ไล่ตามความสำเร็จมาทั้งชีวิต สุดท้ายกลับว่างเปล่า จุดเจ็บของ กระทิง พูนผล | Pain Point EP.17 — Transcript

Full transcript

1. 0:00สวัสดีครับผมเบลจิรเดชโอภาสพันวงศ์นะครับ
2. 0:02บรรณาธิการบริหารแคปิตอลนะครับเป็นโฮสต
3. 0:04ของรายการ PP point แผลประกอบการนะครับ
4. 0:08หลังจากที่พวกเราทำรายการกันมาจนถึงจุด
5. 0:10นึงครับเราคิดว่าพวกเราอยากทำกิจกรรมสนุก
6. 0:12ๆที่เปิดโอกาสให้ผู้ฟังครับได้มาร่วมแลก
7. 0:16เปลี่ยนจุดเจ็บกันโดยพวกเราตั้งชื่องาน
8. 0:18นี้กันเอาไว้ว่าเพนฟน[เพลง]
9. 0:21แผลประกอบกันนะครับเราเชื่อว่าจุดเจ็บของ
10. 0:24แต่ละท่านบาดแผลของแต่ละท่านเมื่อมันได้
11. 0:26มาประกอบกันมันน่าจะเกิดเป็นภาพบางอย่าง
12. 0:30ที่มีความหมายแล้วก็น่าจะมีประโยชน์กับ
13. 0:33[เพลง]ผู้ที่มาร่วมงานนะครับโดยงานนี้ก็
14. 0:36จะมีทั้งการพูดคุยกับแขกรับเชิญสุดพิเศษ
15. 0:38แล้วก็จะเปิดโอกาสให้ทุกท่านที่มางานครับ
16. 0:42ได้แชร์จุดเจ็บของตัวเองแล้วก็แบ่งปัน
17. 0:45วิธีแก้ทางออกวิธีเยียวยาจุดเจ็บที่ค้นพบ
18. 0:49นะครับภายในงานก็มีของแถมสุดพิเศษนะครับ
19. 0:53ที่ขออุบไว้ก่อนแต่ว่าทีมงานได้เตรียมเอา
20. 0:56ไว้แล้วผมยืนยันว่ามันน่ารักมากๆนะครับ
21. 0:59แล้วก็ทุกท่านที่มาก็จะได้ทำความรู้จัก
22. 1:02กันด้วยนะครับก็ขอเรียนเชิญโดยงานจะจัด
23. 1:05กันวันที่ 21 พฤศจิกายนนะครับตั้งแต่เวลา
24. 1:0913:00 น.จนถึง 16:00 น.นะครับสำหรับใคร
25. 1:12ที่สนใจกิจกรรมpนfนแผลประกอบกันนะครับก็
26. 1:15สามารถติดตามวิธีการซื้อตั๋วรายละเอียด
27. 1:19ต่างๆได้ทางเพจของ Capital นะครับซึ่งก็
28. 1:21คือ Capitalread.co CEO นะครับก็ฝากติด
29. 1:24ตามและหวังว่าจะได้พบกันนะครับขอบคุณครับ
30. 1:28พี่กระทิงเหมือนก็เคยบอกว่าพี่กระทิงไม่
31. 1:31ได้ไลฟ์ด้วยแรงบันดาลใจแรงบันดาลใจมีวัน
32. 1:33หมดอายุชีวิตพี่กระทิงมันขับเคลื่อนด้วย
33. 1:36อะไร
34. 1:36>> พี่ว่าสุดท้ายมันร้ายด้วยเอ่อ Vision กับ
35. 1:38impพactนะครับสมัยเด็กๆคุณพ่อพี่เนี่ยคือ
36. 1:41แบบปีนึงเกลับบ้านน่ะปีละ 2 ครั้งเงี้ย
37. 1:43ครับเ้าทำงานพัฒนาที่ดินกันดารขนาดที่ว่า
38. 1:46คือเอาหมาไปเลี้ยงอ่ะสุดท้ายหมาโดนเสือ
39. 1:48กินน่ะครั้งแรกที่พี่ไปเลยก็แบบพ่อพาไป
40. 1:50อย่างเงี้ยเนาะนะครับพ่ออยากให้ทิ้งอ่ะไป
41. 1:52เห็นนะว่าพ่อทำอะไรพ่อเล่าแบบวิชั่นเลย
42. 1:55เนี่ยทิ้งเดี๋คอยดูนะเดี๋ยวพ่อจะสร้าง
43. 1:57อ่างเก็บน้ำพ่อจะสร้างระบบชนประธานแล้ว
44. 1:59เดี๋ยวคอยดูนะพ่อจะสร้างโรงเรียนพ่อจะทำ
45. 2:02ให้เขาเนี่ยสามารถอยู่ได้เลี้ยงชีพตัวเอง
46. 2:05ได้ 3-4 ปีอ่ะนะครับนะมันเป็นจริงเว้ยตอน
47. 2:09พ่อพี่เสียชีวิตเนี่ยเขามีสมุดเล่มนึงอ่ะ
48. 2:12ฮะแกเขียนอันนึงเป็นความภูมิใจของแกบอก
49. 2:15ว่าเฮ้ยคือสร้างเป็นชุมชนที่มี 5,000
50. 2:18ครัวเรือนน่ะที่แกเปลี่ยนแปลงชีวิตมันคือ
51. 2:21แบบสมุดที่เป็นความภูมิใจของแกคือแกอยาก
52. 2:23ให้เราอ่านนะแล้วพี่ก็เฮก็ยังเก็บไว้ก็
53. 2:26คือส่วนของพ่อนะฮะก็คือแบบฉีกไว้จากสมุด
54. 2:29ของพ่อนะครับก็เก็บไว้ในกระเป๋า
55. 2:30>> เก็บไว้ในกระเป๋าตลอดเป็นตัวเตือนแล้วก็
56. 2:32ในนั้นของพ่อก็เขียนแบบอันนี้เอาข่าวพี่
57. 2:36ที่พี่ไปทำงาน Google กับที่พี่ไปทำงาน
58. 2:37ธนาคารกสิกรไทยจัดเก็บไว้เป็นความภูมิใจ
59. 2:40พี่ก็น้ำตาไหลเนี่ยพ่อจะเขียนไว้เนี่ยคือ
60. 2:43แบบให้พี่อ่ะเนี่ยคนเดียวเลยมีใจซื่อ
61. 2:45สัตย์แน่วแน่มั่นคงดูถูกหินผาไม่กลัว
62. 2:48ปัญหาอุปสรรคกล้าพุ่งชนตลอดเวลารักษาความ
63. 2:52ดีดั่งเกลือรักษาความเค็มขอให้ทิงมีความ
64. 2:54สุขสุขภาพแข็งแรงจิตผ่องแผ้วทุกเวลาอายุ
65. 2:57มั่นขวัญยืนนี่คือ final message ที่พ่อ
66. 3:00พี่[เสียงสูดหายใจ]มีให้คือพี่ถึงบอกว่า
67. 3:01เนี่ยคือสิ่งที่มันไดฟพี่อ่ะ
68. 3:03>> คนอาจจะชวนคุยเรื่องการทำงานที่ Google
69. 3:05เยอะแล้วแต่ผมสนใจเรื่องชีวิตของมนุษย์คน
70. 3:08นึงอ่ะจริงๆแล้วเมื่อคนนึงอ่ะพี่มันไปถึง
71. 3:10จุดสูงสุดแบบนั้นแล้วอ่ะมันมีความสุขจริง
72. 3:12มั้ยพี่
73. 3:13>> ตอนนั้นเที่เป็นประธานนะครับมันคือขึ้น
74. 3:16ถึงจุดสูงสุดเว้ยแต่ว่ามันคือแบบสัมผัส
75. 3:18ชัด[เพลง]เจนน่ะมันคือ emptiness of
76. 3:20success เซาดีมากน่าจะต้องสร้างห้อง
77. 3:23ใหม่แบบเก็บรางวัลอย่างเดียว
78. 3:24>> รางวัลเต็มไปหมด
79. 3:25>> ทุกอย่างดีหมดเงี้ยแต่มันเป็นความสำเร็จ
80. 3:27ที่โคตรว่างเปล่าเลยตอนนี้พี่ยังรู้สึก
81. 3:29เสียใจเลยลูกน้องพี่ฮะลูกเขาเสียชีวิตจาก
82. 3:32โควิดเด็กอายุ 4 ขวบแล้ววันรุ่งขึ้นเขา
83. 3:35ยังลุกขึ้นมาทำงานอยู่เลยแล้วพี่ก็รู้ตัว
84. 3:37ทันทีตอนนั้นว่าพี่สร้างองค์กรที่ผิดพี่
85. 3:40ไดฟจนแบบโอโหคือแบบสุดท้ายอ่ะคือแบบ
86. 3:43มันไม่ใช่ success ที่พี่ define ตอนพี่
87. 3:46มาจอย KBTG ใหม่ๆแม่พี่ที่ไม่เคยร้องไห้
88. 3:49มาก่อนในชีวิตโทรมาแล้วร้องไห้ทิ้งๆทำใจ
89. 3:53ดีๆไว้นะพ่อเสียแล้วอย่าเงี้ยแล้วพี่ก็
90. 3:55แบบตัดสินใจว่าแบบตอนคุณพ่อเสียชีวิตเรา
91. 3:58ก็ไม่ได้ไปงานศพคุณพ่อเราเลือกงานทั้งๆ
92. 4:00ที่เราจะควรจะเลือกครอบครัวและเลือกคุณ
93. 4:03พ่อ
94. 4:03>> พี่ตัดสินใจทำงานจนเสร็จคือโดนคุณปั้นน่ะ
95. 4:06ท่านด่าเลยว่ามึงจะอยู่ทำไมเป็นครั้งแรก
96. 4:09เลยนะที่ท่านพูดมึงกูกับพี่อ่ะเพราะท่าน
97. 4:11โมโหมากว่าแบบพี่เลือกงานแทนที่จะเลือก
98. 4:13ครอบครัว
99. 4:14>> แล้วพี่ตัดสินใจผิดแล้วพี่ก็รู้แล้วว่า
100. 4:16มองย้อนกลับไปมันผิดจริงๆเว้ยสุดท้ายมัน
101. 4:19ไม่มีสิ่งใด
102. 4:20คุ้มค่ากว่าการที่คุณทิ้งสิ่งเหล่านี้
103. 4:22หรอกพี่คิดว่าหลายคนน่ะอาจจะไม่ได้
104. 4:24ตระหนักถึงสิ่งนี้ว่าบางครั้งเนี่ย
105. 4:27success ที่ถ้าคุณไปถึงคุณกลับ empty
106. 4:30you feel the emptiness that's a
107. 4:32failure นั่นแหละคือคุณทำ
108. 4:35ทั้งชีวิตทุ่มชีวิตไปสู่เส้นทางแห่งความ
109. 4:37สำเร็จจนกระทั่งคุณค้นพบว่าไอ้ห่าความ
110. 4:39สำเร็จนั้นเส้นชัยนั้นคือความล้มเหลว
111. 4:42ครั้งใหญ่ที่สุดของชีวิต
112. 4:43>> ครับ
113. 4:46>> Capitalism Better business for good
114. 4:52PP point [เพลง]แพ้ประกอบการเพราะจุด
115. 4:55เจ็บไม่ใช่จุดจบ
116. 4:58สวัสดีครับผมเบลจิรเดชโอภาพันศ์นะครับ
117. 5:02บรรณาธิการบริหารแคปิตอลนะครับขอต้อนรับ
118. 5:05เข้าสู่รายการ PP point แผลประกอบการ
119. 5:08เพราะจุดเจ็บไม่ใช่จุดจบนะครับรายการที่
120. 5:10ตั้งใจชวนเหล่าผู้ประกอบการผู้บริหารคนทำ
121. 5:13งานมาแชร์จุดเจ็บหรือความผิดพลาดในชีวิต
122. 5:17ที่ผ่านมาเพราะเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้มัน
123. 5:19น่าจะมีคุณค่ากับผู้ฟังนะครับและวันนี้
124. 5:22ครับเป็นเกียรติกับผมและรายการมากๆครับ
125. 5:25วันนี้ผมอยู่กับพี่กระทิงเรืองโรจนพูนผล
126. 5:28นะครับสวัสดีสวัสดีพี่กระทิงครับก่อนเข้า
127. 5:31รายการผมบอกพี่กระทิงไปว่าจริงๆแล้วผมเจอ
128. 5:35พี่กระทิงครั้งแรกตั้งแต่ฝึกงานเลยนะตอน
129. 5:37นั้นพี่กระทิงไปทำงานอยู่ที่ Google ซึ่ง
130. 5:40หลายๆคนน่าจะจำบทบาทของพี่กระทิงในบทบาท
131. 5:43นี้ได้แม่นเพราะว่าตอนนั้นน่าจะมีคนไทย
132. 5:47ไม่กี่คนมั้ครับที่ได้ไปถึงซิลิกอน
133. 5:50วอลเลย์
134. 5:50>> ใช่
135. 5:51>> แล้วก็หลังจากนั้นก็ได้มีโอกาสตามข่าวพี่
136. 5:53กระทิงพี่กทิงก็กลับมาที่ไทยเราก็มีหลาย
137. 5:56บทบาทเลยเนอเป็นนักลงทุนใช่มั้ครับในกอง
138. 5:58ทุนต่างๆมากมายหลากหลายหมวดธุรกิจStartอ
139. 6:01ต่างๆแล้วก็พี่กระทิงเป็นหนึ่งในผู้
140. 6:04บริหารระดับสูงแล้วก็เป็นเอ่อผู้ก่อตั้ง
141. 6:08House หรือ House of Wisdom ร่วมกับ
142. 6:10พี่โจ้
143. 6:11>> ธนาซึ่งเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่ผมมีโอกาส
144. 6:14ได้เจอพี่กระทิงบ่อยขึ้นบ่อยขึ้นเวลามี
145. 6:16เอ่อจัดงานเสวนหน้าอะไรต่างๆผมก็ไปฟัง
146. 6:19หรืออะไรต่างๆและล่าสุดครับมันเป็นเหตุผล
147. 6:22สำคัญที่วันนี้ผมชวนพี่กระทิงมาคุยก็คือ
148. 6:26พี่กระทิงออกหนังสือเล่มใหม่ครับชื่อว่า
149. 6:29Unbitable บนปกหนังสือพี่กระทิงเขียนไว้
150. 6:32ว่าต่อให้โลกโหดร้ายแค่ไหนฉันจะไม่พ่าย
151. 6:35แพ้ซึ่งผมคิดว่ามันโคตรตรงกับคอนเซปตของ
152. 6:39รายการเลยไม่มีหนังสือเล่มไหนจะคอนเซปต
153. 6:42ตรงรายการกว่านี้แล้วมันพูดถึงเรื่อง
154. 6:44>> ความผิดพลาดความล้มเหลวความไพ่แพ้แต่ฉัน
155. 6:47ไม่ยอมนะเรียนรู้อะไรบางอย่างจากมันแล้ว
156. 6:50ก้าวไปต่างๆวันนี้ก็เลยเป็นที่มาที่อยาก
157. 6:52ชวนพี่กระทิงมาคุยก่อนอื่นคำถามแรกครับ
158. 6:54พี่กระทิงง่ายๆเลยครับ
159. 6:56>> ทำไมอยู่ดีๆครับพี่กระทิงซึ่งใครๆก็ต่าง
160. 6:59รู้ว่าเวลามีค่ามากๆทุกนาทีแบบโอ้โหเต็ม
161. 7:03ไปด้วยงานทำไมอยู่ดีลุกขึ้นมาเขียน
162. 7:04หนังสือที่ว่าด้วยเรื่องฉันจะไม่พ่ายแพ้
163. 7:07>> ครับก็จริงๆคือเอ่ออันดับแรกเนี่ยคือ
164. 7:09หนังสือเล่มที่แล้วที่ออกไปใช่มั้ฮะมัน
165. 7:11ชื่อ Move Heaven and Earth เนาะนะ
166. 7:13ครับมันคือแบบว่าโอ้โหแบบเขย่าพลิกฟ้า
167. 7:15พลิกแผ่นดินเป็นตีมชีวิตของพี่พี่มาโดย
168. 7:17ตลอดเนาะแล้วทุกคนก็จะถามว่าแบบเฮ้ยคือทำ
169. 7:19ยังไงเนี่ยถึงจะมีวินัยเหมือนพี่กระทิงทำ
170. 7:22ยังไงถึงจะแบบโอ้โหแบบขวิดทะลุทุกปัญหา
171. 7:24แบบโอ้โหใจสู้แล้วแบบมีเพื่อนชื่อวินัย
172. 7:27นามสกุลใจสู้ตื่น 4:00 น.ตื่น 5:00 น.
173. 7:30เงี้ยคือ how to คืออะไรนะฮะแล้วคนก็ถาม
174. 7:32บ่อยๆพี่ก็มานั่งคิดตกผลึกแต่มันก็ได้
175. 7:34เวลาเก็บไว้นะครับแล้วทาที่เสร็จปุ๊บอีก
176. 7:36อันนึงเนี่ยคือแบบช่วงหลังๆเนี่ยฮะมัน
177. 7:39เริ่มตกผลึกทางความคิดมากขึ้นแล้วก็ถัดมา
178. 7:41ปุ๊บเนี่ยฮะพอไปประชุม World Comonic
179. 7:43Forum หรือว่าไปประชุมไอ้ตัวแบบการ
180. 7:46ประชุมระดับโลกต่างๆเนี่ยมันเห็นชัดมาก
181. 7:48ครับแล้วตัวเราเองเราก็เห็นนะครับว่าโลก
182. 7:50มันแบบว่าโหแบบมันเปลี่ยนแปลงแบบรวดเร็ว
183. 7:53มากขนาดเราเป็นคนที่แบบอยู่ในโลกเทคโนโล
184. 7:55อยู่ในโลก AI เราทำเรื่อง AI มาตลอดชีวิต
185. 7:58อย่างเงี้ยฮะแล้วเราก็เห็นการเปลี่ยนแปลง
186. 7:59แดงโลกมาเยอะเรายังรู้สึกเลยว่าข้างหน้า
187. 8:01เนี่ยมัน Uncharted territory มันคือดิน
188. 8:04แดนที่ไม่เคยมีใครไปถึงและความปั่นป่วน
189. 8:06วุ่นวายข้างหน้าเนี่ยคือจริงๆพี่เคย
190. 8:08พยากรณ์ไว้ว่าคือเนี่ยฮะคือทศวรรษเนี้ย
191. 8:11ครับจะเป็นทศวรรษที่ปั่นป่วนที่สุดใน
192. 8:13ประวัติศาสตร์มนุษยชาติแล้วมันจะหักศอก 2
193. 8:16ครั้งครั้งแรกคือครึ่งครึ่งแรกเนี่ย
194. 8:182004-2600 นะครับแล้วมันก็หักศอกจริงๆ
195. 8:21การมาของพวกแชท GBT แล้วก็อะไรหลายอย่าง
196. 8:23ขึ้นมาแล้วก็พี่ก็เชื่อว่าอีกครั้งหนึ่ง
197. 8:25มันจะหักศอกปลายทศวรรษ 2030 นะครับซึ่ง
198. 8:282030 30 เนี่ยมันก็จะแบบเป็นยุคที่แบบ
199. 8:30โอ้โหมันจะหักศอกฟุ๊บอย่างี้เลยหักศอกแรก
200. 8:33กลางทศวรรษแล้วหักศอกสุดท้ายคืออันนี้
201. 8:35แล้วถ้าเกิดใครตามไม่ทันเนี่ยโลกมันจะแบบ
202. 8:38มันจะแบบเราจะตามไม่ทันเลยดังนั้นเนี่ยพอ
203. 8:40มันมานั่งประกอบกันปุ๊บเฮ้ยคือแบบเราก็มา
204. 8:42นั่งดูมานั่งตั้งคำถามอืมคือทำยังไงเนี่ย
205. 8:45คนเนี่ยมันถึงจะอยู่รอดได้ในยุคนี้แล้ว
206. 8:48เรามีเวลาเหลืออีกแค่ 5 ปีนะครับแล้วก็พอ
207. 8:50ดีนะฮะก็คือใน House of Wisdom ก็มี
208. 8:52sess ต่างๆมากมายแล้วพี่ก็มานั่งสรุปตก
209. 8:55ผลึกจากที่แบบศึกษาแล้วก็อันนี้ขึ้นมา
210. 8:58ทั้งหมดเนี่ยว่าเฮ้ยเราอาจจะมีเวลาอีกแค่
211. 9:005 ปี 2006 2026- 2030 เท่านั้นเองที่
212. 9:04เราจะต้องเตรียมตัวแล้วตอนนี้เสร็จปุ๊บ
213. 9:06เนี่ยคือ Knowledge มันเริ่มเป็น
214. 9:09commodity พอความรู้มันเริ่มเป็นแบบของ
215. 9:11ดาดดื่นเดินเข้าเซเว่นก็ซื้อได้จริงๆง่าย
216. 9:14กว่าซื้อเดินเข้าเซเว่นอีกคือ
217. 9:16[เสียงหัวเราะ]ซื้อได้จากแบบบนมือถือ
218. 9:17เงี้ยครับนะเพราะ Knowledge มันเริ่มเป็น
219. 9:19commodity เราจะอยู่รอดได้อย่างไรตอน
220. 9:22หลังพี่เลยบอกว่าเฮ้ยมันคือแบบมันมี
221. 9:24capability ไม่กี่อย่างแล้วพี่ก็เลยบอก
222. 9:25ว่าถ้าอย่างงั้นเว้ยโลกข้างนอกเนี่ยมัน
223. 9:28ไม่มี Playbook for success ละมันไม่มี
224. 9:31Playbook ที่มันบอกว่าความสำเร็จต้อง
225. 9:33เป็นยังไงพี่เรียน MBA มาจากมหาลัยชั้นนำ
226. 9:36แห่งหนึ่งแล้วก็ไปเรียนซ้ำอีกเรื่องหลัก
227. 9:38สูตรผู้บริหารระดับสูงจากมหาวลัยชั้นนำ
228. 9:40แล้วก็เรียนเรื่อยๆมาต่อเนื่องพี่ยังรู้
229. 9:43สึกเลยว่ามันไม่มี Playbook for success
230. 9:45ละแล้วสุดท้ายเนี่ยสิ่งเดียวที่ยูจะมีได้
231. 9:47มันคือ Judgment มันคือเขาเรียกว่ามันคือ
232. 9:50สันดานมันคือแบบอะไรที่มันลึกยิ่งกว่า
233. 9:53นั้นนะฮะมันลึกยิ่งกว่าความรู้ลงไปเยอะ
234. 9:55มันเป็น Widdom มันเป็นสันดานมันเป็นเคบ
235. 9:58มันเป็น DNA ตัวใหม่ที่มันฝังเข้าไปใน
236. 10:01ความเป็นมนุษย์ของเราพี่ว่านี้แหละที่
237. 10:03เป็นเรื่องสำคัญแล้วก็ต่อยอดจากบอกว่าทำ
238. 10:05ยังไงวะมันถึงจะแบบว่าคือคนถึงจะอยู่รอด
239. 10:08ได้พี่ก็บอกว่าอ้าโอเคตกผลึกแล้วเว้ยส่วน
240. 10:11นึงตกผลึกระดับนึงนะไม่ได้บอกว่าโอ้โหแบบ
241. 10:13บรรลุธรรมหรืออะไรนะครับนะแต่ตกผลึกระดับ
242. 10:16ที่ว่าคือเราไม่มีทางที่เราจะหา Playbook
243. 10:19to success ได้เพราะมันหลากหลายไม่มี
244. 10:22แบบอย่างไม่มี best practice แต่เราบอก
245. 10:25ว่าเราสามารถทำได้โดยการที่ไม่ว่าโลกมัน
246. 10:28โหดร้ายแค่ไหนเพราะโลกจะโหดร้ายมากขึ้น
247. 10:31เรื่อยๆเรื่อๆๆเรื่อยๆๆๆพยากรณ์อะไรไม่
248. 10:33ได้นะครับนะปั่นป่วนมากมายแตกต่างแตกแยก
249. 10:37ร้อนบ้าคลั่งอย่างเงี้ยครับนะฮะแต่สิ่ง
250. 10:39หนึ่งที่เราทำได้คืออันนี้ครับนะเรา
251. 10:42สามารถควบคุมจิตวิญญาณในใจของเราให้
252. 10:45เหมันือนเป็นไม่เป็นผู้พ่ายแพ้อุปสรรค
253. 10:47อะไรเข้ามาตู้มโอเคครับนะฮะคือพี่เรียก
254. 10:49มันว่าอุปสรรคบางอย่างเนี่ยระดับปรุงจืด
255. 10:52เงี้ยสะบัดบ๊อบเงี้ยฮะสะบัดบ๊อบเป็นสิ่ง
256. 10:54ที่พี่เรียกว่ามันคือแบบขี้นกตกใส่หัวก็
257. 10:57เช็ดเช็คมันอย่าแบกขี้นกตลอดชีวิตอย่าง
258. 10:59เงี้ยครับนะอย่าแบกขี้นกเข้าห้องประชุม
259. 11:01อย่าแบกขี้นกกลับมานอนด้วยเช็ดออกจากหัว
260. 11:03เงี้ยครับเป็นแบบเป็นแบบระดับปรุงจืด
261. 11:05อย่างเงี้ยครับนะเป็นระดับล่างถัดมาระดับ
262. 11:08กลางเป็นวิกฤตระดับพี่เรียกว่ามันคือแบบ
263. 11:10ยูจะเจอบ่อยขึ้นเรื่อยๆวิกฤตระดับเรือหาย
264. 11:13หรือว่าวิกฤตระดับเจอสิ่งมีชีวิตที่สวน
265. 11:16รุมเงี้ยครับวรนุชวรนุชวนุเงี้ยครับนะขอ
266. 11:18อนุญาตไม่พูดเดี๋ยการเบลจะโดนโดนอันนี้นะ
267. 11:21ฮะแต่ทุกคนเข้าใจกันนะแบบวิกฤตระดับเรือ
268. 11:23หายวิกฤตระดับวรนุชวรนุชวรนุชอยเงี้ยครับ
269. 11:26นะคือแบบเหมือนเราเดินไปสวนรุมเงี้ยเออ
270. 11:28น่ะเราจะแก้ปัญหามันยังไงแล้วสุดท้ายอ่ะ
271. 11:30บนมันคือแบบยอดบนสุดเงี้ยครับมันคือ
272. 11:33เรื่องของการที่ว่าต่อให้โลกโหดร้ายแค่
273. 11:36ไหนทำวิกฤตจนกระทั่งตัวคุณพังทลายแบบล้ม
274. 11:39เหลวถึงระดับจิตวิญญาณคือล้มเหลวจน
275. 11:42กระทั่งตัวคุณเองก็บอกว่าชีวิตฉันก็คงได้
276. 11:44แค่นี้แหละและยอมรับชีวิตแบบที่มันถูก
277. 11:48กำหนดให้มันเป็นแบบนั้นแหละนะครับแล้ว
278. 11:51อยู่แค่นั้นเนี่ยแต่คุณผมจะบอกคุณว่า
279. 11:53วิกฤตนั้นทำลายตัวตนคุณเมื่อวานได้แต่คุณ
280. 11:57สามารถลุกขึ้นมาสร้างตัวตนใหม่ได้เสมอนะ
281. 12:00ครับผมก็เลยบอกว่านี่แหละเออถึงดังนั้น
282. 12:02เนี่ยมันก็เลยออกมาเป็นที่มาที่ไปหนังสือ
283. 12:04ชื่อว่า unbeatable คือโลกโหดร้ายแค่ไหน
284. 12:07คุณต้องไม่พ่ายแพ้และอันดับแรกเลยเนี่ย
285. 12:10ศึกแรกคือศึกในใจถ้าใจคุณไม่พ่ายแพ้สุด
286. 12:13ท้ายเนี่ยคืออะไรครับคุณก็จะไปถึงชัยชนะ
