VETO — Audiobook XI Podróż po archiwum reinkarnacji i mit starych dusz 3 z 3 — Transcript

Full transcript

1. 0:01Drogi słuchaczu, tak naprawdę chciałam
2. 0:03już zakończyć wątek podróży po
3. 0:05przestrzeniach archiwum. Wydawało mi
4. 0:07się, że powiedziałam wszystko, co
5. 0:09chciałam przekazać. Jednak po czasie
6. 0:11zorientowałam się, że dwie bardzo
7. 0:13istotne rzeczy mi umknęły. Dlatego
8. 0:15wracam jeszcze na chwilę do tego tematu.
9. 0:18Nie jako do zamkniętej historii, ale
10. 0:20jako do kolejnej warstwy, która dopiero
11. 0:23teraz mogła się pojawić. Wracając do
12. 0:26miejsca, które nazywam gabinetem, choć w
13. 0:28rzeczywistości nigdy nie było ono
14. 0:30typowym gabinetem, był to raczej
15. 0:32spokojny, przytulny pokój. Ściany pokoju
16. 0:36były białe nie dlatego, żeby było
17. 0:38czysto, ale dlatego, że biel nie
18. 0:40zatrzymuje świadomości. Pozwala jej
19. 0:43przepływać, nie więzi jej w czterech
20. 0:46kątach. To właśnie dlatego tak wielu
21. 0:48ezoteryków, ale też twórców w tak wielu
22. 0:51nurtach religijnych i tradycjach
23. 0:53filozoficznych
24. 0:55świadomie wybiera biały kolor, czy to w
25. 0:57wystroju wnętrz, czy w ubiorze.
26. 1:01Biel ma w sobie tę szczególną
27. 1:03właściwość, że pozwala świadomości
28. 1:05przenikać. Nie zatrzymuje jej w
29. 1:08ścianach, stając się przestrzenią, w
30. 1:10której można się uspokoić, rozluźnić i
31. 1:13wejść w głąb siebie. Znajdowały się tam
32. 1:16tylko dwa wygodne fotele i leżanka, z
33. 1:19której można było skorzystać podczas
34. 1:21sesji. Każdy człowiek, który
35. 1:23przychodził, wybierał sam, gdzie czuje
36. 1:25się najlepiej. Niektórzy woleli
37. 1:27siedzieć, mieć kontakt z przestrzenią i
38. 1:30rozmową. Inni potrzebowali położyć się
39. 1:33wygodnie i pozwolić sobie na głębsze
40. 1:35zanurzenie. To właśnie w tej przestrzeni
41. 1:38przez wiele lat towarzyszyłam ludziom w
42. 1:41ich osobistej podróży do siebie.
43. 1:44Nie prowadziłam ich do gotowych
44. 1:45odpowiedzi. Byłam obok, kiedy odkrywali
45. 1:49własne obrazy, emocje, wspomnienia i
46. 1:52pytania.
47. 1:54Przez te wszystkie lata wiele nauczyłam
48. 1:56się o ludzkim cierpieniu.
49. 1:59Wydawało mi się nawet, że potrafię
50. 2:00odnaleźć drogę do człowieka niemal w
51. 2:02każdej sytuacji. Dopiero życie pokazało
52. 2:05mi, że istnieją doświadczenia, wobec
53. 2:08których cała ta wiedza okazuje się
54. 2:10niewystarczająca. Przez wiele lat pracy
55. 2:12z ludźmi spotykałam się z różnymi
56. 2:14historiami, różnym cierpieniem i różnymi
57. 2:17sposobami, w których człowiek próbuje
58. 2:19odnaleźć drogę do siebie. Jednak były
59. 2:22też takie momenty, które dotykały mnie
60. 2:24osobiście i pokazywały granice tego, co
61. 2:27potrafimy zrobić dla drugiego człowieka.
62. 2:30I tu zaczyna się moja osobista opowieść
63. 2:32o zwątpieniu,
64. 2:34bezsilności
65. 2:36oraz o momentach w moim życiu, które
66. 2:39wyryły swoje piętno w mojej świadomości,
67. 2:42a jednocześnie pokazały mi siłę
68. 2:45drzemiącą w człowieku.
