YT YouTube2Text

YouTube2Text → Transcripts → قواعد سطح A1 زبان آلمانی در یک جلسه

قواعد سطح A1 زبان آلمانی در یک جلسه — Transcript

by sami deutsch · 25,355 words · 3,155 segments · language en · Watch on YouTube

Open in transcriber Summarize with AI Download SRT/VTT

Full transcript

0:00سلام به کانال سمید دوش خوش اومدید من
0:04سمیرا و امروز قراره تمام گرامرهای سطح
0:08آیک رو به شما عزیزان در قالب یک ویدیو
0:12آموزش بدم هدف از این ویدیو اینه که همه
0:16گرامر ها رو شما پشت سر هم و توی یک ویدیو
0:20در واقع یک جا داشته باشید و گرامر هایی
0:24که توی این قسمت گفته میشه درباره صرف فعل
0:29ساختار جمله سوالی کردن و منفی کردن جملات
0:34جنسیت و جمع کردن اسامی ضمایر ملکی فاعلی
0:40آکوزاتیو
0:41و دا تیوی و همچنین مفعول های آکوزاتیو و
0:46داتیو و فعل‌های مدال ورب افعال جدا شدنی
0:51و زمان گذشته و همچنین جملات امری و کنتی
0:57سو آموزش داده میشن بدون معطلی میخوام
1:01شروع بکنم اما قبل از اینکه بریم سراغ
1:04گرامر ها اگه تا الان کانالو سابسکرایب
1:06نکردید این کارو انجام بدین و زنگوله رو
1:09بزنید که ویدیوهای بعدی رو از دست ندید
1:13بریم سراغ گرامرهای سطح آ آینس اول میخوام
1:17با پرسونال پ نومن شروع بکنم پرسونال پق
1:21نومن در واقع ضمایر شخصی هستن که حالا توی
1:26هر زبانی ما این رو داریم حتی توی زبان
1:28فارسی هم داریم یک نکته‌ای که هست ضمایر
1:33شخصی ممکنه فاعلی باشن و ممکنه مفعولی
1:36باشن فعلاً ما می‌خوایم حالت نومینا تیوی
1:40یا حالت فاعلی رو توضیح بدیم برای ضمایر
1:44شخصی ما د تا حالت سینگولار و پلوغ داریم
1:48یعنی حالت مفرد و جمع و همون طور که این
1:52ضمایر شخصی رو توی زبان فارسی هم داریم
1:56توی زبان آلمانی هم داریم مثلاً توی زبان
2:00فارسی ضمایر شخصی ما هستند من تو او ما
2:07شما آنها توی زبان آلمانی هم دقیقاً همینه
2:11و برای اول شخص مفرد داریم ایش یعنی من
2:17ایش برای دوم شخص مفرد دو یعنی تو و برای
2:23سوم شخص مفرد سه تا حالت ممکنه پیش بیاد
2:27که اون سوم شخص مفرد ما جنسیتش مذکر باشه
2:32مؤنث باشه یا خنث باشه که برای هر کدوم ما
2:37ضمیر شخصی مربوط به خودشون رو داریم اگر
2:41مذکر باشه میشه ا اگر مؤنث باشه میشه زی
2:47توجه کنید که زی رو بایستی با اس کوچیک
2:50بنویسید و اگر جنسیتش خنسا باشه ضمیر
2:54شخصیش میشه اسم اینکه حالا ما از کجا
2:59بفهمیم اون چیزی که میخوایم دربارش صحبت
3:02کنیم مذکره مؤنث یا خنث توی اسلایدای بعد
3:06توی ادامه ویدیو به طور کامل دربارش توضیح
3:10میدم فعلاً با این موضوع کاری نداریم اما
3:14میریم سراغ ضمایر شخصی جمع برای اول شخص
3:18جمع ما داریم ویا یعنی
3:21ما برای دوم شخص جم ایا یعنی شما شمایی که
3:26یا دو نفرین یا بیش از د نفرین توجه کنید
3:30که ایا هم بایستی با ای کوچیک نوشته بشه
3:33مگر اینکه حالا بخواد اول جمله باشه برای
3:36زی سوم شخص مفرد هم همین طوره زی بایستی
3:40با اس کوچیک نوشته بشه مگر اینکه اول جمله
3:44باشه و جمله بخواد با این شروع بشه و سوم
3:48شخص جمع ما زی هست دوباره زی که با اس
3:52کوچیک نوشته بشه شاید این سؤال براتون پیش
3:55بیاد که وقتی که سوم شخص مفرد مؤنث زی هست
3:59اونم زی که با اس کوچیکه و سوم شخص جمع هم
4:03زی هست زی که با اس کوچیکه ما چطور بایستی
4:07این دو تا رو از همدیگه تشخیص بدیم جوابش
4:10ساده است ما هیچ موقع پرزو پ نومن رو توی
4:14جمله به تنهایی نداریم و حتماً یک فعلی
4:17براش وجود داره و شما از اون فعل هست که
4:21متوجه میشین منظور سوم شخص مفرد مؤنث هست
4:25یا سوم شخص جمع هست به خاطر اینکه فعل‌ها
4:29شون کاملاً متفاوت صرف میشن خب اینم شد از
4:33سوم شخص جمع اما ما یک پرسونال پ نومن
4:38داریم برای مواقعی که می‌خوایم محترمانه
4:41صحبت کنیم که اون هم زی هست زی که باث
4:45بزرگ نوشته میشه در واقع این زی هر جای
4:49جمله که باشه با اس بزرگ نوشته میشه و
4:52وقتی که می‌خواد صرف بشه دقیقاً مثل زی
4:57سوم شخص جمع صرف میشه پس شما بعضی موقع‌ها
5:01ممکنه توی بعضی از کتاب‌ها ببینید که این
5:04د تا زیرو کنار هم آوردن به خاطر اینکه
5:08فعل‌ها شون دقیقاً مثل هم صرف میشه و دلیل
5:12دیگه‌ای نداره وگرنه معانی کاملاً متفاوتی
5:16دارن این شد از پرسونال پق نومن یا ضمایر
5:20شخصی برای حالت نومینا تیوی یا در واقع
5:24حالت
5:26فاعلی اما می‌رسیم به ورب همون طور که
5:30همتون می‌دونید یکی از مهم‌ترین اجزای
5:34جمله فعل‌ها هستن که فعل‌ها می‌تونن حالت
5:38مسری داشته باشن توی هر زبانی مثلاً توی
5:41زبان فارسی اگر یک فعل بخواد حالت مسری
5:45داشته باشه به انتهاش حرف نون اضافه
5:48می‌کنیم مثلاً فعل انجام دادن مثلاً فعل
5:53داشتن آمدن رفتن می‌بینید این‌ها حالت
5:58مصدری فعل هستن برای زبان آلمانی هم همین
6:02طوره ما یک حالت مصدری داریم برای افعال
6:05مون که بهش میگن حالت
6:08اینفینیتیو حالت اینفینیتیو توی افعال
6:12زبان آلمانی اینطوریه که به انتهاش حروف ا
6:16ان اضافه می‌کنن مثلاً فعل مخن به معنای
6:20انجام دادن میبینید ا ان آخرشه پس حالت
6:24مصدری یا
6:26اینفینیتیو یا فعل هابن ا ان آخر خرشه به
6:30معنای داشتن پس حالت اینفینیتیو یا مسریه
6:34به خاطر اینکه حروف ا ان آخرشه و برای
6:38اینکه ما بتونیم فعل‌ها رو توی جمله به
6:40کار ببریم نیازه که فعل‌ها رو صرف بکنیم
6:44دقیقاً مثل زبان فارسی که ما افعال رو
6:49مطابق با فاعل صرف می‌کنیم مثلاً من فعل
6:53رفتن رو صرف می‌کنم من رفتم تو رفتی او
6:56رفت ما رفتیم شما رفتی ید آنها رفتن
7:00می‌بینید این طرز صرف کردن فعل توی زبان
7:04فارسیه برای زبان آلمانی هم ما همین کارو
7:08می‌کنیم توی زبان آلمانی اگر بخواین فعل
7:11رو صرف بکنید اول بایستی بیاین ضمایر شخصی
7:15رو بنویسید ضمایر شخصی فاعلی که توی د تا
7:19اسلاید قبل دربارش حرف زدیم و این ضمایر
7:23شخصی رو شما به مرور زمان اصلاً یادش
7:25می‌گیرین پس بهتره که از همین اول سعی
7:28بکنید که حفظ بشین به خاطر اینکه توی صرف
7:31کردن فعل خیلی کمکتون می‌کنه و یک نکته‌ای
7:36که وجود داره درباره افعال توی زبان
7:38آلمانی اینه که افعال به دو دسته تقسیم
7:42میشن و اونم بر اساس صرف شدنشون هست یک
7:47سری افعال باقاعده هستن یک سری افعال
7:50بی‌قاعده
7:51افعال باقاعده یک قاعده مشخص دارن برای
7:56صرف شدنشون که به طور کامل بهتون توضیح
7:59میدم اما افعال بی‌قاعده از این قاعده
8:03پیروی نمی‌کنن حالا به یک سری دلایل خاص
8:07از این قاعده پیروی نمی‌کنن بعضی اوقات هم
8:09دلیل خاصی نداره اینکه از این قاعده پیروی
8:12نمی‌کنن به خاطر همین اسمشون افعال
8:15بی‌قاعده هست فعلاً ما با افعال بی‌قاعده
8:18هیچ کاری نداریم می‌خوایم درباره افعال
8:22باقاعده صحبت بکنیم خب وقتی که می‌خواین
8:25افعال باقاعده رو صرف بکنید اول میاین
8:28ضمایر ش خصی رو می‌نویسیم و از انتهای
8:32فعلت ا ان رو حذف می‌کنید ا ان نشون دهنده
8:37مستری بودن فعل بود پس نشونه مستری فعل رو
8:41حذف میکنیم مثلاً فعل ماخ که به معنای
8:45انجام دادن هست اگر من ا ان رو از انتهاش
8:49حذف بکنم از حالت مستری یا اینفینیتیو
8:52خارج میشه و بعد میام برای اول شخص مفرد
8:57به انتهای فعل م حرف ا اضافه می‌کنم یعنی
9:01در واقع به انتهای ریشه فعلم حرف ا اضافه
9:04می‌کنم میشه ایش ماخ یعنی من انجام می‌دهم
9:09برای دوم شخص مفرد من حروف است به انتهای
9:13ریشه فعل اضافه می‌کنم میشه دو ماست برای
9:18سوم شخص مفرد حرف ت اضافه می‌کنم میشه ا
9:23ماخت ادا زی ماخت اس ماخت و اصلاً فرقی
9:28نداره که هر کدوم از این ضمایر شخصی بخواد
9:31باشه میخواد جنسیت مذکر باشه مؤنث باشه یا
9:35خنثا باشه به هر حال به انتهای ریشه فعل
9:38بایستی ت اضافه بشه برای اول شخص جمع حروف
9:43ا ان به انتهای فعل اضافه می‌کنم و میشه
9:47ویا ماخ یعنی ما انجام می‌دهیم برای دوم
9:51شخص جمع هم حرف ت اضافه میشه میشه ایا
9:54ماخت شما انجام می‌دهید برای سوم شخص مفرد
9:58و حالت محترمانه به انتهای فعل ا ان اضافه
10:03میشه و میشه زی ماخ حالا می‌تونه معنی این
10:06داشته باشه که آنها انجام می‌دهند و
10:09می‌تونه معنی محترمانه داشته باشه یعنی
10:12شما انجام می‌دهید میبینید برای اول شخص و
10:16سوم شخص جمع ما به انتهای فعلم ا ان اضافه
10:20کردیم و دقیقاً مطابق با فرم مصدری فعل
10:25هستن و برای سوم شخص مفرد
10:29و دوم شخص جمع هم ت اضافه کردیم و مطابق
10:33همدیگه صرف شدن عین همدیگن برای اول شخص ا
10:37اضافه کردیم و برای دوم شخص هم است اضافه
10:40کردیم سعی بکنید این قاعده رو یاد بگیرید
10:44که بتونید به راحتی فعل‌ها رو صرف بکنید و
10:48بیاین برای خودتون یک سری فعل‌های رو
10:50بیارین و برای خودتون صرفش بکنید که دیگه
10:54این صرف کردن افعال باقاعده ملکه ذهنتون
10:58بشه الان چند تا فعل رو با همدیگه دوباره
11:02صرف می‌کنیم فعل بعدی فعل تکن هست به
11:06معنای نوشیدن وقتی که من میخوام صرفش بکنم
11:10ضمایر شخصیم رو می‌نویسم ا ان رو از
11:13انتهای فعل حذف می‌کنم و جلوی ضمایر شخصی
11:17می‌نویسم برای اول شخص حرف ا اضافه می‌کنم
11:22و میشه ایش تنکه یعنی من
11:26می‌نوشم برای دوم شخص مفرد حرف اس به
11:30انتهای ریشه فعلم اضافه میکنن میشه
11:34دو یعنی تو
11:36مینوشی برای سوم شخص مفرد حرف ت به انتهای
11:41ریشه فعلم اضافه می‌کنم میشه ت زی ت اس
11:48تین یعنی او مینوشد حالا او میتونه جنسیتش
11:52هر چیزی باشه برای اول شخص جمع
11:57ویا ما می ن شیم ا ان اضافه کردم به
12:01انتهای ریشه فعلم و برای دوم شخص جمع هم
12:06حرف ت اضافه می‌کنم میشه ایا تینت شما
12:11می‌نوشید برای سوم شخص جمع هم حرف ا ان
12:15اضافه می‌کنم میشه زی تین کن آنها مینوشند
12:19یا شما می‌نوشید فرم
12:22محترمانه یک مثال دیگه فعل فلی به معنای
12:26پرواز کردن وقتی که میخوام صرفش بکنم میام
12:30ضمایر شخصیم رو می‌نویسم ا ان رو از
12:33انتهای فعل حذف می‌کنم و برای اول شخص
12:37مفرد به انتهای ریشه فعلم حرف ا اضافه
12:41می‌کنم میشه ایش فلیه من پرواز
12:45می‌کنم برای دوم شخص مفرد حروف است اضافه
12:49می‌کنم میشه دو فلیکس تو پرواز
12:53می‌کنی برای سوم شخص مفرد حرف ت اضافه
12:58میکن کنم میشه ا زی اس فلیت یعنی او پرواز
13:04میکند برای اول شخص جمع ا ان اضافه میکنن
13:09میشه ویا فلن ما پرواز میکنیم برای دوم
13:15شخص جمع ت اضافه میکنن میشه ایا فلیت شما
13:20پرواز میکنید و برای سوم شخص و حالت
13:24محترمانه هم به انتهای ریشه فعلم حروف ا
13:28اضافه می‌کنم میشه زی فیگن این هم شد از
13:33صرف کردن فعل فلی اما دوستان همون طور که
13:37بهتون گفتم ما دو دسته فعل داریم توی زبان
13:40آلمانی فعل‌های باقاعده که بهشون میگن غگل
13:44م سیش وبن و فعل‌های بیقاعده که بهشون
13:48میگن اون غگل مسی ش وبن الان میخوام بهتون
13:52بگم که چطور فعل‌های بیقاعده رو بایستی
13:56صرف بکنیم به خاطر اینکه فعل‌های باقاعده
13:58رو رو توضیح دادم و یاد گرفتیم برای صرف
14:02کردن فعل‌های بی‌قاعده برای بعضی از افعال
14:07ما قاعده خاصی نداریم و فقط بایستی حفظشون
14:11بکنیم این دو تا فعل فعل زاین و هابن هستن
14:15که د تا از مهم‌ترین فعل‌ها توی زبان
14:19آلمانی که صرف کردنشو بهتون آموزش میدم
14:23ولی برای بعضی از فعل‌های بی‌قاعده باز ما
14:26یه قاعده‌های داریم که اونم بهتون یاد
14:29میدم اول بریم یاد بگیریم ببینیم فعل زاین
14:33و هابن چطور صرف میشن فعل زین به معنای
14:38بودن هست و وقتی که می‌خواد صرف بشه هیچ
14:42قاعده‌ای نداره و شما فقط بایستی حالت صرف
14:45شدن این رو حفظ بکنید به خاطر اینکه این
14:49فعل‌ها فعل‌های خیلی مهمی هستن و شما
14:53روزانه شاید ۱۰۰ بار استفادشون بکنید این
14:57فعل این‌طوری صرف میشه ایش بین یعنی من
15:00هستم دو بیست تو هستی ا زی اس ایست او
15:08هست ویا زیند ما هستیم ایا زاید شما
15:15هستید زی زیند آنها هستند یا حالا شمای
15:20محترمانه هستین یک نکتهی که وجود داره
15:23فعلاً ما داریم زمان حال این افعال رو یاد
15:27میگیریم و اصلا کاری به گذشته یا آینده
15:31نداریم و همشون رو در صورتی صرف می‌کنیم
15:35که زمان حال باشه زمان پرزنس یا حال این
15:39شد از فعل زاین که بایست این جدول رو حفظ
15:44بکنید اما میریم سراغ فعل هابن فعل هابن
15:48به معنای داشتن هست و وقتی که میخوایم
15:52صرفش بکنیم میشه ایش هاب یعنی من دارم دو
15:58ها
15:59تو داری ا زی اس هات او دارد ویا هابن ما
16:08داریم ایا هابت شما دارید زی هابن آنها
16:14دارن یا شمای محترمانه دارید این د تا از
16:18فعل‌های بیقاعده بودن که فقط بایستی حفظ
16:21بشن به خاطر اینکه هیچ قاعده‌ی ندارن اما
16:25میریم سراغ بعضی از فعل‌های بیقاعده
16:29که یک سری حالا قاعده‌های میشه براشون
16:31پیدا کرد یکی از اون فعل‌ها فعل اسن هست
16:35به معنای غذا خوردن یک فعل بی‌قاعده هست
16:40که توی دوم شخص و سوم شخص مفرد تغییرات
16:44داره یک نکته‌ای که وجود داره اینه که
16:47فعل‌های بی‌قاعده وقتی که می‌خوان صرف بشن
16:51فقط توی یکی دو یا ۳ تا حالته که تغییرات
16:55دارن وگرنه بقیه حالت‌ها دقیقاً مثل
16:59فعل‌های باقاعده صرف میشه مثلاً فعل اسن
17:05توی دوم شخص و سوم شخص مفرد تغییرات داره
17:09و برای بقیه مواقع دقیقاً مثل افعال
17:13باقاعده هست مثلاً برای اول شخص مفرد به
17:16انتهای ریشه فعل ا اضافه می‌کنیم برای اول
17:20شخص جمع به انتهای ریشه فعل ا ان اضافه
17:24می‌کنیم برای دوم شخص جمع ت اضافه می‌کنیم
17:28و برای سوم شخص جمع هم ا ان اضافه می‌کنیم
17:32و فقط اتفاقی که میفته اینه که تو دوم شخص
17:36و سوم شخص مفرد حرف ا تبدیل به ای شده
17:42یعنی اون حرف اول اسن تبدیل به ای شده و
17:47صرف فعل اینطوری هست ایش اسه من می‌خورم
17:51دو ایست تو می‌خوری ازی اس ایست او
17:57می‌خورد ویا اسن ما می‌خوریم ایا است شما
18:04می‌خورید زی اسن آنها می‌خورن یا حالت
18:08محترمانه شما می‌خورید می‌بینید توی صرف
18:12شدن این فعل دوم شخص و سوم شخص مفرد
18:16دقیقاً مثل هم صرف شدن و شاید این سؤال
18:19براتون پیش بیاد که ما از کجا بایستی
18:21تشخیص بدیم که این فعلی که صرف شده برای
18:24دوم شخص مفرده یا سوم شخص مفرده جوابتون
18:29ساده است به خاطر اینکه وقتی که فعل توی
18:32جمله به کار میره حتماً بایستی یک فاعلی
18:35براش وجود داشته باشه پس ما فاعل رو
18:39همزمان با فعل توی جمله داریم پس می‌تونیم
18:42متوجه بشیم که این فعل برای دوم شخص مفرده
18:46یا برای سوم شخص مفرده یه نکته‌ای هم که
18:50وجود داره معمولاً افعال بی‌قاعده برای
18:54دوم شخص و سوم شخص مفرد تغییرات دارن و و
18:58گاهی علاوه بر دوم شخص و سوم شخص مفرد
19:02برای دوم شخص جمع هم ما تغییرات داریم و
19:06گاهی هم پیش میاد که فقط و فقط برای دوم
19:10شخص مفرد هست که ما تغییرات داریم که حالا
19:13بهشون
19:14می‌پردازیم فعل بعدی فعل ذهن هست به معنای
19:18دیدن این فعل هم یک فعل بی‌قاعده هست که
19:22فقط برای دوم شخص و سوم شخص مفرد تغییرات
19:27داره و اون همینه که حرف ا که دوم این
19:32کلمه هست دوم این فعل هست تبدیل به ای ا
19:36میشه مثلاً اگر این فعل رو بخوام صرف بکنم
19:40میشه ایش زه یعنی من میبینم دو زیست تو
19:46میبینی از زی اس زیت او می‌بیند میبینید
19:51اینجا ا تبدیل به ای شده ویا ذهن ما
19:57می‌بینیم ایایا زت شما می‌بینید و زی ذهن
20:04آنها می‌بینند یا شمای محترمانه می‌بینید
20:08اینم شد از فعل ذهن که یک فعل بیقاعده
20:12هست و گاهی اوقات برای فعل‌های بیقاعده
20:15این اتفاق میفته که توی دوم شخص و سوم شخص
20:19مفرد یک حرف صدا دارشون تبدیل به اوملات
20:23میشه مثل فعل شلافه به معنای خوابیدن وقتی
20:28که میخوایم صرفش بکنیم دقیقاً طبق قاعده
20:31پیش میریم و فقط توی دوم شخص و سوم شخص
20:35مفرد یکی از حروف صدادار ما اولات میشه
20:40ایش شلافه یعنی من می‌خوابم دو شلف تو
20:45می‌خوابی می‌بینید آ تبدیل به آ لاد شد ا
20:49زی اس ش لفت او می‌خوابد اینجا هم آ تبدیل
20:54به آ لات شد ویا شلافه
20:58ما می‌خوابیم ایا ش لافت شما
21:02می‌خوابید زی شلافه آنها می‌خوابند یا
21:06شمای محترمانه
21:08می‌خوابید و یکی دیگه از فعل‌های بیقاعده
21:11فعل یسن هست فعل یسن به معنای نامیدن هست
21:16و یک نکته‌ای که وجود داره فقط و فقط توی
21:20دوم شخص مفرد هست که تغییرات داره و اون
21:24هم یک دلیل داره دلیلش هم اینه که وقتی که
21:27ما میخوایم این فعل رو صرف بکنیم ا ان که
21:30نشون دهنده مسدر بودن فعل هست رو از
21:33انتهاش بایستی حذف بکنیم و می‌بینید که
21:36حرف اسست انتهای ریشه فعل هست و برای دوم
21:41شخص مفرد ما قرار بود که اس ت به انتهای
21:46فعلم اضافه بکنیم از اونجایی که اسست خودش
21:50به معنای د تا اس پشت سر هم هست و ما
21:54میخوایم یک است توی دوم شخص مفرد دوباره
21:57بهش اضافه بکنیم و سه تا اس کنار همدیگه
22:02قرار می‌گیرن و در واقع میشه گفت تلفظ رو
22:05برای ما غیر ممکن میکنه پس ما میایم یکی
22:09از اس ها رو حذف میکنیم تا راحت بتونیم
22:12تلفظش بکنیم پس برای دوم شخص مفرد فقط یک
22:17ت اضافه میکنیم و صرف شدن فعل یسن اینطوری
22:21میشه ایش یسه من نامیده میشم دو هایست تو
22:27نامیده می شی ازی اس هایست او نامیده میشه
22:32ویا هاسن ما نامیده میشیم ایا هایست شما
22:37نامیده میشید زی یسن آنها نامیده میشن یا
22:42شمای محترمانه نامیده
22:45میشین و یکی دیگه از فعل‌های بیقاعده فعل
22:48آیتن هست فعل آیتن به معنای کار کردن هست
22:53و توی دوم شخص و سوم شخص مفرد و همین طور
22:57توی توی دوم شخص جمع تغییرات داریم براشون
23:01و اونم یک دلیل قانع کننده داره دلیلش
23:05اینه که وقتی که ا ان رو از انتهای فعل
23:08حذف می‌کنیم فعل ما ریشش به حرف ت ختم
23:13میشه و وقتی که برای دوم شخص مفرد من
23:17بخوام استه به انتهاش اضافه بکنم ببینید
23:20که س تا حرف بی‌صدا کنار هم قرار می‌گیرن
23:24که تلفظ رو برای ما خیلی مشکل می‌کنه در
23:28نتیجه من میام به انتهای ریشه فعلم یک ا
23:31اضافه می‌کنم که راحت بتونم تلفظش کنم
23:36برای سوم شخص مفرد هم دقیقاً همین طور
23:39وقتی که من فعلم رو می‌خوام صرف بکنم برای
23:43سوم شخص مفرد یک ت بایستی به انتهای ریشه
23:47فعل اضافه بکنم و از اونجایی که این فعل
23:51خودش به ت ختم میشه وقتی که د تا ت پشت سر
23:55هم قرار بگیرن تلفظ خیلی سخته در نتیجه
23:59بینشون یک ا قرار میدم و همین طور برای
24:02دوم شخص جمع وقتی که می‌خوام صرفش بکنم
24:06بایستی ت قرار بدم و از اونجایی که فعل
24:09خودش به ت خطم شده تلفظ سخت میشه پس بین د
24:14تا ت من یک ا قرار میدم اینجور صرف شدن که
24:18بخوایم برای دوم شخص و سوم شخص مفرد و دوم
24:21شخص جمع یک ا اضافه کنیم برای راحتی تلفظ
24:25توی مواقعی هست که ریشه فعل ما به حرف د ت
24:30ام و ان ختم بشه پس فعل آیتن اینطوری صرف
24:35میشه اش آیت من کار
24:39میکنمو آیت تو کار
24:44میکنید اس آت او کار
24:48میکند
24:49وتن ما کار
24:52میکنیم
24:53ا شما کار
24:56میکنید آیتن آنها کار می‌کنند یا شمای
25:01محترمانه کار
25:03می‌کنید این هم از فعل‌های بیقاعده اما
25:07میریم سراغ جمله سازی همون طور که
25:10می‌دونید جمله سازی یکی از مهم‌ترین مسائل
25:14توی یادگیری هر زبانیه به خاطر اینکه شما
25:18بایستی جمله سازی رو بلد باشین که بتونید
25:21صحبت بکنید یا بتونید بفهمید طرف مقابل
25:24داره چی میگه جمله سازی توی زبان آلمانی
25:28اینطوریه که ما نیاز داریم برای جملات
25:31ساده یک فاعل یا یک زوبیک داشته باشیم و
25:35یک فعل داشته باشیم که مطابق با فاعل صرف
25:39بشه یک نکته‌ی که وجود داره اینه که به
25:42جای زوبیک یا فاعل ما میتونیم اسم یک فرد
25:46رو قرار بدیم و یا میتونیم از ضمایر شخصی
25:51یا در واقع پرسونال پ نومن در حالت نمیتی
25:54وی استفاده بکنیم برای فعل هم که فعل رو
25:58بایستی مطابق با فاعل صرف بکنیم وقتی که
26:02میخواین جمله بسازین توی جملاتی که حالا
26:05ابتدایی هستن فاعل توی جایگاه اول قرار
26:09می‌گیره و فعل حتماً حتماً حتماً برای
26:14جملات خبری توی جایگاه دوم قرار می‌گیره و
26:18مطابق با فاعل صرف میشه یه نکته دیگه‌ای
26:22که وجود داره اینه که جمله همیشه بایستی
26:26با حرف بزرگ شروع بشه
26:28یعنی اگر کلمه‌ای میخواد اول جمله باشه
26:31حتماً بایستی با حرف بزرگ شروع بشه مثلاً
26:35اینجا من یک مثال دارم ایش یس زمی اسم من
26:41سمیرا هست ایش ضمیر فاعلی منه و از
26:46اونجایی که ابتدای جمله هست حرف اولش رو
26:49با حروف بزرگ نوشتم و توی جایگاه دوم فعل
