzeczy na
1:55:00niebie.
1:55:03>> No nie, no [odchrząknięcie] po prostu,
1:55:04że wiesz, nie wiem.
1:55:06Miałam taki sen, gdzie
1:55:10słońce na moich oczach, ja patrzę w
1:55:13niebo, robi się
1:55:16radykalnie czerwone, takie
1:55:18>> Aha.
1:55:20>> I zaczyna
1:55:23się
1:55:23>> gasnąć,
1:55:24>> nie ruszać,
1:55:25>> przemieszczać.
1:55:26>> No nie, no. Zasadniczo chodzi o to, że
1:55:28to się zazwyczaj dzieje jakby z góry,
1:55:31>> ale na przykład miałam
1:55:33>> dosyć wstrząsający, muszę powiedzieć,
1:55:35sen,
1:55:36>> bardzo realistyczny, ponieważ to był po
1:55:38prostu taki poranek, jaki za chwilę się
1:55:40wydarzył w momencie, kiedy się
1:55:41obudziłam, ale no typu klasycznie, no
1:55:43pies mnie budzi,
1:55:45wstaję,
1:55:47wszystko, te wszystkie czynności, drobne
1:55:49ablucje, schodzę na dół,
1:55:52>> drobne ablucje. Myślę, że nie wszyscy
1:55:53wiedzą, że ablucje to jest po prostu
1:55:55higiena osobista. No tak, ale drobne,
1:55:57czyli te takie podstawowe, bo kąpiel
1:55:59jest później, nie? Ale ale schodzę i tam
1:56:02na dół i my mamy dużo okien na dole.
1:56:05>> Aha.
1:56:06>> I podchodzę do
1:56:09tego okna i widzę, że nie ma nic.
1:56:12Jest tylko ten dom.
1:56:14>> A dalej
1:56:15>> ta działka nie ma nic po horyzont
1:56:18nigdzie. Tak jakby nie ma świata.
1:56:21>> To nie ma też horyzontu. Rozumiem. Nie
1:56:23no, no jest horyzont, ale jak w Matrixie
1:56:26>> to nie był koniec świata, ale horyzont i
1:56:28po horyzont nie ma nic, czyli nie ma
1:56:30sąsiadów, nie ma drzew, nie ma, nie ma
1:56:31nic
1:56:32>> i to wszędzie z każdej strony.
1:56:34>> I to było zupełnie
1:56:36>> jakieś obłędne.
1:56:38>> Ale obudziło to w tobie satysfakcję, że
1:56:40jesteś sama?
1:56:41>> Nie byłam, byłam, nie byłam przerażona.
1:56:44Byłam bardzo, bardzo zdziwiona i się
1:56:46obudziłam i to było mocne do tego
1:56:49stopnia, że no na tyle silne, że kiedy
1:56:52zeszłam rzeczywiście chwilę później na
1:56:54dół, to miałam ten moment bardzo
1:56:56ciekawe.
1:56:58Pewnie pewnie jest to dosyć symboliczne,
1:57:00ale ja nie nie dokopałam się jeszcze do
1:57:02tego. pewnie jest tak, ale też tak też
1:57:05wielowktorowe, wielowątkowe,
1:57:07>> bo pytanie czy to są teraz mi się
1:57:09przypomniało, że ja miałem parę miesięcy
1:57:12temu taki sen bardzo surrealistyczny,
1:57:15bo budziłem się, że słyszę głosy na
1:57:17swoim balkonie
1:57:19i widzę stoi Matka Bosk.
1:57:21>> Mhm.
1:57:22>> W całej tej aurei,
1:57:23>> patrz.
1:57:24>> Tak. I Zbigniew Boniek i dyskutują na
1:57:28temat składu kadry na jakiś wyjazd.
1:57:30>> Mhm. i są bardzo podekscytowani. To ja
1:57:34otwieram balkon, żeby zadać pytanie i
1:57:36Matka Boska się tak odwraca i mówi:
1:57:38"Lewy nie jedzie". I się obudziłem.
1:57:42To jest to jest fajny set.
1:57:44>> No ekstra. Szczególnie [śmiech]
1:57:46szczególnie, że twój.
1:57:47>> Mój. Ale wiesz, ja się ani piłką, ani
1:57:49przesadą,
1:57:50>> przede wszystkim Matką Boską. No
1:57:51>> nie interesuję.
