YT YouTube2Text

YouTube2Text → Transcripts → Twój spokój sprawia, że działasz tak, jakbyś miał WSZYSTKO, czego pragniesz.

Twój spokój sprawia, że działasz tak, jakbyś miał WSZYSTKO, czego pragniesz. — Transcript

by To proste! · 3,893 words · 745 segments · language en · Watch on YouTube

Open in transcriber Summarize with AI Download SRT/VTT

Full transcript

0:00Dlaczego niektórzy ludzie zdobywają
0:01niemal bez wysiłku to, za czym ty gonisz
0:04od lat? To nie talent, to nie szczęście,
0:08to nie pieniądze, ani kontakty. To coś
0:11znacznie cichszego, coś, czego prawie
0:14nikt nie zauważa, bo nie robi hałasu, a
0:17jednak zmienia absolutnie wszystko. Ta
0:20różnica nazywa się spokój.
0:24Wiem o czym teraz myślisz, że spokój
0:26jest dla tych, którzy nie mają
0:28problemów, którzy już wszystko
0:30poukładali w swoim życiu. Ale jest
0:33dokładnie odwrotnie. Spokój nie
0:35przychodzi wtedy, kiedy twoje życie
0:37zostaje uporządkowane.
0:39To właśnie spokój porządkuje twoje
0:41życie. Zanim zaczniemy, zrób dla mnie
0:44jedną prostą rzecz. Zostaw łapkę w górę
0:47pod tym filmem. Nie dla zasady, ale
0:49dlatego, że to co usłyszysz dalej
0:52potrafi zmienić sam sposób, w jaki
0:54podejmujesz decyzję każdego dnia swojego
0:57życia. Zrobione. Dobrze, idziemy
1:00[muzyka] dalej. Dzisiaj pokażę ci siedem
1:02stopni starożytnej mądrości o tym,
1:04dlaczego ludzie, którzy nauczyli się iść
1:06przez życie w ciszy i spokoju,
1:08ostatecznie zdobywają właśnie to, za
1:11czym inni gonią bez wytchnienia.
1:14Ostatni siódmy stopień odsłoni ci prostą
1:17praktykę, zdolną zmienić sposób, w jaki
1:20zaczynasz każdy swój poranek.
1:22Więc nie wychodź przed czasem,
1:24pożałujesz.
1:26Zanim będziemy kontynuować, chcę cię o
1:28coś poprosić, co wiele dla mnie znaczy.
1:31Napisz w komentarzu miasto albo kraj, z
1:34którego mnie teraz słuchasz. Naprawdę
1:37interesuje mnie wyobrażenie sobie, w
1:39którym zakątku świata te słowa właśnie
1:41teraz brzmią.
1:43Zaczynamy. Stopień pierwszy. Rzeka,
1:46która się nie spieszy do morza.
1:49Żyjemy w epoce, która pośpiech zamieniła
1:51w formę tożsamości.
1:54Jeśli poruszasz się szybko, wydajesz się
1:56ważny. Jeśli odpowiadasz natychmiast,
1:59wydajesz się zaangażowany.
2:01Jeśli jesteś zawsze zajęty, wydajesz się
2:04wartościowy. Nauczono nas, że
2:06zatrzymanie się to przegrana, że
2:09odpoczynek to kapitulacja,
2:12że cisza to pustka, którą trzeba jak
2:14najszybciej wypełnić.
2:17Ale istnieje bardzo stara mądrość
2:19narodzona ponad 2000 lat temu w górach i
2:22rzekach Chin, która szepcze nam
2:24dokładnie coś przeciwnego.
2:28Taoizm [muzyka] obserwuje naturę i uczy
2:30się od niej, a w naturze nic się nie
2:33spieszy, a jednak wszystko się spełnia.
2:37Woda nie pędzi w rozpaczy do morza, a
2:40jednak tam dociera.
2:42Nasiono nie ciągnie samo siebie, żeby
2:44urosnąć szybciej, [muzyka] a jednak
2:46staje się drzewem.
2:48Księżyc nie kłóci się z nocą, po prostu
2:51się pojawia.
2:53Właśnie o tym spokoju chcę ci
2:54opowiedzieć.
2:56To nie lenistwo, [muzyka] nie
2:58obojętność.
2:59To cicha siła działająca we właściwym
3:02momencie, z właściwą [muzyka] miarą, nie
3:05zużywając się.
3:07Jest stara japońska przypowieść o starym
3:09przewoźniku imieniem Katsuo, który
3:11mieszkał nad brzegiem szerokiej cichej
3:13rzeki. Jego praca była prosta. Przewozić
3:17ludzi z jednego brzegu na drugi w małej
3:20drewnianej łodzi. Robił to tyle lat, że
3:22ręce znały wiosło lepiej niż własne
3:24oczy. I było w nim coś dziwnego. Nigdy
3:28nigdzie się nie spieszył.
3:30Wiosłował powoli, spokojnym, miarowym
3:33rytmem, a jednak zawsze docierał
3:35wcześniej niż ktokolwiek się spodziewał.
