YT YouTube2Text

YouTube2Text → Transcripts → สุข Plus : อ.เกลล์ อลิสา รัญเสวะ | สุขแบบไหนที่ใช่ของเด็ก

สุข Plus : อ.เกลล์ อลิสา รัญเสวะ | สุขแบบไหนที่ใช่ของเด็ก — Transcript

by SPACEBAR · 1,074 words · 893 segments · language en · Watch on YouTube

Open in transcriber Summarize with AI Download SRT/VTT

Full transcript

0:00รู้มยว่าสิ่งที่ประสบความสำเร็จยากที่สุด
0:02ไม่ว่าคุณจะประสบความสำเร็จอะไรบนโลกนี้
0:04คือการเป็นพ่อแม่เป้าหมายจริงๆสูงสุดจริง
0:07ๆนะเวลาที่เราอยากให้คนคนึงมีความสุขไม่
0:09ว่าผู้ใหญ่หรืออะไรก็ตามเราอยากให้พึ่ง
0:12ตัวเองได้เพื่อให้เขารู้ว่าความสุขที่แท้
0:14จริงมันเกิดขึ้นได้จากตัวเองแล้วเขาก็จะ
0:17เป็นผู้ใหญ่ที่มีความสุขได้
0:19ง่ายสุขภาพจิตที่ดีมันได้จากอะไรมันได้
0:22จากการที่เจอปัญหาเจอปัญหาอยู่กับปัญหา
0:27ให้ได้การเลี้ยงเด็กให้มันเติบโตมาเป็นคน
0:30ที่เก่งดีและมีความสุขได้ด้วยตัวเองมันมี
0:32ดีเทลที่เยอะมากพ่อแม่ต้องเข้าใจด้วยว่า
0:35ผลผลิตที่ดีมันจะต้องออกมาจากกระบวนการ
0:38ที่ถูก
0:41ต้องสวัสดีค่ะวันนี้ก็มีโอกาสได้มาคุยกับ
0:46อาจารย์เกลนะคะเป็นนักจิตวิทยาคลินิกก็
0:49คือทำงานกับคนที่อาจจะมีภาวะด้านอารมณ์
0:54จิตใจปัญหาต่างๆซึ่งมันกว้างมากๆเราเริ่ม
0:57ที่การเลี้ยงเด็กก่อนเพราะอาจารย์ก็ทำเพจ
0:59เรื่องด้วยนะคะคือการเลี้ยงเด็กในยุคนี้
1:02อ่ะค่ะเอาพูดแบบกว้างๆก่อแล้วกันมันต่าง
1:05จากยุคที่พ่อแม่เลี้ยงเรามายังไงคะคือมัน
1:08แตกต่างกันตั้งแต่หนึเลยรุ่นของการผลิตอ
1:11รุ่นของการผลิตแต่ละเเรชเขาจะเรียกเป็น
1:14ลอตๆเนาะลตการผลิตเราก็จะเรียกง่ายๆก็คือ
1:16ลต Generation ทีนี้ถามว่าเออมันมีการ
1:19เปลี่ยนแปลงเนื่องจากว่าลอตการการผลิตแต่
1:22ละลอตมันให้คาแรคเตอร์คนละแบบถ้าเราย้อน
1:25กลับมาเด็กตอนเนี้ยเจนแอลฟ่าตั้งแต่แรก
1:28เกิดมาจนเนี้ยเรียกว่าแอลฟ่าอ่าเจนแอลฟ่า
1:30เนี่ยได้ชื่อว่าเป็นมนุษย์ที่ฉลาดที่สุด
1:33ในบรรดาเจนทุกเจนแต่เลี้ยงยากที่สุดแล้ว
1:35ทำไมเฉลาดกว่าเจนเราอ่ะคเถูกผลิตมามัน
1:38เป็นลอตการผลิตที่เทคโนโลยีมันทันสมัยทุก
1:41อย่างมันมีข้อมูลเยอะปริมาณข้อมูลที่เยอะ
1:44ความทันสมัยทุกๆอย่างมีความพร้อมเพราะ
1:47ฉะนั้นเจนแอลฟ่าจึงได้ชื่อว่าเป็นมนุษย์
1:49ที่ฉลาดมากๆเลยแต่แต่เขาถูกเลียงด้วย
1:53Generation ต่อจากเขาอ่ะก็คืออาจจะเป็น
1:55เจน Z Y อ่าหรือเจ Y หรือเ x ที่สืบ
2:00ตระกูลมาแล้วก็มาเลี้ยงเขาทีนี้ไอ้เเรช
2:02ต่างๆมันมีความแตกต่างกันในเรื่องของ
2:05นิสัยอ่าเพราะฉะนั้นนิสัยหรือความ
2:08ธรรมชาติของเขาที่แตกต่างกันพอมันถูก
2:10เลี้ยงด้วย Generation ที่ข้ามเจนไปนึก
2:13ออกใช่มยมันก็อาจจะไม่สอดคล้องกับลักษณะ
2:16ของเขาเพราะถ้าเรายังสนับสนุนเขาไม่ถูก
2:19กับสิ่งที่เขาเป็นเช่นเราซื้อต้นไม้มาต้น
2:23นึงแต่เราไม่รู้ว่าต้องใส่ปุ๋ยตอนไหนให้
2:25น้ำแค่ไหนอย่างไรต้นไม้ต้นนั้นก็ไม่เติบ
2:28โตอ่ามันจะดีถ้าเรารู้ว่าอ๋อเราจะทำให้
2:31ต้นไม้ต้นนี้แข็งแรงเราต้องใส่อะไรยังไง
2:34ตอนไหนเพนั้นการเลี้ยงเด็กใน Generation
2:36นี้จึงยากขึ้นแล้วมันจะใช้วิธีการให้เติบ
2:39โตโดยธรรมชาติแบบ Generation เก่าไม่ได้
2:41แล้วอย่างสมัย Baby boomer เขาจะทำงาน
2:44เยอะค่ะเขาก็จะทำงานเป็นหลักแล้วเขาก็ฝาก
2:47ลูกไว้กับพี่เลี้ยงแต่ไอ้เด็กเจนหลังจาก
2:49เนี้ยก็จะสามารถ develop ตัวเองอยู่ได้
2:52รอดได้เพราะว่าเขายังไม่ได้ต้องการความ
2:55รู้อะไรที่เยอะปริมาณข้อมูลในเจนนั้นน่ะ
2:58มันไม่ได้มีมากแต่ในขณะที่ดการที่มันส่ง
3:00ถ่ายทอด Generation มาตอนนี้ข้อมูลมัน
3:03เริ่มเยอะขึ้นเทคโนโลยีมากขึ้นระบบการ
3:06เลี้ยงดูต้องเปลี่ยนเพรางั้นถ้าพ่อแม่ยัง
3:08ปล่อยละเลยคือเขามาพร้อมชิปที่จะเรียนรู้
3:12แต่เราไม่ใส่อะไรให้เขาเรียนรู้แต่เขาแี
3:14จะเรียนรู้เพราะฉะนั้นเขาก็จะไปหาสิ่ง
3:16ต่างๆเพื่อสร้างกระบวนการเรียนรู้ด้วยตัว
3:19เองงั้นถ้าพ่อแม่ปล่อยเขาเจนี้เหมือนลิง
3:23วานอนเลยเขาจะไปหาหๆๆถ้าสังเกตวางเจนี้
3:26ไว้ปุ๊บเขาจะเคลื่อนที่เขจะเคลื่อนที่
3:28เพื่อไปหาสิ่งตงให้เเรียนรู้ทีนี้ถ้าเรา
3:31ไม่ได้ซัพพอร์ตการเรียนรู้ที่ถูกต้องเด็ก
3:33ก็จะไปรื้อไปค้นถูกมแล้วสิ่งที่เราจะทำก็
3:36คือห้ามอ่าอย่าไม่หยุดเพราะเรารู้สึกว่า
3:39มันวุ่นวายแล้วพอเขาร้องเโวยวายเราไม่รู้
3:42จะรับมือกับสิ่งนี้ยังไงทำให้พอเราไม่
3:45เข้าใจไม่ได้สนับสนุนไม่ได้ใช้โอกาสที่ดี
3:48ในการเลี้ยงเขามันก็เลยทำให้โอกาสของการ
3:52ที่เขาจะใช้ประมูลข้อมูลมันจะน้อยอเพราะ
3:55ฉะนั้นจริงๆแล้ว 6 ขวบปีแรกสำคัญที่สุด
3:59พ่อแม่ก็ต้องสนับสนุนถูกว่าอ่ะนั้นเข
4:01พร้อมจะเรียนรู้เราก็ต้องสนับสนุนให้เขา
4:04ได้เรียนรู้ตามพัฒนาการตามช่วงวัยของเขา
4:07อือืทีนี้มันฟังดูยากมากเลยค่ะอาจารย์คือ
4:10ไม่ว่าผ่านไปกี่ยุคสมัยเพ่อแม่ก็ต้องไปทำ
4:12งานแล้วจะเอาเวลาที่ไหนมามาเรียนรู้กับเ
4:15ทำยังไงคารอโดยปกติแล้วเวลาที่เราจะ set
4:18up การเรียนรู้เด็กเนี่ยเด็กเนี่ยจะ
4:20เรียนรู้ผ่านการเล่นซึ่งการเล่นที่เราให้
4:22เเนี่ยมีอยู่แค่ 2 แบบอันที่ 1 เลยปล่อย
4:25เล่นอิสระนั่นหมายความว่าเรามีอุปกรณ์ให้
4:27เรามีของให้เล่นเช่นมีรถให้ 10 คันมีรถไฟ
4:31ให้มีเครื่องครัวให้มีดินอ่าดินน้ำมันให้
4:35แล้วเเล่นอยู่ตรงนั้นเเรียกว่าเล่นอิสระ
4:37อันนี้เด็ก 1 เด็กจะได้อยู่กับตัวเอง 2
4:40จะได้ใช้จินตนาการซึ่งจริงๆการเล่นอิสระ
4:42นี่มันเกิดได้ทั้งวันเลยแต่เราต้องหาของ
4:44ไปให้เขคไงเตียมอุปกรณ์ไปให้เขาและให้เขา
4:47อยู่ตรงนั้นกับสิ่งที่เขาจะเรียนรู้ด้วย
4:49ตัวเองทีนี้อีกอันนึงที่สำคัญมากๆเลยการ
4:52เล่นที่สร้างกระบวนการคิดวิเคราะห์
4:54สังเคราะห์นั่นแปลว่าการเล่นตรงนั้นเล่น
4:56กับตัวเองไม่ได้ละต้องมีผู้ที่เล่นด้วย
4:59แล้วผู้ที่เล่นด้วยจะต้องรู้ว่าจะสร้าง
5:00กระบวนการคิดวิเคราะห์สังเคราะห์อย่างไร
5:03อันนี้เขาเรียกว่าการเล่นอย่างมีเป้าหมาย
5:06จากปกติสมมุติว่าเรามีไมโครเวฟ 1 อันที่