69. 2:47I nie, nie jestem zdania, że cierpienie
70. 2:50uszlachetnia duszę i powoduje wzrost
71. 2:53świadomości. Wręcz przeciwnie, ale o tym
72. 2:56później. To jest historia moja oraz
73. 2:58bardzo bliskiej mi osoby, która
74. 3:00zachorowała na chorobę Alzheimera.
75. 3:03Bardzo ciążyło mi, że nie mogłam jej
76. 3:05wesprzeć w procesie. Pomimo dużego
77. 3:07zasobu wiedzy i doświadczeń w relacjach
78. 3:09z klientami, tutaj natknęłam się na
79. 3:12bezradność. Nie rozumiałam dlaczego i
80. 3:15odczuwałam poczucie winy, rezygnacji,
81. 3:18walki i przeogromnej bezsilności,
82. 3:21samotności oraz poczucia opuszczenia.
83. 3:23Czułam się mała, poraniona i
84. 3:26rozpaczliwie bezbronna, nie potrafiąc
85. 3:28otworzyć drzwi do wnętrza osoby, którą
86. 3:30tak bardzo kochałam. I to właśnie moja
87. 3:33własna sesja reinkarnacyjna prowadzona
88. 3:36przez moją przyjaciółkę pokazała mi moje
89. 3:38własne emocjonalne zaplątanie, rolę
90. 3:41męczennika w imię wszystkiego.
91. 3:43Uświadomiła mi również wewnętrzną siłę,
92. 3:45którą jest kobieca energia. Nie
93. 3:48umniejszam męskiej energii. Jest również
94. 3:51przepiękna w przejawie swojej
95. 3:52zewnętrznej siły.
96. 3:55Chwyciłeś? Właśnie ten członek mojej
97. 3:57rodziny, niezwykle silna osoba, która
98. 4:00całe życie potrafiła przenosić góry, w
99. 4:02wieku zaledwie 40 lat usłyszała diagnozę
100. 4:05choroba Alzheimera. Był to wyrok
101. 4:08przekazywany w tej rodzinie z pokolenia
102. 4:09na pokolenie, jak nieuchronne genetyczne
103. 4:12fatum. Żyjąc całe swoje życie w
104. 4:15paraliżującym lęku przed tym, że skończy
105. 4:17tak samo jak jej przodkowie, otrzymała
106. 4:19swój wyrok, jaki oczekiwała, bo ojciec,
107. 4:22bo babcia i dlatego z pewnością i ona.
108. 4:26Była to niezwykle zamknięta w sobie
109. 4:27osoba, która nigdy nie mówiła o
110. 4:29przeszłości. Uciekała w twardą,
111. 4:32nieustanną pracę, a otoczenie odbierało
112. 4:34ją jako kogoś chłodnego, wręcz
113. 4:37zamrożonego emocjonalnie. Kiedy choroba
114. 4:39uderzyła,
115. 4:42ta jej wewnętrzna siła nie potrafiła
116. 4:44odpuścić. Zauważając, że jej własna
117. 4:47istota i pamięć powoli się rozmywają,
118. 4:49wciąż stawiała wściekły, rozpaczliwy
119. 4:52opór. Pojawiło się ogromne
120. 4:54zdenerwowanie, permanentna nieufność,
121. 4:57walka z własnym ciałem i umysłem.
122. 4:59Pewnego dnia, gdy choroba była już
123. 5:01bardzo zaawansowana, a pacjent
124. 5:03przyjmował silne leki, poczułam, że ta
125. 5:06osoba jest na moment niezwykle dostępna,
126. 5:09bezbronna w swoim zmęczeniu walką.
127. 5:11Postanowiłam pracować dłońmi. Nie
128. 5:13chciałam niczego naprawiać ani zmieniać.
129. 5:15Moim jedynym celem było wprowadzenie w
130. 5:18to udręczone ciało głębokiego,
131. 5:20absolutnego spokoju. Podczas tej
132. 5:22krótkiej, uważnej pracy poprzez dotyk i
133. 5:24obecność udało nam się wejść w stan
134. 5:27rzadkiego u tej osoby, bezgranicznego
135. 5:29zaufania. Trwało to może 15-20 minut.
