YT YouTube2Text

YouTube2Text → Transcripts → દ્વારકા નો દરિયો અને ગોમતી નદી નાં મિલાપ નું રહસ્ય સંત શ્રી કેવલરામ નો ઇતિહાસ કલાકાર લાખાભાઇ રબારી

દ્વારકા નો દરિયો અને ગોમતી નદી નાં મિલાપ નું રહસ્ય સંત શ્રી કેવલરામ નો ઇતિહાસ કલાકાર લાખાભાઇ રબારી — Transcript

by i mogal studio mundkidhar · 4,280 words · 571 segments · language en · Watch on YouTube

Open in transcriber Summarize with AI Download SRT/VTT

Full transcript

0:00આપણી સંસ્કૃતિ
0:03આપણો ઇતિહાસ
0:09અરે ભગત બીજ પલટે નહીં [સંગીત] ભલેને જુગ
0:13જાય અનંત પણ ઊંચ નીચ ઘર અવતરે એ તો આખેર
0:18સંતના સંત ઓલ્યા ઊંચ નીચ ઘર અવતરે એ તો
0:23આખેર સંતના સંત સંત છે એ ગમે અવતરે એ ગમે
0:27તેની સાથે રહે ગમે એટલું સહન કરી શકે
0:31એટલું નહીં પણ જાતિને ભાતિનો એને કોઈદી
0:36ભેદભાવ ન હોય કે આ માણસ આ જાતિનો છે કે આ
0:40જાતિનો છે એની સાથે ન રહેવાય નહી એ ભેદભાવ
0:43એનામાં નથી એટલે તો માં ગંગાસતી એમ કહે છે
0:46પાનબાઈને એમ કીધું કે જાતિ રે પાતી નહી
0:49હરિના દેશમાં એ ઈશ્વરના દેશમાં કાઈ છે જ
0:53નહી એ તો મેન તમે બનાવ્યું છે કે હું આ
0:55જાતિનો ને તું આ જાતિનો પણ સંતો કોઈદી
0:59ભેદભાવ રાખતા નથી પણ એવા એક મહાન સંત એટલે
1:04સંત કેવલરામ
1:06એની આપણે વાત કરવી છે અને એની સાથે આ
1:09દ્વારકાનું એક અદભુત રહસ્ય છુપાયેલું છે
1:13કયું રહસ્ય કે દ્વારકામાં જે સમુદ્ર છે
1:17અને ગોમતી નદી છે એ બંને ક્યારેય ભેળા
1:22નહોતા થઈ શકતા એ ગોમતી નદીનું પાણી છે એ
1:25ક્યારેય દરિયામાં સંગ્રહ નહોતું થાતું
1:28દરિયાની અંદર પાણી બળતું નહતું દરિયો છે
1:31એને થપાટ મારીને પાછું મોકલી દેતો હતો અને
1:34એ દરિયો અને ગોમતી નદીનો મિલાપ કરાવનાર
1:39સંત એટલે સંત કેવલરામ બાપા આજે એ ખળખળ
1:43વહેતું પાણી છે એ ગોમતી નદીનું દરિયાની
1:46અંદર વયું જાય છે પણ જે તે સમયમાં એ પાણી
1:50અંદર જાતું નહીં
1:52તો આ દરિયાનો અને ગોમતી નદીનો મિલાપ જેણે
1:56કરાવ્યો એ કેવી રીતે થયો
1:59એમાં શું રહસ્ય હતું એ સંત કોણ હતા એના
2:03જીવન ચરિત્રની આપણે વાત કરવી છે કે
2:06રાજસ્થાનની એ ધીંગી ધરતી છે ભાઈઓ એ
2:10રાજસ્થાનની ધીંગી ધરતીમાં એ મહાન સંત
2:14જન્મ્યા અને ધીરે ધીરે ધીરે ધીરે મોટા થાય
2:17છે એ સંત કેવલરામ છે ઈ પોતાના બાપ દાદાના
2:23રક્તગત સંસ્કારની સાથે એમ કહેવાય છે કે
2:27એવો આત્મા અવતરેલો રાજસ્થાનમાં ભાઈઓ આ
2:31ઇતિહાસની અંદર સંત કેવલરામ બાપાના માતા
2:34પિતાનું નામ નથી આપ્યું અને
2:37ક્યાંય ઇતિહાસમાં એવું નથી કે એનો જન્મ
2:41ક્યારે થયો અને એનું ગામ કયું હતું એ
2:45જાણકારી મળી નથી પણ રાજસ્થાનની ધરતીમાં
2:49સંત કેવલરામ બાપા છે એ જન્મ્યા અને ધીરે
2:52ધીરે ધીરે ધીરે એમ કહેવાય છે કે મોટા થતા
2:55જાય છે પોતાના માવતરની સેવા વા કરે અને
3:00પોતાના બાપની હારે એમ કહેવાય છે કે
3:02ભગવાનના મંદિરિયાની સામે બેહી અને તુંહી
3:05ઠાકર તુંહી ઠાકર તુહી ઠાકરના એ માળાના
3:09મણકા ફેરવે ભાઈઓ એમ કરતાં કરતાં બરાબર
3:12યુવાની આવી અને એવી ભક્તિ લાગી ગયેલી અને
3:16પછી તો એના લગન થાય છે
3:20લગન થયા સુખી જીવન જીવતા જાય ભક્તિ કરતા
3:23જાય
3:25પણ
3:26ભગતને
3:28અને પરિવારને કોઈદી આજ સુધી ભળ્યું જ નથી
3:32ભાઈ
3:33જેણે જેણે ભક્તિ કરી છે એને પોતાના જ
3:36નડ્યા છે
3:39નરસિંહ મહેતાને
3:41જલારામ બાપાને
3:44ગમે એ ભગતને જોઈ લેજો
3:47પોતાના જ નડ્યા છે અને અહીયા પણ એવું જ
3:51બને છે કારણ કે ભક્તિ કરવામાં રહે તો કામ
3:55થાય નહી અને કામ ન થાય તો ઘરે ખાવા દાણા ન
3:58આવે એટલે પછી તો તકલીફ પડવાની જ છે એમાં
4:03પરિવારનો પણ વાંક ન હોય
4:06પણ આ ભગત કેવલરામ છે એ ભક્તિ કરે અને એના
