YT YouTube2Text

YouTube2Text → Transcripts → Kochanowski Debata - Wsparcie psychologiczne zawodniczek i zawodników

Kochanowski Debata - Wsparcie psychologiczne zawodniczek i zawodników — Transcript

by Młodzieżowa Akademia Siatkówki · 10,486 words · 1,778 segments · language en · Watch on YouTube

Open in transcriber Summarize with AI Download SRT/VTT

Full transcript

0:01[muzyka]
0:15zaproszono mnie do tego, żebym tą debatę
0:17poprowadził, trochę pomoderował, więc
0:19chciałbym, żebyśmy bardziej
0:20funkcjonowali
0:21dzieląc się doświadczeniem tym, które
0:23państwo macie, bo są osoby, które
0:25pracują w tym zawodzie wiele, wiele lat.
0:28są osoby, które gdzieś dopiero są na
0:30początku tej ścieżki i myślę, że wymiana
0:32tych doświadczeń, wymiana poglądów i i
0:35tego doświadczenia w trzech obszarach,
0:37bo chciałbym dzisiaj poruszyć trzy
0:38obszary, będzie najskuteczniejsza. I
0:41zacznę od takiego ćwiczenia, które ja
0:43bardzo często robię. Już nie będę
0:45państwa, chociaż spojrzałem, że kilka
0:47osób ma kartki,
0:49bardziej opowiem niż niż będę państwa
0:52włączał i angażował w to ćwiczenie, bo
0:53wymaga ono kartek i pisania i
0:56aktywności. Ćwiczenie jest takie, żeby w
0:58ciągu 60, 30, 45 sekund wymienić,
1:03wypisać na kartce. I nie chodzi tylko
1:05wymienić, bo ostatnio ktoś powiedział,
1:07że on się w to zaangażuje i tylko będzie
1:09z pamięci wymieniał, żeby wymienić tak
1:11wiele, jak przychodzi wam do głowy,
1:14rodzajów piłek ze sportu czy piłek do
1:16gry. Więc ludzie zapisują na kartce do
1:19siatkówki, do koszykówki, do piłki
1:20ręcznej i tak dalej, i tak dalej, i tak
1:22dalej. Oczywiście można różnie to
1:25prowadzić w sensie jak będziecie robić z
1:26zawodnikami. Dlaczego o tym mówię? Bo to
1:28jest ćwiczenie, które możecie
1:29zastosować, żeby pokazać zespołowi o ile
1:32większa jest siła zespołu.
1:34Bo robię to ćwiczenie kilka lat w
1:37biznesie, z menadżerami wysokiego
1:39szczebla, z trenerami, z zawodniczkami,
1:41zawodnikami, ze studentami i tak dalej,
1:43i tak dalej. O ile słowo nigdy jest
1:45nieprawdziwe, to do tej pory nie
1:48zdarzyło mi się, nie zdarzyła mi się
1:49taka sytuacja, żeby jedna osoba
1:52wymieniła wszystkie piłki, o ile to w
1:54ogóle jest możliwe. W sensie za każdym
1:56razem do tej pory było tak, że jak ta
1:59osoba, która wymieniła najwięcej,
2:00wypisywałem to na tablicy i potem
2:02pytałem o resztę, czyli kto z państwa
2:05wymienił taką, jaka nie jest wypisana na
2:06tablicy, to się okazywało, że bardzo
2:08często jest prawie drugie razy tyle.
2:12No w psychologii się to nazywa efekt
2:13synergii, czyli że razem możemy więcej,
2:16czyli że jakbyście państwo powymieniali
2:18bardzo wiele piłek, to by się okazało,
2:20że jeszcze zapomnieliśmy o takiej, o
2:21takiej, o takiej albo o kuli do bilarda,
2:24bo niektórzy to też podciągają jako
2:26piłkę, czy tam od pchnięcia kulą. To już
2:29interpretacja osoby prowadzącej co
2:31ćwiczenie, więc z zawodnikami możecie to
2:32zrobić. Co chcę przez to pokazać? że
2:34chciałbym nie tylko, żeby to był panel,
2:37w którym ja jako prowadzący i trener
2:40Tomek i trener Bartek będą się
2:42wypowiadać, tylko zachęcam wszystkich
2:44państwa do tego, żebyśmy o tym, co z tą
2:47dzisiejszą młodzieżą możemy zrobić, albo
2:49jak możemy zrobić, albo czego właśnie
2:50nie robić. Czyli trzy obszary, które
2:52chciałbym poruszyć, a a na pewno zacząć
2:54od tego obszaru komunikacji. I zacząłbym
2:58od takiego pytania, może do trenerów
3:00siedzących tutaj albo do każdej osoby,
3:02która siedzi na sali. Jakie widzicie
3:04państwo różnice w tym jak dzisiaj
3:07rozmawiacie z młodzieżą?
3:11A jak rozmawialiście z młodzieżą? To
3:12pytanie do do starszych stażem trenerek
3:14i trenerów. A jak rozmawialiście z
3:17młodzieżą 5 czy 10 lat temu?
3:23Okej, usłyszałem jedną z odpowiedzi.
3:25Trzeba się wysilać.
3:27Ja myślę, że teraz trzeba bardziej ważyć
3:29słowa, bo
3:3120 lat temu albo ponad 20 lat temu była
3:34trochę inna rozmowa z ówczesnymi
3:36dzieciakami. Teraz trochę inaczej
3:38wygląda i jest inna wrażliwość. yyy
3:41inaczej reagują na takiej bodźce yyy no
3:44na które powiedzmy 20 parę lat temu
3:46moglibyśmy sobie pozwolić, a teraz
3:47raczej już nie bardzo. A jeszcze w dobie
3:50telefonów, gdzie można wszystko nagrać i
3:52tak dalej i tak dalej, no to yyy
3:54naprawdę musimy bardzo uważać na to, co
3:56mówimy, żeby kogoś przez przypadek nie
3:58obrazić i tak dalej i i tutaj jest
4:01zupełnie inna rozmowa niż, no mówię 20
4:04parę lat temu choćby nawet.
4:05>> Okej, czyli jedna duża, istotna różnica.
4:07Trzeba ważyć słowa, żeby nie urazić czy
4:10nie powiedzieć czegoś za dużo.
4:12>> Kilkanaście lat temu coś się powiedziało
4:15młodzieży, oni to realizowali, a teraz
4:18trzeba powtórzyć raz, drugi, piąty.
4:20Dopiero jak się na WhatsAppie napisze,
4:21to oni to oni to wykonają. Także być
4:25może wykonają. Także myślę, że młodzież
4:28jest tak już wciągnięta w tą
4:30elektronikę, że więcej do nich dochodzi
4:33pisanego
4:34niż mówionego.
4:36>> Trzeba troszeczkę wejść w świat
4:38młodzieży i wiedzieć na przykład kto to
4:40jest Boomer, a kto to jest Sigma. Chodzi
4:43o ich słownictwo. Trzeba troszeczkę
4:44zacząć ich słuchać.
4:47>> To to w ogóle jest fantastyczne, żeby
4:49słuchać w ogóle siebie nawzajem. Ale to
4:51ja od razu zapytam pani trener, a kto to
4:52jest Sigma?
4:56Mogę powiedzieć brzydko?
4:57>> Taki kot
4:57>> zajebisty.
4:58>> Okej.
5:00Absolutnie dla mnie istotne jest to, co
5:02to co pani powiedziała, czyli po
5:04pierwsze znać język, nie chcę
5:06powiedzieć, że swojego wroga, bo to jest
5:07prawo wojenne, jak Sundu pisał, ale znać
5:11język ludzi, do których się odzywam, do
5:13zwłaszcza do tych ludzi, z którymi
5:15pracuję, czyli żeby nie używać słów,
5:16które dla młodych już nie są adekwatne,
5:18ale nawiążę do tego też, co trener
5:20powiedział, bo zobaczcie państwo,
5:22mówimy, że dzisiaj trzeba powtórzyć
5:23drugi, trzeci, czwarty raz, żeby
5:25młodzież to usłuchała. Wynika to po
5:28części, że nie ma jednej przyczyny,
5:30jednego skutku, ale wynika to po części
5:32z tego, że coraz jakby z całej struktury
5:35społeczno-ekonomicznej funkcjonowania
5:37dzisiaj tego, jak funkcjonują rodziny,
5:39jak funkcjonuje społeczeństwo, coraz
5:42rzadziej ludzie mieszkają w
5:44wielopokoleniowych domach. W związku z
5:46tym zanika, już tak szeroko pojadę, ale
5:49zanika taki element tego, że starszy ma
5:51zawsze rację i że tak mówił babcia czy
5:53dziadek, to trzeba ich słuchać, bo to
5:55jest babcia czy dziadek. W związku z tym
5:57to jest jeden z tych elementów tego, że
5:58ten autorytet się gubi. Drugi jest taki,
6:01że dostęp przez przez te urządzenia,
6:03które większość ma w kieszeni albo na
6:05stole, czy większość młodych ludzi nosi
6:07i z nich korzysta, pozwala nam sięgać,
6:09znaczy im sięgać bardzo mocno do tego,
6:11że tą wiedzę mogę znaleźć wszędzie.
6:15To jest minus, do którego za chwilę
6:16przejdę, wynikający z tego, że ta
6:18dostępność do internetu, do wiedzy jest
6:20taka duża. Ale trzeci element, o którym
6:22też trener powiedział, czyli że jak im
6:24się napisze,
6:26to oni wtedy to odczytują. Czyli ten
6:29element ich świata, tak bym to nazwał,
6:31czyli przebywania non stop online.
6:35Badania pokazały, że dzieciaki dzisiaj,
6:38gusowskie badania, że młodzież dzisiaj
6:40tam nie pamiętam chyba między 13 a 18
6:42rokiem życia spędza 5 s godzin dziennie
6:46w telefonie. W weekend to jest jeszcze
6:48więcej. Czyli tu w ogóle od razu chwała
6:51państwu za to, co robicie, bo
6:53rzeczywiście przynajmniej na te półtorej
6:54czy dwie godziny odciągacie ich od tych
6:57telefonów, żeby oni z tego nie
7:00korzystali. Czyli powiedziałbym tak, to
7:02co jest istotne w ogóle w kontekście
7:04pracy z taką młodzieżą, to jest to, że
7:07to jest jeden z tych elementów, dlaczego
7:08trener musi drugi, trzeci, czwarty raz
7:10powtarzać. No bo dla nastolatka
7:12najsilniejszym punktem odniesienia jest
7:14grupa rówieśnicza. ten autorytet rodzica
7:17zanika, to wynika z rozwoju społecznego,
7:19zmiany perspektywy myślenia i
7:21oddziaływanie grupy jest najsilniejsze.
7:24I powiem tak i to co to, że
7:26jak ja byłem w tym wieku, w sensie
7:28miałem lat, to grupą dla mnie była
7:30ekipa, z którą byłem na boisku,
7:32ewentualnie koledzy z klasy czy
7:34koleżanki i ludzie przed blokiem.
7:36Dzisiaj
7:39przez to urządzenie to może być pół
7:42miasta albo pół kraju albo i i kawałek
7:44świata. Tak więc zobaczcie państwo, to
7:47jest myślę, że trochę ta wrażliwość, bo
7:49wielu ekspertów, ludzi o wiele wiele
7:51mądrzejszych ode mnie mówi: "Nie wiemy
7:54jakie będą konsekwencje dzisiaj tego, że
7:56młodzi ludzie żyją na stałe w cyfrowym
7:58świecie". Drodzy państwo, a co się
8:01dzieje z nami? W sensie jak się czujemy,
8:03jak się zachowujemy, jak siedzimy sobie
8:05w domu i wyłączą prąd.
8:09Szukamy przyczyny. Tak, ale to zobaczcie
8:11państwo, bo często jest tak, e, dzwonimy
8:14gdzieś tam do, nie wiem, do elektrowni,
8:16do PG albo do administracji do kogoś i
8:18dopytujemy się kiedy ten prąd włączą.