287. 12:16ในแบบของคุณได้นั่นเองนะครับแล้วก็
288. 12:19unbable มันมีนิยามข้อที่ 2 ก็คือแบบสุด
289. 12:22ยอดเจ๋งนะครับมันเหมือนเราบอกว่าคือแบบ
290. 12:24อย่างเช่นอะไรนะอย่างรายการเนี้ยโคตร
291. 12:26unbeatable เลยแปลว่า best
292. 12:28>> เออแปลว่าเจ๋งที่สุดแต่การที่คุณจะเจ๋ง
293. 12:31ที่สุดไม่ใช่ว่าคุณประสบความสำเร็จแต่การ
294. 12:33ที่คุณล้มเหลวกี่ครั้งกี่ครั้งกี่ครั้ง
295. 12:35ได้คุณถึงโคตรสำเร็จไงมันเหมือนทุกคน
296. 12:38ที่มาออกรายการเนี้ยถูกมั้ยคือแบบล้มเหลว
297. 12:40เท่าไหร่เก็ลุกขึ้นมาแผลบาดแผลเท่าไหร่
298. 12:43อย่างเงี้ยก็ลุกขึ้นมาแล้วก็สุดท้ายเนี่ย
299. 12:45ครับทุกคนก็เข้าสู่เส้นทางแห่งความสำเร็จ
300. 12:47ของตัวตนตัวเองได้นะครับพี่ว่านี่แหละคือ
301. 12:50ที่มาที่ไปของ unbeatable เหมือนรายการ
302. 12:52เนี้ยนี่คือ unbeatable คือ the best
303. 12:54แต่ you can beat The best only
304. 12:56when นะครับยูชนะศึกแรกในใจและเป็นศึก
305. 12:59ที่มีความหมายและยิ่งใหญ่ที่สุดและถ้าศึก
306. 13:01นั้นยูชนะที่เหลือไม่ต้องกลัวเลย
307. 13:04>> อืโอ้โหพี่กระทิงสรุปแทบจะปิดรายการได้
308. 13:06เลยนะครับครบถ้วนไม่
309. 13:08>> ครับผมผมไปอ่านหน้านึงคือตอนแรกอ่ะพอเห็น
310. 13:12คำว่า unbitable ผมก็สนใจตั้งแต่พี่
311. 13:15กระทิงใช้คำว่าไม่พ่ายแพ้แหละคือหนังสือ
312. 13:17เล่มนี้พี่กระทิงเหมือนไม่ได้ตั้งใจบอก
313. 13:19ให้ทุกคนต้องชนะด้วยซ้ำอ่ะแค่ไม่พ่ายแพ้
314. 13:21คือในบทที่ 1 พี่กระทิงเขียนว่า unbitable
315. 13:24เนี่ยเนี่ยจะไม่ได้สอนให้คุณเป็นผู้ชนะ
316. 13:27ทุกเกมแต่จะสอนให้คุณไร้พ่ายไม่ว่าวิกฤต
317. 13:31จะหนักหนาแค่ไหนก็ตามก็เลยอยากชวนคุยถึง
318. 13:34นิยามไอ้คำว่า unbable ครับคือเออมันไม่
319. 13:36จำเป็นต้องชนะคือชัยชนะกับการไม่พ่ายแพ้
320. 13:40มันคนละเรื่องกันใช่มั้ครับ
321. 13:41>> ใช่คือคือพี่ยกตัวอย่างมันเหมือนมวยอ่ะ
322. 13:44ครับนะฮะสุดท้ายก็แบบอ่ะยูอยากจะโดนแบบ
323. 13:46แยบๆแบบนู่นนั่นนี่อะไรเงี้บ้าคือแบบยู
324. 13:48อยากจะโดนน็อคล้มแต่สุดท้ายอ่ะครับนะ
325. 13:50เชื่อยยูเป็นคนที่ทนหมัดจนสุดท้ายได้แล้ว
326. 13:53ปล่อยหมัดแบบหมัดสุดท้ายท้ายคือโค่น
327. 13:55ได้อ่ะไปดูหนังทุกเรื่องดิพี่ว่าทุก
328. 13:57เรื่องเนี่ยคือแบบหนังที่มันสนุกนะพี่ว่า
329. 13:59หนังที่มันสนุกอ่ะทุกเรื่องไปดูหนัง
330. 14:01Marvel ดิมันจะเป็นแบบคือฮีโร่Arารคทั้ง
331. 14:03นั้นน่ะมันจะต้องพ่ายแพ้โดนทำลายหรืออ่าน
332. 14:05การ์ตูนอย่างเงี้ยมังกะอย่าเงี้ยคือแบบ
333. 14:07ชีวิตถึงมีความหมายไงคือแบบมันจะต้อง
334. 14:09ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดถูกทำลายแบบจุดตกต่ำ
335. 14:13แล้วสุดท้ายก็อะไรครับนะฮะคือแบบมันก็จะ
336. 14:15รีดเล้นพลังตัวเองขึ้นมาจนกระทั่งขึ้นไป
337. 14:17สู่แบบจุดสูงสุดกว่าเดิมได้นะครับนะพี่
338. 14:20ว่าสุดท้ายอ่ะฮะคือแม้กระทั่งพี่เป็นนัก
339. 14:22ลงทุนอย่างเงี้ยพี่ลงทุนกับธุรกิจเปิด
340. 14:24ใหม่เรียกว่า Startup นะครับ Teex
341. 14:26Startup อย่างเงี้ยพี่ลงทุนไปพี่มานั่ง
342. 14:27เนี่ยมานั่งไล่พอร์ตดูอย่างเงี้ยโอ้ห
343. 14:30Startup พี่ไปลงไป 100 ตัวเจ๊งไป 32 ตัว
344. 14:3230 กว่าเปอร์เป็นซอมบี้ซะ 20% อย่าง
345. 14:34เงี้ยเออแล้วคือแบบคือแบบสุดท้ายเนี่ยคือ
346. 14:37อะไรฮะจริงๆแล้วเนี่ยแต่ตัวที่แบบแบบ
347. 14:39ทำผลตอบแทนให้พี่มากที่สุดมันคือแบบคือ
348. 14:42ตัวที่แบบโอ้โหผลตอบแทนแบบเป็น
349. 14:44[เสียงกระแอม]รเท่าเงี้ยครับนะดังนั้น
350. 14:46หมายความว่าอะไรคือจริงๆแล้วเนี่ยสุดท้าย
351. 14:49เนี่ยพี่ไม่สนเลยว่ามันจะเจ๊งกี่ตัวแต่
352. 14:51พี่ลงทุนสำเร็จ 1 ตัวเช่นเดียวกันกับผู้
353. 14:53ประกอบประกอบการหลายๆคนเงี้ยครับพี่ยกตัว
354. 14:55อย่างอีกคนนึงคือแบบผู้ก่อตั้งแกนวาเงี้ย
355. 14:57กว่าเขาจะแบบมีธุรกิจเป็นแบบเป็นหมื่นๆ
356. 14:59ล้านเหรียญเงี้ยเป็นล้านล้านบาทได้อ่ะ
357. 15:01[เสียงกระแอม]เาโดนนักลงทุนปฏิเสธ 100 คน
358. 15:04จนสุดท้ายเนี่ยเขาได้คนนึงนะฮะเป็นนักลง
359. 15:06ทุนใส่หมวกคาวบอยเลยเว้ยชื่อบิวไท่เป็น
360. 15:08เพื่อนของภรรยาผมนะครับ[เสียงหัวเราะ]คือ
361. 15:10ลงทุนนักลงทุนคนนั้นก็แบบลงไปอย่างเงี้ย
362. 15:13สุดท้ายอ่ะโดนปฏิเสธ 100 ครั้งได้ไอ้ได้
363. 15:16เงินลงทุนแค่ 1 ครั้งอย่างเงี้ยครับนะดัง
364. 15:19นั้นน่ะสุดท้ายอ่ะพี่ว่ามันเหมือนแบบไอ้
365. 15:21รอยแต่ละครั้งที่ถูกปฏิเสธอ่ะมันเหมือนลง
366. 15:24ทุน
367. 15:24>> อ
368. 15:25>> มันเหมือนการลงทุนเว้ยแล้วมันเหมือนตั๋ว
369. 15:27อ่ะเบลคือพูดง่ายๆมันเหมือนตั๋วคือแบบพูด
370. 15:29ง่ายๆคือแบบพูดง่ายๆเล่นเครื่องเล่นไอ้
371. 15:30นี่เครื่องเล่นนี่ไม่สนุกพี่ก็เล่น
372. 15:32เครื่องเล่นนี่ไม่สนุกถูกมั้ยพี่ก็สุด
373. 15:34ท้ายแต่พี่เจอเครื่องเล่นนึงที่สนุกที่
374. 15:36ว่าวันนี้ก็ครบแล้วหรือลงทุน 100 บาท
375. 15:39เงี้ยฮะแล้วมีอีกบาทเดียวอ่ะแต่อยู่ได้
376. 15:4110,000 บาทอยู่มั้ยเจ๊ง 99 อ่ะ
377. 15:43>> อือ
378. 15:43>> ถ้าเทียบกับอ่ะลง 1 บาทเบลสำเร็จทุกครั้ง
379. 15:46เลยแต่อยู่ได้ 1 บาท 50 สตางค์อ่ะ
380. 15:49>> อ่า
381. 15:50>> 100 บาทอยู่ได้ 150 เองแต่ถ้าเกิด 100
382. 15:52บาทคือกูเจ๋งเจ๊งเนี่ยคือแบบเจ๊ง 99 บาท
383. 15:55แต่มีอีก 1 บาทกูได้ 10,000 บาทเบลเอา
384. 15:57อะไร
385. 15:57>> ขอทีเดียว
386. 15:58>> เออใช่เห็นป่ะแต่เบลต้องอดทนนะเว้ยมัน
387. 16:00เหมือนทอยเหรียญเจ๊งยังเจ๊งอย่าเจ๊ง
388. 16:02แล้วสุดท้ายเนี่ยพี่ว่านี้แหละมันคือหลัก
389. 16:04การนะครับชีวิตส่วนใหญ่เป็นแบบนี้มันค่อน
390. 16:06ข้างจะnonลีเนียไงมันไม่ได้เป็นเส้นตรง
391. 16:09มันเป็นอย่างเงี้ยพี่ว่าพระเจ้าอ่ะท่าน
392. 16:11ไม่ได้ออกแบบมาคือแบบพี่ว่าอพี่เป็นเด็ก
393. 16:14เลขเนาะเด็กฟิสิกส์โอลิมปิกได้เหรียญทอง
394. 16:16ระดับประเทศเนาะกับที่ 3 คณิตศาสตแห่ง
395. 16:18ประเทศไทยแล้วพี่คือแบบพี่ก็แบบชอบมาก
396. 16:20เพราะสมัยก่อนเราจะเรียนเรื่องการแบบทำ
397. 16:22สมการ
398. 16:27ถ้าพี่อบหลักสูตพี่กลับไปเลยไม่ต้องสอน
399. 16:30แล้วคือชีวิตไม่เคยเป็นเส้นราก
400. 16:32อย่างเงี้คือแบบลากเส้นอย่างเงี้มันไม่
401. 16:34เคยเป็นสมัยพี่ไปอยู่ Google ก็เหมือนกัน
402. 16:36คือแบบนั่งพยากรณ์เงี้ยก็แบบไม่รู้จะ
403. 16:39พยากรณ์ทำไมสุดท้ายเนี่ยคือแบบมันไม่ใช่
404. 16:41เส้นตรงชีวิตมนุษย์และปรากฏการณ์หลายๆ
405. 16:44อย่างในโลกมันไม่เคยเป็นเส้นตรงทุกครั้ง
406. 16:46เนี่ยมันเกิดจากสิ่งที่พี่มันเรียกว่า
407. 16:48asymmetric ris มันคือความเสี่ยงแบบที่
408. 16:51บอกว่าคือถ้าเจ๊งเจ๊งเนี่ยยูไม่ตายอ
409. 16:54>> อ
410. 16:54>> เจ๊งลงเทความเสี่ยงเว้ยที่ถ้าเกิดเจ๊ง
411. 16:56แล้วยูไม่ตายแล้วยูได้ความรู้หรือยูเดิน
412. 16:59ไปข้างหน้าก้าวใหญ่ๆเนี่ยโคตรดีแต่
413. 17:03ถ้าโอกาสที่มันจะนำยูไปสู่เนี่ยมัน
414. 17:06อซyมทริคือแบบขาขึ้นนี่คือแบบ 100
415. 17:08เท่า 1000 เท่าแต่ขาลงเนี่ย 1 หรือ 10
416. 17:11แล้วยูไม่ตายอ่ะเบลแล้วแถมยูได้ความรู้
417. 17:13ที่มากกว่า 10 สมมุติเบลเจ๊งเบลเสีย 10
418. 17:16แต่เบลได้ความรู้ 500
419. 17:18>> อื
420. 17:19>> แล้วเบลเดินไปข้างหน้าครั้งใหญ่แล้วคือ
421. 17:21ถ้าเกิดว่ากูทำสำเร็จมันหมื่น
422. 17:23หรือล้านน่ะ
423. 17:24>> อือ
424. 17:24>> เนี่ยแบบอันเนี้ยนี่คือเค้าเรียกว่า
425. 17:26assymmetric risk ไงมันคือแบบสิ่งที่
426. 17:28แบบนักลงทุนชั้นนำของโลกอย่างWarนBuฟเฟต
427. 17:30อย่างอะไรพวกเนี้ยชาลีมังกอรหรือแม้
428. 17:33กระทั่งนักลงทุนไอ้เนอร Cap เก่งๆส่วน
429. 17:36ใหญ่ของโลกเขาก็บอกอย่างเงี้ยในชีวิตมัน
430. 17:38เป็นแบบนั้นไงแต่หลายคนหลายครั้งคือล้ม
431. 17:41เหลว
432. 17:41>> และก็ยอมแพ้และยอมรับยอมรับนี่น่ากลัว
433. 17:44กว่ายอมแพ้นะยอมแพ้มันยังลุกขึ้นมาได้แต่
434. 17:47ถ้ายูยอมรับว่าโชคชะตามันได้แค่เนี้ยยอม
435. 17:50รับเมื่อไหร่รับคือรับโชคชะตาในแบบที่มัน
436. 17:53เป็นเนี่ยพี่ว่านั้นน่ะน่ากลัวนะครับ
437. 17:56เพราะมันหมายความว่าคือคุณคิดว่าคุณเป็น
438. 17:58เหยื่อข้อที่ 1 ข้อที่ 2 ก็คือคุณบอกว่า
439. 18:01โชคชะตามาเป็นแบบนี้ฉันก็ทำได้แบบนี้แล้ว
440. 18:05ก็ถัดมาปุ๊บเนี่ยวิธีแก้ที่พี่ว่าก็อีก
441. 18:07อันนึงพี่ไม่ได้อะไรนะแต่ว่าคือแบบบางที
442. 18:09อ่ะยูไปขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์อ่ะโดยที่ยูไม่
443. 18:11ลงมือทำอ่ะ
444. 18:13>> นึกนึกออกใช่ป่ะคือแบบยูไม่ได้มีลงมือทำ
445. 18:15อะไรยูขออันนั้นมันจะเป็นโชคแบบที่ต่อให้
446. 18:17ยูได้มามันก็จะหายไปอย่างรวดเร็วเพราะยู
447. 18:20ไม่ได้เปลี่ยนตัวตนสร้างตัวตนแต่ถ้าทุกข์
448. 18:23ความล้มเหลวหล่อหลอมให้ตัวคุณเป็นคนที่
449. 18:25เก่งขึ้นแกร่งขึ้นยูได้บทเรียนอย่าง
450. 18:28เงี้ยครับนะแล้วสุดท้ายเนี่ยครับนะยูเดิน
451. 18:30ต่อไปแล้วชีวิตหลายครั้งเป็น asymmetric
452. 18:32risk ถ้ายู take ตรงนั้นได้ขึ้นมาแล้ว
453. 18:34มันขึ้นวูฟเนี่ยเบลแล้วยูมองย้อนกลับมา
454. 18:38ทุกครั้งความล้มเหลวของพี่อ่ะเวลาพี่
455. 18:40สำเร็จอ่ะขึ้นบนยอดเขาพี่มองลงมาโอ้โหคือ
456. 18:43แบบคือพี่
457. 18:45>> เออขออนุญาตเลยแล้วกันนะครับนะคือพี่จะ
458. 18:47มองย้อนกลับไปชิบหายทำไมตัวกูตอนนั้นมัน
459. 18:50กระจอกมีวะคือแบบทำไมปัญหากระจอกมาก
460. 18:53ทำไมกูแบบโอ้โหทำไมจ๋อยทำไมทุกข์ขนาดนั้น
461. 18:55นะฮะคือหลายครั้งเรารู้ไงว่าแบบเออโดย
462. 18:58เฉพาะปัญหาเรื่องงานเนี่ยหลายครั้งพอมอง
463. 19:00ย้อนกลับไปออเว้ยมันเป็นเพราะว่าคือใจฉัน
464. 19:03น่ะมันเล็กแค่นี้เองเบล
465. 19:04>> อือ
466. 19:05>> ใจมันเล็กแค่เนี้ยดังนั้นถ้าปัญหาเข้ามา
467. 19:07ปุ๊บทำใจให้มันใหญ่ขึ้นอย่างเงี้ยคือแบบ
468. 19:10ต่อให้ปัญหาดูเหมือนหินก้อนเบลิ่มเลย
469. 19:12นะให้หินก้อนใหญ่เท่าเนี้ยแต่ถ้าใจ
470. 19:15อยู่อ่ะใหญ่เท่าบึงกาอย่างเงี้ยนึก
471. 19:17ออกใช่มั้บึงการป่ะหรือว่าบึงบึงอะไรสัก
472. 19:19อย่างนึงอ่ะอืมเข้าไปมันก็ละอกแป๊บเดียว
473. 19:22แต่ถ้าเจ๋งกว่าคืออะไรครับนะคิดว่ายูคือ
474. 19:25ทะเลสาบอย่างเงี้หรือยูคือทะเลแปซิฟิก
475. 19:28เงี้ยโยนหินก้อนนึงเข้าไปแทบไม่รู้
476. 19:31สึกอะไรเลยถูกป่ะทะเลแปซิฟิกไม่มีผล
477. 19:34อะไรเลยถูกมยคุณนึกออกป่ะมันคือแบบนั้นทำ
478. 19:36ใจให้ใหญ่กว่าปัญหาเยอะอ่ะหลายครั้งพอคุณ
479. 19:39ผ่านมันไปแล้วคุณเรียนรู้แล้วคุณก้าวขึ้น
480. 19:41สู่ระดับถัดไปคุณมองย้อนกลับมาแล้วคุณจะ
481. 19:43แบบโอ้ไม่น่าเลยเว้ยเบล
482. 19:46>> อื
483. 19:46>> ไม่น่าเลยว่ะคือขำตัวเองตอนนั้นชิบหายเลย
484. 19:48อ่ะเออเหมือนหลายๆปัญหาที่พี่กระทิงเคย
485. 19:51เผชิญแล้วกันณวันที่เราอยู่กับมันน่ะโห
486. 19:54รู้สึกมันใหญ่กว่าเรา
487. 19:55>> ใหญ่มากเบล
488. 19:56>> แต่พอผ่านมาปุ๊บย้อนมองกลับไปโหตอนนั้น
489. 19:59เรามันเล็กนิดเดียว
490. 20:01>> ใช่คือคือพี่ว่าเอาตรงๆอ่ะแบบลองดูนะยกยก
491. 20:04ตัวอย่างฮะคือพี่ว่าแบบสมมุติสมมุตินะคือ
492. 20:06แบบหินน่ะก้อนใหญ่มากเงี้ยเบลคือแบบว่า
493. 20:08หินก้อนใหญ่มากหรือว่าอยู่ๆนึกนึนึกนึก
494. 20:11ว่าอะไรนะคือแบบไอ้ตัวน้ำหนักอ่ะ
495. 20:13>> น้ำหนักมันใหญ่มากคือแบบน้ำหนักหรือว่า
496. 20:15แบบมันเป็นประมาณเทียบ
497. 20:17>> คือเทียบเท่ารถบรรทุกเงี้ยครับ
498. 20:19>> เออรถบรรทุกเว้ยแต่ถ้ามึงเป็นเฮอ่ะ
499. 20:21>> อื
500. 20:21>> ถ้ามึงเป็นเฮโอ้โหเขี่ยหรือมึงเป็นเงี้ย
501. 20:24ถ้าเจ๋งกว่าเฮซ์เงี้ยคือแบบ Superman นี่
502. 20:27คือแบบเออคืออะไรนะครับเอออะไรหรืออะไร
503. 20:30หรือก็เราคงมองอย่างงั้นไงมันอยู่ที่ใจ
504. 20:32เราแล้วอยู่ที่ความสามารถของเราแล้วพี่
505. 20:34ว่าอีกอันนึงมันอยู่ที่ทัศนคติที่เรามอง
506. 20:37ตัวปัญหาหลายครั้งเนี่ยเวลาเราจมอยู่ใน
507. 20:39ปัญหาเรามองมันด้านเดียวไงซึ่งบางทีอ่ะ
508. 20:42มันคือปัญหาบางอย่างคือเส้นผมบางอยู่
509. 20:44แต่มันอยู่ใกล้เกินไปเราจมอยู่ในปัญหามาก
510. 20:47เกินไปไม่เคยเคยถอยออกมามันเลยแบบใหญ่
511. 20:49ชิเป๋งแก้ไม่ได้
512. 20:51>> ผมถามอย่างงี้ครับคือผู้ฟังฟังถึงตอนนี้
513. 20:54อาจจะแบบสมมุติบางท่านอาจจะตกอยู่ในความ
514. 20:56ทุกข์บางอย่างอะไรเงี้ยคือเวลาเรามองความ
515. 20:59ทุกข์อ่ะพอผ่านพ้นมามองกลับมามองมันง่าย
516. 21:02แต่ถ้าเวลาเราอยู่กับมันมันยากพี่กระทิง
517. 21:05ในฐานะผู้ที่อาจจะผ่านมาหลากหลาย
518. 21:08>> น่าจะพันทุกข์อ่ะเออคือมันมีรายการอายุ
519. 21:10น้อย 100 ล้านถูกมั้ของพี่เรียกว่าเนี่ยๆ
520. 21:12ฮะก็เหมือนกันเนี่ยคืออายุเยอะเนี่ยพัน
521. 21:15ทุกข์อย่างเงี้ยไม่ได้ 100 ล้านเนี่ยแต่
522. 21:16พันทุกข์เลยนะฮก็เลยอยากถามพี่กระทิงครับ
523. 21:18ว่าแล้วในวันที่เราอยู่กับความทุกข์อ่ะ
524. 21:21เราจะทำไงให้ขนาดตัวเราใหญ่กว่ามันได้มัน
525. 21:23คือฟังดูเหมือนง่ายเนาะแต่เฮ้ยจริงๆผมคิด
526. 21:25ว่ามันอาจจะไม่ได้ง่ายดายขนาดแบบเออดีด
527. 21:28นิ้วแล้วเปลี่ยนเลย
528. 21:29>> พี่ว่าคืออันดับแรกเลยเนี่ยครับนะคือพี่
529. 21:32ก็เคยมีปัญหานี้เนาะนะแล้วก็ไปเจอเอ่อ
530. 21:35หลวงพ่อท่านหนึ่งนะครับนะเป็นหลวงพ่อสาย
531. 21:37วัดป่านะฮะเป็นพระต่างชาติรูปหนึ่งซึ่ง
532. 21:40ท่านบวชกับหลวงพ่อชานะครับนะเป็นสายสาย
533. 21:42เอ่อหลวงปู่มั่นนะครับนะซึ่งท่านน่ะพี่ไป
534. 21:46เจอท่านบอกว่าไงรู้ป่ะ
535. 21:47คุณเนี่ยนะยังไม่ต้องแบบโอ้โหคิดถึงความ
536. 21:50ว่างคุณเนี่ยไม่ต้องคิดถึงเลยว่าจะบรรลุ
537. 21:52ธรรมหรืออะไรนะครับให้รักตัวเองให้มากๆ
538. 21:55คุณรักตัวเองน้อยไป Self Compassion คิด
539. 21:58ดูดิคือศาสนาพุทธปกติเราจะคิดว่าแบบพระ
540. 22:01ท่านต้องสอนให้เราแบบโอ้โหศีล 5 ทานศีล
541. 22:04ภาวนาศีลสมาธิปัญญาหลุดพ้นอะไรเงี้ยฮะ
542. 22:07วิปัสสนาเพื่อความหลุดพ้นพ้นทุกข์ปล่อย
543. 22:10วางอะไรทั้งหลายเลยท่านไม่บอกเลยท่านบอก
544. 22:12เลยว่าอันดับแรก Self love Self
545. 22:14Compassion ดังนั้นอันดับแรกรักตัวเอง
546. 22:16ก่อนการที่คุณเจอปัญหาเจอทุกข์ขนาดนั้น
547. 22:19เนี่ยครับแสดงว่าอะไรครับนะคือคุณเจอ
548. 22:22อุปสรรคที่มันใหญ่กว่าตัวเราณปัจจุบันดัง
549. 22:25นั้นคุณกำลังจะเก่งขึ้น
550. 22:28>> ลองคิดแบบนั้นครับนะอันดับแต่อันดับแรก
551. 22:30คุณจะทำได้ก็ต่อเมื่ออะไรครับ 1 คุณรัก
552. 22:33ตัวเองก่อนคุณต้องมี self love และ self
553. 22:36compassion เพียงพอนะครับวิธีการที่ผม
554. 22:39ใช้เนี่ยครับก็คือใช้วิธีการผมจะนึกถึง
555. 22:41ตัวผมอ่ะสมัยเด็กๆฮะนะครับตอนแบบเด็กน้อย
556. 22:44เลยบ้านเป็นแบบคือถนนเนี่ยตอนหลังกลับไป
557. 22:46ดูเนาะเป็นถนนลูกรังคือแบบโอ้โหแบบไฟ
558. 22:49เนี่ยฮะเข้าแค่ด้านหน้าบ้านเงี้ยฮะคือแบบ
559. 22:51โอ้โหแบบมันคือแบบมันก็แบบธุรกันดารก็
560. 22:54ลำบากบ้านน่ะทั้งหลังเนี่ยฮะคือคนอยู่กัน
561. 22:56แบบ 10-20 คนมีห้องน้ำห้องเดียวต้องแย่ง
562. 22:59กันเข้าห้องน้ำเงี้ยครับนะคือแบบโอ้โหมัน
563. 23:01ลำบากมากน้ำท่วมเข้ามาเนี่ยฮะต้องช่วยกัน
564. 23:04วิดน้ำออกจากบ้านเงี้ยครับนะลำบากสุดๆแต่
565. 23:07สุดท้ายเราผ่านมันมาได้แล้วก็คือพอเรามอง
566. 23:10เนี่ยไอ้ตอนเด็กๆอ่ะพี่ก็เคยคิดเราตั้ง
567. 23:13ความฝันอะไรไว้วะพอคิดไว้ปุ๊บเนี่ยฮะ
568. 23:15ปรากฏว่าอะไรรู้ป่ะเบลมันคือว่านี้เว้ย
569. 23:18เฮ้ยฉันมาไกลกว่าที่ไอ้ตัวฉันตอนเด็ก
570. 23:21เคยฝันไว้อีกเว้ยคือแบบไอ้ตอนเด็กๆมันฝัน
571. 23:23แบบฝันนึงเว้ยตอนนี้มาพี่เห็นตัวเอง
572. 23:26เลยไอ้ตัวเราตอน 9 ขวบ 10 ขวบเนี่ยฮะเดิน
573. 23:29มาก่อนแล้วแบบโคตรเท่เลยกระทิงตอนนี้คือ
574. 23:32แบบกระทิงโคตรเท่เลยคือแบบขอบคุณนะ
575. 23:36ที่แบบแบบเธอมาถึงขนาดเนี้ยแล้วพอเห็นน่ะ
576. 23:39เธออ่ะมาถึงตรงเนี้ยฉันอยากโตเร็วๆเพื่อ