3:38Pewnego dnia do jego łodzi wsiadł młody
3:41kupiec, obładowany tobołami, z
3:43zaciśniętymi brwiami i przyspieszonym
3:45oddechem. Musiał przeprawić się jak
3:48najszybciej, żeby zdążyć zawrzeć ważną
3:50transakcję na drugim brzegu. Ledwo
3:53usiadłszy, zaczął się niecierpliwić.
3:55Szybciej! Powiedział przewoźnikowi.
3:58Wiosłuj szybciej.
4:00Starzec nie odpowiedział, dalej
4:02wiosłując [muzyka] z tym samym
4:03niezmiennym spokojem. Młodzieniec, coraz
4:06bardziej zdenerwowany, kręcił się
4:08niespokojnie na miejscu. Patrzył raz na
4:10wodę, raz na brzeg, załamywał ręce, a im
4:13bardziej się ruszał, tym bardziej
4:15kołysała się łódź, tym wolniej wydawało
4:17się jej posuwanie. Wtedy przewoźnik, nie
4:20przestając wiosłować, [muzyka]
4:22zadał mu jedno jedyne pytanie.
4:25Widzisz wodę pod nami? Rozdrażniony
4:27młodzieniec odpowiedział, że widzi i co
4:30z tego? Starzec uśmiechnął się i
4:33powiedział:
4:34"Kiedy się niepokoisz, woda niepokoi się
4:37razem z tobą, a łódź nie płynie dobrze
4:40po wzburzonej wodzie.
4:43Wiosłuję powoli, bo tak rzeka mi pomaga,
4:46zamiast walczyć ze mną.
4:49Twój pośpiech nie porusza łodzi
4:50szybciej, młodzieńcze. Wyczerpuje tylko
4:53ciebie samego.
4:56Kupiec zamilkł.
4:58Stopniowo, prawie nie zauważając tego,
5:00przestał się ruszać. Zaczął oddychać
5:03głębiej. Znieruchomiał, obserwując jak
5:07brzeg zbliża się sam, bez jego
5:10niepokoju.
5:11A kiedy łódź dotknęła ziemi, zrozumiał,
5:14że przybył na czas z pewnymi rękami i
5:17jasnym umysłem, gotowym do negocjacji.
5:21Zanim wysiadł, odwrócił się i zapytał:
5:25"Jaki jest twój sekret, starcze?"
5:28Przewoźnik podniósł wiosło, odłożył je
5:31do odpoczynku i odpowiedział:
5:34"Nie mam żadnego sekretu.
5:36Po prostu zrozumiałem, [muzyka]
5:38że rzeka zawsze zna drogę.
5:41Moja jedyna praca to jej nie
5:44przeszkadzać. Praktyczna wskazówka na
5:46już. Pomyśl o sytuacji w swoim życiu,
5:49gdzie teraz wiosłujesz z całych sił,
5:51wzburzając wodę własnym niepokojem.
5:55Zapytaj siebie, czy mój pośpiech
5:57naprawdę porusza łódź, czy tylko wzburza
6:00wodę wokół mnie. Ale nawet rozumiejąc tę
6:03prawdę rozumem, prawie każdy popełnia
6:05ten sam błąd za każdym razem, kiedy
6:08strach ściska pierś. O nim opowiem
6:11teraz. Stopień drugi. Dwa sposoby
6:14podejmowania decyzji.
6:16Pomyśl przez chwilę o tym, jak
6:18podejmujesz decyzję, kiedy się
6:19niepokoisz.
6:21Kiedy strach [muzyka] ściska pierś,
6:23decydujesz z braku. Boisz się zostać w
6:26tyle. Boisz się, że nie jesteś
6:28wystarczająco dobry. Boisz się, że
6:30okazja ucieknie.
6:32I z tego strachu spieszysz się,
6:34naciskasz, upierasz się tam, gdzie nie
6:36powinieneś i puszczasz tam, [muzyka]
6:39gdzie powinieneś się trzymać.
6:41Strach jest złym doradcą, bo sprawia, że
6:44widzisz [muzyka] wrogów tam, gdzie są
6:45drogi i mury tam, gdzie są drzwi. Kiedy
6:49natomiast działasz ze spokoju,
6:51decydujesz z wystarczalności.
6:53Nie musisz niczego nikomu udowadniać.
6:55Nie musisz przekonywać, ani zmuszać, ani
6:58błagać. Po prostu robisz to, co należy,
7:01z uwagą i bez rozpaczy. I dzieje się coś
7:05niemal magicznego. Zaczynasz otrzymywać
7:08to, czego wcześniej ci odmawiano. Nie
7:10dlatego, że świat się zmienił, tylko
7:12dlatego, że przestałeś go odstraszać
7:15swoim pośpiechem.
7:17Jest stara historia o młodym samuraju
7:19imieniem Takeda, który latami zabiegał o
7:22uznanie swojego mistrza sztuk walki, ale
7:25za każdym razem wychodząc na trening
7:27pojedynkowy działał z paniki. Uderzał
7:30zbyt gwałtownie, bronił się zbyt
7:32kurczowo, bojąc się przegranej bardziej
7:34niż pragnąc zwycięstwa.
7:37Za każdym razem przegrywał nie z
7:38silniejszym przeciwnikiem, tylko z
7:40własnym strachem.