5:08เป็นของเล่นใช่มั้ยคะถ้าเราเล่นอิสระหมาย
5:10ความว่าเราเอาไมโครเวฟอันเนี้ยให้เด็ก
5:12เล่นเด็กก็เปิดกดไปของเขาเรื่อยๆแต่ในขณะ
5:16เดียวกันการเล่นแบบมีเป้าหมายก็คือมี
5:17ไมโครเวฟเหมือนกันเลย 1 อันอันเดิมเลยนะ
5:20แต่เราสอนเด็กว่าเอาของใส่เข้าไปนะเปิดฝา
5:24ใส่ของกดเมนูกดสตาร์ทแล้วรอแล้วพอมันดัง
5:29ติ๊แล้วค่อยเอาออกมานะเห็นมั้ยคะมันมี
5:32กระบวนการมันมีขั้นตอนมันมีการรอคอยมีการ
5:35ควบคุมตัวเองมีเป้าหมายอันเนี้ยเขาเรียก
5:38ว่าเล่นอย่างมีเป้าหมายซึ่งจริงๆมัน
5:40ต้องการน้อยมากเลยอย่างน้อยสัปดาห์ละ 1
5:43ครั้งครั้งนึงประมาณ 50-60 นาทีแค่เครั้ง
5:46เดียวก็ได้แล้วหรอคะตอนสัปดาห์ก็คือพ่อ
5:48แม่อยู่เสาร์อาทิตย์อ่ะขอสักวันนึงให้
5:50เวลาอยู่ 1 ครั้งครั้งละ 50 นาทีแค่นั้น
5:52เลยที่ลูกจะนั่งเล่นอย่างเงี้ยนั่งอยู่
5:54กับที่เล่นอย่างมีโฟกัสทำไมเคลื่อนที่ไม่
5:57ได้เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่เราเกิดการ
5:59เคลื่อนไวเกิดการเคลื่อนที่สมองสั่งการ
6:02นั่นแปลว่าทุกครั้งที่เด็กเคลื่อนที่มัน
6:04ก็แบ่งการทำงานออกไปถูกมั้นการที่เขาอยู่
6:06กับที่แปลว่าเขาจะพร้อมในการเรียนรู้ขั้น
6:09ตอนต่างๆเพราะฉนั้นการนั่งอยู่กับที่จึง
6:12เป็นส่วนสำคัญด้วยแล้วตอนนี้สิ่งหนึที่
6:14โรงเรียนอยากได้มากคือเด็กที่นั่งอยู่กับ
6:16ที่ได้เนื่องจาก Generation ใหม่เดินตลอด
6:19เวลาเลยเพราะเขาพร้อมจะเรียนรู้แต่เขาไม่
6:22รู้จะหยุดตัวเองยังไงและไอ้เราก็ไม่รู้
6:24เราก็ไปยิ่งสนับสนุนให้เขาเดินแต่จริงๆ
6:27ไม่ใช่ตอนนี้โรงเรียนนะเวลาเาเทสเด็กเเอา
6:29เด็กเข้าไปนั่งดูว่าเด็กนั่งได้มงั้นกลาย
6:32เป็นหน้าที่ของพ่อแม่ที่จะทำให้เขาสามารถ
6:34นั่งอยู่กับที่และเรียนรู้สิ่งต่างๆอย่าง
6:37เป็นระบบให้ได้ค่ะจริงๆไม่ได้เยอะแล้วก็
6:40ถ้าเด็กทำแล้วเขาจะ Enjoy มากคือต้องร้อง
6:44ขอชีวิตอ่ะพ่อแม่เพราะปกติน้องเขาอยากได้
6:47Quality Time เขาอยากได้คนเล่นด้วยเขา
6:49อยากให้พ่อแม่มาสอนเขาเขาอยากให้พ่อแม่
6:52ชื่นชมเขาในจังหวะที่เราเล่นกับเขาอย่าง
6:54มีเป้าหมายเราก็จะชมเขด้วยเราก็จะอ้าเก่ง
6:58มากเยี่ยมมาก
7:00เอยู่กับเมองหน้าสบตาเอันเนี้ยเราเรียก
7:03ว่า Quality Time ซึ่งเด็กต้องการมากการ
7:05เรียนรู้แบบนี้การให้เวลากับเหรือว่าให้
7:07นั่งคนเดียวก็ตามแต่ว่าช่วงเวลาที่สำคัญ
7:09ที่เขาต้องทำเลยคืออายุเท่าไหร่โอหจริงๆ
7:12ตั้งแต่เริ่ม 6 เดือนเพราะว่าสำคัญอย่างง
7:16นี้ว่าเวลาที่เขาเล่นด้วยตัวเองก็คือการ
7:18อยู่กับตัวเองถูกมั้ยคะการที่เขาจะต้อง
7:21อยู่กับตัวเองก็คือพึ่งตัวเองนั่นเป็น
7:23สิ่งที่เราต้องสนับสนุนให้มันเกิดขึ้น
7:25เพราะถ้าเขาต้องติดยึดอยู่กับคนอื่นเท่า
7:27กับพึ่งตัวเองไม่ได้เลยเป้าหมายจริงๆสูง
7:30สุดจริงๆนะเวลาที่เราอยากให้คนๆนึงมีความ
7:32สุขไม่ว่าผู้ใหญ่หรืออะไรก็ตามเราอยากให้
7:35พึ่งตัวเองได้เขาควรจะมีความสุขได้ด้วย
7:37ตัวเองถูกมเหมือนแม้กระทั่งเราต้องไม่ใช่
7:40ได้อะไรได้กระเป๋ามาแล้วมีความสุขอันนี้
7:42พึ่งของถูกมอยู่กับเพื่อนแล้วมีความสุข
7:44พึ่งคนอยู่กับพ่อแม่แล้วมีความสุขพึ่งพ่อ
7:47แม่แต่ไม่ใช่เราอาจจะต้องอยู่กับตัวเอง
7:50อยู่กับสิ่งง่ายๆอยู่กับเรานี่แหละอะไรก็
7:52ได้ที่เราทำด้วยตัวเองแล้วเรามีความสุข
7:55ฉันใดฉันนั้นกับเด็กเราก็เตรียมตัวให้เขา
7:57ด้วยว่า 6 เดือนเขาต้องนั่งเล่นกับตัวเอง
8:00ได้อยู่กับตัวเองได้พึ่งพ่อแม่น้อยลงแล้ว
8:02ก็ค่อยๆให้เขาพึ่งกับพ่อแม่น้อยลงไป
8:05เรื่อยๆเพื่อให้เขารู้ว่าความสุขที่แท้
8:07จริงมันเกิดขึ้นได้จากตัวเองและเขาก็จะ
8:10เป็นผู้ใหญ่ที่มีความสุขได้ง่ายออเพราะ
8:13เขาสามารถที่จะพึ่งตัวเองได้่แล้วสุดท้าย
8:15แล้วจะทำให้คามมั่นใจในตัวเองด้วยถูกต้อง
8:17เพราะเขารู้สึกว่าเขอยู่รอดได้ด้วยตัวเอง
8:20งั้นศักยภาพของเขาก็ขึ้นอยู่กับกับการ
8:22สนับสนุนของพ่อแม่เช่นกัน
8:30แปลกมากเลยนะยุคเราอ่ะยุคเราแบบเจนหลังเจ
8:34นี้อ่ะเขาไม่กอดแต่เราก็เราก็ปวยหานะแต่
8:37เราชินไงเราอ่ะถูกเลี้ยงด้วยระบบการถูก
8:40ทอดทิ้งแต่ไอ้การถูกทอดทิ้งนั้นเขาทิ้ง
8:42เราไปทำงานก็เป็นความรับผิดชอบนึงแล้วเขา
8:45ก็ใช้เงินที่เขาหามาเพื่อตอบโจทย์เราให้
8:47ให้เราเรียนหนังสือซื้อของเล่นให้เรา
8:50เสื้อจ่ายค่าพี่เลี้ยงให้เราก็ใช้เงินใน
8:53การเลี้ยงเราซึ่งเราตีความผิดว่าพ่อแม่
8:55ไม่ได้รักเราแต่จริงๆไม่ใช่เขาก็รักเราใน
8:58รูปแบบหนึ่งแต่เราไม่ได้เวลาไม่ได้ความอบ
9:00อุ่นทีนี้ไอ้เจนนี้แหละเจนเรานี่แหละแล้ว
9:03มันจะมีตั้งคำถามไงก็เจนเรายังไม่ได้แล้ว
9:05ทำไมลูกต้องได้ไอ้เจนเราไม่ใช่เลยถ้าถ้า
9:08เรามีลูกเราจะรู้เจนใหม่เนี่ยเป็นเจนเก็บ
9:10กดมากเป็นเจนมีปมพอมีลูกปุ๊บทำทุกอย่าง
9:13ให้ลูกมีความ
9:15[ปรบมือ]
9:18สุขพ่อแม่เจนใหม่น่ะจะทำทุกอย่างเพื่อให้
9:22ลูกมีความสุขจะใช้ความสุขเป็นที่ตั้งทำ
9:26อะไรก็ได้ให้ลูกตัวเองมีความสุขคนละแบบ
9:28กับพ่อแม่เราซึ่งอันเป็นข้อเสียเมื่อไหร่
9:31ก็ตามที่คุณไปโฟกัสว่าลูกจะต้องมีความสุข
9:34เท่ากับว่าคุณตบแก้ปัญหาผิดละเพราะว่า
9:37ข้างนอกเนี่ยมันไม่ได้มีความสุขขนาดนั้น
9:39นึกออกมอยู่บ้านมันมีความสุขมากเลยสิ่ง
9:42ที่เราเห็นในเจนใหม่ก็คือพอออกไปนอกบ้าน
9:44ปรับตัวไม่ได้เพราะปรับเพราะออกนอกบ้าน
9:46มันเหนื่อยไปโรงเรียนมันเหนื่อยขึ้นมัน
9:49ยากขึ้นการแก้ปัญหามันยากขึ้นแสดงว่า
9:52อาจารย์กำลังพูดว่าการให้ความสุขที่พ่อ
9:54แม่ให้มากไปมันล้นเยอะความสุขมาในรูปแบบ
9:58ของเครื่องมืออกชว
10:01เหือมันทำให้เด็กไม่ได้พึ่งตัวเองกับ 2
10:05เด็กไม่เรียนรู้ความยากลำบากเพราะเขารู้
10:08สึกเราไปให้ความรักกับเขาจนมากแล้วไม่ได้
10:11บอกว่าเด็กที่ได้ความรักมากจะไม่ขาดความ
10:13อบอุ่นนะไม่ได้แปลว่าอย่างงั้นนะบางครั้ง
10:15ให้มากก็ยิ่งขาดเขากลับรู้สึกว่าเขาจะเอา
10:18มากกว่านี้อีกอ่ะสมมติพ่อแม่ทุกวันนี้แทบ
10:21จะไม่มีใครบางคนนะออกจากงานเลยเพื่อจะมา
10:24รักลูกเพื่อจะมาเลี้ยงลูกแต่เด็กก็ยังไม่