1:57:52>> No właśnie
1:57:53>> nie interesuję. [śmiech]
1:57:54A śniło ci się, bo to jest już tak
1:57:55zmierzając do końca, więc znalazłem taki
1:57:58wspólny mianownik, który na pewno nas
1:57:59połączy.
1:58:01Bo ty kiedyś powiedziałaś, że ty jesteś
1:58:02dobra w sprzątaniu, tylko nie
1:58:03praktykujesz.
1:58:05>> Jak już zacznę, to jestem świetna, ale
1:58:08naprawdę mam problem z tym, żeby zacząć.
1:58:10>> To jest dziedziczny problem, że też masz
1:58:12z tym problem, że jak zaczniesz, jest
1:58:14się siedzą fleje, tak przy teraz tutaj u
1:58:16mnie.
1:58:17>> Nie, no to nie jest aż taki bałagan.
1:58:18>> Nie aż tak. No
1:58:19>> jesteście flejami.
1:58:20>> No nie, no nie jest flejowaty. To nie
1:58:22jest to, to nie jest ta kategoria.
1:58:24>> Czyli A jaka?
1:58:25>> No nie wiem. Dla mnie sprzątanie to jest
1:58:27wylizać posadzki po prostu na mokro.
1:58:30Wszystkie bibeloty, wszystko przetarte z
1:58:32kurzu, wszystko jest naprawdę radykalnie
1:58:34wyczyszczone. No
1:58:35>> znaczy ja przyznaję się, ja na przykład
1:58:37mam problem z ubraniami. To jest taki
1:58:38wiesz k na przykład y jak się rozbieram,
1:58:40to nie zaniosę do kosza na pranie, tylko
1:58:42zostawię je po prostu pod sobą. No to
1:58:43jest tak bardziej. A że zostawię ze dwa,
1:58:45trzy razy z rzędu to jest ich. W jakimś
1:58:47wywiadzie z Leny krawicem takie zdanie
1:58:49przeczytałem, że on mówi, co jest pewnie
1:58:51kłamstwem, bo on świetnie wygląda, że
1:58:53wkłada na siebie to co leży na ziemi, w
1:58:56co kot nie nasikał. To jest [śmiech]
1:58:58dosyć fajna, bo ty zastanawia mnie, bo
1:59:01ty o tym dużo mówiłaś i powiedziałaś, że
1:59:03masz takie wyobrażenie, że jakby ci się
1:59:05skończyły wszystkie talenty, to byłabyś
1:59:07dobra
1:59:08>> w sprzątaniu. Ale skąd wiesz, skoro nie
1:59:11praktykuję?
1:59:11>> Nie, ja sprzątam tylko to jest za
1:59:13rzadko. Krótko mówiąc, robię
1:59:17>> robię duże przerwy pomiędzy jednym
1:59:19radykalnym sprzątaniem a drugim.
1:59:22To ja też mam bardzo duże przerwy.
1:59:24>> Gdybym była zmuszona pracować na chleb w
1:59:27ten sposób, no to tutaj nie byłoby
1:59:29dyskusji. Musiałabym to robić, więc bym
1:59:31to robiła. Tu też
1:59:31>> przerwy byłyby krótsze w
1:59:33>> Nie, po prostu robiłabym wtedy, kiedy
1:59:34pani każe,
1:59:36>> bo dlaczego o tym mówię na końcu, bo ja
1:59:39lubię twoją frazeologię, lubię twój
1:59:41sposób obrazowania, nazywania rzeczy,
1:59:43pisania i podobało mi się zdanie o tym
1:59:46sprzątaniu. Chciałabym się rozwijać w
1:59:49tej dziedzinie. Tak, to zdanie, no
1:59:53wiesz, no to zdanie już jest właściwie
1:59:55początkiem jakiegoś dobrego wersu.
1:59:57>> Chciałabym się rozwijać w tej dziedzinie
2:00:00bardzo
2:00:00>> naprawdę.
2:00:01>> Mm.
2:00:02>> Y,
2:00:05byłam bardzo, ostatnie pytanie,
2:00:07stwierdzenie byłam bardzo samotną osobą,
2:00:11jedynaczką.
2:00:13To jest popularna fraza, jak się czyta
2:00:14wywiady z tobą, twoje wypowiedzi
2:00:16medialne. Dlaczego zafundowałeś swojemu
2:00:18synowi podobny los?
2:00:20>> Bardzo tego żałuję.
2:00:21>> Tak mi się też wydaje.