7:42Pewnego dnia, ostatecznie wyczerpany
7:44porażkami, przyszedł do mistrza i
7:47przyznał: "Nie mogę już tak dłużej. Za
7:50każdym razem wychodząc na pojedynek
7:52czuję, że czegoś mi brakuje.
7:54Umiejętności, siły, szczęścia".
7:58Mistrz spojrzał na niego i powiedział:
8:00"Walczysz tak, jakbyś miał puste ręce,
8:03które trzeba pilnie czymś napełnić, ale
8:05twoje ręce są już pełne. Umiejętnością,
8:08którą lata trenowałeś, siłą, którą lata
8:11budowałeś.
8:13Po prostu nie wierzysz w to, co już
8:15masz."
8:16Na następnym treningu Takeda po raz
8:18pierwszy wyszedł na pojedynek nie
8:20próbując niczego udowadniać, tylko
8:22pozwalając swojemu latami wypracowanemu
8:25ciału poruszać się tak, jak umie.
8:28Pokonał swojego najsilniejszego
8:30przeciwnika po raz pierwszy w życiu. Nie
8:32dlatego, że stał się silniejszy z dnia
8:34na dzień, tylko dlatego, że przestał
8:37walczyć z braku.
8:40Praktyczna wskazówka.
8:42Następnym razem, kiedy poczujesz, że
8:44działasz ze strachu przed czymś
8:46przegapieniem, zatrzymaj się na sekundę
8:49i zapytaj siebie: decyduję z braku czy z
8:53wystarczalności?
8:55Czy naprawdę czegoś mi teraz brakuje?
8:57Czy tylko boję się, że nie wystarczy?
9:02Ale nawet zrozumiewszy różnicę między
9:04strachem a spokojem, prawie każdy myli
9:06spokój z jedną rzeczą, przez którą cała
9:09ta nauka traci sens.
9:11O niej opowiem teraz.
9:14Stopień trzeci. Przestrzeń między
9:17bodźcem a odpowiedzią. Pewnie zadajesz
9:20sobie pytanie, dlaczego tak trudno
9:22zachować spokój w codziennym życiu?
9:25Odpowiedź jest prostsza niż się wydaje.
9:28Wychowano nas, żebyśmy reagowali, a nie
9:31odpowiadali.
9:32Reakcja jest natychmiastowa,
9:34automatyczna, niemal zawsze niezgrabna.
9:38Odpowiedź wymaga pauzy. Między tym, co
9:41ci się przydarza, a tym co decydujesz
9:43zrobić jest mała przestrzeń, prawie
9:46niewidzialna chwila.
9:48Ta przestrzeń jest święta. Właśnie tam
9:51żyje twoja wolność. Kiedy reagujesz,
9:54oddajesz tę przestrzeń komuś innemu.
9:57Dajesz cudzemu komentarzowi, korkowi na
10:00drodze, czyjemuś spojrzeniu władzę, żeby
10:03zepsuć ci cały dzień.
10:06Kiedy uczysz się zamieszkiwać tę
10:07przestrzeń, choćby tylko przez trzy
10:09sekundy oddechu przed odpowiedzią,
10:12przestajesz być marionetką okoliczności
10:14i stajesz się panem samego siebie.
10:18Mędrzec Laoci, któremu tradycja
10:20przypisuje autorstwo Tao King, mówił, że
10:23tego, kto jest dobrze zakorzeniony, nie
10:26da się obalić i nie mówił o stopach,
10:29mówił [muzyka] o wnętrzu. Jest
10:31przypowieść o młodym mnichu imieniem
10:33Siniciro, który słynął ze swojej
10:35porywczości. Każde ostre słowo
10:38przeciwnika na treningu, każda kpina
10:40sąsiada z celi wyprowadzały go z
10:42równowagi w ułamku sekundy, zmuszając do
10:45odpowiedzenia pierwszą rzeczą, jaka
10:47przyszła mu do głowy. Jego mistrz,
10:49obserwując to przez lata, zadał mu
10:51pewnego dnia dziwne zadanie. Za każdym
10:53razem, kiedy poczujesz, że ktoś zranił
10:55cię słowem, zanim odpowiesz, policz trzy
10:58oddechy. Shinichiro uznał to za głupotę,
11:01ale posłuchał z szacunku do mistrza. W
11:04pierwszym tygodniu trzy oddechy wydawały
11:06[muzyka] się wiecznością i z trudem się
11:08powstrzymywał, ale stopniowo zaczął
11:10zauważać coś zdumiewającego. W ciągu
11:13tych trzech oddechów gniew, który
11:15wydawał się niepowstrzymany, często
11:17zdążał ostygnąć na tyle, że odpowiedź,
11:20jaką dawał po pauzie, okazywała się
11:22zupełnie inna niż ta, która wyrywała mu
11:24się z gardła na początku. Lata później
11:27sam będąc już mistrzem Shiniciro mówił
11:30swoim uczniom:
11:32"Między obrazą a odpowiedzią na nią leży
11:35całe życie, jeśli nauczysz się je
11:37widzieć".
11:39Praktyczna wskazówka.