4:13પત્ની છે એ ક્યારેક ક્યારેક એને ઘલાવે કે
4:16તમે કામે તો જાવ ઘરમાં કાંઈક ખવાય એટલું
4:20અન્ન તો લાવો ક્યાંકથી [સંગીત]
4:23એમ કરતાં કરતાં સમય વેચતો જાય છે
4:27તરી 35 વર્ષની ઉંમર થઈ
4:30અને પછી તો બંને જણાને બને પણ નહી
4:35કારણ કે પત્ની છે એ ક્રોધે ભરાય અને એમ
4:38કહે છે કે તમે કાઈ કામ નથી કરતા તમે ખાવા
4:42મુઠી ધાન આપણા ઘરમાં રહ્યું નથી જે તે સમય
4:45કેવો હતો અને અત્યારે જુઓ અત્યારે આપણા
4:48ઘરમાં કાઈ નથી તમે આ ભક્તિ ભક્તિ બધું
4:51છોડો આ માળા હું છોડી અને ક્યાંયક કામ કરો
4:56એની વાત પણ સત્ય હતી એનો કોઈ વાંક નહતો
5:01પણ અહિયા તો જેને ભક્તિ લાગી ગઈ છે રૂવાડે
5:04રૂવાડે જેને ઠાકરનું નામ છે હે દ્વારકાધીશ
5:08હે દ્વારકાધીશ બીજી વાત નહી માળાના મણકે
5:13મણકે જાણે સાક્ષાત ઠાકર બેઠો હોય ભાઈઓ એમ
5:18ઠાકર પણ એની લાજ રાખવા આવે
5:21એ ધીરે ધીરે પોતાનું ગાડું હાલ્યું જાય ઘર
5:23સંસાર હાલ્યો જાય એ જ્યારે જ્યારે એમના
5:27પત્ની છે એને ખીજાય ત્યારે સહન કરી
5:31પણ એક દિવસની ઘટના એવી બની કે બરાબર પાંચ
5:35છ સાધુઓ છે એ સંત કેવલરામને ઘેરે આવી
5:39ચડ્યા ભાઈઓ સંત કેવલરામને ઘેરે આવી ચડ્યા
5:44અને કે છે કે અમારે તો આજ તારે ઘરે
5:46પ્રસાદી લઈને જાવું છે અને કેવલરામ મુજાણો
5:51ભાઈ હો
5:52હળુક દઈ અને પોતાના પત્ની જ્યાં ઓરડામાં
5:56બેઠા હતા ત્યાં જઈ અને એટલું કીધું કે આજ
6:00પાંચ સંતો આવ્યા છે અને એને જમાડવા પડશે
6:04હો તું રસોઈ બનાવી દેજે ને
6:07અને ભાઈ એમ કહેવાય છે કે ઈ પત્નીનો જે
6:10ક્રોધ છે ઈ એવો આસમાને પોગ્યો અને એટલું
6:15કીધું કે આ બધું જે કાઈ ઘરમાં થોડાક દીના
6:17દાણા છે એ તમારા સાધુને ખવરાવી દેવા છે
6:21અને અહીયા લઈ લઈને આવો છો
6:24ક્યાંય ધંધે જાવું છે ક્રોધે ભરાઈ અને જે
6:29કહેવાનું હતું એ કહી દીધું ભાઈઓ કાઈ બાકી
6:32ન રાખ્યું
6:35અને પછી સંત કેવલરામ છે એ બધું સહન કરે છે
6:39જોજો
6:41સહન કરે એને જ સંત કહેવાય અરે કઠણ વચન તો
6:45સાધુ સહે એને કેમ વ્યાપે વિકાર
6:49એ કડવા વચનો છે એ સંત કેવલરામ છે
6:54સહન કરી લએ છે અને પછી પત્નીએ એટલું કીધું
6:58કે સાધુ માટે જમવાનું મારા ઘરમાં નહીં બને
7:03હું તો હુઈ જાઉં છું તમારે બનાવવું હોય તો
7:05બનાવો એમ કહી અને પોતાના ઓરડાની માલપા જઈ
7:08અને બાઈ છે એ હુઈ ગઈ ભાઈ હો અને સંત
7:12કેવલરામ વિચાર કરે છે કે મારે આંગણે આવેલા
7:15આ સાધુ છે એ ઈશ્વર એ ઠાકર તું રાજ રાખજે
7:18હો આજ મારે બનાવવું તો પડશે અને સંત
7:22કેવલરામ બરાબર રસોઈ બનાવવા માટે જ્યારે
7:25બેઠા સાધુ માટે અને એવે જ વખતે ઈશ્વરને
7:29કરવું હશે ને ઘટના એવી બની કે સંત
7:32કેવલરામનો સાળો છે ત્યાં આટો દેવા માટે
7:35આવે છે
7:37અને સંત કેવલરામના પત્નીને ખબર પડી કે
7:41મારો ભાઈ આવ્યો એટલે જટ દઈને ઊભી થઈ ગઈ
7:44ભાઈને પ્રેમથી મળે છે અને પછી એ ભાઈ માટે
7:49દૂધ ની ખીર
7:52એટલે કે દૂધપાક અને પૂરી બનાવી ભાઈઓ
7:56પોતાના ભાઈ માટે આ રસોઈ બનાવી અને ભાઈને
8:00કે છે બરાબર બપોરનું ટાણું થયું છે જમવાનો
8:04સમય થયો એવે વખતે જો કે પોતાનો સાળો આવ્યો
8:08એટલે કેવલરામ તો એને મળી અને સાધુ પાહે
8:11વયા ગયા
8:13અને અહીયા રસોઈ છે એ આ બાઈ બનાવી નાખે છે
8:17પણ માત્ર
8:19એ બેન ભાઈને ધરાઈને ખાય શકે એટલું જ
8:22બનાવ્યું તું સાધુ માટે નહોતું બનાવ્યું
8:25કેવલરામ માટે નહોતું બનાવ્યું એ દૂધપાકને
8:28પૂરી બન્યા પણ પોતાના ભાઈ માટે બન્યા છે
8:32આજ ભાઈ મહેમાન થયો છે અને બરાબર એ જમવાનું
8:36ટાણું થયું અને એવે વખતે જે તે સમયમાં
8:40આજથી 350 વર્ષ પહેલાની આ વાત છે એટલે ઘેરે
8:44પાણી ન આવતું એતો ગામના પાદરમાં જ્યાં
8:48કૂવો હોય સરોવર હોય વાવ હોય ત્યાં ભરવા
8:52માટે જાવું પડતું એટલે પોતાના ભાઈને આ બાઈ