577. 23:42มาเป็นเธอจังเลยรักเธอนะเธอไม่ได้ตัวคน
578. 23:45เดียวอันดับแรกนะครับถัดมาปุ๊บพี่เห็นภาพ
579. 23:48ตัวเองเว้ยนะครับอันนี้บอกไว้ก่อนเห็นภาพ
580. 23:50ตัวเองตอนประมาณ 60 70 อย่างเงี้ยครับนะ
581. 23:53คือแบบเฮ้ยเท่มากเลยเว้ยเป็นคนที่แบบ
582. 23:55มีหนวดแบบเนี้ยครับนะแต่ก่อนไม่เคยไว้
583. 23:57หนวดไว้หนวดแบบนี้เว้ยแล้วมันเหมือนโพy
584. 23:59Stark อ่ะเออแล้วหน้าก็เริ่มเหี่ยวๆผมก็
585. 24:01เริ่มแบบนี้แต่มันใส่ชุดสูตรอ่ะเห็นภาพ
586. 24:03ชัดเลย Visualiz ส่งมาเห็นภาพชัดใส่สูตร
587. 24:06แบบอันนี้ฮะแล้วเป็นpิฟแบบเม็ดกระดุม 6
588. 24:08เม็ดเดินลงจากเฮลิคอปเตอร์ให้เดินลงมา
589. 24:10เท่ฉิบหายแล้วเรามองไปแล้วมันมากอด
590. 24:13เราเฮ้ยขอบคุณนะที่วันนี้แกไม่ยอมแพ้
591. 24:15ขอบคุณนะที่วันนี้ลุกขึ้นมาต่อสู้และ
592. 24:18พรุ่งนี้แกก็ลุกขึ้นมาต่อสู้อีกฉันรักแก
593. 24:21นะเพราะสุดท้ายแกทำให้ฉันมาถึงตรงนี้และ
594. 24:24อย่ากลัวเพราะวันนึงคุณมาถึงตรงนี้คุณจะ
595. 24:27ภูมิใจที่วันนี้คุณรักตัวเองและต่อให้ไม่
596. 24:30มีใครแกก็ยังมีฉันนะฮะแล้วพี่ก็กอดตัวพี่
597. 24:33ตอนเด็กๆกอดพี่ตอนอนาคตด้วยต่างคนต่างกอด
598. 24:37กันแล้วก็บอกว่าขอบคุณนะขอบคุณซึ่งกันและ
599. 24:40กันนะครับนะแล้วอีกอันนึงอ่ะพี่ว่ามันคือ
600. 24:43แบบการถ้าเราไม่ไหวเนี่ยยังไงคุณก็ต้องไป
601. 24:45หาเทราถ้ามันหนักจริงๆนะแล้วฮีลพี่สมัย
602. 24:48ก่อนพี่ฮีลไม่เป็น
603. 24:50>> พี่แบบจนอายุ 48 อ่ะพี่ฮีลไม่ขวิดอึดถึก
604. 24:54ทนทะลวงปัญหาอย่างเดียวปรากฏว่ากูไม่รู้
605. 24:56ตัวว่ากูเจ็บปวดขนาดไหนฮีลไม่เป็น
606. 24:59>> นะครับบำบัดตัวเองไม่เป็นเยียวยาไม่เป็น
607. 25:02recoverอไม่เป็นนะครับแล้วพักไม่เป็นดัง
608. 25:05นั้นน่ะคือหลายครั้งคุณต้องพักแล้วก็
609. 25:07healลแล้วก็recoverอและพยายามรู้ตัวเสมอ
610. 25:10นะครับว่าคุณไหวหรือไม่ไหวถ้าไม่ไหว reach
611. 25:13out หาคนอื่นรีเช้าหาคนที่คุณรักและเค้า
612. 25:16หวังดีกับคุณนะครับและบอกเว่าฉันไม่ไหว
613. 25:19แล้วขอแกแค่ฟังฉันได้มั้ยอย่าตัดสินฉัน
614. 25:22อย่าอะไรฉันแล้วก็ถัดมาปุ๊บถ้ามันหนัก
615. 25:25จริงๆคุณอาจจะต้องใช้เทapิหรืออะไรพวก
616. 25:27เนี้ยครับนะฮะจะพยายามอยู่คนเดียวแล้วหา
617. 25:29กิจกรรมอะไรพวกเทำเพื่อแล้วอีกอันนึงคือ
618. 25:32สร้างคunityพี่นว่าคือแบบสมัยก่อนธุรกิจ
619. 25:35เราจะบอก economy of friend economy
620. 25:36of scope ถูกมยพี่ว่า
621. 25:39>> Economy of scale economy of scope
622. 25:40ยุคนี้คือ economy of friend
623. 25:42>> มันคือแบบโอโหความได้เปรียบจากการมี
624. 25:44เพื่อนเยอะๆและเพื่อนที่รักอ่ะอย่างของ
625. 25:46พี่เนี่ยคือแบบพอมันมีสังคมหลายๆอันน่ะ
626. 25:48เรารู้เลยว่าคนเหล่านี้เนี่ยคือเพื่อน
627. 25:51เพื่อนร่วมทุกข์
628. 25:52>> พี่ยังบอกกับพวกนี้เลยว่าแบบขำคืออะไรป่ะ
629. 25:54ทั้งเพื่อนดีฮ House KBTG อย่างเงี้ย
630. 25:56ครับนะหรือเพื่อน[เสียงกระแอม]แบบเรียน
631. 25:58MBA มาด้วยกันที่สแตนฟอร์ดเงี้ยคือแบบ
632. 26:00พวกมึงนี่เป็นเพื่อนร่วมทุกข์กลัวฉิบหาย
633. 26:02เวลาทุกข์เนี่ยกูรู้เลยว่าแบบมีพวกมึง
634. 26:04อยู่แน่ๆมึงไม่เคยทิ้งกูอย่างเงี้ยครับนะ
635. 26:06แต่แบบหลังๆพอแก่ปุ๊บปรากฏหาเพื่อนร่วม
636. 26:09สุขยากเว้ยเดี๋ยวกำลังจะหาเพื่อนร่วมสุข
637. 26:11มากขึ้นดังนั้นเนี่ยคือแบบฝึกทักษะการ
638. 26:14recover และไม่จำเป็นที่คุณจะต้องหยุด
639. 26:16นิ่งเลยนะไม่ทำอะไรนอนเฉยๆไม่มันมีวิธี
640. 26:19การที่ว่า driving recovery นะครับนะดัง
641. 26:22นั้นอันดับแรกเลยเนี่ย self love self
642. 26:23compassion หาวิธีการที่เหมาะกับคุณนะ
643. 26:26ครับอย่างของผมคือเอาตัวเองตอนเด็กกับตัว
644. 26:28เองตอนโตมาก่อนแล้วผมจะแบบจินตนาการตัว
645. 26:30เองแล้วแบบทำมือกอดตัวเองแบบเนี้ยโอบกอด
646. 26:32ตัวเองอันนี้แบบ physical เลยนะแล้วเสร็จ
647. 26:34ปุ๊บมันจะพับอิ่มอุ่นลุกขึ้นมาคิดถึงสิ่ง
648. 26:37ดีๆแล้วก็เนี่ยครับ economy friends นะ
649. 26:39ครับนะมองหาเพื่อนที่รักเพื่อนที่ไว้ใจ
650. 26:42ร่วมทุกข์หาเพื่อนร่วมทุกข์แล้วไปหาเขา
651. 26:45out แล้วถ้าไม่ไหวไปหาเทรปิแล้วระหว่าง
652. 26:47นั้นก็พยายามทำกิจกรรมอะไรต่างๆนะครับ
653. 26:50>> อืดีเลยตะกี้เหมือนพี่กระทิงมีเล่าแตะๆ
654. 26:54วัยเด็กคือผมเชื่อว่าบางท่านฟังแล้วอาจจะ
655. 26:57แบบพี่กระทิงก็พูดได้สิพี่กระทิงแบบโอ้โห
656. 27:00เป็นถึงผู้บริหารมีต้นทุนชีวิตบางอย่าง
657. 27:04แต่ถ้าเกิดใครเคยได้ฟังเรื่องเล่าจากพี่
658. 27:06กระทิงจะรู้ว่าโอ้โหชีวิตวัยเด็กของพี่
659. 27:09กระทิงก็หนักหน่วงมากๆคนนึงพี่เหมือนพี่
660. 27:12พี่โจ้ธนาขออ้างอิงเอ่อพี่โจ้ธนาเคยบอก
661. 27:16ว่าพี่กระทิ้งอ่ะบอกพี่โจ้ว่าโชคดีมี 4
662. 27:20แบบในชีวิตเนาะแล้วไอ้แบบที่ 4 อ่ะคือแบบ
663. 27:23ที่หลังท้ายที่สุดเนี่ยคือไม่มีโชคแล้ว
664. 27:25พี่กระทิงอ่ะบอกว่าตัวเองอ่ะคือไอ้แบบที่
665. 27:284 นั่นแหละก็เลยอยากรู้ว่าพี่กระทิงเติบ
666. 27:31โตมายังไงทำไมถึงคิดว่าตัวเองเป็นไอ้แบบ
667. 27:33ที่ 4 เป็นไอ้แบบที่ไม่มีโชค
668. 27:36>> ครับก็ต้องบอกตัวเองก่อนคือพี่ว่าอันดับ
669. 27:38แรกนะเว้ยคือแบบการที่มันไม่มีโชคอะไรเลย
670. 27:41เนี่ยครับนะมันคือแบบจริงๆเป็นโชคดีที่
671. 27:44สุดเลยแต่คุณต้องรู้ตัวก่อนนะว่าคุณไม่มี
672. 27:47โชคนะครับนะต้องรู้ตัวก่อนเว้ยนะครับอย่า
673. 27:49ไปคาดหวังอะไรที่มันจะไม่มีโชคนะครับ
674. 27:51เพราะว่าโชคบางอันก็เป็นโชคที่เรียกว่า
675. 27:52ลาบลอยอย่างเงี้ครับโชคลาบลอยถูกหวยถูก
676. 27:55อะไรเงี้ยทำซ้ำไม่ได้เกิดซ้ำยากนะครับนะ
677. 27:57ฮะแล้วก็ถัดมาจะเป็นโชคแบบคือแบบตั้งแต่
678. 28:00เกิดตั้งแต่อันนี้ขึ้นมาอย่างเงี้ยครับนะ
679. 28:01แล้วก็ยังมีโชคแบบที่ 3 แต่โชคแบบที่ 4
680. 28:04เนี่ยคือรู้ตัวดีว่าเราไม่มีโชคนะครับ
681. 28:07ต้องรู้ตัวก่อนเว้ยว่าเราไม่มีโชคพอรู้
682. 28:10ตัวเสร็จปุ๊บเนี่ยครับมันจะมาด้วยความ
683. 28:12พยายามด้วยแรงผลักดันนะครับด้วยต้นทุนที่
684. 28:15มันน้อยเนี่ยครับนะ[เสียงกระแอม]และหลาย
685. 28:16ครั้งหลายคนเนี่ยครับนะพี่ก็เห็นบางคนน่ะ
686. 28:19คือพลิกชีวิตเลยคือแบบว่าคือแบบมันคือแบบ
687. 28:22รู้ตัวว่าไม่มีโชคตระหนักแต่ไม่ได้หมาย
688. 28:24ความว่าคุณต้องแยกคำว่าโชคกับความสำเร็จ
689. 28:26ออกจากกันดังนั้นเนี่ยคือจริงๆโชคเนี่ยก็
690. 28:29เป็นส่วนหนึ่งแต่โชคไม่ใช่ทุกอย่างของ
691. 28:31ความสำเร็จนะครับนะดังนั้นเนี่ยคือคุณ
692. 28:34สามารถประสบความสำเร็จได้ด้วยdriveฟด้วย
693. 28:37อะไรทั้งหลายแหละที่คุณมีสิ่งเหล่านั้น
694. 28:39แหละจะเป็นการผลักดันให้ลุงคุณรู้ว่าคุณ
695. 28:41ต้องเล่นเกมไหนนะครับนะและคุณต้องพยายาม
696. 28:44ขนาดไหนเพื่อที่จะสำเร็จและคุณจะภูมิใจ
697. 28:47โคตรๆเลยนะครับนะคืออีกอันนึงเนี่ยคือ
698. 28:50เรื่องของความสำเร็จเนี่ยพี่ว่ามันคือแบบ
699. 28:51หลายครั้งจะบอกพึ่งโชคเยอะเกินไปพี่ว่า
700. 28:54มันก็สำคัญนะครับแต่คุณสามารถเพิ่มพื้น
701. 28:57ที่แห่งโชคได้อ่ะนะครับอย่างเช่นบอกว่า
702. 28:59เฮ้ยคือแบบสมัยก่อนพี่ก็มีนามสกุลพูนผล 2
703. 29:03พยางค์อย่างเงี้ยครับนะที่บ้านก็ไม่มีแบบ
704. 29:05อันเนี้ยไม่มีแบบต้นทุนอะไรเลยอย่างเงี้ย
705. 29:07คือแบบข้าราชการชั้นผู้น้อยอย่างเงี้ย
706. 29:10ครับทุกอย่างถ้าคุณคิดลบคุณก็ได้ลบแต่ถ้า
707. 29:12คุณคิดบวกเมื่อไหร่นะครับนะแล้วก็คิดถึง
708. 29:15ความเป็นก็ลืเรื่อง Mindset ตั้งแต่เด็กๆ
709. 29:17อ่ะนะครับนะปลูกฝัง Grindset ขึ้นมาและ
710. 29:21ตระหนักว่าก็ฉันไม่มีแต่อะไรที่มันไม่มี
711. 29:23แต่มันต้องมีก็สร้างขึ้นสิอย่างสมัยเด็กๆ
712. 29:25ของพี่อย่างเงี้ยก็คือบอกว่าเฮ้ยอันดับ
713. 29:27แรกคืออะไรครับนะฉันไม่มีความเก่งฉันไม่
714. 29:29ได้มีแบบความฉลาดเหนือใครถูกมั้ยแต่ฉันมี
715. 29:32ความพยายามเหนือใครได้นี่หว่าก็ลุกขึ้นมา
716. 29:34อ่านหนังสือตื่น 4:00 น.นะครับตื่น 6:00
717. 29:37น.เอ้ยตื่น 5:00 น.นะครับอ่านหนังสือทุก
718. 29:39วันทุกเช้าทำโจทย์ทุกวัน 6 ปีไม่เคยหยุด
719. 29:42อย่างเงี้ยครับนะเป็นวินัยนะครับนะเป็น
720. 29:45วินัยรวมกับใจสู้แล้วก็สุดท้ายเนี่ยฮะ
721. 29:47อ่านหนังสือจบจนสุดท้ายเด็กที่แบบคือ
722. 29:49แบบไม่ได้เก่งอะไรเลยอย่างพี่เนี่ยสุด
723. 29:51ท้ายก็สามารถไปถึงเหรียญทองฟิสิกส์
724. 29:53โซิมปิกได้คือคุณจะไปถึงจุดๆนึงที่มันสูง
725. 29:57มากๆได้เนี่ยครับนะฮะจนคุณยังตกใจเลยด้วย
726. 30:01ความพยายามความมุมานะและความสู้อึดถึกทน
727. 30:05และอีกอันนึงเนี่ยการที่คุณมีวินัยเนี่ย
728. 30:08ครับนะสิ่งนึงเนี่ยเพราะคุณรู้ว่าคุณไม่
729. 30:10มีโชคถึงต้องสู้ด้วยทุกอย่างที่คุณมีนะ
730. 30:14ครับนะพอคุณรู้ว่าคุณจะต้องสู้ได้ทุก
731. 30:16อย่างที่คุณมีเนี่ยครับนะถึงมันจะน้อยแค่
732. 30:19ไหนแต่มันสามารถเป็นพลังและมันอันนี้ขึ้น
733. 30:22มาได้นะครับคุณใช้แบบสิ่งเนี้ยมันจะเกิด
734. 30:24แบบทบต้นทำไปเรื่อยๆๆๆๆแล้วมันจะแบบเพิ่ม
735. 30:27ขึ้นเรื่อยๆเรื่อยๆเรื่อยๆแต่มันต้องใช้
736. 30:30เวลาและความพยายามและอุตสาหะและต่อเนื่อง
737. 30:33แล้วสุดท้ายเนี่ยคุณก็จะทำได้ไปไกลกว่า
738. 30:35ที่คุณคิดนะครับถึงคุณจะมีฐานอย่างเงี้ย
739. 30:37ฮะนะเล็กก็ตามนะครับแล้วอีกอันนึงพี่ยัง
740. 30:40คิดอยู่เลยบางทีพี่ไม่มีคnectionอย่าง
741. 30:41เงี้ยพี่นามสกุลพูนผลหลายคนยังบอกเลย 2
742. 30:44พยางค์อย่างบางทีพี่คุยกับเพื่อนต่างชาติ
743. 30:45พี่บางคนยังบอกเลยคือแบบว่าคือแบบเฮ้ยถ้า
744. 30:48แบบคือได้ยินมาว่าเนี่ยฮะคือแบบต้องนาม
745. 30:50สกุลยาวๆนามสกุลหลายๆพยางค์ถูกมั้ย
746. 30:53[เสียงกระแอม]คือจะเทียบเท่ากับยิ่งแต่ละ
747. 30:54พยางค์จะเท่ากับเลข 0 ในบัญชีของคุณพี่
748. 30:57บอกกูมี 2 พยางค์ใช่ถูกต้องกูจนสุดนะครับ
749. 30:59นะแล้วก็ไม่รู้จักใครมาจากกำแพงเพพชร
750. 31:01เรียนวัดกูยางอย่างเงี้ยพ่อข้าราชการชั้น
751. 31:04ผู้น้อยไม่มีพื้นฐานใดๆแม้กระทั่งตอนไป
752. 31:06เรียน MBA อ
753. 31:14คือไปเรียนครับคือแบบกเทปอ่ะกเทปเว้ยคือ
754. 31:17แบบกเทปคือสมัยก่อนมันเป็นเทปอ่ะก็ต้อง
755. 31:19แบบกดเทปซื้อเทป BBC มา 40 ม้วนกดฟังกด
756. 31:23ฟังฟังเสร็จปุ๊บเขียนกันเขียนว่ามันพูด
757. 31:25ว่าแล้วก็พูดตามอย่างเงี้ยครับนะคือแบบ
758. 31:28แล้วก็อ่านหนังสือพิมพ์อ่านบางกอกโพสอ่าน
759. 31:30Student Weekly อ่านตั้งแต่ต้นจนจบถ้า
760. 31:33ไม่จบไม่นอนเงี้ยนึกออกป่ะแล้วสุดท้าย
761. 31:35ภาษาอังกฤษพี่โทฟleเต็ม GAT พี่ 99% เข้า
762. 31:38ได้อ่ะปะตนแรกจบละถัดมาปุ๊บอ่ะมีบางพี่ก็
763. 31:43มีนะไม่ใช่ไม่เคยมีน้อยใจอีกไอ้ห่ากูจะไป
764. 31:46เรียนแต่ว่าคือแบบเขาบอกว่าคนเขียนจดหมาย
765. 31:49แนะนำ recommendation เลอต้องเป็นอารันาย
766. 31:51พี่
767. 31:52>> น้ำตาซึมอย่าเงี้ยฮะพี่ก็เคยไปขอแบบบางคน
768. 31:55อย่างเงี้ยแล้วแบบพี่ไม่มีนามสกุลยิ่ง
769. 31:57ใหญ่เขาก็ไม่เขียนให้พี่เงี้ยพี่ก็แบบมา
770. 31:59ซึมมาจ๋อยแล้วสุดท้ายด้วยสันดานพี่มันก็
771. 32:01บอกก็กูไม่มีโชคนี่หว่ากูไม่ได้เป็นแบบ
772. 32:04นั้นกูก็ลุกขึ้นมาเว้ยนะฮะทำไงรู้มั้ฮะก็
773. 32:07บอกว่าเอานี่แหละวะนะฮะให้เจ้านายเรานี่
774. 32:09แหละที่รู้จักเราดีที่สุดพี่ไม่เคยลืมเลย
775. 32:11คุณเอกรินทร์พินิจเจ้านายพี่ที่ PNG ฮะนะ
776. 32:14ครับก็เป็นเซลล์ของ PNG นะฮะแกก็จบราม
777. 32:18ครับนะฮะคุณสาธิตนะครับคุณสาธิตเจ้านาย
778. 32:21พี่อีกคนนึงจบม.กรุงเทพฯอ่านะครับพี่
779. 32:24วิโรธนะครับนะฮะก็ดีหน่อยจบthันเบิแต่ก็
780. 32:27ไม่ได้จบยูแบบสแตนฟอร์ดHarฮาเวรอะไรพวก
781. 32:29เนี้ยดังๆ M งี้แล้วก็อีกคนนึงเงี้ยครับ
782. 32:32นะฮะก็ก็จบเอ่อจบท่านจบธรรมศาสตร์เงี้ย
783. 32:36เออเนี่ยก็คือแบบเนี่ย 4 คนเนี้ยเขียน
784. 32:38Recommendation Letter นะครับสุดแต่พอ
785. 32:41พี่เห็นเขาแล้วพี่รู้เลยว่าเขาตั้งใจ
786. 32:43เขียนให้พี่มากๆนะครับนะว่าแบบเขารู้จัก
787. 32:46พี่ดีนู่นนี่มันจะไม่ได้เป็นสแตนารด
788. 32:48Template อย่างเงี้ยครับนะ[เสียงกระแอม]
789. 32:49แล้วแบบคือสุดท้ายพี่ก็เข้าได้
790. 32:52>> เข้า
791. 32:54ด้วยนะสุด้ายมันคือแบบเฮ้ยคืออันดับคุณ
792. 32:58ต้องเชื่อก่อนว่ามันเป็นไปไม่ได้บางทีพี่
793. 33:00ชอบอีสอันนึงคุณอาจจะรู้สึกว่ามันเป็น
794. 33:02หลังๆมันเพี้ยนมันบ้าไปแล้วอะไรทั้งหลาย
795. 33:04แหละเนาแต่พี่ชอบอันนึงอ่ะคือมันบอกว่า
796. 33:07ความสามารถพิเศษหนึ่งเดียวของมันนะครับนะ
797. 33:10มันคือการทำให้สิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้ใน
798. 33:12สายตาคนอื่นมันเป็นแค่ delay
799. 33:15>> โอ
800. 33:16>> โคตรเท่อ่ะพี่โคตรเท่เลยนะคือแบบคือแบบ
801. 33:18มันเป็นคนที่แบบคือ you probably hate
802. 33:21him แต่ว่าคือสุดท้าย You admit ว่า he
803. 33:23is the one that chang the world
804. 33:24คือแบบผมทำให้สิ่งที่เป็นไปไม่ได้มันคือ
805. 33:26ความเค้าเรียกว่านะ delay แค่นั้นเองมัน
806. 33:29เป็นแบบมันก็คือแบบมันก็แค่ยังไม่เกิด
807. 33:31ขึ้น
808. 33:31>> อือ
809. 33:31>> เออมันไม่ใช่เป็นไปไม่ได้มันก็แค่ยังไม่
810. 33:34เกิดขึ้น vision คือความเป็นจริงที่ยัง
811. 33:36ไม่เกิดนั่นแหละคือสิ่งที่คุณต้องเชื่อ
812. 33:38แต่ก็ต้องสู้ด้วยสิ่งที่คุณมีสู้ได้ทุก
813. 33:41อย่างนะครับแล้วมันคุณอาจจะไปได้ไกลมากๆ
814. 33:43กว่าที่คุณคิดนะครับแต่ว่าคือแบบอย่างบาง
815. 33:45ทีคุณแบบบอกว่าถ้าคุณตั้งเป้าอย่างบางที
816. 33:47คุณอาจจะตั้งเป้าแบบผมจะรวยแสนล้านเหรียญ
817. 33:50อย่างเงี้ยคือแบบคุณอาจจะไปไม่ถึงนะแต่ผม
818. 33:52ว่าคุณก็ไปได้น่าจะไปได้ไกลมากๆพอสมควร
819. 33:55และอีกอันนึงเนี่ยวินัยเว้ยต้องมา
820. 33:57ด้วยอะไรรู้ป่ะมาด้วยใจสู้แต่อีกด้านนึง
821. 33:59คุณต้องเรียนรู้วินัยใจสู้เล่มที่แล้วพี่
822. 34:02เขียนมาบอกว่าวินัยใจสู้เล่มนี้พี่เกียรต
823. 34:04เรียนรู้เข้าไปด้วยพี่ลืมเว้ย
824. 34:05[เสียงกระแอม]เออเพราะเรียนรู้เนี่ยคือ
825. 34:07จริงๆมันเป็นสารแฝงในหนังสือเล่มที่แล้ว
826. 34:09ไม่ชัดแต่เล่มเนี้ยมันชัดเลยนะครับว่าคุณ
827. 34:12ต้องเรียนรู้เพราะถ้าคุณมีวินัยใจสู้คุณ
828. 34:14อาจจะขวิดกำแพงเมืองจีนขวิดๆๆๆไปตลอด
829. 34:17เงี้ยครับนะแล้วสุดท้ายก็ไม่ใช่กระทิง
830. 34:19เป็นควาย[เสียงหัวเราะ]นะฮะแต่ถ้าเกิดคุณ
831. 34:21ขวิดแล้วคุณแบบเอ้ยมันไม่ได้เว้ยเดี๋มัน
832. 34:23แบบหาวิธีการอื่นกูจะข้ามกำแพงเมืองจีน
833. 34:25อย่างไรเฮ้ยก็ลองหาประตูเว้ยหรือจริงๆ
834. 34:28แบบติดต่อเฮลิคอปเตอร์ให้มันพากัน
835. 34:29ด้วยหรือจริงๆเดินขึ้นบันไดได้มั้วะมันมี
836. 34:31หลายวิธีการแต่คุณต้องยอมรับก่อนวิธีการ
837. 34:33นี้ไม่เวิร์คเรียนรู้วินัยใจสู้เรียนรู้
838. 34:37พัฒนาอ่ะเรียนรู้นะครับนะแต่ถ้าคุณไม่
839. 34:39พัฒนาพัฒนาขึ้นมาเนี่ยก็จะเป็นแบบนี้
840. 34:42เหมือนกันผมคิดว่านี่แหละนะครับนะมันคือ
841. 34:44มันคือสิ่งที่สำคัญคือไม่ใช่ว่าคุณล้ม
842. 34:46เหลวกี่ครั้งแต่คุณเรียนรู้คำว่าเรียนรู้
843. 34:49คือ 1 ไม่ทำซ้ำถ้าถ้าเกิดผิดเป็นครูเนี่ย
844. 34:52ครับหลายครั้งเยังบอกเลยผิดเป็นครูบางที
845. 34:54เนี่ยขำๆเนาะผิดเป็นครูรู้เป็นควายครับนะ
846. 34:56คือถ้ารู้อยู่แล้วเป็นน้ำเต็มแก้วเนี่ย
847. 34:58คือเป็นควายเนไม่ใช่กระทิงแต่ถ้าผิดแล้ว
848. 35:01เรียนรู้แล้วพัฒนาคือไม่ใช่แค่เรียนรู้
849. 35:05แบบไม่ไม่ผิดพลาดซ้ำนะไอ้นั่นคือการเรียน
850. 35:07รู้ขั้นต่ำสุดเพราะมึงได้มึงแบบมึงเรียน
851. 35:10แล้วแบบคือแบบผิดพลาดแล้วไม่ทำซ้ำเนี่ย
852. 35:13แต่ว่าถ้าเกิดคุณผิดพลาดแล้วคุณได้เรียน
853. 35:15รู้ผิดพลาด 1 คุณกอบกู้มา 100 อ่ะ
854. 35:18>> อือ
855. 35:18>> เออแบบแล้วต่อยอดขึ้นไปอย่างเงี้ยผิดพลาด
856. 35:211 กอบกู้ขึ้นมาสู่ 100 อ่ะเนี่ยพี่ว่า