26:54یسن رو قرار دادم و مطابق با فاعل صرف
26:58کردم و یک نکته مهم دیگه‌ی که وجود داره
27:02اینه که شما اگر توی جمله تون یک اسم
27:05میخواین استفاده کنید حالا می‌تونه اسم
27:08فرد باشه اسم شهر باشه اسم شی باشه یا هر
27:12چیز دیگه‌ای اون اسم رو بایستی حرف اولش
27:16رو با بزرگ بنویسید اینجا من برای کلمه
27:19زمی این کارو انجام دادم و توی این اسلاید
27:23شما یک حروف س ب می‌بینید که به معنای
27:28سشیل هست یعنی برای مثال اینجا ای زوبیک
27:32یا فاعل مونه و هایس هم فعلم که مطابق با
27:36فاعل صرف شده یک مثال دیگه دو ت تی تو
27:43مینوشید چای دو زوبیک یا فاعل ما هست که
27:48ضمیر شخصی هم هست و تین کن فعل ما بوده که
27:51مطابق با فاعل صرف شده و کلمه تی هم که به
27:56معنای چای هست از اونجایی که یک اسم هست
28:00با ت بزرگ نوشته شده اینم از جمله
28:05سازی اما می‌رسیم به مبحث سوالی کردن
28:09جملات وقتی که ما میخوایم جملاتم رو سوالی
28:12بکنیم د تا روش داریم اینکه یاین فقا گه
28:16بسازیم و یا اینکه و فقا گه بسازیم الان
28:21بهتون توضیح میدم که این دو تا چی هستن و
28:24چه فرق هایی با همدیگه دارن ی کهه در واقع
28:28جملات پرسشی یا سوالی هستند که پاسخش یا
28:34جوابشون حتماً بله یا خیر هست به خاطر
28:38همین به این جملات یانین فقیه میگن یا
28:42یعنی بله ناین یعنی خیر و ساختنشون م خیلی
28:47راحته فقط کافیه که ما فعل رو از جایگاه
28:51دوم بیاریم توی جایگاه اول و حالا اون
28:55فاعلی که توی جایگاه اول اول بوده رو
28:57ببریم جایگاه دوم یعنی در واقع فعل و فاعل
29:01جایگاهشون عوض میشه و یک نکته‌ای که وجود
29:04داره انتهای جملات سوالی حتماً ما بایستی
29:09علامت سوال قرار بدیم و همین طور انتهای
29:13جملات خبری حتماً بایستی نقطه بذاریم
29:18اینجا براتون د تا مثال زدم یک جمله خبری
29:22و یک جمله یانین فقا گه جمله خبرون این
29:27هست ایش ش پیل فوتبال ایش ش پیل فوتبال من
29:34بازی می‌کنم فوتبال و نقطه هم که انتهاش
29:38گذاشتم یعنی جمله من خبریه اما اگر من
29:41بخوام این جمله رو سوالی بکنم بایستی فعل
29:45رو بیارم اول جمله و فاعل رو بیارم دوم
29:49یعنی جای فعل و فاعل عوض بشه میشه ش پیلس
29:53تو فوتبال ش پیلس تو فوتبال یعنی آیا تو
29:57فوتبال بازی
29:58می‌کنیم و می‌بینید که علامت سؤال هم
30:02گذاشتم یک نکته‌ای که وجود داره اینه که
30:05وقتی که دارین سوال می‌پرسیم سعی بکنید
30:08لحنت سؤالی باشه ش پیلس تو فوتبال آیا تو
30:12فوتبال بازی می‌کنی این سوال جوابش یا بله
30:17است یا خیره چیزی جز این دو حالت نیست به
30:21خاطر همین هم اسمش یانا این فقا گه هست
30:25اما می‌رسیم به وفقا آگه وفقا آگه جملات
30:30پرسشی هستند که دیگه جوابشون بله و خیر
30:34نیست جوابشون می‌تونه یک جمله کامل باشه و
30:38چرا حالا اسمشون وف قایه هست به خاطر
30:42اینکه یک کلمه پرسشی بایستی حتماً توشون
30:45به کار بره که اون کلمه پرسشی هم حتماً با
30:49حرف و شروع شده کلمه پرسشی یعنی چی یعنی
30:54چه کجا چرا کدام این‌ها همه کلمات پرسشی
30:59توی زبان فارسی هستن که ما معادلش رو توی
31:03زبان آلمانی داریم و جالبه بدونید که
31:07تمامی این کلمات پرسشی با حرف و شروع میشن
31:12مثلاً ور به معنای چه کسی وی به معنای
31:18چگونه واز به معنای چه و به معنای کجا وهر
31:26به معنای از کجا وهین به معنای به
31:31کجا وان به معنای چه وقت ول شه به معنای
31:37کدام واقوم به معنای چرا وی افت به معنای
31:43چند وقت یک بار وی فیل به معنای چه مقدار
31:48برای مواقعی که ما داریم درباره چیزهای
31:51غیر قابل شمارهی صحبت می‌کنیم وی فیله
31:56یعنی چه تعداد برای مواقعی که ما داریم
31:58درباره چیزهای قابل شماری صحبت می‌کنیم
32:02می‌بینید تمامی این کلمات پرسشی با حرف و
32:06شروع میشن حالا ما چطوری بایستی با این
32:09کلمات پرسشی در واقع و ف قایه
32:13بسازیم اولین کاری که می‌کنیم توی جایگاه
32:16اول بایستی یکی از این کلمات پرسشی رو به
32:20کار ببریم و توی جایگاه دوم فعلم مطابق با
32:25فاعل سرف میشه و بعد میتونید فاعل رو
32:29بیارید و یا هر قسمتی که میخواین به جملون
32:32اضافه کنید و در انتها هم حتما علامت سوال
32:37رو میذاریم یک مثال اینجا زدم
32:41وونو
32:43وونو کجا اقامت داری تو فعل ما فعل ونن
32:48بوده به معنای اقامت داشتن یا زندگی کردن
32:52که مطابق با فاعل صرف شده و هم که به
32:56معنای کجا هست برای هر کدوم از این کلمات
33:00پرسشی من یک مثال زدم مثلاً ور بیستو چه
33:05کسی هستی تو ۲۰ در واقع فعل زاین بوده که
33:10برای دوم شخص مفرد صرف شده و هم که به
33:14معنای چه کسی وی هایس دو چگونه نامیده
33:19میشوی تو فعلم یسن بوده به معنای نامیده
33:23شدن وی هم که به معنای چگونه
33:28واس ا داس چه هست این واس به معنای چه داس
33:33هم که داره اشاره میکنه به یک شی فعلم هم
33:37که زاین بوده و برای سوم شخص مفرد صرف شده
33:42وونو کجا اقامت داری تو که دربارش صحبت
33:46کردیم توی اسلاید قبلی و یعنی کجا و فعل
33:50ما ونن بوده به معنای اقامت داشتن که
33:54مطابق با دوم شخص مفرد س ضرف شده وه کنزی
34:00از کجا می‌آیید شما اینجا ما از ضمیر شخصی
34:05زی استفاده کردیم همون که برای محترمانه
34:08خطاب کردن کسی هست میبینید که با اس بزرگ
34:11نوشته شده و اینجا فعل ما کمن هست کمن به
34:16معنای آمدن و وهر هم که به معنای از
34:20کجا مثال بعدی وهین گستو به کجا میروی تو
34:26وهین یعنی به کجا و فعل ما فعل گن هست گن
34:31به معنای رفتن و مطابقه با فاعل صرف شده
34:36پس شما اینجا سه تا فعل جدید یاد گرفتید
34:39فعل ونن به معنای اقامت داشتن کومن به
34:43معنای آمدن و گی هن به معنای رفتن میتونید
34:46این فعل‌ها رو بنویسید برای خودتون و
34:49مطابق اون چیزهایی که گفتم صرفش کنید بریم
34:53سراغ ادامه مثال‌ها و وان وان به
35:00معنای چه موقع هست چه موقع میآیی تو فعلم
35:04کمن هست که مطابق با دوم شخص مفرد صرف شده
35:09واقوم فرستو ناخ برلین چرا میروی تو به
35:13سمت برلین فعل ما اینجا فعل فاغن هست که
35:17به معنای رفتن به معنای رانندگی کردن و به
35:22معنای راندن چیزی هست یک فعل بیقاعده هست
35:26که اینجا برای دوم شخص مفرد صرف شده و آ
35:29تبدیل به آ لاد شده نکتهی که اینجا هست
35:33اینه که کلمه برلین که اسم یک شرح هست به
35:36خاطر اینکه یک اسم یا یک نومن هست با حرف
35:40بزرگ شروع شده میبینید که به بزرگ
35:43هست مثال بعدی وی افیس دوش پورت وی اف
35:49تیپس دوش پورت یعنی چند وقت یک بار انجام
35:53میدهی تو ورزش کلمه شپ به معنای ورزش یک
35:58نومل یا یک اسم هست میبینید که با اس بزرگ
36:01نوشته شده و یک نکتهای که وجود داره کلمه
36:05ش پورت حتما با د تا فعل ماخ و تغی بن
36:09میاد و هیچ استثنای دیگهای وجود نداره یا
36:13بایستی با فعل ماخ بیاد یا با فعل تغیب که
36:18اینجا با فعل تغیب
36:20اومده و فل داس و فل داس یعنی این
36:25چقدر میرزه قیمتش چنده وی فیل یعنی چه
36:29مقدار و برای چیزهای غیر قابل شمارش هست
36:32مثلاً
36:33قیمت وی فیل کیندا هاسو وی فیل کیندا هاسو
36:39یعنی چه تعداد فرزند داری تو وی فیل یعنی
36:42چه تعداد و برای چیزهای قابل شمارش هست یک
36:46نکتهی که درباره وی فیله وجود داره اینه
36:49که بلافاصله بعدش بایستی درباره اون چیزی
36:52صحبت کنیم که میخوایم تعدادش رو بپرسیم پس
36:55توی جایگاه دوم فعل رو قرار نمیدیم بلکه
36:59اون چیزی رو قرار میدیم که میخوایم تعدادش
37:01رو بپرسیم اما ما یک کلمه پرسشی دیگه
37:05داریم کلمه ول شه کلمه ول شه به معنای
37:09کدام هست و وقتی که می‌خوایم استفادش
37:13بکنیم حتماً حتماً یک اسم بایستی بعدش
37:17قرار بگیره که این اسم می‌تونه جنسیت مذکر
37:21مؤنث یا خنث داشته باشه اگر اون اسم
37:25جنسیتش مذکر باشه به انتهای ولش حروف اغ
37:31تعلق می‌گیره و میشه ول شاا اگر اون اسمی
37:35که میخواد بعد از این کلمه پرسشی بیاد خنث
37:38باشه به انتهای ورش حروف اس اضافه میکنیم
37:43و میشه ولش اس و اگر اون اسم مؤنث باشه به
37:47انتهای ولش حرف ا اضافه میشه و میشه ول شه
37:51مثال می‌زنم براش ولش تاگ ایست هویت کدوم
37:57روز هست امروز یا امروز چه روزی هست کلمه
38:01تاگ به معنای روز هست و یک اسم مذکر هست
38:06درباره جنسیت اسامی توی ادامه ویدیو به
38:09طور کامل صحبت می‌کنم فقط این رو بدونید
38:12که اگر یه کلمهای باشه که جنسیتش مذکر
38:16باشه و بعد از ولش بیاد بایستی به انتهای
38:19ولش حروف اق اضافه کنیم ولش یک زلیش کفن
38:25یعنی ژاکت رو بهتره که من بخرم اینجا کلمه
38:31یاکه یک اسم فمین هست پس به انتهای ولش
38:35حرف ا اضافه می‌کنم کفن هم به معنای
38:39خریدن ولش اوتو مستو فاغن یعنی کدوم
38:44اتومبیل رو دوست داری تو برونی فعل فاغن
38:48به معنای راندن و کلمه آتو به معنای ماشین
38:52یا اتومبیل که یک اسم خنسا هست پس به
38:56انتهای ولش حرف ا اس اضافه
39:00می‌کنم و اما می‌رسیم به مبحث جنسیت اسامی
39:05همون طور که توی اسلایدای قبلی بهتون
39:07توضیح دادم همه اسامی توی زبان آلمانی
39:12دارای جنسیت هستند که این جنسیت می‌تونه
39:16مذکر مؤنث یا خنث باشه و قبل از هر اسم هم
39:21توی زبان آلمانی یک آرتیکل معمولاً قرار
39:24می‌گیره که الان می‌خوایم درباره آرتیکل
39:27ها صحبت بکنیم و درباره این صحبت بکنیم که
39:31ما از کجا بایستی بفهمیم جنسیت یک اسم چی
39:36هست آرتیکل ها خودشون به دو دسته بشت تیمت
39:40و اون بشت تیمت تقسیم میشن بشت تیمت یعنی
39:44مشخص و اون بیمت یعنی نامشخص آرتیکل های
39:49بشیم یا مشخص در واقع مواقعی استفاده میشن
39:54که ما داریم درباره یک شی یا یک اسم که
39:58حالا شناس هست صحبت می‌کنیم مثلاً من دارم
40:02درباره لپتاپم حرف می‌زنم هم من می‌دونم
40:05درباره چی دارم صحبت می‌کنم هم شما
40:08می‌دونید درباره چی دارم صحبت می‌کنم پس
40:11برای این اسامی که شناس هستن برای ما ما
40:15آرتیکل بشت تیمت قرار میدیم آرتیکل بشت
40:19تیمت برای اسامی ماسکولین یا مذکر در هست
40:24برای فمین این‌ها دی و برای نوت خال‌ها
40:28داس حالا بهتون میگم از کجا بفهمیم که
40:31اصلاً هر اسمی بایستی چه جنسیتی رو براش
40:36قائل بشیم فعلاً می‌خوام درباره آرتیکل ها
40:40صحبت کنم اما بهتون گفتم ما یک آرتیکل
40:43نامشخص یا اون بشت تیمس هم داریم مواقعی
40:47استفاده میشه که نه من می‌دونم درباره چه
40:50چیز مشخصی داریم صحبت می‌کنیم نه طرف
40:53مقابل مثلاً می‌خوام بگم یه کلاه یه لپتاپ
40:58یه خانمی یه آقایی می‌بینید اصلاً مهم
41:02نیست که اون آقا کی هست یا اصلاً شاید ما
41:05اون فرد رو نشناسیم داریم دربارش صحبت
41:07می‌کنیم پس اون فرد برای ما ناشناس هست پس
41:11ما بایستی از آرتیکل اون بشیم استفاده
41:15کنیم برای این اسامی یا برای این افرادی
41:18که برای ما ناشناس هستن یا نامعین هستن
41:22اون موقع آرتیکل های ما کاملاً متفاوت هست
41:26برای ماسکولین ها آین و برای فمین این‌ها
41:29آینه و برای نوشال هم ما آرتیکل آین رو
41:34داریم توجه بکنید که توی این موضوع آرتیکل
41:38ماسکولین و نوترال دقیقاً شبیه همه و یک
41:43نکته دیگه‌ی که هست این آرتیکل نامشخص
41:47وقتی که قبل از یک اسم قرار می‌گیره به
41:50معنای یک هست مثلاً من میگم آین فرا یعنی
41:54یک خانم یا میگه میگم آین کیند یعنی یک
41:58بچه یا میگم آین مان یک مرد و اون مرد
42:02حالا برای من ناشناسه اون بچه برای من
42:05ناشناسه یا اون خانم برای من ناشناسه این
42:10هم شد از آرتیکل ها توی زبان آلمانی اما
42:14شاید این سؤال براتون پیش بیاد که ما از
42:17کجا بایستی بفهمیم جنسیت این همه اسم چی
42:20هست یعنی شما هر شیی که ببینید می‌تونه
42:24قاشق باشه چنگال باشه پتو باشه هر چیزی که
42:28باشه یک آرتیکل داره یک جنسیتی داره مثلاً
42:32قاشق آرتیکل در هست در لو فل در واقع
42:37جنسیتش مذکره چنگال جنسیتش مؤنث دی گابل
42:44دی گابل و کارد یا چاقو آرتیکل خنسا هست
42:50داس مسا می‌بینید خب این‌ها توی یک دسته
42:54هستن یعنی جزو قاشق چنگ حساب میشن ولی چرا
42:57انقدر آرتیکل ها و جنسیت هاشون متفاوته
43:01برای این موضوع یک سری قواعد و قوانینی
43:04وجود داره که شما می‌تونین تشخیص بدین
43:08جنسیت هر شی یا هر اسم چی هست که به طور
43:13کامل بهتون توضیح میدم اما قبل از اینکه
43:16بریم شروع بکنیم جنسیت‌ها رو بشناسیم یک
43:20موضوعی که هست اینه که به خاطر داشته
43:23باشید این قوانینی که من دارم بهتون میگ
43:26میگم صددرصدی نیست و ممکنه توی ۱د خطا
43:31داشته باشه یا در واقع استثنا داشته باشه
43:33خطا که نه در واقع استثنا داشته باشه پس
43:37همیشه هم روی این قواعد تکیه نکنید این
43:41فقط برای بیشتر مواقع هست و میگم ممکنه
43:45استثنائاتی هم وجود داشته باشه میریم سراغ
43:49اسامی که ماسکولین هستن و در واقع آرتیکل
43:53شون د هست تمام اف افرادی که مرد هستن مثل
43:58پدر مثل عمو مثل دایی یا هر افرادی که مرد
44:04هستن در واقع مذکر محسوب میشن و آرتیکل در
44:09دارن مثلاً میخواد یک آتشنشان مرد باشه یک
44:12پزشک مرد باشه یک معلم مرد باشه اینها همه
44:16جنسیت ماسکولین دارن و ما براشون آرتیکل
44:20در استفاده میکنیم و تمام شغل‌هایی که اون
44:24فرد مرد هست مث مثلاً یک پزشک مرد یک
44:28مهندس مرد یک آتشنشان مرد یک باغبان مرد
44:32همه این شغل‌ها هم ممکنه ماسکولین باشن و
44:35ما براشون آرتیکل در به کار می‌بریم یک
44:38نکته‌ای که وجود داره اینه که اگر شغلی
44:42مربوط به یک خانوم باشه ما دیگه آرتیکل در
44:46براش به کار نمی‌بریم بلکه آرتیکل دی به
44:50کار می‌بریم و به انتهای شغل مورد نظرمون
44:54حروف ای ان هم هم اضافه می‌کنیم تمامی
44:59جهات جغرافیایی که حالا البته چار تا
45:02بیشتر نیستن اصلیشون بعد حالا فرعی هم
45:04دارن ولی تمامی جهات جغرافیایی ماسکولین
45:09هستن و آرتیکل در می‌گیرن و کلمه هیلز یشت
45:13وگن به معنای جهات جغرافیایی هست د نوردن
45:18یعنی شمال درزدن یعنی جنوب د استن یعنی
45:24شرق در وستن یعنی
45:27غرب تمامی روزهای هفته اسامی ماسکولین
45:32هستن در متا در دستگ در میتو در دونست در
45:39فیتا در زمستا در زانتاک تمامی روزهای
45:44هفته پس جنسیتشون میشه ماسکولین و آرتیکل
45:48شون هم د هست یک نکته‌ی که وجود داره کلمه
45:52وخنده به معنای آخر هفته یعنی شنبه و
45:56یکشنبه اینم جزء روزهای هفته محسوب میشه
45:59ولی خب یک استثنائه و آرتیکل داسه و یک
46:03اسم خنسا
46:06هست تمامی ماه‌های میلادی اسامی خنسا
46:11محسوب میشن مثل یانوا فبر مرس تا دسامبر
46:16همه این ماه‌ها اسامی ماسکولین محسوب میشن
46:20و آرتیکل در
46:22می‌گیرن تمامی فصل‌های سال اسامی ماسکولین
46:27هستن و آرتیکل در می‌گیرن مثل در فولینگ
46:31به معنای بهار در زما به معنای تابستان د
46:36هربست به معنای پاییز د وینتا به معنای
46:41زمستان پس تمام فصل‌های سال هم ماسکولین و
46:45بایستی آرتیکل در
46:47بگیرن تمامی نوشیدنی‌های الکلی هم
46:51ماسکولین و آرتیکل در می‌گیرن ولی اینجا
46:55یک استثنایی که وجود داره درباره کلمه بیا
46:58به معنای آبجو هست آبجو ماسکولین نیست یک
47:03اسم خنسا و یک استثنا محسوب میشه آرتیکل
47:07داس
47:09هست و معمولاً کلماتی که مرتبط به آب و
47:12هوا هستند هم اسامی ماسکولین هستند مثلاً
47:17دگن به معنای باران در شنی به معنای برف
47:23این‌ها مربوط به آب و هوا هستن و اسامی
47:27ماسکولین محسوب میشن البته میگم توی ۱۰۰
47:30مواقع این اتفاق نمیفته که همه اسامی که
47:34مرتبط با آب و هوا ان بخوان ماسکولین باشن
47:37ولی توی بیشتر مواقع
47:40اینطوریه اسامی کوه‌ها در واقع اسامی
47:44ماسکولین هست مثلاً د اورست به معنای کوه
47:50اورست و همچنین اسامی که به حروف اغ ختم
47:55میشن اسامی ماسکولین هستن مثل د کفا به
48:01معنای چمدان می‌بینید که به ا ا ختم شده و
48:05یک اسم ماسکولین یا مذکر هست و کلماتی که
48:10به حروف ایسموس ختم بشن هم اسامی مذکر
48:15هستن مثلاً د فمینیسم حالا اون حزب
48:19فمینیسم هست در
48:21واقع کلماتی که به حروف آنت ختم بشن هم
48:25اسامی ماسکولین مثل د الفانت به معنای فیل
48:31و کلماتی که به حروف او خط بشن هم کلمات
48:36ماسکولین د موت به معنای
48:40موتور کلماتی که به حروف لینگ هم ختم بشن
48:44کلمات ماسکولین مثلاً د فولینگ به معنای
48:49بهار که البته این کلمه فق وینک اگه به
48:52لینک هم ختم نمیشد به خاطر این کهه جزء
48:56فصل‌های سال بود یک اسم ماسکولین بود و
49:01همچنین کلماتی که به حروف ا ان ختم میشن
49:05باز هم کلمات ماسکولین محسوب میشن مثل د
49:09غزن به معنای چمن و همین طور کلماتی که به
49:14حروف ای گ ختم میشن هم کلمات ماسکولین
49:17هستند مثل د هنیش به معنای
49:22عصل اما میریم سراغ اسامی که که مؤنث هستن
49:27تمامی افرادی که مؤنث هستند مثل مادر خاله
49:34دختر یا هر کسی که حالا مؤنث باشه ما
49:39بایستی براش آرتیکل دی به کار ببریم و یک
49:42اسم مؤنث هست ولی یک استثنایی که وجود
49:46داره درباره کلمه مدن هست م چن به معنای
49:51دختر بچه و همه می‌دونن که دختر بچه
49:54جنسیتش مؤنث مه ولی توی زبان آلمانی کلمه
49:59م چن یک کلمه خنسا هست و آرتیکل داس هست
50:05پس این یک استثناست داس م چن وگرنه ما
50:09کلمه دی موتا رو داریم به معنای مادر و
50:12حالا دی تختا رو داریم دیش پستا رو داریم
50:15تختا به معنای دخترش پستا به معنای خواهر
50:19اینها همه اسامی هستن که به دلیل اینکه
50:22افرادش مؤنث این اسامی هم مؤنث هستن تمام
50:28کلماتی که مربوط میشن به شغلی که داره یک
50:32زن انجامش میده باز هم کلمات مؤنث هستن یا
50:37در واقع فمین این هستن مثلاً خانم دکتر
50:40خانم معلم خانم مهندس این‌ها همه مشاغلی
50:44هستند که یک فردی که داره انجامش میده
50:47خانم هست در نتیجه کلمه مورد نظر ما یک
50:52اسم فمین اینه مثلاً دی ارسین به معنای
50:55خانم دکتر اسامی موتورها هم اسامی فمین
51:00هستند مثلاً دی سوزوکی دی هالی
51:04دیویدسون و اما اسامی کشتی‌ها هم اسامی
51:08فمین هست مثلاً دی تیتانیک حالا همون کشتی
51:13تایتانیک
51:15هست اسامی گل و گیاهان و درختان اسامی
51:19فمین محسوب میشه مثلاً دی تلپه به معنای
51:24گل لاله و از اونجایی که اسم یک گل و
51:27گیاهه در نتیجه یک اسم فمین
51:31هست و همچنین اسامی هواپیمایی ها هم اسامی
51:36مؤنث هست مثلاً دی
51:39بوینگ و همچنین اسامی که به حرف ا ختم
51:43میشن توی ۹۰ مواقع اسامی مؤنث هستن مثلاً
51:49کلمه دی لامپه به معنای لامپ یک نکته‌ای
51:53که وجود داره این که من گفتم توی ۹۰۰
51:57مواقع یعنی توی ۱۰۰ مواقع اینطوری نیست که
52:01اگر یه کلمه آخرش ا باشه ما بگیم خب این
52:05مؤنث استثنائاتی که در این باره داریم مثل
52:08کلمه د یونگه به معنای پسر کلمه یونگه
52:13آخرش ا هست و ما انتظار داریم که این کلمه
52:17یه کلمه فمین این باشه ولی از اونجایی که
52:20کلمه یونگه به معنای پسر هست یک اسم
52:24ماسکولین و استثنای بعدی کلمه د تی به
52:29معنای چای تی هم انتهاش حرف ا هست و ما
52:33انتظار داریم که یک اسم فمین باشه ولی یک
52:37اسم ماسکولین هست تمامی کلماتی که به حروف
52:42هایت و کایت ختم میشن اسامی مؤنث هستن مثل
52:49دی فق هایت به معنای آزادی میبینید که به
52:53حروف هایت خط شده و همچنین کلماتی که به
52:57کایت خطم میشن هم گفتم مؤنث یا فمین مثل
53:01دی ملش یعنی امکان امکان
53:05چیزی همچنین اگر اسم ما به حروف شافت ختم
53:10بشه هم یک اسم فمین اینه دی فون شافت یعنی
53:15دوستی و کلماتی که به حروف او و ا ختم
53:20میشن هم کلمات مؤنث هستن مثلاً دی اگه توا
53:26آتوا به معنای آژانس هست و یک نکتهی که
53:29وجود داره اینه که وقتی که یه کلمهای به
53:32او ختم میشه توی ددد مواقع اینطوری نیست
53:37که بخواد فمین باشه ممکنه یک استثنائاتی
53:40هم باشه مثلاً کلمه آبی توا به حروف او خط
53:46شده ولی یک اسم خنسا هست داس آبی توا به
53:51معنای پایان تحصیل داس
53:55توا کلماتی که به حروف ایکا هم ختم میشن
54:00در واقع کلمات مؤنث هستن مثلاً دی موزیک
54:05به معنای
54:06موزیک و همچنین کلماتی که به حروف آگ و آد
54:12ختم میشن هم کلمات فمین اینن مثل دی گاژ
54:17به معنای گاراژ دی مارلا به معنای
54:22مربا و کلماتی که به حروف ای ا ان هم ختم
54:27میشن کلمات فمین هستن دی کونیک سیون دی
54:33کونیک سیون یعنی ارتباط و یک اسم فمین هست
54:38اما می‌رسیم به اسامی
54:41خنث اگر رنگ ها رو ما به عنوان یک اسم
54:44استفاده بکنیم رنگ‌ها اسامی خنث محسوب
54:49میشن و همچنین یک نکتهی که وجود داره اینه
54:53که فرم اینفینیتی و افعال رو ما گاهی