11:41Dziś za każdym razem, kiedy poczujesz
11:43ukłucie irytacji albo niepokoju, spróbuj
11:46wziąć trzy powolne oddechy, zanim
11:49cokolwiek powiesz albo zrobisz.
11:52Po prostu trzy oddechy.
11:54Zaobserwuj, co zmienia się w twojej
11:56odpowiedzi po tej pauzie. Ale zdobycie
11:59tej pauzy to jeszcze nie wszystko. Jest
12:01głębsza przyczyna, dla której nasze
12:03decyzje tak często okazują się mętne i
12:06błędne. Przyczyna, której większość
12:08ludzi nigdy nie rozważa wprost. O tym
12:11opowiem teraz. Stopień czwarty. Szklanka
12:15wody z piaskiem.
12:17Pozwól, że opowiem ci przypowieść, która
12:19w głębi jest o tobie i o mnie.
12:21Nad szeroką, cichą rzeką mieszkał stary
12:24przewoźnik, o którym już wspomniałem.
12:27Ale taoistyczni mędrcy mieli jeszcze
12:29jedną piękną metaforę tego samego
12:31[muzyka] zjawiska. Obraz człowieka jako
12:33lustra.
12:35Kiedy lustro pokryte jest kurzem, nic
12:37nie odbija jasno. A tym kurzem jest
12:40pośpiech, lęki, porównania, troski,
12:42które nosisz przez cały dzień.
12:45Praktykowanie spokoju to wycieranie tego
12:47lustra każdego ranka. Kiedy lustro jest
12:50czyste, widzisz rzeczy takimi, jakimi
12:52są, a nie takimi, jakimi maluje [muzyka]
12:55je twój strach. I z tego jasnego
12:58spojrzenia twoje decyzje stają się
13:00bardziej precyzyjne, bardziej spokojne,
13:03bardziej ludzkie.
13:05Większość naszych błędów rodzi się nie
13:07ze złej woli i nie z braku wysiłku,
13:10tylko z wewnętrznego niepokoju.
13:12Zaniepokojony umysł jest jak szklanka
13:15wody z piaskiem, którą ktoś bez przerwy
13:17miesza. Dna nie widać, nic nie widać,
13:21ale jeśli zostawić szklankę w spokoju,
13:23piasek sam opadnie, a woda stanie się
13:26przejrzysta. Spokój nie rozwiązuje
13:28twoich problemów jak za dotknięcie
13:30różdzki. Robi coś ważniejszego.
13:33Przestaje dodawać chaosu do twoich
13:35problemów, a jasny problem jest w
13:38połowie rozwiązany, podczas gdy problem
13:40zamglony niepokojem wydaje się
13:43niemożliwą do pokonania górą. Właśnie
13:45dlatego starożytni mistrzowie zanim
13:48podjęli ważną decyzję siadali, oddychali
13:51i czekali aż umysł się uspokoi. To
13:54czekanie to nie tracenie czasu, to jego
13:56zdobywanie. Jest historia o starym
13:59garncarzu imieniem Mitsuo, znanym w
14:01całej prowincji ze swoich nienagannie
14:03równych mis. Pewnego dnia przyszedł do
14:06niego młody uczeń i zapytał, dlaczego
14:08jego własne wyroby zawsze wychodzą
14:10krzywe, chociaż powtarza każdy ruch
14:12mistrza dokładnie.
14:14Mitsuo zaprowadził go do beczki z mętną
14:16deszczową wodą i powiedział: "Popatrz na
14:19tę wodę. Co widzisz na dnie?" Uczeń
14:22odpowiedział, że nic nie widzi, zbyt
14:24mętna. Mistrz odczekał kilka minut w
14:27milczeniu, aż muł opadł i zapytał
14:30ponownie: "A teraz? Teraz na dnie
14:33wyraźnie widać było kamyki. Twoje ręce
14:36powtarzają moje ruchy prawidłowo,
14:38powiedział Mitsuo. Ale twój umysł w
14:40momencie pracy jest wciąż mętny, pełen
14:43myśli o tym, czy ci wyjdzie, porównań z
14:45moją pracą, strachu przed pomyłką. Glina
14:49wyczuwa tę mętność przez twoje palce.
14:51Najpierw uspokój wodę wewnątrz, a potem
14:54bierz blinę.
14:56Praktyczna wskazówka. Przed następną
14:59ważną decyzją, zawodową, osobistą,
15:02jakąkolwiek, daj sobie choćby 5 minut
15:05ciszy, zanim zaczniesz działać.
15:08Nie po to, żeby znaleźć odpowiedź
15:10natychmiast, tylko po to, żeby dać
15:12wewnętrznemu piaskowi opaść.
15:16Ale jest jeszcze jedno głębokie
15:17nieporozumienie co do spokoju, które
15:20przeszkadza niemal wszystkim, którzy
15:21próbują go praktykować.
15:24Pomylenie spokoju ze słabością.
15:27O tym opowiem teraz.
15:29Stopień piąty. Muzyk, który nie napina
15:32się na scenie.
15:35Tutaj pojawia się jedno z głównych
15:36nieporozumień naszej epoki. Mylenie
15:39spokoju ze słabością albo brakiem
15:41ambicji.