136. 5:33Kilkanaście minut później mieliśmy
137. 5:35zaplanowaną wizytę u neurologa. Ponieważ
138. 5:37dawno nie było robione badanie EEG,
139. 5:40lekarz zdecydował o podpięciu elektrod.
140. 5:42Kiedy po badaniu weszliśmy do gabinetu,
141. 5:44doktor patrzył na wykresy z
142. 5:46niedowierzaniem. w końcu podniósł wzrok
143. 5:48i powiedział słowa, które wyryły się w
144. 5:50mojej pamięci na zawsze. Gdybym nie
145. 5:53wiedział z karty pacjenta, że choruje na
146. 5:55Alzheimera, w życiu nie odczytałbym tego
147. 5:57z tego zapisu eeg. Praca mózgu na
148. 6:00wykresie nie pokazuje żadnych śladów tej
149. 6:03choroby.
150. 6:04W tamtym momencie przeżyłam szok.
151. 6:07Zrozumiałam, że ta osoba na kilkanaście
152. 6:10minut po prostu wyszła z pola archiwum.
153. 6:13Nie traktowałam tego wydarzenia jako
154. 6:15dowodu, że choroba została cofnięta, ani
155. 6:19że jedna metoda zastępuje medycynę.
156. 6:23Dla mnie znaczenie tego doświadczenia
157. 6:24było inne.
158. 6:26Zobaczyłam, jak ogromna jest różnica
159. 6:28między stanem wewnętrznego cierpienia, a
160. 6:31chwilą, w której system nerwowy
161. 6:33doświadcza głębokiego bezpieczeństwa,
162. 6:37a jednak stan ten nie utrzymał się.
163. 6:41To był dla mnie przełom w tożsamości.
164. 6:45Zrozumiałam, że możemy dawać ocean
165. 6:47miłości,
166. 6:49ale jeśli ta druga osoba nie jest w
167. 6:51stanie sama wyjść z archiwum,
168. 6:54nie możemy tego zrobić za nią.
169. 6:57Każdy z nas niesie wyłączną
170. 6:59odpowiedzialność za własne wnętrze. A
171. 7:02jednak dzisiaj patrząc z perspektywy
172. 7:04czasu, wiem, że nawet to doświadczenie
173. 7:06nie daje mi prawa do postawienia kropki
174. 7:08nad i. Ono zmieniło moje rozumienie, ale
175. 7:12nie uczyniło mnie właścicielem prawdy.
176. 7:14Pomimo bardzo szybkiego postępowania
177. 7:16choroby od tego momentu pojawiła się
178. 7:18przestrzeń w tej osobie. Zaczęła mi
179. 7:20opowiadać pewne rzeczy ze swojego
180. 7:22dzieciństwa, ze swojej młodości, z tych
181. 7:24pierwszych lat własnego małżeństwa. To
182. 7:26otwarcie w całym tym ciężarze pokazało
183. 7:29mi, o co tak naprawdę chodzi. Dlaczego
184. 7:32właśnie jesteśmy tak uplątani? Dlaczego
185. 7:34trzymamy się tego, z jak wielkim bagażem
186. 7:37tutaj musimy się zmagać, a on jest tak
187. 7:39naprawdę niepotrzebny? To doświadczenie
188. 7:42zaczęło we mnie otwierać pytania: czy
189. 7:45wszystko, co niesiemy, rzeczywiście
190. 7:47należy do nas? To są stare sieci, w
191. 7:50których jesteśmy uplątani i nie jesteśmy
192. 7:52tego świadomi. W obliczu lat spędzonych
193. 7:55z tymi wszystkimi tematami bardzo
194. 7:57wyraźnie kształtuje mi się opowieść o
195. 7:59tym, że jesteśmy kierowani na ścieżkę,
196. 8:02która nas zaślepia i wtłacza w ciężkość
197. 8:04istnienia.
198. 8:06Podobno ktoś kiedyś powiedział:
199. 8:08"Bądźcie jak dzieci".