10:26พอแปลว่าให้ไม่เป็นไงออเ่าไหร่ก็จะไม่
10:29เต็มแต่นี้ถามว่าเด็กต้องการความรักความ
10:32อบอุ่นเยอะไหตลอดเวลาจริงๆแล้วเราให้เขา
10:36ได้ในรูปแบบของการแสดงออกแต่ไม่ใช่สิ่ง
10:39ของไม่ใช่การพึ่งพิงนั่นหมายความว่าทุก
10:41ครั้งที่เขาหันมาเราจะยิ้มทุกครั้งที่เขา
10:45เข้ามาใกล้เราจะกอดทุกครั้งเราจะสัมผัส
10:48เขาด้วยความรักความอบอุ่นทำทุกครั้งสม่ำ
10:50เสมอไม่ว่าเขาจะร้องไห้อยู่ไม่ว่าเขาจะ
10:52น่ารักหรือไม่น่ารักแต่ทำให้มันมั่นคงว่า
10:55ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงพะแม่ก็อยู่ตรงนี้
10:58แล้วยังรักอยู่อันเนี้ยที่ Generation
11:01เก่าไม่ได้ให้ไว้ Generation เก่าพอไม่
11:03น่ารักก็พะเลยซึ่งมันโดดเดี่ยวเนาะริงเออ
11:06ซึ่งทำให้เราสรองแบบโดดเดี่ยวอ่ะเย็นชาน
11:09น่ะแต่พี่รู้สึกว่าอย่างงั้นมันไม่มันไม่
11:11านเอา Balance ดีกว่าว่าเรามอบความรัก
11:14ความอบอุ่นด้วยแล้วเราก็ไปเอาไอไอ้
11:16Generation เก่าที่ข้อดีคือปล่อยให้อยู่
11:19กับปัญหาพ่อแม่เราจะปล่อยเราอยู่กับปัญหา
11:22เสมอซึ่งมันทำให้เราแข็งแรงเหมือนกันว่า
11:25เออ Generation ใหม่ที่เฉลาดมากแต่เขถูก
11:29ตัดโอกาสเพราะพวกเรามีปมเราจะไม่ให้เขา
11:31เจอปัญหาเลยออเข้าใจแล้วอ่าเพราะฉะนั้น
11:34เราต้องปล่อยให้เขาเจอปัญหาแล้วเราก็
11:36เชียร์เหมือนทางสายกลางเนาใช่ให้มันสมดุล
11:39ดันให้เขาเจอปัญหาอยู่กับปัญหาแก้ปัญหา
11:41ด้วยตัวเองโดยมีเราเป็นผู้ซัพพอร์ตและคอย
11:44เชียร์ซัพพอร์ตไม่ใช่ไปช่วยซัพพอร์ตคือ
11:47สู้เลยลูกลุยเลยลูกทำเลยลูกแม่อยู่ตรงนี้
11:50ให้กำลังใจกำังใก็ต้องตีความหมายความว่า
11:53มีความสุขนะพี่ต้องให้พ่อแม่ระมัดระวัง
11:56มากเลยว่าเวลาที่คุณตั้งเป้าว่าอยาก
11:58เลี้ยงลูกให้มีความสุขความสุขที่พ่อแม่
12:01กำลังต้องการน่ะมันคืออะไรถ้าเป็นความสุข
12:04ง่ายๆคุณเลี้ยงเค้าคุณเป็นทาสเอ่ะดูแลเา
12:08ซัพพอร์ตเขาทุกอย่างเขาก็มีความสุขถูกมะ
12:10แต่ถ้าคุณอยากได้ความสุขที่ถาวรนั่นหมาย
12:13ความว่าคุณต้อง Training เาให้เขาสามารถ
12:15ช่วยเหลือตัวเองได้ให้เาสามารถเรียนรู้
12:17สิ่งต่างๆได้ให้เขาสามารถแก้ปัญหาได้นั่น
12:21คือความสุขที่แท้จริงนึกถึงเราตอนเป็นผู้
12:23ใหญ่สิเราพึ่งตัวเองได้เราหาเงินเองได้
12:26เราอยู่กับตัวเองได้เรารู้สึกรสึกว่าเรา
12:29มีความหมายกับตัวเองได้นี่คือความสุขงั้น
12:32ก็ต้องถามพ่อแม่ว่าความสุขที่พ่อแม่กำลัง
12:35หมายถึงคือความสุขชั่วขณะตอนนี้หรือความ
12:37สุขในระยะยาวที่เขาจะไม่อยู่แล้วสำหรับ
12:39พี่พี่รู้สึกว่าความสุขที่เราจะให้เขาใน
12:43วันข้างหน้ามันอาจจะไม่ใช่ความสุขณ
12:45ปัจจุบันนี้เพราะเวลาที่เราจะเทนนิเด็ก
12:48ฝึกเด็กให้เขาอาบน้ำกินข้าวแปรงฟันเด็กก็
12:50อาจจะไม่ชอบและเด็กก็อาจจะร้องอ่าเพราะ
12:54มันไม่ง่ายถูกมคะพ่อแม่ก็อาจจะอยากได้ผล
12:57ผลผลิตที่ดีดยใใจกระบการก็เลยทำให้แต่
13:00กลายเป็นว่าเรากำลังสร้างความทุกข์ในอนาค
13:03เพราะเไม่พึ่งตัวเอง
13:05[เพลง]
13:09ไงเอาจริงๆการจ่ายเงินน่ะค่ะมันไม่จำเป็น
13:13เลยถ้าเลี้ยงเป็นน่ะแทบจะจ่ายเงินน้อยมาก
13:16เพราะเราไม่เข้าใจคำว่าเก่งเพราะเราไม่
13:18เข้าใจศักยภาพเราเลยไปจ่ายทุกอย่างเหมือน
13:20เรามีต้นไม้ต้นนึงเราซื้อปุ๋ยมาทุกอย่าง
13:22ใครบอกอะไรดีเราก็ใส่เข้าไปพร้อมๆกันต้น
13:25ไม้เน่าเลยนะต้นไม้ต้นนี้จะตายแต่ถ้าเรา
13:27รู้ว่าักภาพหรือความเก่งแต่ละด้านมันนำไป
13:31สู่อะไรเช่นถ้าเราอยากให้ลูกเรียนร้อง
13:33เพลงมันจะนำลูกไปสู่อาชีพอะไรคุณต้อง
13:36เปลี่ยนใหม่ะสมัยสมัยต่อไปเนี้ยคุณไม่ใช่
13:40มองว่าลูกจะเรียนหนังสือที่ไหนแต่ลูกต้อง
13:43ประกอบอาชีพอะไรนั่นคือโจทย์เราต้องค้นหา
13:46พวกนี้ค้นหาอาชีพไว้เพื่อให้ลูกทำมาหากิน
13:49ถูกมยพวกเราเนี่ยค่ะสมัยพวกเราแค่เรียน
13:52อะไรเวงควางว่าแล้วเรียนอะไรก็ไปถาม
13:55เพื่อนถามสังคมเรียนตามเพื่อนเรียนตามอ
13:58พ่อแม่อยากจะได้ลูกแบบนี้เราก็เรียนให้
14:01แต่มันไม่ใช่เราไงมันไม่ใช่เรางั้นหน้า
14:04ที่ของเราคือไม่ได้ะลูกจะเสียเวลากับการ
14:06เรียนที่ไม่ใช่ตัวเองไม่ได้เพราะะนั้นการ
14:09เรียนขเพื่อตอบโจทย์ว่าลูกจะเป็นอะไรงั้น
14:12ถามว่าลูกเรียนร้องเพลงแล้วได้อะไรปายทาง
14:14ไปที่ไหนลูกเรียนเต้นปลายทางไปที่ไหนลูก
14:17เรียนเคโดปลายทางไปที่ไหนศิลปะไปที่ไหน
14:20ฟุตบอลไปที่ไหนศักยภาพที่มันครอบคลุมทุก
14:24ด้านเพื่อสร้างโอกาสให้ลูกมีช้อยส์มาก
14:26ขึ้นค่ะถ้าถ้าถามว่ามันจำเป็นต้องเรียนมย
14:30ก็ต้องถามว่าต้นทุนของลูกมีแค่ไหนและอะไร
14:33ที่เป็นไปได้กับเขาบ้างนั่นเป็นหน้าที่
14:35ของพ่อแม่ที่จะต้องไปเปิดให้มันกว้างขึ้น
14:38อ๋อทีนี้อาจารย์คือบางทีเด็กอ่ะอาจจะยัง
14:41เล็กเกินไปหรือเปล่าที่เราจะวางแผนว่าเขา
14:43จะทำอาชีพอะไรเราก็ยังหาทางให้คไม่เจอเ่า
14:46ถ้าเราเข้าใจว่าศักยภาพของเด็กจริงๆด้วย
14:48ด้วยตัวพี่เองเนี่ยจะทำงานเกี่ยวกับเด็ก
14:51ไปยันถึงผู้ใหญ่เนาะเราก็จะเจอว่าเวลาเคส
14:55ที่เข้ามาเราอยากจะเรียนมหาวิทยาลัยสาขา
14:57ต่างๆอยากเป็นอาชีพต่างๆข้อจำกัดก็คือมัน
15:00ไม่ถูกเปิดมาตั้งแต่เล็กอืเช่นเราอยากจะ
15:03เป็นหมอแต่เราไม่ชอบเรียนคณิตศาสตร์
15:05วิทยาศาสตร์แต่เราอยากเป็นหมอไงเราอยาก
15:07ใส่เสื้อเาแต่มันไม่ถูกเปิดพื้นที่หรือ
15:11บางคนอยากจะเป็นทนายความอยากเป็นผู้
15:13พิพากษาแต่ภาษาไม่ได้เลยภาษาไม่ซับซ้อน
15:16เลยก็เป็นไม่ได้อยากเป็นแอร hostage ภาษา
15:19อังกฤษไม่ได้จบแต่นี้หมายความว่าอะไรหมาย
15:21ความว่าเรายังไม่รู้หรอกว่าลูกเราจะไป
15:23เป็นแอร์ฮอสเตดผู้พิพากษาอะไรแต่เราทำให้
15:26มันเปิดเลยไงเปิดกว้างเลยอืเพื่อวันหนึ
15:30ที่อยากจะเป็นอะไรเก็เป็นได้เขอยากจะเป็น
15:33หมอคิดวิเคราะห์สังเคราะห์เต้องได้ถ้าเขา
15:36อยากจะเป็นผู้พิพากษาภาษาในเชิงซับซ้อน
15:39เขาต้องมีอ่าถ้าเขาอยากจะเป็นอะไรนั่นน่ะ
15:43คุณสมบัติต่างๆถ้าเขามีพร้อมเขาก็จะเป็น
15:46อะไรก็ได้งั้นแปลว่าจริงๆแล้วแอลฟ่าเนี่ย