15:43Nic nie może [muzyka] być dalsze od
15:44prawdy. Spokojny człowiek może być
15:47głęboko ambitny, ale jego ambicja nie
15:49rodzi się z pustki, którą trzeba
15:51wypełnić. Rodzi się z pełni, która chce
15:54się wyrazić.
15:56Taki człowiek nie próbuje udowodnić
15:57swojej wartości. Próbuje stworzyć coś
16:00wartościowego.
16:02Nie konkuruje z innymi, konkuruje z
16:05samym sobą wczorajszym. I ta spokojna
16:07ambicja jest [muzyka] trwała, podczas
16:09gdy niespokojna ambicja zawsze kończy
16:12się wyczerpaniem, frustracją albo
16:14chorobą.
16:16Popatrz na wielkich mistrzów każdej
16:18dziedziny sztuki. Wybitny muzyk nie
16:21napina się na scenie, oddaje się
16:23rytmowi.
16:24Sportowiec najwyższej klasy zdaje się
16:27poruszać bez wysiłku, bo trenował tak
16:29wiele, że jego ciało działa ze spokoju,
16:32a nie z paniki.
16:34Nadmierne napięcie nie poprawia
16:35mistrzostwa. [muzyka]
16:37Ono je niszczy. Spokój natomiast je
16:40mnoży.
16:41Jest legenda o flecistce imieniem
16:43[muzyka] Takajuki, który latami grał na
16:46dworze cesarskim, ale przed każdym
16:48występem jego ręce drżały ze strachu
16:50przed pomyłką, przed dostojną
16:52publicznością, a to drżenie przenosiło
16:55się w dźwięk fletu, czyniąc go urywanym
16:58i nierównym.
16:59Pewnego dnia [muzyka] stary mistrz
17:01muzyki, usłyszawszy jego grę,
17:03powiedział: "Trzymasz flet tak, [muzyka]
17:06jakbyś bał się, że ci ucieknie".
17:08Flet nie jest wrogiem, którego trzeba
17:10przytrzymać siłą. Jest przedłużeniem
17:13twojego oddechu. Takajuki nie rozumiał
17:15tych słów. Aż pewnego dnia podczas
17:17szczególnie ważnego występu przed samym
17:19cesarzem postanowił przestać walczyć ze
17:22swoim strachem, tylko pozwolić oddechowi
17:25płynąć tak, jak płynie, ufając rękom,
17:28które latami uczyły się tego rzemiosła.
17:31Tego wieczoru zagrał lepiej niż
17:32kiedykolwiek w życiu i po występie
17:34zrozumiał. Nie brak strachu uczynił grę
17:37bezbłędną, tylko zaufanie ciału, które
17:40już wiedziało co robić.
17:42Praktyczna wskazówka. Następnym razem
17:45kiedy czeka cię coś ważnego, rozmowa
17:47kwalifikacyjna, trudna rozmowa,
17:49publiczne wystąpienie, zanim zaczniesz,
17:52powiedz sobie: "Moje ciało i moje
17:54doświadczenie już wiedzą co robić. Nie
17:57muszę walczyć, muszę pozwolić".
18:00Ale spokój objawia się nie tylko w
18:02wielkich wydarzeniach. decyduje o wyniku
18:04w najmniejszych, najbardziej
18:06niepozornych chwilach życia. W tym, w
18:08tym jak porozumiewasz się z najbliższymi
18:10ludźmi. O tym opowiem teraz.
18:14Stopień szósty. Dom, do którego
18:17przychodzi się z pokojem. Jest obszar,
18:19gdzie wszystko to objawia się mocniej
18:21niż gdziekolwiek indziej. Twój własny
18:24dom. Twoja rodzina czuje, czy wracasz do
18:27domu spokojny, czy obładowany napięciem.
18:30Nawet jeśli nie wypowiadasz ani jednego
18:32słowa, twoje dzieci, jeśli je masz, uczą
18:36się znacznie więcej z twojego spokoju
18:38niż z twoich pouczeń. Z czasem nie
18:41zapamiętają rad, które dawałeś im w
18:43pośpiechu. Zapamiętają, czy ich dom był
18:46miejscem spokoju, czy miejscem napięcia.
18:50A twój partner odetchnie z ulgą tego
18:52dnia, kiedy zostawisz stres za progiem,
18:55zamiast wykładać go na wspólny stół. Bo
18:58spokój jest pierwszą formą miłości do
19:00siebie, a ta miłość, kiedy się ją
19:03pielęgnuje, przelewa się na tych, którzy
19:05są obok. Nie możesz dać pokoju drugiemu,
19:09jeśli wewnątrz toczysz wojnę. Nie możesz
19:12naprawdę opiekować się kimś, jeśli sam
19:14jesteś złamany od wewnątrz. Dlatego
19:17dbanie o własny spokój to nie egoizm.
19:20[muzyka] Często jest to najlepszy
19:21prezent, jaki możesz dać tym, których
19:23kochasz. Jest przypowieść o rybaku
19:25imieniem Hideo, który każdego wieczoru
19:28wracał do domu po ciężkim dniu na morzu,
19:31niosąc na sobie całe zmęczenie i
19:32rozczarowanie nieudanym połowem, wylewał
19:35to na żonę i dzieci ostrymi słowami i
19:38ponurym milczeniem.