8:56છે એટલું કે છે કેવલરામના પત્ની છે એટલું
8:59કહે છે કે ભાઈ તું ઘડીક બાર બેસને ત્યાં
9:03હું હમણાં ગામને પાદરે એ કૂવેથી પાણી ભરી
9:07આવું હમણાં પાછી આવું કે કાઈ વાંધો નહી કે
9:11પાણી ભરીને આવુંને પછી આપણે જમી લઈશું ભાઈ
9:16બહેન હારે બેહીને જમશું એવું કહી અને પાણી
9:19ભરવા માટે જ્યારે આ કેવલરામના પત્ની જાય
9:22છે અને કેવલરામની નજર હતી ભાઈઓ જોજો આ તો
9:26ભગત છે ભગત એ ભોળો જ હોય અને ખબર પડી કે
9:31પોતાની પત્ની છે એ દૂધપાક અને પૂરી બનાવી
9:36અને પાણી ભરવા માટે ગઈ છે એટલે જટ એ
9:39દૂધપાકને પૂરી લઈ આવ્યો અને એ ચારે ચાર
9:42સાધુડાને એમ કહેવાય છે કે જમાડી દીધા એ
9:46ચાર પાંચ સાધુડાને જમાડી દીધા ભાઈ હો
9:48દૂધપાકને પૂરીને મોજ જ કરાવી દીધી
9:51પણ ઈશ્વરની કાંઈક દયા હશે માત્ર બે જણાનું
9:55રાંધેલું હતું પણ પાંચે પાંચને થઈ રહ્યું
9:58હો ભાઈ
10:00ઈશ્વરે આ ભોજન છે એ ખૂટવા ન દીધું સંત છે
10:03એ પાંચે પાંચ સંતો તૃપ્તિ પામી અને
10:06આશીર્વાદ આપ્યા અને એટલું કીધું કે હવે તો
10:09અમે ગામને પાદર એ વડલાની હેઠે જઈ અને ઘડીક
10:14આરામ કરશું પછી તમે ન્યાં આવજો સત્સંગ
10:17કરવા માટે એમ કઈ આશીર્વાદ દઈ અને આ પાંચ
10:20સાધુડાઓ તો નીકળી ગયા અને ત્યારે એ પાણી
10:24ભરી અને એ બાઈ જ્યારે ગામના પાદરમાંથી ઈ
10:29પાણીની હેલ માથા ઉપર ઉપાડીને આવી એ બપોરનો
10:32સમય હતો એટલી બધી ગરમી થઈ થાક લાગ્યો અને
10:37એમાં ખબર પડી કે કેવલરામે આ સાધુને આ
10:41દૂધપાક અને પૂરી ખવડાવી દીધા છે અને પછી
10:45જે એનો ક્રોધ છે એ સાતમાં આસમાને પૂગ્યો
10:48ભાઈ
10:50અને
10:52જેમ કહેવાનું હતું એમ કહી દીધું અને એટલું
10:55જ કીધું છેલ્લે એટલા શબ્દો હતા કે હવે
10:58તમારા ઘરમાં કોઈદી રહેવાય નહીં હે કે આ
11:02ભગતડાના ઘરમાં રહીને શું કરવું ખાબાધાન ન
11:05રહેવા દીધું માટે હવે છૂટા છેડા કરવા છે
11:10એમ કહી અને આ બાઈ છે એ પોતાના ભાઈની હારે
11:16પીયરમાં વઈ જાય છે અને કેવલ રામ ને છોડી
11:19દીધો ભાઈઓ કેવલરામને છોડી દીધો અને
11:23કેવલરામ તો વિચાર કરે છે કે આ તો ઝંજાળ ગઈ
11:27હવે તો નિરાતે ભક્તિ થાય જોજો ભગત હોય ને
11:31એને જ્યારે એની માથા ઉપરથી જે જવાબદારીઓ
11:34હોય એ વઈ જાય ને ઝંજાળ જાય ને એટલે એને
11:36પછી આનંદ જ આવે કે હવે તો બધી જવાબદારીઓ
11:40ગઈ કાઈ ચિંતા ન રહી ખાવાનું થાય તો ભલે ને
11:43નો થાય તોય ભલે બાકી ભક્તિ કરવી એ પાકું
11:46માળા લઈને બેસીી ગયા કેવલરામભાઈ
11:49અહી છૂટા છેડા થઈ ગયા અને ધીરે ધીરે ધીરે
11:53ધીરે સમય જાતો જાય છે ને એમાં એક દિવસ એવી
11:56ઘટના બની કે આઠ દહ સાધુડાની જમાયત છે એ
12:01કેવલરામને આંગણે આવીને ઊભી રહી ભાઈ હો આઠદ
12:05સાધુડા છે એ કેવલરામને ઘેરે આવીને ઊભા
12:08રહ્યા અને કીધું કેવલરામ આજે પ્રસાદી લઈને
12:11જાવું છે અને એ વખતે કેવલરામની આંખમાંથી
12:16આહુડાની ધાર થઈ ગઈ ભાઈ પાછું વળી મળી ગયો
12:19કેવલરામ છે એ સંતોને હા પાડી દીધી હા હું
12:22તમને જમાડી દઈશ પણ પોતાના જે આહુડા છે એ
12:25સાધુડાને દેખાડવા ન દીધા
12:28અને આકાશ હામે નજર કરી અને ઈશ્વરને
12:33પ્રાર્થના કરી કે હે દ્વારકાધીશ હે
12:36દ્વારકાવાળા
12:38મારી લાજ રાખજે હો આજ સાધુડા મારે આંગણે
12:42આવ્યા છે ભૂખ્યા ન જાય
12:44શું કામ પોતાના ઘરમાં માં એક અન્નનો દાણો
12:48નહતો ને એટલે આંખમાંથી આહુડાની દારૂ થઈ ગઈ
12:51તી ભાઈ હો ભગત કેટલું સહન કરે છે પોતે
12:57એકલા છે અને નક્કી કર્યું કે ગામના જે
13:02શેઠની દુકાન છે વાણીયાની દુકાન છે ત્યાં
13:05જાવ થોડુંક કાચું સીધું લઈ આવું અને ન્યાં
13:09જઈ અને વાણીયાની દુકાને જઈને ઊભા રહ્યા
13:12અને બે હાથ જોડી અને પ્રાર્થના કરે છે શેઠ
13:17આઠ દસ સાધુડા આવ્યા છે અને મારે આંગણેથી