15:49เขาถูกใส่ชิปมาเยอะมากใส่ความสามารถมา
15:53เยอะมากแต่มันโดนหยุดเพราะเราไม่เข้าใจ
15:55และหยุดเพราะเราไปสนับสนุนอะไรบางอย่าง
15:57มากเกินไปเช่นร้องเพลงอย่างเดียวอๆใช่ๆๆๆ
16:01เต้นอย่างเดียวเล่นดนตรีอย่างเดียวงเวยอ
16:05แต่จริงๆมันเปิดได้หลายๆพื้นที่ไงเหมือน
16:07ให้เขาได้ลองก่อนหรอคะอาจารย์ว่าจริงๆเรา
16:10เถนัดอะไรไม่ใช่มันไม่ใช่ลองแบบนั้นมัน
16:12เป็นอยู่ให้นานไม่ใช่ลองไปเรื่อยๆอยู่กับ
16:16การว่ายน้ำสมมุติว่าเราจะให้ร้องเพลงก็
16:19อยู่กับการร้องเพลงอยู่กับการเล่นดนตรี
16:21แต่ไม่ใช่เปลี่ยนเปลี่ยเปลี่ยนเพราะว่า
16:23ทักษะพวกนี้การเรียนรู้พวกเนี้ยมันอาศัย
16:25เวลาอย่างน้จริงๆ 5 ปีเลยนะกว่าจะเกิด
16:28สกิลอยู่การเรียนเปียโนเนี่ยไม่ได้บอกว่า
16:30ปีนึงแล้วคุณจะเล่นเก่งนะอย่างน้อยต้อง 5
16:32ปีคุณถึงจะคล่องขึ้นสมองถึงจะทำงานได้มาก
16:35ขึ้นงั้นถ้าเราบอกว่าเราจะเปิดพื้นที่
16:37นั่นหมายความว่าต้องอยู่ตรงนั้นและอยู่
16:39ให้นานนั้นแปลว่าการวางเป้าหมายของพ่อแม่
16:42สำคัญแต่ไม่ใช่ให้เด็กเป็นที่ตั้งเพราะ
16:44เด็กก็จะชอบสวยๆสนุกๆสบายๆก็แล้วแต่แนว
16:49เนาะบางคนก็ชอบแนวเคลื่อนที่แต่มีให้หลาก
16:53หลายไงคะเคลื่อนที่ด้วยอ่อนโยนด้วยครี
16:57ด้วยคิดวิเคราะ์สเคราะด้วยกว้างขึ้นมออ
17:00กว้างขึ้นะให้มันกว้างๆคือเรียนหลายๆแนว
17:03ทางไปพร้อมๆกันเวแต่ต้องอยู่ให้นานให้
17:06เวลาเพื่อที่จะพิสูจน์ว่าเขาชอบอะไรไม่
17:09ใช่พิสูจน์สร้างความชอบเด็กอ่ะค่ะเขไม่
17:12รู้หรอกว่าเขาชอบอะไรเหมือนเราเราไม่รู้
17:14หรอกว่าจะโตมาเป็นอะไรแต่ว่าสังเกตสิอะไร
17:17ที่ทำแล้วมันง่ายเด็กจะชอบอะไรที่ทำแล้ว
17:20สำเร็จเหมือนเราอ่ะเราทำแล้วรู้สึกว่าอัน
17:22นี้เราทำสำเร็จเราชอบมันแล้วพอเราชอบมัน
17:24เราก็ไปทำไปทำไปทำเราก็ยิ่งเก่งถูกมยเด็ก
17:27ก็เหมือนกันถ้าเได้อยู่กับอะไรนานพอเขาจะ
17:30เก่งแต่พ่อแม่ไม่รู้พ่อแม่ปล่อยเขาเลือก
17:32แล้วเวลาเลือกเด็กเด็กจะเลือกเป็นเฉดถ้า
17:35เขาเฉดศิลปะเขาก็เฉดนี้เขาก็ไม่ไป
17:38วิทยาศาสตร์ถูกมเขาก็จะไม่ไปกีฬาแต่ที
17:41เนี้ยถ้าเราสร้างเฉดให้มันหลากหลายขึ้น
17:44ไม่ชอบก็อยู่กับมันอยู่จนว่าถนัดเวลาใคร
17:47จะถนัดอะไรคือมันทำซ้ำๆซ้ๆแล้วมันก็จะ
17:50ถนัดและเก่งไปเองซึ่งเด็กมีคุณสมบัติอัน
17:53นี้แต่เราไม่รู้เราไม่รู้เลยว่าเด็ก
17:56สามารถเรียนอะไรก็ได้บนโลกนี้ถ้าเขาเจอโค
17:58โที่เก่งอออ่าถ้าเขาเจอโค้ชที่ใช่แล้ว
18:03แล้วก็จะอยู่กับมันแล้ว Enjoy กับมัน
18:05เรียนรู้ผ่านความสนุกแล้วก็เขาอยู่ได้นาน
18:07มากพอเขาจะเก่งเมื่อเขาเก่งเขาจะชอบอ๋ออื
18:11เมื่อเขาจะชอบเท่ากับว่าทุกเฉดที่เราใส่
18:13ไปมันได้ข้อสำคัญของชีวิตอันนึงที่ทุกคน
18:16ลืมคิดเวลาเลี้ยงลูกอ่ะเราชอบแบบเลี้ยงไป
18:19วันๆแต่จริงๆไม่ใช่เลยเราเป็นผู้ใหญ่เรา
18:21จะรู้เลยว่าสิ่งที่เราจะต้องทำเลยก็คือ
18:24การเติบโตมาแล้วทำงานให้ได้ใช่ทุกวัน
18:27เนี้ยเราต้องทำงานน่ะอ่าเต้องเอาตัวรอด
18:29ได้เมื่อโตขึ้นต่อให้เรามีเงินการทำงาน
18:32มันให้ความภาคภูมิใจการทำงานมันให้สังคม
18:36การทำงานมันให้ชีวิตชีวาถูกมั้ถ้าเรามี
18:39เงินเยอะแล้วแต่เราไม่ทำงานพี่เจอคไข้
18:41หลายคนมากรวยมากแต่ไม่รู้จะทำงานไปทำไม
18:44เพราะว่ามีเงินแล้วเงินเข้าตลอดมีเงินจน
18:47มันมากมายอ่ะแต่ไม่มีงานทำรู้สึกไม่ไม่
18:51ได้เไม่ได้ไม่ถูกผลักให้ต้องทำงานชีวิตเ
18:55เหมือนคนตายอ่ะคิดจะกินไฟไดนิ่งก็ได้ทุกม
18:59ทุกอย่างมันดูน่าเบื่อนั้นแปลว่าเมื่อ
19:02ไหร่ก็ตามถ้าเราเห็นปลายทางจริงของมนุษย์
19:05อ่ะมนุษย์มีชีวิตอยู่เพื่ออะไรเพื่อจะ
19:07พิสูจน์ได้ว่าตัวเองสามารถมีศักยภาพไง
19:11สามารถทำอะไรได้มนุษย์เนี่ยต้องการสิ่ง
19:13นี้ถ้าเรารู้ว่าเราทำอะไรได้เราจะมีความ
19:16สุขมากค่ะนั้นเป็นสิ่งที่เราต้องคิดไว้
19:19ว่าเรามีลูก 1 คนไม่ใช่แค่เขามีความสุขไป
19:22วันๆเมีความสุขวันนี้เขาจะมีความทุกข์วัน
19:25หน้านะเวลาเราเลี้ยงลูกแบบไม่ได้วางแผน
19:27น่ะ
19:32แล้วอันนึงของมนุษย์คือมนุษย์เป็นสิ่งมี
19:35ชีวิตที่ชอบเปรียบเทียบจนแพ้จนแพ้ด้วยจน
19:38แพ้เพราะปกติอะไรไม่เอาจนชนะเราเปรียบ
19:41เทียบแล้วเราอยากสูงขึ้นสิ่งที่เราจะทำก็
19:44คือเอามาตรฐานที่สูงขึ้นมาอีกเทียบเทียบ
19:47เียเทียบสุดท้ายเหนือฟ้ามันก็มีฟ้าไงมัน
19:49ไม่สิ้นสุดักทีอ่ะใช่เพราะฉะนั้นแอลฟ่าก็
19:53มีโอกาสที่จะเกิดซึมเศร้าได้ง่ายขึ้นแล้ว
19:55ถ้าเราดูข่าวตอนนี้นะข่าวในสังคมเลยกระแส
19:58สังคสตอนนี้ก็คือถ้าเราตามเข่าตอนนี้ก็จะ
20:01เกิดการฆ่ากันทำร้ายกันแทงกันแทงกันบอก
20:05เลิกปุ๊บแทงเลยนะทำไมมันเกิดอะไรขึ้นอัน
20:08นี้เป็นสิ่งน่าสนใจในสังคมที่เราต้องติด
20:10ตามนะในฐานะนักจิตวิทยาคลินิกเนี่ยเป็นคน
20:13ทำงานกับมนุษย์เราต้องตามว่าเอ้ย
20:15Generation เทรนของสังคมหรือมนุษย์จิตใจ
20:18มนุษย์มันมันมีแนวโน้มอะไรบ้างตั้งแต่
20:21โซเชียล Media เข้ามาเนี่ยมันทำให้สาร
20:23เคลือบอ่ะคุณธรรมจริยธรรมมันหลุดออกไปหมด
20:26เลยปกติก่อนโซเชียล media มาเนี่ยเวลาเรา
20:29จะทักทายเพื่อนเราจะไม่แรงถ้าไม่ใช่
20:32เพื่อนสนิทเราจะสุภาพถูกมั้ยคะพอโซเชียล
20:35Media เข้ามาปุ๊บเวลาเราคอมเมนต์ช่วงแรก
20:37เราคอมเมนต์สุภาพมากหลังๆเวลาเราคอมเมนต์
20:40สุภาพมันไม่ได้แรงเสริมอ่ะแต่เวลาเราไป
20:43คอมเมนอะไรที่แรงๆมันกลับได้ความพึงพอใจ
20:45กลับมานั้นก็เลยกลายเป็นว่ามันเทนนิเรา
20:49ให้กลายเป็นคนที่ดิบขึ้นไม่มีเเรียกว่า
20:52ไม่มีความเกรงใจมากขึ้นสุดท้ายก็นำมาสู่
20:55การวิพากษ์วิจารณ์ที่รุนแรงขึ้นมันก็ค่อย
20:58ๆค่อยๆเปลี่ยนพฤติกรรมมนุษย์มาจากนั้น
21:01มนุษย์เนี่ยพอโซเชียลมีเดียเข้ามาเยอะมาก
21:03ขึ้นมนุษย์สิ่งนึงเลยที่กำลังเกิดเป็นโรค
21:05ฮิมากคือโลคแพ้ไม่เป็นอเมื่อเธอบอกเลิก
21:09ฉันฉันแพ้ทำ 2 อย่างฉันทำร้ายตัวเองเพราะ
21:13ฉันแพ้ฉันทนไม่ไหวกับ 2 ฉันทำร้ายเธอ
21:16เพราะฉันแพ้เวลาไปบอกเลิกถูกมั้ยคะอ่า
21:20เพราะฉนั้นหรือถูกบอกเลิกจากงานอ่าฉันอาจ