8:22Chwilę później, jak nie włączają, to
8:24dzwonimy jeszcze raz, czyli irytujemy
8:25się, że tego nie ma. W związku z tym
8:28często pojawia się złość.
8:30Czasem jest tak, że ta złość przechodzi
8:32już w takie działanie. Tu padło tam, że
8:34używamy słów chyba, jeśli dobrze
8:36usłyszałem, powszechnie uznanych za
8:38niecenzuralne, ale no mogliby już
8:41włączyć.
8:42No mogłoby już to być. Jak włączą, to
8:44jaka jest reakcja? Jezu, wreszcie.
8:48Dlaczego? Bo od początku naszego życia
8:51zawsze byliśmy nauczeni, że w tym
8:53gniazdku prąd jest. Jak się zapytamy,
8:55nie wiem, dziadków czy pradziadków, dało
8:57radę żyć bez prądu. I analogicznie do
8:59tego, jak my się irytujemy, gdy nie ma
9:01prądu, to młodzi ludzie się irytują, że
9:03nie ma internetu. Dlaczego? Bo tak
9:06powiem, w całym ich świadomym życiu
9:08funkcjonowali w internecie. Więc tak, to
9:10jest pokolenie, które jest onlineowe. I
9:13co w związku z nie wiąże z tym, że
9:16rzeczywiście jeśli chcemy z nimi
9:18funkcjonować, to to jest tak, oni bardzo
9:21dobrze wykorzystują technologię, ale
9:24druga strona tego medalu jest taka, że
9:25mają trudności w komunikacji
9:27bezpośredniej. Jak często spotykacie
9:29państwo sytuację, w której zawodnik czy
9:31zawodniczka ma trudność w tym, żeby z
9:33wami porozmawiać jeden na jeden? Czyli w
9:37tym kontekście to wykorzystanie
9:38technologii pozwala nam z jednej strony
9:40komunikować się z całym światem, czy
9:42coś, co robią zawodnicy, zawodniczki, z
9:44którymi tutaj w Spale pracuję, bym
9:46powiedział na co dzień, oni podpatrują
9:48jak robią najlepsi na świecie. Czyli jak
9:51gdzieś tam ktoś wrzuca z tej światowej
9:53czołówki z młodych zawodników, zwłaszcza
9:55ci plażowicze, to śledzą ich na nie wiem
9:58Instagramach i innych mediach
9:59społecznościowych po to, żeby
10:00podpatrywać. Super. Wiem, że to brzmi
10:03jak siekiera pokoleniowa, ale za moich
10:04czasów tego nie było. Ale z drugiej
10:06strony przez to, że tak bardzo siedzą w
10:08online, to mają trudność w tej
10:09komunikacji bezpośredniej. coś co
10:11przekłada się i wiąże się też w związku
10:13z tym z budowaniem autorytetu to jest
10:15oni mają dużą łatwość w poszukiwaniu
10:18informacji
10:20ale te informacje nie zawsze są
10:22zweryfikowane. Jeden przykład z mojej z
10:24mojego postępowania z młodzieżą.
10:26Robiliśmy takie zajęcia dotyczące,
10:29szumnie by to można nazwać, budowaniem
10:30ich świadomości, czyli nie czy chcą,
10:33znaczy pytanie było takie, czy chcą
10:35zostać siatkarzami, czy chcą po prostu
10:37odbijać piłkę, czy grać w siatkówkę. W
10:39związku z tym zostać siatkarzami
10:41poruszyliśmy kilka elementów, między
10:43innymi sen i to, żeby się dobrze
10:44wysypiali. No i podałem przykład, znaczy
10:47nie przykład, podałem dane dotyczące
10:49tego, że melatonina w ludzkim organizmie
10:52zaczyna się, czyli hormon dobrego snu
10:54zaczyna się wytwarzać mniej więcej dwie
10:56godziny po tym, jak przestanie do tego
10:58mózgu dopływać światło niebieskie. To
11:00jest ewolucyjnie. Jak słońce zachodziło,
11:03to człowiek jeszcze posiedział, to co
11:04ważne ognisko po pierwsze było na dole.
11:07Czyli jak chcecie państwo nie męczyć się
11:08przed snem, to zapalajcie lampki na
11:10dole, a nie te górne. A po drugie to
11:12jest ciepłe światło, czyli jak ognisko,
11:15a nie niebieskie, które jak było, jak
11:16nie było. I jakby podaje te sytuacje,
11:19znaczy podaje te te informacje, jeden z
11:21zawodników 16letnich podnosi rękę i
11:23mówi: "Panie doktorze, ale ja ostatnio
11:25czytałem, że właśnie to nie ma żadnego
11:26wpływu i można przy użyciu światła
11:29niebieskiego wyłączyć telefon i spać".
11:31Ja mówię: "Okej, rozumiem, że to
11:33przeczytałeś, to powiedz mi, gdzie to
11:34przeczytałeś?" "No w internecie". Mówię,
11:36ale na jakiej stronie? Kto to podawał?
11:39No nie pamiętam. No i i wiecie państwo i
11:42teraz w dyskusji moje zdanie, jego
11:44zdanie. Tylko ja mówię dobrze, tylko te
11:46dane, które ja podaję wynikają z takiej
11:48i takiej książki, takich i takich badań.
11:51Kilkaset, kilka tysięcy albo kilkanaście
11:53tysięcy ludzi zostało przebadanych.
11:56Sprawdzono, że ten hormon się wtedy
11:57wytwarza prywatnie. Ja moją żonę za to
11:59gonię, bo ona leży już w łóżku, jeszcze
12:01przegląda telefon, odkłada, idzie spać.
12:03Potem mówi: "Jaka jestem niewyspana". Ja
12:05mówi tak, no bo nawet jak spałaś 7
12:07godzin, to tak naprawdę tego w
12:08cudzysłowie dobrego snu było tylko pięć.
12:10Ale ta sytuacja mi pokazała, że młodzi
12:12ludzie będą mówić: "A ja czytałem w
12:14internecie, że jest inaczej. Super, że
12:17czytasz, tylko wtedy od razu mówię: "To
12:18zweryfikuj te informacje." Pytanie do
12:20panów trenerów i do państwa. Jakie macie
12:24przykłady tego, co działa w komunikacji
12:27z dzisiejszą młodzieżą?
12:29My generalnie myślę, że gdybyśmy żyli w
12:32tych czasach, gdyby w naszych czasach
12:34była taka elektronika jak jak teraz, to
12:37pewnie funkcjonowalibyśmy tak samo i
12:39uważam, że musimy wejść po prostu do
12:41tego świata tych dzieciaków i opowiem
12:44jak my w kadrze próbujemy do tych dzieci
12:47dzieci dotrzeć.
12:49Tak jak powiedziałem, wchodzimy do ich
12:51świata i próbujemy w tym pierwszym
12:53etapie, kiedy nie mają jeszcze do nas
12:55zaufania, budować to takie zaufanie.
12:59poprzez zabawy, poprzez quizy, które
13:02gdzieś tam możemy sobie stworzyć w
13:04internecie. A kiedy gdzieś z czasem te
13:08dzieci zaczynają do nas zab
13:12nabierać zaufania, to one same się
13:14otwierają i i to gdzieś tam mamy
13:16przykład z kadry i i rzeczywiście to
13:19działa. Więc najpierw zacznijmy właśnie
13:21od takich quizów czy tych takiego tego
13:24świata elektronicznego. A myślę, że to
13:27gdzieś tam da nam skutek w postaci tego,
13:29że te dzieci zaczną nam ufać i się w
13:32stosunku do nas otwierać. Super. A jakiś
13:35przykład takiego quizu?
13:37>> Mamy te kahuty. Na przykład zbieramy
13:40informacje od dzieciaków. Każda
13:41dziewczyna gdzieś tam ma podać na swój
13:44temat informacje, której nie wiedzą
13:46pozostałe dziewczyny. Na Kachuciek,
13:48czyli na tym naszym quizie, gdzie
13:49dziewczyny używają telefonów, gdzie
13:51udzielają odpowiedzi, wyświetla się
13:54pytanie. Na dole cztery odpowiedzi,
13:56cztery zawodniczki i pytanie, która z
13:59dziewczyn, na przykład y której z
14:02dziewczyn od
14:03>> Tak. Tak, tak,
14:04>> super.
14:04>> Więc dziewczyny się poznają, dodatkowo
14:06nabierają do siebie zaufania i przez te
14:09wszystkie takie takie elektroniczne
14:12rzeczy myślę, że też budujemy wspólne
14:14jakieś relacje.
14:15>> Czyli, czyli zobaczcie państwo przykład
14:17gry integracyjnej, która no właśnie to
14:19będę wracał dzisiaj do tego
14:20sformułowania za naszych czasów, czy
14:22siedziało w kółeczku, nie wiem, była
14:23rzucana piłka i każdy miał coś o sobie
14:25powiedzieć. tutaj w ich kontekście, bo
14:28uważam, że rzeczywiście można się
14:30obrazić na to, że ta dzisiejsza młodzież
14:32taka jest, ale można popatrzeć, okej,
14:35oni tacy są, wszyscy się nie zmienią,
14:38można wejść trochę do tego ich świata.
14:40Bardzo podobało mi się to sformułowanie.
14:42Na początku póki nie zbudują do nas
14:44zaufania, to, że tak powiem, pokazać im,
14:46że robię krok w ich stronę, czyli
14:48wchodzę do ich świata i osiągam to, co
14:51chcę osiągnąć, czyli buduję integrację,
14:53poznają siebie nawzajem, mówią coś o
14:55sobie. Ale że tak powiem w ich w
14:58świecie, który dla nich jest
14:59najbezpieczniejszy.
15:00>> Tym bardziej, że my z tymi dzieciakami
15:01spotykamy się raz na dwa, trzy miesiące,
15:03więc więc my nie mamy czasu, żeby gdzieś
15:05tam budować to zaufanie, więc myślę, że
15:08że to jest ważne.
15:10>> Okej. Ktoś z państwa ma przykład świet
15:12znaczy dobrego zachowania, które można,
15:14którym można się pochwalić po to, żeby
15:16większość mogła je zastosować albo w
15:18drugą stronę bardzo trudnej sytuacji
15:20rozmowy z młodymi zawodnikami.
15:23>> Z chłopakami jest trochę łatwiej. Tak
15:24powiem.
