YouTube2Text

ADAM MICKIEWICZ PAN TADEUSZ KSIĘGA 2 - STRESZCZENIE — Transcript

by Lekcje z Animką · 1,404 words · 275 segments · language en · Watch on YouTube

Full transcript

  1. 0:00Adam Mickiewicz
  2. 0:02Pan Tadeusz
  3. 0:04czyli ostatni zajazd na Litwie
  4. 0:07księga druga.
  5. 0:10Zamek.
  6. 0:12Narrator wspomina młodzieńcze lata, gdy
  7. 0:15swobodnie chodził z bronią po litewskich
  8. 0:17polach na polowania.
  9. 0:19Opisuje nieograniczoną wolność
  10. 0:21myśliwego, który jak żeglarz na morzu
  11. 0:24może wędrować gdzie zechce. przytacza
  12. 0:27obrazy przyrody i zwierząt, derkacza w
  13. 0:30trawie, skowronka w niebie, orła,
  14. 0:32jastrzębia i spadającego drapieżnika.
  15. 0:37Marzę o powrocie do ojczyzny, by znów
  16. 0:39mieszkać na swojej ziemi i służyć w
  17. 0:42spokojnych czasach. Nastaje świt nad
  18. 0:45Soplicowem. Słońce zagląda do stodoły, w
  19. 0:48której młodzież śpi na sianie. Budzą się
  20. 0:50ptaki i zwierzęta gospodarskie, a gęś,
  21. 0:54kaczki i indyki wydają swoje odgłosy.
  22. 1:00Tadeusz zmęczony po nieprzespanej nocy
  23. 1:03śpi twardo, aż budzi go ksiądz robak,
  24. 1:06żartobliwie grożąc paskiem z ogórkami.
  25. 1:09Na dziedzińcu trwają przygotowania do
  26. 1:11polowania. Wyprowadzanie koni,
  27. 1:14zaprzęganie bryczek, wypuszczanie psów.
  28. 1:17Myśliwi wyruszają. Wśród nich Asesor i
  29. 1:20Rejent, którzy mimo wzajemnej niechęci
  30. 1:22rozmawiają uprzejmie, prowadząc swoje
  31. 1:25psy Sokoła i Kusego.
  32. 1:28W końcu wszyscy zatrzymują się w
  33. 1:30milczeniu, gdy sędzia dostrzega zwierza
  34. 1:33i daje sygnał do rozpoczęcia polowania.
  35. 1:37Tadeusz, ciekawy i podniecony
  36. 1:39polowaniem, wyprzedza innych i staje
  37. 1:41obok sędziego, by śledzić zwierza.
  38. 1:44Sędzia wskazuje mu szaraka. ukrytego pod
  39. 1:47kamieniem, który ze strachu
  40. 1:48nieruchomieje jak skamieniały.
  41. 1:51Tymczasem Rejent i Asesor puszczają
  42. 1:54swoje psy Kusego i Sokoła i rzucają się
  43. 1:57w pogoń. W tej chwili na polu pojawia
  44. 1:59się spóźniony hrabia, znany z tego, że
  45. 2:02nigdy nie stawia się na czas. Jego
  46. 2:04służba ubrana w angielskie stroje tworzy
  47. 2:07za nim orszak przypominający Jokejów.
  48. 2:10Hrabia mijając zamek, zatrzymuje się i
  49. 2:13podziwia go w porannym świetle, które
  50. 2:15nadaje ruinom niezwykłego uroku.
  51. 2:18Zafascynowany widokiem uważa go za
  52. 2:20niemal romantyczną wizję odrodzonych
  53. 2:22murów i zaludnionego zamku.
  54. 2:26Hrabia jest osobą ekscentryczną o
  55. 2:28romansowej głowie. Często dziwnie się
  56. 2:30zachowuje podczas polowań, zatrzymując
  57. 2:33się i marząc.
  58. 2:35Choć uchodzi za dziwaka, jest szanowany
  59. 2:38jako potomek bogatej i szlachetnej
  60. 2:40rodziny, życzliwy wobec ludzi. Pod
  61. 2:44zamkiem spotyka starego Gerwazego,
  62. 2:46wiernego klucznika Choreszków, który od
  63. 2:48śmierci swojego pana żyje samotnie i
  64. 2:50wciąż nosi dawną Giberię oraz pęk
  65. 2:53kluczy, pielęgnując pamięć o
  66. 2:55przeszłości.
  67. 2:57Grwazy, wierny klucznik Choreszków,
  68. 3:00zawsze tęsknił za zamkiem i źle się czuł
  69. 3:03z dala od niego. Spotkawszy hrabiego,
  70. 3:06oddaje mu głęboki ukłon, przypominając
  71. 3:08dawne zwyczaje i nazywając go mopankiem,
  72. 3:11jak czynili Choreszkowie. Pyta go z
  73. 3:14żalem, czy to prawda, że hrabia chce