13:20ભૂખ્યા વયા જાહે હો મારા ઘરમાં મુઠી ધાન
13:23નથી આજ
13:25માટે તમે ઉધારે આપો અને ત્યારે શેઠ એટલું
13:29કહે છે કે ભગત હજી જૂની ઉધારી તો ચૂકવી
13:33નથી અને તમારે હજી નવું ઉધાર કરવું છે કે
13:37બાપા તમે કયો એમ હું કરી દઈશ પધા તમે ગમે
13:42એમ કરીને તમારા જે પૈસા છે ને એ હું ચૂકવી
13:45દઈશ તમારું ઉધાર ચૂક પીવી દઈશ
13:48પણ આજ મારે આંગણેથી સાધુ ભૂખ્યા ન જાયો આજ
13:52ગમે એમ કરીને મને ઉધાર આપો
13:55અને શેઠ કહે છે કે હું કહીશ એમ કરીશ કે હા
14:00કે હું કહું એમ જો તું કરતો હોય ને
14:02કેવલરામ તો મારે તારો એક રૂપિયો નથી જોતો
14:06અને જૂનું જે ઉધાર છે એ પણ હું તને માફ
14:09કરી દઉં જોજો વાણીઓ કેટલો બુદ્ધિશાળી હશે
14:13એને ખબર હતી કે હું કહું
14:16એમ જ આ ભગત કરશે કારણ કે એ વચનનો પાકો છે
14:22એટલે ગામનું કાંઈક હારું થાય બીજાનું
14:24કાંઈક હારું થાય એવો વિચાર કરી અને આ
14:29દુકાનદાર આ શેઠ છે આ વાણીયો છે ઈ એને કામ
14:34સોંપે છે જોજો પોતાના સ્વાર્થ માટે નહી હો
14:38આ વાણીયો દિલનો ઉદાર હતો કે બીજા માટે
14:41કાંઈક હારું થાય અને આ ભગત હું કહું એમ
14:44કરશે એવો વિચાર કરી અને એમ કહે છે કે
14:47અત્યારે તમારે જેટલું કરિયાણું જોતું હોય
14:51એટલું લઈ જાવ અને જૂનું ઉધાર છે એ પણ હું
14:55તમને માફ કરી દઉં છું પણ એને માટે તમારે
14:59એક કામ કરવું પડશે શું [સંગીત] કે ગામના
15:03પાદરમાં
15:05હું જ્યાં કહું ને ત્યાં એક કૂવો ગાળી
15:09દેવો પડશે હે કે પાણીનો કૂવો ગાળી દેવો
15:12પડશે જ્યાંથી વટે માર્ગ નીકળે યા પાણી હશે
15:16ને તો એ પાણીના પુન ભગત તમને મળશે હો હે
15:20કે હા અને ત્યારે સંત કેવલરામ છે એ એટલું
15:25બોલે છે કે શેઠ કાલ હવારનો સુરજ ઉગે એટલે
15:30હું કૂવો ગાળવા તમે કહેશો ન્યાં કૂવો
15:33ગાળવા માટે તૈયાર છું પણ અત્યારે મારા
15:35સાધુડાને જમાડવા માટે થોડુંક સીધું આપો
15:39અને એ કેવલરામને એ વાણીયાએ કીધું કે
15:42આમાંથી જે જોવ એ લઈ લ્યો અને કેવલરામ
15:45પોતાની હાથે બધું લઈ અને જાય છે અને
15:48સંતોને જમાડ્યા ભાઈઓ સંતોને જમાડ્યા એ
15:52જમાત વઈ ગઈ એ હાજ પડી અને આખી રાત ઠાકરનું
15:57ભજન કર્યું અને પછી ઠાકરને પ્રાર્થના કરે
16:01છે કે બાપ કાલ હવારે ગામના પાદરમાં કૂવો
16:05ગાળવા માટે જાવું છે
16:08એટલે
16:10કેટલા વર્ષો આ કૂવો ગાળવામાં લાગી જાય
16:12નક્કી નહી આમાં એકલો જ હું છું ગાળવા વાળો
16:16તો માટે તારું ભજન થાય ન થાય એટલા માટે
16:21આજની રાતનું મારું ભજન છે એ સંપૂર્ણપણે
16:24તને આપું છું બાપ તારા ચરણોમાં મારું ભજન
16:27સ્વીકાર કરજે પછી તારું ભજન થાય કે ન થાય
16:30હું ખબર છે એ આખી રાત પોતાના ફળિયામાં
16:35બેહી અને ઠાકરની માળા કરી અને બરાબર
16:39હવારનો હુરજ ઉગ્યો ભલેને ઉગા ભાણ અરે ભાણ
16:42તિહારા લવ ભામણા હવે તો જીયણ મરણ રી માણ
16:46અમાણી રાખજે કાશપરાવું એવો ભગવાન ભાસ્કર
16:50છે ઉગ્યો ને હોનાની કિરણું છે એ ધરતીના પટ
16:53ઉપર પાથરી અને પંખીડા છે એ મંડ્યા કલરવ
16:56કરવા ઉડવા મંડ્યા એવે વખતે
16:59એમ કહેવાય છે
17:02કે આ કેવલરામ છે એ હાલતા હાલતા વાણીયાની
17:06દુકાને જઈને એટલું કીધું કે શેઠ મને કૂવો
17:10ગાળવા માટે કઈક સાધન આપો અને જગ્યા બતાવો
17:13હું કૂવો ગાળવા માટે આવ્યો છું અને શેઠ
17:17જાય છે અને ત્રિકમ પાવડા જે કાંઈ જરૂરિયાત
17:22હતી એ વસ્તુ શેઠ છે એ આ કેવલરામને આપે છે
17:26અને જગ્યા બતાવી કે લ્યો આ ગામના પાદરમાં
17:29અહીયા કાયમને માટે માણસોની આવર જાવર છે
17:32એટલે એને પાણી મળી રહે
17:35ગામમાં આજુબાજુના જે પંખીડાઓ છે એને પણ
17:40પાણી મળી રહે પશુને પણ પાણી મળી રહે
17:44અને જે જગ્યા કીધી ન્યાં સંત કેવલરામ છે