15:25>> Okej. Tak, tak mi się wydaje, że jest
15:27łatwiej, bo, bo oni jakby mamy pewne
15:31ustalone zasady, kiedy korzystają z
15:33telefonów, kiedy one są u nas i tak
15:35dalej. I jakby tutaj skłaniamy się ku
15:38temu, żeby właśnie
15:41tak jak na przykład czy na kampie
15:42dostają dopiero telefony po obiedzie i
15:45oddają tam o odpowiedniej porze czy
15:47nawet jeszcze krócej i oni dużo czasu
15:50pomimo tego, że powinni odpoczywać i też
15:52im to tłumaczymy, dużo czasu razem
15:54spędzają na zewnątrz i to jest dla nas
15:55dobry taki sygnał, że że rozmawiają ze
15:58sobą, że widzą się nawzajem, może się
16:01czasami pokłócą, odbijają piłkę, ale
16:04generalnie jest tak, że że to działa na
16:05tyle, że oczywiście przychodzi ta
16:07godzina po obiedzie i jest kolejeczka,
16:09no bo to nie da się od tego uciec, ale
16:12faktycznie trzymają się tych reguł
16:13wszystkich i nikt wiedzą ile mogą czasu
16:16korzystać i jakoś to nam się udało
16:18zrobić w ten sposób. powiedziałbym tak,
16:21ja mam takie doświadczenie, już pracuję
16:23prawie 20 lat w polskim sporcie i
16:25pamiętam sytuację, jedna z drużyn, z
16:26którą z którą pracowałem, ona się
16:28szykowała do mistrzostw świata i jak
16:30przyjechał ktoś ze związku gdzieś tam
16:32załatwiać jakieś sprawy, dokumenty, te
16:33rzeczy, zjedliśmy obiad i się okazało,
16:36że ten ten człowiek ze związku mówi: "To
16:38jest dla mnie zadziwiające. Oni po
16:40obiedzie, nie że każdy wstał i poszedł
16:42do swojego pokoju, tylko dalej siedzieli
16:44wszyscy razem, gadaże nie wszyscy, ale
16:47dalej grupki siedziały razem, gadali to,
16:49co trener powiedział, przebywali ze sobą
16:51razem. Jeszcze dla mnie fascynujące to
16:52jest już później może to pytam to
16:54znaczy, że na zewnątrz to wyganiacie ich
16:56specjalnie
16:58na dwór. Ale ale no właśnie przebywanie
17:02na zewnątrz, chociażby tutaj patrzę, mam
17:05obraz sprzed budynku, chodzenie po
17:07parku, bycie w lesie, jakieś takie
17:10przestrzenie, które pozwalają
17:11rzeczywiście pobyć razem. To jest
17:12fantastyczna rzecz. Ja yyy nie mam
17:15cudownych odkryć, bo ja też uważam, nie
17:17wiem czy to przez mikrofon słychać, yyy
17:20przede wszystkim ja nie byłbym, że nagle
17:23muszą być same nowe sprawy,
17:25>> ale niech będą, niech będą te, które są
17:27dobre. No
17:28>> właśnie ja nie mówię, że pan tak
17:29powiedział, ale że będziemy szukać
17:32nowości. M to się nazywa mądrze
17:35kontrakty, ale tak naprawdę to nikt nie
17:37mówi, że to jest kontrakt, tylko są
17:38pewne umowy. Jadę na obóz, to udało mi
17:41się już dawno, wiele lat, bo jeszcze to
17:44jest tak, że rocznik uczy następny
17:46rocznik, jeżeli się zazębia i jest dużo
17:49łatwiej,
17:49>> jeżeli ci starsi już robią coś, to ja
17:52nie muszę tego właściwie uczyć, to idzie
17:54naturalną drogą.
17:56Natomiast no nie ma mowy o tym, żeby
17:59oczywiście w nocy używali, bo oni nawet
18:03chcą mnie używać, to dziewczyny
18:04zadzwonią, to ktoś zadzwoni, rozbudzi
18:06wszystkich. Więc u mnie od wielu, wielu
18:10lat w ogóle nie ma na noc telefonów.
18:13Początki były takie, że kombinowali,
18:15mieli dwa komputer, mieli, coś tam
18:18mieli, ale teraz jestem przekonany, że
18:21nie wiem, dałbym prawie głowę, że że
18:25tego nie ma i że to jest akceptowalne,
18:29a początki były bardzo trudne.
18:31>> Wczoraj też padł taki głos, że nawet jak
18:34na komercyjnych obozach jest w
18:36regulaminie zabranianie używania
18:38telefonów w jakieś tam określonych
18:40godzinach, to dlaczego tego też nie
18:41robić na kadrach? I rzeczywiście ma to
18:44swoje przełożenie. Oczywiście
18:45psycholodzy czy neuronauka,
18:47neurobiologia powie, że tak ten układ
18:49współczulny będzie tak przebodźcowany,
18:50że potem poziom koncentracji będzie dużo
18:52niższy. Więc rzeczywiście możemy odłożyć
18:54te telefony, ale myślę, że to co trener
18:56powiedział i to co trener Tomek też
18:57powiedział, wykorzystam to, trener Tomek
19:01użył takiego sformułowania, mamy
19:02ustalone zasady. No właśnie to jest
19:05jeden z tych elementów, które zarówno
19:07dla młodzieży, z którą pracujemy, dla
19:09jakiejkolwiek grupy, z którą pracujemy,
19:12jak i dla rodziców. Za chwilę ten wątek
19:14otworzę, więc może może się okazać, że
19:17że część z państwa się obudzi, a część z
19:19państwa się zezłości, ale jeśli na
19:21początku ustalimy zasady, to potem dużo
19:23łatwiej jest je egzekwować. Na początku
19:25może być trudno w kontekście tego, że
19:28będą osoby, które rzeczywiście przeciwko
19:29zasadom, regulaminom, kontraktom,
19:31obojętnie jak to nazwiemy, będą się
19:33buntowały. Ale ja mam w głowie taki
19:36przykład z filmu, yy, który często
19:38podaje jak idzie o ustalenie zasad. Nie
19:40wiem czy państwo kojarzycie film Jak
19:41zostać królem. To jest film dotyczący no
19:44de facto logopedy, ale tak naprawdę
19:47opisujący sytuację historyczną.
19:50Bo, bo, bo fakt historyczny jest taki,
19:53że młodszy z królewskiej, z braci w
19:55królewskiej rodzinie nie był szykowany
19:57na króla w Wielkiej Brytanii, no bo miał
19:59starszego brata, więc było wiadomo, że
20:01ten starszy brat zostanie królem. Tam
20:03wyszła taka sytuacja, że starszy brat
20:05się zakochał w kobiecie, do której
20:07królewska rodzina nie mogła wyrazić
20:08zgody na to, żeby została żoną króla,
20:10czyli po pierwsze w Amerykance, a po
20:12drugie w rozwódce. Więc on z miłości
20:15podobno abdykował, w sensie zrezygnował
20:18z tronu królewskiego dla kobiety, w
20:19której się zakochał i ten młodszy brat
20:21miał zostać królem.
20:23A problem był taki, że to był okres, to
20:25były lata 30, czyli pomijając ideologię,
20:28którą głosił, ale Adolf Hitler jako
20:30mówca, jako orator był wybitnym
20:32oratorem. I w kontrze do Adolfa Hitlera
20:35ten brytyjski przywódca, który się
20:36jąkał, miał bardzo duży, bym powiedział,
20:39poziom stresu czy wręcz traumy do tego,
20:41żeby występować publicznie. Były to
20:43czasy rozpowszechnionego radia i
20:45telewizji coraz bardziej istniejącej. I
20:47historia w tym filmie jest taka, że on
20:49trafia, ten król trafia do gabinetu
20:51logopedy i logopeda mówi: "Wiem kim pan
20:54jest, ale to jest mój gabinet i to są
20:57moje zasady". I o to mi chodzi, bo za
21:00chwilę pewnie przejdziemy do tego wątku
21:01rodziców, że czasem jest taki rodzic,
21:04którzy który te zasady chce burzyć, ale
21:06jakby to państwo kierujecie grupą,
21:10drużyną. Ja nie mówię, że ma być tu
21:12autorytarnie wszystkie takie zasady
21:13jakie ja ustalam, ale odniosę się do
21:15tego, co trener powiedział. Jeśli
21:17przekonamy, najpierw pokażemy im te
21:19zasady, potem przekonamy, dlaczego ich
21:21skuteczność, skuteczność tych zasad
21:23będzie przydatna dla dla drużyny, dla
21:25grupy i dla funkcjonowania, czy także
21:27dla rodziców, yyy, no to rzeczywiście
21:29oni potem robią to z motywacji
21:30wewnętrznej, bym powiedział, czyli z
21:31przekonania, zrozumienia tej sytuacji, a
21:34nie tylko z tego, że trener zakazuje czy
21:37nakazuje. Rzeczywiście ta sytuacja z
21:39ustaleniem zasad jest ogromnie y
21:41ogromnie istotna, tak bym powiedział.
21:45A już, bo wczoraj była analogiczna
21:48debata i jedna z trenerek powiedziała o
21:50sytuacji, gdzie ustawiła, tak bym
21:52powiedział, jednego z rodziców, bo on po
21:54meczu do niej przyszedł i się zapytał,
21:56dlaczego oczywiście jego syn nie zagrał,
21:58dlaczego ktoś grał tyle i tyle, tyle i
22:00tyle. I trenerka powiedziała:
22:01"Przepraszam,
22:03to ja się znam na siatkówce, a nie pan.
22:05To ja prowadzę ten zespół, a nie pan".
22:07No i ten rodzic się oburzył i
22:09powiedział, że on też się zna na
22:10siatkówce. W związku z tym trenerka
22:12powiedziała: "To ja panu odpowiem, skoro
22:15pan jeździ na ciężarówce, że ja też bym
22:17potrafiła wsiąść do ciężarówki i
22:19pojechać, bo też widziałam gdzieś jak to
22:21się robi." Więc bardzo mocno go, że tak
22:24powiem, zdystansowała od siebie. Ale
22:26powiedziała, że efekt był taki, myślę,
22:28że na całe szczęście, że po kilku
22:30miesiącach ten rodzic przyszedł i
22:31powiedział: "Teraz rozumiem, co pani
22:34miała na myśli". W sensie jak pani mi to
22:36powiedziała, to się oburzyłem i
22:37wkurzyłem, no bo wydawało mi się, że się
22:39znam na siatkówce. Ale mówi po jakimś
22:42czasie zrozumiał, że że to mocne
22:45postawienie przestnień granic, ta
22:46asertywność w tym tym co ona
22:48powiedziała, tak mocne chyba w
22:50dopasowaniu, bo to ona użyła tego
22:51sformułowania, w dopasowaniu do tego
22:53konkretnego rodzica zadziałała.
22:57>> Ja mam takie szybkie trzy przykłady. Po
22:59pierwsze
23:01młodzież wiemy, wiemy, że mamy zasady z
23:03nimi ustalone, tak, ale oni żyją w tych
23:06mediach społecznościowych. yyy
23:09stworzenie im pochodzenie z telefonem,
23:11zrobienie z nimi rolki na Instagramie.
23:13Oni wow udostępniają, czują się, że są
23:15tutaj z że są czymś ważnym, że patrzą
23:19ile tych jest tych wejść na te na te
23:21rolki, ile tego zobaczymy. Yyy kolejny
23:24przykład.
23:27Kiedyś byliśmy na Ewie, mieliśmy mecz
23:30akurat przeciwko Rosjanom też jako
23:32trener gdzieś tam stworzyłem filmik,
23:34gdzieś ich najlepsze akcje, gdzieś
23:37piosenkę taką Wladimir przeciwko
23:39Putinowi, coś tam wyszli, sprali tych
23:41ruskich, tak że się w głowie nie mieści.
23:43A trzecia rzecz to co tutaj kiedy tutaj
23:45pani jedna wspomniała właśnie ten Boomer
23:49i Sigma, tak? Yyy, dzieci też nagrywają
23:54te TikToki, to wszystko żyją tym ią
23:56trenerze, przyjdzie trener z nami nagrać
23:57i tam podejść do nich. Oni się tak
23:59cieszą tym i rzeczywiście się buduje
24:01relacje i myślę, że że rzeczywiście te
24:04rzeczy, które są dla nas, niektórych nas
24:06wkurzają, że oni siedzą na tych
24:08telefonach
24:09to mogą na pewno wpłynąć na relacje i i
24:12to, że wiele dzieci nawet specjalnie
24:14przychodzi do klubu, żeby zrobić sobie
24:16zdjęcie, że są w danym klubie,
24:18udostępnić to. Także też na to patrzmy.
24:21>> Super, dziękuję. Powiedziałbym tak,
24:23skorzystałbym z tego,
24:26ale w tych granicach, które ja dyktuję,
24:29w które ja stawiam, nie?