54:56میتونیم به عنوان اسم به کار ببریم مثلاً
55:01ما یک فعل اسن داریم به معنای خوردن و یک
55:06اسم اسن داریم که به معنای غذا هست اگر ما
55:11بتونیم فرم اینفینیتیو فعل رو به صورت اسم
55:14به کار ببریم اون اسم یک اسم خنث هست که
55:18اینجا مثال داس اسن رو من براتون
55:22آوردم تمامی اعداد کس ی به غیر از عدد یک
55:27دوم در واقع اسامی خنث هستن مثلاً ۱/۴ ی
55:32سوم ۱ پنجم یک ششم الی آخر تماماً اسامی
55:37خنسا هستن ولی بهتون گفتم کلمه دی هفته یا
55:41یک دوم یک استثنا هست و آرتیکل دی هست و
55:46یک اسم فمین هست و معمولاً اسامی که به
55:50حرف او ختم میشن هم اسامی خنث هستن مثلاً
55:55داس اوتو به معنای اتومبیل میبینید که حرف
55:59او انتهای کلمه هست در نتیجه این اسم یک
56:03اسم خنسا هست اما یک استثنایی که وجود
56:06داره کلمه اوغو هست اوغو به معنای یورو و
56:12به حرف او ختم شده ولی یه کلمه خنسا نیست
56:17بلکه یه کلمه ماسکولین هست و همچنین
56:21کلماتی که به حروف منت ختم میشن هم کلمات
56:24خنسا هستند مثلاً داس اینسترومنت به معنای
56:28وسیله یا ابزار کلماتی که به حروف نیست
56:32ختم میشن مثل داس سوگ نیس این اسامی اسامی
56:37نوترال یا خنسا
56:40هستند و همچنین کلماتی که به حروف توم و
56:44اوم ختم میشن هم کلمات خنث هستن مثلاً داس
56:49داوم به معنای تاریخ داس موزم به معنای
56:54موزه
56:55و کلماتی که به حروف شن خطم بشن هم کلمات
56:59خنث هستن مثل کلمه م چن به معنای دختر بچه
57:04یک نکته‌ای که وجود داره اینه که حروف شن
57:08به انتهای هر اسمی که اضافه بشه به معنای
57:12اینه که اون چیز کوچیکه مثلاً م چن به
57:15معنای دختر کوچیک بچن به معنای نون کوچیک
57:19است اینم شد از جنسیت اسامی اما گاهی
57:23نیازه که ما از اسامی رو جمع ببندیم چطور
57:27بایستی این کارو بکنیم به فرم جمع بستن
57:30اسامی میگن پلوغ من اینو توی پرز نال پق
57:34نومن بهتون گفتم بهتون گفتم که پلوغ به
57:38معنای جمع هست و برای جمع بستن اسامی توی
57:43زبان آلمانی ما ۵ تا روش داریم دیگه عین
57:46زبان فارسی نیست که بیایم یک ها اضافه
57:49کنیم به انتهای اسم و اون اسممون جمع بشه
57:53یا مثل زبان انگلیسی نیست که یک اسم به
57:55انتهای اسم اضافه بشه و اسم جمع بسته بشه
57:59ما ۵ تا روش داریم که بهتون به طور کامل
58:02آموزشش میدم اما یک نکته بسیار مهمی که
58:06وجود داره اینه که ما بایستی بدونیم که
58:10آرتیکل اسامی جمع همیشه همیشه همیشه دی
58:16هست دی آرتیکل اسامی جمع هست در واقع شبیه
58:21آرتیکل اسامی فمین اینه بریم ببینیم چطوری
58:25اسامی رو بایستی توی زبان آلمانی جمع
58:28ببندیم اول اینکه بعضی از اسامی که حالا
58:31بیشتر اسامی مذکر هم هستند به انتهاش حرف
58:37ا اضافه میشه و یا ممکنه یکی از حروفش
58:41عملات بشه و حرف ا هم اضافه بشه مثال
58:46می‌زنم مثلاً کلمه در هوند هوند به معنای
58:51سگ و وقتی که جمع بسته میشه یعنی بیش از
58:54یک س سگ ما داشته باشیم میشه دی هوند میشه
58:58دی هوند به معنای سگ‌ها میبینید که آرتیکل
59:02مون شد دی به خاطر اینکه یک اسم پلوغ یا
59:05جمه و به انتهای کلم همون هم حرف ا اضافه
59:10شد ولی یک سؤالی که ممکنه براتون پیش بیاد
59:13اینه که خب چرا حرف او اوملات نشد ما که
59:17گفتیم ممکنه بعضی موقع‌ها حرف صدادار
59:20اولات بشه خب اینکه حالا چه موقع‌هایی حرف
59:24صدادار اولا دار میشه اینو فقط شما به
59:27مرور زمان می‌تونید متوجه بشید وقتی که
59:30حالت جمع اسامی رو یاد گرفتید به مرور
59:33زمان متوجه میشین که چه کلماتی وقتی که
59:37جمع بسته میشن حروف صدادار شون هم عملات
59:40میشه و هیچ قاعده خاصی براش وجود نداره و
59:44فقط شما بایستی فرم پلوغ یا جمع اسامی رو
59:48حفظ
59:49بکنید کلمه بعدی در ووک زک به معنای کول پ
59:54پشتی یک اسم مذکر یا ماسکولین هست وقتی که
59:59میخواد پلو قال یا جمع بشه آرتیکل میشه دی
1:00:03و حرف آ لات میشه یک ا هم به انتهای
1:00:08اسممون اضافه میشه میشه دی غوک زکه یعنی
1:00:12کوله پشتی
1:00:14ها و یک استثنایی که وجود داره این هست
1:00:18برای کلمه دی شات به معنای شهر که یک اسم
1:00:23فمین اینه ما وقتی که می‌خوایم پلو قال یا
1:00:26جمعش بکنیم میایم به انتهاش ا اضافه
1:00:30می‌کنیم و حرف آ هم اوملات می‌کنیم میشه
1:00:33دیشت ت ت پس اینطوری نیست که اگر من بخوام
1:00:37بگم برای اسامی مذکر توی ۱۰ درصد مواقع من
1:00:42میام ا اضافه می‌کنم و حالا یکی از حروف م
1:00:45ممکنه عملات بشه فقط توی ۹۹۰ درصد مواقع
1:00:49ممکنه که اون اسم ماسکولین باشه و بعضی
1:00:53موقع‌ها هم هم ممکنه ما یک اسم ماسکولین
1:00:56داشته باشیم که به روش‌های دیگه جمع بسته
1:00:59بشه پس این روش‌هایی هم که دارم بهتون
1:01:02میگم ۱۰دی نیست فقط توی ۹۰ مواقع صدق
1:01:08می‌کنه که البته من سعی می‌کنم برای هر
1:01:11قسمت یک استثنا بیارم که شما متوجه بشید و
1:01:16اما روش دوم جمع بستن اینه که به انتهای
1:01:20اسم ما حروف اق اضافه بشه یا یکی از حروف
1:01:25صدادار عملات بشه و اق هم که انتهای اسم
1:01:29اضافه میشه توی ۹۰ مواقع این روش جمع بستن
1:01:34مربوط به اسامی خنسا هست توجه کنید میگم
1:01:38توی ۹۰ مواقع نه توی تمام مواقع مثال
1:01:42می‌زنیم مثلاً کلمه داسکین به معنای بچه
1:01:46وقتی که این کلمه جمع بسته میشه مثلاً
1:01:50میخوایم بگیم بچه‌ها آرتیکل مون میشه دی و
1:01:53حروف به اغ به انتهای کلم همون اضافه میشه
1:01:58و میشه دی کیندا یعنی بچه‌ها مثال بعدیمون
1:02:02کلمه داس بوخ هست به معنای کتاب بوخ به
1:02:06معنای کتاب و یک اسم خنسا هست وقتی که جم
1:02:10بسته میشه یعنی میخوایم بگیم کتاب‌ها
1:02:13آرتیکل مون دی میشه حرف او لات میشه و اق
1:02:18به انتهای اسممون اضافه میشه پس این کلمه
1:02:22میشه دی بوشا یعنی
1:02:25کتاب‌ها و اما یک استثنا داریم اینجا این
1:02:29کلمه کلمه درمان هست به معنای مرد و یک
1:02:33کلمه ماسکولین و وقتی میخواد جمع بسته بشه
1:02:38حالا آرتیکل که دی میشه ولی آ املات میشه
1:02:41و حروف اق به انتهای اسم اضافه میشه میشه
1:02:45دی منا یعنی مردها می‌بینید که این کلمه
1:02:50ماسکولین بود و به این روش جمع بسته شد من
1:02:53بهتون گفتم توی ۹۰ مواقع این روش که اق به
1:02:58انتهای اسم اضافه بشه و حالا یکی از حروف
1:03:01صدادار عملات بشه بیشتر مال اسامی خنث ولی
1:03:06نگفتم ۱۰۰ گفتم ممکنه برای اسامی مؤنث یا
1:03:11برای اسامی ماسکولین هم این اتفاق بیفته
1:03:15ولی بیشتر برای اسامی
1:03:18خنسا یکی دیگه از روش‌های جمع بستن اینه
1:03:22که ما به انتهای اسممون حروف ا ان یا حروف
1:03:27ان اضافه کنیم که بیشتر مواقع برای اسامی
1:03:31مؤنث این روش استفاده میشه توجه کنید
1:03:34دوباره میگم توی بیشتر مواقع نمیگم توی
1:03:38۱۰۰
1:03:39مواقع و یک مثال اینجا براتون آوردم کلمه
1:03:44دی لامپه دی لامپه به معنای لامپ و یه
1:03:48کلمه فمین هست وقتی که جمع بسته میشه حالا
1:03:52آرتیکل که دی هست بخوا به خاطر اینکه
1:03:55اصلاً حالا اسم ما که مؤنث بود وقتی که هم
1:03:58جمع بسته میشه آرتیکل دی هست و همون طور
1:04:02که گفتم آرتیکل اسامی فمین و اسامی جمع
1:04:07یکسانه وقتی که این کلمه جمع بسته میشه به
1:04:10انتهاش حرف ان اضافه میشه چرا ا ان اضافه
1:04:14نشد به خاطر اینکه کلمه لامپه خودش یک ا
1:04:18داره در نتیجه من دیگه نمیام یک ا دیگه
1:04:21اضافه کنم فقط ان اضافه می‌کنم پس میشه دی
1:04:24لامپ یعنی
1:04:26لامپ‌ها مثال بعدی کلمه دی فو به معنای
1:04:31خانم و میبینید که یه کلمه ماسکولین وقتی
1:04:36جمع بسته میشه میخوایم بگیم خانم‌ها
1:04:38بایستی بگیم فون دی فون حروف ا ان به
1:04:44انتهای اسممون اضافه
1:04:47شد و اما یک استثنا کلمه داس هرت به معنای
1:04:53قلب این کلمه یک کلمه خنسا هست ولی وقتی
1:04:58که میخواد جمع بسته بشه به این صورت جمع
1:05:01بسته میشه که به انتهاش حروف ا ان اضافه
1:05:04میشه میشه دی هرسن یعنی قلب‌ها دی که
1:05:08آرتیکل پلوغ ما هست و ا ان هم برای حالتی
1:05:12هست که این کلمه میخواد جمع بسته بشه پس
1:05:15می‌بینید که این حالتی که ان یا ا ان به
1:05:19انتهای اسم اضافه بشه فقط مختص اسامی مؤنث
1:05:23نیست می‌تونه برای اسامی خنث هم استفاده
1:05:27بشه روش بعدی اینه که به انتهای اسممون
1:05:32حرف اس اضافه کنیم این روش بیشتر برای
1:05:35مواقعی استفاده میشه که اون کلمه ما ریشش
1:05:39از زبان انگلیسی باشه و یا همچنین برای
1:05:44اسامی که انتهاش به حروف آ ای او و او ختم
1:05:50میشه ولی اونطوری نیست که بگم اگر یک اسمی
1:05:53به حرف آ ای او او ختم بشه حتماً بایستی
1:05:57با اس جمع بسته بشه گاهی موقع‌ها ممکنه با
1:06:01اون یکی روش‌ها جمع بسته بشه مثل کلمه فقو
1:06:05که به آ ختم میشه ولی وقتی که جمع میشه ا
1:06:08ان بهش اضافه میشه ولی برای اسامی انگلیسی
1:06:12این قضیه دیه یعنی اگر یک اسم انگلیسی
1:06:15باشه حتماً بایستی با اس جمع بسته بشه
1:06:20مثال می‌زنم کلمه داست سد به معنای سی دی
1:06:25هست و یک اسم خنسا وقتی که جمع بسته میشه
1:06:29میشه دی س دز یعنی سی دی ها کلمه س د که
1:06:34به معنای سی دی هست از زبان انگلیسی وارد
1:06:37زبان آلمانی شده در نتیجه وقتی میخواد جمع
1:06:41بسته بشه یک اس به انتهاش اضافه
1:06:44میشه و کلمه بعدی داس زوفا زوفا هم به
1:06:49معنای مبل هست مبل راحتی که حالا هم از
1:06:53زبان انگلیسی وارد شده و هم اینکه به حرف
1:06:57آ ختم میشه وقتی جمع بسته میشه میشه دی زو
1:07:01فاست یعنی مبلها و با اس جمع بسته شد یک
1:07:07مثال دیگه کلمه داست بغو به معنای اداره
1:07:11یا دفتر کار به حرف او خطم شده وقتی که
1:07:14میخواد جمع بسته بشه با اس جمع بسته میشه
1:07:17میشه دی بقوس به معنای اداره‌ها یا
1:07:20دفترهای
1:07:21کاری یکی دیگه از روشها که در واقع آخرین
1:07:25روش جمع بستن هست اینه که کلمه ما هیچ
1:07:29تغییری نمی‌کنه و فقط آرتیکل ش تبدیل میشه
1:07:32به آرتیکل جمع و یا ممکنه فقط یکی از حروف
1:07:38صدادار اوملات بشه که براتون مثال
1:07:41می‌زنم مثلاً کلمه د کمپوت به معنای
1:07:45کامپیوتر هست یک اسم مذکر یا ماسکولین
1:07:50وقتی که جمع بسته میشه کلمه ما هیچ هیچ
1:07:54تغییری نمی‌کنه و فقط آرتیکل مون تبدیل به
1:07:57آرتیکل پلوغ یا جمع میشه و میشه دی
1:08:01کمپیوتر یعنی کامپیوترها و ما از آرتیکل
1:08:05هست که متوجه میشیم اسممون مفرده یا جمعه
1:08:10و گاهی ممکنه حالا اون اسم فمین این باشه
1:08:13و اینطوری جمع بسته بشه اون موقع از معنی
1:08:15جمله بایستی متوجه بشیم که اسممون جمع هست
1:08:19یا
1:08:20مفرد یک مثال دیگه کلمه در آپفل به معنای
1:08:25سیب یک اسم ماسکولین وقتی جمع بسته میشه
1:08:30فقط حرف آ عملات میشه و آرتیکل ما هم
1:08:33آرتیکل جمع میشه میشه دی اپفل به معنای
1:08:39سیب‌ها اما می‌رسیم به مبحث منفی کردن
1:08:44جملات یکی دیگه از مهم‌ترین مباحث مبحث
1:08:48منفی کردن جملات هست اینکه چطور بایستی
1:08:51جملات آلمانی رو منفی بکنیم برای اینکه
1:08:55بخوایم جملات رو منفی بکنیم سه تا روش
1:08:58داریم یکی اینکه آرتیکل منفی به کار ببریم
1:09:02یکی اینکه کلمه نیشت به کار ببریم یکی
1:09:05اینکه کلمه نی به کار ببریم که حالا
1:09:08درباره هر کدوم به طور جداگونه توضیح میدم
1:09:12خب اول میخوام درباره کاین صحبت کنم کاین
1:09:17در واقع یک آرتیکل نامشخص منفی هست و حالا
1:09:22متناسب با جنسیت اسامی
1:09:26متفاوته و یک نکته‌ای که وجود داره اینه
1:09:29که ما یاد گرفتیم که آرتیکل اسامی به دو
1:09:32دسته مشخص و غیر مشخص تبدیل میشن که حالا
1:09:37آرتیکل های مشخص در دی داس و دی برای پلوغ
1:09:41بود و آرتیکل های نامشخص همون طور که گفتم
1:09:45برای ماسکولین ها آین برای فمین این‌ها
1:09:48آینه و برای نوترال آین هست برای پلوغ ما
1:09:54آرتیکل نامشخص نداریم چرا نداریم به خاطر
1:09:59اینکه آرتیکل نامشخص به معنای یک هست و
1:10:03وقتی که یک چیزی جمع هست دیگه ما کلمه یک
1:10:06رو نمی‌تونیم براش به کار ببریم مثلاً من
1:10:09نمی‌تونم بگم یک بچه‌ها یا نمی‌تونم بگم
1:10:12یک سیب‌ها در نتیجه آرتیکل نامشخص برای
1:10:17اسامی بلغار وجود ندارد خب الان فعلاً
1:10:21مبحث ما آرتیکل مشخص و نامشخص نیست مبحث
1:10:25ما آرتیکل نگاتیو یا منفیه اینکه من چطور
1:10:29بایستی این آرتیکل نگاتیو رو درست بکنم
1:10:32فقط کافیه بیام یه حرف کا به ابتدای
1:10:36آرتیکل نامشخص م اضافه بکنم اون موقع میشه
1:10:41آرتیکل نگاتیو یعنی برای ماسکولین ها
1:10:45آرتیکل نگاتیو من میشه
1:10:48کاین برای فمین این‌ها میشه
1:10:52کاینه بر روی نت خال‌ها میشه کاین و یک
1:10:57نکتهی که وجود داره با وجود اینکه اسامی
1:11:01پلو قال آرتیکل نامشخص ندارن ولی آرتیکل
1:11:06منفی دارن و دقیقاً مثل حالت فمین هست پس
1:11:11برای حالت پلوغ هم میشه کاینه آرتیکل
1:11:15نگاتیو میشه کاینه خب مثال میزنیم مثلاً
1:11:20اشب آین بوخ یعنی من دارم یک کتاب میبینید
1:11:26اینجا من از آرتیکل آین استفاده کردم یعنی
1:11:29آرتیکل مشخص اگر بخوام بگم من هیچ کتابی
1:11:33ندارم میام آرتیکل رو منفی می‌کنم میگم
1:11:36اشب کاین بوخ من کتابی ندارم یک مثال دیگه
1:11:42اشه آین لامپه من می‌بینم یک لامپ رو
1:11:48اینجا آرتیکل من آینه هست به خاطر اینکه
1:11:51کلمه لامپه یک اسم فمین اینه
1:11:54اگر بخوام بگم من لامپ رو نمی‌بینم
1:11:57می‌تونم از آرتیکل نگاتیو استفاده کنم
1:12:00یعنی یک کا به ابتدای آرتیکل نامشخص م
1:12:04اضافه کنم میشه اش زه کاین لامپه یعنی من
1:12:07لامپی نمیبینم خب این شد از آرتیکل منفی
1:12:13اما یکی دیگه از روش‌های منفی کردن جملات
1:12:17اینه که ما از کلمه نیشت استفاده کنیم
1:12:20کلمه نیشت رو ما معمولاً موقع استفاده
1:12:23می‌کنیم که می‌خوایم فعلم رو منفی کنیم و
1:12:27کلمه کاین که حالا آرتیکل بود در واقع
1:12:29آرتیکل منفی بود رو موقعی استفاده می‌کنیم
1:12:33که می‌خوایم اسم رو منفی کنیم یعنی در
1:12:35واقع اگر ما اسم توی جمله داشته باشیم و
1:12:39بخوایم منفیش بکنیم با آرتیکل کاین انجامش
1:12:43میدیم و اگر اسمی نداشته باشیم و بخوایم
1:12:46جمله رو منفی کنیم با کلمه نیشت این کارو
1:12:50انجام میدیم یک مثال می‌زنم ایش شلافه
1:12:55ا من میخوابم در ساعت
1:12:59۱۲ وقتی که میخوام این جمله رو منفی بکنم
1:13:02میام چک کنم ببینم آیا من یک اسم توی جمله
1:13:05دارم یا ندارم خب میبینم ندارم هیچ اسمی
1:13:08ندارم در نتیجه میام برای منفی کردن از
1:13:12کلمه نیشت استفاده می‌کنم و این کلمه نیشت
1:13:16رو من میتونم بلافاصله بعد از فعل قرار
1:13:20بدم میتونم بگم ایش لافه نیشت اوا یعنی من
1:13:27نمی‌خوابم در ساعت ۱۲ پس به همین راحتی
1:13:31میام نیشت رو بعد از فعل قرار میدم البته
1:13:35نیشت می‌تونه هر جای جمله قرار بگیره ولی
1:13:39فعلاً توی سطح آ یک بهتره که بعد از فعل
1:13:43قرارش
1:13:45بدیم اما بهتون گفتم یکی دیگه از روش‌های
1:13:49منفی کردن جملات استفاده از کلمه نی هست
1:13:54که البته نی یک قی و به معنای هرگز هست
1:13:59بلافاصله بعد از فعل قرار می‌گیره و
1:14:02می‌تونه جمله رو منفی بکنه مثلاً من میگم
1:14:06ایش ش ویمه من شنا می‌کنم اگر بیام بعد از
1:14:10فعلم قید نی رو اضافه کنم میشه ایش شویم
1:14:15نی من هرگز شنا
1:14:18نمی‌کنم و یک نکته‌ای که هست نی به معنای
1:14:21هرگز و این معنی رو به جمله میده که هرگز
1:14:25این کارو نمی‌کنی ولی نیشت یه کم شدتش
1:14:29کمتر هست پس اینو توجه داشته باشین که چه
1:14:33موقع‌هایی بایستی از نی استفاده کنین چه
1:14:35موقع‌هایی از نیشت اگر بخواین بگین هیچ
1:14:39وقت این کارو نمی‌کنید یا هرگز این کارو
1:14:41نمیکنید از نی استفاده می‌کنید و اگر به
1:14:45طور معمولی بخواین یک چیزی رو منفی کنید
1:14:47از کلمه نیشت استفاده
1:14:51می‌کنید و اما می‌رسیم رسیم به آکوزاتیو
1:14:54آکوزاتیو در واقع معادل مفعول مستقیم در
1:14:59زبان فارسیه و بعضی از فعل‌ها و بعضی از
1:15:04حروف اضافه باعث میشن که اسم ما توی جمله
1:15:08نقشش آکوزاتیو باشه یک نکته‌ای که درباره
1:15:12آکوزاتیو وجود داره اینه که وقتی که ما
1:15:15می‌خوایم ترجمش بکنیم توی ۹۹ مواقع با حرف
1:15:20اضافه را ترجمه میشه و حالا اینطوری
1:15:25راحتتر شما میتونین تشخیص بدین این اس توی
1:15:28جمله ما نقشش آکوزاتیو هست چند تا مثال
1:15:32اینجا براتون زدم مثلا
1:15:36ین فل ین
1:15:41زگل یعنی بچه میبینه یک پرنده را کلمه
1:15:46داسکین اینجا فاعل یا زوبیک ما هست و
1:15:49اینجا فعل ما فعل ذهن بوده که برا برای
1:15:53سوم شخص مفرد صرف شده و از اونجایی که یک
1:15:58فعل آکوزاتیو ساز هست کلمهای که بعدش
1:16:01اومده نقش آکوزاتیو داره آینن فوگل فوگل
1:16:05به معنای پرنده و اینجا آکوزاتیو یا مفعول
1:16:09مستقیم ما هست یک مثال دیگه دیف هاتین بوخ
1:16:15دیف هات بوخ یعنی خانم یک کتاب داره کلمه
1:16:20دیف به معنای حالا خانم
1:16:23این کلمه فاعل یا زوب یکت ما هست و فعل
1:16:27هابن که یک فعل آکوزاتیو هست مطابق با سوم
1:16:32شخص مفرد صرف شده و بعد از اونجایی که فعل
1:16:36هابن یک فعل آکوزاتیو میه ما بایستی توی
1:16:39جمل مون آکوزاتیو داشته باشیم و کلمه آین
1:16:43بوخ اینجا آکوزاتیو ما هست یک نکته‌ای که
1:16:46هست اینه که بیشتر فعل‌ها فعل‌های
1:16:50آکوزاتیو هستن و همون طور که گفتم اگر
1:16:53بخواین جمله رو معنی کنین توی ۹۰۰ یا ۹۹
1:16:57مواقع با را ترجمه میشن این آکوزاتیو های
1:17:02ما اما فرقش با نومینا تیو چیه آکوزاتیو
1:17:06فرقش اینه که توی ماسکولین یک سری
1:17:11تغییراتی روی آرتیکل اتفاق میفته مثلاً ما
1:17:15برای نومینا تیو ها دو دسته آرتیکل داشتیم
1:17:18آرتیکل های دیفینی و آرتیکل های اینفینیت
1:17:23که برای ماسکولین آرتیکل دیفینی یا مشخص
1:17:26مون در و اینفینیت هامون آین بود و برای
1:17:30فمین آرتیکل دیفینی ما دی و آرتیکل
1:17:33اینفینیت ما آینه بود برای نوت خال هم
1:17:37آرتیکل مشخص یا دیفینی ما داس و آرتیکل
1:17:40اینفینیت ما آین بود و برای پلوغ هم که ما
1:17:44فقط آرتیکل مشخص یا دیفینی داشتیم که میشد
1:17:48دی اما برای آکوزاتیو ها ما دقیق ی آرتیکل
1:17:53هامون مثل آرتیکل های نمیتی ویه به غیر از
1:17:57حالت
1:17:58ماسکولین که دیفینی تش میشه دن و اینفینیت
1:18:03میشه آینن یک نکتهای که وجود داره ما
1:18:07آرتیکل منفی هم یاد گرفتیم و بهتون گفتم
1:18:10که فقط کافیه قبل از آرتیکل اینفینیت یا
1:18:13نامشخص مون یک حرف کا اضافه کنید تا
1:18:17آرتیکل ما منفی بشه پس برای آکوزاتیو ها
1:18:22آرتیکل نگ ما میشه برای ماسکولین ها کینن
1:18:25برای فمین ها کاینه برای نتال ها کاین و
1:18:30برای پلوغ ها هم
1:18:33کاینه اما من بهتون گفتم یک سری فعل‌ها که
1:18:36حالا تعدادشون کمم نیست فعل‌های آکوزاتیو
1:18:39ما هستن چند تا مثال براتون اینجا آوردم
1:18:43فعل هابن به معنای داشتن فعل لرن به معنای
1:18:49یاد گرفتن فعل ذهن به معنای دیدن ن فعل
1:18:54اسن به معنای خوردن فعل تین کن به معنای
1:18:59نوشیدن فعل لزن به معنای خواندن فعل شبن
1:19:05به معنای نوشتن فعل تفن به معنای ملاقات
1:19:10کردن فعل کفن به معنای خرید کردن و فعل
1:19:15لیبن به معنای دوست داشتن ولی همون طور که
1:19:19گفتم فعل‌های آکوزاتیو به این چند تا فعل
1:19:23خلاصه نمیشه و تعدادشون خیلی زیاده من
1:19:27اینجا فقط چند تا از مهم تریش و
1:19:30پرکاربردترین هاش رو برای شما مثال زدم
1:19:34حالا اینجا چند تا سوال داریم واسی ف واس
1:19:40این خانم داره چه کار میکنه
1:19:43زیین تاس کافی او مینوشد یک فنجان قهوه را
1:19:49او چه چیزی را می‌نوشد یک فنجان قهوه
1:19:53میبینید با حرف اضافه را ترجمه شد پس من
1:19:56میفهمم که اینجا کلمه کافی آکوزاتیو من
1:20:00هست زی زوبیک یا فاعل من هست و فعل منطقی
1:20:04کن بوده که مطابق با فاعل صرف شده و عین
1:20:09تاس کافی هم که در واقع آکوزاتیو من هست
1:20:14یک سوال دیگه
1:20:18واس این آقا داره چار میکنه و در جواب
1:20:22میتونیم بگیم
1:20:24ارشیت بیف
1:20:27ارشیت بف اون می‌نویسد یک نامه را چه چیزی
1:20:32را می‌نویسد یک نامه را میبینید با حرف
1:20:35اضافه را ترجمش کردم ر اینجا در واقع
1:20:39زوبیک یا فاعل منه فعل مش شق بن هست به
1:20:43معنای نوشتن که مطابق با فاعل صرف شده و
1:20:48اینجا ما آین بیف رو داریم که آکوزاتیو ما
1:20:51هست میبینید که آرتیکل هم تغییرات داشته