21:24จะโกรธโกรธตัวเองก็ทำร้ายตัวเองโกรธเจ้า
21:26นายก็ทำร้ายเจ้านายเพรานี้มนุษย์กำลังจะ
21:29เป็นโรคแพ้ไม่เป็นจากเทคโนโลยีอที่มัน
21:31กำลังเปลี่ยนพวก
21:33[เพลง]
21:37เราวัยรุ่นจะเป็นวัยที่โชว์ผลงานอมาที่
21:42วัยรุ่นแล้วมาตั้งแต่แรกเกิดจริงๆมันโชว์
21:45ผลงานมาเป็นช่วงๆเลยนะถ้าช่วงต้นตั้งแต่
21:47แรกเกิดมาถึง 3 ขวบคุณทำได้ดีช่วง 3 ขวบ
21:50ลูกคุณจะง่ายขึ้นแต่ถ้าท่วงต้นถึง 3 ขวบ
21:54คุณทำมาได้แย่มันจะโชว์ผลออกมาะลูกจะยาก
21:57มากลูกจะมีภาวะอารมณ์พฤติกรรมปรับตัวยาก
22:00หน่วงเหนี่ยวล้าดึงเสร็จปุ๊บถ้าคุณยังไม่
22:03ทำอะไรไปจนถึง 6 ขวบคุณจะแทบพังพินาศเลยอ
22:07คือลูกกับคุณจะ Connect กันยากมากลูกจะ
22:10ดื้อลูกจะคือคุณถ้าต้องใช้กำลังต้องแปลง
22:12ร่างต้องอารมณ์เสียตลอดเวลาในการเลี้ยง
22:15ลูกคือมันจะกลายเป็นประสบการณ์ที่แย่ๆ
22:17ระหว่างกันลูกเองก็อยากขอความช่วยเหลือนะ
22:20แต่เขาก็ไม่รู้จะทำไงแต่แม่ก็ไม่รู้จะทำ
22:22ไงเหมือนกัน 2 คนนี้เหมือนกับชนกันตลอด
22:24เวลาแล้วระหว่าง 6 ปีถึง 10 ปีถ้ามันยัง
22:27ไม่ดีขึ้น 10 ขวบลูกจะไม่คุยกับคุณแล้ว
22:30หรอลูกจะตัดสินใจเลยว่าฉันไปแล้วไม่เอาพอ
22:33กับพ่อแม่คนนี้อยู่ในบ้านนะยด้วไม่คุย
22:36ด้วยแล้วอืแล้ววัยรุ่นมันก็สะท้อนผล
22:40ประกอบการของเราว่าที่ทำมานั้นเป็นอย่าง
22:43ไรบ้างเพราะฉะนั้นแท้จริงแล้วตั้งแต่
22:46เริ่มต้นถ้าทำถูกเราจะเห็นเลยว่าทำถูก
22:50เหนื่อยในช่วงแรกคือมันจะเหนื่อยในง 3 ปี
22:53นี่พีคเหมือนกันนะคะอาจารย์ใช่แต่ว่าถ้า
22:55ช่วงนี้ชานแต่เยังชานได้ไม่เก่งเเพิ่ง
22:58เข้าวงการไงเพ่งลูกมันเพิ่งเกิดมาแล้วมัน
23:02เพิ่งหัดดื้อแล้วมันเพิ่งหัดเถียงแล้วมัน
23:04เพิ่งหัดทุกอย่างถ้าเรารับมือเป็นเจะไม่
23:07เก่งเค้าเรียกวัยทอง 2 ขวบนะโอวัยทอง 2
23:10ขวบมันเป็นเรื่องอารมณ์แต่ตอนเนี้ยเ้า
23:12เรียกวัยทองเเรียกว่าเเรียกทางภาษาอังกฤษ
23:14เรียกว่าแนัหมายความว่ามีพฤติกรรมใช้
23:17อารมณ์เวลาที่ต้องการอะไรสักอย่างนึงหรือ
23:20ภาษาไทยเรียกว่าเอาแต่ใจตัวเองแต่เราชอบ
23:22พูดมันว่า Tri 2 3 4 5 มันไม่มีหรอก
23:26มันคือภาวะเอาแต่ใจได้ใชมันจะมีแค่ 2 ขวบ
23:30อจากนั้นมันคือการเอาแต่ใจตัวเองถ้าเรา
23:33รับมือไม่เป็นรับมือไม่ถูกแล้วปล่อยให้
23:35เขาเกิดทักษะการเอาแต่ใจตัวเองพอถึง 3
23:38ขวบมันจะโชว์ผลทุกอย่างเลยคะเขาก็จะทำ
23:40อย่างนั้นจนเก่งมันไม่มีนะว่าดื้อจนหยุด
23:43อ่ะมันไม่มีมันไม่เกิดขึ้นไม่มีแน่นอนมี
23:47แต่ดื้อจนเก่งเอออ่ะมันก็สืบเนื่องต่อ
23:49เนื่องกันมามาถึงวัยรุ่นบ้างถ้าเกิดเรา
23:52เลี้ยงมาโดยมีปัญหาตามระยะที่อาจารย์บอก
23:55ลักษณะเป็นยังไงคะพอเข้าวรุ่นโอโชว์ทุก
23:57อย่างเลยค่ะวัยรุ่นเนี่ยมันอาจจะโชว์มา
23:59เป็นลักษณะของด้านอารมณ์และพฤติกรรมถ้าผล
24:03ประกอบการไม่ดีก็อาจจะเป็น 1 เด็กก็อาจจะ
24:06แยกตัวจากพ่อแม่ไม่ปฏิสัมพันธ์แล้วก็ไป
24:08ติดเพื่อนติดเกมติดโซเชียลมีเดียแยกออกมา
24:11เลยนะเขาจะรู้สึกเหมือนคนนี้ไม่ฟังเขาเลย
24:14ไม่เข้าใจเาเลยเไม่พูดด้วยแล้วเไปหาคน
24:17อื่นคุยแทนเจะไปคุยแบบนั้นก็เป็นเพื่อน
24:20เป็นคนรักไปอ่าเป็นเพื่อนแล้วก็ไปโขยหา
24:22ความรักนอกบ้านไงก็จะเป็นอาจจะเป็นเพื่อน
24:25หรืออาจจะเป็นเพศตรงข้ามไม่ในรูป
24:29ก็แล้วหรืออาจจะมาโชว์ในพติกรรมก้าร้าว
24:33อ่าก็มีเด็กที่ทำร้ายคนอื่นจะมีพฤติกรรม
24:37รุนแรงอารมณ์รุนแรงเกิดขึ้นประเด็นปัญหา
24:40ส่วนใหญ่เลยนะที่มาปรึกษาที่อาจารยพบเห็น
24:43ที่พ่อแม่มาปรึกษาเกี่ยวกับลูกๆที่เป็น
24:45วัยรุ่นคืออะไรค่ะส่วนใหญ่ก็จะเป็นเรื่อง
24:47ติดเกมติดเกมติดเพื่อนขโมยเงินขมยเงิน
24:53ด้วยหรอคะติดเกมไงเกมเนี่ยมันไม่ใช่แค่
24:55เล่นเกมสมัยก่อนมันไม่ใช่มารินะ
24:58มันเป็นเกมที่ต้องมีไอเทมคือคนออกแบบเกมเ
25:01ฉลาดมาก้อเอาเงินเด็กเออกแบบเกมเพื่อให้
25:04คนๆนั้นประสบความสำเร็จได้ถ้าคุณมีเงิน
25:07น่ะอก็จริงถูกมมันจะมีไอเทมตัวยากๆตัว
25:10เด็ดๆทุกอย่างมันต้องใช้เงินซื้อแล้วเขา
25:13ก็เก่งอีกว่าเกมนั้นน่ะมันอยู่ยั้งยืนยง
25:15มากเลยเขาก็จะเพิ่มความอยากอยู่กับเกมอ่ะ
25:18อยากเอาชนะเกมไปเรื่อยๆเด็กก็เสพติดได้
25:20ง่ายมากอ่ามีหลายแบบค่ะมีปิดเกมเนาะขโมย
25:25ของแล้วก็อาจจะมีเรื่องของเซเล็กความ
25:29สัมพันธ์อ่าแล้วก็ตอนนี้ที่เราเจอก็คือ
25:32มันเกิดภาวะของการโดน blackmail เพราะ
25:36เหมือนใกล้โซเชียลมีเดียเนาะค่ะก็ถ่ายรูป
25:39ตัวเองถ้าเป็นเด็กผู้หญิงก็ถ่ายรูปตัวเอง
25:41ส่งไปอแล้วก็ดมแบเมีเหมือนแบบส่งให้แฟน
25:44แต่พอเลิกกันแฟนเอามาแเมยังไม่ทันเลิกเลย
25:47ค่ะปลอมตัวมาเป็นแฟนตั้งแต่ต้นแล้วใชแล้ว
25:49อ๋อเป็นพวกมิตจี้ใช่แล้วอย่างอย่างเด็ก
25:53ผู้ชายก็อย่างนึกว่าจะรอดง่ายนะผู้ชายก็
25:55โดนโดนทั้งในรูปแบบของการโอนเงินซื้อเกม
25:58ปลอมอ่ะออโดนมิชฉาชีพอ่ะออเข้าใจแล้วค่ะ
26:01อ่าแล้วก็โดนในรูปแบบของโรแมนติกปลอมตัว
26:04มาเป็นผู้หญิงแต่ว่าไม่ได้เป็นผู้หญิงไม่
26:06ได้เป็นผู้หญิงเป็นมิตจี้ผู้ชายมันมี 2
26:08แบบค่ะเป็นมิตจี้ผู้ชายกับเพื่อนนี่ตัวดี
26:12เลยเพื่อนรวมตัวกันเพื่อมาจีบคนนี้แล้วก็
26:15เอามาหัวเราะเด็กคนเนี้ยฆ่ากูตายนะอยู่
26:20ไม่ไหวแล้วเด็กไม่ได้มีวิจารณญาณว่าอะไร
26:22ทำได้อะไรทำไม่ได้แล้วปัญหาที่วัยรุ่น
26:25เข้ามาปรึกษาอาจารย์ส่วนใหญ่เรื่องอะไร
26:27ส่วนใหญ่วัยรุ่นเจะเหมือนไม่เข้าใจตัวเอง
26:29ค่ะเพราะมันมีการเปลี่ยนแปลงร่างกายมันมี
26:32การเปลี่ยนแปลงฮอร์โมนเขาจะรู้สึกเหมือนเ
26:35สับสนในตัวเองเขาสเหมือนเป็นเด็กอ่ะแล้ว
26:39ก็จะต้องเป็นผู้ใหญ่แล้วอ่ะแล้วก็เลือก
26:41อะไรบางอย่างให้กับตัวเองเช่นการเรียน
26:44อนาคตการทำงานอะไรอย่าเงี้ยก็ไม่รู้ว่า
26:46เหมือนเราตอนนั้นน่ะไม่รู้จะเรียนอะไรดี
26:48ไม่รู้จะอยู่ที่ไหนดีแล้วบางคนก็จะมีใน
26:50ภาวะของเพื่อนเพราะกลุ่มเพื่อนสำหรับวัย
26:53รุ่นเป็นคนที่สำคัญที่สุดก็อาจจะมีปัญหา
26:56กับกลุ่มเพื่อนอาจจะไม่เป็นที่ยอมความลับ