24:32zasady właśnie, które mam, żeby się nie
24:33okazało, że te rolki zabierają czas na
24:35regenerację
24:37albo na inne elementy, albo to kto tam
24:38polajkował, albo albo nie polajkował, bo
24:40podam państwu przykład właśnie z mojej
24:42pracy. Zawodnik przed jednym z ważnych
24:44meczów miał 30minową awanturę ze swoją
24:47dziewczyną, bo nie polajkował tego, co
24:49ona tam gdzieś pokazała, czy czy
24:51wyświetliła. Bardzo się cieszę, że to
24:52panie przewróciły oczami i powiedziały:
24:55"O Jezu!" E, ale no właśnie, czyli
24:57wchodźmy w ich świat, ale też nie dajmy
24:59się zupełnie temu światu pochłonąć. Y,
25:04to co jest typowe dla wieku nastolatków,
25:06to jest labilność emocjonalna. Yyy i w
25:08kontekście tejże labilności
25:11emocjonalnej, bo hormony, że tak powiem,
25:14oddziaływują tak, że młodzież jest dużo
25:16bardziej emocjonalna, a przez to, co
25:18było na wcześniejszym slajdzie, czyli
25:19przez to, że oni żyją w tym, w tej
25:21technologii, w związku z tym w
25:22komunikacji bezpośredniej mają dużo
25:24większą trudność do funkcjonowania, to
25:26tu jest temat, do którego chciałbym
25:28nawiązać, czyli temat związany z
25:31emocjami,
25:33ale dzisiaj zrobię odwrotniej niż
25:35zrobiłem wczoraj, czyli I w związku z
25:38tym, że emocje są częścią funkcjonowania
25:40dzieci i młodzieży, ale są też częścią
25:43funkcjonowania każdego człowieka,
25:46to zapytałbym się tak, a czy państwo
25:49wiecie, albo inaczej jak rozpoznajecie
25:54swoje emocje zwłaszcza w czasie meczu?
25:58Jak wygląda wasza komunikacja jako
26:00trenerek, trenerów w trakcie meczu, gdy
26:02prowadzicie mecz? Wtedy gdy jest silne
26:05pobudzenie emocjonalne. Czyli jak
26:08zmienia się wasza komunikacja wtedy, gdy
26:10są w was emocje? Po pierwsze to, co jest
26:12na samej górze. Emocje są normalną
26:15naturalną częścią ludzkiej natury,
26:16normalną reakcją. Czyli to, że się
26:18emocjonujemy, to jest to jest normalne.
26:21Kropka. Tylko tu się rodzi to pytanie i
26:25trochę wejdę w rolę tego, że jesteśmy
26:27wychowawcami, że jesteśmy autorytetami,
26:29że jesteśmy trenerami tych dzieciaków,
26:30więc one też tak na nas patrzą i zaraz
26:32powiem dlaczego tak o tym mówię. To
26:34chodzi mi o to, czy wiecie, czy
26:37potraficie rozpoznać, gdy te emocje już
26:39się pojawiają u was. przykład.
26:42>> Więc emocje są bardzo duże. Zresztą kto
26:45chodzi na mecze i widzi jakie są
26:47reakcje, gdzie sędzia może nie zrobił
26:50strasznego błędu, ale to jest piąty czy
26:52szósty i robi z nas idiotę i udaje, że
26:56nie widzi. No to tu też jeden z naszych
27:00koordynatorów kiedyś powiedział: "Tak,
27:02to ja to" i poszedł sobie, wyszedł. To
27:06są emocje, które już nie są do
27:07opanowania.
27:09No właśnie drodzy państwo, to no to to
27:10to jest to pytanie panie trenerze, czy
27:13czy stosujecie
27:15wykorzystywanie emocji swojej pracy
27:17treningowej?
27:18>> Że że na treningu czasami jest tak, jak
27:20widzimy, że nam trening trening zdycha
27:22trochę, to trzeba coś zmienić i i tak,
27:25żeby podnieść temperaturę tego treningu.
27:27Natomiast no w sytuacjach meczowych na
27:29przykład jak widzę, że że ten zespół już
27:32jest tak, te emocje tam są pod sufitem,
27:34no to trzeba je po prostu obniżać w
27:36pewien sposób, tak? uspokoić ten zespół,
27:39gdzieś go sprowadzić na dobrą drogę, ale
27:40czasami też trzeba po prostu zareagować
27:43mocno. No i to kwestia co to zależy od
27:47tego, co się dzieje po prostu na boisku.
27:48>> A jak mogę zapytać o tą kuchnię tego, to
27:51jak trener ich uspokaja albo jak trener
27:52ich pobudza?
27:56Już miałem kilka razy taki zrobiłem tik,
28:00że widzę, że ja już nic nie mogę. Co
28:02wezmę czas, co to tylko plecy. I mówię
28:05tak: "No chłopaki, no prowadzą tyloma.
28:08Nie, pewnie nie mamy szans, chociaż
28:10szanse są zawsze. W ogóle nie mówimy o
28:13siatkówce." Mówię: "Ty Peyn, powiedz mi
28:15jakiś dowcip. On nie wiem co ma
28:17powiedzieć, bo są wystraszeni. No
28:18wymyślają jakieś dowcipy, śmiejemy się
28:20na czasie, w ogóle nie mówimy o
28:22siatkówce. I to też grałem już kilka
28:24razy tak przypadków, że może nie 100
28:27razy zawsze wygrałem tego seta, ale
28:29wielokrotnie go wygrywałem, bo nagle oni
28:31luźnie zaczęli grać, bawić się, bo naj
28:36nasze emocje się jeszcze im utrwalą i są
28:40przerażeni.
28:42>> Dzisiaj czytałem wypowiedź Nikoli
28:43Grbicza, który powiedział, że po
28:45przegranym półfinale jakby on jeszcze
28:48tam był w tym artykule, że do dzisiaj
28:50nie widział tego meczu z Włochami, bo
28:52mówi: "Ja nie chciałem go oglądać". po
28:53to, żeby nie wyciągać wtedy analizy,
28:55błędów i tak dalej, i tak dalej. Mówi:
28:57"Nie odsunąłem tą żałobę na następne 24
28:59godziny." Dlaczego? Bo zadanie miałem
29:01proste. Mam przygotować zawodników do
29:03meczu brązowy medal. Czyli jakby
29:05zatrzymał te swoje emocje po to, żeby
29:08się sfokusować na zadaniu. Dlaczego? No
29:10bo właśnie, bo ja jako trener, ja jako
29:13nie wiem, nazwę to dyrektor w sensie
29:15autorytet, lider, obojętnie jak to
29:16określimy, ale też ja jako w jakimś
29:19sensie
29:22osoba prowadząca tych młodych zawodników
29:24bardzo mocno oddziaływuje na nich także
29:26emocjonalnie. I to jak państwo stąd było
29:29to moje pytanie, czy wiecie jak się
29:31komunikujecie, jak się zachowujecie
29:32wtedy, gdy jesteście bardzo pobudzeni
29:35emocjonalnie. I oczywiście ten wątek, że
29:36mogę zagrać tymi emocjami, czyli jak
29:38trening gaśnie, to sprowokować, ruszyć,
29:42pobudzić, dać na tyle silny bodziec,
29:44żeby tą temperaturę podnieść, ale też w
29:46drugą stronę, żeby ich nie przegotować,
29:48nie przegrzać, czyli w jakim momencie
29:51zastosować na przykład to, co trener
29:53powiedział, zastosować humor. To to
29:57nasuwa mi się przykład Kazimierza
29:59Górskiego, który w meczu, gdzie nasi
30:02piłkarze nożni, wiem, że to było wieki
30:03temu, ale grali bardzo kiepsko, trener
30:06Górski podszedł do linii bocznej,
30:08krzyknął do Dejny, mówi: "Kaziu, Kaziu,
30:10powiedz chłopakom, że strzelamy do
30:12tamtej bramki".
30:14No i i i właśnie to, o czym trener
30:16powiedział, co na tym czasie się dzieje,
30:18jak jak padnie jakieś hasło, które ich
30:19rozśmiesza. Oni się zaśmiali, złapali za
30:22głowy, zrozumieli, że na na napinkom
30:26niewiele to pomoże. Ale o to mi chodzi.
30:29Czy państwo rozpoznajecie swoje emocje,
30:31bo do tego, żeby nimi zarządzać,
30:34>> to trzeba najpierw wiedzieć co się ze
30:37mną dzieje i jak je rozpoznać. Ale
30:39wrzucę drugie pytanie.
30:42A co państwo robicie jak tych emocji
30:45nazbieracie za dużo? Czyli jaki jest
30:47wasz sposób? Czy się, czy będzie ktoś,
30:49kto się podzieli swoim sposobem na to,
30:52jak rozładować nadmiar emocji,
30:56nie chcę powiedzieć złych, bo nie ma
30:57złych emocji, ale nadmiar tych
30:59obciążających, nie pomagających emocji.
31:01Czyli jaki jest wasz sposób, jak po
31:03meczu macie w sobie zbyt wiele emocji?
31:07Trener odpowiedział: "Zabieram żonę na
31:09zakupy."
31:10Może być na seks. To też jest jeden ze
31:13sposobów rozładowania napięcia. Tak.
31:16Przy czym jako psycholog bym powiedział,
31:19jeśli niesie ze sobą więcej bliskości,
31:22intymności, poczucia bezpieczeństwa niż
31:26napięcia, no to rzeczywiście jest to
31:28dobra metoda. Tak jak jeszcze, że tak
31:32powiem, w społecznie akceptowalny sposób
31:35można rozładować emocje? No właśnie nie
31:37wiem c czy trenerka chciała to
31:39powiedzieć zanim dokończę to zdanie
31:40społecznie akceptowalne. Szklanka whisky
31:43i powiem tak super,
31:46tylko to krótkoterminowo
31:49wydaje się świetne rozwiązanie, bo
31:52rzeczywiście alkohol rozluźnia,
31:54ale jeden nie wymieniając nazwiska,
31:56chociaż on się do tego przyznaje i to
31:58nie jest tajemnica. Jeden ze sportowców,
32:00który wylądował na odwyku, który miał
32:02bardzo duży problem z alkoholem i nie
32:04tylko, powiedział:
32:07"Moje i nie tylko moje doświadczenie
32:08pokazuje, że to jest równia bardzo
32:10pochyła, bo przez pierwszy sezon to jest
32:14jedna szklaneczka,
32:16ale pod koniec tego sezonu to już są
32:19dwie, bo ta jedna nie działa. W trzecim
32:21sezonie już jest pół butelki, a a w
32:23piątym to już jest cała butelka." I on
32:25powiedział o tym, że on skończył w taki
32:28sposób, że jak się budził rano, to
32:31rzeczywiście na delirium szedł do Żabki,
32:33kupował dwa piwa i ćwiartkę po to, żeby
32:35zaspokoić ten gó alkoholowy. Czyli to
32:37się wydaje dobry sposób, bo rozluźnia,
32:40ale rzeczywiście świadomość tego dokąd
32:42może to prowadzić, jak wiele innych
32:45uzależnień, które przykrywają nam no
32:47właśnie to, co się z tymi emocjami
32:49wiąże. Więc poczekam na jakąś inną
32:52odpowiedź. muszę się wygadać tu padło
32:54czy przegadać to podpowiem dwie rzeczy
32:59nie w kontekście przegadania przegadać z
33:02kimś komu ufam
33:06żeby nie było to wyrzucenie do do
33:08barmana w barze też też jakiś efekt
33:11przyniesie e mieć swojego spowiednika
33:15mieć swojego mentora, mieć swojego
33:17przyjaciela, czyli komuś kto
33:19rzeczywiście wysłucha tego i zrozumie.
33:22Jeśli chcecie państwo rady, to
33:24przegadanie dobrze by było z kimś, kto
33:26się zna na siatkówce, bo jak przyjdę do
33:28domu i powiem mojej żonie, jaka jest z
33:29tym wielka trudność, a ona kochając mnie
33:32powie: "Poradzisz se na pewno. Jestem
33:34ostatnim zespołem w lidze, gram z
33:36pierwszym". Ona mówi: "Wierzę, że
33:37wygrasz". Bo nie zna się na siatkówce,
33:40czy tam nie podpowie mi rozwiązań
33:42taktycznych. Ale rzeczywiście przegadać
33:44to. Dlaczego? Dlatego, że zobaczcie
33:46państwo, pierwszą pierwszym elementem
33:49poradzenia sobie z emocjami jest ich
33:50nazwanie.
33:52Jeśli je nazwę, to je definiuję. Jak je
33:54zdefiniuję, to wiem, co z nimi robić
33:56dalej. Dlatego przegadanie jest tak
33:58przydatne. Trener powiedział: "Idę na
34:00rower czy idę pobiegać".