857. 35:24แบบจะโคตรแบบสุดอ่ะเพราะแบบ 100 ต่อ
858. 35:26ไปกูเจ๊งเอา 100 ขึ้นมากูเจ๊งอีก 100 ถูก
859. 35:28มไม่เป็นไรแต่ 100 แล้วคราวนี้กูกรอบกู้
860. 35:30ขึ้นมาอีก 100 เท่าเป็นหมื่นอย่าเงี้ย
861. 35:32เนี่ยแป๊บเดียวอ่ะคือแบบฟุบๆนะครับนะคือ
862. 35:35สุดท้ายแป๊บเดียวกว่าคุณจะรู้ตัวแบบ
863. 35:37กูที่สุดแต่การเรียนรู้ทุกอย่างฮะมันจะ
864. 35:39เป็นแบบนี้เว้ย slowly slowly thuddenly
865. 35:43ช้า
866. 35:44>> ก็ช้านะคือแบบดังนั้นไอ้ช่วงช้าๆไม่เห็น
867. 35:47มีการพัฒนาการกับช้าๆเงี้ยแต่สุดท้ายจุด
868. 35:50หักัก 2 ชีวิตฟุบมันจะพุ่งเลยวนBuffเฟet
869. 35:53กว่าจะเป็นบิลแนอายุเท่าไหร่ 56 พี่น้อง
870. 35:57>> กว่าจะมี 1,000 ล้านเหรียญแรกได้คืออายุ
871. 35:5956 แล้วหลังจากนั้นพอหลังจาก 56 ขึ้นมา
872. 36:02ครับตอนนี้แบบคือจริงๆถ้าแกไม่บริจาคแก
873. 36:03น่าจะมีประมาณ 300,000 ล้านเหรียญนะ
874. 36:06>> คิด[เสียงกระแอม]ดูดีจาก 1,000 เป็น
875. 36:07300,000 ฮะ
876. 36:08>> แต่ 1,000 แรกอ่ะคือได้อายุ 56
877. 36:11>> เพราะ slowly slowly then suddenly
878. 36:14>> ไอ้ slowly slowly อ่ะคุณต้องอดทน
879. 36:17>> ทีละนิดนึง
880. 36:18>> ทีละนิดนี่แหละนะครับนะฮะแล้วก็เรียนรู้
881. 36:21แล้วก็ล้มเหลวจาก 1 เนี่ยครับกอบกู้ให้
882. 36:24เป็นร้อย
883. 36:25>> อื
884. 36:26>> ไม่ใช่แค่ไม่ทำซ้ำผิดพลาดเดิมแค่นั้นเป็น
885. 36:29การเรียนรู้ขั้นต่ำสุด
886. 36:30>> อืผมสนใจที่ตะกี้พี่กระทิงพูดถึงอีอนมาส
887. 36:35เนาะเหมือนพี่กระทิงก็เคยพูดถึงเรื่องนี้
888. 36:37เหมือนกันว่าคนเรามันควรจะมีเหมือนอ่ะ
889. 36:40>> อื
890. 36:41>> เหมือนความศรัทธาเหมือนคนตาบอดเลยอ่ะแบบ
891. 36:44เชื่อในสิ่งนี้มั้มันจะยังไม่มองเห็นมอง
892. 36:46ไม่เห็นทางในเวลานี้อ่ะสิ่งนี้มันสำคัญ
893. 36:49พันยังไงกับมนุษย์คนนึงมันงมงายหรือเปล่า
894. 36:52พี่
895. 36:53>> พี่ว่าไม่นะนะครับนะคือศรัทธาเนี่ยคือยู
896. 36:55ต้องแยกกันระหว่างคือหลงตัวเองกับศรัทธา
897. 36:58>> อื
898. 36:59>> ศรัทธาในชะตาและความเป็นไปได้ของตัวเอง
899. 37:02กับอีกด้านนึงหลงตัวเองคำว่าหลงตัวเองคือ
900. 37:04หลงตัวเองตัวปัจจุบันไง
901. 37:05>> ดังนั้นถ้าใจคุณจมจ่อมลุ่มหลงหลงไหลกับ
902. 37:09ตัวคุณในปัจจุบันมากเกินคุณไปต่อไม่ได้
903. 37:12เพราะตัวคุณในอนาคตก็เป็นแค่แบบเนี้ย
904. 37:14ตัวเดิมเห็นมั้ยแต่อันดับแรกศรัทธานะครับ
905. 37:17นะมันคือศรัทธาว่าตัวฉันจะไปได้มากกว่า
906. 37:19นี้ชะตาฉันจะไปได้มากกว่านี้นะครับนะมัน
907. 37:22คือสิ่งนั้นแหละที่เรียกว่า BL faith
908. 37:24พี่เรียกมันว่าคือแบบอันนี้แล้วกันนะครับ
909. 37:26คือเรียกมันว่าศรัทธาแบบว่าตาบอดนะครับ
910. 37:30ศรัทธาราวกับตาบอดแต่ว่าพี่คิดว่าอย่าง
911. 37:33งี้ครับนะศรัทธาอยากเปลี่ยนเป็นคำนี้
912. 37:35ศรัทธาเรากับว่ามีตาที่ 3 ตาที่ 1 ตาที่ 2
913. 37:38บอดแต่ตาที่ 3 เปิดเงี้ยครับนะคือแบบว่า
914. 37:40เห็นแบบโอ้โหอนาคตที่เป็นไปได้ของฉันแต่
915. 37:43อีกด้านนึงเนี่ยพี่เรียกว่าคือโลกยุง
916. 37:45เนี้ยคนที่จะรอดได้ต้องเป็น practical
917. 37:47optimist เป็นคนมองโลกในแง่บวกมี GR
918. 37:50Mindset แต่ Practical ไง
919. 37:52>> อื
920. 37:52>> ทำ[เสียงกระแอม]ได้ในทางปฏิบัติเห็นโลก
921. 37:54ความเป็นจริงแบบนี้อ้าพรุ่งนี้อาจจะยัง
922. 37:56ไม่ถึงขนาดแบบอยู่ดีๆกูจะรวย 100 ล้านถ้า
923. 37:58สมมุติยูมีแค่แบบ 10,000 บาทพรุ่งนี้จะ
924. 38:00รวย 100 ล้านถูกหวยยังไม่ได้เลย
925. 38:02[เสียงหัวเราะ]เงี้ยถูกป่ะ
926. 38:03>> ถูกหวยยังไม่ถึงถูกหวยเท่าไหร่เหรอถูกคุณ
927. 38:05น็อตกองสลากคุณยังได้แบบ[เสียงหัวเราะ]
928. 38:06เท่าไหร่นะได้ 60 ล้านเองดูว่าอัน
929. 38:09นั้นมันก็เป็นไปไม่ได้ไงยกเว้นว่าแบบเออ
930. 38:11อยู่ดีๆมันมีแบบ G แบบหรือว่าแบบมันเป็น
931. 38:14ไปไม่ได้เพราะยกเว้นว่าอยู่ดีๆมีทุนเทา
932. 38:15โอนเงินให้คุณน่ะก็ติดคุกไปอย่างเงี้ยถูก
933. 38:17มั้ยนะครับ
934. 38:18มันคือไป[เสียงกระแอม]
935. 38:22กับพี่เรียกมันว่า
936. 38:2510 แล้วกัน 10 แต่ optimist 100
937. 38:28>> อื
938. 38:29>> Optimist เยอะๆแล้วก็ practical
939. 38:31grounded กลับมาว่าตอนเย็นเนี่ยเป็นยัง
940. 38:33ไงนะครับตอนเย็น at the end of the
941. 38:35day ประเมินตัวเองสัปดาห์เนี่ยกลับมา
942. 38:37ประเมินตัวเองเฮ้ยฉันเข้าไปถึงไหนละจะ
943. 38:39ปรับเกมยังไงอย่างเงี้ยครับนะมันถึงบอก
944. 38:41ว่า focus on the process
945. 38:43>> focus on the process ว่าอะไรครับ
946. 38:46สิ่งที่ฝังไว้อ่ะถ้าทำตาม process แบบคือ
947. 38:50ทำต่อไปแล้วพัฒนาตัวเองไปเรื่อยๆยังไง
948. 38:52ก็จะถึง
949. 38:53>> แต่อะไรครับนะ don't attach don't get
950. 38:56attach to the result ถ้าสมมุติ
951. 38:58result มัน off ไปบ้างจากสิ่งที่ยูคาด
952. 39:01หวังก็โอเคคิดว่ามันคือบทเรียนมันคือ
953. 39:03lesson แต่ถ้าอะไรครับสำเร็จมากเกินไปก็
954. 39:05อย่ายึดติดกับมันสำเร็จดีใจวันเดียวล้ม
955. 39:08เหลวดีใจได้วันเดียวจบวันรุ่งขึ้นลุกขึ้น
956. 39:10ใหม่
957. 39:10>> อื
958. 39:10>> คือแบบมันเป็นวันใหม่อ่ะนะครับ
959. 39:12>> ครับผมอยากรู้สิ่งที่มันอยู่ข้างหลังพี่
960. 39:15กระทิงอ่ะคือฟังพี่กระทิงจนถึงตอนนี้ครับ
961. 39:18โหเราเห็นภาพมนุษย์คนนึงที่แบบมันโคตร
962. 39:21ทะเยอทะยานน่ะจากเด็กกำแพงเพชรที่แบบไม่
963. 39:23มีแต้มต่ออะไรเลยแล้วมันก็ไปจนถึง
964. 39:27สแตนฟอร์ดไปจนถึง Google อ่ะไอ้สิ่งที่
965. 39:29ไฟี่กระทิงอยู่ข้างหลังมันคืออะไรมันคือ
966. 39:32ฉันอยากมีชีวิตที่ดีกว่านี้ฉันไม่อยาก
967. 39:34ลำบากฉันเห็นที่บ้านเป็นแบบนี้หรือหรือ
968. 39:36อะไรที่ไฟเพราะพี่กระทิงเหมือนก็เคยบอก
969. 39:38ว่าพี่กระทิงไม่ได้ไลฟ์ด้วยแรงบันดาลใจ
970. 39:41แรงบันดาลใจมีวันหมดอายุหรืออะไรก็ตามเ
971. 39:44พี่ชีวิตพี่กระทิงมันขับเคลื่อนด้วยอะไร
972. 39:47>> พี่ว่าสุดท้ายมันด้วยเอ่อ Vision กับ
973. 39:49Impact นะครับสมัยเด็กๆแน่นอนก็อยากขึ้น
974. 39:51มาเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตให้กับครอบครัว
975. 39:54ให้กับอันนี้ครับนะนั่นเป็นสิ่งหนึ่งแต่
976. 39:57สุดท้ายเนี่ยสิ่งที่มันร้ายแล้วมันลึกที่
977. 39:59สุดเนี่ยมันคือการอยากมีสร้างimpพactที่
978. 40:02มันดีเพราะมันรู้ว่ามันมีคนที่มันยาก
979. 40:04ลำบากเหมือนเรานะครับตอนเราตอนเด็กๆหลาย
980. 40:06คนลำบากกว่าพี่อีกนะครับคืออย่างน้อยพี่
981. 40:09ไม่เคยอดข้าวคือพ่อแม่พี่ลำบากแค่ไหนเขา
982. 40:11ยอมอดเพื่อพี่นะครับนะบางั้นเนี่ยคือพี่
983. 40:15ถึงบอกว่าเฮ้ยคือแบบอย่างน้อยพี่พี่มี
984. 40:17ครอบครัวที่ดีพี่มีข้าวกินอย่างเงี้ยครับ
985. 40:19นะแล้วก็มีที่ซุกหัวนอนตลอดชีวิตนะฮะดัง
986. 40:22นั้นเนี่ยคือแบบต่อให้บ้านบางทีแบบตอน
987. 40:24มาเรียนกรุงเทพฯบ้านซ้อมซ่อหรืออะไรเงี้ย
988. 40:26มันก็ไม่ใช่ฉันก็ยังอยู่รอดได้อย่างเงี้ย
989. 40:28ครับแต่ว่าเนี่ยครับนะสิ่งที่มันลึกแล้ว
990. 40:32มัน drive พี่ลึกที่สุดมันคือ impact นะ
991. 40:34ครับนะimpพactที่บอกว่าถ้าฉันไปไกลแค่ไหน
992. 40:37ฉันสามารถสร้างการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่
993. 40:39ได้เท่านั้นและถ้าเกิดฉันสามารถไปได้ไกล
994. 40:42ฉันเป็นโมเดลที่มันเป็นการเปลี่ยนแปลงให้
995. 40:44กับคนรุ่นหลังได้อีกอย่างเงี้ยครับนะนั่น
996. 40:47เป็นเรื่องนึงคือคุณพ่อพี่เนี่ยคือแบบปี
997. 40:48นึงเกลับบ้านน่ะปีละ 2 ครั้งเงี้ยครับนะเ
998. 40:51ทำงานพัฒนาที่ดินนะคือเสียสละมากนะคือแบบ
999. 40:54อยู่เบตงยะลาเงี้ยคือสมัยนั้นน่ะคือเบตง
1000. 40:57ยะลาคือแบบ
1001. 40:58>> โคตรคิดดูดี 30-40 ปีที่แล้วเบตงยะลานะ
1002. 41:02ครับแม่สายนะครับนะฮะเหนือสุดใต้สุดแล้ว
1003. 41:05ก็พบพระจังหวัดตากพัฒนาที่ดินรกชัดคือแบบ
1004. 41:09คิดดูดีตอนนั้นน่ะเอาหมาไปเลี้ยงมันแบบ
1005. 41:11มันคือกันดารขนาดไหนตรงนั้นชายแดนไทยพม่า
1006. 41:14ตรงจังหวัดตากอ่ะครับนะคือมันกันดารขนาด
1007. 41:17ที่ว่าคือเอาหมาไปเลี้ยงอ่ะสุดท้ายหมาโดน
1008. 41:19เสือกินน่ะเหลือแต่หัวนะครับนะแล้วคือตอน
1009. 41:22เขานอนเนี่ยคือแบบงูเหลือมเงี้ยคือแบบมัน
1010. 41:24คือแบบไอ้ก่อกองไฟอ่ะงูเหลือมมานอนบนหัว
1011. 41:28เงี้ยครับนะแล้วก็ไม่รู้งูเหลือมตัวนั้น
1012. 41:30ไปไหนเป็นผัดกะเพราวันรุ่งขึ้นหรือเปล่า
1013. 41:32ไม่รู้คือแบบเป็นแบบนั้นน่ะคือวันรุ่ง
1014. 41:34ขึ้นเป็นบันกะเพรารสชาติขายไก่พี่ก็ไม่
1015. 41:36รู้แต่แบบมันคือกันดารขนาดแล้วทุกครั้ง
1016. 41:39แรกที่พี่ไปนะครับครั้งแรกที่พี่ไปเลยก็
1017. 41:42แบบพ่อพาไปอย่างเงี้ยเนาะนะครับปีนึงกลับ
1018. 41:44บ้าน 2 ครั้งคือแบบเราก็แบบมีขาดความมั่น
1019. 41:46ใจอะไรทั้งหลายแหละแต่พ่อก็แบบพ่ออยากให้
1020. 41:48ทิ้งอ่ะไปเห็นนะว่าพ่อทำอะไรนะครับ
1021. 41:51>> อื
1022. 41:51>> ที่ดินรกชัดปีแรกแล้วพ่อเล่าแบบวิชั่นเลย
1023. 41:54เนี่ยทิ้งเดี๋คอยดูนะเดี๋ยวพ่อจะสร้าง
1024. 41:56อ่างเก็บน้ำพ่อจะสร้างระบบชนประทานแล้ว
1025. 41:58เดี๋ยวคอยดูนะพ่อจะสร้างโรงเรียนแล้วคือ
1026. 42:01สุดท้ายคนเหล่าเยเไม่ต้องปลูกทำไร่เร่
1027. 42:04เลื่อนลอยไล่เลื่อนลอยไปอันนี้ไปเรื่อยๆ
1028. 42:06อย่างเงี้ยครับหรือบางทีบางคนต้องไปปลูก
1029. 42:08ยาเสพติดอย่างเงี้ยครับหรือว่าถ้าเป็นลูก
1030. 42:10สาวเงี้ยก็อาจจะต้องแบบไปทำงานสิ่งที่มัน
1031. 42:12ไม่ดีอย่างเงี้ยครับนะคือแบบพ่อจะทำให้
1032. 42:15เค้าเนี่ยสามารถอยู่ได้เลี้ยงชีพตัวเอง
1033. 42:17ได้นะครับนะสร้างชุมชนที่แบบเลี้ยงตัวเอง
1034. 42:20ได้มีโรงเรียนมีสถานีอนามัยนะครับปีถัดไป
1035. 42:24กลับมาเฮ้ยคือแบบตอนแรกก็แบบพ่อโหมันจะ
1036. 42:26เป็นไปได้ไงครับเออ[เสียงหัวเราะ]
1037. 42:28มีแต่ดินลูกรังเกดป่ารกชัดแล้วแบบมีพ่อ
1038. 42:32คือหมายังไม่รอดเลยเงี้ยคือแบบถัดมาปีถัด
1039. 42:34ไปครับกลับมาเฮ้ยมีอ่างเก็บน้ำเว้ยเริ่ม
1040. 42:38มีถนนเออแล้วคือหน่วยพ่อก็เริ่มเป็นแบบ
1041. 42:41ก่อขึ้นมาเป็นซุงบ้านอะไรเงี้เริ่มมี
1042. 42:42กระต๊อบสักพักนึงปีถัดไปอ่ะ 3-4 ปีอ่ะนะ
1043. 42:46ครับนะมันเป็นจริงเว้ยแล้วสุดท้ายเขา
1044. 42:49สามารถปลูกสมัยนั้นยุคนั้นเนี่ยคือเปปลูก
1045. 42:51ยุคแรกๆเลยอะโวคาโดปลูกแบบแชionฟรูซึ่ง
1046. 42:54มันเป็นอาหารที่แบบไอ้ตัวผลไม้ที่มันไวู
1047. 42:57มากจนสุดท้ายเนี่ยครับเกษตรกรเหล่านั้น
1048. 42:59เนี่ยคือแบบคนเหล่านั้นน่ะคนชายขอบอ่ะ
1049. 43:01สร้างขึ้นมาได้แล้วสุดท้ายตอนพ่อพี่เสีย
1050. 43:03ชีวิตเนี่ยเขามีสมุดเล่มนึงอ่ะฮะที่เขียน
1051. 43:06เป็นคำสั่งเลยนะเขียนเป็นคำสั่งเลยว่าแบบ
1052. 43:09อะไรนะว่าแบบคือถ้าพ่อเสียชีวิตนะฮะต้อง
1053. 43:12ใช้คนนี้จะมัคดายนายกคนนี้เบอร์โทรตรงนี้
1054. 43:15เวลานี้อยู่วัดเท่านี้ปรับๆเป็นแบบโอ้โห
1055. 43:18แบบคือพ่อพี่เป็นแบบวิศวกรแล้วลายมือสวย
1056. 43:21มากไงนะครับนะก็คือเขาจบเอ่อเทคนิค
1057. 43:23กรุงเทพฯอย่าเงี้ยฮะแล้วก็จบเป็นช่าง
1058. 43:25รังวัดนะไม่ไม่ได้จบปริญญาตรีนะตอนมาทำ
1059. 43:27งานเพิ่งมาจบปริญญาตรีตอนแก่ๆแกแบบแต่แก
1060. 43:30จะเขียนลายมือสวยเขียนเป็นแบบเป๊ะๆๆทุก
1061. 43:33อย่างเลยนะครับแล้วคือในนั้นน่ะนะครับนะ
1062. 43:36แกเขียนอันนึงเป็นความภูมิใจของแก
1063. 43:40>> นะครับว่าบอกว่าเฮ้ยคือสร้างมไอ้เนี่ยฮะ
1064. 43:43เป็นชุมชนที่มี 5,000 ครัวเรือนน่ะ
1065. 43:45>> คนประมาณ 20,000 กว่าคนนะครับนะที่แก
1066. 43:49เปลี่ยนแปลงชีวิตผู้คนจริงๆนะครับนะแล้ว
1067. 43:52พี่แบบโอ้โหแบบคือมันคือแบบสมุดที่เป็น
1068. 43:54ความภูมิใจของแกคือแกอยากให้เราอ่านตอน
1069. 43:57ที่แกเสียชีวิตอ่ะนั่นคืออันนี้ที่สุดอ่ะ
1070. 43:59นะครับนะแล้วพี่ก็เนี่ยฮะก็ยังเก็บไว้ก็
1071. 44:01คือส่วนของพ่อนะฮะก็คือแบบฉีกไว้จากสมุด
1072. 44:04ของพ่อนะครับก็เก็บไว้ในกระเป๋า
1073. 44:06>> เก็บไว้ในกระเป๋าตลอดเป็นตัวเตือนแล้วก็
1074. 44:07ในนั้นของพ่ออ่ะพ่อก็เขียนแบบอันนี้เอา
1075. 44:10ข่าวพี่ที่พี่ไปทำงาน Google กับที่พี่ไป
1076. 44:12ทำงานธนาคาร
1077. 44:16ตบ
1078. 44:18ให้พี่คนใจซื่อสัตแน่วแน่มั่นคงถูกหินผา
1079. 44:23ไม่กลัวปัญหาอุปสรรคกล้าพุ่งชนตลอดเวลา
1080. 44:26รักษาความดีดั่งเกลือรักษาความเค็มขอให้
1081. 44:29ทิงมีความสุขสุขภาพแข็งแรงจิตผ่องแผ้วทุก
1082. 44:31เวลาอายุมั่นขวัญยืนนี่คือ final message
1083. 44:34ที่พ่อพี่มีให้คือพี่ถึงบอกว่าเนี่ยคือ
1084. 44:37สิ่งที่มันไดฟพี่นะครับนะคือแบบรักษาความ
1085. 44:39ดีดุจความเค็มแล้วก็คือสุดท้ายเนี่ยนี่
1086. 44:42คือสิ่งที่พ่อทำแล้วผมบอกว่านี่แหละคือ
1087. 44:45พ่อคืออุดมการณ์และแม่คือพลังแห่งการต่อ
1088. 44:48สู้เวลาผมเจออุปสรรคเนี่ยแม่ผมเป็นโรคห่อ
1089. 44:50ผืดเนาะหยุดหายใจหลายครั้งในชีวิตมีครั้ง
1090. 44:53นึงเนี่ยหยุดหายใจจนตัวม่วงเลยต้องแบบ
1091. 44:55เข้าไปกอดข้างหลังอ่ะแล้วลากไปโรงพยาบาล
1092. 44:57แล้วเสียบนะครับนะก้านออกซิเจนน่ะทะลวงคอ
1093. 45:00จนถึงก้านปอดแม่ไม่ร้องไห้เลยนะครับนะ
1094. 45:03แล้วปั๊มออกซิเจนจนถึงก้านปอดจนฟื้นขึ้น
1095. 45:05มาบางครั้งอ่ะแม่คือแบบพอมันขาดออกซิเจน
1096. 45:08มันหลอนนะเห็นคนมารับละแม่บอกว่าลูกยัง
1097. 45:10เด็กขออยู่ต่อได้มั้ย
1098. 45:13แม่เสมอว่าทุกครั้งเนี่ยถ้ามีปัญหาอะไร
1099. 45:16ถ้าทิ้งเจออุปสักิคอะไรทิงคิดถึงแม่ความ
1100. 45:20ตายแม่ยังเอาชนะได้แล้วดังนั้นเนี่ยทิง
1101. 45:22เป็นลูกแม่มีสายเลือดแม่ถ้าอุปสรรคไม่
1102. 45:24ยิ่งใหญ่เท่าความตายทิงต้องเอาชนะได้ 2
1103. 45:27เรื่องนี้แหละที่มันเป็นพลังผลักดันสุดๆ
1104. 45:29ในชีวิตแล้วก็คือครอบครัวพี่ก็เป็น
1105. 45:31ครอบครัวที่เป็นนักสู้อ่ะแทบทุกคนเลยแทบ
1106. 45:33ทุกคนแล้วก็พี่ถึงบอกว่าแบบมันสู้กันสุด
1107. 45:35ชีวิตอ่ะพี่สาวพี่อ่ะตกบ่อบ่อประทานเงี้ย
1108. 45:38คือแบบเกือบตายอ่ะนะฮจนคุณอาเนี่ยแบบเอา
1109. 45:41เชือกมัดแล้วว่าไต่ลงไปอ่ะจนแบบหลังนี่
1110. 45:43คือแบบไถแบบไอ้บ่อบาดาลน่ะนะครับนะเกือบ
1111. 45:46ตายแล้วเพราะว่ามันมีอันนี้ไงมันต้อง
1112. 45:49เสียบเสียบไม้ไผ่ลงไปเพื่อให้น้ำมันไหล
1113. 45:51ขึ้นมาตลอดถูกมั้ยถ้าโดนแบบไม่ไหวจมลงไป
1114. 45:54เนี่ยอีกนิดนึงอ่ะโดนไอ้ไม้ไผ่แหลมๆอ่ะ
1115. 45:56เสียบตายไปแล้วแต่สุดท้ายอ่ะคือแบบเฮ้ย
1116. 45:59แบบตะโกนอะไรเงี้ยสุดชีวิตมันเริ่มมืดคุณ
1117. 46:01อาลงไปช่วยพี่สาวพี่ไม่ยอมแพ้คือแบบแล้ว
1118. 46:04ทุกคนมันเป็นแบบนั้นหมดไงมันพอเราอยู่ใน
1119. 46:06environment แบบนี้ที่เป็นนักสู้น้ำท่วม
1120. 46:08เข้ามาอ่ะตอนแรกมันไหลขึ้นมาแบบซึมเข้ามา
1121. 46:11นิดเว้ยแบบปุ๊กๆๆๆเอาดินน้ำมันไปแปะๆกัน
1122. 46:14เออทำกระสอบทรายกันเองคือแบบมีปัญหาอะไร
1123. 46:17ก็แก้สิเออแล้วเล่นให้มันเป็นเกมให้มัน
1124. 46:19สนุกเนี่ยสบับไอ้น้ำท่วงขึ้นมางูว่ายเข้า
1125. 46:22มาเงี้ยครับนะคือแบบโอ้ก็แบบเข้าไปนี้กัน
1126. 46:25คือผมไม่ได้บอกว่ามันการอยู่กับน้ำท่วม
1127. 46:27มันสนุกหรอกมันทรมานมันลำบากแต่ว่าณตอน
1128. 46:29นั้นเราต้องสู้กับมันอย่างเงี้ยครับสมัย
1129. 46:31นั้นก็ไม่ได้มีโซเชียลmedเดียที่เราจะแบบ
1130. 46:33ไปโพสต์เราจะไปแบบขอความช่วยเหลือได้เรา
1131. 46:35ต้องช่วยเหลือตัวเองก่อนเราก็ลุกขึ้นมา
1132. 46:38ช่วยเหลือกันเองผมว่าสภาพแวดล้อมเหล่า
1133. 46:39นั้นแหละที่เป็นแรงผลักดันของเราแล้วเรา
1134. 46:42ก็เห็นว่าปัจจุบันเนี่ยผู้คนลำบากค่อน
1135. 46:44ข้างเยอะแล้วก็มันมีอะไรหลายอย่างที่เรา
1136. 46:46รู้สึกว่าคือคือแบบถ้ามันไม่มีคนอย่างเรา
1137. 46:50ลุกขึ้นมาทำเราก็ต้องลุกขึ้นมาทำเนาะมัน
1138. 46:53ไม่มีแต่มันต้องมีและเราสามารถทำได้และ
1139. 46:56หลายเรื่องด้วยมันเป็นเราคนเดียวที่ทำได้
1140. 46:58You just have to do it ถึงแม้มัน