  74. 3:16ustąpić z oplicą i zakończyć proces.
  75. 3:19Hrabia przyznaje, że proces go nurzy i
  76. 3:22myśli o zgodzie, co oburza Gerwazego.
  77. 3:25Gerwazy gwałtownie sprzeciwia się
  78. 3:27ugodzie z soplicami, przypominając, że
  79. 3:29zamek to siedziba Choreszków. Wprowadza
  80. 3:32hrabiego do zamku i pokazuje mu dawne
  81. 3:35miejsca, gdzie panowie Choreszkowie
  82. 3:37bawili się, ucztowali i gościli
  83. 3:40szlachtę. opisuje wspomnienia dawnych
  84. 3:42uczty, muzyki, wiwatów i zabaw młodzieży
  85. 3:46na dziedzińcu. Spacerując po salach
  86. 3:49Gerwazy wpada w zadumę. Wspomnienia
  87. 3:51dawnej świetności przeplatają się z
  88. 3:53bólem i żalem. W wielkiej, zrujnowanej
  89. 3:57sali ogarnia go rozpacz i podkreśla, że
  90. 4:00nigdy nie może być zgody między
  91. 4:02choreszkami a sopicami. Wreszcie zaczyna
  92. 4:06opowiadać hrabbi historię rodziny
  93. 4:08Choreszków i Jacka Soplicy, który
  94. 4:11dawniej bywał częstym gościem stolnika.
  95. 4:14Jacek Soplica, zwany Wąsalem zyskał
  96. 4:17łaski stolnika i często bywał w jego
  97. 4:20zamku, marząc o poślubieniu jego córki.
  98. 4:24Choć stolników nadarzyła go sympatią,
  99. 4:26rodzina odrzuciła jego zaloty i podano
  100. 4:29mu czarną polewkę.
  101. 4:36W czasie insurekcji Kościuszkowskiej
  102. 4:38zamek Choreszków został niespodziewanie
  103. 4:40zaatakowany przez wojska moskiewskie.
  104. 4:43Stolnik wraz z rodziną, duchownymi i
  105. 4:46kilkoma sługami bronił się zaciekle
  106. 4:48strzelając do Moskali. Obrońcy
  107. 4:50skutecznie odpierali kolejne ataki, a
  108. 4:52stolnik celnie raził napastników ze
  109. 4:55strzelby.
  110. 4:57W chwili, gdy przygotowywał się do
  111. 4:59wycieczki zaczepnej, został zdradziecko
  112. 5:01postrzelony. Gerwazy rozpoznał strzelca.
  113. 5:05Był nim Jacek Soplica, którego wzrost i
  114. 5:08wielkie wąsy zdradziły.
  115. 5:10Stolnik zginął, a Gerwazy, pogrążony w
  116. 5:13rozpaczy poprzysiągł zemstę na rodzie
  117. 5:15Soplicu. Od tego czasu ścigał ich
  118. 5:18wszędzie. mordując, kalecząc i
  119. 5:21prześladując, używając swojego słynnego
  120. 5:23scyzoryka.
  121. 5:27Gerwazy kończy opowieść, podkreślając,
  122. 5:30że nigdy Soplicowie nie dostaną zamku, a
  123. 5:33hrabia, zafascynowany dramatyczną
  124. 5:35historią obiecuje wspierać go w tej
  125. 5:38sprawie.
  126. 5:40Hrabia pod wpływem opowieści Gerwazego
  127. 5:42czuje, że płynie w nim krew choreszków i
  128. 5:45że honor rodu nie pozwala mu na zgodę z
  129. 5:47soplicami. Postanawia zerwać wszelkie
  130. 5:50układy z soplicami, nawet gdyby miało
  131. 5:52dojść do pojedynku. Pełen wzniosłych
  132. 5:55myśli, opuszcza zamek, a Gerwazy podąża
  133. 5:58za nim w milczeniu. Przed bramą hrabia
  134. 6:01marzy o dramatycznych scenach rodem z
  135. 6:03romansów, gdzie zemsta i miłość
  136. 6:05przeplatają się ze sobą. Zastanawia się,
  137. 6:08jak ciekawie potoczyłaby się historia,
  138. 6:11gdyby Soplica miał córkę, którą mógłby
  139. 6:13pokochać. Wsiada na konia i odjeżdża,
  140. 6:17lecz wkrótce dostrzega myśliwych
  141. 6:19powracających z lasu. Zapomina o swoich
  142. 6:22rozważaniach i od razu kieruje się ku
  143. 6:24strzelcom, bo sam bardzo lubi myślistwo.
  144. 6:28Mijając ogród, zatrzymuje konia i
  145. 6:30dostrzega młodą dziewczynę zbierającą
  146. 6:33ogórki i owoce.
  147. 6:35Urzeczony jej urodą, obserwuje ją w