26:58ของเพื่อนอย่างเงี้ยก็เราก็จะเจอปัญหาใน
27:01รูปแบบนั้นหรือมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับ
27:03พ่อแม่ค่ะทำไมฟังดูไม่มีเรื่องอกหักคะ
27:06อาจารย์ต้องมีเรื่องนี้ด้วยมยคะไม่ค่อยมี
27:08ค่ะอ้าหรอคะคืออกหักมันอาจจะเป็นเรื่อง
27:10ที่เขารู้สึกว่ามันเกิดขึ้นแล้วมันก็หาย
27:15แล้วมันก็มีแฟนใหม่ไงเหมือนเขาจัดการเอง
27:17ได้วัยรุ่นสมัยนี้มันไม่ใช่พวกเรานะไม่
27:19ใช่แบบมีแฟนแล้วแบบมีแฟนยากอ่ะแล้วเรู้
27:22สึกว่าการอกหักเป็นเรื่องปกติ
27:30อันนี้แหละเป็นสิ่งที่พี่กังวลมากเพราะ
27:32ว่าพอพ่อแม่ตั้ง mind เซตคนละแบบกับสมัย
27:35ก่อนเมื่อก่อนเราตั้ง mind เซตพ่อแม่เรา
27:37ตั้งไซตไว้เลยว่าเธอจะต้องเรียนหนังสือ
27:40แล้วเมื่อเรียนหนังสือจบฉันจะไม่ส่งเธอ
27:42แล้วนะเธอจะต้องไปทำงานนัแปลว่าเรารู้
27:44แล้วว่าเราต้องต้องเรียนให้ได้มากที่สุด
27:47เหมือนแบบเสพให้ได้มากที่สุดเพราะว่า
27:49เดี๋ยวเขาจะไม่ให้ละแล้วตอนหลังจากนี้จะ
27:51เป็นหน้าที่ของเราและสิ่งที่พ่อแม่จะบอก
27:54เราเสมอเมื่อก่อนเธอต้องเป็นคนดีใช่อื
27:57นั่นคือสิ่งที่เหมือนสิ่งที่เป็นภารกิจ
28:00ที่พ่อแม่มอบแต่พ่อแม่สมัยนี้ไม่ได้มอบ
28:03พ่อแม่สมัยนี้เลี้ยงบนพื้นฐานว่าเธอต้อง
28:05มีความสุขที่สุดอ้าไม่ใส่ภารกิจนี้ให้
28:09เพราะฉะนั้นเราต้องเปลี่ยนไซตใหม่แล้วว่า
28:11บางครั้งภารกิจที่พ่อแม่เราเคยให้เราก็
28:13เอามันมาใช้ได้นะก็อย่ารวยให้ลูกเห็นอย่า
28:17สบายให้ลูกรู้ลำบากไปด้วยกันเสริมสร้าง
28:22คุณธรรมจริยธรรมซึ่งคุณธรรมจริยธรรมมัน
28:25ไม่ได้สร้างที่โรงเรียนค่ะมันไม่ได้สร้าง
28:28ที่วมันสร้างที่บ้านถ้าเขามีคุณธรรม
28:31จริยธรรมกับคนในบ้านปู่ย่าตายายเนี่ยเลิก
28:34หมุนวนรอบหลานักทีให้เขาเคารพปู่ยาติตา
28:37ยายในฐานะของบุคคลให้เขาเคารพพ่อแม่ใน
28:40ฐานะของบุคคลนี่คือคุณธรรมจริยธรรมถูกม
28:43แต่ทุกวันเนี้ปู่ย่าตายายปล่อยให้เด็กกด
28:46ขี่ข่มเหงบางทีสั่งว่าทำอันนี้ไม่ตลอด
28:49สปอยตลอดเหมือนว่าว่างแล้วอ่ะพ่อแม่เรา
28:52เลี้ยงเรากับเลี้ยงหลานไม่เหมือนกันจริง
28:54ค่ะสมัยเลี้ยงเราเนี่ยเขาเลี้ยงด้วยระบบ
28:57สัมผัสหมายความว่าเมื่อทำอะไรผิดก็ระบบ
29:00สัมผัสแต่เลี้ยงหลานเนี่ยระบบกลัวหลานไม่
29:03รักโอโอทุกอย่างนะคะเพราะฉะนั้นมันเลยทำ
29:07ให้ผลผลิตของการเลี้ยงไม่เหมือนกันเราก็
29:09ต้องบอกเขาใหม่ว่าจริงๆสิ่งที่เขาทำมาให้
29:12เรามันดีมากมันทำให้เรากลายเป็นคนเก่งและ
29:15คนดีเพราะเขาให้ภารกิจมางั้นแปลว่าเรา
29:18ต้องใส่ภารกิจนี้กับลูกงั้นลูกจะเป็นคนดี
29:20ได้ไม่ได้ออกไปดีกับคนนอกบ้านนะยูต้อง
29:23เป็นคนดีกับคนในบ้านก่อนยูต้องเคารพคนใน
29:25บ้านก่อนยูต้องเอื้อเฟื้อเผลแผ่คนในบ้าน
29:28ก่อนูต้องมีกติกากับในบ้านก่อนไม่ใช่หมาย
29:31ความว่าลูกเราจะมีคุณธรรมจริยธรรมกติกากฎ
29:34กติกามารยาทนอกบ้านมึงต้องเริ่มในบ้านไง
29:37ถ้าพ่อแม่ไม่สอนแล้วเด็กจะไปเอา
29:38ประสบการณ์มาจากไหนตัวนึงที่พี่รู้สึกพ่อ
29:42แม่เนี่ยชอบเป็นแอในทางที่ไม่ถูกต้องเช่น
29:45พอไปโรงเรียนโรงเรียนก็อยากให้เด็กทำด้วย
29:46แพทเทิร์น 1 2 3 อ่าแต่พ่อแม่ก็จะรู้
29:50สึกว่าทำไมล่ะ 7 8 9 ที่ลูกทำมันก็
29:54ถูกแต่โรงเรียนเกำลังสอนกระบวนการเขาไม่
29:58ได้ไปเน้นที่ผลผลิตพะแม่ต้องเข้าใจด้วย
30:00ว่าผลผลิตที่ดีมันจะต้องออกมาจากกระบวน
30:03การที่ถูกต้องเพราะฉะนั้นการสปอยลูก
30:06ซัพพอร์ตลูกก็ต้องมีวิจารณญาณด้วยว่าโรง
30:09เรียนกำลังสอนอะไรอย่าไปเข้าข้างลูกจนลูก
30:12ไม่ได้ปรับตัวเองไปอยู่ร่วมกับคนอื่นมัน
30:14ยิ่งทำให้เจนแอลฟ่าอยู่ร่วมกับพวกเรายาก
30:17ขึ้นแล้วพวกเราก็ทำงานร่วมกับเจนแอลฟ่า
30:19ยากขึ้นเพราะฉะนั้นตัวของพ่อแม่จึงมีบท
30:23บาทสำคัญมากๆเลยที่จะทำให้พวกเขาอ่ะเติบ
30:26โตสุขภาพจิตที่ดีมันได้จากอะไรมันได้จาก
30:29การที่เจอปัญหาเจอปัญหาอยู่กับปัญหาให้
30:33ได้เจอปัญหาเจออุปสรรคอยู่กับมันสักพัก
30:37นึงแล้วทำใจอยู่กับมันได้ยอมรับมันได้
30:39แล้วจะแก้ปัญหาได้นี่เรียกว่าสุขภาพจิตดี
30:43ถูกมถ้าสุขภาพจิตไม่ดีคือปัญหาเกิดขึ้น
30:46อัซรถติดอัซรองเท้าหลุดอัซทุกอย่างอัซหมด
30:51เลยก็เครียดถูกมก็เป็นความไม่สบายใจถูกม
30:54งั้นการที่เนิเขาให้อยู่กับอุปสรรคปัญญหา
30:58หาโดยเด็กเนี่ยมันหาอุปสรรคปัญหายากไม่
31:00ได้หรอกมันก็ต้องในชีวิตประจำวันการกิน
31:03การนอนการอยู่การใส่รองเท้าการใส่เสื้อ
31:05ผ้าการไปโรงเรียนการเล่นของเล่นที่มี
31:08ปัญหาที่จะต้องวางแผนนั่นคือเขาเรียกว่า
31:12กระบวนการที่จะทำให้เขาได้มีทักษะนั้นพ่อ
31:14แม่ก็ต้องให้สิ่งนี้นั่นหมายความว่าเมื่อ
31:16คุณเทนนิให้เขาอยู่กับปัญหาแก้ปัญหาได้
31:19ด้วยตัวเองสุขภาพจิตเขาก็จะดีส่วนใน
31:21เรื่องของคุณธรรมจริยธรรมอันนี้เป็นสิ่ง
31:24ที่พ่อแม่ต้องสอนอะไรถูกอะไรไม่ถูกอะไรทำ
31:27ได้อะไรทำไม่ได้อะไรควรอะไรไม่
31:31[เพลง]
31:35ควรพี่ตั้งคำถามว่าเมื่อพ่อแม่บอกเขาว่า
31:38หน้าที่ของหนูคือมีความสุขแล้วเต้องเห็น
31:40ใจใครหรอคุณรู้ไหว่าตอนเเทรนการเลี้ยงรูก
31:44มันเปลี่ยนไปมากเลยคลอดลูกออกมาลูกยังไม่
31:48ได้ร้องลูกยังไม่ได้อะไรก็ไปดูแลนมถึงน้ำ
31:53ถึงลูกไม่เคยต้องจับขวดนมเพราะแม่จะจับ
31:57ให้ต่อให้ลูกจับได้แล้วแม่ก็จะจับให้แล้ว
32:00พอลูกจับไม่ถนัดก็จะไปซื้ออุปกรณ์เสริมมา
32:03ให้ให้มันจับ่ายขึ้นหรือบางคนก็เอาผ้ามา
32:06เหมือนเด็กพิการเลยอ่ะมาทำอะไรก็ได้ให้
32:09มันสที่ลูกอ่ะสามารถจับได้แล้วใช่แล้ว
32:11สำคัญมากถ้าเด็กสามารถจับขวดนมได้เองคือ
32:13พัฒนาการที่เราต้องการคือสิ่งที่เรา
32:16ต้องการแล้วเราต้องการให้มันยากเพื่อให้
32:18เขา Survival การที่ขวดนมอยู่ตรงเนี้ย
32:21แล้วมันตกเต้อง Survival กันดึงขึ้นมา
32:23แล้วดูให้เอยู่รอดให้เขาอยู่รอดแต่เราเอา
32:25ระบบนี้ออกหมดเลยออืแล้วคำถามก็คือแล้ว
32:29ยังไงอ่ะแล้วมันจะไปสู่จุดเป้าหมายนั้น
32:32ยังไงเขาจะเห็นใจใครในเมื่อเขาถูกเป็น
32:34ศูนย์กลางของการดูแลของความรักทุกคนปรับ