2:00:22>> Bardzo,
2:00:23>> bardzo tego żałuję.
2:00:24>> Ale tak nie jest do końca.
2:00:25>> Ale Mikołaj, ja ci tego nie dałam, ale
2:00:28on ma dwójkę rodzeństwa, więc nie jest
2:00:29tak.
2:00:30>> No trójkę tak naprawdę.
2:00:31>> Jakoś macie kłopoty dzisiaj z
2:00:33matematyką.
2:00:33>> Maks. No tak, ale tak, ale takiego. No i
2:00:36od Adama ma dwójkę.
2:00:37>> Czyli ty masz troje przy to ty masz dużą
2:00:40rodzinę.
2:00:40>> Tak. Ja mam, ja mam, mam Maksia, który z
2:00:42którym spędziłem całe życie, no bo od
2:00:44dziecka jeździliśmy razem na każde
2:00:45wakacje. On jak już mama zaczęła być z
2:00:47Pawem, to on bywał u nas po kilka razy w
2:00:49tygodniu. Więc jak, jak nie patrzeć, no
2:00:51w moim pokoju on miał swój jakby swoje
2:00:53łóżko.
2:00:53>> Okej.
2:00:54>> Mieliśmy takie, że jedno się z drugiego
2:00:56wysuwało i to należało do niego, bo
2:00:57raczej nikt tam inny nie spał. Chyba, że
2:00:59jakiś kolega z podstawówki albo tam nie
2:01:01wiem, z innego etapu edukacji wpadł. A
2:01:03poza tym mam mam też rodzeństwo od taty,
2:01:07które no co prawda są
2:01:08>> siostrę i brata w
2:01:09>> siostrę i brata są trochę ode mnie
2:01:11więcej młodsi niż Maks, bo Maks jest tam
2:01:1311 miesięcy, a oni są No Gutek ma teraz
2:01:1519 lat, Kanika 15, więc
2:01:18jest większa ta różnica, ale no wciąż są
2:01:21moim rodzeństwem, które bardzo kocham.
2:01:22Są super. Powiem wam, że zastanawiam
2:01:24się, ymm, bo ja rozumiem dlaczego mój
2:01:27podcast nazywa się wojewódzki
2:01:28wojewódzki, bo uważam, że jeden
2:01:30wojewódzki to mało. Wy wymyśliliście
2:01:33sobie nazwę blisko znaczni. Ja jej nie
2:01:36rozumiałem.
2:01:37Ona też nie nie ona decyduje jakości. A
2:01:40dzisiaj po naszym spotkaniu ją rozumiem.
2:01:42>> No
2:01:42>> i wam gratuluję. To jest dobra nazwa.
2:01:44Znaczy ona oddaje istotę, moim zdaniem,
2:01:47tego co proponujecie. Dziękujemy bardzo.
2:01:50>> Dziękujemy bardzo. Dziękuję. Kasia i
2:01:54Mikołaj. Dobrze.
2:01:55>> Kasia Nosowska, Mikołaj Krajewski
2:01:57>> byli moimi gośćmi. Dziękujemy za uwagę.
2:01:59Dziękuję wam kochani bardzo.
2:02:02>> Kurde, tak mi się chce palić, że za
2:02:04chwilę zwę.
2:02:05>> Już ja uważam, że to była bardzo dobra
2:02:06rozmowa i nawet
2:02:08>> nie jesteś niezadowolona?
2:02:10>> Nie była. Była jaka była? No jakoś. Ała.
2:02:12Ała.
2:02:14>> Chodzi o to, że y
2:02:16>> nie wiem czy nie była jakaś taka
2:02:17Mikołaj. Jestem Mikołajem zachwycona po
2:02:19prostu. Kurde, zaraz ci to rozwalę. No
2:02:21>> nie szkodzi.
2:02:22>> Mikołajem jestem zachwycona. Jest po
2:02:24prostu naprawdę. No po przyznasz, że
2:02:25>> No ale dlatego wypuszczałem Mikołaja,
2:02:27żebyśmy my nie swoim gadulsem nie
2:02:29zdominowali. Nie byliście super. Bardzo
2:02:31się dobrze tego słuchałem. Po prostu
2:02:33persyflaż
2:02:34>> persyflaż to jest wartość.
2:02:35>> To jest dla mnie totalna zdobyć.
2:02:36>> To jest to jest moim zdaniem to był po
2:02:38to warto było się spotkać.