  148. 6:38zachwycie, aż nagle zaskakuje go
  149. 6:40Bernardyn, ksiądz robak, który ostrzega
  150. 6:43go przed wchodzeniem na cudze grządki.
  151. 6:45Dziewczyna znika, pozostawiając jedynie
  152. 6:48koszyk, a hrabia jeszcze chwilę pogrąża
  153. 6:51się w marzeniach, zanim powraca do
  154. 6:53rzeczywistości, słysząc ożywiony gwar w
  155. 6:56domu. Po polowaniu do dworu zaczynają
  156. 6:58wracać goście, a w domu panuje ruch
  157. 7:01związany z przygotowaniem śniadania.
  158. 7:03Mężczyźni w zielonych myśliwskich
  159. 7:05strojach jedzą, piją i dyskutują o
  160. 7:08flintach, psach i polowaniu.
  161. 7:11Panny siedzące w kącie rozmawiają
  162. 7:13szeptem, a przy stole zasiadają pod
  163. 7:15komorzy i sędzia. Śniadanie odbywa się w
  164. 7:18nieco nowym stylu, bez tradycyjnego
  165. 7:20porządku, co sędzia toleruje, choć nie
  166. 7:23pochwala.
  167. 7:25Dla kobiet podawana jest kawa i piwo ze
  168. 7:27śmietaną i twarogiem, a dla mężczyzn
  169. 7:30wędliny, półgęski, kumpie, ozory i w
  170. 7:33końcu zrazy.
  171. 7:36W jednej izbie starszyzna rozmawia o
  172. 7:38gospodarstwie i polityce, a podkomorzy
  173. 7:40analizuje wieści o wojnie. Panna wojska
  174. 7:43bawi się kabałą z Podkomorzyną.
  175. 7:45Natomiast w drugiej izbie młodzież
  176. 7:47rozprawia o polowaniu.
  177. 7:49Asesor i rejent znani z zamiłowania do
  178. 7:52łowów kłócą się o to, czyją zasługą było
  179. 7:55schwytanie zająca przez psy, Kusego czy
  180. 7:58Sokoła.
  181. 7:59Spór nie zostaje rozstrzygnięty, gdyż w
  182. 8:02decydującym momencie sędzia zatrzymał
  183. 8:04pogoń, a pies powrócił sam.
  184. 8:07W tym czasie Tadeusz rozmawia na
  185. 8:08osobności z Telimeną, od której
  186. 8:10dowiaduje się, że jest bogatą damą, a
  187. 8:13ich pokrewieństwo nie jest bliskie, co
  188. 8:15uspokaja jego serce. Telimena wyznała
  189. 8:18też, że pomagała sędziemu w stolicy i
  190. 8:21dlatego ten traktuje ją jak siostrę.
  191. 8:24Rozmowa ulżyła Tadeuszowi i jeszcze
  192. 8:26bardziej ich do siebie zbliżyła.
  193. 8:29Tymczasem Reent wciągnął do sporu
  194. 8:31opolowanie argumenty hrabi, który uważał
  195. 8:34polskie obyczaje myśliwskie za
  196. 8:35barbarzyńskie.
  197. 8:37Terimena poparła zdanie hrabi,
  198. 8:39przywołując swoje wspomnienia z
  199. 8:41Petersburga, gdzie chwaliła porządek i
  200. 8:44surowość rosyjskich urzędów, a przy
  201. 8:46okazji opowiedziała anegdotę o psach
  202. 8:49sąsiada, które zabiły jej ukochanego
  203. 8:51pieska.
  204. 8:52Telimena opowiada o zdarzeniu, gdy na
  205. 8:55polowaniu doszło do zamieszania z łanią.
  206. 8:57Kiryło Gawrylicz, kozodusin, carski
  207. 9:00łowczy, oskarżył urzędnika o to, że
  208. 9:03szczuto ciężarną łanie. Urzędnik bronił
  209. 9:06się, że zwierz wyglądał jak pies, ale
  210. 9:09Kozodusin wpadł w gniew. Sprawa została
  211. 9:12skierowana do policmajstra, który
  212. 9:13nakłonił urzędnika, by przyznał się do
  213. 9:16winy. W efekcie psy trafiły na powrozy,
  214. 9:19a urzędnik do aresztu. Cała ta historia
  215. 9:22stała się anegdotą, z której nawet car
  216. 9:25miał się śmiać.
  217. 9:28Goście w Soplicowie również bawili się
  218. 9:30opowieścią, a sędzia skomentował, że na
  219. 9:33Litwie panują lepsze stare obyczaje.
  220. 9:36Ekonom zauważył jednak, że sędzia zbyt
  221. 9:39hojnie wynagradza chłopów, gdy psy wejdą
  222. 9:42w ich zboże. W tym czasie w izbach