1141. 47:00จะเป็นสเกลเล็กๆเปลี่ยนชีวิตได้ 1 คน
1142. 47:03life ผมถึงหลังๆในความสำเร็จของผมมันไม่
1143. 47:05ได้ถูกวัดเลยว่าแบบต้องเปลี่ยนชีวิตรัน
1144. 47:08ล้านคนหรืออะไรคือถ้ามันฉาบฉวยอ่ะผมไม่
1145. 47:11หรือว่ามันเป็นแบบเนี่ยผมก็มาจาก Silicon
1146. 47:13Valley ยุคก่อน่ะผมก็เชื่อSilิ Valley
1147. 47:16AOS มันคือแบบมันคือ Mantra Silicon
1148. 47:18Valley Have fun change the world
1149. 47:19ซึ่งหลังๆเราก็เห็นว่าเทคน itself อ่ะมัน
1150. 47:23ทำให้เราแบบแตกแยกแตกต่าง poiz อะไรพวก
1151. 47:26นี้มันมีเยอะมากแล้วหลายครั้งเราก็เห็น
1152. 47:28ว่าแบบมันแบบมันก็คือการสร้างแบบอันนี้
1153. 47:31ขึ้นมา Technology by itself without
1154. 47:33empathy of human being without
1155. 47:35impact อย่างเงี้ยครับนะคือผมเลยคิดว่า
1156. 47:38มันไม่มีประโยชน์ใดๆเลยถ้าสุดท้ายมันไม่
1157. 47:40ได้มาสู่ความ Prosperity หรือว่า
1158. 47:43Furishing ของ Human
1159. 47:44>> อ
1160. 47:44>> หรือว่า Human wellbeing หรือโลกเรามัน
1161. 47:47ไม่ดีขึ้นจริงๆอ่ะผมเลยคิดว่าตอนเนี้ยเลย
1162. 47:49เป็นแบบนี้แล้วนั่นคือพลังผลักดันไงมัน
1163. 47:51คือ vision ของชีวิตว่า
1164. 47:53>> อะไรที่มันไม่มีแต่มันต้องมีและกูก็
1165. 47:56ทำได้กูก็ต้องลงมือทำแค่นั้นเองมันเหมือน
1166. 47:59อ่ะอือ
1167. 48:00>> อือ
1168. 48:01>> พี่กระทิงตอบคำถามนี้ฮะมันครอบคลุมไปถึง
1169. 48:04คำถามแรกที่ผมถามพี่กระทิงอ่ะว่าไอ้
1170. 48:07unbitable อ่ะจริงๆนิยามมันคืออะไรจริง
1171. 48:09จริงเรื่องเล่าเกี่ยวกับคุณพ่อคุณแม่พี่
1172. 48:13สาวโอ้โหมันเป็นมันคือนิยามของ
1173. 48:16>> ใช่
1174. 48:16>> คำคๆนี้ชัดๆที่เป็นรูปธรรมพี่กระทิงพูด
1175. 48:19ถึงเรื่อง B หรือแบบความศรัทธาอย่างแรง
1176. 48:23กล้าแม้ยังไม่เห็นทางข้างหน้าวันนึง
1177. 48:26เหมือนพี่กระทิงก็ไปถึงจุดนั้นแล้วอย่าง
1178. 48:28Google นี่นับเป็น Bright Face อันนึง
1179. 48:30ป่ะครับ
1180. 48:30>> โอแน่นอน
1181. 48:31>> ใช่[เสียงหัวเราะ]มั้ครับ
1182. 48:32>> เราคงไม่กล้า
1183. 48:33>> ไม่ก็ก่อนไปพี่เป็นเด็กขายชมพูอ่ะก็พี่
1184. 48:36ขายชมพูครีมนวดเลยคือแบบสมัยก่อนกูอยู่
1185. 48:38คือแบบคือก่อนไป Google เนี่ย 2 ปีเอ่อ 3
1186. 48:41ปีก่อนหน้าที่จะไป Google [เสียงกระแอม]
1187. 48:42อ่ะไอ้ไม่ใช่ดิคือก่อน 3 ปีก่อนจะไป STF
1188. 48:45Stanford คือแบบมหาลัยแบบคือตอนนั้นน่ะ
1189. 48:48อัตราการเข้ายากที่สุดอ่ะนึกออกป่ะคือแบบ
1190. 48:50GAT GAT ต้อง 99% โฟิลเต็มคือ
1191. 48:53เกดต้องนู่นนั่นนี่ยากเฮียแล้วแถมพี่ได้
1192. 48:56ทุนอีกเบลแล้วคือสุดท้ายเข้าไปปุ๊บตังค์
1193. 48:58ไม่พอเรียนอีกก็ต้องแบบกระเสือกกระสนคือ
1194. 49:00แบบว่าแบบทำงานปั่นจักรยาน BMX อย่าง
1195. 49:03เงี้ยคือแบบไปซื้อของมมด 6 ไมล์อย่าง
1196. 49:05เงี้ยคือแบบทำกระเสือกระสนทุกอย่าง
1197. 49:07อ่ะนะฮะคือแบบมันคือสุดมากแล้วคือก่อน
1198. 49:09หน้านั้นพี่ทำอะไรพี่ทำการตลาดพี่ทำการ
1199. 49:12ตลาดกับฝ่ายขายพี่นั่งทีมฝ่ายขายหน่วยรถ
1200. 49:14อ่ะเบลคือแบบนั่งไปกับคนขับรถอ่ะคือแบบ
1201. 49:17ขายแชมพูซองซอง 2 บาทเว้ยนึกออกใช่ป่ะคือ
1202. 49:20แบบนั่งแบบอยู่ภาคเหนือตอนล่างเงี้ยเบล
1203. 49:22แล้วก่อนหน้านั้นพี่อยู่หนุ่มโรงงานอ่ะ
1204. 49:24คือแบบยูคิดดูดิแค่ไปสแตนฟอร์ดได้โดยที่
1205. 49:27ไม่มีอารำนายเขียนให้ไปด้วยแบบคือแบบ
1206. 49:30อันเนี้ยแล้วก็ถัดมาปุ๊บไปทำงาน Google
1207. 49:32คือมึงบ้าเปล่าคือแบบจากคนขายแชมพูที่
1208. 49:35ประเทศไทยกูไปอยู่ Google บริษัทเทคโนโลี
1209. 49:38ที่แบบว่าคือแบบอันดับอันนั้นคือแบบ
1210. 49:40อันดับท็อปของโลกแล้วอ่ะนะฮะแล้วแถมสำนัก
1211. 49:43งานใหญ่มันแล้วก็คือแบบงานที่ก็แบบ
1212. 49:45มันดูทั้งเอเชียแพทิฟิกอย่างเงี้ยฮะคือ
1213. 49:47แบบแล้วคือทีมที่เราไปอยู่อ่ะมันคือแบบ
1214. 49:50ทีม 30 คนน่ะเป็น PhD หมดเลยพี่เป็นหนึ่ง
1215. 49:53ใน 2 คนที่ไม่ได้ PhD อ่ะเบลคิดดูดิทุก
1216. 49:55อย่างมัน Real มากแต่ตอนนั้นพี่ก็รู้ว่า
1217. 49:58เฮ้ย That's probably the only
1218. 49:59beginning
1219. 50:00>> อ
1220. 50:00>> นะครับของชีวิตอย่างเงี้ยครับนะฮะพี่ว่า
1221. 50:03That's the only beginning of the
1222. 50:05of your life พี่ว่ามันคือแบบเฮ้ยหลาย
1223. 50:07ครั้งคือยูถึงจุดยอดสุดบางทีเพี่ไม่ได้
1224. 50:09บอกว่ายูต้องแบบแบบคือไต่เขาไปเรื่อยๆนะ
1225. 50:13ฮะแต่สุดท้ายอ่ะจุดๆนึงอ่ะพี่ว่าบางครั้ง
1226. 50:16อ่ะมนุษย์เราตอนเนี้ยพี่ว่าเราฟังแบบข้าง
1227. 50:19นอกเยอะเกินไปโซเชียลมีดีอะไรพวกเนี้ย
1228. 50:20เข้ามาเยอะคือแบบคเทนแบ่งกลับมาเยอะแต่ใจ
1229. 50:23นึงแม้กระทั่งคุณฟังผมวันเนี้ยคุณฟังเบล
1230. 50:26วันเนี้ยสิ่งที่ผมอยากให้คุณทำกลับไปบ้าน
1231. 50:28เลยเนี่ยอันดับแรกฟังเสียงในใจของตัวเอง
1232. 50:32นะครับนะฮะฟังเสียงในใจของตัวเองว่า
1233. 50:34อันดับแรกเลยเนี่ยเสียงในใจของตัวเองบอก
1234. 50:37คุณว่าอย่าอย่างไรนะครับนะถ้าเสียงในใจ
1235. 50:40คุณบอกว่าเฮ้ยคือ This is good this
1236. 50:42is โอนะครับนะคือแบบคือก็โอเคนะครับแต่
1237. 50:46บางครั้งเสียงในใจมันจะเรียกร้องบอกว่า
1238. 50:48เฮ้ยกระทิง You probably need to move
1239. 50:51probably แบบว่า you need to do
1240. 50:52something better กระทิง you need to
1241. 50:54แบบอันเนี้ยครับนะนั่นคือเสียงในใจของตัว
1242. 50:56เราอ่ะถ้าเราฟังเสียงในใจของตัวเราปุ๊บ
1243. 50:58มันจะเป็นกำหนดทิศทางเราอย่าโกหกตัวเอง
1244. 51:02แต่มันจะได้เมื่อเรามี self respect
1245. 51:06ซึ่งมาจาก self Compion รักตัวเองมากแต่
1246. 51:09ไม่หลงตัวเองนะครับรักแต่ไม่หลงนะครับ
1247. 51:12แล้วก็ฟังเสียงตัวเองแทนที่จะฟังเสียงภาย
1248. 51:15นอกหลายครั้งคนเราเนี่ยพี่ว่าอันนึงอ่ะคน
1249. 51:17เราชอบกระทืบตัวเองอ่ะเบลโลกยุคเนี้ยคือ
1250. 51:19แบบอะไรฮะคือแบบโพสต์โพสต์ IG เสร็จปุ๊บ
1251. 51:22อ้าทำไมไม่ไลฟ์หรือว่าทำไมคนนี้แบบมาแบบ
1252. 51:25คอมเมนต์ไม่ดีเลยซึ่งจริงๆมันก็อาจจะไม่
1253. 51:27ได้ไม่ได้มาคิดไม่ดีอะไรก็ได้ก็คือก็แบบ
1254. 51:29เงี้ยคือแบบคือคาดหวังเยอะหรือเจออุปสรรค
1255. 51:32อะไรเล็กๆแล้วมันสะสมอ่ะฮะมันแบบมันกลาย
1256. 51:34เป็นว่าหนี้เสียในใจมันเยอะแล้วเราก็หยิบ
1257. 51:36มันมากระทืบอ่ะบางทีขี้นกตกใส่หัวนิด
1258. 51:39เดียวบางทีไม่ใช่ขี้นกด้วยฝนหยดแะอย่าง
1259. 51:41เงี้ยแล้วแบบเราแบกมันไปทั้งวันเงี้ยครับ
1260. 51:43นะแล้วกลายเป็นว่าเราเรียกร้องเพราะ
1261. 51:46เทคโนโลยีนี่แหละมันเรียกร้องให้เรา
1262. 51:48ต้องการ external validation เยอะต้อง
1263. 51:51ถูก validate ด้วยยอดไลยอด comment ยอด
1264. 51:53engagement ทุกอย่างเป็นแบบนั้นหมดเลย
1265. 51:55อ่ะเบลแล้วสุดท้ายจนเราลืมไปว่าเฮ้ย
1266. 51:58probably คนที่ควรจะ validate คุณค่าตัว
1267. 52:01เรามากที่สุดและทำให้เราเนี่ยไม่รู้สึก
1268. 52:03ว่ามันล้มเหลวหรือว่าชีวิตมีความสุข
1269. 52:05มากๆคือตัวเราเองเบลตัวเราเองนี่แหละที่
1270. 52:08บอกเราได้ว่าเรามีคุณค่าแค่ไหนถ้าเรารัก
1271. 52:11ตัวเองมากพอมันจะล้นออกมามันจะอิ่มเอิบ
1272. 52:14แล้วมันจะแบบเฮ้ยวันนี้ไม่สำเร็จไม่เป็น
1273. 52:16ไรเว้ยเดี๋วันนี้กูก็ลุกมาเพราะกูมี
1274. 52:17ศักยภาพในตัวกูเองนะครับนะฮะแล้วฉัน
1275. 52:21สามารถทำได้แน่ๆอย่างเงี้ยเบลแล้วแบบคือ
1276. 52:23แบบมันจะท่วมทนออกมาเลยเว้ย
1277. 52:25>> อือ
1278. 52:26>> ที่ผมเกริ่นเรื่องพี่กระทิงสามารถทำความ
1279. 52:28ฝันที่แบบโอโหมันไม่เห็นทางจนสำเร็จ
1280. 52:32คนอาจจะชวนคุยเรื่องการทำงานที่ Google
1281. 52:34เยอะแล้วแต่ผมสนใจเรื่องชีวิตของมนุษย์คน
1282. 52:37นึงอ่ะที่มันไปสู่จุดสูงสุดในชีวิตก็ว่า
1283. 52:41ได้อ่ะไปอยู่ในองค์กรแบบนั้นน่ะจริงๆแล้ว
1284. 52:44เมื่อคนนึงอ่ะพี่มันไปถึงจุดสูงสุดแบบ
1285. 52:46นั้นแล้วอ่ะมันมีความสุขจริงมั้พี่
1286. 52:49>> พี่ว่าตอนนั้นเนี่ยคือถ้าถามพี่เนี่ยตอน
1287. 52:52Google อ่ะชัดเจนมากคือสุข
1288. 52:54ชิบหายเลยตอนทำงานกับทุกข์อะไรเงี้ย
1289. 52:56นะแล้วก็แต่จริงๆเนี่ยพี่จะบอกว่าคืออัน
1290. 52:58นี้ครับนะกลับกลายเป็นว่างานล่าสุดของพี่
1291. 53:00นะครับนะที่เป็นที่เป็นเอ่อประธานอดีต
1292. 53:03ประธาน KBTG ตอนนั้นเที่เป็นประธาน KBTG
1293. 53:05นะครับนะคือตอนนั้นน่ะพี่บอกเลยเว้ยมัน
1294. 53:08เป็นช่วงที่แบบเบลมันคือแบบมันคือขึ้นถึง
1295. 53:10จุดสูงสุดเว้ยแต่ว่ามันคือแบบสัมผัสชัด
1296. 53:12เจนน่ะมันคือ emptiness of success
1297. 53:15>> อือ
1298. 53:15>> result ดีมากคือแบบเราทำอะไรที่
1299. 53:17เจ๋งหมดได้แบบคือรางวัลเนี่ยเบลคือ
1300. 53:20ต้องแบบต้องน่าจะต้องสร้างห้องใหม่
1301. 53:22[เสียงหัวเราะ]แบบเก็บรางวัลอย่างเดียว
1302. 53:24>> ผลผลรีเซก็ดีอะไรทุกอย่างก็ดีแต่ว่า
1303. 53:28>> ทุกอย่างดีหมดเงี้ยจนแบบแต่มันเป็น
1304. 53:30emptiness of success ครับนะตอนนั้น
1305. 53:32คือเป็นความสำเร็จที่โคตรว่างเปล่าเลย
1306. 53:33แล้วสุดท้ายมันก็มีสิ่งนึงที่มากระตุ้น
1307. 53:36พี่อ่ะเพราะตอนนั้นอ่ะคือแบบพี่นึกถึงพี่
1308. 53:38ยังแบบตอนนี้พี่ยังรู้สึกเสียใจเลยนะครับ
1309. 53:40นะลูกน้องพี่ฮะนะครับก็คือคนนึงเนี่ยลูก
1310. 53:43เขาเสียชีวิตจากโควิดเด็กอายุ 4 ขวบนะฮะ
1311. 53:46แล้ววันรุ่งขึ้นเยังลุกขึ้นมาทำงานอยู่
1312. 53:48เลย
1313. 53:49>> คือแบบเออแล้วอีกพี่อีกคนนึงซึ่งพี่ก็น้ำ
1314. 53:51ตาซึมอ่ะคือเป็นมะเร็งขั้นสุดท้ายสุดท้าย
1315. 53:54ก็ยังมาทำงานน่ะแล้วพี่ก็รู้ตัวทันทีตอน
1316. 53:57นั้นว่าพี่สร้างองค์กรที่ผิดพี่driดฟ
1317. 54:00จนแบบโอโหคือแบบสุดท้ายอ่ะคือแบบคือมัน
1318. 54:03ไม่ใช่แล้วมันไม่ใช่ success แบบว่าคือ
1319. 54:06ที่ผมที่พี่มันไม่ใช่ success ที่พี่
1320. 54:08define
1321. 54:09>> อื
1322. 54:09>> สุดท้ายเนี่ยคือแบบมันคือมันไม่ใช่นะครับ
1323. 54:12แล้วพี่ก็รู้เลยแล้วตอนนั้นมันระเบิดขึ้น
1324. 54:14มาเลยตู้มเพราะ 2019 ตอนพี่มาจอย KBTG
1325. 54:18ใหม่ๆเนี่ยครับนะตอนนั้นเนี่ยคือพี่อ่ะพา
1326. 54:22ทีมงานผู้บริหารเนี่ยไปoutิ้กันที่เขา
1327. 54:24ใหญ่แล้วปรากฏว่าตอนนั้นน่ะแม่พี่ที่ไม่
1328. 54:26เคยร้องไห้มาก่อนในชีวิตหอบผืดสู้ความตาย
1329. 54:29กี่ครั้งก้านออกซิเจนเสียบแบบทะลวงคอถึง
1330. 54:32ก้านปอดเงี้ยไม่เคยร้องไห้โทรมาแล้วร้อง
1331. 54:35ไห้ทิ้งๆทำใจดีๆไว้นะพ่อเสียแล้วเงี้ย
1332. 54:39แล้วพี่ก็แบบตัดสินใจว่าแบบเก็บฝังเอาไว้
1333. 54:43เพราะพี่เป็นคนฮีลไม่เป็นrecoverอไม่เป็น
1334. 54:45พี่ฝังความทุกข์เข้าไว้อ่ะเบลแล้วสุดท้าย
1335. 54:47พี่เลือกหน้าที่การงานพี่ตัดสินใจทำงานจน
1336. 54:51เสร็จทั้งๆที่โดนแบบโดนด่าโดนแบบคือโดน
1337. 54:54คุณปั้นน่ะนะฮะท่านด่าเลยว่าแบบมึงจะอยู่
1338. 54:56ทำไมเป็นครั้งแรกเลยนะที่ท่านพูดมึงกูกับ
1339. 54:58พี่ท่านเพราะท่านโมโหมากว่าแบบพี่เลือก
1340. 55:01งานแทนที่จะเลือกครอบครัว
1341. 55:03>> แล้วพี่จะตัดสินใจผิดผิดแล้วพี่ก็รู้แล้ว
1342. 55:05ว่ามองย้อนกลับไปมันผิดจริงๆเว้ยนะครับนะ
1343. 55:07แล้วสุดท้ายมันไม่มีสิ่งใด
1344. 55:09>> คุ้มค่ากว่าการที่คุณทิ้งสิ่งเหล่านี้
1345. 55:11หรอก success ที่มันต้องอะไรครับนะมาด้วย
1346. 55:15ความเสียสละระดับนั้นน่ะพี่ไม่ได้อยู่กับ
1347. 55:17ครอบครัวซึ่งเขาเชคกันทุกคนเพราะพ่อคือ
1348. 55:20แบบพ่อคือแบบ
1349. 55:21>> คือเสาหลักของบ้านแล้วเป็นแบบแรงบันดาลใจ
1350. 55:24เป็นอะไรหลายๆอย่างของบ้านน่ะนะครับนะ
1351. 55:26แล้วก็มันคือแบบ
1352. 55:27>> แล้วพี่ก็รู้ตัวเลยว่าแบบโอ้โหมันแบบแล้ว
1353. 55:30คือทุกครั้งอ่ะพี่อ่ะไม่กล้ากลับไปอ่าน
1354. 55:32ไineของพ่อพี่ถึงต้องแบบตอนนั้นน่ะเมื่อ
1355. 55:35แบบหลายปีที่แล้วอ่ะพี่ต้องลบไลทิ้งเลยนะ
1356. 55:38ครับนะเพราะว่าตอนมันระเบิดบึ้มขึ้นมา
1357. 55:40เพราะพี่ไม่อยากไปอ่านสุดท้ายของพ่อแล้ว
1358. 55:43พี่ก็ไม่กล้าลบ message นั้นกับพ่อด้วยนะ
1359. 55:46ครับเพราะว่ามันคือแบบมันทุกข์ทรมานจริงๆ
1360. 55:48นะครับแล้วก็ตอนนั้นมันระเบิดตู้มเลย
1361. 55:51เพราะเรื่องเรๆ่เรื่องทีมงานน่ะเขาเลือก
1362. 55:53งานก่อนครอบครัวมันเหมือนพี่ตอนนั้นเด๊ะ
1363. 55:55เลยพี่เลยบอกว่าพี่ไม่เอาแล้วนั่นคือ
1364. 55:58emptiness of success อ่ะเบลแล้วมัน
1365. 56:00แบบทะลวงขึ้นมาเหมือนภูเขาไฟระเบิดแล้ว
1366. 56:02ตอนนั้นน่ะจิตดิ่งเลยนะว่าแบบฉันทำมาผิด
1367. 56:04แล้วแล้วแถมแบบฉันนำองค์กรมาผิดอ่ะนะครับ
1368. 56:07ตอนนั้นเป็นช่วงหลังโควิด 2021 นะครับ
1369. 56:09แล้วพี่ก็ 2 ปีหลังจากคุณพ่อเสียแล้วก็
1370. 56:12รู้สึกเลยว่าแบบอมันไม่ใช่หลังจากนั้น
1371. 56:13เนี่ยมันก็ define พี่ว่ามันก็รันองค์กร
1372. 56:16มาเอาเป็น Human Centric แม้กระทั่งตอน
1373. 56:18เนี่ยฮะตอนที่เราทำ AI Transformation
1374. 56:20ใหม่ๆเนี่ยคือพี่ทำเป็น AI First
1375. 56:22Transformation ตอนนั้นปี 2000 ปี 2000
1376. 56:25เท่าไหร่นะ 29 21 ตอนนี้ 26 ถูกมั้ย 2023
1377. 56:302324 เนี่ยพี่บอกโอ้มาเลย AI แบบเวฟนี่
1378. 56:33ของจริงแน่นอนใช่ AI First
1379. 56:35Transformation ทำไป 1 ปีแล้วรู้เลยมี
1380. 56:37อะไรแบบในใจมันบอกผิดว่ะกระทิง
1381. 56:40ผิดสุดท้ายพี่ทำเป็น Human First
1382. 56:43>> อื
1383. 56:43>> ซึ่งปัจจุบันก็ยังเป็นแบบนี้เอาคนเป็น
1384. 56:45ศูนย์กลาง
1385. 56:46>> Human First
1386. 56:47>> Human First แล้วค่อย AI First AI
1387. 56:49อ่ะตามหลังเพราะ AI ต้องมาเซิรฟ Human ไง
1388. 56:51แล้วคือพี่ถึงบอกว่าแบบแล้วสุดท้ายมันมา
1389. 56:53ถูกทางแล้วก็คือแบบมันก็เห็นได้ชัด result
1390. 56:56ออกมาจริงๆเป็นหนึ่งในการแบบทำ
1391. 56:58Transformation ที่ดีที่สุดนะครับพี่ถึง
1392. 57:00บอกว่าเนี่ยบางครั้งเนี่ยฮะคือฟังเสียงใน
1393. 57:03ใจตัวเองให้ได้และ Make sure ครับผมนะ
1394. 57:06ว่า success ของคุณถูก define ด้วยอะไร
1395. 57:09และ success นั้นมันมี sacrifice ที่มัน
1396. 57:11คุ้มนะครับนะพี่รู้จักคนที่ประสบความ
1397. 57:14สำเร็จหลายคนอย่างเพื่อนพี่คนนึงอ่ะประสบ
1398. 57:17ความสำเร็จมากขายกิจการให้ Walmart นะ
1399. 57:19ครับขายไปหมื่นกว่าล้านบาทอ่ะ
1400. 57:21>> หมื่นกว่าล้านบาทคือแบบแต่ว่าต้นทุนของ
1401. 57:23มันคืออะไรรู้ป่ะมันคือแบบมันคือแบบมัน
1402. 57:26แบบมันคือสติแตกจนกระทั่งคือตอนมันนั่ง
1403. 57:28เครื่องบินนะฮะนะครับจากเอ่อจากลาสเกัสไป
1404. 57:31เอิ่
1405. 57:32ไป LAA ไม่ใช่จาก LA ไปลาสเวกัสเออนะฮะ
1406. 57:35คือแบบมันแบบมันแบบสติแตกจนกระทั่งแบบ
1407. 57:38เครียดจนกระทั่งลุกขึ้นมาตะโกนน่ะบน
1408. 57:40เครื่องบินลำนี้มีระเบิดบนเครื่องบินลำ
1409. 57:41นี้มีระเบิดโอ้โหคือแบบสุดอ่ะเบลโนใช่ป่ะ
1410. 57:44คือแบบแล้วมันมีอีกหลายคนมากเพื่อนพี่บาง
1411. 57:46คนเนี่ยคือแบบ
1412. 57:47>> ผ่าbyพอ่ะเส้นเลือดหัวใจน่าจะมี 4 เส้น
1413. 57:50อย่างเงี้ยครับโทษทีชีวะพี่ไม่เก่งนะว่า
1414. 57:52เส้นหัวใจมี 4 เส้นบายพ 3 เส้น
1415. 57:54>> เออ
1416. 57:54>> เออเหลือเส้นเดียวแล้วเนี่ยคือแบบมันจะมี
1417. 57:56ตะขาบอยู่ตรงเนี้ยคือแบบยาวเฟื้อยเลยแล้ว
1418. 57:59แบบผ่าตัดอะไรมเต็มไปหมดทั้งร่างกายอ่ะ
1419. 58:01เพราะตุ้มทำงานอย่างเดียวอ่ะ
1420. 58:02>> ครับ
1421. 58:02>> เออคือแบบมันคือแบบ success ของคุณน่ะมัน
1422. 58:06ถูก define ด้วยอะไรหลายครั้งมันจะ
1423. 58:07เปลี่ยนในหลายครั้งมันเปลี่ยนในชีวิตไง
1424. 58:09>> พี่คิดว่าหลายคนน่ะอาจจะไม่ได้ตระหนักถึง
1425. 58:12สิ่งนี้ว่าบางครั้งเนี่ย success ที่ถ้า
1426. 58:15คุณไปถึงคุณกลับ empty you feel the
1427. 58:18emptiness that's a failure.