17:48એણે કૂવો ગાળવાની શરૂઆત કરી ભાઈઓ ધીરો
17:52ધીરો ધીરો ધીરો એ સમય જાતો જાય છે પણ આતો
17:55એકલો માણસ છે એ કૂવો થોડો ગાળે એમાંથી
18:00પાછો તગારામાં ગાળ ભરી અને બહાર નાખે એ
18:04એકલો એકલો એકલો એ ભગત એમ કહેવાય છે કે
18:07કેવલરામ છે
18:10એ મંડયા કૂવો ગાળવા ભાઈ
18:13અને વરહદી જેવું થયું હશે ત્યારે એ અડધે
18:17પૂગ્યા છે અડધો કૂવો થયો છે અને એવે વખતે
18:22એક ઘટના બને છે કે અડધે કૂવે એ પોતે અંદર
18:26છે અને ઉપરથી એક ભેખડ પડે છે કૂવામાંથી
18:32ઉપરથી એક ભેખડો પડ્યો અને કૂવો છે એ બુરાઈ
18:35ગયો અને અંદર સંત કેવલરામ છે એ પણ દટાઈ
18:39ગયા ભાઈ
18:41અહિયા તો કૂવો ગાળતા ગાળતા તુંહી ઠાકર
18:44તુંહી ઠાકરના નામ લેતા લેતા એ કૂવો ગાળતો
18:47આજ ભગત છે એ કૂવાની અંદર દટાઈ ગયો ભાઈઓ
18:53જોજો જે આપણે રહસ્યની વાત કરી ગોમતી નદી
18:56અને સમુદ્ર
18:58એની વાત આ ઇતિહાસમાં આવે છે આગળ
19:01પણ અહીયા ઘટના એવી બની કે ગામ લોકો ભેળા
19:05થઈ ગયા અને કીધું કે ઓહોહો આ ભગતડો બિચારો
19:10ગામ ગામ માટે વટે માર્ગ માટે ગામના પશુ
19:13અને પંખી માટે
19:16પાણી મળી રહે એટલા માટે કૂવો ગાળતો હતો
19:19અને આજ ભગત દટાઈ ગયો અને માણસો કહે છે કે
19:23હવે કદાચ આપણે આ ગાળ કાઢી અને ભગતને બારા
19:27કાઢીએ ને તો એ જીવતા ન હોય કે તો શું
19:32કરવું કે હવે એની ઉપર ધૂળ વાળી દયો અને
19:35ઉપર નાનકડી એવી દેરી બનાવી નાખું
19:38હે કે હા
19:40યાદી રહી જાય કે અહીયા સંત કેવલરામની
19:43સમાધિ છે માટે હવે એને બહાર ન કઢાય અને
19:48પછી લોકોએ ઉપર ધૂળ વાળી દીધી અને નાનકડી
19:51એવી દેરી છે એ આપણે પછી બનાવી નાખશું એવો
19:55વિચાર કરીને માણસો નીકળી ગયા
19:58અને ધીરે ધીરે સમય મળ્યો વીતવા ભાઈઓ
20:03સમય વીતતા વીતતા છ મહિનાનો જ્યારે સમય જાય
20:06છે ત્યારે
20:09એક સંત એક અવધૂત ઓલીયો
20:15ઈ ભારતનું ભ્રમણ કરતાં કરતાં ન્યાથી
20:18નીકળેલા અને બરાબર જે જગ્યાએ આ કૂવો હતો
20:22ને એની ઉપર ધૂળ વાળી દીધેલી હતી એ જગ્યા
20:26ઉપર એક નાનકડું વૃક્ષ હતું બાજુમાં
20:29એ વૃક્ષ જોયું અને બરાબર સંધ્યાનું ટાણું
20:32થયું એટલે વિચાર કર્યો કે હવે અહીયા
20:35રાત્રિ રોકાણ કરવું છે એટલે પોતે
20:38રાત રોકાય છે અને બરાબર જ્યારે અડધીક
20:41રાતને ટાણે શાંત વાતાવરણ થયું ત્યારે
20:46ઓટોમેટિક અવાજ મળ્યા આવવા હે કૃષ્ણ હે
20:50દ્વારકાધીશ હે ઠાકર હે ઠાકર એ એવા અવાજ
20:55મળ્યા આવવા અને આમ સાધુ છે એ ચોંકી જાય છે
20:58કે આહાહા આ અવાજ આવે છે ક્યાંથી
21:01ચારે બાજુ નજર કરે છે આખી રાત આ અવાજ
21:05સંભળાણા અને ખબર પડી કે જે જગ્યાએ અહીયા
21:09ધૂડ અને સમાધિ જેવું લાગે છે એની અંદરથી આ
21:13અવાજ આવે છે [સંગીત] અહીયા કાઈક તો છે અને
21:18બરાબર હવારે સુરજ ઉગ્યો એ વખતે ગામને આ
21:22સંત છે એ ભેગા કરે છે ભાઈ ગામના માણસોને
21:26ભેગા કરીને કીધું કે આ જગ્યા ઉપર કાઈ છે
21:28કાઈ ઘટના બની તી
21:31અને ત્યારે માણસો કહે છે કે હા અમારા
21:33ગામનો એક ભગત કેવલરામ હતો એ કૂવો ગાવતો તો
21:38અને ઉપર ભેખડ પડી અને ડટાઈ ગયો પછી એની
21:41અહીયા સમાધિ છે
21:44હે કે હા અને ત્યારે સાધુએ એટલું કીધું
21:48તમે ભલે એવું માની લેતા હોય કે એની સમાધિ
21:50થઈ ગઈ અને એ મરી ગયો પણ ઈ કેવલરામ છે એ
21:54અંદર જીવે છે હે કે હા કે નહી નહી એ ઘટના
21:58એવી કોઈદી બને જ નહીં કે નહી ઈ કેવલરામ
22:02અંદર જીવે છે તમે આ કૂવાને પાછો ખોદો અને
22:06કેવલરામ ને કાઢો અરે કે બાપુ તમને કાંઈક
22:10એવો વેમ છે કારણ કે આ કૂવો બુરાઈ ગયો ને
22:15એના છ છ મહિના થઈ ગયા છે અને અત્યાર સુધી
22:19માણસ પાંચ દિવસ ભૂખ ભૂખ્યો રહે અને ન મળે
22:23તો મરી જાય એની બદલે આ છ છ મહિના થયા છે
22:25અને ઉપર ધૂળ વાળી દીધી છે એની સમાધિ થઈ ગઈ