1:20:54به خاطر اینکه کلمه بیف یک کلمه ماسکولین
1:20:57هست در نتیجه آرتیکل ما شده
1:21:01آینن و سوال بعدی واس ا درمان واس ای
1:21:07درمان این آقا چی میخوره و در جواب گفته
1:21:12یست غن یست غن اون داره هویج ها رو میخوره
1:21:17و اینجا ار زوبیک یا فاعل ما هست فعل ما
1:21:22اس هست که برای سوم شخص صرف شده بهتون
1:21:26گفتم که فعل اسن یک فعل آکوزاتیو در نتیجه
1:21:31دی مغن که حالا یک کلمه پلوغ یا جمع هست
1:21:35آکوزاتیو ما هست توی آکوزاتیو ها برای
1:21:39حالت پلوغ آرتیکل ما تغییر نمیکرد و اینجا
1:21:43هم هیچ تغییری نکرده و دی باقی مونده و
1:21:46اما می‌رسیم به مبحث مودال وب ما توی زبان
1:21:51آلمانی ۶ تا مدال ورب داریم که جمله سازی
1:21:56رو برای ما راحت میکنن مدال ورب هامون
1:21:59عبارتند از کونن به معنای
1:22:02توانستن مگن به معنای دوست داشتن ولن به
1:22:09معنای
1:22:10خواستن زولن به معنای اینه که شما بایست
1:22:15یک کاری رو انجام بدین هیچ اجباری درش
1:22:17نیست ولی بهتره که انجام بدید دفن به
1:22:21معنای اجاز داشتن و موسن به معنای اینکه
1:22:25باید یه کاری رو انجام بدید انگار که یک
1:22:28اجباری درش هست این ۶ تا فعل در واقع مدال
1:22:32ورب هستن که حالا بهتون میگم چه معانی
1:22:35دارن هر کدوم توی چه جایگاه‌هایی بایستی
1:22:38استفاده بشن و چطور میشه باهاشون جمله
1:22:42سازی کرد اول با مدال وب کونن میخوام شروع
1:22:46بکنم کونن وقتی که میخواد صرف بشه مثل
1:22:50تمامی فعل‌ها که صرف میشه شن ما میایم اول
1:22:54ضمایر شخصی فاعلون رو می‌نویسیم یک
1:22:58نکته‌ای که درباره این مدال ورب ‌ها وجود
1:23:00داره شما بایستی طرز صرف شدنشون رو حفظ
1:23:05بکنید به خاطر اینکه برای اول شخص و سوم
1:23:08شخص مفرد دقیقاً عین همن و از اون قاعده
1:23:12پیروی نمی‌کنن که بخواد برای سوم شخص مفرد
1:23:16یک ت به انتهاش اضافه بشه ولی برای بقیه
1:23:19حالت‌ها از قاعده پیروی میشه
1:23:23میشه اش ک یعنی من میتوانم دو تو
1:23:29میتوانی ک او میتواند و ک ما میتوانیم ا ک
1:23:38شما میتوانید ز ک آنها میتوانند یا شمای
1:23:43محترمانه میتوانید این شد از صرف کردن فعل
1:23:47به معنای در واقع توانستن هست
1:23:53اما ما چطوری بایستی با مدال ورب ها جمله
1:23:56سازی بکنیم جمله سازی ما اینطوریه که توی
1:24:00جایگاه اول ما فاعلم رو قرار میدیم توی
1:24:05جایگاه دوم مدال ورب مونو قرار میدیم و
1:24:09مطابق با فاعل صرفش می‌کنیم من قبلاً
1:24:13بهتون گفتم که توی جایگاه دوم همیشه
1:24:16بایستی فعل قرار بگیره ولی الان که ما
1:24:19مدال ورب داریم اون مدال وربه که اولویت
1:24:23داره و توی جایگاه دوم قرار می‌گیره بعد
1:24:26هر چیزی که خواستیم به جمله اضافه می‌کنیم
1:24:29و در جایگاه آخر هم فعل اصلیمون به صورت
1:24:34مسری یا
1:24:36اینفینیتیو قرار می‌گیره یک مثالی که
1:24:39اینجا هست دوکان دوچ ش بشن دوکان دوچ ششن
1:24:45یعنی تو می‌توانی آلمانی صحبت بکنی پس
1:24:50میبینید که مدال وب توی جایگاه دوم دومه و
1:24:53فعل اصلی به صورت مصدری انتهای جمله هست
1:24:57این قواعدی که برای جمله سازی مدال ورب ها
1:25:00دارم بهتون میگم برای تمامی مدال ورب ها
1:25:05صدق می‌کنه و تنها تفاوت مدال ورب ها توی
1:25:09معنیشون و اینکه حالا چه جاهایی ما
1:25:11می‌تونیم استفادشون بکنیم اما اگر ما
1:25:15بخوایم یانین فقا گه بسازیم با این مدال
1:25:18ورب ها کافیه که مدال ورب رو بیاریم اول
1:25:21جمله
1:25:22که مطابق با فاعل هم صرف شده بعد بقیه
1:25:26جمله رو میذاریم و در آخر هم که فعل
1:25:29اصلیمون به صورت مسری هست مثالی که اینجا
1:25:33آوردم
1:25:35کانسپشن
1:25:38کانسپشن یعنی آیا تو میتوانی آلمانی صحبت
1:25:42بکنی و در آخر هم که بایستی علامت سوال
1:25:46حتما حتما گذاشته بشه اما ما یک نوع
1:25:50دیگهای از سؤالی کردن هم داشتیم وفقا آگه
1:25:54ها برای اینکه بخوایم مدال ورب ها رو وف
1:25:58آگه کنیم بایستی توی جایگاه اول کلمه
1:26:02پرسشی حالا مورد نظرمون رو بذاریم توی
1:26:06جایگاه دوم مدال ورب قرار می‌گیره همون
1:26:09مدال وربی که مطابق با فاعل صرف شده بعد
1:26:13بقیه جمل مون رو قرار میدیم و در جایگاه
1:26:18انتهایی فعل اصلیمون هنوز به صورت م سری
1:26:22یا اینفینیتیو قرار داره علامت سوال هم که
1:26:27می‌ذاریم پس قاعده اینه اگر جمله ما وف
1:26:31آگه یا جمله خبری باشه مدال ورب توی
1:26:34جایگاه دومه و فعل اصلی توی جایگاه آخره و
1:26:40اگر جمله ما یانین فقا گه باشه مدال ورب
1:26:44توی جایگاه اوله و فعل اصلیمون به صورت
1:26:48مصدری انتهای جمله هست اما این به
1:26:52معنای توانستن چه موقع‌هایی کاربرد داره
1:26:56ما توی سه تا موقعیت استفادش می‌کنیم یکی
1:27:00اینکه میخوایم بیان بکنیم که توانایی
1:27:03انجام ی کاری رو داریم مثلاً من میگم دو
1:27:07گوت شیمن تو می‌توانی خوب شنا بکنی و
1:27:13داره درباره توانایی یک نفر صحبت می‌کنه
1:27:16درباره توانایی شنا کردن یا می‌تونم بگم
1:27:21اشکان کلاوی ش پیلن من میتوانم پیانو
1:27:26بنوازم میبینید که توی د تا جمله ها مدال
1:27:30ورب تو جایگاه دومه و فعل اصلیمون به صورت
1:27:34مستری انتهای جمله قرار داره کاربرد دوم
1:27:39مدال ورب کونن برای بیان کردن امکان یک
1:27:44چیزیه مثلا میخوایم بگیم یه چیزی امکان
1:27:46داره یک مثال اینجا هست دانست
1:27:50ستو یعنی تو می‌توانی این اتومبیل رو
1:27:54داشته باشی یعنی این امکان وجود داره که
1:27:56تو این اتومبیل رو داشته باشی و مثال بعدی
1:28:01دورت
1:28:03کمرن به معنای اینه که امکان نداره آدم
1:28:06اینجا چیزی یاد
1:28:09بگیره و اما کاربرد سوم فعل کنن در واقع
1:28:14مدال ورب کونن به معنای اجازه داشتن هست
1:28:18مثلاً کن بیایم گارتن پیلن آیا ما میتونیم
1:28:22توی باغ بازی بکنیم یا ما اجازه داریم که
1:28:26توی باغ بازی
1:28:27بکنیم و یک مثال دیگه دو دیز ف اسن تو
1:28:33میتوانی این سیبها رو بخوری یا تو اجازه
1:28:37داری که این سیپ ها رو
1:28:39بخوری و اما میریم سراغ دومین مدال ومون
1:28:44مدال ورب مگن به معنای دوست داشتن وقتی که
1:28:48میخواد صرف بشه میایم ضمایر شخصیمون رو می
1:28:51نویسیم و شروع میکنیم به صرف کردن میشه
1:28:56ایش ماک یعنی من دوست دارم دو ماکس تو
1:29:00دوست داری ارزی اسماک او دوست دارد
1:29:05ویگن ما دوست داریم ای مکت شما دوست دارید
1:29:11زگ یعنی آنها دوست دارن یا شمای
1:29:14محترمانه دوست دارید یک نکته که درباره
1:29:17فعل موگن وجود داره ما یک فعل مشن داریم
1:29:22که کنتی سوای فعل موگن هست و شما خیلی
1:29:26بیشتر فعل مشن رو ممکنه بشنوید و به خاطر
1:29:31داشته باشین که این د تا فعل یکی هستن فقط
1:29:33مشن فرم کنتی سویش هست و نکته بعدی اینکه
1:29:38تمامی مدال ورب ها وقتی که می‌خوان صرف
1:29:41بشن اول شخص و سوم شخص مفرد شون عین هم
1:29:45صرف میشه و بقیه شخصا هم که طبق قانون صرف
1:29:50میشن و اما وقتی که میخوایم جمله سازی
1:29:54بکنیم با مدال ورب موگن دقیقاً مثل تمامی
1:29:57مدال ورب ها توی جملات خبری مدال ورب موگن
1:30:02یا هر مدال وربی توی جایگاه دوم قرار
1:30:05می‌گیره و فعل اصلی ما رو میبره انتهای
1:30:09جمله یک مثال اینجا هست ایش ماک پیتزا اسن
1:30:13یعنی من دوست دارم که پیتزا بخورم مدال
1:30:16ورب تو جایگاه دومه و در جایگاه آخر هم ما
1:30:21فعل اصلی به صورت مصدری داریم و اگر
1:30:25بخوایم میان این فقا گی هم بسازیم مدال
1:30:28ورب توی جایگاه اوله که مطابق با فاعل صرف
1:30:31شده و بعد فاعل داریم یا هر قسمتی که
1:30:34میخوایم به جمله اضافه بکنیم در جایگاه
1:30:37آخر هم که فعل اصلیمون به صورت مسری قرار
1:30:41داره مایس تو پیتزا اسن آیا تو دوست داری
1:30:44که پیتزا
1:30:46بخوری و وقتی میخوایم و ف قگ هم بسازیم
1:30:49توی جایگاه اول فگ یا کلمه پرسشی مون قرار
1:30:53داره توی جایگاه دوم مدال وب که مطابق با
1:30:57فاعل صرف شده و بعد هرچی میخوایم به جمله
1:31:00اضافه بکنیم در جایگاه آخر هم فعل اصلیمون
1:31:05قرار داره به صورت مصدری یا اینفینیتیو
1:31:08علامت سوال هم که فراموش نمیشه و
1:31:13مزن کجا دوست داریم ما سفر
1:31:17بکنیم اما موگن توی د تا موقعیت ما
1:31:20میتونیم ازش استفاده کنیم وقتی که میخوایم
1:31:23علاقمون رو به چیزی بیان بکنیم و معمولاً
1:31:26میتونیم فعل اصلیمون م حذف بکنیم میتونیم
1:31:29بگیم ماکس بوش لزن یعنی آیا تو دوست داری
1:31:33که کتاب بخونی میبینید که اینجا ما فعل
1:31:37اصلیمون لزن هست که به صورت در واقع مصدری
1:31:40هم قرار داره ولی مثلاً اگر من میخواستم
1:31:43بگم آیا تو کتاب‌ها رو دوست داری میتونستم
1:31:46بگم ماکس تو بوشا دیگه فعل اصلی نیاز
1:31:49نداشتم فعل موگن رو خودش با به عنوان فعل
1:31:53اصلی استفاده می‌کردم وی مگن پیتزا ما
1:31:57پیتزا دوست داریم ببینید این مثال دقیقاً
1:32:00همونیه که گفتم توی جایگاه دوم ما موگن رو
1:32:03داریم ولی دیگه در جایگاه آخر ما فعل اصلی
1:32:07رو به صورت اینفینیتیو نداریم به خاطر
1:32:09اینکه خود مدال وب موگن رو به عنوان فعل
1:32:13اصلی استفاده کردیم و به معنای دوست داشتن
1:32:17هست گاهی اوقات وقتی میخوایم درباره
1:32:20آرزوها و تمایلات مون صحبت کنیم می‌تونیم
1:32:23از مدال ورب موگن استفاده کنیم که البته
1:32:26بهتره از فرم کنیت سویش یعنی مشن استفاده
1:32:30کنیم مثلاً دشت اس پیتزا اسن تو دوست داری
1:32:34پیتزا بخوری موگن و موشن هیچ فرقی با
1:32:37همدیگه ندارن یعنی اینکه هر دو بایستی صرف
1:32:39بشن هر دو تو جایگاه دوم قرار می‌گیرن و
1:32:42فعل اصلی رو به صورت مستری میبرن انتهای
1:32:45جمله و تنها فرقی که دارن اینه که موشن یک
1:32:49حالت آرزویی دار داره و بعضی موقع‌ها حالت
1:32:54مؤدبانه برای درخواست کردن ولی موگن به
1:32:57معنای دوست داشتن معمولی هست دیگه حالا
1:33:00اونقدری آرزویی نیست یک مثال دیگه مشی گس
1:33:05وسکن یعنی آیا شما تمایل دارین یک لیوان
1:33:09آب بنوشید این فرم فرم محترمانه هست تا
1:33:13آرزویی یک نکته که وجود داره ما یک قید
1:33:16داریم قید گن و با موگن هم معنی هست یعنی
1:33:20وقتی که ما قید گن رو بعد از فعلم به کار
1:33:23میبریم به معنای اینه که ما دوست داریم
1:33:26اون کار رو انجام بدیم فعل موگن هم که
1:33:29کلاً به معنای اینه که ما دوست داریم یه
1:33:32کاری رو انجام بدیم مثلاً مکس بوش لزن آیا
1:33:36تو دوست داری که کتاب‌ها رو بخونی من
1:33:39میتونستم این جمله رو با قید گرن بگم بگم
1:33:42لیست تو گرن بوشا یعنی آیا تو دوست داری
1:33:45کتاب‌ها رو بخونی از لحاظ معنایی این د تا
1:33:49جمله هیچ تفاوتی ندارن ولی از لحاظ
1:33:52ساختاری تفاوت دارن قید گن معمولاً بعد از
1:33:57فعل قرار می‌گیره و فقط ما بایستی یک فعل
1:34:00توی جمله داشته باشیم ولی اگر ما از فعل
1:34:03موگن استفاده کنیم از اونجایی که یک مدال
1:34:06ورب هست فعل اصلیمون به صورت اینفینیتیو
1:34:09میره انتهای
1:34:12جمله اما می‌رسیم به مدال ورب ولن ولن به
1:34:17معنای خواستن هست و وقتی که میخوایم صرفش
1:34:20کنیم میشه و یعنی من می‌خواهم د ویست تو
1:34:26میخواهی ارز اس ول او میخواهد
1:34:31ویولن ما میخواهیم ایا ولت شما میخواهید
1:34:37زی وولن آنها میخواهند یا شمای محترمانه
1:34:41میخواهید جمله سازیش دقیقا مثل همه مدال
1:34:45وپست توی جملات خبری توی جایگاه دوم ما
1:34:49مدال ورمون داریم و در در جایگاه آخر هم
1:34:53فعل اصلیمون به صورت مصدری مثلاً اشویل نخ
1:34:57بلین فاقد من می‌خواهم به سمت بلین برانم
1:35:02یا رانندگی بکنم نقطه هم که می‌ذاریم به
1:35:05خاطر اینکه جمله ما یک جمله خبری هست وقتی
1:35:09میخوایم یان فقا اگه هم درست بکنیم مثل
1:35:13همه مدال ورب ها مدال ورب اون میاد اول
1:35:16جمله بعد فاعل داریم بقیه جمله رو داریم و
1:35:19در جایگاه آخر هم
1:35:22فعل اصلیمون به صورت مسری هست علامت سوال
1:35:25هم که یادمون نمیره ویلس د ناخ بلین فاغن
1:35:30آیا تو میخوای به سمت برلین رانندگی بکنی
1:35:33یا آیا تو میخوای به سمت برلین
1:35:36بروی وقتی میخوایم وفق اگه بسازیم تو
1:35:39جایگاه اولمون بایستی کلمه پرسشی باشه در
1:35:43جایگاه دوم مدال ورب که مطابق با فاعل صرف
1:35:47شده و در جایگاه آخر هم که ما فعل اصلیمون
1:35:51به صورت مستری یا اینفینیتیو قرار داره و
1:35:54علامت سوال هم که میذاریم اما این مدال
1:35:58ورب ولن توی د تا موقعیت استفاده داره
1:36:02وقتی که میخوایم بیان بکنیم آرزوهامون رو
1:36:05مثلاً پیتا ویل پیلوت فد پیتر میخواد
1:36:10خلبان بشه داره درباره آرزوهایی صحبت
1:36:13میکنه که چه اتفاق‌هایی قراره در آینده
1:36:16بیفته یا دوست داره در آینده بیفته ی حی
1:36:20اونها می خواهن ازدواج کنن یا اونها آرزو
1:36:23دارن که با همدیگه ازدواج کنن و بعضی
1:36:27موقع‌ها وقتی که میخوایم درباره پلن یا
1:36:29برنامه ریزیم صحبت کنیم از مدال ورب ولن
1:36:33استفاده میکنیم مثلا میگیم
1:36:36اش غن من میخوام هر روز بدوم این یک
1:36:41برنامه یا پلن هست در نیشه از مدال ورب
1:36:45ولن استفاده کردیم مثال بعدی ویا وولن
1:36:50ولین فیگن یعنی ما می‌خواهیم هفته آینده
1:36:53به سمت برلین پرواز بکنیم یک نکته‌ی که
1:36:57وجود داره این جملات رو که شما می‌بینید
1:37:01همشون توی جایگاه دوم مدال ورب ولن قرار
1:37:05داره و در جایگاه آخر هم فعل اصلیمون به
1:37:08صورت مستری قرار داره این قاعده جمله سازی
1:37:12برای مودال ورب ها
1:37:15هست و اما می‌رسیم به چهارمین مدال ورب
1:37:19یعنی زعله ز رو وقتی که میخوایم صرف بکنیم
1:37:23زمر شخصی رو مینویسیم و شروع میکنیم به
1:37:26صرف کردن
1:37:28اشل یعنی من بایستی که یه کاری رو انجام
1:37:31بدم دزولست تو بهتره این کارو انجام
1:37:36بدی او بهتره این کارو انجام بده که البته
1:37:40این کاری که میگم حالا بستگی داره که فعل
1:37:43اصلی ما چی باشه
1:37:45ویاز ما بهتره که انجام بدیم
1:37:49ایزت شما بهتره که انجام انجام بدین زی
1:37:52زولن آنها بهتره انجام بدن یا شمای
1:37:55محترمانه بهتره که انجام بدین زولن کلاً
1:37:59به معنای اینه که بهتره یک کاری رو انجام
1:38:02بدیم هیچ اجباری درش نیست وقتی میخواد
1:38:06جمله سازی باهاش بکنیم توی جملات خبری توی
1:38:10جایگاه اول که فاعل هست توی جایگاه دوم
1:38:13مدال ورمون و بعد همه اجزای جمله رو که
1:38:16میخوایم قرار میدیم در جایگاه آخر هم فعل
1:38:20اصلیمون به صورت مسری قرار می‌گیره و نقطه
1:38:23هم که می‌ذاریم مثلاً کیندا زولن ا گارتن
1:38:28ش پیلن یعنی بچه‌ها بهتره که در باغ بازی
1:38:32کنن هیچ اجباری درش نیست ولی بهتره که این
1:38:35اتفاق
1:38:36بیفته وقتی میخوایم میان فقا اگه بسازیم
1:38:39مدال ورمون تو جایگاه اوله فاعل تو جایگاه
1:38:43دومه بقیه اجزای جمله رو داریم و در
1:38:46جایگاه آخر هم فعل اصلیمون به صورت مستری
1:38:50هست علامت سؤال هم که فراموش نمیشه زلز
1:38:55بلای بن بهتره که تو تو خونه بمونی حالا
1:38:58مثلاً یک نفر مریضه و تو خونه مونده و ما
1:39:01ازش می‌پرسیم میگیم بهتره که تو تو خونه
1:39:03بمونی یا بایستی که تو خونه
1:39:08بمونی وقتی میخوایم وفقا اگه بسازیم توی
1:39:11جایگاه اول کلمه پرسشی تو جایگاه دوم مدال
1:39:15ورب بعد بقیه اعضای جمله و در جایگاه آخر
1:39:19هم ما فعل اصلیمون به صورت مستری قرار
1:39:22میگیره مثلاً واس دولی شون من بهتره که
1:39:26چکار
1:39:27بکنم اما زولن رو ما توی سه تا موقعیت
1:39:30میتونیم استفاده کنیم وقتی که میخوایم به
1:39:34یک نفر دستور بدیم مثلا ایا زلت ی شفن شما
1:39:39بهتره که الان بخوابید هیچ اجباری در کار
1:39:42نیست ولی بهتره که الان بخوابید
1:39:47ماخ تو بهتره که بری تکالیفت رو انجام
1:39:51بدی یا تو بهتره که تکالیفت رو انجام بدی
1:39:55موقعیت دوم اینه که ما میخوایم به یک نفر
1:39:58یک توصیه یا یک پیشنهاد رو بدیم مثلاً شما
1:40:02میرید از یک نفر میپرسین وزول ویا کن چه
1:40:06موقعی بهتره که ما بیایم یا کی بهتره که
1:40:09بیایم کی بایستی بیایم یا یک مثال دیگه
1:40:13واس زولی شون چه کاری رو بهتره که من
1:40:16انجام بدم یا من چه کار بایستی انجام بدم
1:40:20و اما می‌رسیم به موقعیت سوم موقعیت سوم
1:40:25مربوط میشه به مواقعی که میخوایم درباره
1:40:28آوازی چیزی صحبت بکنیم مثلاً داس بوخ زلز
1:40:33گوت زان یعنی این کتاب بایستی که خیلی خوب
1:40:37باشه ما داریم درباره آوازش صحبت می‌کنیم
1:40:41انگار که مثلاً یک نفر قبلاً به ما گفته
1:40:43این کتاب خوبه و الان من که با دوسم رفتم
1:40:47این کتاب رو بخرم میگم این کتاب خوبی
1:40:49بایستی باشه بخوا به خاطر اینکه من آوازش
1:40:52رو شنیدم پس توی این مواقع ما از مدال ورب
1:40:56زولن استفاده میکنیم یک مثال دیگه دن
1:41:01زلزه این غذا باید خوشمزه باشه به خاطر
1:41:05اینکه من قبلاً آوازش رو شنیدم پس داریم
1:41:08درباره آوازه یه چیزی صحبت
1:41:11میکنیم اینم از مدال ورب زوله اما میرسیم
1:41:15به مدال ورب دورن مدال ورب دفن به معنای
1:41:19اجازه داشت هست و وقتی که میخوایم صرفش
1:41:22کنیم ضمایر شخصی رو مینویسیم و شروع
1:41:26میکنیم به صرف کردن ایش دف یعنی من اجازه
1:41:30دارم د دارست تو اجازه داری ارزی اس دف او
1:41:36اجازه دارد ویا دفن ما اجازه داریم ایا
1:41:41دفت شما اجازه دارین زید دورن آنها اجازه
1:41:46دارن یا شمای محترمانه اجازه
1:41:49دارید جمله سازش هم دقیقاً مثل همه مدال
1:41:53ورب ها هست توی جملات خبری مدال ورب توی
1:41:56جایگاه دومه در جایگاه آخر هم ما فعل
1:41:59اصلیمون رو به صورت مصدری داریم یک مثال
1:42:03اینجا هست زی دفن یاخن یعنی شما اجازه
1:42:09دارید اینجا سیگار
1:42:11بکشید و وقتی که میخوایم یانین فقا گه
1:42:14بسازیم توی جایگاه اول مدال ورب رو داریم
1:42:18بعد بقیه اعضای جمله و در جایگاه آخر هم
1:42:22فعل اصلیمون به صورت مسری قرار داره مثلاً
1:42:28دگ آیا من اجازه دارم چیزی بپرسم دف مدال
1:42:33ورب دفن هست که مطابق با اول شخص مفرد صرف
1:42:36شده توی جایگاه اوله و فعل ما فق گن هست
1:42:41که به صورت مصدری انتهای جمله است و علامت
1:42:44سوال هم که بعدش گذاشتیم اما می‌رسیم به و
1:42:49فقا گه وفقی هم اینطوری بود که توی جایگاه
1:42:53اول کلمه پرسشی توی جایگاه دوم مدال وربی
1:42:58که مطابق با فاعل صرف شده بعد بقیه اعضای
1:43:02جمله و در آخر هم فعل اصلیمون به صورت
1:43:07مسری و علامت سوال هم که میذاریم مثالی که
1:43:11اینجا هست
1:43:13واوری
1:43:14نیشن وا
1:43:17دن یعنی چرا ما اجازه نداریم سیگار بکش
1:43:22دوفن رو ما توی سه تا موقعیت اجازه داریم
1:43:25که استفاده کنیم وقتی که میخوایم درباره
1:43:29اجازه انجام کاری صحبت کنیم مثلاً د شگن
1:43:34آیا من اجازه دارم یک چیزی
1:43:37بگم یا زورن پکن شما اجازه دارید اینجا
1:43:43پارک بکنید موقعیت دوم درباره مواقعی که
1:43:47ما میخوایم درباره ممنوعیت چیزی صحبت کنیم
1:43:51مثلاً یاف من نیشت اینجا آدم اجازه نداره
1:43:56شنا کنه یا شنا کردن ممنوعه پس وقتی که
1:44:00میخواین درباره ممنوعیت چیزی صحبت بکنید
1:44:04از مدال ورب دور فن استفاده میکنید یک
1:44:08مثال
1:44:10دیگه یعنی ما اینجا اجازه نداریم سیگار
1:44:14بکشیم یا سیگار کشیدن
1:44:17ممنوعه و موقعیت سوم هم مواقع که ما مدال
1:44:22ورب دورف رو بدون فعل به کار میبریم بدون
1:44:25فعل اصلی مثلا اشف ینا هاز یعنی من اجازه
1:44:30دارم که به سمت خونه برم یک نکته که وجود
1:44:33داره اینه که وقتی که ما میخوایم یک مدال
1:44:36ورب رو بدون فعل اصلی به کار
1:44:39ببریم توی مواقعی هست که فعل اصلی قابل حج
1:44:44زدنه مثلا اینجا فعل اصلی ما گن بوده و ما
1:44:49حذفش کردیم به خاطر اینکه که معلومه که خب
1:44:52الان اینجا فعل اصلیمون قراره گن باشه پس
1:44:55اگر فعل اصلی ما قابل حدف باشه ما میتونیم
1:44:59حذفش بکنیم مثلاً دپ نیش سو پارتی آیا او
1:45:04اجازه نداره به مهمونی بره اینجا هم فعل
1:45:08ما گ هن بوده که اینجا حذف شده بعد ما
1:45:13می‌رسیم به آخرین مدال ورمون یعنی مدال
1:45:16ورب موسن مدال ورب موسن به من اینه که
1:45:21باید یه کاری رو انجام بدین و یک قانونی
1:45:24انگار یک اجباری درش هست وقتی که میخواد
1:45:28صرف بشه میشه ایش موس یعنی من باید این
1:45:31کارو انجام بدم دوست تو باید انجام
1:45:36بدی اسوس او باید انجام
1:45:41بده ما باید انجام
1:45:43[موسیقی]
1:45:44بدیم شما باید انجام