2:02:40>> Chodźmy jeszcze tam zrobimy jakieś małe
2:02:42social media i ja wam dziękuję. Tak.
2:02:43Dziękuję bardzo. Dziękuję.
2:02:45>> Dziękujemy. Dziękuj.
2:02:46>> Jeszcze torebuni oddam
2:02:47>> właśnie. Ununia
2:02:50>> jest
2:02:51>> coś mi weszło.
2:02:52>> Czekaj
2:02:52>> poczekajcie panowie, bo ja jeszcze tu
2:02:53będę coś
2:02:55to ja mam
2:02:58kupiłeś.
2:03:00>> Co jeszcze robimy dzieci?
2:03:03>> Zobacz. Tak widaćnie.
2:03:12>> Dobrze.
2:03:12>> Dobra, zostawiamy tu. Nic nie
2:03:14demontujemy, bo będziemy nagrywać
2:03:15jeszcze. Tak, tak.
2:03:18Tak jest.
2:03:22Ale to już to to to stąd mogę zabrać
2:03:24chyba,
2:03:26>> bo tylko koło będzie.
2:03:27>> Tak, tak, tak, tak.
2:03:51Masz tenzik.
2:04:08Tak,
2:04:08>> tak, tak, bo tam Kuba poszedł na
2:04:10socjala.
2:04:12Dobra, dobra. Jest
2:04:19naklejka.
2:04:25>> Tak, tak. Jest ta kolorowa naklejka.
2:04:29Ja ją tutaj chyba kładę, wiesz?
2:04:31[parsknięcie]
2:04:32Już coś się przykleiłożone.
2:04:34Nie
2:05:03mogę przy tej naklejce perspektywy się
2:05:04złapać. Dobrze.
2:05:09>> Nie lubię konkurencji,
2:05:12>> zwłaszcza kiedy jest inteligentny.
2:05:15>> Tak jest.
2:05:18Jest. Jak jest, tak jest.
2:05:24Dobra,
2:05:25dobra. To mamy
2:05:30>> są tam przecinki.
2:05:34>> No jest jeden. Dwa.
2:05:37>> To nie dają.
2:05:44>> Panie i panowie zmywarka.
2:05:48A dobra, nie idziesz.
2:05:56sprzęt
2:06:05to jak on zamknął laptopa zamknął. Nie,
2:06:07to zamknij nie otwierać.
2:06:10Zostaw zamknięty.
2:06:11>> Dobra.
2:06:13>> A zmiankę
2:06:18jaki proszę.
2:06:24pod tobą
2:06:30nocy.
2:06:34O
2:07:29To laptop do kamery. Tak.
2:07:33>> On sobie to już to ustawimy jak Kuba
2:07:34będzie na razie.
2:07:36>> Dobra.
2:07:43zmien
2:07:47choler
2:08:00polo.
2:08:03>> [śmiech]
2:08:43Dawaj Piotrek sobie wyjedziemy fotelem
2:08:45drugim.
2:08:50No nie, to już wyjechałeś nim.
2:08:55Czekaj, czekaj.
2:09:01ład
2:09:04tak jest jak Łukaszek zamawia rzeczy
2:09:05czemu złożony
2:09:07>> otworzy sobie bo Kuba zostawił go
2:09:08złożonego więc musimy zostawić złożon
2:09:11>> zagrywka taktyczna
2:09:14>> nie nie myślałem że gaka mamy jeszcze
2:09:16ale ty żeś się już wyprowadził tego g
2:09:18tego drugiego zwiozłeś
2:09:20>> nie no zawiesz
2:09:22nie no to dobrze. Nie chodziło mi o to,
2:09:23żeby je wiesz studia [parsknięcie]
2:09:29nagrywam jeszcze
2:09:31>> zabieramy i potem robicie soj
2:09:33>> a potem socjal
2:09:36szybko miary ale takawi
2:09:41>> 7 o 12:00 wiesz to nam nie przeszkadza w
2:09:43ustawieniu
2:09:47kanadę się podrzuci jutro z przem i
2:09:50wiesz a sobie jutro wiesz nie traci
2:09:53robić 21
2:09:57cieszę
2:10:20działa.
2:10:54Dobra, będziemy nagrywali.