1428. 58:20นั่นแหละคือคุณทำทั้งชีวิตทุ่มชีวิต
1429. 58:23ไปสู่เส้นทางแห่งความสำเร็จจนกระทั่งคุณ
1430. 58:25ค้นพบว่าไอ้ห่าความสำเร็จนั้นเส้นชัยนั้น
1431. 58:28คือความล้มเหลวครั้งใหญ่ที่สุดของ
1432. 58:30ชีวิตอ่ะครับ
1433. 58:31>> พี่ว่านี่แหละเบลคือแบบมันคือแบบถ้าคุณ
1434. 58:33ตั้งสติและคิดดีๆแล้วคุณจะรู้ว่าไอ้ห่า
1435. 58:35คือแบบกูควรจะวิ่งคือแบบพี่เรียกภาษามัน
1436. 58:38ว่าคืออันเนี้ยครับนะมันเหมือนแบบมัน
1437. 58:40เหมือนแบบยูวิ่งตกเหวหรืออีกอันนึงพี่ว่า
1438. 58:42มันคือแบบสถานการณ์ที่แบบยูวิ่งชนกำแพง
1439. 58:45รู้อยู่แล้วอ่ะว่าเป็นกำแพงแต่กูบอกว่า
1440. 58:47เนี่ยถ้าชนกำแพงคือชัยชนะของกูครับ
1441. 58:50>> เนี่ย
1442. 58:51>> ถ้าการขึ้นสู่จุดสูงสุดแล้วพี่กระทิงวัน
1443. 58:53นั้นรู้สึกว่างเปล่าอะไรเงี้ยพี่กระทิงถม
1444. 58:56เติมให้ตัวเองกลับมาเต็มด้วยอะไรอ่ะครับ
1445. 58:59>> พี่ว่าตอนนั้นเนี่ยข้อแรกเลยเนี่ยคือ
1446. 59:01unbable วันแรกคือมี unbable wife นะ
1447. 59:03ครับตอนช่วงที่พี่ทุกข์ที่สุดจะมีเค้า
1448. 59:05เสมอตอนมีครั้งนึงก็ตกงานเนาะนะครับตกงาน
1449. 59:08แล้วตอนนั้นคิดฆ่าตัวตายเลยคือเกิดมาไม่
1450. 59:10เคยตกงานตกงานน่ะเพราะความซ่าของตัว
1451. 59:13เองแท้ๆนะครับคือซ่าคือแบบอหังกาตอนนี้
1452. 59:16อีโก้หนาเถอะกูทำสำเร็จอะไรทุกอย่างเงี้ย
1453. 59:18ครับบาๆบูบูบูนะฮแล้วมั่นใจตัวเองลาออก
1454. 59:21ขึ้นมาแล้วสุดท้ายปรากฏว่างานที่ไปไม่ได้
1455. 59:23เป็นเหมือนอย่างที่คิดสุดท้ายคืออะไรฮะนะ
1456. 59:25ครับตกงานเป็นครั้งแรกในชีวิตเลยที่ตกงาน
1457. 59:28แล้วก็สุดท้ายเนี่ยภรรยาเนี่ยนะครับนะ
1458. 59:31แพ็คของอคอมเมซเว้ยแล้วคือแบบมัดอ่ะ
1459. 59:34เชือกอ่ะ
1460. 59:35>> จนมือห้อเลือดอ่ะ
1461. 59:36>> เออแล้วบอกอ่ะคือแบบตอนนั้นเป็นเด็กผู้
1462. 59:39หญิงตัวเล็กๆคนนึงคือแบบแพ็คบอกว่าจะแพ็ค
1463. 59:41ของเลี้ยงพี่ทิงเองนะครับแล้วก็บอกขายของ
1464. 59:43อีคอมเมซพี่แบบน้ำตาซึมแล้วก็แบบเสร็จ
1465. 59:46ปุ๊บแพ็คเสร็จผัดข้าวให้พี่กินอีกเว้ย
1466. 59:48เป็นผัดผักพี่ที่ไม่เคยลืมผัดปักรวมที่
1467. 59:50อร่อยฉิบหายฟื้นขึ้นมาเลยพี่ว่า
1468. 59:52อันดับแรกมี unbeatable partners นะครับ
1469. 59:55นะของพี่เนี่ยคือมันเป็นยิ่งกว่าภรรยามัน
1470. 59:57คือ best friend life partner คนนั้น
1471. 1:00:00แหละที่ช่วยพี่คนนี้ขึ้นมานะครับ
1472. 1:00:02[เสียงกระแอม]ดึงขึ้นมาแล้วก็ตอนนั้นก็
1473. 1:00:04เหมือนกันนะครับนะก็พี่โชคดีมากที่มีเา
1474. 1:00:06นี่แหละคอยช่วยตอนนั้นพี่เห็นน่ะพี่อยู่
1475. 1:00:08บนคอนโดชั้นสูงมากมองลงมาเว้ยคือแบบเห็น
1476. 1:00:12แบบพื้นน่ะสวยอ่ะพื้นน่ะสวยละคือแบบแบบ
1477. 1:00:16อยากจะแบบลงมาสัมผัสพื้นเหลือเกินอยากจูบ
1478. 1:00:19พื้นเว้ยแบบเพราะพื้นสวยมากนะครับ
1479. 1:00:21>> แต่ก็สุดท้ายเขาก็ช่วยพยุงขึ้นมาครอบครัว
1480. 1:00:24พยุงขึ้นมาเพื่อน
1481. 1:00:26>> และอีกอันนึงโชคดีมากที่พี่มีเมนทอรคนนึง
1482. 1:00:28นะครับนะซึ่งเมนทอรคนนั้นเนี่ยนะฮะเขาแบบ
1483. 1:00:31พาพี่แนะนำพี่ไปเจอleadersชhipโค้ชคนนึง
1484. 1:00:34ซึ่งเป็น spiritual coach เป็นฝรั่งที่
1485. 1:00:37อยู่ที่เอ่อเชียงใหม่เคยบวชกับท่าน
1486. 1:00:40พุทธธาตุภิกขุมาแล้วเออแล้วเคยบวชกับท่าน
1487. 1:00:42ดารลามะเงี้ยโอ้โหแบบแล้วสุดท้ายเขาหลัก
1488. 1:00:45พุทธมาสอนleเดอร์ชิอ่ะปลดปมพี่ตู้อุ้ม
1489. 1:00:48ขึ้นมาเลยมันปรากฏว่ามันไม่ได้เติมเว้ย
1490. 1:00:49เบลเพราะจริงๆใจเราอ่ะมันมีอันนี้อยู่
1491. 1:00:52แล้วแค่เปิดจุกดึงจุกปลุกออกมาแล้วเติม
1492. 1:00:56ความรักเข้าไปในใจอ่ะ
1493. 1:00:57>> อ
1494. 1:00:57คือแบบสุดท้ายมันเต็มได้ด้วยตัวมัน
1495. 1:01:00เองแต่ก็ยังไม่เต็มนะทุกครั้งเนี่ยพี่นึก
1496. 1:01:02ถึงเรื่องพ่อเนี่ยคือแบบ
1497. 1:01:04>> มันก็ยังแบบเป็นความแบบเรียกว่าความเจ็บ
1498. 1:01:06ปวดและความล้มเหลวระดับจิตวิญญาณแล้วคือ
1499. 1:01:09แบบมันเป็นความล้มเหลวก่อนหน้านั้นของพี่
1500. 1:01:11หลายครั้งเนี่ยมันแบบอย่างตอนตกงานเนี่ย
1501. 1:01:13ก็ซ่าเอง
1502. 1:01:14>> ครับ
1503. 1:01:14>> แก้ไขได้มั้ยได้อย่างเงี้ยครับนะคือแบบ
1504. 1:01:17เคสของพ่อพี่เนี่ยมันคือแบบคือแบบมันคือ
1505. 1:01:20ชัดเจนณตอนนั้น You make a wrong
1506. 1:01:21decision จริงๆแล้วยูก็ regret ตอนนี้
1507. 1:01:24คือยูก็ยัง regret แต่สุดท้ายยูก็ได้แล้ว
1508. 1:01:27ก็ยูเริ่มแบบตระหนักแล้วว่าคือตอนเพี่ถึง
1509. 1:01:29บอกว่าวันอาทิตย์เงี้ยฮะบ่ายพี่จะอยู่
1510. 1:01:32ครอบครัวเป็น Family Day และพี่ตัดสินใจ
1511. 1:01:35แล้วว่าจะไม่มีอะไรสำคัญกว่าครอบครัวพี่
1512. 1:01:36เด็ดขาดแม้ว่าความสำเร็จจะยิ่งใหญ่กว่า
1513. 1:01:39นี้เท่าไหร่ก็ตามมันไม่มีความหมายถ้าสุด
1514. 1:01:42ท้ายเนี่ยมันไปด้วยต้นทุนที่พี่ต้องแลก
1515. 1:01:45ด้วยครอบครัวหรือแลกด้วยคนที่พี่รักไม่มี
1516. 1:01:48วันเด็ดขาด
1517. 1:01:49>> ครับก็พี่กทิงก็ถมเติมความว่างเปล่านั้น
1518. 1:01:51ด้วยคนที่รักเราคนที่เราผูกพันในชีวิต
1519. 1:01:56mนทอรที่พี่กระทิงเคารพ
1520. 1:01:57>> แล้วตัวเราเอง
1521. 1:01:58>> แล้วก็ตัวเราเอง
1522. 1:01:59>> พี่ว่าเปิดจุกแล้วก็พี่ว่าอันล็ออ่ะ
1523. 1:02:01อันล็อแล้วปลดปมตัวเองพอปลดปมตัวเองปุ๊บ
1524. 1:02:03มันเหมือนแบบจุกที่มันเคยแบบฝังไอ้ตัวแบบ
1525. 1:02:06กดๆไอ้ตัวเรียกว่าภูเขาไฟไว้พอดึงออกตู้ม
1526. 1:02:10ภูเขาไฟความรักไว้ก็เลยแบบภูมขึ้นมาความ
1527. 1:02:13รักพ่วงภูมิ
1528. 1:02:13>> อืก่อนจะเข้า 3 จุดเจ็บครับมีผมไปเจอพี่
1529. 1:02:17กระทิงวันที่เปิดตัวหนังสือ Unbitable
1530. 1:02:20นี่แหละพี่กระทิงก็พูดถึงว่ามันมีช่วง
1531. 1:02:22ชีวิตที่พี่กระทิงต้องหันหน้าเข้าหาวัด
1532. 1:02:25เนอะ
1533. 1:02:26>> จากสายเทคไปสายทำ
1534. 1:02:28>> ไปหาเข้าหาพระอะไรเงี้ยซึ่งแบบ
1535. 1:02:30>> ภาพภายนอกควรจะติดภาพพี่กระทิงสนใจเรื่อง
1536. 1:02:33AI ยอมนอนดึกๆดื่นๆศึกษาเรื่อง AI อยู่
1537. 1:02:37ดีๆทำไมเข้าวัดฮะพี่กระทิง
1538. 1:02:39>> พี่ว่าจริงๆเป็นเรื่องบังเอิญเนาะนะครับ
1539. 1:02:41คือมันเป็นช่วงที่ปี 2024 เนี่ยคือมันก็
1540. 1:02:44เริ่มแบบคือเราถึงจุดๆที่เรียกว่ามันคือ
1541. 1:02:48แบบเราเริ่มเยียวยาอย่างเงี้ยครับนะฮีล
1542. 1:02:50ขึ้นมาเนาะนะครับจากเรื่องของคุณพ่อที่
1543. 1:02:52มันระเบิดแล้วก็แต่มันดันอยู่ในจุดที่
1544. 1:02:55เรียกว่า mid light crisis
1545. 1:02:57>> อ
1546. 1:02:57>> อ่าเนี่ย mid light crisis กับดันเจอ
1547. 1:02:59กับ mid career crisis อีกคือขึ้นข้าง
1548. 1:03:01บนก็ไม่ได้แล้วก็คือสุดท้ายมันจุดที่อยู่
1549. 1:03:04มันก็เป็นจุดที่ดีแล้วแต่ What is next
1550. 1:03:06ไงมันนึกไม่ออกจริงๆเว้ยมันก็เลยแบบเอ้ย
1551. 1:03:08มันแบบมันมาถมมาแบบเจอกันพอดีแล้วก็สุด
1552. 1:03:11อีกเรื่องนึงก็คืออันนี้ครับนะคือหลานพี่
1553. 1:03:13เนี่ยก็คือน้องเคทนะครับเป็นเหมือนลูกพี่
1554. 1:03:16เลยเพราะพี่ไม่มีลูกแต่ว่าเขาเป็นลูกน้อง
1555. 1:03:18สาวแล้วก็พ่อฝากฝังไว้แล้วแม่พี่รักสุดๆ
1556. 1:03:22เลยเป็นที่รักของทุกคนทางบ้านเป็น god
1557. 1:03:24datอร์ของพี่นะครับรักเขาเหมือนลูกเลยนะ
1558. 1:03:27ครับเขาเป็นเบาหวานเฉียบพลัน
1559. 1:03:29>> พอเป็นเบาหวานเฉียบพลันเนี่ยฮะคือต้อง
1560. 1:03:31ย้ายเนี่ยจากกำแพงเพชรมาพิษณุโลกแล้วก็
1561. 1:03:34สุดท้ายเข้าห้อง ICU 3 ช่โมงจนแบบคือแบบ
1562. 1:03:37จะฟื้นได้เด็กเนี่ยคือเด็กนะฮะตอนนั้น 9
1563. 1:03:39ขวบไปจิ้มๆแบบทั้งตัวเลยนะครับนะคือแบบ
1564. 1:03:43คือแบบต้องแบบคอยวัดตลอดว่าน้ำตาลเท่า
1565. 1:03:45ไหร่เพราะถ้าน้ำตาลเยอะเกินไปเลือดจะ
1566. 1:03:47เหนียว
1567. 1:03:47>> แล้วเลือดจะเป็นกรดเลือดเหนียวเหมือนน้ำ
1568. 1:03:49เชื่อมอ่ะแล้วมันเป็นกรดอย่างเงี้ยครับนะ
1569. 1:03:51ถ้าเกิดใส่ไอ้เนี่ยครับนะคือน้ำน้ำเกลือ
1570. 1:03:54เข้าไปกันไปหรือว่าน้ำตาลน้อยลงกันไปสมอง
1571. 1:03:56บวมอีกคือแบบมันอันตรายมากไตวายนู่นนั่น
1572. 1:03:59นี่คือแบบตอนนั้นต้องปรับกันทุกอย่าง
1573. 1:04:01เพื่อให้เด็กรอดชีวิตให้ได้แล้วเขาก็สู้
1574. 1:04:04จนแบบมีชีวิตรอดนะครับแล้วสุดท้ายเนี่ย
1575. 1:04:06จากต้องย้ายจากพิษณุโลกเนี่ยมากรุงเทพฯรถ
1576. 1:04:09เนี่ยวิ่ง 6 ชมงต้องหยุดทุก 1 ช่โมง
1577. 1:04:12>> เพื่อแบบวัดน้ำน้ำตาลเจาะเลือดวัดน้ำตาล
1578. 1:04:14เจาะเลือดจนกระทั่งหลังจากนั้นเนี่ยเขา
1579. 1:04:16เองเนี่ยครับต้องเป็นเด็กจากเด็กร่าเริง
1580. 1:04:19เด็กขยันเงี้ยครับนะเด็กแบบสนุกมากเป็น
1581. 1:04:21ที่รักของทุกคนเป็นแบบทัศนคติดีมากเงี้ย
1582. 1:04:24ไม่เคยแบบงอแงอ่ะคือแบบเด็กคนนั้นน่ะ 2:00
1583. 1:04:28น. 3:00 น.บางทีต้องลุกขึ้นมาเงี้ยครับ
1584. 1:04:30กินอาหารบางอย่างหรือฉีดอินซูลินเพราะมัน
1585. 1:04:32เตือนเงี้ยครับนะแล้วต้องเจาะเลือดวน้ำ
1586. 1:04:34ตาลแล้วก็ฉีดปั๊มอินซูลินติดตัวตลอดแล้ว
1587. 1:04:37แบบบางทีอุปกรณ์ใช้ไม่ได้ก็ต้องแบบรีบลุก
1588. 1:04:40ขึ้นมาเปลี่ยนกันแล้วคือแบบเขาก็เลยแบบมี
1589. 1:04:42ช่วงนึงที่เขาแบบจิตเขาก็ตกอแล้วเด็กอ่ะ
1590. 1:04:45นะฮะที่บ้านก็จิตตกกันหมดเลยนะครับพี่ก็
1591. 1:04:47เลยแบบโอหช่วงนั้นมันเป็นปัญหาที่แบบแก้
1592. 1:04:49ไม่ได้แล้วปีที่แล้วเนี่ยคือส่วนตัวอีก
1593. 1:04:51เรื่องนึงก็คือพี่ชายก็เสียชีวิตจาก
1594. 1:04:53มะเร็งตับเงี้ยครับนะก็แล้วก็มีปัญหา
1595. 1:04:55เรื่องงานอีกหลายเรื่องมันโถมกันขึ้นถมใน
1596. 1:04:58ช่วงนั้น
1597. 1:04:58>> ใช่แต่ก่อนหน้านั้นน่ะมันบังเอิญมากคือ
1598. 1:05:01แบบไอ้ mid crisis รวมกับเรื่องแบบcrisิ
1599. 1:05:03บางเรื่องของชีวิตเนี่ยครับ
1600. 1:05:05>> นะมันพี่ก็ไปปรึกษาพี่บางท่านท่านก็แนะนำ
1601. 1:05:07ว่าอืคุณเคยไปนั่งสมาธิโกเฮนก้ามั้ยพี่ก็
1602. 1:05:11บอกว่าอือไม่เคยครับนะฮะเออพี่ว่าคุณน่า
1603. 1:05:13จะไปนะเดี๋คุณจะโพสต์คำตอบเองของมIDลหรือ
1604. 1:05:16ว่าเส้นทางถัดไปพี่ก็เลยลงทะเบียนไว้นะ
1605. 1:05:19ครับปลายปีแล้วปีนั้นก็แบบโอ้โหแบบคือแบบ
1606. 1:05:22เจอวิกฤตส่วนตัวแล้วก็เรื่องแบบเรื่องงาน
1607. 1:05:24ก็หนักแล้วก็สุดท้ายเนี่ยพอไปนั่งสมาธิ
1608. 1:05:26กลับมาเนี่ยโอ้โหเปลี่ยนเลยนะฮะเลิก
1609. 1:05:29แอลกอฮอล์ซึ่งตอนนี้เลิกมาจะแบบปีนึงละนะ
1610. 1:05:31ครับนะไม่แตะเลยนะครับแล้วหลังจากนั้น
1611. 1:05:33ปุ๊บก็ไปนั่งสมาธิต่อเรื่อยๆแล้วสุดท้าย
1612. 1:05:35เนี่ยฮะก็เริ่มศึกษานะครับเรื่องของบอก
1613. 1:05:38ว่าพี่ว่าจริงๆเนี่ยมันคือแบบพอเราศึกษา
1614. 1:05:41เนี่ยเรื่องของพุทธศาสนาร่วมกันกับ
1615. 1:05:44neurโรci
1616. 1:05:45>> pychology เทคโนโologyอย่าเงี้ยครับนะ
1617. 1:05:48แล้วก็ศึกษาหลายๆอย่างมารวมกันน่ะสุดท้าย
1618. 1:05:50เนี่ยมันคือเรื่องเดียวเลยมันคือเรื่อง
1619. 1:05:51ของแบบมันคือทำยังไงเนี่ยคือให้เรารู้ตัว
1620. 1:05:55ว่าเราทุกข์และกับความทุกข์เป็น
1621. 1:05:58>> อือ
1622. 1:05:58>> เนี่ยแหละนะครับเพราะพี่เชื่อเรื่องนึง
1623. 1:06:00คือสุดท้ายเนี่ยครับนะมันเหมือนดอกบัว
1624. 1:06:02ศาสนาพูดสัญลักษณ์ถึงเป็นดอกบัวเพราะว่า
1625. 1:06:05ดอกบัวเนี่ยครับนะมันโตบนหินนอนไม่ได้
1626. 1:06:07>> ครับ
1627. 1:06:07>> เพราะสุดท้ายดอกบัวยิ่งโคลนมันข้นคลัก
1628. 1:06:11เท่าไหร่ดอกบัวยิ่งโตขึ้นมาใบเบ่งบานได้
1629. 1:06:14สวยเท่านั้นนะครับนะตอนเราจมเนี่ยครับ
1630. 1:06:16อยู่ในความทุกข์เนี่ยไม่ยังเหมือนก้อนตม
1631. 1:06:18แต่สุดท้ายเนี่ยยูสามารถเบ่งบานเติบโตยู
1632. 1:06:21สามารถบลูมแล้วก็สามารถโผล่พ้นน้ำขึ้นมา
1633. 1:06:24ได้แล้วก็เป็นดอกบัวที่สวยงามที่ยิ่งความ
1634. 1:06:26ทุกข์ระทมเยอะที่สุดเท่าไหร่คุณยิ่ง
1635. 1:06:30สามารถเติบโตและสุดท้ายเบ่งบานได้ดีเท่า
1636. 1:06:33นั้นเหมือนดอกบัวพี่ว่ามันคือแบบแก่นๆที่
1637. 1:06:35ดีมากแล้วมันคือมันคือสอนเรื่องของ
1638. 1:06:37อันเนี้ยครับนะการอยู่กับปัจจุบัน
1639. 1:06:39>> และการ[เสียงกระแอม]ปล่อยวางนะครับ
1640. 1:06:41อานาปนสติกับอุเบกขาพี่ว่านี้แหละแล้วก็
1641. 1:06:43ได้ได้พบเจอครูบาอาจารย์หลายท่านแล้วก็
1642. 1:06:46อีกท่านนึงก็สอนน่ะพี่ก็ไปปรึกษาท่านครับ
1643. 1:06:49คือตอนนี้โลกมันแบบภายนอกมันวุ่นวาย
1644. 1:06:52>> แบบโอ้โหราวกับทะเลคลั่งเงี้ยครับนะฮะเรา
1645. 1:06:55เป็นแค่เรือลำเล็กลำนึงเงี้ยฮะคือเราจะ
1646. 1:06:58อยู่รอดได้อย่างไรท่ามกลางโลกที่มันบ้า
1647. 1:06:59คลั่งมากขึ้นเรื่อยๆๆๆแล้วพระอาจารย์ท่าน
1648. 1:07:02นั้นซึ่งก็เป็นพระอาจารย์ต่างชาติอีกรูป
1649. 1:07:04หนึ่งเช่นเดียวกันที่หลวงพ่อชาบวชให้นะ
1650. 1:07:06ครับท่านบอกว่าคุณกระทิ้ง
1651. 1:07:08คุณไม่ใช่เรือเล็กคุณคือท้องทะเลใจคุณคือ
1652. 1:07:12ท้องทะเลต่อให้โลกจะโหดร้ายแค่ไหนแต่ถ้า
1653. 1:07:16ใจคุณไม่ปั่นป่วนคุณไม่ใช่เรือน้อยคุณคือ
1654. 1:07:20ท้องทะเลคุณก็จะอยู่รอดและจิตใจคุณจะสงบ
1655. 1:07:24ร่มเย็นและจัดการกับโลกภายนอกไม่ว่ามันจะ
1656. 1:07:27บ้าคลั่งแค่ไหนสิ่งแรกที่คุณต้องชนะคือใจ
1657. 1:07:31>> นะครับแล้วก็มีพระอาจารย์อีกท่านก็สอนอีก
1658. 1:07:33บอกว่านี้ครับนะคือบอกว่าเวลาคุณเห็นความ
1659. 1:07:36ทุกข์หรือเห็นอะไรไม่ว่าทุกข์หรือสุขอะไร
1660. 1:07:38เนี่ยครับนะให้เหมือนคุณนั่งรถไฟ
1661. 1:07:41>> อื
1662. 1:07:41>> เออให้เหมือนคุณนั่งรถไฟอย่าลงจากสถานี
1663. 1:07:44เวลามีเจอเรื่องอารมณ์มันพาอะไรคุณไปอย่า
1664. 1:07:47ลงจากสถานีแห่งอารมณ์ลงไปนะครับนะให้นั่ง
1665. 1:07:50สังเกตมันเฉยๆเดี๋ยวมันก็จะเกิดขึ้นตั้ง
1666. 1:07:53อยู่ดับไปอย่างเงี้ยครับนะเออมันคือแล้ว
1667. 1:07:56คุณก็จะปล่อยวางได้คือแบบพี่ก็แบบเออเว้ย
1668. 1:07:59ถ้าเกิดว่าถ้าเกิดพระอาจารย์ท่านไม่ได้
1669. 1:08:01เป็นสายวัดป่าเนาะแล้วท่านมีทีวีเนี่ย
1670. 1:08:04ท่านก็คงพูดว่ามันเหมือนเราดู Netflix
1671. 1:08:06อ่ะแต่เราดู Netflix ชีวิตเราแต่ท่านไม่
1672. 1:08:08บังเอิท่านไม่ได้ดู Netflix ไงท่านเป็น
1673. 1:08:09สายวัดป่า
1674. 1:08:11>> ท่านก็เลยอาโลจีว่าเป็นแบบเนี้ยครับนะพี่
1675. 1:08:13ว่า[เสียงกระแอม]นี่แหละมันเปลี่ยนมุมมอง
1676. 1:08:15คือพี่เลยรู้สึกว่าแบบพอมันมาสายเนี้ย
1677. 1:08:17ครับนะสายที่มันเป็นแบบการปฏิบัติ
1678. 1:08:19วิปัสสนาแล้วก็พวกนี้มันทำให้ใจเรานิ่ง
1679. 1:08:23>> นะครับแล้วก็ไม่ได้บอกว่าใจเราสุขขึ้นนะ
1680. 1:08:25นะครับเพราะถ้าเกิดสุขคุณก็ยึดติดกับมัน
1681. 1:08:27ทำยังไงให้ปล่อยวางได้มากขึ้นแล้วสุดท้าย
1682. 1:08:29พอปล่อยวางเสร็จปุ๊บอ่ะเบลมันกลายเป็นว่า
1683. 1:08:32personal productivity ก็ดีขึ้น
1684. 1:08:34>> ปล่อยวางความทุกข์ได้ดีขึ้นแล้วเราก็ไม่
1685. 1:08:36เป็นเหยื่อของอารมณ์แล้วก็ไม่เป็นเหยื่อ
1686. 1:08:39ของสถานการณ์พี่ว่านี้แหละมันคือแบบ
1687. 1:08:41>> คือแบบมันทำให้ยูเป็นคนที่พี่คิดว่ามัน
1688. 1:08:43คือเป็นleadersชipที่ดีครับ
1689. 1:08:45>> มันก็สอดคล้องกับที่พี่กระทิงเอ่อเขียน
1690. 1:08:48ไว้ในหนังสือด้วยว่าความสามารถในการรับ
1691. 1:08:51มือกับความทุกข์อ่ะครับ
1692. 1:08:52>> sufferell อืน่าจะเป็นขีดความสามารถที่
1693. 1:08:55สำคัญที่สุดในยุคสมัย