200. 8:11I niezależnie od tego, czy ta postać
201. 8:13istniała dokładnie w takiej formie, jaką
202. 8:15znamy z przekazów, czy też przez wieki
203. 8:18została opisana i przekształcona przez
204. 8:20różne kultury, najważniejszy pozostaje
205. 8:23sam przekaz tych słów. Te słowa,
206. 8:25niezależnie od tego, czy przypisujemy je
207. 8:27postaci z terenów Bliskiego Wschodu, czy
208. 8:29z przestrzeni polanów, niosą przekaz
209. 8:32powrotu do czegoś pierwotnego, do
210. 8:34miejsca w nas, które istniało, zanim
211. 8:36zostało przykryte kolejnymi warstwami
212. 8:38lęku, oczekiwań, historii i zapisów. Bo
213. 8:41być może właśnie w tym tkwi największa
214. 8:44tajemnica dziecięcej natury. Nie chodzi
215. 8:46o brak doświadczenia ani o niewiedzę.
216. 8:49Chodzi o stan, w którym człowiek nie
217. 8:51jest jeszcze całkowicie oddzielony od
218. 8:52tego, kim naprawdę jest. Dziecko nie
219. 8:55przychodzi na świat z gotową opowieścią
220. 8:57o sobie. Dopiero później zaczynają
221. 8:59pojawiać się imiona, role, przekonania,
222. 9:02lęki i obrazy, które stopniowo zapisują
223. 9:05kolejne strony naszego istnienia. Kiedy
224. 9:08się rodzimy, jesteśmy czystym
225. 9:10pergaminem, czystym światłem. być jak
226. 9:13dziecko to w tym kontekście nie
227. 9:15cofnięcie się do niedojrzałości, ale
228. 9:17powrót do tej pierwotnej niezapisanej
229. 9:20formy istnienia. I właśnie tutaj pojawia
230. 9:23się pytanie, które od wieków powraca w
231. 9:25ludzkich poszukiwaniach. Jeśli
232. 9:27przychodzimy na świat z tą pierwotną
233. 9:29przestrzenią, z czymś jeszcze
234. 9:31niezapisanym, czym właściwie jest to, co
235. 9:34nazywamy starą duszą? Czy dusza, która
236. 9:37według wielu tradycji miała przeżyć
237. 9:39więcej doświadczeń, więcej wcieleń,
238. 9:41więcej historii, rzeczywiście jest
239. 9:43bliżej prawdy, czy większa ilość zapisów
240. 9:47oznacza większą mądrość, czy może
241. 9:50przeciwnie, oznacza tylko większą ilość
242. 9:53warstw, które oddzielają nas od tego
243. 9:55pierwotnego miejsca, o którym mówi
244. 9:58przekaz: "Bądźcie jak dzieci".
245. 10:00I właśnie tutaj dotykamy kolejnej
246. 10:02warstwy archiwum dusz, bo być może
247. 10:05największą pułapką nie jest brak
248. 10:07doświadczenia, lecz przekonanie, że samo
249. 10:09doświadczenie automatycznie prowadzi do
250. 10:11wolności. Być może nie wszystko, co
251. 10:14nosimy, jest dowodem naszego rozwoju.
252. 10:17Niektóre rzeczy mogą być jedynie śladami
253. 10:19drogi, którą przeszliśmy. Warto jednak
254. 10:21pamiętać, że poruszamy się w gąszczu
255. 10:23informacji tak sprzecznych, że bardzo
256. 10:25trudno wskazać w nich jedną ostateczną
257. 10:28prawdę. To, co dziś uznajemy za
258. 10:31odkrycie,
259. 10:33za kilka tygodni czy miesięcy może
260. 10:35okazać się kolejną warstwą
261. 10:37dezinformacji. Dlatego tak istotne jest,
262. 10:40aby pozostawić świadomość otwartą i nie
263. 10:42zawężać siebie w swoich obecnych
264. 10:45odkryciach. To, co nazywamy ewolucją
265. 10:48duszy, wplecione w wielkie systemy
266. 10:50religijne i filozoficzne od
267. 10:52hinduistycznej karmy przez buddyjski
268. 10:54cykl Samsary, aż po współczesne
269. 10:57koncepcje reinkarnacji, jest w istocie
270. 11:00fundamentem, na którym opiera się
271. 11:02archiwum. To mit starej duszy, który od
272. 11:05wieków jest powielany, by nadać sens
273. 11:08błądzeniu w sieci. Wmawia się nam, że im
274. 11:11więcej wcieleń dusza ma za sobą, tym
275. 11:13jest mądrzejsza i bardziej rozwinięta.