34:03Znów dlaczego to jest skuteczne? Bo daje
34:06nam rozbicie napięcia, które się w ciele
34:08gromadzi. Jeden z polskich psychologów
34:10powiedział, że tak jak jest eksplozja na
34:12zewnątrz, to bardzo często my na ławce
34:15hamując swoje emocje, żeby nie pokazać
34:17zawodnikom, bo oni od nas to przejmują,
34:20to mamy implozję do środka, czyli to tam
34:23się dzieje, ale chowam w środku, żeby No
34:26właśnie
34:28nie przesętnie na zegarku widać taką
34:30implozję do środka, ale to później
34:32trzeba gdzieś uwolnić. Dlaczego? Bo jak
34:36państwo tego nie uwolnicie,
34:39ż
34:41pierwsze kardiolodzy powiedzieli, że się
34:42krócej żyje. Po drugie powiem tak, z
34:45mojego też doświadczenia zawodowego
34:47wybuchnie to w najmniej oczekiwanym i
34:50potrzebnym momencie. W sensie, że jak
34:53się przebierze ta miarka, to wtedy
34:55drobne rzeczy są tak wielkim
34:57zapalnikiem, że te reakcje będą na pewno
35:00nadmiernie pobudzone. Nasuwa mi się
35:02przykład, co prawda z innej dyscypliny,
35:04z mojej ukochanej piłki ręcznej, bo to
35:06największa moja miłość i moja żona o tym
35:08wie, jak trener podszedł do bramkarza w
35:11trakcie meczu i powiedział: "Trzymaj
35:13dłużej ręce, bo już widzą, że
35:15opuszczasz, będą większość rzutów
35:16oddawać do góry i pamiętaj, że przy rzuc
35:19to to i to".
35:21I dzięki, powiem tak, zaufaniu, o którym
35:23tu była mowa, dzięki relacji jaką
35:24zbudowali, ten zawodnik dotknął ramienia
35:27trenera i powiedział: "Trenerze, nie
35:30pomaga mi to". I trener się zorientował,
35:33że swoje emocje, swoje nadmierne
35:35pobudzenie przerzuca na zawodnika.
35:37Powiedział: "Dobra, piąteczka, rób
35:39swoje". Bo rzeczywiście jako autorytet,
35:42jako przewodnik, jako trener, lider,
35:44ktoś kto ich prowadzi, jeśli my mamy
35:46nadmierne emocje, to oni te emocje będą
35:50przejmować. Jeszcze jakieś sposoby?
35:52bieganie w sensie aktywność fizyczna po
35:54to, żeby przepalić napięcie, które jest
35:56w ciele. Rozmowa do tego, żeby nazwać,
35:59przepracować, przeładować te emocje.
36:01Zresztą zachęcam państwa do tego,
36:03żebyście kończąc sezon, kończąc turniej,
36:06ja tak pracuję często z zawodnikami, że
36:07po turnieju siadam z nimi i zadaję im
36:09przynaj zadaję więcej, ale trzy pytania
36:11są najistotniejsze. Co było dla mnie
36:14trudne w tym turnieju czy w tym sezonie?
36:17A jak było trudne, to jak sobie z tym
36:19poradziłem? Chyba, że sobie nie
36:21poradziłem, to teraz mam czas do tego,
36:22żeby się zastanowić, jak sobie następnym
36:24razem w tej sytuacji poradzić. I tak jak
36:26to robią zawodnicy, tak samo wy możecie
36:27zrobić. Co było trudne? Czy trudnym było
36:30przygotowanie taktyczne? Czy trudnym
36:32było zarządzanie emocjami swoimi albo
36:34ich? Czy trudnym była komunikacja? Czy
36:37trudnym było okiełznanie na przykład
36:39tego czy tego lidera, czyli co było
36:41trudne w tym turnieju, a jednocześnie
36:43jak mogę sobie z tym poradzić? Drugie
36:45pytanie. Co było dobre, z czego jestem
36:49zadowolony?
36:51czy z mojej komunikacji, czy z mojej
36:54postawy, czy z nieodpuszczania, czy z
36:55przygotowania taktycznego, czy z
36:57prowadzenia meczu, czy z wykorzystania
36:58ławki i tak dalej, i tak dalej. I
37:00trzecie pytanie, czego mnie to nauczyło?
37:04Bo zobaczcie w ten sposób jaką lekcję z
37:06tego wynoszę, o co jestem mądrzejszy, bo
37:12>> super, super komentarz. absolutnie tak,
37:15żeby po każdym turnieju, a nie tylko po
37:18tym świetnym albo nie po tym
37:19beznadziejnym, tylko żeby zbudować sobie
37:21taki nawyk. Dlaczego? Bo ja czasem jak o
37:24tym rozmawiam z zawodnikami, zwłaszcza
37:25po tych dużych turniejach, to zadaję też
37:28pytanie, jak byś na jakbyś opisał ten
37:31turniej? Dwa, trzy słowa, jedno zdanie i
37:33z tego się robi taka etykietka,
37:36którą potem przyklejam na pudełko
37:37dotyczące tego wszystkiego. Chowam to do
37:39pudełka i odkładam na półkę. przeżyłem,
37:43wyciągam lekcje, idę do przodu, żeby
37:45rzeczywiście
37:47przeżyć te emocje jeszcze raz,
37:50popatrzeć na nie już z dystansu
37:52emocjonalnego i czasowego i dopiero
37:54wtedy zapakować je do pudełka i schować.
37:56Nie udawać, że ich nie ma, bo nie wiem
37:59czy państwo tak macie, że czyli tam
38:00gdzie są duże emocje są nocznikiem
38:01pamięci, dlatego że one były tak ważne,
38:04to się bardzo dobrze pamięta. Drodzy
38:06państwo, czy pamiętacie swój pierwszy
38:07mecz
38:10jako zawodnik?
38:12Pamiętacie swój pierwszy raz jako
38:14trener? Dlaczego? Bo to się wiązało z
38:17emocjami. Więc tam gdzie są emocje, tam
38:20zostaje silny ślad pamięciowy i dlatego
38:22to się tak wiąże. To teraz ten sam
38:26temat, czyli emocje, ale
38:29to co się dzieje z emocjami u waszych
38:32zawodniczek czy zawodników?
38:34Czyli na ile potraficie, to było pytanie
38:37od którego zacząłem, na ile potraficie u
38:39siebie rozpoznać, psycholodzy powiedzą
38:41pobudzenie emocjonalne. Potocznie można
38:43powiedzieć to, że jestem w emocjach. A
38:45jak a na ile
38:48rozpoznajecie i korzystacie z tego? Z
38:52emocji u waszych zawodniczek czy
38:54zawodników?
38:56Co zrobić jak zawodniczki czy zawodnicy
39:00jak mój zespół? Chciałem powiedzieć, że
39:02jest pobudzony emocjonalnie. Co się może
39:04dziać z zespołem, jak jest za jak są za
39:06duże emocje, to co się z nimi dzieje?
39:12>> Okej. A czemu się kłócą? W sensie jaka
39:15to jest emocja? O to mi chodzi. Trener
39:18powiedział: "Tak jak u zwierząt, ze
39:19strachu zwierzęta atakują". Czyli
39:21zobaczcie jak często jest tak, że
39:23zawodniczka czy zawodnik, który jest
39:27pełen złości, który jest agresywny
39:30werbalnie lub w ogóle fizycznie, to tak
39:33naprawdę pod tym jest strach. Dużo
39:35łatwiej
39:37jest przyznać się do gniewu czy do
39:38złości, niż przyznać się do strachu.
39:42Złość albo gniew to są energetyczne
39:44emocje, tak jak radość. To jest ten sam
39:46biegun. W sensie mają w sobie dużo
39:48energii. Więc zobaczcie państwo, że jak
39:50ktoś się złości, to można to świetnie
39:52wykorzystać. O ile ukierunkujemy tą
39:53złość na przykład na większą pracę, na
39:56przykład na większą siłę, to można to
39:59świetnie wykorzystać, ale to jest emocja
40:02energetyczna, a strach jest przyznaniem
40:05się do tego, że że się boję, co jest
40:08postrzegane jako słabość. To co zrobić,
40:10jak moi zawodnicy są wystraszeni?
40:13Co mogę zrobić jak są wystraszeni? albo
40:17dać im poczucie bezpieczeństwa, czyli
40:21wyjąć ich z tego strachu, wyciszyć. Ma
40:23trener jakiś przykład, co konkretnie
40:25można im powiedzieć?
40:27Powiedział kawał jakiś żart
40:30wsparcie [kaszel] jako dobrego wójka.
40:33>> Można iść na wsparcie, można dać humor,
40:37>> można dać to zaufania. Tak
40:40>> to zobaczcie państwo, strach to jest
40:42najczęściej boimy się tego, czego nie
40:44znamy. Czyli jak ja się boję, a ktoś mi
40:46mówi: "To jest proste. Masz postawić
40:48nogę tu, tu i tu. Okej, zrozumiałem co
40:51mam zrobić. Nie jest moje wyobrażenie,
40:53które jest wielkie, tylko wiem co
40:55konkretnie mam zrobić". To po pierwsze.
40:57Po drugie nawiążę do zaufania, zdejmuję
40:59z nich odpowiedzialność, bo mogę
41:00powiedzieć: "Biorę to na siebie, to jest
41:03moja odpowiedzialność za tą zagrywkę".
41:05Tak. I kilka razy jeden z trenerów mi
41:06powiedział, że kilka razy na turnieju
41:08mistrzowskim jak zawodniczka się wahała,
41:09on powiedział: "Dobra, grasz teraz już
41:11nie pamiętam czy flota, czy tam mocną
41:13zagrywkę". Ona się na niego spojrzała,
41:14on mówi: "Biorę to na siebie, na moją
41:16odpowiedzialność". I zawodniczka mówi
41:18dosłownie zrobiła:
41:20"No dobra, pyk". Tak i teraz nie chodzi
41:22o to, żeby zawsze trener mówił na mnie,
41:25na siebie, tak?
41:27No właśnie kilka razy zagra świetnie, bo
41:28ten strach został zaspokojony, czyli
41:31poczucie bezpieczeństwa, skonkretyzowane
41:33zadanie, też jakby zmniejszenie
41:35odpowiedzialności też to co trener to
41:37zauważył, powiedzenie do zawodnika: "No
41:39jak ty zepsujesz to inni też zepsują".
41:42O Jezu, to nie mogę zepsuć. Tak
41:44zwracajcie państwo uwagę też na to, żeby
41:47budować ten komunikat w sposób
41:48pozytywny, czyli co mają zrobić, a nie
41:51czego mają nie robić. To jest ten
41:53przykład, który ja bardzo często podaję.
41:54Ja wiem, że jest późno, ale skupcie się
41:56państwo na pół minuty. Skupcie się teraz
41:59i nie myślcie o rudej wiewiórce.
42:05>> Jak jak to mam zajęć z komunikacji, to
42:07wyświetlam tutaj perfidnie jeszcze taką
42:09wiewiórę. Tak jak zawodnik idzie na
42:12zagrywkę, a my mu powiemy tylko nie
42:13zepsuj.
42:15No to slajd, że tak powiem, przed jego
42:17oczami się pojawia jak piłka w siatce
42:19albo piłka na aucie.
42:22>> Zagraj swoje, zrób swoje. Tak. wprowadź
42:25piłkę. Tak, co rzeczywiście jest to, co
42:27zacznę od tego, co trener powiedział, że
42:29trzeba znać swoich zawodników, czyli
42:30wiedzieć na kogo mogę krzyknąć, na kogo
42:32mogę podnieść głos, bo jego poziom
42:34wrażliwości będzie wyższy i go to nie
42:36dotknie, a dla kogo rzeczywiście dawać
42:39tylko te wspierające czy te pozytywne
42:43komunikaty?
42:45I co zrobić, jak to moje pobudzenie
42:46emocjonalne jest zbyt duże? Czyli jak
42:48mam w sobie zbyt dużo emocji albo jak
42:49mam w sobie zbyt dużo stresu, jak to
42:52napięcie w ciele jest zbyt duże i w
42:53głowie jest albo tabula raza i nic nie
42:56ma, albo jest gonitwa myśli. To jest
42:58metoda, która się nazywa soda. Ona jest
43:00anagramem czterech słów.