19:40Pewnego dnia stary sąsiad, obserwujący
19:42to od lat, zaproponował mu prosty
19:45rytuał. zanim wejdzie do domu, zatrzymać
19:48się przy progu, położyć rękę na drzwiach
19:51i pomyśleć: "Może zostało w morzu, tutaj
19:55zaczyna się dom". Hideo wyśmiał ten
19:58pomysł, ale zmęczony własną drażliwością
20:01mimo wszystko spróbował.
20:03Za pierwszymi razami rytuał wydawał mu
20:05się bezsensownym gestem, ale z czasem
20:08zauważył, że ta pauza przy drzwiach
20:10naprawdę dawała mu szansę zostawić
20:12ciężar dnia na zewnątrz, zanim
20:14przekroczy próg.
20:16Lata później jego dzieci, już dorosłe,
20:19wspominały nie to, co ojciec mówił im o
20:21życiu, tylko to, jak spokojnym miejscem
20:24był ich dom każdego wieczoru. Praktyczna
20:27wskazówka.
20:28Jeśli masz podobne przejście między
20:30światem zewnętrznym a domem, próg,
20:33schody, drogę od samochodu do drzwi,
20:35użyj tej przestrzeni jako rytuału.
20:38Zanim wejdziesz, weź głęboki oddech i w
20:41myślach zostaw na zewnątrz to, co nie
20:43należy do domu.
20:46Ale jest ostatnia, najtrudniejsza
20:48przeszkoda na tej drodze. Poczucie winy
20:50za to, że pozwalasz sobie odpocząć.
20:53I to właśnie ono uniemożliwia większości
20:56ludzi choćby rozpoczęcie tej drogi. O
20:59nim opowiem w ostatnim stopniu.
21:02Stopień siódmy. Zima, która przygotowuje
21:05wiosnę.
21:07Jedną z głównych barier na drodze do
21:09spokojnego życia jest poczucie winy za
21:11odpoczynek. Wbito nam do głowy, że jeśli
21:14nie produkujemy, [muzyka] tracimy czas,
21:16że nasza wartość zależy od tego, jak
21:18bardzo jesteśmy zajęci. I tak żyjemy
21:21wyczerpani, bojąc się zatrzymać.
21:24Ale Tao przypomina nam o wadze
21:26niedziałania, tego co po chińsku nazywa
21:28się Wvei.
21:30To nie lenistwo, to inny sposób
21:33działania. To odpoczynek, który
21:34przygotowuje dobrze wykonaną pracę.
21:37Pauza, która zapobiega błędowi. Cień,
21:40który czyni znośną drogę pod palącym
21:42słońcem. Popatrz, jak oddycha natura.
21:47Ziemia odpoczywa zimą, żeby móc dać
21:49owoce wiosną. Pole uprawiane bez
21:52odpoczynku w końcu się wyjaławia i staje
21:54się jałowe. Ty działasz dokładnie tak
21:57samo. Potrzebujesz swoich zim, swoich
22:00pauz, swojego milczenia. Nie po to, żeby
22:03się poddać, tylko po to, żeby się
22:06odrodzić.
22:07Jest legenda o starym chłopie imieniem
22:09Dziro, który tak bał się nieurodzaju, że
22:12obsiewał to samo pole rok po roku bez
22:15jednego sezonu odpoczynku, wyczerpując
22:17ziemię, aż przestała rodzić plony w
22:19ogóle. Zrozpaczony zwrócił się do
22:22starego mędrca z sąsiedniej wioski,
22:24który powiedział mu tylko jedno:
22:27"Prosiłeś ziemię o to, co może dać tylko
22:29po odpoczynku. Ziemia nie jest chciwa,
22:33po prostu nie może dać więcej niż w niej
22:35jest.
22:36Giro nie mając wyboru zostawił połowę
22:39pola odłogiem na cały sezon, cierpiąc na
22:42myśl o utraconym plonie. Ale kiedy
22:44nadeszła następna wiosna, odpoczęta
22:46ziemia dała plon trzy razy bogatszy niż
22:49kiedykolwiek wcześniej na wyczerpanej
22:51glebie.
22:53Praktyczna wskazówka.
22:55Spróbuj w tym tygodniu podarować sobie
22:5710 minut dziennie zupełnie
22:59nieproduktywnego nic nie robienia. Po
23:02prostu siedzieć, patrzeć przez okno albo
23:05zamknąć oczy bez telefonu i bez celu.
23:08Uprzedzam cię. Na początku twój umysł
23:10zaprotestuje. Wypełni cię wymyślonymi
23:13pilnymi sprawami, przypomnij tysiąc
23:15niedokończonych zadań. Sprawi, że
23:17poczujesz się winny. To normalne.
23:21Niespokojny umysł jest uzależniony od
23:23ruchu i uważa zatrzymanie się za
23:25niebezpieczne. Ale jeśli będziesz
23:27wytrwały, stopniowo odkryjesz, że za tym
23:30całym hałasem zawsze była przestrzeń
23:32ciszy czekająca na ciebie.
23:35Filozoficzne zakończenie.