22:29છે હવે કેવલરામ જીવતો ન હોય બાપુ તમને
22:32કાંઈક વેમ છે કે નહીં
22:34આની અંદરથી
22:37હે કૃષ્ણ હે દ્વારિકાધીશના અવાજ આવે છે હે
22:41કે હા કે તો તો એ અવાજ કેવલ રામના જ હોય
22:45કેવલ રામ છે એ કૂવો ગાલતો ગાલતો હે કૃષ્ણ
22:49હે દ્વારકાધીશ હે ઠાકર બોલતો
22:53અને ગામ લોકોએ કૂવો ખોદ્યો
22:57અને એની અંદરથી એમ કહેવાય છે કે કેવલરામ
23:02છે એ નીકળ્યા ભાઈઓ પણજ જીવતા હતા એની
23:07બાજુમાં એક સોનાનું પાત્ર પડ્યું હતું અને
23:11એ કૂવાની બાજુમાં અંદર એક બખોલની અંદર એ
23:16ટૂટીયું વાળી અને કેવલરામ બેઠા હતા અને
23:20અંદરથી એક જ ભજન ચાલુ હતું હે કૃષ્ણ હે
23:24દ્વારકાધીશ હે કૃષ્ણ હે દ્વારકાધીશ
23:28હે ઠાકરના એ નાદ ચાલુ હતા ભાઈ અને ગામ છે
23:31એ ચોંકી ગયું કે આહાહા ધન છે ભગત તાર
23:35ભક્તિને હો અને બાજુમાં સોનાનું પાત્ર
23:39પડ્યું છે એ કેવલ રામને બારા કાઢ્યા પણ છ
23:42છ મહિનાથી એક જ સ્થિતિમાં રહેવાને કારણે
23:46એનું શરીર છે એ કુબડું થઈ ગયું
23:50બારા કાઢ્યા અને ભગતને પૂછે છે કે ભગત આ છ
23:55છ મહિના સુધી તમે ખાધા પીધા વગરના કેમ
23:59જીવતા રહી શક્યા અને ત્યારે ભગત એટલું કહે
24:02છે કે મને તો કાઈ ખબર નથી પણ કોઈ ત્રણ
24:07માણસો આવતા હતા
24:10અને આ જે પાત્ર છે ને એ પાત્રની અંદર મને
24:14જમવાનું આપતા હતા ને મને એના હાથથી જમાડતા
24:17હતા હે કે હા અને ગામ લોકો છે એ ચોકી જાય
24:22છે કે ઓહોહો આ કૂવો બુરાઈ ગયો છે ને અંદર
24:25સોનાના પાત્રમાં કોઈ ત્રણ વ્યક્તિઓ આ
24:27ભગતને જમાડવા માટે આવે ધન છે આ ભગતની
24:31ભક્તિને હો અને પછી તો એને વાજતે તે ગાજતે
24:35પોતાના ગામમાં લઈ જાય છે અને ઘેરે લઈ જાય
24:38છે અને પછી તો જેમ ભગત કે એમ ગામ કરે અને
24:42આજુબાજુના ગામડાના માણસો છે એ સંત કેવલ
24:45રામના દર્શન કરવા માટે આવે
24:48પણ શરીર કૂબડું છે પોતે કાઈ કામ કરી શકે
24:51એમ નથી અને ધીરે ધીરે સમય જાતો જાય છે
24:56એમાં ઘટના એવી બની
24:58કે પોતાના જે પત્ની હતા એ પિયરમાં રીસાઈને
25:03ગ્યા છૂટા છેડા કર્યા પછી
25:06અને ત્યાંથી એણે બીજે લગ્ન કરેલા અને
25:11ત્યાં એને બે દીકરાઓ થયા અને પછી એવો
25:16જબરદસ્ત દુષ્કાળ પડ્યો
25:19એટલે પોતાના પતિનું અવસાન થાય છે ને પછી
25:23પોતાના બે દીકરાને નભાવવા કેમ મોટા કેમ
25:26કરવા એવો વિચાર કરી અને મનની અંદર વિચાર
25:31આવ્યો તો કેવલ રામનું નામ તો અત્યારે
25:33ગાંજે છે લોકો એની સેવા કરે માણસો એની પણ
25:37ભક્તિ કરે તો હવે આશરો ન્યા જ મળે એટલે આ
25:42કેવલરામના પત્ની બીજી જગ્યાએ જ્યાં પરણીને
25:46ગ્યાતા ત્યાં દુષ્કાળ પડવાને કારણે એ
25:49દુષ્કાળ વિતાવવા માટે પોતાના બે સંતાનોને
25:53લઈ અને એમ કહેવાય છે કેવલ રામને આંગણે
25:57આવીને બે હાથ જોડ્યા ને એટલું કીધું ભગત
26:00દુષ્કાળ કાપવો છે
26:03રહેવા દેશો અને તેદી કેવલ રામે એટલું જ
26:07કીધું તું કે આ બધું તમારું જ છે ને હું
26:10ક્યાં કાઈ ડોકે બાંધીને જવાનો છું બાપા તમ
26:13તમારે રહ્યો દુષ્કાળ ઉતારો
26:16વિચાર તો કરો કે જેણે કેવા કડવા વચનો કીધા
26:21હતા જેની સાથે છૂટા છેડા કરીને વઈ ગયેલી
26:25બાઈ એ પણ પાછી એને આશરે આવીને તો એને એક
26:28પણ શબ્દ આ સંતે નોતો કીધો અને એને આશરો રો
26:32આપ્યો હતો અને બે વર્ષ સુધી એને હાંચવા
26:36અને બે વર્ષ પછી એમ કહેવાય છે કે જ્યારે
26:39વરસાદ એના દેહમાં થયો ને ત્યારે એ કેવલ
26:42રામના પત્ની પાછા પોતાના દીકરાઓને લઈને
26:45જાય છે પણ વિચાર તો કરો સંત કેવો હોય સંત
26:50બળે પરમારથી બીજાનું પરમારથ કરવામાં એ
26:54માને
26:55સંત સપૂતને તુમડા ત્રણેનો એક સ્વભાવ તારે
27:00પણ ડૂબાડે નહી એને એને તાર્યા ઉપર ભાવ એને
27:04તો બધાય હરખા હોય એને કોઈ ગાળું દે તોય એ