32:38ตัวเองเข้าไปหาเขาค่ะพ่อแม่สมัยใหม่นะ
32:41เวลาป้อนถ้านึกถึงภาพเรากินข้าวสมัยก่อน
32:44เราอาจจะต้องกินพร้อมพ่อแม่เราหรือหลัง
32:46จากพ่อแม่เราใช่ๆเด็กสมัยนี้กินก่อนอ่า
32:49พ่อแม่จะให้กินให้เสร็จก่อนกินให้เศษแล้ว
32:52ก็บางทีกินของเหลือลูกอก็จริงค่ะรอจน
32:55อาหารเย็นแล้วก็จะมาโวยวายว่าตั้งแต่มี
32:57ลูกไม่เคยเคยกินอาหารอร่อยเลยแล้วใครทำ
32:59ให้มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่มีลูกไม่เคยได้
33:01กินข้าวร้อนๆเลยมันต้องเสิร์ฟเก่อนเป็น
33:04อันดับ 1 ตลอดเวลาเราทำไงแล้วเราจะเอา
33:07ความเห็นใจจากใครอ่ะมันเคยมีเด็กคนนึงพูด
33:11กับพี่เลยว่าพ่อแม่ไม่เคยสอนเเลยแล้วมา
33:14อยากได้สิ่งนี้แล้วเขาจะทำให้ได้ยังไง
33:17เพราะเขาได้อยู่ตลอดเขาก็ให้ไม่เป็นไง
33:20เพราะฉะนั้นถ้าคุณอยากจะให้เขาเห็นอกเห็น
33:23ใจคุณต้องมีโอกาสให้เขาได้เห็นใจคุณนั้น
33:25แปลว่าคุณต้องลำบากแล้วคุณก็ต้องปล่อยให้
33:28เาลำบากแล้วลำบากไปด้วยกันมันจะได้เห็นใจ
33:30กันถ้าคนนึงอย่างคนนึงอยู่สุขสบายแล้วเรา
33:33ลำบากเราก็จะรู้สึกว่าคนนี้ไม่มีวันเข้า
33:35ใจเถูกมยอ่ะไม่มีทางเข้าใจเราได้เลยว่า
33:38เราลำบากยังไงงมันต้องลำบากด้วยกันกิน
33:41ข้าวพร้อมกันมีของแชริ่งเท่าๆกันแบ่งปัน
33:46กันลำบากด้วยกันเดินเนี่ยพ่อแม่นะเวลาฝน
33:49ตกสิ่งที่พ่อแม่จะทำก็คืออุ้มลูกไม่อยาก
33:52ให้ลูกเปียกฝนมันก็ได้เดินขาลุยเปียกไป
33:55ด้วยกันเพื่อจะได้รู้ว่าแม่ก็เปียกลูกก็
33:57เปียกเปออเปียกมันเป็นอย่างงี้แม่ก็เปียก
33:59อย่างงี้เหมือนกันความเห็นใจมันจะเกิดจาก
34:01อะไรอ่ะถ้าไม่ได้มีประสบการณ์ร่วมกันหรือ
34:03ถ้าไม่เคยเจอความลำบากค่ะลูกหิวเราให้เ้า
34:07กินจนอิ่มแล้วเขาก็ไม่รู้ว่าเราอดอยากแต่
34:11ถ้าเรากินอยู่ด้วยกันมีของแค่ชิ้นเดียว
34:13แบ่งกันเขาก็จะเห็นเลยว่าอุ๊ยมันน้อยเนาะ
34:16มันไม่พอเนาะมันต้องแบ่งกันเนาะมันลำบาก
34:18จังเลยเนาะน่าสงสารจังเลยเนาะชีวิตพวกเรา
34:212 คนเก็จะเห็นอกเห็นใจขึ้นมาทันทีถูก
34:24ต้องออมันเริ่มจากตรงนี้ฟังดูเป็นเรื่อง
34:27เล็กๆมากาสหนุนึกไม่ถึงเลยว่าิ่มตรงนี้
34:30เยอะมากที่มันจะเกิดขึ้นในบ้านแล้วเรามอง
34:32ข้ามมันการเลี้ยงเด็กให้มันเติบโตมาเป็น
34:35คนที่เก่งดีแล้วมีความสุขได้ด้วยตัวเอง
34:37มันมีดีเทลที่เยอะมากมันจะมีคำพูดที่บอก
34:40ว่าลูกฉันเป็นคนดีก็เลยมีคำถามว่าจริงๆ
34:43แล้วพ่อแม่ลึกๆอาจจะรู้หรือบางคนอาจจะไม่
34:47รู้อาจารย์คิดว่ามันมันเกิดจากอะไรเรา
34:50เนี่ยเลี้ยงเขมาทั้งชีวิตเนาะเราต้องรู้
34:53จักเขาดีที่สุดลูกเราดีลูกเราไม่ดีลูกเรา
34:56มีข้อดีข้อเสียอะไรเรารู้จักหมดแหละแต่
34:58การที่พ่อแม่เวลามีปัญหาแล้วพ่อแม่บอกลูก
35:01ฉันดีมันก็คือการเข้าข้างออกไปปกป้องแต่
35:03จริงๆไม่ได้เข้าข้างลูกเข้าข้างตัวเองไง
35:06ก็ฉันเลี้ยงมาไงนี่คือผลประกอบการของฉัน
35:09มันคือการเข้าข้างตัวเองว่าฉันฉันไม่ได้
35:12ลูกลูกฉันไม่ได้เป็นอย่างงั้นฉันเลี้ยงมา
35:14ดีฉันเลี้ยงมาดีคือการเข้าข้างซัพพอร์ต
35:16ตัวเองบางทีเราฟังแล้วเรารู้สึกเหมือนเข
35:18ข้างเเข้าข้างลูกเขานะแต่ไม่ใช่มันก็คือ
35:20Reference ถึงตัวเขาเากำลังปฏิเสธปัญหา
35:23ว่าเขาทำมาผิดหรือเขากำลังสร้างปัญหาอยู่
35:26แล้วถ้าเราสังเกตเห็นนะมันก็จะมีอย่าง
35:28เงี้ยเข้าข้างเข้าข้างเข้าข้างบ่อยด้วย
35:31กันไม่ยอมรับกับปัญหาที่แท้จริงแล้วถาม
35:33ว่าแม่รู้มยพ่อรู้มว่าลูกเป็นคนไม่ดีรู้
35:36อยู่แล้วแต่ยอมรับไม่ได้กับผลประกอบการ
35:39ที่เกิดขึ้นยอมรับไม่ได้กับปัญหาที่เกิด
35:41ขึ้นเลือกที่จะบอกว่าฉันทำดีที่สุดแล้ว
35:45ลูกฉันเป็นคนดีที่สุดแล้วแต่ผลใครๆก็รู้
35:48สังคมก็รู้และตัวเขาเองก็รู้แต่มันสบายใจ
35:51กว่าที่จะพูดขึ้นมามันเป็นเขาเรียกว่าถ้า
35:53ทางจิตวิทยาเขาเรียกว่า defend mechanism
35:56หรือกลไกป้องกันตัวเองที่ทำให้ตัวเองผลัก
35:59เอาไว้ที่คนอื่นลูกฉันไม่ผิดคนอื่นผิดคือ
36:02การโทษคนอื่นก็นำความสบายใจมาให้ตัวเอง
36:04แต่มันไม่ใช่ความ
36:09จริงอืเอาจริงๆถ้าคุณมีความรู้แล้วก็ฝึก
36:13ทักษะวิธีที่พี่บอกอ่ะมันยากตอนเริ่มต้น
36:16มันยากขวบปีแรกแต่หลังจากนั้นสบายมากเลย
36:20เาฉลาดด้วย 1 2 เรารับมือกับเขาเป็นแล้ว
36:25เอีกสามารถเรียนรู้ได้แล้วเส
36:28ไปในทิทางที่เราตั้งเป้าหมายไว้ได้ดีเด็ก
36:31เรียนรู้ได้เร็วมากเด็กที่เลี้ยงเลดูด้วย
36:34กระบวนการแบบนี้แนวคิดแบบนี้ค่ะตอนนี้ผล
36:37ประกอบการคือทุกคนแบบรู้สึกปินกับลูกลูก
36:42ง่ายไปที่ไหนก็มีคนถามเขว่าเลี้ยงอะไยัง
36:45ไงเลี้ยงยังไงทำไมน้องง่ายจังทำไมน้องไม่
36:47โวยวายทำไมน้องนั่งอยู่กับที่ทำไมน้องกิน
36:49ข้าวได้เองทำไมน้องเข้าไปคุยกับคนอื่น
36:52ทำไมน้องฉลาดทำไมน้องอยู่ร่วมได้พ่อแม่งง
36:56มากว่าสิ่งเหล่านี้แบบทำไมเด็กทำได้มันทำ
36:58ไม่ได้เองนะมนุษย์ไม่ใช่สัตว์แต่มนุษย์
37:01เนี่ยเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องอาศัย
37:03วิวัฒนาการต้องสอนต้องสั่งสอนต้องใส่การ
37:07เรียนรู้เข้าไปแล้วจะฉลาดยิ่งกว่าสัตว์
37:09อีกบางทีพ่อแม่มีความคาดหวังว่าอยากจะ
37:12เลี้ยงลูกให้ดีเพอเฟคหรือว่าเป็นไปตาม
37:14ตำราหรือที่อาจารย์บอกมาทั้งหมดอ่ะแต่ใน
37:16เวลาที่มันกำลังทำอยู่มันทำไม่ได้มันเกิด
37:20ความผิดพลาดมันเกิดความโมโหขึ้นมันเกิด
37:22ความไม่ได้ตามแผนที่เราอยากจะให้มันเป็น
37:25อาจารย์จะบอกกับพ่อแม่เหล่านั้นยไงอ่ามัน
37:28ก็ขึ้นอยู่กับการวางความคาดหวังถ้าเราวาง
37:31คความคาดหวังไว้เป็นเราจะไม่ผิดหวังมาก
37:35หรอกถเราก็อยากเลี้ยงลูกให้ดีอ่ะเราเรามี
37:38mindset ว่าอยากเลี้ยงลูกให้ดีได้แต่เรา
37:40อย่าลืมว่าเราก็เติบโตขึ้นพร้อมลูกหมาย
37:43ความว่าเมื่อเขา 1 ขวบเราก็เพิ่งเป็นพ่อ
37:45แม่ 1 ปีเราถ้าถ้าเราคาดหวังเหล่านั้น
37:49เท่ากับว่าเราทำร้ายลูกและตัวเองด้วยถูกม
37:52ว่าคุณยังไม่เก่งหรอกคุณทำงานมา 1 ปีคุณ
37:54จะเก่งได้ไงในสิ่งใหม่ที่คุณไม่ได้เป็น
37:57มืออาชีพอ่ะคุณต้องลดความคาดหวังลงแต่