23:37Zadam ci teraz kilka bardzo
23:38bezpośrednich pytań i proszę, żebyś
23:41odpowiedział na nie szczerze, nawet
23:43jeśli trochę zaboli.
23:45Ile twoich ostatnich decyzji zrodziło
23:47się z paniki albo pilności, a nie ze
23:50spokojnego namysłu? Ile sporów się
23:52zaczęło tylko dlatego, że nie
23:54zatrzymałeś się na trzy sekundy, żeby
23:56odetchnąć przed odpowiedzią? Ile okazji
23:59przeszło obok ciebie niezauważonych, bo
24:01byłeś tak zaniepokojony, że twój wzrok
24:03był zamglony.
24:05Jeśli rozpoznajesz siebie w tych
24:07pytaniach, nie każ się za to. Samo to
24:09uświadomienie sobie jest już początkiem
24:11zmiany. Większość ludzi przeżywa całe
24:14życie, nie zdając sobie sprawy, ile
24:16cierpią z góry, przeżywając w myślach
24:18katastrofy, które prawie nigdy się nie
24:20zdarzają. Taoiści nazywali to gonieniem
24:23za duchami. Teraźniejszość, kiedy
24:25naprawdę na nią spojrzeć, prawie nigdy
24:28nie jest tak straszna jak przyszłość
24:29wymalowana przez strach. Jest obraz w
24:32Tao King, który chciałbym, żeby został z
24:35tobą. Mówi się, że prawdziwym pożytkiem
24:37naczynia nie jest glina, z której jest
24:39zrobione, tylko pustka wewnątrz,
24:42pozwalająca pomieścić wodę. I że
24:44pożytkiem domu nie są ściany, tylko
24:47puste miejsce, przez które się wchodzi i
24:49w którym się żyje. Zauważ, jaka to
24:52piękna lekcja. Pustka to nie strata. To
24:55miejsce, gdzie coś może się zdarzyć. Bez
24:58ciszy nie byłoby muzyki, tylko hałas. A
25:01bez przestrzeni, spokoju w twoim życiu
25:04nie ma miejsca, żeby weszło coś nowego.
25:06Dlatego czasami najodwa nie jest
25:09wypełnianie, tylko opróżnianie. Opróżnić
25:12harmonogram zobowiązań, których nie
25:14wybrałeś sam. Opróżnić umysł z porównań,
25:17które do ciebie nie należą. Opróżnić
25:20dzień z pośpiechu, który sprawia, że
25:22wszystko wydaje się niedostateczne,
25:24bo pośpiech przekonuje cię, że nie masz
25:27ani czasu, ani pieniędzy, ani szczęścia.
25:30A spokój, przeciwnie, pokazuje ci
25:33obfitość, która była przed tobą przez
25:35cały [muzyka] ten czas. I nie chodzi
25:37tylko o rzeczy materialne. Żyjemy tak
25:39skoncentrowani na tym, czego nam
25:41brakuje, że zapominamy o tym, kim już
25:44jesteśmy. Masz umysł zdolny nauczyć się
25:47wszystkiego, co sobie zaplanujesz. Masz
25:49serce zdolne kochać i przebaczać. Masz
25:52wolę zdolną zmienić twoje nawyki, nawet
25:54[muzyka] jeśli dziś wydają ci się wykute
25:56w kamień. Masz powietrze, które wchodzi
25:58i wychodzi z twojej piersi bez żadnej
26:01prośby z twojej strony. Wszystko to już
26:04jest w tobie, ale zauważasz to tylko
26:06wtedy, kiedy zatrzymasz się na tyle
26:09długo, żeby to dostrzec.
26:12Spokój jest jak zdjęcie nogi z gazu,
26:14żeby wreszcie zobaczyć krajobraz
26:16dookoła.
26:18Nie rezygnujesz z dotarcia do celu. Po
26:20prostu wybierasz, żeby się nie rozbić,
26:22patrząc tylko na prędkościomierz.
26:25Dotarcie do celu wyczerpanym i złamanym
26:28to nie dotarcie, to przetrwanie.
26:31A ty nie przyszedłeś na ten świat tylko
26:33po to, żeby przetrwać.
26:35Jeśli dobrze się nad tym zastanowisz,
26:37[muzyka] w całym tym filmie nie
26:38opowiedziałem ci niczego, czego w głębi
26:40duszy byś jeszcze nie wiedział.
26:43Spokój jako droga nie jest ukrytym
26:45sekretem. Jest zapomnianą prawdą.
26:48Dlatego ważniejsze niż zapamiętywanie
26:50pięknych idei jest praktykowanie.
26:53Mów mniej, a słuchaj więcej. Kupuj
26:57mniej, a dziękuj więcej. Śpiesz się
27:00mniej, a obserwuj więcej.
27:03W tym odejmowaniu nadmiaru stopniowo
27:05pojawia się pełnia i wtedy działanie,
27:08tak jakbyś już miał wszystko czego
27:09pragniesz, przestanie wydawać się
27:11fantazją,
27:13bo w tym co najważniejsze już to masz.
27:17Masz życie, masz świadomość, masz
27:21zdolność wybierania swojej postawy wobec
27:23tego, [muzyka] co nadejdzie.