1:45:48بدین یعنی آنها باید انجام بدن یا شمای
1:45:51محترمانه باید انجام
1:45:54بدین ساختار جمله بندیش مثل همه مدال ورب
1:45:58ها هست توی جملات خبری مدال ورب توی
1:46:01جایگاه دومه و مطابق با فاعل صرف میشه و
1:46:05در جایگاه آخر ما فعل اصلی رو به صورت
1:46:09مسری داریم مثالی که اینجا هست ایش موس
1:46:12یتس گن یعنی من باید الان
1:46:17بروم و وقتی که میخوایم یانین فگ بسازیم
1:46:21یعنی جملات سوالی که جوابشون بله و خیر
1:46:24هست میایم مدال بربو میاریم اول جمله بعد
1:46:28فاعل و بقیه اجزای جمله رو داریم و در
1:46:31جایگاه آخر هم فعل اصلی به صورت مسری قرار
1:46:35می‌گیره و علامت سوال هم که میذاریم یک
1:46:39مثالی که اینجا هست مویش کتیک لرن مویش گ
1:46:44ماتیک لرنر یعنی آیا من باید گرامر یاد
1:46:48بگیرم و وقتی میخوا میخوایم وف اگه بسازیم
1:46:52توی جایگاه اول کلمه پرسشی ما هست توی
1:46:55جایگاه دوم مدال وب که مطابق با فاعل صرف
1:46:59شده بعد بقیه اجزای جمله و در آخر هم فعل
1:47:03اصلی ما به صورت مستری قرار داره مثلاً
1:47:07واوس گماتی لرن چرا ما باید گرامر رو یاد
1:47:12بگیریم علامت سوال هم که توی جملات سوالی
1:47:16هیچ موقع فراموش نمیشه مو رو ما توی چار
1:47:21تا موقعیت میتونیم استفاده کنیم وقتی که
1:47:24میخوایم درباره ضرورت چیزی صحبت کنیم
1:47:27مثلاً دوموس ز فورت افاس اسن یعنی تو باید
1:47:31همین الان یک چیزی بخوری انگار که طرف ضعف
1:47:34کرده و یک نفر داره بهش میگه باید یک چیزی
1:47:37الان بخوری ضرورت داره که یک چیزی بخوری
1:47:41مثال بعدی مویش کتیک آیا ضرورت داره که من
1:47:46گرامر یاد بگیرم یا آیا من باید گرامر یاد
1:47:51بگیرم و گاهی برای بیان کردن قانون هست که
1:47:55ما مدال ورب موسن رو به کار میبریم مثلاً
1:47:58زوس زش شنن زوس زش شنن یعنی شما باید که
1:48:05کمربند ببندید و یک بایدی در کا هست حتما
1:48:09بایستی انجامش بدین یک
1:48:12قانونه یا
1:48:15دوموس تو باید ی کلاه ایمنی بپوشی میبینید
1:48:20یک قانونه یک بای در کار
1:48:23هست و موقعیت سوم اینه که بخواین درباره
1:48:27وظیفه یک نفر صحبت بکنید مثلا دوست
1:48:32سی تو باید اتاقت رو تمیز بکنی این وظیفه
1:48:36تو در نتیجه ما برای این موقعیت هم از
1:48:40مودال ورب موسن استفاده کردیم
1:48:44یا ما باید وخت شناس باشیم این وظیفه ماست
1:48:48که وخت شناس باشیم و گاهی همین مدال ورب
1:48:53موسن می‌تونه بدون فعل اصلی به کار بره
1:48:55توی مواقعی که فعل اصلی ما قابل حدف زدنه
1:49:00مثلاً اش موس نا هازه من باید برم خونه
1:49:03فعل ما گن بوده و حذفش
1:49:07کردیم و اما می‌رسیم به مبحث پوسی آرتیکل
1:49:12پوسی آرتیکل در واقع به معنای ضمایر ملکی
1:49:16هستن که حالا ما هم برای نومینا تیوی
1:49:19داریم هم برای آکوزاتیو داریم و حالا
1:49:22بعداً که داتیو هم یاد بگیرین برای داتیو
1:49:25ها هم داریم فعلاً ما قراره فقط درباره
1:49:29پوسی آرتیکل نومینا تیوی صحبت بکنیم یعنی
1:49:32ضمایر ملکی در صورتی که نقششون فاعل باشه
1:49:38حالا این ضمایر ملکی یک سری قوانینی هم
1:49:41دارن برای خودشون بعد از ضمایر ملکی حتماً
1:49:46حتماً ما بایستی اسم قرار بدیم بدیم یعنی
1:49:50شما نمیتونین صفت قرار بدین یا نمیتونین
1:49:53فعل قرار بدین حتماً حتماً بایستی اسم
1:49:58قرار بدین و برای جنسیت های متفاوت و برای
1:50:03در واقع شخص های
1:50:05متفاوت این پوسی آرتیکل متفاوته مثلاً
1:50:10برای اول شخص مفرد که ایش هست وقتی که ما
1:50:14میخوایم در واقع پسیو آرتیکل رو صرف کنیم
1:50:18اگر اون اسمی که قراره بعد از پسیو آرتیکل
1:50:21قرار بگیره ماسکولین باشه پسیو آرتیکل ما
1:50:25میشه ماین مثلاً چی مثلاً ماین فاتا یعنی
1:50:29پدر من و اگر اون کلمه‌ای که قراره بعد از
1:50:33پسیو آرتیکل ما قرار بگیره نقال یا خنث
1:50:36باشه باز هم پوزیتیو آرتیکل ماین بهش تعلق
1:50:41می‌گیره مثلاً ماین کیند فرزند من و اگر
1:50:46اون اسمی که قراره بعد از پوزیتیو آرتیکل
1:50:49بیاد مؤنث باشه ما بایستی در واقع پسیو
1:50:54آرتیکل ماینه به کار ببریم مثلاً ماین
1:50:58موتا یعنی مادر من در واقع یک ا بهش اضافه
1:51:02شد و برای پلو قالها هم ما بایستی یک ا به
1:51:07انتهاش اضافه کنیم میشه مثلاً ماین کیندا
1:51:11یعنی فرزندان من یک نکته‌ی که وجود داره
1:51:15این قاعده ثابته توی پوسی آرتیکل های
1:51:17نمیتی وی که برای ماسک و نتال شبیه همه و
1:51:22برای فمین و پلوغ هم شبیه همه و فقط یک ا
1:51:26بهش اضافه میشه خب این شد برای حالت من یا
1:51:31در واقع اول شخص مفرد برای دوم شخص مفرد
1:51:36ما برای ماسکولین و وشغال داین داریم
1:51:39مثلاً داین فاتا یعنی پدر تو داین کین
1:51:44یعنی فرزند تو و برای فمین و پلوغ هم یک ا
1:51:49بهش اضاف اضافه میشه میشه داینه مثلاً
1:51:52داین موتا یعنی مادر تو داین کیندا
1:51:57بچه‌های تو و برای سوم شخص مفرد خب یه کم
1:52:03قضیه فرق میکنه به خاطر اینکه سوم شخص
1:52:06مفرد جنسیتش میتونه ماسکولین باشه خودش
1:52:10میتونه فمین باشه یا میتونه خنسا باشه
1:52:14مثلاً اگر اون سوم شخص ما یک فردی باشه که
1:52:18جنسیتش ماسکولین با با شه ما بایستی از
1:52:21پسیو آرتیکل زاین براش استفاده بکنیم که
1:52:24در حالت ماسکولین و نوت خان میشه زاین خب
1:52:27الان شاید این سؤال براتون پیش بیاد که
1:52:29چطوریه که سوم شخص ما خودش ماسکولین بعد
1:52:33ما در حالت ماسکولین هم میخوایم پوسی
1:52:36آرتیکل بزاریم یه کم پیچیده میشه جواب
1:52:39اینجاست که وقتی که یه کلمهی میخواین بعد
1:52:43از پوسی آرتیکل بیارین اگر اون کلمه
1:52:46ماسکولین باشه و اگر اون فردی که می‌خواین
1:52:50بهش این رو نسبت بدین هم ماسکولین باشه ما
1:52:53پسیو آرتیکل مون میشه زاین مثلاً میخوام
1:52:56بگم پدر او او یک فردیه که جنسیتش مذکره
1:53:00مثلاً پدر اون پسره بایستی بگم زاین فاتا
1:53:04هم فاتا ماسکولین همون پسره که من میخوام
1:53:08بهش اشاره بکنم همون که مالکیت قراره برای
1:53:11اون باشه یا میتونم بگم زاین کیند کیند یک
1:53:16اسم خنسا هست و ما بایستی پ آرتیکل زان
1:53:20استفاده کنیم زاین کین به معنای اینه که
1:53:24بچه اون آقا و هم پسی آرتیکل مون در واقع
1:53:29بایستی زاین باشه به خاطر اینکه سوم شخص
1:53:33ما ماسکولین و اون اسمی که بعد از پوسی
1:53:36آتی قرار میگیره نوت خال هست و برای فمین
1:53:40و پلوغ هم که یک ا بهش اضافه میشه مثلا
1:53:44میگم زاین فقا همسر اون آقا یا زاین کی دا
1:53:50بچه‌های اون آقاهه پس د تا نکته اینجا
1:53:54مهمه یک اینکه این مهمه که جنسیت اون فردی
1:53:58که داریم اینو بهش نسبت میدیم چیه هم این
1:54:01مهمه که کلمهای که قراره بعد از این پسیو
1:54:04آرتیکل قرار بگیره جنسیتش چی هست خب اگر
1:54:09اون فردی که میخوایم بهش اینها رو نسبت
1:54:12بدیم خانون باشه دیگه پوزیتیو آرتیکل ما
1:54:15زاین نیست پوزیتیو آرتیکل اون میشه ایا
1:54:19مثلاً
1:54:20ایا مان یا ایا فاتا ایا مان به معنای
1:54:25همسر اون خانمه هست ایا فاتا یعنی پدر اون
1:54:29خانومه و اگر اون اسمی که قراره بعد از در
1:54:34واقع این پسیو آرتیکل قرار بگیره خنسا
1:54:37باشه باز هم پسیو آرتیکل ما ایا هست میشه
1:54:41ایا کیند یعنی بچه اون خانومه یک نکتهی که
1:54:45هست اینه که من فقط دارم افراد رو مثال
1:54:48میزنم مگه نمیشه غیر از افراد من اسمی
1:54:52بیارم بعد از پوزیتیو آرتیکل چرا میشه
1:54:55مثلا میتونم بگم ایا بوخ کتاب اون خانومه
1:54:58من فقط دارم افراد رو مثال میزنم که شما
1:55:03جنسیت‌ها رو بهتر متوجه بشید و اگر قراره
1:55:07اسمی که قراره بعد از پسیو آرتیکل ما قرار
1:55:10بگیره فیم اینین و پلوغ باشه ما ایقه رو
1:55:14داریم مثلاً ایق موتا یعنی مادر اون
1:55:17خانومه ایق کیندا یعنی
1:55:20بچه‌های اون خانمه و برای سوم شخصی که
1:55:23بخواد خنسا باشه خیلی موقع‌هایی کمی پیش
1:55:28میاد که بخوایم ما استفادش بکنیم به خاطر
1:55:31اینکه کلاً فردی که بخواد خنثا باشه یکی
1:55:33مجن هست به معنای دختر بچه یکی بیبی هست
1:55:38که اون هم به معنای نوزاد هست که حالا
1:55:41میگم خیلی کم استفاده میشه نسبت به ار
1:55:44وزی ولی پوسو آرتیکل دقیقاً شبیه سوم شخص
1:55:51مفرد مذکر هست یعنی زاین برای ماسکولین و
1:55:55نوسال ما زاین داریم برای فمین و پلوغ هم
1:55:59ما زینه داریم این شد برای ضمایر شخصی
1:56:04مفرد ما اما برای ضمایر شخصی جمع مثلا
1:56:08میخوام بگم پدر ما یا بچه ما اون موقع
1:56:12بایستی از پوسی آرتیکل اونز استفاده کنن
1:56:16میشه اونز فاتا اونز
1:56:20کیند و اگر اون اسمی که قراره بعد از پسیو
1:56:24آرتیکل قرار بگیره فمین یا پلوغ هست میشه
1:56:28اون زقه مثلاً اون زق موتا یعنی مادر ما
1:56:33اون زق کیندا یعنی بچه‌های ما و برای دوم
1:56:38شخص جمع هم پوسی آرتیکل ما اویا هست برای
1:56:42ماسکولین و نوشال میشه اویا مثلا میگم
1:56:45اویا فاتا یعنی پدر شما یا ا اویا کیند
1:56:50فرزند شما و وقتی که میخواد فمین و پلوغ
1:56:54بشه یک اتفاق جالبی که میفته اینه که ما
1:56:58فقط یک ا اضافه نمیکنیم به انتهای اویا
1:57:01اون موقع بایستی بشه او یغ ما میایم این ا
1:57:05رو خط میزنیم و یه ا اضافه میکنیم میشه
1:57:08اوی میبینید این ا قبل از اغ حذف شد میشه
1:57:13عی موتا یعنی مادر شما عی کیندا یعنی
1:57:18فرزندان
1:57:20شما و برای سوم شخص جمع هم دقیقاً مثل سوم
1:57:25شخص مفرد مؤنث هست یعنی ایا میشه برای
1:57:29ماسکولین و نتال ایا داریم برای فمین و
1:57:32فلال هم که ایقه داریم مثلاً میشه ایا
1:57:36فاتا یعنی پدر آنها ایا کیند فرزند آنها
1:57:42ایق موتا مادر آنها ایق کیندا فرزندان
1:57:48آنها و برای شمای محترمانه هم دقیقاً مثل
1:57:53سوم شخص جمع هست با این تفاوت که ای با ای
1:57:58بزرگ نوشته میشه یعنی برای ماسکولین نخال
1:58:01ما ای داریم دوباره ولی ای با ای بزرگه و
1:58:05برای فمین و بغال هم ایقه داریم یعنی ای
1:58:08با ای بزرگ هست حالا چند تا مثال می‌زنیم
1:58:13دست ایست ما هندی یعنی این هست گوشی همراه
1:58:17من خب اینجا در واقع این پسیو آرتیکل که
1:58:21به کار رفته نمیتی ویه من از کجا فهمیدم
1:58:25به خاطر اینکه فعلم نمیتی ویه فعل زاین یک
1:58:30فعل نمیتی ویه و اینجا کلمه هندی به منا
1:58:34تلفن همرا یک اسم خنسا پس پسیو آرتیکل من
1:58:40بایستی بشه ما ما هندی یعنی این گوشی
1:58:44موبایل من
1:58:46هست مثال بعدی لا زین تختا یعنی آنجلا هست
1:58:53دختر اون مرده دختر اون مرده رو وقتی که
1:58:57میخوایم بگیم داریم اشاره میکنیم به یک
1:59:01آقا پس پسیو آرتیکل ما زاین هست و از
1:59:05اونجایی که میخوایم درباره دختری صحبت
1:59:08بکنیم یک ا به انتهای پسیو آرتیکل مون
1:59:12اضافه میشه میشه آنجلا اس زین تختا یعنی
1:59:16آنجلا دختر او دختر اون آقا هست و مثال
1:59:21بعدی اونز کانال هایست سمیو یعنی اسم
1:59:25کانال ما سمید دوش هست اینجا ما کلمه
1:59:29کانال رو داریم که یک کلمه ماسکولین هست و
1:59:34اونز هم که پسیو آرتیکل برای اول شخص جمع
1:59:39هست از اونجایی که کانال یک اسم ماسکولین
1:59:43هست هیچ به اونز اضافه
1:59:46نشده مثال بعدی در دزین نیشت اوتوس دین
1:59:53نیشت اوتوس اینها ماشین های شما نیستن
1:59:57اینجا ای اوتوس در واقع پسیو آرتیکل ما
2:00:01هست عی پسیو آرتیکل که کلمهای که بعدش
2:00:05قرار گرفته اوتوز هست اوتوز در واقع یک
2:00:09اسم پلوغ یا جمع هست در نتیجه بایستی ما
2:00:14از پزی آرتیکل ای استفاده بکنیم اما
2:00:18میرسیم به رزونال پ نومن پرسونال پق نومن
2:00:22رو ما تو جلسه اول درباره نمیتی وی هاش
2:00:26یاد گرفتیم در واقع پرسونال پق نومن ضمایر
2:00:30شخصی ما هستن و خب من بهتون گفتم ما برای
2:00:34حالت نومینا تیوی داریم برای حالت
2:00:37آکوزاتیو داریم و برای حالت داتی وی هم
2:00:40داریم که شما اصلا فعلاً داتیو رو یاد
2:00:43نگرفتیم ما درباره پرسونال پق نومن نمیتی
2:00:48وی ها یاد گرفتیم م و الان میخوام
2:00:50آکوزاتیو ها رو بهتون آموزش بدم یک
2:00:53نکته‌ای که وجود داره اینه که سعی بکنید
2:00:57گرامر ها رو حتماً به اسم آلمانی شون یاد
2:01:00بگیرید که اگر یک نفر در این باره صحبت
2:01:03کرد شما سریع بفهمین درباره چی داره صحبت
2:01:06میکنه یا اگر خواستین تمرینی حل بکنین
2:01:09خواستین توی اینترنت سرچ بکنید بدونید که
2:01:12بایستی چطور سرچ بکنید چه اسمی رو بنویسید
2:01:17پرسونال پنوم در واقع به معنای ضمایر شخصی
2:01:21هست حالا ضمایر شخصی که ما می‌تونیم به
2:01:24عنوان اسم توی جمله به کارش ببریم مثلاً
2:01:28من توی جمله یک بار اومدم از کلمه استفاده
2:01:31کردم و دفعه بعد نمیخوام از اون کلمه
2:01:35استفاده بکنم به جاش میام ضمیر شخصی
2:01:38استفاده می‌کنم اینطوری سطح گفتار ما
2:01:42بالاتر
2:01:43هست حالا پرسونال پ نومن توی آکوزاتیو ها
2:01:47در واقع چیا هستن همون طور که گفتم به جای
2:01:52آکوزاتیو بایستی به کار برن ما پرسونال پق
2:01:55نومن نومینا تیوی رو یاد گرفتیم که میشد
2:01:58ایش یعنی من دو یعنی تو ار یعنی او مذکر
2:02:05زی یعنی او مؤنث اس یعنی او خنسا ویا یعنی
2:02:12ما ایا یعنی شما شمای که یا دو نفرین یا
2:02:16از دو نفر
2:02:17بیشترین یعنی آنها و زی که با اس بزرگ
2:02:22نوشته بشه به معنای شما وقتی که میخوایم
2:02:24یک نفر رو محترمانه خطاب بکنیم اما
2:02:27پرسونال پق نومن آکوزاتیو ما برای اول شخص
2:02:31مفرد میشه میش یعنی مرا من چرا اینجا حرف
2:02:35اضافه را آوردم چرا گفتم مرا دلیلش اینه
2:02:40که من قبلاً توی اسلایدهای قبل بهتون گفتم
2:02:43که آکوزاتیو ها معمولاً با حرف اضافه را
2:02:48ترجمه میشن پس اینجا اومدم این پرسونال پق
2:02:51نومن ها رو با را ترجمه کردم که راحت‌تر
2:02:55معنیش برای شما جا بیفته برای دوم شخص
2:02:59مفرد داریم دیش یعنی تورا برای سوم شخص
2:03:04مفرد مذکر داریم این یعنی او را و برای
2:03:10سوم شخص مفرد مؤنث هم زی داریم می‌بینید
2:03:14اصلاً تغییر نکرد فقط این سوم شخص مفرد
2:03:17مذکر هست که تغییر می‌کنه توی سوم شخص و
2:03:22برای او خنث یا اس هم ما داریم
2:03:26اس برای اول شخص جمع ما داریم اونس برای
2:03:31دوم شخص جمع
2:03:33اویش برای سوم شخص جمع زی و برای شمای
2:03:38محترمانه هم ما زی رو داریم که با اس بزرگ
2:03:41نوشته میشه این‌ها رو شما بایستی حفظ
2:03:44بکنید و برای خودتون سعی بکنید جملاتی
2:03:48بسازین که این این‌ها رو به کار ببرین که
2:03:51دیگه خوب خوب یادشون بگیرید حالا من چند
2:03:53تا مثال می‌زنم براتون و اینها رو توش به
2:03:56کار می‌برم اولین مثال زیست میش زیست و
2:04:01میش یا ایش زه دیش یعنی آیا تو مرا
2:04:06می‌بینی بله من تو را می‌بینم اینجا میش و
2:04:10دیش در واقع ضمایر آکوزاتیو ما هستن یک
2:04:14نکته‌ای که هست اینه که فعل ذهن یک فعل
2:04:17آکوزاتیو
2:04:18پس من می‌فهمم که بایستی توی جمل آکوزاتیو
2:04:22داشته باشم که اینجا من ضمیر شخصی
2:04:25آکوزاتیو استفاده کردم شده میش و دیش زیس
2:04:30میش یا ایش زه دیش و مثال بعدی ماکس توو
2:04:36پیتا ماکس توو پیتا یعنی آیا تو پیتر رو
2:04:40دوست داری یا ایش ماک این بله من او را
2:04:43دوست دارم او مذکر در واقع توی جمله اول
2:04:48اومده است از مدال ورب موگن استفاده کرده
2:04:51مدال ورب موگن به معنای دوست داشتن بود و
2:04:55یک فعلیه که آکوزاتیو میه الان توی جمله
2:04:59اول پیتر آکوزاتیو یا مفعول منه توی جمله
2:05:03دوم من دیگه نمیخوام مفعولم رو تکرار بکنم
2:05:07دیگه نمیخوام کلمه پیتر رو تکرار بکنم پس
2:05:10به جاش میام ضمیر شخصی می‌نویسن پیتر یک
2:05:15اسم مذکر هست و سوم شخص هست ب سوم شخص
2:05:19مذکر من بایستی در واقع ضمیر شخصی این رو
2:05:24استفاده کنم مثال بعدی ردی موزیک ردی
2:05:30موزیک یا
2:05:32اشی آیا تو موزیک گوش میدی یا اشق زی بله
2:05:37من آن را گوش میدهم یا او را گوش میدهم یک
2:05:40نکته که وجود داره اینه که موزیک حالا
2:05:43انسان نیست ولی خب جنسیت داره دیگه من
2:05:46بهتون گفتم تمامی اسامی توی زبان آلمانی
2:05:50جنسیت دارن حالا می‌خوان آدم باشن می‌خوان
2:05:53اشیا باشن یا هر چیز دیگه‌ای باشن الان
2:05:56اینجا موزیک یه کلمه فمین اینه و توی جمله
2:06:00اول نقشش آکوزاتیو یا مفعوله به خاطر
2:06:03اینکه فعل هوقن به معنای شنیدن یا گوش
2:06:07دادن یک فعل آکوزاتیو میه توی جمله دوم من
2:06:11دیگه نمیخوام کلمه دی موزیک رو به کار
2:06:13ببرم در نتیجه میام از ضمیر شخصیش استفاده
2:06:17می‌کنم که ضمیر شخصیش هم زی هست میگه اشق
2:06:21زی یعنی من او را میشنوم یا آن را
2:06:25میشنوم مثال بعدی و فینس بیی و فینس بیی
2:06:31میگه نظرت در مورد این بچه چیه درباره
2:06:34نوزا چیه اش فیند اس زوس میگه به نظرم اون
2:06:40شیرینه کلمه بیبی به معنای حالا نوزاد یه
2:06:44کلمه خنسا هست و اینجا توی جمله دوم
2:06:49من کلمه داس بیبی رو نمیخواستم دوباره
2:06:51تکرار کنم در نتیجه اومدم از ضمیر شخصیش
2:06:56استفاده کردم که شده
2:06:59اس مثال بعدی شورت اجدی موزیک شورت اجدی
2:07:04موزیک یا زی شورت انونس میگه آیا موزیک
2:07:09شما را اذیت میکنه صداش میگه بله اون ما
2:07:12رو اذیت میکنه اینجا اوش در واقع به معنای
2:07:16شمارا هست و به خاطر اینکه ما فعلم اغن
2:07:21هست به معنای آزار دادن یا اذیت کردن پس
2:07:24بایستی یک در واقع آکوزاتیو توی جمل مون
2:07:28داشته باشیم که آکوزاتیو ما اوش هست و توی
2:07:32جمله دوم هم آکوزاتیو ما انونس هست یک
2:07:35نکتهی که توی جمله دوم وجود داره نوشته زی
2:07:39شورت انونس یعنی اون ما رو اذیت میکنه
2:07:42اینجا زی ضمیر شخصی نمیتی وی یا فاعلی ما
2:07:47هست و ن نقش فاعل داره و اونس هست که
2:07:51اینجا نقش مفعول داره برای ما و مثال بعدی
2:07:55کنس
2:07:57دلوت کنس دلوت میگه آیا تو این مردم رو
2:08:02میشناسی یا اش کنزی بله من آنها را
2:08:06میشناسم توی جمله اول ما فعلم کنن هست یک
2:08:10فعل آکوزاتیو و دیلویت در واقع آکوزاتیو
2:08:14ما توی جمله دوم من دیگه دیلویت رو تکرار
2:08:18نکردم به جاش اومدم ضمیر شخصی رو استفاده
2:08:22کردم ضمیر شخصی برای سوم شخص جمع همون زی
2:08:26میشه ضمیر شخصی در واقع برای حالت
2:08:29آکوزاتیو ما توی سوم شخص جم زی هست که من
2:08:33به جای دیلویت ضمیر شخصی رو استفاده کردم
2:08:38اینم از ضمایر شخصی آکوزاتیو می‌رسیم به
2:08:43مبحث افعال جدا شدنی و جدانشدنی تا اینجای
2:08:48کار کار ما هر فعلی که یاد گرفتیم یک
2:08:51قسمتی بود مثل فعل لزن به معنای خواندن
2:08:55مثل ماخ به معنای انجام دادن مثل ترین کن
2:08:59به معنای نوشیدن یا هر فعل دیگه‌ای که تا
2:09:02الان یاد گرفتیم اما توی زبان آلمانی یک
2:09:06دسته از افعال وجود دارن که در واقع دو
2:09:10قسمتی و اومده چند تا حروف به فعل اصلی ما
2:09:14اضافه شده یه فعل جدید ساخته و معنی فعل
2:09:19جدید کاملاً متفاوته اون چند تا حروفی که
2:09:23به فعل‌های ما میتونن اضافه بشن رو بهشون
2:09:26میگن پرفیکس مثلاً ما فعل ماخ رو داریم به
2:09:30معنای انجام دادن میتونه سه تا حروف آف
2:09:34بهش اضافه بشه و فعل آف ماخ رو برای ما
2:09:38بسازه فعل آف ماخ به معنای باز کردن هست و
2:09:45در واقع معنیش کاملاً متفاوت میشه
2:09:48یا فعل کمن رو ما داریم به معنای آمدن و
2:09:53وقتی که میت بهش اضافه میشه پر فیکس میت
2:09:56بهش اضافه میشه فعل جدید ما میشه میت کمن
2:10:00که به معنای اینه که همراه کسی بیای یه
2:10:03کوچولو معنیش متفاوت میشه بعضی از افعال
2:10:06هستن معنیشون کاملاً متفاوت میشه ولی خب
2:10:11بعضیام هستن که یه کوچولو معنیشون فقط
2:10:15تفاوت پیدا می‌کنه اما این فعل‌ها خودشون
2:10:19به دو دسته تقسیم میشن یعنی به فعل‌های
2:10:22جدا شدنی و جدانشدنی فعل‌های جدا شدنی رو
2:10:27بهشون میگن تقن بار و فعل‌های جدا نشدنی
2:10:31رو میگن نیش تقن بار یک نکته‌ای که وجود
2:10:35داره اینه که ما از کجا بایستی بفهمیم این
2:10:38فعل جدا شدنیه یا جدا نشدنیه پاسخش ساده
2:10:43است اگر اون پر فیکس ها یا در واقع اون
2:10:46چند تا حروف جزء این این چند تا باشه
2:10:49مثلاً ب گ اغ ففر سر امپ انت و میس اگر
2:10:58این ه۸ تا باشه فعل ما جدا نشدنیه و از
2:11:04فعل ما هیچ موقع جدا نمیشن این پرفیکس اما
2:11:07اگر چیزی به غیر از این ۸ تا باشه فعل ما
2:11:11جدا شدنیه و حالا بهتون میگم چه فرقی با
2:11:14همدیگه دارن مثلاً اگر پر فیکس ما باشه آن
2:11:19آف ناخ بای آن یا هر چیز دیگه‌ای غیر از