43:03Stop. I tu często zawodnikom mówię:
43:06"Zobacz znak stopu albo czerwone światło
43:09na sygnalizacji".
43:11Ale zobaczcie, że od małego dziecka
43:14uczymy dzieci, że na czerwonym trzeba
43:16się zatrzymać, czyli wyobrażenie sobie
43:18sygnalizacji i tego, że mam się
43:20zatrzymać w tym, co robię. Po drugie, i
43:23to jest biologicznie najsilniejszy
43:24sygnał do naszego mózgu, ale też do
43:26naszego układu nerwowego.
43:28Czyli uspokojenie wynika z oddechem, a
43:31tak naprawdę jeszcze bardziej z
43:32wydechem. Czyli jak wypuszczam powoli
43:35powietrze, to się uspokajam. Zobaczcie,
43:38że w sytuacji stresowej, gdy układ
43:40współczulny przejmuje kontrolę nad
43:42naszym funkcjonowaniem, to przechodzimy
43:44do tych dwóch czy według innych trzech
43:46podstawowych funkcji walki bądź
43:48ucieczki. I w jednej i w drugiej
43:50sytuacji
43:51potrzebuję paliwa do tego, żeby walczyć
43:54lub żeby uciekać. Czyli przyspiesza mi
43:56serce, przyspiesza tętno, jakby oddech
43:59się spłyca do tego, żeby jak najszybciej
44:01działać. Jeśli w tym momencie zrobicie
44:04[westchnienie]
44:08to do mózgu idzie taki bardzo czytelny
44:10sygnał. Stary, to nie jest tygrys. Nie
44:13walczymy o życie, nic się nie dzieje. W
44:15sensie nie ma zagrożenia. Tak, czyli
44:18uspokojenie swojego układu nerwowego.
44:20Możecie tego uczyć zawodników, w sensie
44:22w ogóle technik oddechowych. Jaka to
44:24będzie technika? To już ma mniejsze
44:25znaczenie. Czy to będzie oddychanie po
44:27kwadracie, czy to będą techniki
44:30bemahofa, bemahofa, czy czy jakakolwiek
44:34inna technika oddechowa, ale zbudowanie,
44:37znaczy wypuszczenie powietrza,
44:39uspokojenie oddechu będzie nas
44:40zatrzymywało, czyli daje nam to dystans.
44:43Potem coś, co jest moim dobrym
44:46doświadczeniem, coś, co jest moją
44:48zaletą, co, coś, co jest moim dobrym
44:50sposobem. Jak pracuję z zawodnikami to
44:52często pytam się ich wprost: jaki jest
44:54twój siatkarski atut?
44:57taki, że jak obudzę cię o 4:00 nad ranem
44:59i dam piłkę, to też jesteś w stanie to
45:01zrobić. I niech to będzie praca domowa z
45:03dzisiejszego wykładu dla państw, nie
45:05wykładu, z dzisiejszego spotkania dla
45:06państwa. Czyli co jest moim trenerskim
45:09największym atutem, żeby w momencie, w
45:10którym się zagotuje, w momencie, w
45:12którym przegrywamy, w momencie, w którym
45:14sędzia po raz piąty popełnia ten sam
45:16błąd na naszą niekorzyść, to żeby wtedy
45:19po pierwsze się zatrzymać w tym, co chcę
45:21powiedzieć, po drugie wypuścić powietrze
45:24i po trzecie przypomnieć sobie coś
45:26dobrego i dopiero wtedy wrócić do akcji
45:28na zupełnie innym pobudzeniu. Gdy
45:30pracowałem w reprezentacji Polski
45:31piłkarzy ręcznych i graliśmy mecz, w
45:33którym graliśmy bardzo słabo, z dużo
45:35słabszym rywalem. Do przerwy był wynik
45:37około remisu, a powinniśmy już prowadzić
45:39spokojnie bezpieczną przewagą i trener
45:41Bogdan Wenta wszedł do szatni i jak
45:44wszedł to zaczął bardzo personalnie
45:46zawodników ochrzaniać, co wcześniej mu
45:47się nie zdarzało i ty ja nie wiem czy ty
45:49w ogóle jesteś na tym meczu człowieku,
45:51nie ma cię głowa gdzieś w chmurach do
45:53kogoś następnego. powiedział: "Dwa razy
45:54nie złapałeś piłki, ty
45:56przyjechałeś w ogóle na ten mecz czy
45:57zostałeś w hotelu?" I przy trzecim
45:58zawodniku się zatrzymał,
46:01wyszedł z szatni, trzasnął drzwiami tak
46:03że dosłownie tynk znad futryny odpadł.
46:06Minęło z 10 sekund w tej szatni, była
46:08grobowa cisza. Minęło z 10 sekund, te
46:10drzwi się otworzyły, wszedł spokojny
46:13trener i powiedział: "Zacieśniamy środek
46:15obrony, odpuszczamy skrzydła, startujemy
46:19do kontrataku, dopiero jak złapiemy
46:20piłkę. Chińczyk, jesteś szybszy od
46:21niego, siwy zdążysz na pewno.
46:23Wyprzedzisz ich spokojnie robimy to, to
46:25i to. Oni w ataku grają to, więc gramy
46:27tak w obronie.
46:30Czyli uspokoił swoje pobudzenie i
46:33przekazał merytoryczne zadania jak
46:34zawodnicy mają grać. Potem z zawodnikami
46:37jak rozmawialiśmy, zastanawialiśmy się
46:39co się stało tam za drzwiami. Czy on
46:42walnął w ścianę po to, żeby te swoje
46:43emocje wyładować, czy przechodził tam
46:45bogu ducha winny człowiek i dostał.
46:49Czy trener stanął i zrobił?
46:50[parsknięcie]
46:51[westchnienie]
46:54Ale zobaczcie te kilkanaście sekund
46:56między tym jak był wkurzony, pobudzony i
46:59personalnie atakował zawodników od tego
47:02co powiedział co mają grać zmieniło
47:04zupełnie jego postępowanie.
47:07Jakie państwo macie doświadczenia
47:10we współpracy z rodzicami zawodniczek i
47:13zawodników, z którymi pracujecie? Czyli
47:15po pierwsze, no nie można ich odciąć. bo
47:18są.
47:20Ale powiedziałbym tak,
47:23co robicie, żeby z tych rodziców dobrze
47:27skorzystać, czyli żeby rzeczywiście
47:28wykorzystać ich potencjał i żeby to był
47:32dalej mój zespół, a nie zespół rodziców?
47:35My generalnie w kadrach mamy troszkę
47:37łatwiej i gdzieś tam ten dostęp rodziców
47:39do kadr jest ograniczony. Dalej mamy
47:42ściśle określone zasady, ale my sobie to
47:44tak wymyśliliśmy, że rodziców generalnie
47:46nie dopuszczamy.
47:48Gdzieś tam do kadry wymyśliliśmy sobie
47:51taki sposób na rodziców, żeby też ci
47:54rodzice wiedzieli, co się gdzieś tam z
47:55ich dzieciakami dzieje i w jakich są
47:57rękach, że założyliśmy grupę na
47:59WhatsAppie. Ci rodzice nie mają prawa
48:01się tam odzywać. mają, mogą tylko
48:04lajkować, nie mogą komentować, ale w
48:06zamian za to dostają codziennie taki
48:08filmik, podsumowanie całego dnia z pracy
48:10kadry i i myślę, że to jest taki taka
48:13fajna metoda na rodziców. Nie
48:15dopuszczamy rodziców, ale z drugiej
48:16strony też dajemy im jakąś informację,
48:18co się u ich dzieciaków codziennie
48:20dzieje.
48:21>> Czyli informujemy, ale wyznaczamy
48:23granice.
48:24>> Tak,
48:25>> super.
48:27Rodziców można włączyć w organizację na
48:29przykład turnieju, gdzie mają wam na
48:31jakieś tam swoje zadania organizacyjne,
48:35natomiast no są na trybunach, nie
48:38wchodzą na boisko. Tak, są granice.
48:40>> Okej, czyli ta granica jest są na
48:41trybunach, ale nie wchodzą na boisko.
48:43Okej. Danie im takiego czegoś, że będą
48:46czuli się potrzebne, czyli
48:47organizacyjnie ich angażuje w co na
48:49przykład?
48:51>> Na przykład jakiś poczęstunek,
48:53>> bufet. Ok.
48:56Super. Co jeszcze? Jak jeszcze mogę
48:59wykorzystać potencjał rodziców
49:03>> do robienia zdjęć, żeby się nie okazało,
49:05że 140 zdjęć jednej zawodniczki i po
49:08jednym zdjęciu innych zawodniczek. Okej.
49:11Jak jeszcze mogę wyko, jeszcze robicie,
49:13żeby mieć rodziców za sprzymierzeńców?
49:19>> Jestem wyjątkowo cierpliwy i tłumaczę.
49:22Natomiast jak zaczynają komentować albo
49:25mnie pouczać,
49:28to wtedy po prostu nie walczę z nimi,
49:32tylko tłumaczę coś. Okej, czyli
49:34tłumaczę, wyjaśniam drogi bym
49:36powiedział, ale nie ma żadnych y
49:40No mówię, zrobimy teraz tak jak ja chcę,
49:43bo ja za to odpowiadam,
49:45>> bo są różne te
49:48kontakty. To jest takie, że wracam z
49:50obozu, czy pan bym się nie chciał
49:53bardziej
49:55zająć tym moim synem wszystkimi, jak
49:58najlepiej, jak najwięcej. No ale on mało
50:00gra. Jak mało gra, to będzie gorszym
50:03zawodnikiem. Może by pan już myślałem,
50:05że mi pieniądze za
50:07>> Zobaczcie państwo, czyli też jest to
50:08istotne.
50:10>> Niefaworyzowanie
50:12takich rzeczy nie było.
50:13>> Niefaworyzowanie
50:15>> skończyłem. Ta sama rodzina dosłownie 5
50:18minut mówię, wie pan ale on teraz nie
50:20będzie 10 dni na treningach, bo jedziemy
50:23na wczas
50:26rodziców.
50:27>> No tak. A jednocześnie tu sugeruje, że
50:31jestem zły trener, bo mu zadaję za mało
50:33grania. No ja daję tyle, ile uważam, że
50:36powinienem dać. No i to to jest też bym
50:38spętował to tak, że to jest postawienie
50:41tej granicy, że ja jestem, bo trener
50:43wymienił to sformułowanie, ja jestem za
50:44to odpowiedzialny, więc to ja decyduję,
50:46to ja ostatecznie podejmuję decyzje.
50:48Mogę angażować tych rodziców w kwestie
50:50organizacyjne, w kwestie, nie wiemowe
50:53czy social medialne. Natomiast
50:56rzemiosło siatkarskie, nie dopuszczam
50:59ich i tam stawiam granicę. Pewnie, że
51:00będą się pojawiali. To jest oczywista
51:02oczywistość. Są rodzice, którzy nie
51:04wiem, są bardziej majętni i w związku z
51:05tym chcą z tego skorzystać, że macie
51:08państwo naciski na to, żeby ten syn czy
51:10córka grała dłużej, więcej, częściej i
51:12tak dalej, i tak dalej. Ale tu jest to,
51:14o czym mówiliśmy i co jest chyba na
51:16początku, czyli postawienie zasad po to,
51:18żeby ci rodzice nam nie weszli na głowę.
51:20Najpierw trzeba sobie wychować tych
51:21rodziców i to robię od czwartej klasy.
51:25Tłumaczę im, bo tak jak pracuję od iluś
51:27tam lat w ten sposób, że tworzę kolejną
51:30tą klasę czwartą i tak dalej, jadę z
51:31nimi przez 5 lat, no to tak naprawdę
51:34zaczynam od wychowania rodziców, od
51:35pierwszego zebrania i oni gdzieś tam
51:37małymi krokami zaczynają to rozumieć. I
51:40jakoś tak się udaje, że naprawdę nie mam
51:43kłopotu z rodzicami. Oczywiście nie
51:46wchodzimy w jakieś tam bliskie relacje.