27:25Nikt nie może ci tego odebrać, chyba że
27:28sam mu to oddasz, nie zauważając tego.
27:32Niekompletny człowiek szuka miłości i
27:34przeraża. Szuka pieniędzy i przegrywa ze
27:37strachu. Żebrze o uznanie i w końcu
27:41męczy sobą.
27:43Kompletny człowiek oferuje miłość i
27:46przyciąga.
27:47Tworzy wartość, a pieniądze przychodzą
27:50same. Pracuje w ciszy, a uznanie
27:53znajduje go bez żadnego poszukiwania.
27:56Nie musisz gonić za tym, kim już jesteś.
28:00Musisz tylko sobie o tym przypomnieć i
28:02działać z tego miejsca.
28:05Nie chcę się żegnać, nie dziękując ci z
28:07całego serca za to, że dotarłeś do tego
28:09miejsca.
28:11Wiem, że o twoją uwagę w tej chwili
28:13walczą dziesiątki innych filmów, a ty
28:15zdecydowałeś się podarować mi te minuty
28:18swojego życia. To dla mnie bardzo wiele
28:21znaczy. Jeśli te słowa choć trochę cię
28:23poruszyły, nie zostawiaj ich tylko dla
28:25siebie. Podziel się nimi z kimś, o kim
28:28wiesz, że teraz żyje w zbyt dużym
28:30pośpiechu albo pod zbyt dużą presją.
28:33Czasami wiadomość dociera akurat na czas
28:35i zmienia cały dzień danej osoby, a ten
28:38inny [muzyka] dzień potrafi zmienić
28:39decyzję. relacje, a czasem znacznie
28:42więcej. I oczywiście ponownie proszę
28:44cię, żebyś zostawił w komentarzu miasto
28:47albo kraj, z którego jesteś dziś ze mną.
28:49Bardzo mnie cieszy czytanie skąd
28:51jesteście. Wyobrażanie sobie tego kanału
28:54jako spokojnej rzeki płynącej przez cały
28:56świat, łączącej ludzi, którzy wybrali
28:58spokój zamiast hałasu. Zanim odejdę,
29:01chcę zostawić ci ostatnią myśl i
29:03chciałbym, żebyś zabrał ją ze sobą.
29:05Spokój nie [muzyka] jest odległym celem,
29:07do którego dotrzesz pewnego dnia, kiedy
29:09wreszcie uporządkujesz swoje życie.
29:11Spokój jest drogą i przemierza się ją
29:13krok po kroku, oddech po oddechu. Nie
29:16czekaj, aż staniesz się doskonały albo
29:18wszystko się rozwiąże, żeby zacząć go
29:20praktykować. Zacznij dziś od swojego
29:23następnego oddechu.
29:26Jeśli jesteś w środku transportu,
29:28rozluźnij ramiona i weź głęboki oddech.
29:31Jeśli jesteś w domu, wyłącz na minutę
29:34cały hałas i po prostu obserwuj to, co
29:37jest.
29:38Jeśli pracujesz, wypij łyk wody,
29:41poświęcając całą uwagę temu małemu
29:43gestowi.
29:45Każdy świadomy czyn jest ziarnem
29:47spokoju, a ten świat dziś bardziej niż
29:50kiedykolwiek potrzebuje spokojnych
29:52ludzi.
29:54Niech mądrość Tao towarzyszy ci każdego
29:57dnia.
29:58Bądź jak woda, która znajduje swoją
30:00drogę bez przemocy.
30:02Bądź jak góra twarda, kiedy wiatr
30:05przechodzi obok. Bądź jak niebo,
30:08szerokie i jasne za chmurami. I nigdy
30:12nie zapominaj, że wszystko, czego
30:14pragniesz w swojej najgłębszej istocie
30:17już bije wewnątrz ciebie. Potrzeba tylko
30:20odrobiny ciszy, żeby to usłyszeć.
30:23Zapisz się na kanał, żeby nie przegapić
30:26kolejnych lekcji starożytnej mądrości i
30:29napisz w komentarzu, co odbiło się w
30:31tobie najmocniej.
30:33Spokojny uścisk od mojego serca do
30:35twojego. Do zobaczenia w kolejnym
30:38filmie. M.

About this transcript

This page contains the full transcript of Twój spokój sprawia, że działasz tak, jakbyś miał WSZYSTKO, czego pragniesz. by To proste!, generated from the public captions YouTube serves with the video. The transcript has 3,893 words across 745 segments, with the original timestamps preserved so you can click any line to jump to that moment in the embedded player.

What you can do with it

Use the transcript to take notes, quote the speaker, build a study guide, generate a summary with ChatGPT or Claude via the YouTube Summary tool, or export it as a timed subtitle file with YouTube to SRT. You can also re-open it in the transcriber to translate the transcript into 100+ languages.

Free YouTube transcript tool

YouTube2Text is a free YouTube transcript generator — no signup, no daily limit. Paste any YouTube link and get the full transcript instantly, with timestamps, click-to-jump, translation to 100+ languages, AI prompts for ChatGPT, Claude, and Gemini, and exports to TXT, SRT, VTT, or Markdown.