27:08સહન કરી લે ને કોઈ એના વખાણ કરે તો એ
27:10સાંભળી લે એનું નામ સંત કહેવાય અને આ સંત
27:16છે એ ધીરે ધીરે એની નામના તો એવી ગાંજવા
27:18મડેલી એમાં એકદમ બુઢાપો આવે છે અને પછી
27:24મનની અંદર વિચાર થાય છે કે એકવાર
27:26દ્વારકાના દર્શને જાવું છે અને દ્વારકાની
27:30છાપું પડા આવી છે પણ શરીર વૃદ્ધ છે શરીર
27:35કુબડું થઈ ગયું છે જઈ શકે એમ છે નહી કરવું
27:39તો કરવું શું ઊંડી ચિંતામાં પડ્યા છે પણ
27:43દ્વારકાની છાપ તો એકવાર પડાવી છે મનની
27:47અંદર એવી હંસ છે હામ છે અને જે તે સમયમાં
27:52કોઈપણ વ્યક્તિ દ્વારકાની યાત્રાએ જાતા
27:54એટલે પોતાના ખભે છાપ પડાવતા
27:59એટલે જ્યારે પાછા ગામડે આવે એટલે લોકોને
28:02ખબર પડે કે હા આ દ્વારકાની છાપ છે એ
28:06લોકોને દેખાય કે અહીયા છાપ પાડેલી છે એટલે
28:09એ એવું સબૂત મળે કે હા આ વ્યક્તિ દ્વારકા
28:13જઈને જ આવ્યો છે અને એવી છાપ બીજે ક્યાય
28:16કોઈ ન પાડી શકે એટલે આ ભગતને એવી હામ હતી
28:20કે મારે છાપ પડાવી છે અને દ્વારકાધીશના
28:23દર્શન કરવા છે પણ જાવું તો જાવું કઈ રીતે
28:27મનની અંદર મૂજવણ છે અને રાત્રે એમ એમ
28:30કહેવાય છે કે માળા કરતાં કરતાં બરાબર ઊંઘ
28:34આવે છે અને એવે વખતે
28:37સપનામાં
28:39ભગવાન દ્વારકાધીશ આવ્યા ભાઈઓ એ અડધીકર
28:42રાતને ટાણે ભગવાન દ્વારકાધીશ છે એ સપનામાં
28:45આવી અને એટલું કહે છે કે ભગત
28:49તમારે દ્વારકા ધકો ખાવાની જરૂર નથી હું
28:53અહીયા આવી ગયો છું હે કે હું અહીયા આવી
28:56ગયો છું કે પ્રભુ મારે તો દ્વારકાની
28:59યાત્રા કરવી છે તમાર દર્શન કરવા છે અરે
29:02તમારી દ્વારકાની છાપું મારે પડાવવી છે અને
29:06ત્યારે ભગવાન એટલું કહે છે કે ભગત તમે
29:08હવારે જાગશો ને એટલે તમારા ખભે દ્વારકાની
29:13છાપ હશે
29:15એટલે માની લેજો કે સાક્ષાત દ્વારકાધીશ
29:19તમારે આંગણે આવી ગયો છે માટે તમારે ત્યાં
29:22ધક્કો ખાવાની જરૂર નથી અને મારા જેવું ગમે
29:25એવું કામ હોય ને તો મને ચીંધી દેજો હું
29:27તમારું કામ કરવા માટે તૈયાર છું વિચાર તો
29:30કરજો આની ભક્તિ કેવી હશે
29:33એટલે હવારમાં જ્યારે ભગત જાગે છે ત્યારે
29:36જોઈ કે આહાહા દ્વારકાની છાપ
29:39અને લોકો તો પછી વધારે એને માનવા મળ્યા હવ
29:43લોકો એની સેવા કરે અને પછી તો અનક્ષેત્ર
29:45પણ શરૂ કરેલું ગરીબોને ખવડાવે પશુઓને
29:50ખવડાવે અને પંખીડાને ચણ નાખે અને આખું એ
29:54ગામ છે એ સંત કેવલ રામને આંગણે હવારમાં
29:58કાયમ દર્શન કરવા માટે જાય આજુબાજુના
30:00ગામડાના માણસો છે એ સેવા કરવા માટે આવે એમ
30:04કરતાં કરતાં કરતાં એકવાર એક ભગત છે ને એ
30:10એટલું કહે છે કે ભગત બાપા કેવલરામ
30:15કે હા બાપા
30:18કે તમારું તો ભગવાન તરત સાંભળી લે છે તમને
30:20દ્વારકા પણ ધકો ન ખાવા દીધો તમને છાપ આપી
30:24દીધી ભગવાન તમારું બધું સાંભળી લઈએ છે
30:28માટે ભગવાનને કયો ને આપણું એક કામ કરે કે
30:32શું કામ કે ભગવાનને કયો કે દ્વારકામાં જે
30:37ગોમતી નદી છે એને આ સમુદ્ર છે એ સ્વીકારતો
30:42નથી ગોમતી નદીને દરિયો છે એ પોતાની ઠપાટું
30:46મારી અને પાણી પાછું ધકેલે છે પોતાની અંદર
30:49લેતો નથી
30:52તો આ ગોમતી નદી અને સમુદ્ર બે એક થાય એવું
30:56કાંઈક કરોને
30:58અને ત્યારે દ્વારકાધીશને પ્રાર્થના કરી
31:02અને પોતાના ગળામાં રહેલી જે કંઠી છે એ સંત
31:06કેવલરામ છે એ આ ભગતને આપીને એટલું કહે છે
31:09કે તમે દ્વારક્યા જાવને ત્યારે આ કંઠી
31:12લેતા જાજો અને ગોમતી નદી અને દરિયો જ્યાં
31:17દરિયો ગોમતી નદીને થપાટ મારે છે એ જગ્યા
31:21ઉપર વચ્ચે તમે આ કંઠીને મૂકી દેજો એટલે
31:25દ્વારકાધીશ આપણું કામ કરી દે અને એ ભગત
31:29જાય છે અને આવી જ રીતે જ્યારે માળા મૂકીને
31:32ત્યારે ગોમતી નદીનું પાણી છે એ ખાળ ખાળ