51:47Broń Boże. Nawet jak czasami moi
51:50przyjaciele oddawali mi dzieci pod
51:52opiekę, to tutaj też jakby musieliśmy
51:55przyjmować pewne zasady. Na zasadzie
51:57nawet jak się spotykaliśmy prywatnie, to
51:59o siatkówce praktycznie, czy tam o
52:01siatkówce tego dziecka prawie nie
52:03rozmawialiśmy na gruncie prywatnym,
52:05tylko ewentualnie jak się spotykaliśmy w
52:07szkole, no nie było łatwe, ale udało się
52:09to zrobić. Natomiast mówię, jak się tych
52:11rodziców wychowuje od tej czwartej
52:13klasy, przynajmniej w tym tym systemie
52:16szkolnym, jak się ma klasę sportową, to
52:18naprawdę może być całkiem fajna
52:21współpraca między
52:23między nami. Mi się to jakoś do tej pory
52:25tak udawało, ale mówię, to trzeba nad
52:26nimi pracować od samego początku,
52:29wyznaczyć pewne granice,
52:31też sposób komunikacji i wtedy to może
52:34zadziałać. Dostępność mnie jako trenera
52:36czy trenerki dla rodziców po meczu jest
52:39elementem ważnym, bo ci rodzice chcą się
52:41zapytać o to, o to, o to, ale
52:43powiedział, że jestem dla państwa
52:44dostępny do godziny 20:00, żeby ta
52:47granica tej jakby mojej otwartości na
52:50komunikację z rodzicami odpowiedzią na
52:51ich potrzeby jest. Natomiast też stawiam
52:54granicę do kiedy. A teraz odwrócę to
52:57pytanie drodzy państwo. A jakie
52:59mieliście najtrudniejsze
53:02przypadki z rodzicami? dużo wyników, ale
53:06to mnie już znają. Ja tego tematu nie
53:07będę ruszał, bo ja jestem znany w Polsce
53:11z tego tematu, bo co roku mi znowu
53:14zabrali jednego, ale są, mówię też
53:16rodzice w porządku, którzy mówią:
53:19"Tyrener ma rację, to pan decyduje". No
53:22i ten chłopak jest tu w Spale, nie? Oni
53:25mi się nie wtrącają, tylko mówią, wierzą
53:27mi, muszą mieć zaufanie. Ci trudni
53:29rodzice to ci, którzy
53:31>> którzy chcą coś wygrać, bo myślą, że się
53:33coś kupi, załatwi. Tak jak to w Polsce.
53:36Ja nie załatwię mu medalu. Ja mogę tylko
53:38dać dużo pracy i postawić na niego, jak
53:42widzę, że ma jakiekolwiek szanse, ale
53:45często no nie pracujemy. Jak ktoś mi
53:47powie, że samą utolentowaną młodzież ma,
53:50przecież my bardzo często ze średniakami
53:52pracujemy. To dobrze, jak mamy
53:54średniaków.
53:56>> Okej. Czyli rodzice podkopujące. Jakich,
53:59jakie jeszcze trudne, trenerze? Jaki był
54:01trudny rodzic?
54:02>> Przede wszystkim wiedzą lepiej.
54:04>> Okej.
54:05>> A po drugie, no patrzą wyłącznie na
54:08korzyści swoje i swojego dziecka, a nie
54:11patrzą na drużynę.
54:12>> Super.
54:13>> Dla nas jednak drużyna to jest
54:15priorytet.
54:15>> Okej. Czyli też postawienie,
54:17uświadomienie, o ile można to uświadomić
54:19rodzicom, że trener prowadzi zespół, a
54:23nie pojedynczego zawodnika, że ta
54:25perspektywa rodzica jest oczywiście
54:26sfokusowana na tym pojedynczym
54:28zawodniku, perspektywa trenera jest
54:30szersza. To co trenerka powiedziała,
54:32rodzice, którzy uważają, że ich dziecko
54:35jest fantastyczne i najlepsze. Pamiętam
54:38taką rozmowę
54:40chłopaka, który już jest dojrzałym
54:42mężczyzną i on powiedział, że on grał w
54:44akademii piłkarskiej, jednej z trzech
54:46najlepszych w Polsce i mówi i na
54:48pierwszym spotkaniu z rodzicami dyrektor
54:50tej akademii powiedział: "Chłopaki,
54:53szanowni państwo,
54:55siedzi w tej klasie 25 zawodników. Jeden
54:58z nich, zgodnie z naszymi obserwacjami
55:00prowadzonymi od lat, jeden z nich będzie
55:03grał w ekstraklasie,
55:05jeden z nich będzie w zawodowej piłce. I
55:08ten mężczyzna mówi, ten facet powiedział
55:10i to moi rodzice akurat bardzo mocno
55:12przyjęli, że okej będę tam grał, będę
55:14kształtował swój charakter, współpracę,
55:17wszystkie te rzeczy, które niesie son
55:18sport, ale to nie oznacza, że muszę
55:20zostać piłkarzem. I redaktor się
55:22zapytał, ale do ciebie to trafiło, że
55:24jeden z was, jeden na 25 i ten gość się
55:27zaśmiał, mówi: "Chyba se żartujesz. Ja
55:30miałem wtedy 14 lat. Ja byłem
55:32przekonany, że to ja będę w tej piłce
55:34grał. Nie obchodzili mnie inni i ja będę
55:36najlepszy". Czyli nawet jak mówimy to
55:38czasem rodzicom, dlatego podaję ten
55:39przykład, nawet jak mówimy rodzicom, że
55:41ten sport ma rozwijać te dzieciaki takim
55:44rodzicom, którzy są sfokusowani, moje
55:46dziecko będzie kiedyś w kadrze, moje
55:47dziecko będzie następnym, nie wiem,
55:49kurkiem, kubiakiem, czy czy innym z
55:51zawodników, to rzeczywiście to nie
55:54dociera do takich rodziców, ale to się
55:56zatrzymam. No i co wtedy z nimi robicie?
55:58Z tymi rodzicami? No bo nie mówię o
56:00dzieciakach. Dzieciakach warto pracować.
56:02Co robicie z takimi rodzicami?
56:05Walczymy z emocjami i udaje, że cały
56:07czas jest fajnie, miło tłumaczę, jestem
56:10cierpliwy i sam się dziwię, że tak
56:13cierpliwy jest,
56:13>> czyli jestem cierpliwy i tłumaczę
56:15rodzicom. Tak.
56:16>> Wracając doż jest mistrzostwa sportowego
56:20chodzi piłki rożnej. Ja tam pod balonem
56:23pracowałem kiedyś jako trener siatkówki,
56:25więc co się dzieje zakaz wejścia na
56:29halęcia na
56:31>> Jak często warto zadać rodzicowi pytanie
56:35czy coś czego on chce to jest potrzeba
56:38jego czy to jest potrzeba zawodnika
56:41czyli w tym trójkącie trener zawodnik
56:45trener rodzic kto jakie potrzeby
56:47realizuje czyli jakie potrzeby powinien
56:51zaspokajać czy realizować trener, który
56:54pracuje z dzieciakiem. Jakie potrzeby ma
56:56dzieciak, który trenuje zawodniczka,
56:58zawodnik i jakie potrzeby ma rodzic? Bo
57:03no właśnie to jest coś, co często wraca.
57:06Jak często zaangażowanie rodzica wynika
57:09z jego niezaspokojonej potrzeby sukcesu,
57:12z jego jakiś zawiedzionych nadziei,
57:14których sam nie spełnił, albo z tego
57:17trochę przesadzę, że jak patrzy w
57:19telewizor i się dowiaduje ile zarabiają
57:21sportowcy, to wypycha tego dzieciaka,
57:24żeby żeby grał. Oczywiście to
57:26najczęściej dotyczy piłki nożnej, ale
57:29dojście czy dotarcie z takim rodzicem do
57:31tego, z jakiej potrzeby wynika jego
57:34takie czy takie zachowanie, czyli ta
57:37próba wpłynięcia na to, co robi trener,
57:39to jaką potrzebę ten rodzic najczęściej
57:41chce zaspokoić? Potrzebę poczucia
57:43kontroli, czyli tego, żeby on o
57:45wszystkim decydował, a tak naprawdę
57:48sprawczości, tak? tego, żeby wpływał,
57:51miał kontrolę, wpływał, decydował o tym,
57:53co się dzieje. A jeśli oddaje trenerowi
57:55dziecko, to to, co też tutaj padło, to
57:58trener przejmuje odpowiedzialność. to ja
58:00biorę odpowiedzialność za to, co się z
58:01tym, z rozwojem przynajmniej yyy tego
58:04dziecka dzieje. Ale też warto zadać
58:06często dzieciakom takie pytanie,
58:09jaka jest ich motywacja, jaka jest ich
58:11potrzeba do tego, że trafiają do tego
58:12sportu i dlaczego robią to albo
58:15dlaczego, jak ja czasem rozmawiam ze
58:17starszymi, dlaczego zaczęli to robić i
58:19dlaczego robią to dzisiaj. Czyli w takim
58:22kontekście docierania do klu, docierania
58:25do takich potrzeb, które rzeczywiście
58:30realizuje samo dziecko, a które
58:32realizuje rodzic. Ale jakie potrzeby
58:34byście państwo chcieli, żeby potrzeby
58:37zawodnika zaspokajał rodzic? To jakie by
58:40to były potrzeby?
58:43Co rodzic ma dawać swojemu dziecku?
58:46Wsparcie, motywację? Co jeszcze?
58:51tym dzieckiem
58:52>> zainteresowanie, żeby to dziecko czuło
58:54się ważne. Dokładnie. Rodzic jest dla
58:58niego lepszy czy gorszy. Jest pierwszym
59:01autorytetem i jeśli rodzic uważa go za
59:03ważny, to też dziecko czuje się ważne.
59:05Super poczucie, że waż, że to dziecko
59:07jest ważne przez zainteresowanie
59:09rodzica. I to brak zainteresowania nie
59:11musi być patologiczny. może być
59:14patologiczny w sensie czasu pracy. Czyli
59:17ten rodzic, który jest ciągle
59:18zapracowany i nie daje dziecku poczucia,
59:20że przyjście na mecz to jest oddanie
59:22swojego czasu po to, żeby to dziecko
59:24czuło się docenione. Jaką jeszcze
59:26potrzebę według państwa, daj Boże,
59:28ideału rodzic ma zaspokajać u dziecka?
59:32>> Wiem, że nie chcemy o tym mówić.
59:33potrzeby akceptacji tego, czym się
59:35dziecko zajmuje,
59:37>> zrozumienia i akceptacji, tak, że ten
59:38dzieciak chce grać w siatkówkę, a nie
59:40musi być informatykiem, piłkarzem nożnym
59:43i tak dalej, i tak dalej. Często te
59:45potrzeby finansowe to jakby nie
59:46przychodzi nam do głowy. Cieszy mnie to,
59:48że wymieniacie państwo najpierw te
59:50psychologiczne, ale też finansowo rodzic
59:53dobrze by było, żeby zaspokajał potrzeby
59:55dziecka. Jeszcze jakieś żeby dbał też o
59:58jego odpoczynek, tak
1:00:04>> żywienie od, tak? Czyli te potrzeby, że
1:00:07tak powiem, fizjologiczne, które wiążą
1:00:09się z uprawianiem sportu, a nie tylko z
1:00:10samym z samym treningiem. Jeden z
1:00:13trenerów kiedyś powiedział rodzicom w
1:00:15takiej rozmowie, że jak zabieracie
1:00:17państwo dzieciaka na urlop, nie tylko
1:00:20naszą pracę trochę utrudniacie czy
1:00:22niszczycie, ale 13 pozostałych
1:00:25zawodników czy zawodniczek. W sensie, że
1:00:27cała drużyna gorzej funkcjonuje, jeśli
1:00:29nie mamy pełni składu, jeśli nie możemy
1:00:32tego optimum zrobić treningowego. I stąd
1:00:35to, co to co trener powiedział na tym
1:00:36pierwszym na początku. Spotykamy się i
1:00:39często też jeden z trenerów o tym mówił,
1:00:41przedstawiamy harmonogram. Co jest dla
1:00:43nas ważne, jakie są nasze cele, jaki
1:00:46jest nasz terminasz, na co warto zwrócić
1:00:49uwagę, żeby rzeczywiście
1:00:51to uwzględniali rodzice w swoich
1:00:53planach. I powiedziałbym tak i ci,
1:00:54którzy to zaakceptują, super, ci, którzy
1:00:58tego nie zaakceptują trochę tak jak z
1:01:00pogodą. Możemy próbować ich przekonać,
1:01:03ale nie mamy wpływu na to, jaka będzie
1:01:04pogoda. Możemy się jedynie uzbroić w
1:01:06parasol czy w kurtkę przeciwdeszczową,
1:01:09ale nie mamy wpływu jaka jest pogoda.