2:10:58Showszkę
2:11:07>> jak ta rozmowa Krzysztofie? Ja tylko
2:11:09wyrywkowo niestety miałem, ale ale
2:11:11troszeczkę się przesłuchałem
2:11:13>> i bo chodzi o to, czy oni nie są mili,
2:11:16serdeczni, sympatycznie, ale po prostu
2:11:17sposób opowiadania nie jest taki
2:11:19usypiający.
2:11:19>> Mam wrażenie, że że tego Mareczka
2:11:25>> mam wrażenie, że raczej chciała miała
2:11:27Kasia wtykając pewne niedoskonałości
2:11:30tutaj jak prowadzisz rozmowę co nie
2:11:32wiem, nie rozumiałem tego używasz?
2:11:34>> Ma prawo. Tak. Tak. że chciała pokazać
2:11:37różnicę między swoim projektem a twoim
2:11:39projektem, innymi projektami i chciała
2:11:40to zaznaczyć
2:11:41>> i
2:11:42>> znając kasie z różnych wywiadów,
2:11:44>> tak
2:11:45>> ten jej projekt zmieniło jej podejście
2:11:47bycia gościem. Nie wiem dlaczego, ale
2:11:50>> ale
2:11:50>> czy ty zauważyłeś, bołeś rozmawiałeś,
2:11:52>> ale też chyba to wynika z tego, że
2:11:54>> jeszcze nie Łukasz,
2:11:55>> z nimi
2:11:55>> mamy jeszcze zmiankę, wiesz,
2:11:56>> że z nimi ludzie rozmawiają dużo
2:11:59łagodniej, wiesz, a ja jednak oni są
2:12:01przyzwyczajeni do pewnego takiej
2:12:02otuliny.
2:12:03>> Podkreśli podkreślała cały czas tą
2:12:05różnicę, ale już z myślą o swoim
2:12:07projekcie, co jest oczywiście naturalne.
2:12:09Tak. No
2:12:09>> tak, niech ma. Jak patrzę na wyniki to
2:12:12już dziękuję. Wolę swój.
2:12:13>> Dziękuję. Dziękuję.
2:12:15Filmie tenfl został wykorzystany.
2:12:17>> Słucham. kojarzysz w jakimy
2:12:20>> przez kogo
2:12:21>> Ryszek Ryńkowski wchodzi do studia w
2:12:23firmie VIP
2:12:24>> okej
2:12:24>> jak chciał taką kasetę zabrać z
2:12:27>> film VIP pamięta ale to nie była dobra
2:12:29komedia bo to Machulski tak Machulski
2:12:32chciał zabrać kasetę gdzie było
2:12:33morderstwo nagrane.
2:12:34>> Potem była był taki program wiele lat
2:12:36temu bitwa na głosy tam jakieś miasta
2:12:38nagrywałem z Ryśkiem to samo i oni
2:12:41chujowo śpiewali strasznie
2:12:43>> panowie teraz jest sytuacja
2:12:44percyfrażowa. Okej, no to widzisz, tego
2:12:46nie wiedziałem. Ja znam po prostu to ze
2:12:48studiów. Chyba jakiś śmietnik. Nie lubię
2:12:51konkurencji, zwłaszcza kiedy jest
2:12:52inteligentna, świetnie wygląda i potrafi
2:12:54zrobić coś lepiej ode mnie.
2:12:56>> Ale po raz pierwszy w życiu postanowiłem
2:12:57zrobić wyjątkę i to we własnym domu.
2:12:59Panowie, pan zarka
2:13:01>> Kuba, gramy do 20.
2:13:03>> Dobrze, jakkolwiek ją nazwiesz.
2:13:04>> Tak, jak już to jest ta kamera. No
2:13:06>> jak już nie ma Kasi, to mogę powiedzieć,
2:13:09że nie wiem czemu, moim zdaniem gdyby
2:13:12była tylko ona sama,
2:13:14>> rozmowa by była ciekawsza. Nie, nie
2:13:15ujmując.
2:13:16>> Okej. No tak.
2:13:17>> Inna temperatura inaczej by się
2:13:18wypowiadała.
2:13:19>> Była matką. Ja to
2:13:21>> czułem cały czas.