1694. 1:08:57>> ใช่นี้แล้ว
1695. 1:08:58>> ใช่คือพี่ว่าถ้ายูจัดการกับปัญหาระดับ
1696. 1:08:59ร่างได้เนี่ยครับพี่เรียกมันว่าคือแบบ
1697. 1:09:01ปัญหาระดับขี้นกตกใส่หัวเงี้ยครับจัดการ
1698. 1:09:04ตัดอารมณ์ให้มันจบภายใน 90 วินาทีเนี่ย
1699. 1:09:06ปัดขี้นกออกอย่าแบกขี้นกทั้งวันแล้วก็ถัด
1700. 1:09:09มาปุ๊บเติมอารมณ์บวกเข้าไปในใจอย่างเงี้ย
1701. 1:09:12ครับนะฮะเจิม gratitude เข้าไปให้หนี้
1702. 1:09:14เสียทางอารมณ์น้อยกว่า 5% แล้วก็ถัดมา
1703. 1:09:16ปุ๊บมีวินัยนะครับแล้วก็เรียนรู้ตลอดเวลา
1704. 1:09:19นะครับนะแล้วก็ถัดมาปุ๊บถ้ามันเจอปัญหา
1705. 1:09:23ระดับวิกฤตใหญ่ขึ้นอย่างเงี้ยทำยังไงให้
1706. 1:09:25ตัดจบใน 9 นาทีหรือ 90 นาทีแล้วก็
1707. 1:09:28>> อ
1708. 1:09:29>> มีการตัวเองเป็นแล้วก็อีกอันนึงคือ mental
1709. 1:09:33resiliency
1710. 1:09:34>> คือทำยังไงเนี่ยเวลามันเกิดวิกฤตขนาดใหญ่
1711. 1:09:36เงี้ยระดับเรือหายหรือแบบวรนุษย์วรนุช
1712. 1:09:38เงี้ยคุณเด้งกลับมาในจุดเดิมได้
1713. 1:09:40resiliency มันคือการเด้งกลับมากับจุด
1714. 1:09:42ยืนได้และก็สุดท้ายเนี่ยยังไงเนี่ยเวลา
1715. 1:09:44เจอปัญหาใหญ่ๆระดับวิกฤตเนี่ยคุณจะต้อง
1716. 1:09:47ทุกข์แต่ทุกข์ให้เป็นทำอย่างไร
1717. 1:09:50>> แล้วสุดท้ายเลเวลบนสุดครับมันถึงเป็นเลว
1718. 1:09:52Level ที่เราเรียกว่า Identity
1719. 1:09:54Transformation ให้โลกเกิดวิกฤตโหดร้าย
1720. 1:09:57ระดับทำลายพังทลายตัวตนเหมือนของพี่อ่ะ
1721. 1:09:59คือเคสพังทลายถึงจิตวิญญาณแต่คุณ
1722. 1:10:02transฟอร์มตัวตนและสร้างตัวตนใหม่ขึ้นมา
1723. 1:10:05ได้ท่ามกลางสิ่งที่มันพังทลายขึ้นไปนั่น
1724. 1:10:08คือการ Identity Transformation ซึ่ง
1725. 1:10:10หลายคนที่แบบเป็นผู้นำที่ประสบความสำเร็จ
1726. 1:10:13เงี้ยอย่างตัวอย่างที่เราเห็นชัดที่สุดก็
1727. 1:10:14คืออย่างsteีฟจออ่ะ
1728. 1:10:15>> อ
1729. 1:10:16>> ครั้งแรกเนี่แบบโหพังทลายเลยแต่สุดท้าย
1730. 1:10:18เนี่ยกลับมาครั้งที่ 2 เป็นผู้ใหญ่ขึ้น
1731. 1:10:21นิ่งขึ้นคมขึ้น Widdom เพิ่มขึ้นนะครับนะ
1732. 1:10:25ไม่ได้บอกว่าคือวิกฤตมันทำลายตัวตนเราลง
1733. 1:10:28ไปเลยทั้งตัวตนแต่สุดท้ายคุณสามารถกอบกู้
1734. 1:10:32และเติบโตแล้วก็สามารถขึ้นไปสู่จุดที่มัน
1735. 1:10:35ยิ่งใหญ่คำว่ายิ่งใหญ่จะไม่ใช่ความสำเร็จ
1736. 1:10:37ที่มันแบบเป็นเขาลูกที่มันสูงขึ้นกว่า
1737. 1:10:40เดิมก็ได้สุดท้ายความสำเร็จอันถัดไปจะ
1738. 1:10:42เป็นแบบทะเลก็ได้ถูกมั้ยมันไม่ใช่เขาอีก
1739. 1:10:45ต่อเพราะแต่ก่อนคุณมองจะแบบกูจะขึ้นเขา
1740. 1:10:46ขึ้นเขาขึ้นเขาเงี้ยหรือว่าความสำเร็จตัด
1741. 1:10:48ไปของคุณมันอาจจะเป็นแบบสร้างยันอวกาศไป
1742. 1:10:50ดาวอังคารก็ได้ถูกมั้[เสียงกระแอม]มันจะ
1743. 1:10:52เปิดความเป็นไปได้อีกมากมายที่อย่าให้
1744. 1:10:55ความล้มเหลวมันเป็น
1745. 1:10:58>> โซ่ตรวนมันเป็นเหมือนคุกที่จองจอมจองจำ
1746. 1:11:01ตัวคุณไว้นะครับนะอย่าเป็น Prisoner of
1747. 1:11:04the past จงอย่าเป็นนักโทษของอดีตนะ
1748. 1:11:07ครับจงเป็น Architect of Your Future
1749. 1:11:09จงเป็นสถาปนิกที่สร้างอนาคตของคุณและ
1750. 1:11:13transฟอร์มตัวตนของคุณให้มันวิกฤตทำลายก็
1751. 1:11:16ทำลายตัวคุณได้แค่เมื่อวานวันนี้คุณสร้าง
1752. 1:11:19ตัวตนของคุณขึ้นมาใหม่กำหนดนิยามความเป็น
1753. 1:11:21ไปได้ใหม่ๆให้กับชีวิตคุณได้แล้วผมชอบ
1754. 1:11:24ประโยคนึงมาประโยคเปิดของหนังสือได้มั้ง
1755. 1:11:26แบบต้นๆเลยนะครับนะคือกว่าคุณจะตายความ
1756. 1:11:30พ่ายแพ้ทั้งหลายก็เป็นแค่เรื่องของจิตใจ
1757. 1:11:33>> อืพี่กระทิงที่ตอบมานี้เข้ากับสิ่งที่
1758. 1:11:37กำลังจะชวนคุยซึ่งเป็นคอนเซปตหลักของราย
1759. 1:11:40การครับก็คือ 3 จุดเจ็บที่พี่ให้พี่
1760. 1:11:42กระทิงเลือกซึ่งหลายๆเรื่องที่พี่กระทิง
1761. 1:11:45จะเล่าเนี่ยผมรู้ว่ามันอยู่ในเมื่อสัก
1762. 1:11:47ครู่ที่พี่กระทิงยกตัวอย่างอยู่แล้วใน
1763. 1:11:49หลายๆเคสของชีวิตนะครับ 3 เรื่อง 3 เคส
1764. 1:11:53จุดเจ็บวันนี้ที่พี่กระทิงอยากแชร์จุด
1765. 1:11:56เจ็บแรกจุดเจ็บที่ 1 พี่กระทิงอยากแชร์
1766. 1:11:59เรื่องไหนครับ
1767. 1:12:05[เพลง]
1768. 1:12:06>> ก็จุดเจ็บที่ 1 ก็น่าจะเป็นตอนอันนี้ครับ
1769. 1:12:09นะก็จะเป็นน่าจะเป็นตอนที่ตกงานครั้งแรก
1770. 1:12:11ในชีวิตนเจ็บคือแบบคิดฆ่าตัวตายเลยนะครับ
1771. 1:12:14โอ้โหแบบคือสุดเลยเกิดมาไม่เคยเจอแบบนี้
1772. 1:12:18ช็อกแก้ปัญหาไม่เป็นจิตดิ่งดิ่งดำดิ่งถึง
1773. 1:12:21ขั้นสุดรู้สึกตัวเองไม่มีคุณค่า
1774. 1:12:23>> นะครับนะเกิดมาไม่เคยเจอมาก่อนแล้วทำไม
1775. 1:12:25โทษทุกอย่างนะทำไมฉันต้องเป็นแบบนี้ทำไม
1776. 1:12:27ฉันถึงแบบโดนแบบให้ไปทำบริษัทหนี้ทำไม
1777. 1:12:30อะไรทั้งหลายแหละสุดท้ายเนี่ยครับนะก็
1778. 1:12:32ก้าวผ่านตรงนั้นมาได้นะครับนะมันเจ็บเจ็บ
1779. 1:12:35ปวดสุดๆเลยนะครับเป็นครั้งแรกในชีวิตเลย
1780. 1:12:37นะที่แบบคนระดับพี่แบบคนเรียกว่าคนที่มี
1781. 1:12:40ระดับความอึดและถึกอย่างพี่เนี่ยมันแบบ
1782. 1:12:43คิดจะฆ่าตัวตายไม่น่าเชื่อนะครับซึ่งซึ
1783. 1:12:46ตอนนั้นเนี่ยมันก็คือแบบเออเหมือนที่เล่า
1784. 1:12:47ให้ฟังเมื่อกี้เนาะนะครับมันคือแบบคือแบบ
1785. 1:12:50ตอนนั้นน่ะไม่รู้จะแก้ปัญหายังไงนะครับนะ
1786. 1:12:52แต่สุดท้ายเนี่ยอันดับแรกเนี่ยณตอนนั้นก็
1787. 1:12:54ยังรู้สึกว่ารักตัวเองยังไม่พอด้วยกลาย
1788. 1:12:56เป็นว่าคุณค่าแต่สิ่งนึงที่ได้เรียนรู้
1789. 1:12:58เมื่อเรามองย้อนกลับมาเนาะนะครับมันคือ
1790. 1:13:00เรื่องของการที่บอกว่าคือเราอ่ะกำหนดคุณ
1791. 1:13:04ค่าของเราอ่ะโดยวิธีที่คนอื่นมองเราเยอะ
1792. 1:13:07เกินไป[เสียงกระแอม]
1793. 1:13:08>> เพราะตอนที่เราออกไปเนี่ย
1794. 1:13:11>> เพราะตอนที่เราออกไปเนี่ยครับนะโอ้โหสื่อ
1795. 1:13:13ลงเต็มไปหมดกระทิงไปจอยบริษัทนี้นะครับนะ
1796. 1:13:16ถัดมาเสร็จปุ๊บเอา 1 เดือนถัดมากระทิ้ง
1797. 1:13:18ออกแคือแบบโอ้โห
1798. 1:13:20>> เดือนเดียว
1799. 1:13:20>> เดือนเดียวเหมือนโดนแบบคือจริงๆอ่ะเหมือน
1800. 1:13:23โดนเอาตีนตบหน้าเนี่ยครับกลางแยกอโศกเลย
1801. 1:13:26นะครับนะ
1802. 1:13:27>> คือแบบนั้นเลยคือแบบโอ้โหที่สุดอ่ะนะครับ
1803. 1:13:30คือแบบมันคือไม่มีอะไร 1 คือความอับอาย 2
1804. 1:13:33รู้สึกตัวเองไร้คุณค่าแล้วก็รู้สึกว่าตัว
1805. 1:13:36เองเนี่ยครับไม่สามารถเอาตัวรอดจาก
1806. 1:13:38สถานการณ์นั้นได้แต่ตอนนั้นโชคดีที่มี
1807. 1:13:41ภรรยาที่คอยช่วย
1808. 1:13:42>> นะครับนะแล้วแบบสุดท้ายพอโตมองย้อนกลับมา
1809. 1:13:45มองย้อนกลับไปตอนนั้นก็แบบอืม
1810. 1:13:48>> ทำไมฉันแบบที่แต่ตอนนั้นมันหนักจริงนะมัน
1811. 1:13:50หนักจริงฮะ
1812. 1:13:51>> ครับมันมันทิ้งบทเรียนอะไรที่สำคัญไว้ให้
1813. 1:13:53ชีวิตพี่กับจริงบ้าง
1814. 1:13:54>> มันคือเรื่องของอันเนี้ยครับอันดับแรกคือ
1815. 1:13:56อยากกำหนดคุณค่าของเราเนี่ย[เสียงกระแอม]
1816. 1:13:58ครับนะ
1817. 1:13:59>> กับแบบว่าคือไม่เราอย่าต้องการ external
1818. 1:14:01validation ในการกำหนดคุณค่าตัวของเรา
1819. 1:14:03มาก 2 อย่ายึดติดกับตำแหน่งกับอะไรทั้ง
1820. 1:14:06หลายแหล่นะครับการที่เป็นคือตอนนั้นผมมา
1821. 1:14:09นั่งคิดอย่างตอนเนี้ยคือผมอ่ะกระทิงอย่าง
1822. 1:14:11เงี้ยกระทิงก็คือกระทิงมีคุณค่าในแบบของ
1823. 1:14:13กระทิงอย่างเงี้ยครับซึ่งมันคือคุณค่าถูก
1824. 1:14:15กำหนดด้วยตัวคุณเองในสิ่งที่คุณทำได้และ
1825. 1:14:18หลายๆครั้งเนี่ยครับการที่คุณดำรงอยู่และ
1826. 1:14:20ก็ทำให้ครอบครัวคุณคนใกล้ตัวคุณเนี่ยมี
1827. 1:14:24ความสุขแล้วมันมีอีกหลายอย่างมากที่เป็น
1828. 1:14:26ตัวกำหนดคุณค่าของคุณแต่สุดท้ายคนที่
1829. 1:14:29กำหนดคุณค่าของคุณคือตัวคุณเองอย่าให้
1830. 1:14:31ตำแหน่งอย่าให้สิ่งภายนอกหรืออย่าห้าอะไร
1831. 1:14:36มา define คุณค่าของคุณนะครับและอีกอัน
1832. 1:14:38นึงเนี่ยคือผมคิดว่าบางครั้งหลายครั้ง
1833. 1:14:40เนี่ย failure is very temporary มัน
1834. 1:14:43เป็นเรื่องแบบชั่วคราวมากๆนะครับถ้าใจคุณ
1835. 1:14:46ลุกขึ้นมาเด้งขึ้นมาสู้อ่ะอ่ะนะครับนะฮะ
1836. 1:14:48ตอนนั้นผมบอกว่ามันก็คือเหมือนตุ๊กตาล้ม
1837. 1:14:50ลุกอ่ะเด้งขึ้นมาให้เร็วยิ่งคุณลุกขึ้นมา
1838. 1:14:52เร็วเท่าไหร่ยิ่งดีนะครับนะตอนนั้นผมยัง
1839. 1:14:55คิดเลยโหเสียเวลาตอนนั้นตกงาน 2 อาทิตย์
1840. 1:14:58>> เออแต่ทุกวันนี้เหมือนกับ 1 ปีอ่ะเหมือน
1841. 1:15:00แบบ 14 วันเรากลับ 14 ปีทุกวันนี้ทุกข์
1842. 1:15:02ทรมานที่สุดนะฮะคือแบบเฮ้ยแต่จริงๆอ่ะถ้า
1843. 1:15:05ผมตัดจบวางมันลงได้ลุกขึ้นมาเสร็จปุ๊บ
1844. 1:15:09เนี่ยครับนะ Set your mind นะครับผมนะ
1845. 1:15:11คือตั้งใจอ่ะนี่แหละคือผมคิดว่าตั้งใจและ
1846. 1:15:14อีกอันนึงเนี่ยที่ผมว่าสำคัญคือตั้งใจ
1847. 1:15:17อย่างเดียวไม่ได้ตั้งสติ
1848. 1:15:19>> นะครับตั้งใจบวกตั้งสติถ้าคุณตั้งใจมาก
1849. 1:15:21เกินไปแต่ไม่ตั้งสติก็จะลำบากแต่ถ้าตั้ง
1850. 1:15:24สติมากเกินไปแต่ไม่ตั้งใจก็จะแบบขับ
1851. 1:15:26เคลื่อนไปต่อข้างหน้าหลุดจากหลุมแห่งความ
1852. 1:15:29ล้มเหลวนะไม่ได้นะมีบทเรียนเต็มไปหมดเลย
1853. 1:15:31ผมว่าแต่ตอนนั้นแบบโอ้โหแบบนี่แหละที่ผม
1854. 1:15:33ว่าสำคัญ
1855. 1:15:34>> ตอนที่เรายังอยู่ในปัญหา
1856. 1:15:35>> ใช่
1857. 1:15:36>> แสดงว่าทุกวันนี้พี่กระทิงก็สามารถปล่อย
1858. 1:15:37วางกับพวกเอ่อคำต่อท้ายห้อยท้ายตำแหน่ง
1859. 1:15:41ต่างๆหรืออะไรเงี้
1860. 1:15:41>> จริงๆตอนนี้มีแบบอะไรนะที่ล่าสุดสัมภาษณ์
1861. 1:15:43อีกอันนึงครับนำบัตร 8 ใบ
1862. 1:15:46>> คือแบบคือแบบไม่ไม่ว่าจะเป็นนามบัตรหรือ
1863. 1:15:48ว่าจะเป็นแบบคือไอ้ตัวอะไรนะความสำเร็จ
1864. 1:15:51หรือว่าimpพactอะไรที่เรามีอ่ะคือแบบคือ
1865. 1:15:53แบบมันบรรยายไม่หมดอ่ะแล้วสุดท้ายคือแบบ
1866. 1:15:55เราคือแบบไม่ต้องไปนั่งอธิบายคือแบบพี่
1867. 1:15:57ว่ามันอยู่ในจุดที่เราไม่ต้องอธิบายตัว
1868. 1:15:59เองแล้วแต่ว่าพี่ว่าจริงๆเนี่ยณตอนนั้นนะ
1869. 1:16:02ครับนะซึ่งพี่เด็กกว่าเนี้ย 10 กว่าปีอ่ะ
1870. 1:16:04เด็กกว่านี้ 13 ปีอ่ะตอนนั้นน่ะฮะก็จริงๆ
1871. 1:16:07มันก็สามารถทำแบบนี้ได้
1872. 1:16:09>> อื
1873. 1:16:09>> ตัวเองก็มีคุณค่าตัวเองก็ประสบความสำเร็จ
1874. 1:16:11มาทั้งเยอะแยะแล้วตัวเองก็มีคุณค่าถึงแม้
1875. 1:16:13ว่าแบบคือแบบอาจจะไม่ได้สำเร็จเท่าตอนนี้
1876. 1:16:16นะครับแต่คุณก็มีคุณค่าในตัวของคุณเองนะ
1877. 1:16:19[เสียงกระแอม]ครับนะแล้วคุณก็สามารถรัก
1878. 1:16:20ตัวเองได้นะครับแล้วสุดท้ายตอนนั้นน่ะมอง
1879. 1:16:22เป็นแบบโอ้โหแบบคือมองอ่ะให้มันแบบมัน
1880. 1:16:25ใหญ่ขึ้นมากว่านี้ได้นะครับทำใจให้มัน
1881. 1:16:27ใหญ่กว่านี้ได้แล้วจริงๆ Define
1882. 1:16:29opportunity มันใหญ่กว่านั้นได้ปัญหา
1883. 1:16:31แค่เนี้ย
1884. 1:16:32>> อืผมเชื่อว่าผู้ฟังหลายๆท่านที่ฟังอยู่
1885. 1:16:36น่าจะเคยเจอเหตุการณ์นี้การเอาตัวเองไป
1886. 1:16:38ผูกคุณค่าไว้กับงานแล้วพอมันพังทลายใจเรา
1887. 1:16:42พังไปด้วย
1888. 1:16:43>> ใช่
1889. 1:16:44>> เพราะใจเราอยู่ที่นั่น
1890. 1:16:45>> ใช่
1891. 1:16:45>> อือืจริงๆเรามีคุณค่าในแง่มุมอื่นๆอีกมาก
1892. 1:16:49มายในชีวิตครับกิมิของรายการนี้ครับพี่
1893. 1:16:51กทิงจะชวนให้คะแนนจุดเจ็บแต่ละจุด 0 คือ
1894. 1:16:54ไม่เจ็บเลย 10 คือเจ็บที่สุดเจ็บมากไอ้
1895. 1:16:58การตกงานครั้งแรกในชีวิตที่มันโอ้โห
1896. 1:17:02>> ถ้าตอนนั้นคือ 100 อ่ะพี่ว่าเต็ม 10
1897. 1:17:03100 คือแบบคิดฆ่าตัวตายถ้าคิดฆ่าตัวตาย
1898. 1:17:06เนี่ยพี่ว่ามัน off the chารแล้วไงพี่
1899. 1:17:07ว่าคือแต่พอมาตอนนี้พี่ว่าคือแบบมันมา
1900. 1:17:10นั่งคิดคือแบบอืตอนนั้นถ้าตอนนี้นะคือแบบ
1901. 1:17:12อย่างถามพี่คือแบบตอนเนี้ยถ้าพี่ตกงานพี่
1902. 1:17:14แบบ[เสียงกระแอม]อุ้ยโคตรดีเลยว่ะกู
1903. 1:17:16ขอตกงานได้มั้ย
1904. 1:17:17>> นำบัตรหายไปใบเดียว
1905. 1:17:18>> ไม่[เสียงหัวเราะ]ๆต่อให้นำบัตรหาย 8 ใบ
1906. 1:17:20อ่ะพี่ว่าดีเพราะมันไม่มีโซ่ตรวนไง
1907. 1:17:22>> อิสระนึกออกใช่มั้คือแบบพี่ว่าแล้วพี่จะ
1908. 1:17:24แบบ define แบบอันเนี้ยคือแบบเฮ้ยฉันจะมี
1909. 1:17:26opportunity ฉันมีอะไรอย่างี้ขึ้นมาอีก
1910. 1:17:28เยอะเงี้ยครับนะไม่ได้บอกว่าการตกงานเป็น
1911. 1:17:30เรื่องที่ดีนะนะครับนะแต่พี่คิดว่าสุด
1912. 1:17:32ท้ายเนี่ยครับนะยูสามารถสร้างความหมายและ
1913. 1:17:35สร้างคุณค่าได้ดังนั้นถ้าตอนเนี้ยพี่แบบ
1914. 1:17:37ถ้าตอนนั้นน่ะต่อยให้ตอนนี้ตกงานพี่ก็แบบ
1915. 1:17:39พี่ว่าพี่ไม่เจ็บพี่น่าจะประมาณ 0.1 อ่ะ
1916. 1:17:42เห็นป่ะมันคือจาก 100 เหลือ 0.1 1 อ่ะ
1917. 1:17:44มันลงแิูดของแบบ 1000 เท่าอ่ะลดลง 1000
1918. 1:17:47เท่าดูดิคือแบบพอผ่านไปแต่มัน 10 ปี
1919. 1:17:49เหมือนกัน 10 ปีหายไป 1000 เท่าแล้วพี่
1920. 1:17:51บอกว่าพอมองย้อนกลับไปมันเล็กมากเล็กมาก
1921. 1:17:55เล็กมากเล็กจริงๆแล้วยูก็จะผ่านไปได้แน่
1922. 1:17:57นอนนะครับ
1923. 1:17:58>> ครับโอดีมากๆครับ
1924. 1:18:07>> ถัดไปจุดเจ็บที่ 2 ครับที่พี่กระทิงอยาก
1925. 1:18:09แชร์วันนี้คือจุดเจ็บเรื่องไหนครับ
1926. 1:18:11>> จุดเจ็บก็คือตอนนั้นน่ะคือเป็นครั้งแรกใน
1927. 1:18:13ชีวิตเพราะปัญหาหลายอย่างอย่างตอนที่ตก
1928. 1:18:15งานหรือตอนสมัยอยู่ P& ที่ทำแบบแชมพูแบบ
1929. 1:18:19พังไปแบบเป็นแบบทำบริษัทเสียหายตอนอายุ 20
1930. 1:18:21นะ 20 เป๊ะทำแชมพูเสียหายแบบ 3-4 ล้าน
1931. 1:18:24อย่าเงี้ยครับนะตอนอยู่โรงงานเงี้ยครับ
1932. 1:18:26แล้วก็ถัดมาตอนไปอยู่ Google ก็เกือบเละ
1933. 1:18:29เทะละนะครับแต่พลิกเกมกลับมาได้พวกนั้น
1934. 1:18:31มันยังอยู่ใน circle of control หรือ
1935. 1:18:33circle of influence ของผมไงแต่พอเคส
1936. 1:18:36เนี่ยแล้วก็คือแบบมันคือเรียกว่าคือมัน
1937. 1:18:39beyond control ของผมเท
1938. 1:18:41>> ทั้งหมดคือหลานพี่กระทิง
1939. 1:18:42>> ใช่คือแบบหลานหลานผมที่เป็นเบาหวานเฉียบ
1940. 1:18:44พันแล้วแบบคือพอหลาน[เสียงกระแอม]เป็นซึม
1941. 1:18:45เศร้าแบบอ่อนๆเงี้ยครับนะน้องแบบคือแบบ
1942. 1:18:48จิตตกที่บ้านจิตตกกันทั้งบ้านเงี้ยคือแบบ
1943. 1:18:51ผมทำอะไรไม่ได้คือแบบไม่ว่าจะทำยังไงมัน
1944. 1:18:53ก็ไม่สามารถอันนี้ได้ขึ้นมาจริงๆอ่ะครับ
1945. 1:18:56นะมันคือมัน beyond your control ทุก
1946. 1:18:58อย่างที่ผ่านมาในชีวิตเนี่ยมันคือแบบของ
1947. 1:19:00ผมมันคือแบบอึดถึกทนอาร้มไม่รฉันก็ลุก
1948. 1:19:03ขึ้นมาใหม่ตัวฉันทุกอย่างมันอยู่ใน is in
1949. 1:19:06my control นะครับนะมันคือความรู้สึก
1950. 1:19:09ครั้งแรกในชีวิตอ่ะที่รู้สึก powerless
1951. 1:19:12>> อืแบบรู้สึกไม่มีอำนาบไร้อำนาจใดๆทั้ง
1952. 1:19:15สิ้นแล้วความรู้สึกมันก็กลับมาเหมือนเดิม
1953. 1:19:17ทำไมฉันทำได้แค่นี้หลานที่พ่ออุตส่าห์ฝาก
1954. 1:19:20ไว้คนที่เป็นแก้วตาดวงใจคนที่เป็นเหมือน
1955. 1:19:22ลูกของฉันคนหนึ่งอย่างเงี้ยทำไมฉันทำอะไร
1956. 1:19:25ไม่ได้
1957. 1:19:26>> นะครับตอนนั้นก็แบบคือทุกข์ที่สุดแบบ
1958. 1:19:28ทุกข์ทุกข์มากๆแล้วก็แต่เราก็รู้คือตอน