276. 11:16W rzeczywistości to po prostu ślad
277. 11:18długości trwania w tym cyklu. Im dłużej
278. 11:21trwa ten proces, tym więcej warstw
279. 11:23archiwum zostaje na nas zapisanych, tym
280. 11:26głębiej wsiąkamy w sieć uwarunkowań.
281. 11:29Każde kolejne wcielenie, zamiast być
282. 11:30krokiem do wolności, staje się kolejnym
283. 11:32cyklem wewnątrz systemu, który karmi się
284. 11:35naszym doświadczeniem. To nie powód do
285. 11:37budowania hierarchii starszych czy
286. 11:39młodszych, lecz raczej sygnał, jak
287. 11:41rozbudowane stały się te wieloświaty, w
288. 11:43których przyszło nam się poruszać.
289. 11:45Zauważmy, że otaczają nas koncepcje,
290. 11:48które mają tłumaczyć naszą
291. 11:49rzeczywistość. Pole morficzne, pole
292. 11:51kwantowe, kwiat życia czy zbiorowa
293. 11:54nieświadomość Junga. Choć są opisywane
294. 11:57jako naturalne środowiska naszego
295. 11:58wzrostu, warto spojrzeć na nie bez
296. 12:01uprzedzeń, jako na parametry doskonale
297. 12:03zaprojektowanego terrarium. Te pola
298. 12:06tworząc ramy naszej rzeczywistości
299. 12:08wyznaczają również granice, w których
300. 12:10świadomość może się poruszać, by nie
301. 12:12wyjść poza wyznaczony obszar.
302. 12:15Zrozumienie, że te wszystkie systemy
303. 12:16wzrostu są częścią sieci, pozwala
304. 12:19inaczej spojrzeć na to, co nazywamy
305. 12:21naszym losem. Ale zanim przejdziemy do
306. 12:23kolejnych warstw tej opowieści i
307. 12:25przyjrzymy się temu, jak te mechanizmy
308. 12:27tworzą naszą rzeczywistość, chciałabym
309. 12:30na chwilę zatrzymać się przy tym, co
310. 12:31wydarzyło się w tej części.
311. 12:34Koniec mitu o długiej drodze. Istnieje
312. 12:37pułapka w przekonaniu, że ewolucja
313. 12:39wymaga czasu. Mit starej duszy służy
314. 12:42jedynie temu, by uzasadnić trwanie w
315. 12:44systemie. Im więcej przypisujemy sobie
316. 12:46wcieleń i historii, tym więcej warstw
317. 12:49archiwum na siebie nakładamy. W tym
318. 12:51modelu każda kolejna lekcja nie zbliża
319. 12:53do wolności, lecz czyni niewolę bardziej
320. 12:56rozbudowaną. Wszystkie znane systemy
321. 12:59rozwoju, pola morficzne i duchowe
322. 13:01ścieżki są w istocie parametrami
323. 13:03terrarium, w którym świadomość krąży w
324. 13:05wyznaczonych granicach. To narzędzia,
325. 13:07które sprawiają, że człowiek nigdy nie
326. 13:09przestaje szukać, zamiast po prostu
327. 13:11odzyskać swój pierwotny stan. To, co
328. 13:13przez lata uznawano za własną tożsamość,
329. 13:17zbiór traum, przekonań i genetycznych
330. 13:19zapisów nie jest częścią żadnej natury.
331. 13:22To tylko obca tkanka przyczepiona do
332. 13:24czystego mechanizmu, którym jesteśmy.
333. 13:27Wolność nie jest nagrodą za przetrwanie
334. 13:30kolejnych etapów. Jest odzyskaniem tego,
335. 13:32co zawsze było obecne, a co przestało
336. 13:35być karmione uwagą. W moim rozumieniu
337. 13:38nie wymaga to procesów, czasu ani
338. 13:40rytuałów. Widzę je jako kolejne warstwy
339. 13:43sieci. Wymaga tylko jednego surowego
340. 13:45ruchu świadomości.
341. 13:47Odcięcia. Koniec szukania. Koniec
342. 13:50analizy, koniec historii.