2:13:22>> Ale o to też chodziło. Tak. Zapraszam,
2:13:24ale
2:13:25>> taka była idea. No bo oni też są wiesz
2:13:27rzadko jako razem występują. Pr. Muszę
2:13:29se naczytać. Nie lubię konkurencji,
2:13:31zwłaszcza kiedy jest inteligentna,
2:13:33świetnie wygląda i potrafi zrobić coś
2:13:34lepiej ode mnie, ale po raz pierwszy w
2:13:36życiu postanowiłem zrobić wyjątek i to
2:13:38we własnym domu. Panie, panowie,
2:13:39zmywarka haer jedyna konkurencja, której
2:13:41kibicuje. Dobra,
2:13:43>> czy Kuba zakłada słuchaweczki tak jak
2:13:45było w trakcie podcastu?
2:13:49>> Tak mam mieć czy nie?
2:13:51>> Tak, poprosimy. Tak, niech będzie. Je,
2:13:53je, bo wtedy
2:13:53>> raz d raz raz d raz raz d
2:13:55>> trochę profesjonalnie.
2:13:56>> Przestań. Jak ta rozmowa? Powiedz mi
2:13:58Agata.
2:14:06Znaczy wiesz, ja moim założeniem było
2:14:09trochę to, żeby wprowadzić dyskomfort,
2:14:11że oni nie są gwiazdami, którzy robią to
2:14:12super, rozumiesz? I no to chodzi.
2:14:18Ja nie ja nie jestem zwolennikiem
2:14:19rozmów, gdzie jak zauważyłaś ktokolwiek
2:14:21przychodzi, no że wszyscy są super, no
2:14:23bo to nie jest dziennikarstwo, tylko to
2:14:24jest
2:14:25>> Tak, tak, no trzeba wybić.
2:14:29O to chodzi. Tak, bo to nie ma być
2:14:31dziennikarstwo [śmiech] ma boleć. To
2:14:33dziennikarstwo boli. To jest szukanie
2:14:34guza, a nie po prostu robienie se
2:14:36masaży. To walczyła też.
2:14:37>> Tak. Dobrze. Tylko widzisz jak się jak
2:14:39się do tego wraca to znaczy, że to
2:14:40zabolało i trochę jest taki,
2:14:42>> ale to wybrzmiało.
2:14:45>> O to chodziło. O to chodzi. No dobra,
2:14:47mówmy.
2:14:48>> Dobra, jedziemy. Słuchajcie, cebulek,
2:14:51>> nie lubię konkurencji. Nie będę ukrywał,
2:14:53nie lubię konkurencji, zwłaszcza kiedy
2:14:55jest inteligentna, świetnie wygląda i
2:14:58potrafi zrobić coś lepiej ode mnie. Ale
2:15:01po raz pierwszy w życiu postanowiłem
2:15:02zrobić wyjątek i to we własnym domu.
2:15:06Panie, panowie, zmywarka haer trąby.
2:15:10Jedyna konkurencja, której kibicuje
2:15:13Jakub Wojewódzki, autor.
2:15:19>> Dobrze.
2:15:22Nie lubię konkurencji. Nie będę ukrywał,
2:15:24nie lubię konkurencji, zwłaszcza kiedy
2:15:26jest inteligentna, świetnie wygląda i
2:15:29potrafi zrobić coś lepiej ode mnie. Ale
2:15:31po raz pierwszy w swoim życiu zrobię
2:15:33wyjątek. Postanowiłem zrobić wyjątek i
2:15:36to we własnym domu. Panie i panowie,
2:15:38zmywarka Her. Jedyna konkurencja, której
2:15:42kibicuję Kuba Wojewódzki autor.
2:15:48Dziękuję.
2:15:50Dobra i co teraz? Soale. Tak.
2:15:52>> Dobra. Dobra,
2:15:54>> tutajukiamy
2:15:56bardzo proszę.

About this transcript

This page contains the full transcript of WOJEWODZKI S01 E06 202610016 REDAKCJA prevka by rr, generated from the public captions YouTube serves with the video. The transcript has 21,062 words across 3,792 segments, with the original timestamps preserved so you can click any line to jump to that moment in the embedded player.

What you can do with it

Use the transcript to take notes, quote the speaker, build a study guide, generate a summary with ChatGPT or Claude via the YouTube Summary tool, or export it as a timed subtitle file with YouTube to SRT. You can also re-open it in the transcriber to choose a caption track available on the video.

Free YouTube transcript tool

YouTube2Text is a free YouTube transcript generator — no signup, no daily limit. Paste any YouTube link and get the full transcript instantly, with timestamps, click-to-jump, caption language selection, AI prompts for ChatGPT, Claude, and Gemini, and exports to TXT, SRT, VTT, or Markdown.