31:35ખાળ કરતું દરિયાની અંદર વહેતું થઈ ગયું
31:37ભાઈ હો અને સમુદ્રએ એ ગોમતી નદીને
31:40સ્વીકારી લીધી એક ભગતની આ એક કંઠી મૂકવાથી
31:47એ એમ કહેવાય છે કે હજારો વર્ષથી જે નદીને
31:50દરિયો સ્વીકારતો નહતો થપબાટ મારીને આઘી
31:53કાઢી મૂકતો તો એ જ દરિયાએ એમ એમ કહેવાય છે
31:57કે ગોમતી નદીને સ્વીકારી લીધી અને એ ગોમતી
32:01નદી અને દરિયાનું મિલન થયું એ બંનેનું
32:05મિલન કરાવનાર સંત એટલે સંત કેવલરામ બાપા
32:09હતા અને પછી એને દ્વારકા જવાની જરૂર નથી
32:12પડી ભગવાન કૃષ્ણ એને દર્શન દેવા માટે આવતા
32:15જ્યારે જ્યારે ભગવાન કૃષ્ણને યાદ કરે
32:18ત્યારે સાક્ષાત દ્વારકાધીશ આવી જાતા એમ
32:21કરતાં કરતાં પછી તો એકદમ વૃદ્ધપણું આવ્યું
32:24છે ભાઈ એની સેવા સેવા પછી કોણ કરે સેવકો
32:28તો સેવા કરે પણ એમ થાય કે અમુક વસ્તુ છે એ
32:34સેવકો પણ ન કરી શકે એના ધોતિયા ન ધોઈ શકે
32:39[સંગીત]
32:39ત્યારે એમ કહેવાય છે કે કૂવાની અંદર
32:43જમાડનાર જે ત્રણ વ્યક્તિઓ હતા ને એ પાછા
32:48આવે છે અને છ છ મહિના સુધી કેવલ રામના એમ
32:53કહેવાય છે કે ધોતિયા ધોયા છે એની એની સેવા
32:56કરી છે જ્યારે કેવલરામ છે એ એકદમ વૃદ્ધ થઈ
32:59ગયા ને ખાટલે પડી ગયા હલ્લી ચલચી નહોતા
33:01શકતા તેદી એને રસોઈ બનાવી બનાવીને ખવરાવી
33:05છે આ ત્રણ વ્યક્તિઓ હતા કોણ એ રામ હતા
33:09માતા જાનકી હતા અને હનુમાનજી હતા આ ત્રણે
33:13ત્રણ વ્યક્તિઓએ એમ કહેવાય છે કે છ છ મહિના
33:16સુધી સંત કેવલરામ બાપાની સેવા કરી અને પછી
33:20સંત કેવલરામ બાપાએ પ્રાર્થના કરીને એટલું
33:23કીધું કે હે પ્રભુ હવે હવે આ ખોળિયાને રજા
33:27આપો અને પછી પોતાના દેહનો એણે ત્યાગ કર્યો
33:32અને આવાજ મહાન સંત કેવલરામ બાપાને લાખ લાખ
33:37વંદન કરવાનું મન થાય છે કે જે યુગો
33:41પહેલાનો દરિયો છે એ થપાટ મારીને ગોમતી
33:44નદીનું પાણી પોતાને સ્વીકારતો નહતો એને આ
33:48એક સંતે એમ કહેવાય છે કે એ પાણીને ખળખળ
33:52વહેતું કરી દીધું દરિયાની અંદર ભળતું કરી
33:54દીધું અને એવી જ રીતે જે સંત કોલવા ભગત છે
34:00એણે પણ પોતાની તપસ્યા કરી અને દ્વારકાનું
34:03મંદિર છે એ ઉગમણી બાજુ હતું એને આથમણી
34:07બાજુ ફેરવી નાખ્યું હતું ઈ સંત કોલવા
34:10ભગતનો પણ ઇતિહાસ સાંભળવા જેવો છે આ સંતોને
34:14લાખ લાખ વંદન કરવાનું મન થાય છે અને હવે
34:16પછી મળીએ છીએ આપણે આગળના ઇતિહાસમાં ત્યાં
34:20સુધી જય માતાજી જય જોગમાયા

About this transcript

This page contains the full transcript of દ્વારકા નો દરિયો અને ગોમતી નદી નાં મિલાપ નું રહસ્ય સંત શ્રી કેવલરામ નો ઇતિહાસ કલાકાર લાખાભાઇ રબારી by i mogal studio mundkidhar, generated from the public captions YouTube serves with the video. The transcript has 4,280 words across 571 segments, with the original timestamps preserved so you can click any line to jump to that moment in the embedded player.

What you can do with it

Use the transcript to take notes, quote the speaker, build a study guide, generate a summary with ChatGPT or Claude via the YouTube Summary tool, or export it as a timed subtitle file with YouTube to SRT. You can also re-open it in the transcriber to translate the transcript into 100+ languages.

Free YouTube transcript tool

YouTube2Text is a free YouTube transcript generator — no signup, no daily limit. Paste any YouTube link and get the full transcript instantly, with timestamps, click-to-jump, translation to 100+ languages, AI prompts for ChatGPT, Claude, and Gemini, and exports to TXT, SRT, VTT, or Markdown.