2:11:23این ه۸ تا اون موقع فعل ما میشه جدا شدنی
2:11:28اما تفاوت اینها چیه تفاوت اینها همینیه
2:11:32که بهتون گفتم اگر فعل ما جدا نشدنی باشه
2:11:37پر فیکس تحت هیچ عنوان ازش جدا نمیشه اما
2:11:42اگر فعل ما جدا شدنی باشه پق فیکس میره
2:11:47انتهای جمله وقتی که میخوایم جمله سازی
2:11:49بکنیم پق فیکس ما میره انتهای جمله که
2:11:53الان مثال می‌زنم متوجه میشید ایش رمیس
2:11:57دیش یعنی من دلم برات تنگ میشه یک نکته‌ی
2:12:02که وجود داره اینجا ما فعل اصلیمون میسن
2:12:05بوده و اومده پرفیکس فر بهش اضافه
2:12:09شده و یک فعل جدا نشدنی ساخته به خاطر
2:12:14اینکه فر جز اون پر فیکس هایی بود که جدا
2:12:18نمیشد می‌بینید که توی جایگاه دوم قرار
2:12:21گرفته و مطابق با فاعل هم صرف شده هیچ
2:12:25اتفاق خاصی نیفتاده عین همه فعل‌ها صرف
2:12:29شده و توی جایگاه دوم قرار گرفته مثال
2:12:32بعدی به کمن زیدن بیف به کمن زیدن بیف
2:12:37میگه آیا شما نامه رو دریافت می‌کنید فعل
2:12:40ما به کمن هست که در واقع ترکیب از فعل
2:12:45کمن به معنای آمدن و پرفیکس ب هست که کامل
2:12:50معنی فعل ما عوض شده ب کمن به معنای
2:12:54دریافت کردن هست و ب در واقع پرفیکس ما
2:12:57هست یک پر فیکسی هست که جدا نشدنیه و
2:13:02همیشه همراه فعل باقی میمونه الانم
2:13:05میبینید که این جمله یانی پگه هست و فعل
2:13:09ما اومده تو جایگاه اول قرار گرفته و در
2:13:13آخر هم که علامت سؤال داریم یک نکته‌ای که
2:13:16هست افعال جدا
2:13:18نشدنی همیشه مثل فعل‌های معمولی رفتار
2:13:22می‌کنن یعنی حالا اگه جمله خبری باشه تو
2:13:25جایگاه دومن و مطابق با فاعل صرف میشن اگه
2:13:29جمله سؤالی باشه یا ناین فقا گه باشه توی
2:13:32جایگاه اول قرار می‌گیره فعل و حالا علامت
2:13:35سؤال
2:13:37می‌ذاریم اما اگر فعل ما جدا شدنی باشه ما
2:13:41چهکار بایستی بکنیم ما میایم ریشه فعلم رو
2:13:45جدا می‌کنیم می‌ذاریم توی جایگاه دوم و پق
2:13:49فیکس مون رو میبریم انتهای جمله یه مثال
2:13:52دارم ایش ماخ داس فنس آف یعنی من پنجره را
2:13:58باز می‌کنم فعل ما آف ماخ بوده به معنای
2:14:02باز کردن که یک فعل جدا شدنیه من ریشه
2:14:06فعلم رو صرف کردم مطابق با فاعل و تو
2:14:10جایگاه دوم قرارش دادم و پق فیکس رو آوردم
2:14:14انتهای جمله پس طریقه جمله سازی با
2:14:19فعل‌های جدا شدنی یا تغن بار اینطوریه که
2:14:23پرفیکس ما میره انتهای جمله و ریشه فعلم
2:14:27تو جایگاه خودش تو جایگاه دوم یا اگر جمله
2:14:30سوالی باشه تو جایگاه اول مطابق با فاعل
2:14:34صرف میشه یک مثال دیگه زیست اوس دیز اوس
2:14:41زیس
2:14:43دیونس که آیا تو از این خونه اسبابکشی
2:14:46می‌کنی فعل ما اوسیه هست به معنای
2:14:51اسبابکشی
2:14:52کردن و میبینید که یک جمله سوالیه ریشه
2:14:56فعلم تو جایگاه اول هست مطابق با فاعل صرف
2:15:00شده و اوس هم که پر فیکس منه رفته انتهای
2:15:04جمله ما اینجا یک اوس دیگه هم داریم این
2:15:08اوس حرف اضافه هست که بعدش در واقع اسم
2:15:12قرار گرفته من چطور بایستی این د تا اوس
2:15:15رو از همدیگه تشخیص بدم اینطوری تشخیص
2:15:19میدیم که اوس اگر پر فیکس باشه بعدش هیچی
2:15:23قرار نمی‌گیره خودش به تنهایی میره انتهای
2:15:27جمله اما اگر حرف اضافه باشه حتماً حتماً
2:15:31حتماً حتماً بایستی بعدش یک اسم قرار
2:15:36بگیره مثال بعدی باغپل داسکین نیش میت
2:15:41یعنی چرا این بچه با دیگران بازی نمیکنه
2:15:45فعل ما میت ش پیلن هست به معنای
2:15:48با هم بازی کردن و میبینید که میت که پر
2:15:53فیکس ما هست رفته انتهای جمله و فعل ش
2:15:56پیلن تو جایگاه دوم حفظ شده و مطابق با
2:16:00فاعل صرف شده این هم از در واقع فعل‌های
2:16:06جدا شدنی و
2:16:09جدانشدنی اما میریم سراغ پرفکت پرفکت در
2:16:14واقع یک زمانی از گذشته هست ما وقتی که
2:16:18میخوایم توی زبان آلمانی درباره گذشته
2:16:20صحبت بکنیم د تا راه داریم یا جملات پرفکت
2:16:25بسازیم یا جملات پق تقی تووم حالا پق تقی
2:16:29تووم که اصلاً مبحث مال سطح آ یک نیست ما
2:16:32هم بهش کاری نداریم فقط میمونه پرفکت
2:16:36پرفکت بیشتر توی زبان محاوره استفاده میشه
2:16:40و پقه تقی تون بیشتر برای نوشتار ولی
2:16:44اینطوری نیست که بخوام بگم ۱۰۰ پرفکت برای
2:16:48محاوره است و ما توی نوشته نبایستی به
2:16:50کارش ببریم اصلاً اینطوری نیست اما برای
2:16:55اینکه ما بخوایم جملات پرفکت بسازیم
2:16:58بایستی بلد باشیم که پارتی سیپ سوای فعل
2:17:02رو بسازیم پارت سیپ سوای در واقع قسمت
2:17:06گذشته فعل هست که حالا توی زبان انگلیسی
2:17:08هم ما قسمت گذشته فعل رو داشتیم وقتی که
2:17:12میخوایم پارتی سیپ سوا یا در واقع قسمت
2:17:15گذشته فعل رو توی زب آلمانی بسازیم چند تا
2:17:20قوانین وجود داره ولی قبلش یک نکته‌ای که
2:17:23بایستی حتماً بهتون بگم این قواعدی که
2:17:26دارم بهتون میگم ۱۰دی نیستن ولی توی ۹۰
2:17:31مواقع صدق می‌کنن پس شما ۱۰۰ روی این
2:17:36قوانین حساب نکنید خب پارت سیپ سوال حالا
2:17:41به جز پرفکت کاربردهای دیگه‌ای هم دارن
2:17:44مثلاً پلوس کان پرفکت که توی سطح ب یک
2:17:48میخونید فتور که حالا تو سطح ب دو میخونید
2:17:52کنتی سو که باز تو سطح ب یک میخونید و
2:17:55پسیو که توی آدو میخونید ولی ما فعلاً
2:17:58قراره پارتی سیپ سوای رو یاد بگیریم که
2:18:01بتونیم جملات پرفکت بسازیم حالا اگر
2:18:06بخوایم پارتیسیپل سوای بسازیم اگر اون فعل
2:18:10ما جزء فعل‌های باقاعده
2:18:13باشه ما فقط کافیه که فعلم رو تا س سوم
2:18:17شخص مفرد صرف بکنیم و حروف گ بهش اضافه
2:18:22کنیم مثلاً فعل ماخ به معنای انجام دادن
2:18:26وقتی که میخواد پارتی سیپ سوای بشه تا سوم
2:18:30شخص مفرد صرف میشه و گ بهش اضافه میشه
2:18:34میشه گ
2:18:35ماخت و چند تا مثال دیگهای که میتونم
2:18:38براتون بزنم فعل کفن هست به معنای خریدن
2:18:43تا سوم شخص مفرد صرفش کردم و گ بهش اضافه
2:18:46کردم شد شد گکا به خاطر اینکه این فعل‌ها
2:18:50فعل‌های باقاعده هستن به خاطر همین
2:18:53اینطوری در واقع پارتی سیپ سوای یا پارتی
2:18:56سیپ پرفکت میشن اما یادتون نره که این
2:18:59قواعدی که دارم میگم همه مواقع اتفاق
2:19:02نمیفته یعنی ۱۰دی نیستن توی ۹۰ مواقع
2:19:07اتفاق میفته فعل بعدی فعل لرن هست به
2:19:11منایی یاد گرفتن یک فعل باقاعده است پس
2:19:15وقتی که میخواد پارتی سیپ سوای بشه تا سوم
2:19:18شخص مفرد صرف میشه و میشه لرت و گ بهش
2:19:21اضافه میشه پارتی سیپ سویش میشه
2:19:25گلرت و یزن به معنای مسافرت کردن هست یزن
2:19:31وقتی که میخواد پارتی سیپ سوای بشه تا سوم
2:19:34شخص صرف میشه و گ بهش اضافه میشه میشه گ
2:19:38قیست اما این قاعده‌ی که میخوام بهتون بگم
2:19:41دیه یعنی اگر هر فعلی دیدین که اینطوری
2:19:45بود حتماً حتماً حتماً این اینطوری بایستی
2:19:48پارتیسیپل پرفکت بشه اگر فعل‌های ما
2:19:51انتهاش حروف ایقن هست اون موقع کافیه برای
2:19:56پارتی سیپ پرفکت فقط تا سوم شخص
2:19:59مفرد صرفش بکنیم دیگه نه گی بهش اضافه
2:20:03می‌کنیم نه هیچی فقط تا سوم شخص مفرد صرفش
2:20:07می‌کنیم مثل فعل تلفون یغن به معنای تلفن
2:20:12کردن وقتی که میخواد پارتی سیپ سوای بشه
2:20:15یا
2:20:16پارتیسیپل تا سوم شخص مفرد صرف میشه و
2:20:20میشه تلفون یت یا فعل شتیغن میبینید آخرش
2:20:25اغن هست به معنای تحصیل کردن وقتی که
2:20:28میخواد پارتیسیپل سوای بشه تا سوم شخص
2:20:31مفرد صرف میشه میشه
2:20:34اودیت و حالا فعل‌های دیگه‌ای هم هستند که
2:20:37به حروف اغن ختم میشن اما می‌رسیم به
2:20:41افعال بیقاعده افعال بیقاعده هم حالا یک
2:20:46قاعده‌ی برای پارتیسیپل سوایی
2:20:48وجود داره که باز
2:20:50۱۰دی نیست اون قاعده هم اینه که ما فقط
2:20:54بیایم به حالت مصدری فعلم یک گ اضافه
2:20:59بکنیم که چند تا مثال براتون می‌زنم مثلاً
2:21:02فعل ذهن به معنای دیدن یک فعل بیقاعده است
2:21:07وقتی میخواد
2:21:10پارتیسیپل حالت مسری فعل اضافه میشه میشه
2:21:14گ
2:21:15ذهن فعل بعدی فعل گ بن هست به معنای دادن
2:21:19و یک فعل بیقاعده هست وقتی که میخواد
2:21:22پارتی سیپ سوای بشه ی گ به فرم اینفینیتیو
2:21:26یا مرش اضافه میشه میشه گگ بن و گاهی هم
2:21:31اینطوریه که علاوه بر اینکه یک گ به فرم
2:21:35مصدری اضافه میشه یکی از حروف صدادار هم
2:21:39تغییر میکنه مثلاً زین گن شده گ زونگ و یک
2:21:44نکتهی که هست اینه که فعلا که شما تازه ق
2:21:47قرار پرفکت رو یاد بگیرین سعی کنید هر
2:21:50فعلی رو که میخواین پارتی سیپ پرفکتش پیدا
2:21:53کنین حتما توی دیکشنری چکش بکنید که
2:21:58ببینید پارتی سیپ پرفکتش چطور هست که
2:22:00اشتباه توی ذهنتون
2:22:03نمونه اما فعل‌های جدا شدنی هم حالا
2:22:07قابلیت این دارن که پارتی سیپ سوای بشن
2:22:10دیگه وقتی که میخوایم فعل‌های جدا شدنی رو
2:22:13پارتیسیپل پرفکت یا پارتی سیپ سوای بکنیم
2:22:17بایستی اول بیایم ریشه فعل رو ببینیم
2:22:20ببینیم چی هست و اون ریشه فعل رو به صورت
2:22:24پارتیسیپل سوای در میاریم اون پق فیکس که
2:22:27حالا اون چند تا حروف بود رو به فعل اصلی
2:22:30اضافه می‌کنیم مثلاً فعل آف ماخ آف ماخ به
2:22:35معنای باز کردن هست حالا باز کردن در و
2:22:38پنجره که ریشه فعل ما اینجا ماخ هست که پ
2:22:42فیکس آف بهش اضافه شده ما میایم ماخ رو
2:22:46پارتی سی سوای میکنیم میشه گ ماخت و
2:22:50پرفیکس هم بهش اضافه میکنیم پس فعل آف مخن
2:22:54پارتی سیپ سویش میشه آف گ
2:22:57ماخت فعل آغو فن به معنای زنگ زدن وقتی که
2:23:02میخواد پارتی سیپ سوای بشه ما میایم قوف
2:23:05رو پارتی سیپ سوای میکنیم آن رو بهش اضافه
2:23:08میکنیم میشه آنگ قوف و اگر فعل‌های ما جدا
2:23:12نشدنی باشن ما د تا حالت داره که بخوایم
2:23:17فعلم رو پارتیسیپل سوای بکنیم یا شکل خود
2:23:21فعل حفظ میشه یا فعلم فقط تا سوم شخص مفرد
2:23:26صرف میشه مثلاً چی مثلاً فعل ب کمن به
2:23:30معنای دریافت کردن یک فعل جدا نشدنیه وقتی
2:23:35که پارتی سیپ سوای میشه دقیقاً مسدر فعل
2:23:38همون پارتی سیپ سوای ما میشه شکل فعل حفظ
2:23:42میشه میشه
2:23:43بکمن یا مثلاً بش وغن به معنای شک شکایت
2:23:47کردن وقتی که میخواد پارتی سیپ سوای بشه
2:23:51از اونجایی که یک فعل جدا نشدنیه پس میاد
2:23:54تا سوم شخص صرف میشه و میشه
2:23:58بشورت اما وقتی که ما میخوایم جملات گذشته
2:24:02بسازیم چطور بایستی این کارو بکنیم وقتی
2:24:05که میخوایم جملات گذشته بسازیم اول اینکه
2:24:08ما بایستی پارتی سیپ پرفکت فعلم رو بلد
2:24:12باشیم که حالا من بهتون گفتم چطور بایستی
2:24:15پارتی سیپ پرفکت رو در واقع انجام بدیم و
2:24:19یک نکته دیگه‌ای که هست ما بایستی فعل
2:24:22کمکی داشته باشیم که این فعل کمکی می‌تونه
2:24:25هابن باشه می‌تونه زاین باشه که حالا
2:24:29بهتون میگم چه موقع‌هایی هابن چه
2:24:31موقع‌هایی زاین رو بایستی استفاده کنیم
2:24:35اگر می‌خوایم جمله خبری بسازیم توی جایگاه
2:24:39اول می‌تونیم فاعل رو قرار بدیم توی
2:24:42جایگاه دوم فعل کمکی هابن یا زاین توجه
2:24:47کنید یکیشو فقط ما اجازه داریم استفاده
2:24:50کنیم د تاشو نمی‌تونیم استفاده کنیم بعد
2:24:52بقیه اعضای جمله و در جایگاه آخر هم ما
2:24:57پارتی سیپ سوای فعل اصلیمون رو داریم یک
2:25:01نکته‌ی که وجود داره اینجا فعل اصلی ما
2:25:04فقط به صورت پارتی سیپ سوای هست و اصلاً
2:25:07اهمیتی نداره که فاعل ما چی باشه که بخواد
2:25:11فعل مطابق باهاش صرف بشه پارتی سیپ سوای
2:25:14به هر حال ثابته و و اون فعلی که صرف میشه
2:25:18فعل کمکی ما هست حالا مثال می‌زنم براش
2:25:22متوجه میشید اما وقتی که میخوایم جملات
2:25:26گذشتمون رو یانین فقا کنیم این فعل کمکی
2:25:31هست که توی جایگاه اول قرار می‌گیره بعد
2:25:34ما فاعل رو می‌تونیم داشته باشیم بقیه
2:25:37اجزای جمله رو داشته باشیم و دوباره توی
2:25:40جایگاه آخر ما بایستی پارتی سیپ سوا یا در
2:25:44واقع پارتی سیپ پرفکت فعل از اصلیمون رو
2:25:47داشته باشیم علامت سؤال هم که یادمون
2:25:51نمیره اگر بخوایم وفقا آگه بسازیم درباره
2:25:54جملات گذشته توی جایگاه اول ما بایستی
2:25:59کلمه پرسشی داشته باشیم توی جایگاه دوم
2:26:03فعل کمکیم مون که مطابق با فاعل صرف شده
2:26:06بعد بقیه اجزای جمله و در آخر هم که
2:26:10پارتیسیپل سوا یا پارتی سیپ پرفکت فعل
2:26:13اصلی قرار داره و علامت سوال می‌ذاریم اما
2:26:17یک نکته‌ای که هست اینه که ما از کجا
2:26:19بفهمیم که چه فعل کمکی بایستی به کار
2:26:22ببریم چه موقع هابن به کار ببریم چه موقع
2:26:27زاین به کار ببریم یک نکته‌ای که هست اینه
2:26:30که توی ۸۰ مواقع فعل کمکی ما فعل هابن و
2:26:37فقط توی ۲۰ مواقع هست که فعل کمکی ما زاین
2:26:42هست چه موقع‌هایی فعل کمکی ما زینه
2:26:47موقع‌هایی که اون فعل اصلی ما که حالا
2:26:50پارتی سیپ پرفکت شده و انتهای جمله هست
2:26:54داره یک حرکت و جابهجایی رو نشون میده
2:26:58مثلاً فعل گن به معنای رفتن داره جابهجایی
2:27:01رو نشون میده فاغن به معنای راندن یا
2:27:05رانندگی کردن داره جابهجایی رو نشون میده
2:27:08این فعل‌ها وقتی که توی جمله باشن بایستی
2:27:12فعل کمکی زاین براشون استفاده
2:27:15بشه و همین طور اگر فعل اصلی ما داره
2:27:19تغییر حالت رو نشون میده ما بایستی از فعل
2:27:23کمکی زاین براش استفاده کنیم مثلاً فعل
2:27:27شربن به معنای مردن این یک تغییر حالت هست
2:27:31که یک نفر زنده هست و به حالت مرده در
2:27:33میاد یا آلفن به معنای به خواب رفتن یک
2:27:38نفر از حالت بیدار به حالت خواب در میاد
2:27:41این یک تغییر
2:27:43حالته و چار تا فعل خاص هستند که به بدون
2:27:47هیچ دلیل خاصی ما همیشه همیشه همیشه
2:27:51بایستی فعل کمکی زین رو براشون استفاده
2:27:54کنیم تا بتونیم جمله پرفکت بسازیم این
2:27:58چهار تا فعل رو بایستی حفظ بکنید فعل زین
2:28:02به معنای بودن وردن به معنای شدن بلای بن
2:28:07به معنای ماندن و پاسی به معنای اتفاق
2:28:12افتادن پس این چار تا فعل هم حفظ میکنید
2:28:16چند تا فعلی که حالا بخوان با زاین پرفکت
2:28:19بشن رو من اینجا براتون مثال می‌زنم فعل
2:28:22کمن به معنای آمدن داره جابهجایی رو نشون
2:28:25میده فعل کمکی مون زینه فعل فاغن به معنای
2:28:29راندن داره جابهجایی نشون میده فعل شیمن
2:28:33به معنای شنا کردن داره حرکت و جابهجایی
2:28:36رو نشون میده فعل فالن به معنای افتادن
2:28:40داره جابهجایی رو نشون میده فعل بلای بن
2:28:44به معنای ماندن جزو اون چهار تا فعل خاص خ
2:28:46بود فعل شربن به معنای مردن داره تغییر
2:28:51حالت رو نشون میده فعل رتن به معنای شروع
2:28:55کردن داره تغییر حالت رو نشون میده و بعضی
2:28:58موقع‌ها هم خب نشونه یک حرکت هست فعل
2:29:03شینگن به معنای پریدن داره جابهجایی رو
2:29:06نشون میده فعل گن به معنای رفتن داره
2:29:11جابهجایی رو نشون میده فعل فلی به معنای
2:29:14پرواز کردن داره جابه جایی رو نشون میده
2:29:18فعل وردن به معنای شدن جز اون چار تا فعل
2:29:22خاص بود و فعل لفن هم به معنای دویدن که
2:29:25داره جابهجایی رو نشون میده البته فعل‌های
2:29:29که با زاین پرفکت میشن به این چند تا
2:29:31خلاصه نمیشن ولی خب تعدادشون زیاد هم
2:29:36نیست اما می‌رسیم به فعل کمکی هابه اگر
2:29:40فعل کمکی ما زاین نبود حتماً هابن یعنی
2:29:45اگر فعل اصلی ما جابهجایی رو نشون نمی‌داد
2:29:48اگر تغییر حالت رو نشون نمی‌داد و اگر اون
2:29:51فعل جز اون چار تا فعل خاص نبود پس حتماً
2:29:55حتماً ما بایستی فعل هابن رو به عنوان فعل
2:29:58کمکی استفاده کنیم که حالا شامل فعل‌های
2:30:02آکوزاتیو میشه فعل‌های رفلکسی و همه
2:30:05فعل‌های که شامل زاین نمیشن چون بهتون
2:30:09گفتم توی ۸۰ درد مواقع فعل کمکی ما هابن
2:30:14مثال
2:30:15می‌زنیم ایش بین ناخ بلین گ فاق من به سمت
2:30:20برلین رفتم این جمله رو بایستی گذشته معنی
2:30:24بکنیم به خاطر اینکه پرفکت توی جایگاه اول
2:30:28فاعل دارم توی جایگاه دوم فعل کمکی زاین
2:30:32رو دارم که مطابق با فاعلم صرف شده چرا
2:30:36فعل کمکیم زینه به خاطر اینکه فعل اصلی من
2:30:40فاغن هست به معنای راندن و داره جابهجایی
2:30:44رو نشون میده در نتیجه فعل کمکی من زینه
2:30:48ناخ برلین هم که حالا یعنی به سمت برلین و
2:30:52گ فاغن فرم پارتی سیپ سو یا پارتی سیپ
2:30:56پرفکت فعل فاغن هست مثال بعدی
2:31:01زیبن بوخ کافت یعنی آنها یک کتاب خریدن زی
2:31:08فاعل منه و فعل کمکی من که مطابق با فاعل
2:31:12صرف شده هابن چرا هابن ب خوا خطر اینکه
2:31:17فعل اصلی من فعل کفن بوده کفن به معنای
2:31:21خریدن نه جابه جایی رو نشون میده نه تغییر
2:31:25حالت رو نشون میده نه جز اون چهار تا فعل
2:31:28خاصه در نتیجه فعل کمکی من بایستی هابن
2:31:33باشه گ کافت هم که فرم پارتی سیپ سوای یا
2:31:37پارتی سیپ پرفکت فعل کفن هست اما یک نکتهی
2:31:42که وجود داره اینه که وقتی که ما هم فعل ک
2:31:46مکیون زاین باشه هم فعل اصلیمون زاین باشه
2:31:50بهتره که بیایم از فرم پق تیتوم فعل زین
2:31:53استفاده بکنیم توجه داشته باشین که ما
2:31:57می‌تونیم از فرم پرفکت هم استفاده کنیم
2:32:00ولی زیاد استفاده نمیشه توی زبان آلمانی
2:32:04به خاطر اینکه اون موقع د تا فعل زاین توی
2:32:06جمله داریم و یه کم غیر معموله در نتیجه
2:32:10از فرم پق تیتوم استفاده میکنیم فرم پق
2:32:13تیتوم فعل زین هم که فقط بایستی
2:32:17صرف بشه ایشوار یعنی من بودم دو وست تو
2:32:22بودی ارزی اسوا او بود ویا واقن ما بودیم
2:32:28ایا وارت شما بودین زی واقن آنها بودن پس
2:32:34اینها هم بایستی حفظ بکنید که فرم گذشته
2:32:37فعل زاین هست اما اگر فعل اصلی ما هابن
2:32:42باشه به خاطر اینکه فعل هابن جابه جایی و
2:32:46تغیر حالت رو نشون نمیده و جزء اون چار تا
2:32:49فعل خاص هم نبود بایستی فعل کمکی هم هابن
2:32:53باشه و وقتی که ما میخوایم جمله گذشته
2:32:56بسازیم که فعل اصلیمون هابن تو جایگاه دوم
2:33:00فعل کمکی هابن رو داریم تو جایگاه آخر
2:33:03پارتی سیپ سوای فعل هابن رو داریم میبینید
2:33:06د تا فعل هابن داریم در نتیجه بهتره که ما
2:33:10بیایم فرم پق تقی تووم هابن رو استفاده
2:33:13کنیم که فرم پق تقی تمش میشه ایش هاته دو
2:33:19هاست هاته که حالا معنیشون میشه ایش هاته
2:33:22یعنی من داشتم د هاست یعنی تو
2:33:27داشتی یعنی او داشت و هاتن ما داشتیم ایا
2:33:33هات شما داشتین زی هاتن آنها داشتن یا
2:33:37شمای محترمانه داشتید یک نکتهی که وجود
2:33:41داره وقتی که از فرم پقی تووم یا همین
2:33:45فرمی که میبینید روی صفحه استفاده می‌کنیم
2:33:48فقط کافیه که یک جمله معمولی بسازیم و این
2:33:52پق تقی تووم رو به صورت صرف شده توی
2:33:55جایگاه دوم به کار ببریم مثل یک جمله خبری
2:33:59معمولی دیگه نیازی به پارتی سیپ سوای هم
2:34:03نداریم اینطوری ما می‌تونیم جملات در واقع
2:34:06تق تقی تم یا گذشته بسازیم ولی توجه داشته
2:34:09باشین که معنی‌ حشون گذشته هست مثلاً من
2:34:13میگم ایشو این بلین من در برلین بودم یا
2:34:18میگم ایش آن ب ام و من یک بی ام و داشتم
2:34:23این جملات مربوط به زمان گذشته هستن و در
2:34:27واقع پق تیتوم
2:34:28هستن و اما می‌رسیم به مبحث داتیو داتیو
2:34:33همون طور که قبلاً هم بهتون گفتم مفعول
2:34:37غیر مستقیم توی جمله ما هست آکوزاتیو
2:34:40مفعول مستقیم بود و داتیو مفعول غیر
2:34:44مستقیمه بیشتر فعل‌های ما آکوزاتیو بودن و
2:34:48بعضی از فعل‌های ما میتونن داتیو باشن یک
2:34:52سری حروف اضافه آکوزاتیو داشتیم یک سری
2:34:55حروف اضافه دا تیوی داریم و یک سری از
2:34:57حروف اضافه هم که بینشون مشترکه حالا کلاً
2:35:02اینکه داتیو چیه اگر بخواین به زبان فارسی
2:35:06ترجمش بکنید این رو به خاطرتون داشته
2:35:09باشین که آکوزاتیو رو توی ۹۹ مواقع ما با
2:35:15حرف اضافه را ترجمه می‌کنیم ولی داتیو رو
2:35:18با بقیه حروف اضافه ترجمه می‌کنیم و یک
2:35:22نکته دیگه‌ی که وجود داره آرتیکل های ما
2:35:26برای حالت داتیو هم ی کم تفاوت داره یکم
2:35:30که خیلی تفاوت داره ما یک سری آرتیکل های
2:35:33نومینا تیوی داشتیم که حالا به دو دسته
2:35:36دیفینی و اینفینیت تقسیم میشدن برای
2:35:39ماسکولین دیفینی آرتیکل ما میشد در و برای
2:35:43اینفینیت میشد آین برای فی میبینین دیفینی
2:35:47آرتیکل ما میشد دی اینفینیت مون میشد آینه
2:35:51نوت قال ها هم دیفینی آرتیکل مون میشد داس
2:35:55و اینفینیت آرتیکل مون میشد آین برای پلوغ