  223. 9:45rozgorzały liczne rozmowy, anegdoty i
  224. 9:47spory. A Tadeusz znów zbliżył się do
  225. 9:51Telimeny. Ich rozmowę przerwała zabawna
  226. 9:54scena. Wąski próbował ubić muchę. która
  227. 9:57ostatecznie wpadła między Tadeusza i
  228. 9:59Telimeny. Wojski gwałtownym ruchem
  229. 10:02rozdzielił kłócących się Asesora i
  230. 10:05Rejenta, uderzając ich głowami o siebie.
  231. 10:08Nikt jednak tego nie zauważył, bo
  232. 10:11rozmowa nagle przerodziła się w wielki
  233. 10:13hałas i zamieszanie.
  234. 10:16Spór o hararty między rejentem a
  235. 10:18asesorem narastał jak polowanie na
  236. 10:21dzika, od słów do obelg, aż po groźbę
  237. 10:24bójki.
  238. 10:26Gdy mieli się już starć, wszyscy obecni
  239. 10:29rzucili się, by ich powstrzymać.
  240. 10:32Tadeusz i Telimena, stojący w progu,
  241. 10:35zostali przez tłum zepchnięci na bok. W
  242. 10:38tym momencie wkroczył kwestz robak,
  243. 10:41potężny i silny, który jednym chwytem
  244. 10:45obezwładnił obu kłócących się, uderzył
  245. 10:48ich głowami jak wielkanocne jaja i
  246. 10:51rozrzucił na boki, a następnie uciszył
  247. 10:54całe zgromadzenie słowami: "Paks w
  248. 10:57obiskum". Obie strony onieśmielone
  249. 11:00szacunkiem dla duchownego ustąpiły i
  250. 11:03spór przycichł.
  251. 11:05Wojski ocknąwszy się z zadumy, przejął
  252. 11:08głos i z powagą przywołał myśliwych do
  253. 11:10porządku. Skarcił ich, że młodzież może
  254. 11:14zniechęcić się do polowań, widząc
  255. 11:16kłótnie zamiast przykładów męstwa.
  256. 11:20Przypomniał dawnych wielkich myśliwych
  257. 11:22litewskich i sposób, w jaki rozstrzygali
  258. 11:25spory przez zakłady i sądy polbowne.
  259. 11:29Rejent i asesor zgodzili się na zakład.
  260. 11:33Pierwszy ofiarował konia, a drugi złote
  261. 11:36obroże i smycz, darowaną przez księcia
  262. 11:38Dominika.
  263. 11:40Asesor wspomniał także anegdotę z
  264. 11:42polowania z Radziwiłem i innymi
  265. 11:44magnatami, gdzie jego słuka Kania
  266. 11:47zdobyła wielką sławę.
  267. 11:50Telimena, znudzona przedłużającymi się
  268. 11:52sporami postanowiła wyjść na dwór,
  269. 11:55zbierać rydzę i zaprosiła do
  270. 11:57towarzystwa.
  271. 11:59Tadeusz pospieszył za nią, a sędzia
  272. 12:01chcąc rozładować atmosferę ogłosił
  273. 12:04konkurs. Kto znajdzie najpiękniejszego
  274. 12:07Rydza usiądzie przy stole obok
  275. 12:09najpiękniejszej panny.

About this transcript

This page contains the full transcript of ADAM MICKIEWICZ PAN TADEUSZ KSIĘGA 2 - STRESZCZENIE by Lekcje z Animką, generated from the public captions YouTube serves with the video. The transcript has 1,404 words across 275 segments, with the original timestamps preserved so you can click any line to jump to that moment in the embedded player.

What you can do with it

Use the transcript to take notes, quote the speaker, build a study guide, generate a summary with ChatGPT or Claude via the YouTube Summary tool, or export it as a timed subtitle file with YouTube to SRT. You can also re-open it in the transcriber to choose a caption track available on the video.

Free YouTube transcript tool

YouTube2Text is a free YouTube transcript generator — no signup, no daily limit. Paste any YouTube link and get the full transcript instantly, with timestamps, click-to-jump, caption language selection, AI prompts for ChatGPT, Claude, and Gemini, and exports to TXT, SRT, VTT, or Markdown.