1959. 1:19:31หลังเนี่ยพอสติมาพอสติมาเนี่ยเราก็เริ่ม
1960. 1:19:34ตั้งสติเราเริ่มรู้ละว่าเฮ้ยจริงๆเนี่ย
1961. 1:19:37สิ่งนึงเนี่ยคนที่ทุกข์ที่สุดไม่ใช่เรานะ
1962. 1:19:39คนที่ทุกข์ที่สุดคือตัวหลานเนี่ยแหละดัง
1963. 1:19:42นั้นหน้าที่ของเราเนี่ยเราสามารถซัพพอร์ต
1964. 1:19:44เได้ชีวิตคือชีวิตของเขาเราจะทำอย่างไร
1965. 1:19:48เท่าที่เราทำได้ในสิ่งที่เราทำให้ดีที่
1966. 1:19:51สุดเพื่อที่บอกว่าเนี่ยครับนะคือแล้วผมก็
1967. 1:19:54ไปได้ไปฟังอาจารย์ฉันชายนะครับที่เป็นฝ่า
1968. 1:19:57แฝดอาจารย์ชัชาตินะครับท่าน[เสียงกระแอม]
1969. 1:19:58เป็นเอ่อรองอธิรองคณบดีแพทยศาสตร์ผมยกมือ
1970. 1:20:02ถามท่านอาจารย์ด้วยความก้าวหน้าของ
1971. 1:20:03เทคโนโลยีเนี่ยโรคอะไรที่มันจะหายเนี่ย 10
1972. 1:20:06ปีข้างหน้าอาจารย์ฉันชายบอกกระทิงผมว่า
1973. 1:20:09เบาหวานแล้วแบบผมแบบโออย่างงั้นมันอีก 10
1974. 1:20:13ปีใช่ไหมฉันก็จะสู้และร่วมกันกับครอบครัว
1975. 1:20:16นี่แหละเราเป็นครอบครัวนักสู้หลานฉันก็จะ
1976. 1:20:18สู้ทุกคนจะสู้จนถึงวันนั้นที่ฉันสามารถ
1977. 1:20:21จัดการเบาหวานได้ผมก็เลยอันดับแรกเนี่ย
1978. 1:20:24ครับนะก็ลงทุนเปิดกองทุนลงทุนกับธุรกิจ
1979. 1:20:26สตาร์ที่เป็นเรื่องHethแคร์แล้วลงมาทำ
1980. 1:20:28เรื่องHealthแมเป็นบอร์ดโรงพยาบาล
1981. 1:20:30สมิติเวชอย่าเงี้ยครับนะฮะแล้วก็คืออัน
1982. 1:20:33นี้ครับนะก็ลงเข้าไปศึกษาเรื่องเนี้ยลง
1983. 1:20:35เรียนกันทั้งหลักสูตรชื่อเวลาครับ
1984. 1:20:37Vitality Enhancement นะครับของจุฬา
1985. 1:20:40เงี้ยแจ
1986. 1:20:41เงครับแล้วก็คือทำยังไงเนาะมันคือ
1987. 1:20:43วิทยาศาสตร์ชะลอวิทยาศาสตร์แห่งแบบการที่
1988. 1:20:45ร่างกายเรามี Vitality แล้วก็คือแบบเริ่ม
1989. 1:20:48อันนี้เข้าไปแล้วก็ Startup ตัวแรกที่ลง
1990. 1:20:50ทุนคือตัวตรวจวัดน้ำตาลในเลือดโดยไม่ต้อง
1991. 1:20:53จิ้มอีกต่อไปใช้เลเซอร์เนี่ยครับแตะเข้า
1992. 1:20:56ไปมันเหมือนแบบตัววัดออกซิเจนในเลือดอ่ะ
1993. 1:20:58แตะเข้าไปตื๊ดแล้วก็วัดได้เลยตอนเกำลังจะ
1994. 1:21:01ไอ้ไอกำลังจะได้ FDA Firing FDA แล้ว
1995. 1:21:03ของที่เอ่อยุโรปเงี้ยครับนะเป็นเทคโนโลยี
1996. 1:21:06ที่เยอรมันซึ่งถ้ามันได้เนี่ยครับนะตัว
1997. 1:21:08นี้แหละก็จะเป็นอีกตัวนึงแล้วมันมีอีก
1998. 1:21:10หลายตัวมากนะครับนะผมก็บอกเฮ้ยนี่คือสิ่ง
1999. 1:21:13ที่เราทำได้แล้วถัดมาเสร็จปุ๊บอีกด้านนึง
2000. 1:21:15ทำยังไงเราจะช่วยเหลือหลานได้ช่วยเหลือ
2001. 1:21:17ครอบครัวเราได้ทำยังให้คนรอบตัวเขาแข็ง
2002. 1:21:19แรงทำยังไงให้เราก็ต้องดูแลคนในครอบครัว
2003. 1:21:22เราให้ดีขึ้นทำยังไงให้คนในครอบครัวเรา
2004. 1:21:24เข้มแข็งแข็งแกร่งเพื่อไปเป็นเสาหลักแล้ว
2005. 1:21:27ก็ช่วยเสายืนตัวเขาแล้วก็ช่วยตัวหลานด้วย
2006. 1:21:30ช่วยหลานช่วยอะไรพวกเนี้ยทั้งหมดแล้วเรา
2007. 1:21:32จะแบบอีกด้านนึงก็คือบอกว่าเราเลือกะว่า
2008. 1:21:34คือแบบเราจะอยู่กับครอบครัวมากขึ้นพวกนี้
2009. 1:21:37เป็นต้นผมว่าอันเนี้ยมันก็คือแบบมันคือ
2010. 1:21:39มันคือมันทำให้ความเรียกว่าความล้มเหลว
2011. 1:21:44อ่ะนะฮะมันไม่ใช่ความล้มเหลวเนาะนะครับผม
2012. 1:21:45ไม่เรียกมันว่าความล้มเหลวแต่เรียกว่า
2013. 1:21:47ความทุกข์หนักครั้งที่ 2 นะครับนะที่แบบ
2014. 1:21:50มันคือ powerless แต่สุดท้ายเนี่ยเราไม่
2015. 1:21:53ได้ซะทีเดียวหรอกมันไม่ค่อยมีสถานการณ์
2016. 1:21:56ไหนหรอกที่มัน powerless จริงๆ
2017. 1:21:59>> คุณต้องตั้งหลักตั้งสติให้ได้นะครับเพราะ
2018. 1:22:02Power is in your mind
2019. 1:22:04>> พลังอำนาจที่กำหนดชะตาชีวิตอยู่ในใจนะ
2020. 1:22:07ครับถ้าตั้งใจตั้งสติขึ้นมาใหม่ได้และ
2021. 1:22:11ปล่อยวางในสิ่งที่คุณทำอะไรไม่ได้จริงๆ
2022. 1:22:14คุณจะมองเห็นเส้นทางของสิ่งที่คุณทำได้
2023. 1:22:17แล้วคุณก็จะลุกขึ้นมาทำ
2024. 1:22:18>> แล้วก็สามารถทำได้นะครับอันแรกที่แบบ
2025. 1:22:21>> ก็คือแบบมันหนักจริงๆเพราะครั้งแรกเมัน
2026. 1:22:24เป็นตัวเราเองไง
2027. 1:22:25>> นะครับนะมันเป็นแค่ตัวเราคนเดียวถัดมา
2028. 1:22:27ปุ๊บอันนี้ทั้งครอบครัวนะครับ
2029. 1:22:29>> ครับแล้วมันก็นอกเหนือการควบคุมมากๆอย่าง
2030. 1:22:32ที่
2031. 1:22:32>> ณตอนนั้นความรู้สึก
2032. 1:22:33>> แต่เราสามารถอันนี้ได้เราลุกขึ้นมาแบบ
2033. 1:22:36influence เราแบบคือแบบเราสามารถขยาย
2034. 1:22:37Circle of Control โดนขยาย Circle
2035. 1:22:39Inference ได้ก็คือแบบถ้าเมื่อไหร่มันมี
2036. 1:22:41Treatment ผมใช้หลานผมเป็นคนแรกๆของโลก
2037. 1:22:44เลยนะครับนะที่เข้าไปรักษาให้ได้
2038. 1:22:46>> ครับผมขอบคุณพี่กระทิงที่เล่าเรื่องนี้
2039. 1:22:48ตั้งแต่วันที่เปิดตัวหนังสือแล้วเรื่อง
2040. 1:22:50นี้จริงๆมันก็ impact กับผมด้วยจริงๆผม
2041. 1:22:53ได้พูดคุยกับพี่กระทิงในหลายวาระแล้วกัน
2042. 1:22:56ทั้งตอนที่เปิดกองทุนเกี่ยวกับHetลthแก
2043. 1:23:00เกี่ยวกับเรื่องโรคเบาหวานต่างๆซึ่งผมไม่
2044. 1:23:03รู้ว่าเบื้องหลังเนี่ยจริงๆมันมีไฟเกี่ยว
2045. 1:23:06กับเรื่องเคสเรื่องหลานอยู่อะไรเงี้ยแล้ว
2046. 1:23:08ผมก็เข้าใจสิ่งที่พี่กระทิงพูดอย่างถ่อง
2047. 1:23:12แท้มากขึ้นแล้วกันว่าจริงๆสิ่งที่เป็นไ
2048. 1:23:16ทุกวันนี้ของพี่กะทิงมันคือimpพactต่อคน
2049. 1:23:18อื่นไม่ใช่แบบความสำเร็จส่วนตัวอีกแล้วนะ
2050. 1:23:22ครับจุดเจ็บนี้จุดเจ็บที่ 2 เหมือนอันแรก
2051. 1:23:26ครับถ้า 0 คือไม่เจ็บเลย 10 คือเจ็บมาก
2052. 1:23:29ที่สุดพี่กระทิงให้กี่คะแนนดีครับ
2053. 1:23:31>> พี่ว่าตอนเนี้ยก็ยัง 100 นะ
2054. 1:23:32>> อื
2055. 1:23:33>> นะฮะเพราะว่ามันคือแบบคือมันดีขึ้นน่ะ
2056. 1:23:35ครับนะมันดีขึ้นแต่พี่ว่ามันคือแบบตอน
2057. 1:23:38นั้นน่ะคือแบบคือเต็ม 10 เนี่ยตอนนั้นคือ
2058. 1:23:41เราเห็นหน้าหลานเราเห็นครอบครัวเราอะไร
2059. 1:23:43ทั้งหลายแหล่นะพี่ว่าตอนนั้นประมาณแบบ
2060. 1:23:45[เสียงสูดหายใจ]
2061. 1:23:46หลายร้อยอ่ะ
2062. 1:23:47>> นะครับพี่ว่าพี่นึกภาพว่าแบบถ้ามันเต็ม 10
2063. 1:23:50มันพันมันเป็นยังไงนะแต่พี่ว่าตอนนั้นมัน
2064. 1:23:52แบบรู้เลยว่ามันแบบมัน off the chารจไป
2065. 1:23:54เยอะมากแล้วก็ตอนนี้มันก็ค่อยๆลดลงมาลดลง
2066. 1:23:56มาแล้วก็มันเห็นหลานเรามีความสุขเอะไร
2067. 1:23:59เงี้ยแต่บางครั้งเรายังรู้สึกแบบบางทีบาง
2068. 1:24:01วันเรื่องเล็กมากนะคือแบบเราก็นึกสมัย
2069. 1:24:03ก่อนเด็กๆเราอยากกินอะไรเราก็กินแต่ตอน
2070. 1:24:05นี้เาแค่จะกินมาม่า
2071. 1:24:06>> อืกินไม่ได้เอยากกินมาม่าก็กินไม่ได้แล้ว
2072. 1:24:09บางทีบางวันเนี่ยคือแบบต้องตื่นขึ้นมากิน
2073. 1:24:11แบบช็อกโกแลตตอนประมาณ 2:00 น.
2074. 1:24:17ชึง
2075. 1:24:19ก็เริ่มมันมีนักกีฬาทีมชาติหลายคนที่เป็น
2076. 1:24:22เบาหวานเหมือนกันเงี้ยครับนะ TYP เหมือน
2077. 1:24:25กันด้วยนะครับก็สามารถเป็นนักกีฬาทีมชาติ
2078. 1:24:26ได้บางคนก็ประสบความสำเร็จอะไเงี้มัน
2079. 1:24:28เริ่มเขาเริ่มเห็นแนวทางเเริ่มเห็นเซ็นไท
2080. 1:24:31ก็จะลดลงไปเรื่อยๆๆอย่างเงี้ยครับนะแล้ว
2081. 1:24:33พี่ว่าถ้าต่อไปเทคโนโลยีมัน progress มาก
2082. 1:24:35ขึ้นแล้วมันมีแบบแล้วหลานเราเนี่ยก็
2083. 1:24:38สุขภาพดีขึ้นแล้วมันเริ่ม in control
2084. 1:24:40มากขึ้นนะพี่จะลดลงไปเรื่อยๆ
2085. 1:24:42>> อพี่กทิจริงมีมักจะบอกอะไรกับเคสมั้ยมี
2086. 1:24:45อะไรที่บอกบ่อยๆกับเคสมั้ย
2087. 1:24:47>> ย้ำกับเ
2088. 1:24:48>> ก็จริงๆเป็นpromมิสมากกว่านะครับว่าคือจะ
2089. 1:24:52สู้ด้วยกันกับเขาแล้วก็จะ
2090. 1:24:54>> ยังไงเนี่ยครับนะวันนึงเนี่ยคือผมก็จะ
2091. 1:24:59ช่วยให้เค้าหายให้ได้
2092. 1:25:01>> อื
2093. 1:25:01>> เป็น promise นะครับแม้ว่าแบบคือวันนึงจะ
2094. 1:25:03ช่วยให้เขาหายจากโรคเบาหวานให้ได้ก็
2095. 1:25:05>> ครับ
2096. 1:25:06>> ก็เป็น promise นะครับก็เป็นมากกว่าคือ
2097. 1:25:09แบบคำบอกเป็น promise นะครับแล้วก็
2098. 1:25:11ระหว่างนี้ก็จะดูแลเขาและดูแลทุกๆคนใน
2099. 1:25:14บ้านเพื่อให้เป็นเสาหลักเพื่อพยุงแล้วก็
2100. 1:25:17คือแบบที่เข้มแข็งคอยซัพพอร์ตเขาจนกว่าจะ
2101. 1:25:20ถึงวันนั้นที่เราจะรักษาและขจัดโลกนี้ออก
2102. 1:25:23ไปได้
2103. 1:25:23>> ครับ
2104. 1:25:29[เพลง]
2105. 1:25:31>> ผ่านไป 2 จุดเจ็บจุดเจ็บสุดท้ายครับพี่
2106. 1:25:33กระทิงที่วันนี้พี่กระทิงอยากแชร์คือ
2107. 1:25:36เรื่องไหนครับ
2108. 1:25:37>> ครับก็คือเรื่องพ่อเนี่ยแหละครับก็คือตอน
2109. 1:25:39คุณพ่อ[เสียงกระแอม]เสียชีวิตแล้วก็ไม่
2110. 1:25:40ได้ไปงานศพคุณพอแล้วก็เราเลือกงานทั้งๆ
2111. 1:25:43ที่เราจะควรจะเลือกครอบครัวและเลือกคุณ
2112. 1:25:46พ่อ
2113. 1:25:46>> นะครับซึ่งตอนนั้นเป็นการตัดสินใจที่ผิด
2114. 1:25:49>> นะฮะแล้วก็ตอนนี้ก็ยังย้อนกลับไปก็ยังรู้
2115. 1:25:51สึกว่ามันก็ยังมีความรู้สึกลึกๆนะว่าอยาก
2116. 1:25:54ย้อนเวลากลับไปแต่ก็รู้ว่ามันทำไม่ได้แต่
2117. 1:25:56สิ่งที่เราสามารถตอนนั้นคือเจ็บปวดระดับ
2118. 1:25:58แบบพังจิตวิญญาณพังทลาย
2119. 1:26:00>> แต่ฝังมันไว้ลึกสุดเลยนะฮะคือโชคดีที่แบบ
2120. 1:26:04ได้เจอ Spiritual Leadership Coach คน
2121. 1:26:06นั้นที่แบบเขุดมันขึ้นมาจนรู้ว่าเรามี
2122. 1:26:08สิ่งเที่เราฝังไว้
2123. 1:26:10>> จนมันระเบิดขึ้นมาแล้วก็สุดท้ายระเบิดกัน
2124. 1:26:12มาตอนนั้นเราร้องไห้ฮึกๆเลยต่อหน้าเ้านะ
2125. 1:26:15ครับนะแล้วก็ทุกครั้งที่มองย้อนกลับไป
2126. 1:26:17เนี่ยก็ยังรู้สึกว่าเออแบบมันจะมีความรู้
2127. 1:26:20สึกว่าคือมีบางครั้งที่ลุกขึ้นมามันดี
2128. 1:26:22ขึ้นเยอะมากนะแต่บางครั้งเนี่ยฮะมันก็จะ
2129. 1:26:24แบบมีความรู้สึกว่าพ่อทิ้งขอโทษ
2130. 1:26:26>> อื
2131. 1:26:27>> นะครับเสมอพ่อทิ้งขอโทษแต่ว่าสิ่งที่เขา
2132. 1:26:30ฝากฝังไว้เราก็ณตอนเนี้ทำหน้าที่ดีที่สุด
2133. 1:26:33ในสิ่งที่เขาฝากฝังไว้นะครับนะทั้งฝากฝัง
2134. 1:26:35ในเรื่องที่ที่เค้าเนี่ยอวยพรให้เรานะฮะ
2135. 1:26:39แล้วก็เรื่องที่เขาให้เราดูแลครอบครัวและ
2136. 1:26:42อีกหลายๆเรื่องที่เขาอยากให้เราทำสิ่ง
2137. 1:26:43นั้นเนี่ยคือผมก็กำหนดไว้ละมันคือผมจะไม่
2138. 1:26:46มีวันคือ
2139. 1:26:48>> comomise กับมันเด็ดขาดยังไงเนี่ยเรื่อง
2140. 1:26:50ครอบครัวเรื่องเคสเรื่องอะไรทุกคนผมจะดู
2141. 1:26:52แลให้ดีเพราะจริงๆเรื่องเคสก็เป็นอีก
2142. 1:26:54เรื่องนึงคือผมก็รู้สึกว่าแบบ
2143. 1:26:56>> เออคือแบบคือหลังพ่อเสียชีวิตเนาะแล้วก็
2144. 1:26:58คือแบบเราก็เราดูแลเคสได้ดีกว่านี้มั้ย
2145. 1:27:02อะไรเงี้ยหลายอย่างหลายสิ่งนะครับนะแต่
2146. 1:27:03ตอนเนี้ยคือผมก็รู้สึกว่าเราโฟกัส
2147. 1:27:06ปัจจุบันโฟกัสกับอนาคตนะครับนะอย่างวัน
2148. 1:27:08เนี้ยก่อนมารายการนี้เลยเนี่ยก็ซื้อ
2149. 1:27:10ช็อกโกแลตแล้วก็เอาของไปฝากที่บ้านที่มัน
2150. 1:27:12จะมีของอย่างเงี้ยอย่างขนมไว้พระจันทร์
2151. 1:27:14ได้มาเต็มเลยนะที่บ้านตอนนี้ตัวกลมเลยที่
2152. 1:27:17บ้านเล่นคำว่าครอบครัวตัวกลมก็จะส่งไปให้
2153. 1:27:18แม่กินส่งนี้ไปแล้วก็ทุกครั้งอ่ะบางที
2154. 1:27:21ก่อนไปประชุมอะไรเนี่ยก็จะแวะไปกอดคุณแม่
2155. 1:27:23เสมออย่างเงี้ยครับนะตอนวันเปิดตัวก็ชวนเ
2156. 1:27:26มาแต่ว่าคือแบบเซอร์ไพรส์ก็คือวันที่ไป
2157. 1:27:29เซ็นหนังสือที่สัปดาห์หนังสืออ่ะคุณแม่
2158. 1:27:30เอาดอกไม้ไปให้
2159. 1:27:32>> โดยไม่บอกเราพี่สาวด้วยครับนะฮะก็แล้วก็
2160. 1:27:35ที่บ้านญาติเนี่ยไปกันหมดในครอบครัวตัว
2161. 1:27:37กลมเงี้ยครับไปให้กำลังใจเราก็รู้สึกเออ
2162. 1:27:39แบบก็แบบมีพลังมหาศาลเลยนะครับนะฮะ
2163. 1:27:42>> อืเหมือนที่พี่กระทิงเล่าเหมือนจะตอบคำ
2164. 1:27:44ถามสุดท้ายที่ผมอยากถามเกี่ยวกับจุดเจ็บ
2165. 1:27:47นี้แหละผมตอนแรกอยากรู้ว่าบทเรียนสำคัญ
2166. 1:27:50จากบัตรแผลที่ดูจะใหญ่และลึกมากๆคือ
2167. 1:27:54เรื่องอะไรมันก็คือจริงๆแล้วครอบครัว
2168. 1:27:58>> พี่ว่ามันคือ
2169. 1:27:58>> สำคัญกว่า
2170. 1:27:59>> พี่ว่าสุดท้ายมันคือวิกฤตครั้งนั้นเนี่ย
2171. 1:28:01มันทำตัวตนเก่าพี่พังทลายแต่สุดท้ายมัน
2172. 1:28:04ช่วยให้พี่ตระหนักว่าคือสิ่งสำคัญในชีวิต
2173. 1:28:07คืออะไรที่พี่จะไม่ comise มันอีกต่อไป
2174. 1:28:09[เสียงกระแอม]และช่วยให้พี่พี่ว่าก่อนที่
2175. 1:28:11ยูจะไอไอ้ตัวทรฟอร์มตัวตนของเราได้แบบ
2176. 1:28:14จริงๆนะครับนะมันคือ 1 เนี่ยนอกจากจะต้อง
2177. 1:28:17ทิ้งตัวตนเก่าไปซึ่งเป็นตัวตนที่บ้าคลั่ง
2178. 1:28:20ทำงานโฟกัสงานอย่างเดียวแล้วก็คือเลือก
2179. 1:28:22งานแม้กระทั่งครอบครัวนะครับและสร้างองค์
2180. 1:28:25กรที่ผิดแล้วก็ถัดมาปุ๊บleadersชhipแบบ
2181. 1:28:28นั้นพี่ไม่เอาแล้วแต่พี่ก็รู้สึกว่ามันทำ
2182. 1:28:31ให้พี่เป็นleadดอร์ที่ดีขึ้นแต่มันลงมา
2183. 1:28:34ด้วย 1 นะครับ values สิ่งอะไรที่คุณให้
2184. 1:28:36คุณค่า 2 คือคุณ define Success ไว้ว่า
2185. 1:28:40อย่างไร 3 trade off อะไรและ sacrifice
2186. 1:28:43คือการเสียสละอะไรที่คุณต้องเลือกแล้วก็
2187. 1:28:46ตอนนั้นเนี่ยสุดท้ายมันทำให้คุณเห็นชัด
2188. 1:28:48ว่าตัวคุณทั้งหมดทั้งปวงมันประกอบขึ้นมา
2189. 1:28:50คือ who you are
2190. 1:28:52>> ครับ
2191. 1:28:52>> and who you can be and who do
2192. 1:28:54you want to be คนที่ตอนยูอายุ 80
2193. 1:28:57เนี่ยครับยูจะภูมิใจถ้าผมยังทำงานอย่าง
2194. 1:29:00บ้าคลั่งนะครับไม่กล้าอะไรทั้งหลายไม่
2195. 1:29:02กล้าทิ้งสิ่งเก่าๆออกไปตอนผมอายุ 80 มอง
2196. 1:29:05ย้อนกลับมานี่จะเป็นอีกจุดนึงที่ผมเสียใจ
2197. 1:29:08แน่นอน
2198. 1:29:09ครับ[เสียงกระแอม]
2199. 1:29:11ที่ตัวนะครับจงใช้ชีวิตที่ยูตอน 10 ขวบนะ
2200. 1:29:17ฮะรู้สึกโคตรภูมิใจและใช้ชีวิตที่ตัวคุณ
2201. 1:29:21ตอน 80 บอกว่านี่คือชีวิตที่มีความหมาย
2202. 1:29:24นี่คือชีวิตที่ยิ่งใหญ่และเป็นชีวิตที่
2203. 1:29:27ฉันไม่เสียใจ
2204. 1:29:29>> อืครับโอหพี่กระทิงปิดท้ายได้อย่างทั้ง
2205. 1:29:33ตรงกับคอนเซปตรายการแล้วก็ผมคิดว่ามีความ
2206. 1:29:35หมายมีคุณค่ากับผู้ฟังผมขอปิดท้ายไปด้วย
2207. 1:29:38ประโยคนึงผมไปอ่านแล้วชอบมากนี้ที่พี่
2208. 1:29:40กระทิงเขียนไว้ในหนังสือพี่กระทิงบอกว่า
2209. 1:29:43การเยียวยาบาดแผลทางใจไม่ใช่การลบความทรง
2210. 1:29:45จำแต่คือการทำให้อดีตหยุดควบคุมปัจจุบัน
2211. 1:29:50ซึ่งผมคิดว่าหลายๆเรื่องที่พี่กระทิงเล่า
2212. 1:29:52มาก็น่าจะหยุดการควบคุม
2213. 1:29:54>> ครับก็คือเราไม่เป็นฟมันละนะครับนะคือเรา
2214. 1:29:57[เสียงกระแอม]ตระหนักรู้เวลามันเกิดขึ้น
2215. 1:29:59>> ครับ
2216. 1:29:59>> เป็นผู้สังเกตการ
2217. 1:30:01>> ได้ครับโอเคครับวันนี้ก็ขอบคุณพี่กระทิง
2218. 1:30:04มากที่
2219. 1:30:05>> มาแชร์เรื่องราวหลายๆเรื่องที่ผมคิดว่า
2220. 1:30:08น่าจะทำให้คนได้รู้จักพี่กระทิงอีกมุมนึง
2221. 1:30:11แล้วก็ขอบคุณคุณผู้ฟังมากๆที่ฟังมาจนถึง
2222. 1:30:13ตอนนี้นะครับเอ่อฝากติดตามรายการ PP
2223. 1:30:16point แผลประกอบการเพราะจุดเจ็บไม่ใช่
2224. 1:30:18จุดจบได้ในทุกช่องทางของแคปitalทุกวันพุธ
2225. 1:30:21สัปดาห์เว้นสัปดาห์นะครับวันนี้ลาไปก่อน
2226. 1:30:24สวัสดีครับ
2227. 1:30:25>> สวัสดีครับ
2228. 1:30:28[เพลง]