2:35:58ها همیشه توی حالت نمیتی وی دیفین آرتیکل
2:36:03ما دی بود و اینفینیت آرتیکل هم که
2:36:06نداشتیم به خاطر اینکه اسامی جمع رو ما
2:36:09نمیتونیم با یک معنی بکنیم با کلمه یک
2:36:12معنی
2:36:13بکنیم و آکوزاتیو ها هم آرتیکل مختص
2:36:17خودشون رو داشتن که دقیقاً متناسب با
2:36:21نومینا تیوی بود به غیر از حالت ماسکولین
2:36:25که دیفینی آرتیکل ما میشد دن و اینفینیت
2:36:29آرتیکل ما میشد
2:36:31آینن و برای داتیو هم ما کامل آرتیکل
2:36:36هامون متفاوته برای ماسکولین ها دیفین
2:36:40آرتیکل ما میشه دم اینفینیت آرتیکل ما
2:36:44میشه آین نم میبینید فرقش با آکوزاتیو
2:36:48اینه که آکوزاتیو ان می‌گرفت ولی داتیو ام
2:36:52می‌گیره اینو توجه داشته باشین و این
2:36:54آرتیکل ها رو شما بایستی حفظ بکنید برای
2:36:59وقتی که اسم ما قراره فمین باشه دیفینی
2:37:02آرتیکل ما میشه در و اینفینیت آرتیکل ما
2:37:06میشه
2:37:07آینا برای حالتی که اسم ما خنسا هست
2:37:10دیفینی آرتیکل ما میشه دم و این دیفینی
2:37:14آرتیکل ما میشه آم
2:37:16و برای حالت پلوغ دیفین آرتیکل ما میشه دن
2:37:21این دیفین آرتیکل هم که نداشتیم و اما
2:37:24درباره آرتیکل های نگاتیو داتی وی خب من
2:37:29توضیح دادم که آرتیکل های نگاتیو کلاً
2:37:33اینطورین که یک کا قبل از اینفینیت آرتیکل
2:37:36اضافه میشه برای داتی وی ها هم همین اتفاق
2:37:40میفته یعنی نگاتیو آرتیکل ما برای
2:37:43ماسکولین هایی که داتیو هستن میشه
2:37:46کام برای فمین این‌ها میشه
2:37:50کاینات قالها میشه کاین ام برای پلوغ ها
2:37:54هم میشه
2:37:55کاین این هم از آرتیکل های داتیو اما یک
2:38:01سری حروف اضافه بهتون گفتم وجود دارن که
2:38:04آکوزاتیو یک سری وجود دارن که داتی وین و
2:38:08یک سری هستن که بین این دو تا مشترکن
2:38:11مثلاً پر پوزیسیون ها یا حروف اضافه‌ی که
2:38:15کوز تیوی هستن میشه بیس دورش فور اون گگن
2:38:23اوم بی به معنای تا دوش به معنای از میان
2:38:28چیزی فور یعنی برای اون یعنی بدون گگن
2:38:34یعنی علیه و اون هم که ما برای ساعت
2:38:37استفادش میکنیم و گاهی هم به معنای دور
2:38:40چیزی هست و حروف اضافه که داتی وی هستن آ
2:38:46س
2:38:49نا
2:38:51فونس میت ز گگ آ به معنای اینه که از یک
2:38:57زمانی به بعد و یک حرف اضافه زمانی هست
2:39:01اوسا یعنی به جز سو یعنی به سمته ناخ هم
2:39:07یعنی به سمته بای یعنی نزد چیزی یا نزد
2:39:11کسی فون یعنی
2:39:14از هم نا از هست میت یعنی همراه زایت یعنی
2:39:21از زمانی که در واقع داره درباره یک زمانی
2:39:24صحبت میکنه که از گذشته شروع شده و تا
2:39:27الان ادامه داره گگن اوبا یعنی روبه رویه
2:39:31خب اینم شد از حروف اضافه داتی وی اما یک
2:39:35سری از حروف اضافه هستند که بین آکوزاتیو
2:39:38و داتیو مشترکن مثل
2:39:43این ن
2:39:46هتا او اونتا سشن ف که گاهی اوقات داتیو
2:39:52استفادشون میکنیم گاهی اوقات آکوزاتیو
2:39:55اینکه حالا چه موقع دا تیوی چه موقع
2:39:58آکوزاتیو بیشتر مربوط میشه به سطح آدو این
2:40:03به معنای داخل چیزی آ یعنی کنار چیزی و
2:40:07بهش چسبیده باشه آف یعنی روی چیزی نبن
2:40:11یعنی کنار چیزی ولی بهش چسبیده نباشه هینت
2:40:15یعنی پشت چیزی اوبا یعنی بالای چیزی و
2:40:19باهاش فاصله داشته باشه بهش نچسبیده باشه
2:40:22اونتا یعنی پایین یا زیر چیزی سیشن بین دو
2:40:25تا چیز فور یعنی جلوی چیزی من الان یک
2:40:29اشاره کوچیک به این موضوع می‌کنم که چه
2:40:32موقع حالا این حروف اضافه داتی وین چه
2:40:35موقع آکوزاتیو که توی ذهنتون باشه اگر اون
2:40:39فعلی که ما میخوایم استفاده بکنیم برای
2:40:41این جمله سازی یک فعلی باشه که داره حرکت
2:40:45و و جابهجایی رو نشون میده ما این حروف
2:40:48اضافه رو به صورت آکوزاتیو در نظر
2:40:51می‌گیریم اما اگر فعل ما داره سکون و در
2:40:56واقع ثابت بودن یک چیزی رو نشون میده ما
2:40:59این حروف اضافه رو بایستی داتی وی در نظر
2:41:03بگیریم اما یک سری فعل هایی هم هستند که
2:41:06داتی وی محسوب میشن تعدادشون زیاد نیست
2:41:09ولی خب اونطوری هم نیست که بخوایم بگیم چ
2:41:12پنج تائه من مهما شو براتون می میگم ولی
2:41:16یادتون باشه که فعل‌های داتی وی به این
2:41:19چندتایی که من میگم خلاصه نمیشن ما
2:41:22فعل‌های داتی وی بیشتری داریم ولی
2:41:24تعدادشون به اندازه فعل‌های آکوزاتیو
2:41:29نیست فعل هفن به معنای کمک کردن و یک فعل
2:41:34داتی ویه فعل گن به معنای تعلق داشتن یک
2:41:39فعل داتی ویه فعل گ فالن به معنای پسندیدن
2:41:44یک فعل دا
2:41:46دانکن به معنای تشکر کردن شکن به معنای
2:41:51مزه دادن پسن یعنی مناسب بودن و اینها
2:41:56فعلهای داتی وی ما
2:41:58هستن چند تا مثال براتون
2:42:02میزنم یعنی اون به خانم کمک کرد به اون
2:42:06خانم کمک کرد فعل ما هلن هست تو جایگاه
2:42:10دوم قرار گرفته و مطابق با فاعل که ار هست
2:42:15صرف شده فعل من هلف نه یک فعل داتیو در
2:42:20نتیجه من بایستی توی جمل داتیو داشته باشم
2:42:23داتیو من چیه الان کلمه در فقا که در واقع
2:42:28کلمه فقا به معنای خانم یه کلمه مؤنث هست
2:42:32که وقتی اومده داتیو شده آرتیکل شده
2:42:36در یک مثال دیگه در هوند گهور دم کین میگه
2:42:41اون سگ متعلق هست به اون بچه دهون اینجا
2:42:45زبیت یا فاعل منه و فعل من فعل گن بوده به
2:42:50معنای تعلق داشتن یک فعل داتی ویه توی
2:42:53جایگاه دومه مطابق با فاعل هم صرف شده از
2:42:56اونجایی که این فعل یک فعل داتی ویه من
2:42:59بایستی داتیو توی جمل داشته باشم که کلمه
2:43:03دم کیند داتیو من هست کیند خودش به معنای
2:43:07بچه هست و یه کلمه خنسا ولی وقتی که داتیو
2:43:12میشه آرتیکل تبدیل به دم میشه
2:43:16یک مثال دیگه
2:43:18پیتزا کدا گت یعنی پیتزا به بچه ها مزه
2:43:23میده پیتزا در واقع زوبیک یا فاعل منه شکن
2:43:27فعل داتی وی منه که مطابق با فاعل صرف شده
2:43:31و اینجا ما بایستی یک داتیو داشته باشیم
2:43:33داتیو ما کلمه کیندا هست که میبینید که
2:43:36آرتیکل هم از دی به د تغییر کرده به خاطر
2:43:41اینکه نقشش داتیو هست توی
2:43:43جمله یک یک مثال دیگه داست بوخ
2:43:48گور دا بوخ گور یعنی اون کتاب متعلق به
2:43:53اون مرد هست کلمه داس بوخ زوبیک یا فاعل
2:43:58فعل ما فعل گن هست و کلمه دمان هم در واقع
2:44:04داتیو ما هست یعنی مفعول غیر مستقیم از
2:44:07اونجایی که فعل ما گن هست و یک فعل داتیو
2:44:11ما بایستی توی جمله داتیو داشته باشیم پس
2:44:14اون مفعولم رو با آرتیکل های داتی وی
2:44:18می‌نویسیم اینم از مبحث داتیو اما ما یک
2:44:23سری پرسونال پوم یا ضمایر شخصی ی وی هم
2:44:27داریم توی جلسات قبل یاد گرفتیم که ما
2:44:30پرسونال پق نومن نومینا تیوی داریم
2:44:33آکوزاتیو داریم و الان میخوایم درباره دا
2:44:37تیوی ها یاد بگیریم در واقع پرسونال پق
2:44:40نومن همون ضمایر شخصی هستند که ما
2:44:43می‌تونیم به جای اس توی جمله به کارشون
2:44:47ببریم ضمایر شخصی نمیتی وی ایش یعنی من دو
2:44:53یعنی تو ا یعنی او مذکر زی یعنی او مؤنث
2:45:00اس یعنی او خنسا ویا یعنی ما ایا یعنی شما
2:45:06زی یعنی آنها زیهم که با اس بزرگ نوشته
2:45:09بشه یعنی شما اینها رو که توی اسلایدای
2:45:12قبل بهتون آموزش دادم اما اما آکوزاتیو ها
2:45:16هم پرسونال پق نومن شون رو من توضیح دادم
2:45:19که میشد میش یعنی مرا دیش یعنی تو را این
2:45:24یعنی او را او مذکر زی یعنی او را او مؤنث
2:45:30اس یعنی او را او خنسا انونس یعنی ما را
2:45:35اوش شما را زی آنها را و زی که با اس بزرگ
2:45:40نوشته بشه به معنای حالا شمای محترمانه
2:45:43هست شما را
2:45:45و اما پرسونال پق نومن داتی وی ها چطور
2:45:48بایستی نوشته بشه برای اول شخص مفرد میشه
2:45:52میا مثلاً اینطوری معنی می‌کنم که به من
2:45:56برای دوم شخص مفرد دیا یعنی به تو برای
2:46:01سوم شخص مفرد مذکر ایم میبینید ام گرفت
2:46:06آخرش توی آکوزاتیو ها ان داشت توی داتیو
2:46:09ها ام داره برای مؤنث ها ایا یعنی به او
2:46:15مؤنث و برای اسامی خنث هم دقیقاً مثل مذکر
2:46:20میشه میشه ایم و برای اول شخص جمع میشه
2:46:24انونس یعنی به ما برای دوم شخص جمع میشه
2:46:27اوش یعنی به شما برای سوم شخص جمع میشه
2:46:31اینن که البته با ای کوچیک بایستی نوشته
2:46:34بشه یعنی به آنها و برای شمای محترمانه هم
2:46:38میشه اینن که با ای بزرگ نوشته میشه یک
2:46:41نکته‌ای که وجود داره ضمایر شخصی رو شما
2:46:44بای بایستی حفظ کنید حالا چه نمیتی وی
2:46:47باشه چه آکوزاتیو باشه چه داتیو باشه هر
2:46:50سه تای این ستون‌ها رو بایستی حتما حفظ
2:46:54بکنید که راحت بتونید توی جمله بندی به
2:46:57کارشون ببرید مثال میزنم براتون کاستومی
2:47:01هفن یا ایش کاندیا هفن میگه تو میتونی به
2:47:05من کمک بکنی بله من میتونم به تو کمک بکنم
2:47:09اینجا ما پرسونال پق نومن میا و دیا رو
2:47:13داریم که در واقع دا تی وی هستن و مثال
2:47:17بعدی گهور در هوند مان گهور در هوند مان
2:47:23یا در هوند گورد ایم یا در هوند گورد ایم
2:47:28میگه آیا تعلق داره این سگ به این مرده
2:47:32بله سگه تعلق داره به او میبینید توی جمله
2:47:37اول ما فعلم داتی ویه و داتیو داریم توی
2:47:42جملون که دمان هست و توی جمله بعدی
2:47:46نخواسته دیگه دوباره این کلمه رو تکرار
2:47:48بکنه به جاش اومده است ضمیر شخصی داتی وی
2:47:52برای سوم شخص مفرد مذکر استفاده کرده پس
2:47:56شده
2:47:57ایم یک مثال دیگه
2:48:01فر
2:48:03ین یا ایا میگه آیا تو به خانم دکتر
2:48:08اعتماد داری و در جواب گفته بله من به او
2:48:12اعتماد دارم فعل فرت به معنای اعتماد
2:48:16داشتن و یک فعل داتی ویه و مفعول داتی وی
2:48:19ما در واقع داتیو ما ارسین هست که حالا
2:48:23آرتیکل هم در شده توی جمله دوم دیگه کلمه
2:48:27در ارسین رو نخواسته تکرار کنه به جاش
2:48:31اومده از پردال پق نومش استفاده کرده برای
2:48:34سوم شخص مفرد
2:48:36مؤنث و یک مثال دیگه پاس دس کلا دمین پاس
2:48:41دس کلا
2:48:42دمین دس کلا پس نیشت که آیا این لباس
2:48:46اندازه کودکه نه اون لباس اندازش نیست توی
2:48:51جمله اول فعل ما
2:48:54پاسندی تیون دم کینت هست و توی جمله دوم
2:48:58دیگه نخواستیم داتیو رو تکرار کنیم به جاش
2:49:01از ضمیر شخصی استفاده کردیم که برای اسامی
2:49:04خنسا میشه
2:49:06ایم مثال بعدی گلاس دو اونس گلاس دو اونس
2:49:11آیا تو به ما باور داری یا اش بله من به
2:49:16شما باور دارم انونس و اش هم که ضمایر
2:49:20شخصی دا تیوی ما هستن به خاطر اینکه فعل
2:49:23گلابن یک فعل داتی
2:49:25ویه و مثال بعدی شد پلاستیک دنی شاد
2:49:32پلاستیک دنتی آیا آسیب میرسونه پلاستیک به
2:49:36حیوانات یا ضرر
2:49:38میرسونه یا پلاستیک شاد این بله پلاستیک
2:49:42به اونها ضرر میرسونه توی جمله جمله اول
2:49:45ما فعل شادن رو داریم که داتی ویه پس ما
2:49:49میایم از یک داتیو استفاده میکنیم توی
2:49:53جمله که دن تیغن داتیو ما هست توی جمله
2:49:57دوم دیگه کلمه دن تیغن رو من تکرار نکردم
2:50:00به جاش اومدم از ضمیر شخصی داتی وی
2:50:03استفاده کردم که برای سوم شخص جمع میشد
2:50:07اینن خب اینم از مبحث داتیو میرسیم به
2:50:12ایمپ قاتی ایم پاتیو در واقع به معنای
2:50:15جملات امری هستن می‌خوایم ببینیم چطوری
2:50:18توی زبان آلمانی ما می‌تونیم جملات امری
2:50:22درست بکنیم یک نکته‌ای که وجود داره اینه
2:50:26که ما جملات امری رو برای دوم شخص مفرد
2:50:30دوم شخص جمع شمای محترمانه و ما استفاده
2:50:35می‌کنیم که تو کتابتون درباره ویا اصلاً
2:50:37صحبتی نکرده ولی خب ما یک اشاره‌ای بهش
2:50:41می‌کنیم ما وقتی که می‌خوایم جملات این ا
2:50:44پاتیو یا عمدی بسازیم توی چند تا مواقع
2:50:48میتونیم این کارو بکنیم مثلا وقتی که
2:50:50میخواین به یک نفر یک راهنمایی بدین مثلا
2:50:53بگین تزی واسا آب بیشتری بنوشید یا مثلا
2:50:58میخواین یک دستور و ساخت و ساز یک چیزی رو
2:51:01بگید مثلا ارگن زیدن تکس متن رو کامل
2:51:05بکنید وقتی که میخواین به یک نفر دستور
2:51:08بدین مثلا ماخ گابه تکالیفت رو انجام بده
2:51:13و وقتی که میخواین از از یک نفر تقاضا
2:51:16بکنید مثلاً هلف میا به من کمک بکن وقتی
2:51:20که میخواین جملات ایمپیان بسازین کلاً یک
2:51:24قاعده‌ای براش وجود داره که من بهتون میگم
2:51:26چه کاری رو بایستی انجام بدین برای شمای
2:51:30محترمانه فقط کافیه ما بیایم فعلم رو به
2:51:33صورت مسری ابتدای جمله قرار بدیم و بعد
2:51:37ضمیر شخصی زی رو بنویسیم که حالا با اس
2:51:41بزرگ هست شاید این سؤال براتون پیش بیاد
2:51:43که اگر ما فعلو بیاریم اول چطوری می‌تونیم
2:51:46از یان این فقا گه تشخیصش بدیم جواب شما
2:51:50ساده است به خاطر اینکه اگر یانین فقا گه
2:51:53بود این جمله بایستی انتهاش علامت سؤال
2:51:57می‌داشت ولی الان ما علامت تعجب داریم یا
2:52:01وقتی که می‌خوایم جملات امری بسازیم یا
2:52:03علامت تعجب داریم انتهای جمله یا نقطه
2:52:06داریم در نتیجه به همین راحتی میشه تشخیص
2:52:10داد که این جمله‌ای که اولش با فعل شروع
2:52:12شده یک جمله امری یا یک جمله سوالیه و
2:52:16همین طور از طرز گفتار شما از لحن گفتار
2:52:21شما معلومه که یک جمله خبریه معلومه یک
2:52:24جمله امریه یا در واقع سوالیه و برای ویا
2:52:29هم دقیقاً مثل زی یا شمای محترمانه عمل
2:52:33می‌کنیم فعل رو به صورت مصدری می‌ذاریم
2:52:36اول جمله و ضمیر شخصی ویا هم که می‌نویسیم
2:52:41اما برای ایا که دوم شخص جمع هست فقط
2:52:44کافیه فرم صرف شده فعل رو قرار بدیم و حتی
2:52:49دیگه ضمیر شخصی ایا هم نیاز نداریم و یک
2:52:53مثالی که اینجا زدیم خب فعل گن هست برای
2:52:56شمای محترمانه شد گن زی یعنی بروید شما گن
2:53:01ویا یعنی برویم ما بیاید بریم و برای دوم
2:53:05شخص جمع هم شد گت یعنی
2:53:07بروید اما برای دوم شخص مفرد هیچ قاع وجود
2:53:12نداره و شما بایستی اکثر ف ها رو امرشون
2:53:15رو برای دوم شخص مفرد حفظ بکنید مثلاً اگر
2:53:20ما بخوایم فعل گن رو برای دوم شخص مفرد
2:53:23امری بکنیم میایم میبینیم چطور صرف شده که
2:53:26شده گست اون است که نشون دهنده در واقع
2:53:30صرف شدن فعل برای دوم شخص مفرد هست رو حذف
2:53:34میکنیم و میشه گه که در واقع میشه حالت
2:53:38امری فعل گن برای دوم شخص مفرد یک نکتهی
2:53:42که وجود داره برای دوم شخص شخص مفرد توی
2:53:45زبان عامیانه وقتی که میخوایم امریش بکنیم
2:53:49ممکنه شما همیشه بشنوین که یک ا انتهاش
2:53:53هست ولی این فقط برای صحبت کردن و محاوره
2:53:57هست توی نوشتار ما اجازه نداریم همیشه یک
2:54:00ا به انتهای امری دوم شخص مفرد اضافه
2:54:04بکنیم یک مثال دیگه می‌زنیم فعل لزن یک
2:54:08فعل بیقاعده هست وقتی که میخواد امری بشه
2:54:12برای شمای محترمانه سر فعل رو میذاریم و
2:54:15ضمیر شخصی زی میشه لزن زی یعنی
2:54:18بخوانید برای ویا هم دقیقا همین طور فقط
2:54:22فرقش اینه که ضمیر شخصی ما میشه ویا پس
2:54:26میشه لزن ویا یعنی
2:54:28بخوانیم برای دوم شخص جمع هم همون طور که
2:54:32گفتم مطابق با فرم صرف شده فعل میشه
2:54:36لست و برای دوم شخص مفرد هم ما میایم
2:54:40ببینیم فعلم چطور صرف شده که شده لیست اگر
2:54:44اس رو حذف بکنیم لی میمونه که اون موقع
2:54:47اصلا مشخص نیست که مال فعل لزم بوده در
2:54:50نتیجه ما اس هم حفظ میکنیم میشه لیز یعنی
2:54:53بخون یک مثال دیگه فعل فاغن هست که یک فعل
2:54:57بیقاعده هست توی دوم شخص و سوم شخص آش
2:55:01اوملات میشه فاق به معنای راندن یا
2:55:04رانندگی کردن هست وقتی که برای شمای
2:55:07محترمانه امرین میشه میشه فاغن زی حالت در
2:55:11واقع مسری به اضافه ضم یر شخصی برای حالت
2:55:16ویا اول شخص جمع هم میشه فاغن ویا حالت
2:55:20مسری به اضافه ضمیر ویا برای دوم شخص جمع
2:55:24هم فقط کافیه که مطابقه با اون چیزی که
2:55:28صرف شده میشه فارت و برای دوم شخص مفرد ما
2:55:32میایم ببینیم چطور صرف شده شده فرست است
2:55:36رو حذف میکنیم میشه فر یک نکتهی که وجود
2:55:39داره افعالی که هنگام صرف شدن آ شون
2:55:43اوملات میشه یا در واقع یکی از حروفش
2:55:45اوملات میشه وقتی که میخوان ایمپ گاتیو
2:55:48بشن برای دوم شخص مفرد ما اوملات رو در
2:55:51نظر نمی‌گیریم یعنی آ رو به صورت معمولی
2:55:54در نظر می‌گیریم اینجا میشه فار
2:55:58فار مثال بعدی فعل آیتن هست آیتن به معنای
2:56:03کار کردن و یک فعل بیقاعده هست که توی دوم
2:56:07شخص و سوم شخص مفرد و دوم شخص جمع یک ا
2:56:11اضافه میشد که راحت‌تر بشه تلفظ کرد برای
2:56:15امری کردنش برای شمای محترمانه میشه آتنی
2:56:20مستر فعل رو به اضافه ضمیر شخصی زی کردیم
2:56:24و برای حالت اول شخص جمع میشه آتن ویا کار
2:56:29کنیم آتنی کار کنید برای دوم شخص جمع هم
2:56:34میشه آیت دقیقا مطابق با همینی که صرف شده
2:56:40اما برای دوم شخص مفرد ما می میایم ببینیم
2:56:44چطور صرف شده شده آبای تست است رو از آخرش
2:56:47حذف میکنیم میشه آبای ته که فرم امری شه
2:56:51یعنی کار
2:56:53کن اما یک فعل مهم ما داریم توی زبان
2:56:57آلمانی اونم فعل زاین هست فعل زاین به
2:57:00معنای بودن هست و یک نکته‌ی که داره فرم
2:57:04امریش از قاعده پیروی نمیکنه و شما بایستی
2:57:07حفظش بکنید برای شمای محترمانه ما نداریم
2:57:12زاین زی بلکه داریم زاین زی زاین زی و
2:57:18برای اول شخص جمع هم زاین ویا زاین زی
2:57:22یعنی باشید زاین ویا یعنی باشیم که البته
2:57:25خب این جملات کامل نیستن که من مثال
2:57:27می‌زنم براتون جا بیفته که چطور می‌تونیم
2:57:30با حالت امری زاین جمله بسازیم اما برای
2:57:34دوم شخص جمع دقیقاً مطابق حالت صرف شده شه
2:57:38یعنی زاید و برای دوم شخص مفرد هم که
2:57:42اصلاً از این قاعده‌ای که گفتم پیروی
2:57:44نمیکنه بلکه میشه زی حالا مثال بزنیم
2:57:49مثلاً ززی فارش یعنی مراقب باشید زین ویا
2:57:55الیش یعنی صادق باشیم بیاید صادق
2:57:59باشیم زی شیل ساکت باشید زای شیل ساکت باش
2:58:05میبینید پس ما حالت امری زاین رو اینطوری
2:58:09به کار
2:58:10میبریم اما فعل هابن هم یکی از فعل‌های
2:58:14مهم توی زبان آلمانیه که وقتی که میخواد
2:58:17امری بشه طبق قاعده پیش میره برای شمای
2:58:21محترمانه میشه هابن زی یعنی داشته باشید
2:58:25هابن ویا یعنی داشته باشیم هات یعنی داشته
2:58:29باشید هاب یعنی داشته
2:58:32باش هابن ز موت یعنی شجاعت داشته باشید
2:58:37هابن ویا گ صبر داشته باشیم هابت گ
2:58:41صبر داشته باشید
2:58:44ها موت شجاعت داشته
2:58:46باش و فعل بعدی ما فعل وردن هست به معنای
2:58:51شدن که خب اونم یکی از فعل‌های بی قاعده
2:58:55هست و یکی از اون سه تا فعل مهم ولی خب
2:58:59اونقدری کاربرد نداره فعل امریش ولی خب ما
2:59:03آموزشش میدیم برای شمای محترمانه میشه
2:59:07وردن زی یعنی بشوید حالا مثال میزنم کامل
2:59:11متوجه میشید برای اول شخص میشه وردن ویا
2:59:15بشویم و برای دوم شخص جم مطابق حالت صرف
2:59:19شده میشه وردت بشوید و برای دوم شخص مفرد
2:59:24هم میشه ورد یعنی بشو مثال میزنم وردن
2:59:31یعنی بزرگ بشید دیگه وردن وکسن بیاید بزرگ
2:59:36بشیم بزرگ فکر
2:59:37کنیم ورد واکسن بزرگ بشید ورد واکسن این
2:59:43هم هم از مثالش همون طور که گفتم اونقدری
2:59:46کاربرد نداره ولی خوبه که بدونید چطور
2:59:49استفاده میشه و مبحث بعدی مبحث صفات هست
2:59:54توی این سطح از زبان آلمانی صفات توی زبان
2:59:59آلمانی سه تا فرم دارن یکی صفات پوزیتیو
3:00:03یا در واقع صفات
3:00:05معمولی یکی صفات کمپا گاتیو که صفات برتر
3:00:09هستند توی زبان فارسی هم ما این صفات رو
3:00:12داریم که با تر معنیش می‌کنید مثلاً بهتر
3:00:17بدتر کوتاه‌تر بلندتر یا هر صفت دیگه‌ای و
3:00:22یک دسته از صفات دیگه صفات زوپ الاتی هستن
3:00:26یعنی صفات برتری که باز توی زبان فارسی
3:00:30اینطور ترجمه میشن بدترین بهترین زیباترین
3:00:35زشت‌ترین با کلمه ترین معنیشون می‌کنیم
3:00:39ولی توی زبان آلمانی این‌ها قواعد خودشون
3:00:42رو دارن که من براتون توضیح میدم اول
3:00:46میخوام درباره صفات پوزیتیو صحبت بکنم
3:00:50صفات پوزیتیو در واقع همون صفات معمولی ما
3:00:53هستند مثل گوت یعنی خوب کلاین یعنی کوچیک
3:00:57پوپش یعنی قشنگ یا زیبا و از این دسته
3:01:01صفات که حالا تعدادشون کم هم نیست وقتی که
3:01:04ما میخوایم جمله سازی بکنیم توی زبان
3:01:07آلمانی و د تا چیز رو از لحاظ یک صفت مورد
3:01:13مقایسه قرار بدیم یک فرمول خاص براش داریم