1:01:10Chodzi o to, żeby skupiać się na tym na
1:01:13co mamy wpływ, a zaakceptować po prostu
1:01:16to tych rodziców na których, których nie
1:01:19zmienimy i których na których wpływu nie
1:01:22mamy.
1:01:23>> U mnie zauważyłem taką rzecz, że
1:01:25dziewczęta, które uprawiają u mnie piłkę
1:01:27środkową bardzo często integrują
1:01:30rodzinę.
1:01:32Rodzina się zaczyna interesować bardziej
1:01:34dzieckiem i przychodzi dziadek, babcia i
1:01:37matka i ojciec, czyli rodziny
1:01:39przychodzą, a prędzej no możliwe, że nie
1:01:41chodzili gdzieś tam za tymi dzieciakami
1:01:44i te dziecko jest postrzegane inaczej w
1:01:45rodzinie też jest doceniane. Możliwe, że
1:01:48i dostaje więcej może i prezentów przez
1:01:49to, że robi postępy w sporcie, ale jest
1:01:53to zauważalne po prostu. Zainteresowanie
1:01:55rodziną i integracja. Możliwe, że nawet
1:01:58to dziecko
1:02:01no jakoś tam wprowadzę spokój w tej
1:02:03rodzinie. Możliwe, że też tak jest.
1:02:05Super przykład, tak że to rodzina nie
1:02:07spędza coraz, coraz mniej czasu rodziny
1:02:10spędzają ze sobą razem i rzeczywiście to
1:02:12wyjście na mecz, kibicowanie czy wręcz
1:02:14wyjazd na turniej to jest czas w którym
1:02:16rodzina będzie czas ze sobą spędzała.
1:02:20>> Jestem ojcem czterech córek, które były
1:02:23siatkarkami, już wszystkie skończyły
1:02:25grać w siatkówkę, ale przez te moje
1:02:27wszystkie lata też przeszły przez i
1:02:29nawet w reprezentacji narodowej grając.
1:02:31Ale aspekt taki łączenia nauki ze
1:02:34sportem. żeby rodzice interesowali się
1:02:36tym, żeby nie było komunikatu do
1:02:38rodziców. A bywało i każdy z nas chyba
1:02:39miał taką sytuację, że rodzic dzwoni i
1:02:42mówi: "Złe trenerze, Kasia teraz przez
1:02:44dwa miesiące albo pół roku nie będzie
1:02:46trenować, bo ona ma jedynki w szkole".
1:02:49Ja nauczyłem rodziców tego, że jeżeli ja
1:02:52będę chciał zawiesić zawodniczkę za na
1:02:55treningach, że ona będzie miała zakaz
1:02:56chodzenia na treningi, to ja zawieszę,
1:02:58nie rodzic. Rodzic może w tej sytuacji,
1:03:00proszę bardzo, zabronić, spotykać się z
1:03:01Zosią i z Pawłem i jej kolegami, zabrać
1:03:04jej telefon, nie wiem, inne określić
1:03:06warunki, ale nie zakaz trenowania. Ja
1:03:08mówię, kogo wy chcecie ukarać do tych
1:03:10rodziców? Ją ukażecie? Na pewno jej nie
1:03:12ukaże, tylko zespół i mnie trenera. My
1:03:15ponosimy karę, więc taka opieka
1:03:17rodzicielska pod kątem właśnie nauki
1:03:19tego, żebyśmy my nie musieli się
1:03:20zajmować. Aczkolwiek wszyscy jak tu
1:03:22jesteśmy pewnie mówimy, pamiętajcie o
1:03:25tej nauka i sport, nauka i siatkówka.
1:03:27Łączcie to, bo jak tego nie będziecie
1:03:29łączyć, a siatkówka jest grą wiecie jaką
1:03:31wybitną. No tylko tacy ludzie potem,
1:03:33którzy mają mają dużo pod kopułą,
1:03:36osiągają jakieś wyniki wysokie. Także
1:03:38taki chciałem aspekt poruszyć.
1:03:39>> Bardzo bardzo, bardzo cenny głos.
1:03:41Rzeczywiście karanie całego zespołu za
1:03:43to, że zawodniczka ma słabe oceny. Ja
1:03:45pamiętam taką sytuację, że właśnie
1:03:47przyszedł rodzic i powiedział, bo Kasia
1:03:48ma za słabe oceny z matematyki i trener
1:03:50powiedział: "Nie ma sprawy, Zośka jest
1:03:53świetna w matematyce. Poproszę
1:03:54przyprowadzić córkę pół godziny przed
1:03:56treningiem. One usiądą razem, jedna
1:03:58drugiej pomoże. Integracja zespołu,
1:04:00funkcjonowanie, czyli żeby rzeczywiście
1:04:02dbać o te o ten rozwój, powiedziałbym
1:04:06intelektualny czy edukacyjny dziecka, a
1:04:08żeby nie był to pretekst do do
1:04:10opuszczania treningu.
1:04:11>> Mogę dodać jeszcze i to taki podam
1:04:12przykład taki z mojej kariery akurat
1:04:14przykład, że właśnie ta więź z rodzicem
1:04:17i ta reakcja właśnie na naukę
1:04:19spowodowała no coś fantastycznego.
1:04:21Miałem zawodniczkę, o której nie
1:04:23wiedziałem, że jakieś ma problemy.
1:04:24fajnie trenowała, super starała się i
1:04:26grałem mecz w jej szkole akurat w czasie
1:04:30lekcji akurat to było i podeszła do mnie
1:04:32nauczycielka, mówi: "Proszę pana, panie
1:04:34trenerze, jestem wychowawczynią
1:04:36Kamili i wie pan co? Bo Kamila, nie wiem
1:04:39czy pan wie, a był to tak gdzieś
1:04:41listopad, listopad, grudzień, przełom.
1:04:43Kamila w ósmej klasie szkoły podstawowej
1:04:46jest zagrożona z czterech przedmiotów
1:04:48jedynką na półrocze. Ja co pierwsze
1:04:51słyszę nie robiłem takiego systemu jak
1:04:53teraz robię, że kontroluję, że cały czas
1:04:55mam oceny tych zawodniczek sobie co sem
1:04:57przynoszą, więc teraz już wiem. Od wtedy
1:04:59to powstało. No więc ja Kamilę wziąłem.
1:05:01Słuchaj Kamila, jest przełom. Mam
1:05:03nadzieję, że nie w trakcie meczu.
1:05:04>> Kamila, jest taka sytuacja, wiem o tym,
1:05:06ona oczywiście czerwona się zrobiła,
1:05:08przykro jej się zrobiło, a zespół
1:05:10fantastyczny miałem i ona w tym zespole
1:05:12bardzo ważną była postacią.
1:05:13Funkcjonowała bardzo ściśle. Więc
1:05:16słuchaj Kamika, no wiadomo, w styczniu
1:05:18się SMS kończy, do dnia kobiet masz
1:05:21wolne, dzień kobiet będzie przychodzisz
1:05:23do mnie z ocenami, elegancko, trenujesz
1:05:25dalej. Oczywiście to zrobiłem, nie? W
1:05:28styczniu już na semestr wyszła z tych
1:05:30czterech, miała tylko dwie.
1:05:32Za chwilę luty, marzec przed przed
1:05:36jeszcze tym 8 marca przylatują do mnie
1:05:38rodzice i mówią takie słowa: "Panie
1:05:40trenerze, wtedy jeszcze na panie, a
1:05:41potem zostaliśmy przyjaciółmi i do
1:05:43dzisiaj się przyjaźnimy". Zresztą panie
1:05:45trenerze, pan uratował życie naszej
1:05:47córki. Takie słowa usłyszałem jako
1:05:49trener. Ja coś się stało z Kamilą.
1:05:51Myślałem, że jakiś wypadek. No pan tą
1:05:54swoją reakcją ona już ma, ona przyjdzie
1:05:57do trenera, zobaczy jakie oceny ma. No
1:05:59to będę na koniec roku wyszła ze średnią
1:06:014,5. Wyobraźcie sobie.
1:06:03>> Ale to super przykład tego, że
1:06:04rzeczywiście sport może motywować do
1:06:06ogólnego rozwoju.
1:06:07>> Ale ja się dowiedziałem jeszcze było
1:06:09trudniej na tym osiedlu. Ona tam się
1:06:11zadawała z taką ekipą, takie było
1:06:12zagrożenie, a ona się tak odcięła w tej
1:06:15sytuacji, żeby być zespołem. No i z tym
1:06:17zespołem graliśmy. Zdobyliśmy piąte
1:06:19miejsce w Polsce w juniorkach. Fajnie
1:06:21funkcjonowaliśmy.
1:06:23Do dzisiaj jest matką dwóch córek.
1:06:26Mieszka w Irlandii. Fantastycznie
1:06:28spotykamy się. A rodzice to są moi
1:06:30przyjaciele. Jestem ich przyjacielem.
1:06:31>> Czyli to jest też przykład tego, że te
1:06:33relacje z boiska buduje się dużo
1:06:34szerzej.
1:06:35>> Też taką rolą rodzica jest dbanie o to,
1:06:37żeby żeby zachować dzieciom tą równowagę
1:06:40między sportem a taką przestrzenią
1:06:43na życie prywatne, bo bo mamy też
1:06:45sytuację z kadry, że na przykład dziecko
1:06:46przyjeżdża na dwutygodniowe zgrupowanie
1:06:48na kampy i w pierwszym dniu, kiedy wraca
1:06:51do domu, to mama zabiera go na na
1:06:53trening motoryczny. Więc te dzieci
1:06:55często dużo trenują. y często oprócz
1:06:58szkoły i siatkówki nie mają nic, a
1:07:00często jeszcze ta szkoła jest bardzo
1:07:01powiązana z siatkówką, bo to są dzieci,
1:07:03które chodzą do klas sportowych, one nie
1:07:05wychodzą, nie spotykają się z innymi, a
1:07:07uważam, że taka przestrzeń na inne
1:07:09aktywności, na życie prywatne też jest
1:07:12bardzo ważna i uważam, że to też jest
1:07:14rola rodziców.
1:07:15>> To jest bardzo, bardzo istotny element
1:07:18do tego, że najpierw to są dzieciaki,
1:07:21potem dopiero są zawodnikami,
1:07:23zawodniczkami, uczniami w szkołę.
1:07:25>> [muzyka]

About this transcript

This page contains the full transcript of Kochanowski Debata - Wsparcie psychologiczne zawodniczek i zawodników by Młodzieżowa Akademia Siatkówki, generated from the public captions YouTube serves with the video. The transcript has 10,486 words across 1,778 segments, with the original timestamps preserved so you can click any line to jump to that moment in the embedded player.

What you can do with it

Use the transcript to take notes, quote the speaker, build a study guide, generate a summary with ChatGPT or Claude via the YouTube Summary tool, or export it as a timed subtitle file with YouTube to SRT. You can also re-open it in the transcriber to translate the transcript into 100+ languages.

Free YouTube transcript tool

YouTube2Text is a free YouTube transcript generator — no signup, no daily limit. Paste any YouTube link and get the full transcript instantly, with timestamps, click-to-jump, translation to 100+ languages, AI prompts for ChatGPT, Claude, and Gemini, and exports to TXT, SRT, VTT, or Markdown.