37:59เป้าหมายไกลตั้งได้นะลูกฉันจะต้องเป็นคน
38:02ดีลูกฉันจะต้องเป็นคนเก่งลูกฉันต้องมี
38:05ความสุขได้ด้วยตัวเองนั่นแหละคือต้องตั้ง
38:07แต่ว่า How to ที่จะไปเรียนรู้ไปด้วยกัน
38:09กับลูกแล้วคาดหวังเป็นสเต็ปไงหมายความว่า
38:12วันนี้ลูกทำสิ่งนี้ได้พรุ่งนี้ลูกยังทำ
38:15สิ่งนี้ได้อยู่ก็แปลว่าลูกเก่งถูกมแล้ว
38:18ถ้าลูกทำได้มากกว่าเดิมก็เป็นสิ่งที่ดี
38:20แต่้าลูกถอยหลังไปงั้นเป็นหน้าที่ของเรา
38:22ที่อ้าได้เวลาที่แม่จะช่วยลูกแล้วอืมันก็
38:26จะไม่ต้องไปหวังอะไรที่มันเป็นไปไม่ได้ไง
38:29ค่ะแล้วก็สนับสนุนเหมือนเหมือนเรามีงาน
38:31แหละเราต้องตั้งเป้าระยะสั้นกับระยะยาว
38:33ถูกมยเพราะฉะนั้นเราก็ทำระยะสั้นๆเพื่อไป
38:37ตอบโจทย์เป้าหมายระยะยาวมันก็จะทำได้แต่
38:39อยากกดดันตัวเองมากไปสิ่งนึงที่พี่กังวล
38:42ก็คือพ่อแม่ full time อืคือการลาออกจาก
38:45งานมาในสิ่งที่เราเรียนหนังสือมาเราบาก
38:48บั่นเราพยายามเราไปเป็นแอร์มาเราไปเป็น
38:51ผู้บริหารมาคุณรู้มยว่าสิ่งที่ประสบความ
38:53สำเร็จยากที่สุดไม่ว่าคุณจะประสบความ
38:56สำเร็จอะไรบนโลกนี้คือการเป็นพ่อแม่ข้อดี
38:59ข้อนึงของความเป็นแม่ลูกพ่อลูกคือถ้าพ่อ
39:04แม่เปลี่ยนแปลงถ้าแก้ที่พ่อแม่มันจะไป
39:07เปลี่ยนที่ลูกอย่างรวดเร็วไม่ว่าคุณจะ
39:10เป็นลูกคุณจะเป็นวัยรุ่นก็ตามนี่มันเป็น
39:12ความพิเศษมากๆเลยวรุ่นก็เปลี่ยนได้หรอคะ
39:14จารเปลี่ยนได้ถ้าคุณเปลี่ยนก่อนแต่คุณ
39:16ต้องเปลี่ยนก่อนนะถ้าคุณคิดว่าปัญหามัน
39:18อยู่ที่ลูกมันจะแก้ไม่ได้แต่ตราบใดที่คุณ
39:22คิดว่าปัญหามันอยู่ที่เรานี่แหละแล้วเรา
39:24เปลี่ยนแล้วลูกจะเปลี่ยนเลยมหัศจรรย์มากอ
39:27อแต่งั้นปัญหาก็คือคุณต้องไปหาทางเปลี่ยน
39:30ไงคุณต้องไปวิเคราะห์ก่อนว่าระหว่างคุณ
39:32และลูกมันคืออะไรล่ะมันคือการเรียนรู้แบบ
39:35ไหนมีปัญหาแบบไหนแล้วเราก็ไปแก้ตัวเองแก้
39:38ไขตัวเองพอเราแก้ไขตัวเองเด็กก็จะช็อติ
39:41นิดนึงว่าแม่เป็นอะไรจากนั้นเขาก็จะให้
39:43โอกาสเราแล้วก็แก้ไขได้ในในเวลาที่ไม่ได้
39:47ไม่ได้ยาวนั้นให้กำลังใจว่าการเกิดปัญหา
39:50ค่ะถ้าเรามองว่าอย่างกรุงเทพฯมีรถติดถูกม
39:54ทองหล่ออย่าเงี้ยหรือสีลมในวันธรรมดารถ
39:57ติดมากเลยคุณเข้าไปคุณรู้สึกว่ารถติดรู้
40:00สึกว่ามันคือปัญหาถูกปแต่จริงๆแท้จริง
40:03แล้วรถติดตรงนั้นไม่ใช่ปัญหาถ้าคุณไม่
40:04เข้าไปอ๋อปัญหาคือคุณอ่ะเข้าไปอยู่ใน
40:08ปัญหาเข้าไปเพราะฉะนั้นคุณมองใหม่ว่าเออ
40:10ลูกที่เป็นอย่างเงี้ยเพราะเราเพราะเราคือ
40:12ปัญหาเพราะเรายังทำไม่ถูกเพราะเรายังไม่
40:14รู้เราก็แค่ออกมาแล้ววิเคราะห์ปัญหาใหม่
40:18แล้วเปลี่ยนตัวเองใหม่มันก็จะแก้ปัญหาได้
40:20แต่อย่าไปปัดปัญหาว่าลูกแหละเป็นปัญหาพี่
40:24บอกเลยถ้า Minds ว่าลูกคือปัญหาชาตินี้ก็
40:26แก้ไม่ไม่ได้เพราะเด็กเขาไม่รู้สึกว่าเมี
40:29ปัญหาไงโดยเฉพาะวัยรุ่นออ่ะปกติเวลาเคลด
40:32วัยรุ่นพ่อแม่ก็อยากจะอุ้มลูกมาหาหมอถูกม
40:35แต่เด็กจะไม่มานะไม่มาเด็กไม่มาแต่แปลก
40:38มากที่พี่รักษาโดยไม่ต้องเอาเด็กมาเลย
40:41รักษาที่แม่พ่อแม่อแก้พ่อแม่นี่แหละแล้ว
40:43เขาก็ไปทำที่บ้านแล้วก็พอเขาดีขึ้นพ่อแม่
40:46ดีขึ้นเด็กรับรู้ได้ว่าพ่อแม่เปลี่ยนเด็ก
40:48ก็พร้อมจะกลับเข้ามาสู่เราอ่ะพอเขาความ
40:51สัมพันธ์กลับเข้ามานี้จะง่ายขึ้นการจะ
40:54เลี้ยงลูก 1 คนมันอาศัยแค่ความรู้มากๆไม่
40:56ได้เพราะตอนนี้บนโชลค่ะแพตฟอร์มโซลมี
41:00เนี่ยมีความรู้เรื่องการเลี้ยงลูกเต็มหมด
41:02เลยแต่มันไม่ไปด้วยกันเลยถ้าสังเกตดีๆมัน
41:05แบคนนี้แบบนี้คนนี้แบบนั้นคือถ้าเป็นแม่
41:08จะรู้เลยว่าหัวจะปวดไม่รู้จะเชื่อใครเออ
41:12เพราะฉะนั้นมันยาก
41:14เนาะเียเราก็ต้องรู้ว่าจุดที่เราจะเลือก
41:17อ่ะค่ะถ้าถ้าพี่แนะนำเลยพี่ก็แนะนำว่าคุณ
41:20ต้อง 1 เลยนะต้องเลือกจากผู้เชี่ยวชาญที่
41:22เขามีประสบการณ์ประสบการณ์ในการทำงานที่
41:26ผ่านเด็กมาเยอะๆ
41:29อั้งประการแลความรู้แล้วรู้ได้ไผู้เยา
41:33นั้นมีความรู้คือถามสิถามแล้วดูคำตอบของ
41:37เขาไม่ใช่เชื่อคำตอบของเขาดูก่อนว่าเขา
41:39ตอบมามีหลักการแห่งเหตุผลไหถ้าลูกเรามี
41:42ปัญหาแนวทางในการแก้ไขปัญหาคืออะไร make
41:45sense ไหมแล้วก็ถ้าไม่ชัวร์ก็คอนเฟิร์ม
41:48ด้วยท่านที่ 2 ท่านที่ 3 อย่าเพิ่งเชื่อ
41:51เพราะตอนนี้ทุกคนเป็นกูรูหมดเลยค่ะอนั้น
41:53พ่อแม่ 1 เลยความรับผิดชอบคือหาความรู้
41:56ที่ถูกต้อง 2 ฝึกทักษะไอ้ตัวเนี้ยสำคัญ
41:59มากเพราะว่าต่อให้มีความรู้ท่วมหัวก็เอา
42:02ตัวไม่รอดนะการที่จะบอกว่าเรารักลูกแสดง
42:04ออกมาให้เขารู้สึกกับให้เขารู้ไม่เหมือน
42:08กันเราพูดว่าแม่รักลูกเรู้ถูกมแต่ทำให้
42:10เขารู้สึกอีกแบบนึงั้นทักษะพวกเนี้ยเป็น
42:14สิ่งที่เราต้อง
42:16[เพลง]
42:26สร้าง y

About this transcript

This page contains the full transcript of สุข Plus : อ.เกลล์ อลิสา รัญเสวะ | สุขแบบไหนที่ใช่ของเด็ก by SPACEBAR, generated from the public captions YouTube serves with the video. The transcript has 1,074 words across 893 segments, with the original timestamps preserved so you can click any line to jump to that moment in the embedded player.

What you can do with it

Use the transcript to take notes, quote the speaker, build a study guide, generate a summary with ChatGPT or Claude via the YouTube Summary tool, or export it as a timed subtitle file with YouTube to SRT. You can also re-open it in the transcriber to choose a caption track available on the video.

Free YouTube transcript tool

YouTube2Text is a free YouTube transcript generator — no signup, no daily limit. Paste any YouTube link and get the full transcript instantly, with timestamps, click-to-jump, caption language selection, AI prompts for ChatGPT, Claude, and Gemini, and exports to TXT, SRT, VTT, or Markdown.