3:01:17که اینطوریه مثلاً می‌خوام بگم د تا چیز
3:01:20توی یک صفت مشترکن یا توی یک صفت یک سانن
3:01:26پس برای این کار من یک فرمول خاص دارم
3:01:29چهکار می‌کنم توی جایگاه اول یکی از اون
3:01:33چیزها رو می‌نویسم توی جایگاه دوم فعل یا
3:01:37ورمون هست که همیشه قرار بود فعل تو
3:01:40جایگاه دوم قرار بگیره و توی این جملات
3:01:44معمولاً فعل ما فعل زاین هست که حالا
3:01:47مطابق با فاعل صرف میشه بعد کلمه گناو زو
3:01:51رو می‌ذاریم گناو به معنای دقیقاً زو هم
3:01:54که جزء فرمول جمله سازی این جور از جملات
3:01:58هست ولی من می‌تونم گناو رو حذف بکنم و
3:02:01فقط زو رو به کار ببرم می‌تونم گناو زو به
3:02:04کار ببرم میشه زو هم به تنهایی به کار برد
3:02:08و بعد از اون بایستی صفتم رو به صورت
3:02:11پوزیتیو یا معمولی به کار ببرم
3:02:14بعدش کلمه وی رو به کار می‌برم و بعد اون
3:02:18چیز دومی که قراره مقایسه بشه رو به کار
3:02:21می‌برم مثلاً میخوام بگم شیراز به زیبایی
3:02:24اصفهانه یعنی توی صفت زیبایی شیراز و
3:02:28اصفهان یکسانند بایستی بگم شیراز ایست گ
3:02:33نازو شنوی اصفهان اینجا من می‌تونستم حتی
3:02:38بگم شیراز ایست زو شون وی اصفهان یعنی
3:02:42بیام گناو رو حذف بکنم و تغییری توی جمله
3:02:46ایجاد نمی‌کرد همون طور که گفتم گنا به
3:02:49معنای دقیقاً هست یعنی اگر من بگم شیراز
3:02:52ای کناز شنوی اصفهان یعنی شیراز هست
3:02:55دقیقاً به زیبایی اصفهان ولی اگر گناو رو
3:03:00حذف بکنم دیگه کلمه دقیقاً رو توی ترجمه
3:03:03به کار نمی‌برم این شد از صفات معمولی یا
3:03:08پوزیتیو ما اما یک دسته از صفات ما صفات
3:03:11کمپا قاتی بودن که به معنای صفات برتر
3:03:16وقتی که میخوایم د تا چیز رو مقایسه بکنیم
3:03:19بگیم یکیشون برتری داره اگر بخوام چنین
3:03:22صفاتی رو بسازم توی زبان آلمانی کافیه که
3:03:26به انتهای صفتم حروف اغ اضافه بکنم مثلاً
3:03:31کلاین به معنای کوچک اگر اغ بهش اضافه بشه
3:03:35میشه کلای که حالا کمپ قاتی میشه یعنی
3:03:38کوچک‌تر یا بلیش به معنای در واقع ارزان
3:03:43اگر اق بهش اضافه کنم میشه بی لیگا یعنی
3:03:47ارزان‌تر و می‌بینید که یک صفات برتر
3:03:51ایجاد می‌کنه اما یک سری استثنائاتی این
3:03:54وسط وجود داره مثلاً اگر صفاتی باشن که به
3:03:58حروف ا ال و ا ا ختم بشن ما وقتی که
3:04:03میخوایم کمپا قاتی وش بکنیم میایم ا رو
3:04:06حذف می‌کنیم و اق بهش اضافه می‌کنیم که
3:04:10اینطوری توی تلفظ هم راحت‌تر هست مثلاً
3:04:13دونک به معنای تاریک وقتی که میخواد کمپا
3:04:17گاتیو بشه از اونجایی که آخرش ا ال هست من
3:04:20اش رو حذف می‌کنم و به انتهاش اق اضافه
3:04:24می‌کنم میشه دونک لا یعنی تاریک تر یا
3:04:27تیره تر یا صفت تویا به معنای گران
3:04:31میبینید که به حروف ا اغ ختم شده وقتی که
3:04:34میخوام کمپا قاتی وش بکنم ا رو ختم می‌زنم
3:04:37به انتهاش اق اضافه می‌کنم میشه تغا تغا
3:04:42یعنی گرا ران تر و همین طور اگر صفت من تک
3:04:47سیلابی باشه یعنی یک بخشی باشه و توش حروف
3:04:50آ او او به کار رفته باشه وقتی که میخواد
3:04:54کمپا گاتیو بشه علاوه بر اینکه حروف ا اغ
3:04:58به انتهاش اضافه میشه هر کدوم از این حروف
3:05:01آ او او هم که توش به کار رفته باشه
3:05:04اوملات میشن مثل چی مثل صفت لانگ به معنای
3:05:09طولانی یا بلند یک صفت تک سیلابی یا یک بخ
3:05:13هست وقتی که میخواد کمپا گاتیو بشه علاوه
3:05:16بر اینکه حروف اغ به انتهاش اضافه میشه
3:05:20حرف آ هم اوملات میشه میشه لنگا و کلمه یا
3:05:26صفت گس به معنای بزرگ تک سیلابی وقتی که
3:05:29میخواد کمپ گاتیو بشه علاوه بر اق که حالا
3:05:33به انتهاش اضافه میشه او ما هم لات میشه
3:05:37میشه گ قوسا پس این هم یک قاعده مهم توی
3:05:41صفات کمبتی هست یک یک نکتهی که وجود داره
3:05:44اینه که وقتی که من میخوام جمله سازی بکنم
3:05:47و صفات برتر رو به کار
3:05:50ببرم یک قاعده خاص براش وجود داره و اون
3:05:54قاعده اینه که اون چیزی که برتر هست رو
3:05:57اول مینویسم توی جایگاه دوم فعلم رو قرار
3:06:00میدم و مطابق با فاعل صرفش می‌کنم بعد صفت
3:06:04برترم رو قرار میدم بعد میذارم و بعد بقیه
3:06:09جمله مثلاً شیراز ا شونا
3:06:13تغن یعنی شیراز زیباتر از تهران هست
3:06:19می‌بینید صفت شون که به معنای زیبا هست
3:06:23بهش حروف اق اضافه شده و یک صفت کمپ گاتیو
3:06:26شده و بعدش من حرف اضافه آ رو به کار بردم
3:06:30که بتونم یک جمله مقایسه‌ای درست بکنم اما
3:06:35یک دست از صفات دیگهای که ما داشتیم زو
3:06:38پاتیو ها بودن زو پاتیو به معنای صفات
3:06:41برترین و وقتی که که می‌خوایم چند تا چیز
3:06:44رو مقایسه بکنیم و یکیشون توی اون صفت
3:06:48برتری داره اون موقع می‌تونیم از زوپ تیو
3:06:52استفاده بکنیم طریقه ساختنش اینطوریه که
3:06:55حرف اضافه عام رو به اضافه اجکتیو می‌کنیم
3:06:59و در انتهای اکتیو حروف اس ت ا ان اضافه
3:07:04می‌کنیم و اینطوری صفات زوپ تیو ما درست
3:07:07میشه مثلاً آ بلسن یعنی ارزان‌تر از همه
3:07:12یا ارزانتر این بلیش به معنای ارزان هست و
3:07:16وقتی که من حرف اضافه عام رو قبلش آوردم و
3:07:20حروف است ام بهش اضافه کردم شده یک صفت زو
3:07:25پاتیو یک نکتهی که هست این حرف اضافه عام
3:07:28رو هم ما میتونیم به کار ببریم هم میتونیم
3:07:31به کار نبریم این
3:07:33اختیاریه یک مثال دیگه آ کلاسن یعنی از
3:07:38همه کوچک‌تر اینجا هم کلاین در واقع به
3:07:41معنای کوچک صفت من بوده که به انتهاش اس ت
3:07:45ا ان اضافه شده و حالا قبلش هم ما حرف
3:07:50اضافه عام رو قرار اریم و یک نکتهی که
3:07:54درباره این زوپ تیو ها وجود داره اینه که
3:07:57اگر صفتی به حروف اس ها ایکس اس س ت د ختم
3:08:04بشه به جای اینکه ما به انتهای صفتم حروف
3:08:08اس ت ا ان اضافه کنیم برای راحتی تلفظ مون
3:08:13میایم به انتهاش حروف ا اس ت ا ان اضافه
3:08:17می‌کنیم مثلاً صفت کورتس به معنای کوتاه
3:08:21انتهاش به حرف ست خطم شده و برای اینکه من
3:08:25راحت بتونم این صفت رو تلفظ کنم وقتی زو
3:08:28پاتیو میشه به جای اس ان ا اس ت ان بهش
3:08:34اضافه میکنن و میشه کوت سسن و اما یک نکته
3:08:38دیگه که درباره صفات زوپ حالتی وجود داره
3:08:41اینه که اگر صفتی موقع کمپا گاتیو شدن یکی
3:08:45از حروفش لاد شد طبق اون قاعده که بهتون
3:08:48گفتم که اگه یک سیلابی باشه یکی از حروفش
3:08:51م اولات میتونه بشه توی زوپ لایف هم اون
3:08:54حروف بایست اولات بشه مثلاً اگر صفت کلوگ
3:09:00به معنای در واقع باهوش وقتی که کمپا
3:09:03گاتیو میشه میشه کلوگ او لاوت میشه توی
3:09:06زوپ لاتی هم او ما بایستی اوملات باشه و
3:09:10بشه آم کلوکن اما وقتی که میخوایم جمله
3:09:14سزی بکنیم با صفات کمپا قاتی بون کارمون
3:09:17خیلی راحته فقط کافیه اون چیزی که حالا
3:09:21برتر هست رو بنویسیم توی جایگاه دوم فعل و
3:09:24در جایگاه آخر هم ما صفت زوپ تیون رو
3:09:28می‌نویسیم مثلاً شیراز ایست ام شستن یعنی
3:09:32شیراز از همه زیباتره از همه شهرها
3:09:36زیباتره یک نکته‌ای که وجود داره اینه که
3:09:39ما چند تا صفت مهم داریم که از این قاعده
3:09:43که من گفتم پیروی نمی‌کنن یعنی طریقه کمپا
3:09:46گاتیو شدن و زوپ الاتی شدنشون طبق اون
3:09:49قاعده‌ای نیست که من گفتم در واقع ۵ تا
3:09:52صفت بیشتر نیستن و خب صفات مهمین و شما
3:09:56بایستی کمپا غاتی و زو پالتی وشون رو فقط
3:10:00حفظ بکنید مثلاً گرن که حالا به معنای
3:10:04دوست داشتن هست وقتی کمپا گاتیو میشه ما
3:10:07انتظار داریم بشه گرنا ولی میشه لیبا یعنی
3:10:11بیشتر دوست داریم و وقتی سو پتیو میشه
3:10:14میشه ام لیپ سن یعنی از همه بیشتر دوست
3:10:16داریم یا صفت گوت به معنای خوب ما انتظار
3:10:20داریم بشه گوتا ولی خب کمپا گاتیو میشه
3:10:24بسا یعنی بهتر و زو پالتی وش میشه آبستن
3:10:28یعنی بهتر از
3:10:29همه و صفت بعدی فیل یعنی زیاد وقتی کمپا
3:10:34گاتیو میشه ما انتظار داریم بشه فیلا ولی
3:10:37خب این اتفاق نمیفته میشه م یعنی بیشتر و
3:10:41زوپ لاتیش میشه مایسن یعنی از همه
3:10:44بیشتر صفت بعدی هوخ یعنی مرتفع وقتی کمپا
3:10:49قاتی میشه میشه هها یعنی مرتفع تر و وقتی
3:10:53زو پتیو میشه میشه آستن یعنی از همه مرتفع
3:10:58تر و صفت بعدی نا یعنی نزدیک و کمپ قاتی
3:11:03وش میشه ن یعنی نزدیکتر و زوپ لاتیش م
3:11:07میشه ام نکست یعنی حالا دیگه انقدر نزدیکه
3:11:09که دیگه بعدی میشه خب اما یک نکتهی که
3:11:12وجود داره اینه که بعضی از صفات هم هستن
3:11:16که فرم کمپا قاتی و زوپ الاتی ندارن که من
3:11:20اینجا براتون میگم چه صفاتی هستم یکی از
3:11:23صفات صفت فالش هست یعنی غلط وقتی که یک
3:11:27چیزی غلطه دیگه غلط تر و غلط تری نداریم
3:11:31یا اتیل به معنای ساکت وقتی که یک چیزی
3:11:35ساکته یک نفر ساکته حالتی جز اون ساکت
3:11:39بودن وجود نداره که من میخوام بگم ساکت‌تر
3:11:41یا ساکت ترین البته توی زبان فارسی خب ما
3:11:46ممکنه این صفات رو کمپا تیو و زوپ الاتی
3:11:49بکنیم ولی توی زبان آلمانی این اتفاق
3:11:54نمیفته صفت بعدی فل به معنای
3:11:58پر و خب دیگه کمپ قاتی و زو پاتیو نداره
3:12:03آین مالیک به معنای منحصر به فرد این صفت
3:12:07هم کمپ گاتیو و زو پاتیو نداره فر تیش
3:12:10فرتی د تا معنی داره یک یک بار به معنای
3:12:13آماده هست و یک بار به معنای تمام شدن و
3:12:18وقتی که یک چیزی آماده هست دیگه کمپا قاتی
3:12:21و زو پاتیو نداره ل به معنای خالی که این
3:12:26هم کمپ قاتی وزو پاتیو بهش تعلق
3:12:30نمیگیره اما ما میرسیم به مبحث کنتی سوای
3:12:35کنتی سوای توی زبان آلمانی برای این
3:12:39استفاده میشه که ما میخوایم درباره
3:12:41آرزوهامون صحبت بکنیم یا درباره یک اتفاقی
3:12:45که ما دوست داشتیم بیفته ولی خب هنوز
3:12:48نیفتاده و در واقع برای ما در حد آرزو هست
3:12:52که بهش میگن کونکت سوای و برای اینکه ما
3:12:55بتونیم کنوت سوای بسازیم سه تا فعل زاین
3:12:59هابن و وردن رو بایستی حتماً توی جمل مون
3:13:03به کار ببریم منظورم این نیست که این سه
3:13:06تا فعل رو همزمان به کار ببریم گاهی اوقات
3:13:09نیاز زاین رو به کار ببریم گاهی هابن و
3:13:12گاهی وردن یک نکته‌ای که وجود داره من
3:13:16بهتون گفتم کنتی سوای برای جملات
3:13:20آرزویی ولی شما توی سطح آ ۱ هست که کنوت
3:13:25سوای رو برای جملات آرزویی در نظر
3:13:28می‌گیرید وقتی که سطحتون بالاتر میره
3:13:31می‌بینید که کونکت سوای کاربردهای دیگه‌ای
3:13:34هم داره پس الان که سطحتون آ ۱ هست بدونید
3:13:38که کنتی سوای برای جملات آرزویی هست و یک
3:13:43نکته‌ی که وجود داره اینه که اگر ما
3:13:45بخوایم یک جمله آرزویی بسازیم که فعل اصلی
3:13:49ما زاین هست یعنی فعل بودن اون موقع
3:13:52بایستی بیایم فعل زاین رو به حالت کنتی
3:13:56سوای صرف کنیم ما وقتی که میخواستیم فعل
3:13:59زاین رو در حالت پرزنت صرف کنیم میشد ایش
3:14:02بین یعنی من هستم دو بیست تو هستی ازی اس
3:14:07ایست او هست ویا زیند ما هستیم ایا زاید
3:14:14شما هستید زیین آنها هستن یا شمای
3:14:18محترمانه
3:14:20هستید و فرم پ تیتوم یا گذشتش هم میشد
3:14:23ایشوار یعنی من بودم دو وست تو بودی از اس
3:14:30او بود
3:14:32ویوا ما بودیم ایا وت شما بودین زیوا یعنی
3:14:38آنها بودن یا شما متمان بودید و فرم کنک
3:14:43سی دقیقا مثل شکل پ تتومه یعنی حالت صرف
3:14:47شدش مثل شکل پ تتومه و فقط یک حرف صدادار
3:14:52اونجا اوملات میشه توی فرم کنتی که البته
3:14:56خ برای فعل زاین اول شخص و سوم شخص مفرد
3:15:00هم یک ا بهشون اضافه میشه میشه اش دورست
3:15:05ار اس ویا ات زی که من اینها رو در حالت
3:15:13کنتی سوی نمی‌تونم جداگونه ترجمه بکنم به
3:15:17خاطر اینکه بایستی توی جمله باشن که بشه
3:15:19قشنگ ترجمه شون کرد و وقتی که می‌خوایم با
3:15:22این کنتی سوایی ها جمله سازی بکنیم اگر
3:15:26فعل اصلی ما فعل اصلی ما زاین باشه جمله
3:15:30سازی اینطوریه توی جایگاه اول فاعل رو به
3:15:34کار می‌برم توی جایگاه دوم فعل زاین که به
3:15:38صورت کنتی سوای صرف شده بعد می‌تونم گن رو
3:15:42رو قرار بدم می‌تونم م قرار ندم گرن کلاً
3:15:45به معنای اینه که دوست داری یه کاری رو
3:15:47انجام بدی و اینکه تو جمله باشه یا نه
3:15:50اختیاریه بعد می‌تونم دیگه توی جمل اجکتیو
3:15:53یا صفت بذارم یک نومن یا اسم بذارم یا هر
3:15:57چیز دیگه‌ای که می‌خوام اضافه کنم ولی
3:16:00توجه داشته باشین که هیچ فعل دیگه‌ای توی
3:16:04جمله نبایستی بذاریم به خاطر اینکه فعل ما
3:16:06تو جایگاه دومه و به صورت کنتی سوای صرف
3:16:10شده یک مثال می‌زنم
3:16:13ارگن یش
3:16:16ارگن غش یعنی اون دوست داره که ثروتمند
3:16:20باشه فعلم بودنه پس فعل زینه اومدم توی
3:16:24جایگاه دوم به صورت کنتی سوای صرفش کردم
3:16:29بعد از فعل وغن که حالا کنتی سوای زاین
3:16:32هست من گرن رو گذاشتم غش هم که یک صفت هست
3:16:36به معنای ثروتمند پس من فقط یک دونه فعل
3:16:40دارم توی جمل که اون هم فعل زاین هست به
3:16:43صورت کنتی سوای صرف شده و توی جایگاه دوم
3:16:47قرار
3:16:48گرفته مثال بعدی زیگن گزد اون دوست داره
3:16:53که سلامت باشه یعنی الان سلامت نیست ولی
3:16:57دوست داره که سلامت باشه فعلم زاین هست به
3:17:00معنای بودن به کنتی سوای صرف شده تو
3:17:03جایگاه دوم قرار گرفته و بعدش من گرن رو
3:17:07دارم گزن که حالا یک صفت هست رو دارم توی
3:17:10جایگاه اول هم که
3:17:12فاعلم هست اما گاهی پیش میاد که فعل اصلی
3:17:17ما هابن باشه به معنای داشتن وقتی که فعل
3:17:20ما هابن باشه ما میتونیم فعل هابن رو کنتی
3:17:24سوای صرف بکنیم دقیقا مثل زاین که
3:17:27میتونستیم به صورت کنتی سوای صرفش بکنیم
3:17:30اما چطور بایستی صرف بشه وقتی که ما فعل
3:17:34حام رو برای زمان حال صرف میکردیم میشد
3:17:37اشبه یعنی من دارم دو هاست تو داری
3:17:44او دارد
3:17:46و ما داریم ا شما دارید زیبن آنها دارن و
3:17:54فم پی گذشتش میشد ایش من داشتم دو هاست تو
3:18:01داشتی ارز هات او داشت ویا هاتن ما داشتیم
3:18:08اهات شما داشتید زیت آنها داشتن یا شمای
3:18:13محترمانه داشتید و بهتون گفتم فرم کنتی
3:18:17سوا اینطوری میتونه باشه که دقیقا مثل شکل
3:18:20پقی توه فقط یکی از حروف صدا دارش اولاه
3:18:25پس برای فعل هابن کنتی سیمون میشه ایش هت
3:18:30دوتست ازی هت ویا هتن ایا هت زی هت که
3:18:37حالا جداگونه هم نمیتونم ترجمش بکنم
3:18:39بایستی توی جمله باشه که معنی بده پس
3:18:42میبینید که فرقش با پق تیتوم اینه که فقط
3:18:45آ اوملات
3:18:46شده و وقتی که میخوام جمله سازی بکنم یک
3:18:50جمله کنتی سوای بسازم که فعل اصلی من ها
3:18:54بنه اینطور بایستی انجام بدم که توی
3:18:56جایگاه اول فاعل رو بذارم توی جایگاه دوم
3:19:01فعل رو به صورت کنتی سوای صرف بکنم که
3:19:04حالا فعل من هابن هست بعد میتونم گن رو
3:19:08بذارم میتونم نذارم میتونم توی جمل صفت
3:19:11داشته باشم اسم داشته باشم یا هر چیز
3:19:14دیگه‌ی ولی توجه بکنید که باز ما فعل
3:19:18دیگهای توی جمله نمیتونیم اضافه بکنیم و
3:19:20فقط فعل ما فرم کنتی سوای فعل هابن هست یک
3:19:26مثال اینجا داریم هتو گنزو فیل گلد میگه
3:19:30آیا تو دوست داری که پول زیاد داشته باشی
3:19:34فعل ما اینجا داشتن هست و فعل اصلی مائه و
3:19:38داره درباره آرزو صحبت میکنه حالا یک جمله
3:19:41سؤالی هم هست در نتیجه میام از فرم کنیک
3:19:45تو سوای فعل هابن استفاده می‌کنم که برای
3:19:48دوم شخص مفرد صرف شده و شده ه تست هت اسو
3:19:53گنزو فیل
3:19:55گلد مثال بعدی هست
3:19:58گنگشین میگه آیا تو دوست داری یک چتر
3:20:01داشته باشی فعل ما داشتن هست و این فردی
3:20:06که می‌بینید زیر بارون هست حالا شاید آرزو
3:20:09داره که یک چتر داشته باشه و وقتی که
3:20:12میخوایم این جمله سازی رو بکنیم به خاطر
3:20:15اینکه فعل اصلی ما هابن و داریم درباره
3:20:18آرزو صحبت می‌کنیم میایم فرم کنک تیو سوی
3:20:23هابن رو مطابق با فاعل صرف می‌کنیم و جمل
3:20:26مون رو می‌سازیم و تنها فعلی که توی جمله
3:20:31داریم همین کنتی سوای فعل هابن
3:20:36هست اما گاهی پیش میاد که فعل اصلی ما
3:20:40هابن و زاین نیست مثلاً فعل ما ش پیلن
3:20:43باشه به معنای بازی کردن فعل ما فلینگ
3:20:47باشه به معنای پرواز کردن یا هر فعل
3:20:49دیگه‌ای به غیر از هابن و زاین اون موقع
3:20:52اگر بخوام جمله آرزویی بسازم چهکار بایستی
3:20:56بکنم اون موقع کافیه که من بیام از یک فعل
3:20:59کمکی استفاده بکنم که اون فعل کمکی فعل
3:21:03وردن هست فعل وردن رو بایستی کنتی سویش رو
3:21:08صرف بکنم خود فعل وردن به معنای شدن هست
3:21:12که وقتی پرزنس هست اینطور صرف میشه ایش
3:21:16ورده یعنی من میشوم د ویست تو میشوی ارزی
3:21:21اس ویرد او میشود ویا ودن ما میشویم ایا
3:21:26وردت شما میشوید زی ودن آنها میشوند یا
3:21:31شمای محترمانه میشوید که فرم پرزنس و پیوم
3:21:35فل وردن اونقدرا هم کاربرد نداره نمیگم
3:21:39اصلا کاربرد نداره ولی خب کار زیاد نیست
3:21:44فرمد
3:21:46میشه یعنی من شدم دورد تو
3:21:51شدی او شد وورد ما شدیم وورد شما
3:21:58شدید آنها شدن و فرم کنش اینطوری که ما
3:22:04میشه
3:22:10میه
3:22:15وردد و وقتی که میخوایم جمله سازی بکنیم
3:22:18باهاش توی جایگاه اول فاعل داریم توی
3:22:22جایگاه دوم فعل ورنر رو به حالت کنکی سوای
3:22:27صرف میکنیم بعد هرچی میخوایم توی جمله
3:22:30قرار بدیم انجام میدیم توی جایگاه آخر فعل
3:22:35اصلیمون رو به صورت مسری یا اینفینیتیو
3:22:40قرار میدیم پس تو تجه داشته باشین اگر
3:22:43میخوایم جمله آرزویی بسازیم که فعل
3:22:46اصلیمون هابن و زاین نیست بایستی بیایم
3:22:50فعل ورنر رو در حالت کنتی سوای توی جایگاه
3:22:54دوم قرار بدیم و صرف کنیم و در جایگاه آخر
3:22:59هم فعل اصلیمون رو به صورت مستری قرار
3:23:02بدیم یک مثال
3:23:05میزنم این دوشند ل یعنی اونها دوست دارن
3:23:10که در آلمان زندگی بکنن فعل اصلی من فعل
3:23:14لبن هست که میبینید نه زاین نه هابن و
3:23:18داره یک آرزو رو بیان میکنه پس میام از
3:23:22فعل کمکی وردن استفاده می‌کنم و به صورت
3:23:26کنک تیو سو مطابق با فاعل صرفش می‌کنم و
3:23:30توی جایگاه دوم قرارش میدم یک مثال دیگه
3:23:34زی وورد گن لاب ماخ یعنی اون دوست داره که
3:23:38بره به لاب یا به تعطیلات بره و این جمله
3:23:42هم یک آرزویی به خاطر اینکه داره درباره
3:23:44آرزوش صحبت می‌کنه فعل ما اوب مخن هست که
3:23:48در واقع فعل ماخ نه زینه نه هابن در واقع
3:23:53فعل اصلی این جمله نه زاین نه هابن پس
3:23:56میام فعل وردن رو حالت کنتی سویش رو
3:24:00استفاده می‌کنم توی جایگاه دوم قرار میدم
3:24:03و فعل اصلیم هم که به صورت مسری میره
3:24:06انتهای جمله اینم شد از جمله سازی برای
3:24:11مقا که می‌خوایم درباره آرزوهامون صحبت
3:24:13بکنیم دوستان این جلسه به پایان رسید
3:24:16امیدوارم که این سطر رو خیلی خوب یاد
3:24:19گرفته باشین و خیلی قوی بتونید سطح آدو رو
3:24:24شروع بکنید لایک و کامنت فراموشتون نشه
3:24:27اگه تا الان کانال ما رو سابسکرایب نکردید
3:24:30این کارو انجام بدین و زنگوله رو بزنید که
3:24:33وقتی ویدیو جدید می‌ذارم ازش باخبر بشید
3:24:36تا جلسات آینده و آموزش‌های دیگه
3:24:40خدانگهدارتون ‏no

About this transcript

This page contains the full transcript of قواعد سطح A1 زبان آلمانی در یک جلسه by sami deutsch, generated from the public captions YouTube serves with the video. The transcript has 25,355 words across 3,155 segments, with the original timestamps preserved so you can click any line to jump to that moment in the embedded player.

What you can do with it

Use the transcript to take notes, quote the speaker, build a study guide, generate a summary with ChatGPT or Claude via the YouTube Summary tool, or export it as a timed subtitle file with YouTube to SRT. You can also re-open it in the transcriber to choose a caption track available on the video.

Free YouTube transcript tool

YouTube2Text is a free YouTube transcript generator — no signup, no daily limit. Paste any YouTube link and get the full transcript instantly, with timestamps, click-to-jump, caption language selection, AI prompts for ChatGPT, Claude, and Gemini, and exports to TXT, SRT, VTT, or Markdown.