شروع حمله زامبی ها : روز اول تا روز 365 ام (پارتِ اخر فصل اول) — Transcript

Full transcript

1. 0:00روز ۳۶شمه
2. 0:02و از وقتی اون وانت رو دیدم تقریباً تمام
3. 0:05روز ذهنم درگیر یه سؤه اون دو نفر از کجا
4. 0:08اومده بودن؟ از روی نقشه مسیر جاده رو
5. 0:12بررسی می‌کنم و متوجه میشم چند کیلومتر
6. 0:14جلوتر یه مرکز توزیع قدیمی وجود داره که
7. 0:18قبلاً کامیون‌ها برای بارگیری آب و مواد
8. 0:20غذایی ازش استفاده می‌کردن. شاید اون وانت
9. 0:23از همون جا میومده. شایدم فقط داشته از
10. 0:26جاده عبور می‌کرده ولی فعلاً تنها سرنخی
11. 0:30که دارم همینه. برای همین تصمیم می‌گیرم
12. 0:32چند روز دیگه از طریق دوربین بیرونی مسیر
13. 0:35رو زیر نظر بگیرم. چون اگه اون دو نفر
14. 0:38واقعاً از این جاده برای رفت و آمد
15. 0:40استفاده کنن احتمالاً دوباره پیداشون
16. 0:43میشه. روز ۳۶ نهم نزدیک ظهر یه اتفاق عجیب
17. 0:48میفته. دوربین حرکتی کنار حصار یه هشدار
18. 0:52ثبت می‌کنه و وقتی تصویر رو باز می‌کنم
19. 0:54می‌بینم همون وانت دوباره برگشته خودشه
20. 0:58همون ماشین چند روز پیشه این بار ماشین
21. 1:01خیلی آروم حرکت می‌کنه و وقتی به نزدیکی
22. 1:04مزرعه می‌رسه توقف می‌کنه یکی از
23. 1:07سرنشین‌ها پیاده میشه و چند لحظه اطراف رو
24. 1:10بررسی می‌کنه بعد یه ظرف پلاستیکی بزرگ
25. 1:13کنار جاده می‌ذاره و دوباره سوار ماشین
26. 1:16میشه چند دقیقه بعد وانت دور میشه. وقتی
27. 1:20تصویر رو بزرگ می‌کنم می‌بینم روی ظرف یه
28. 1:22علامت سفید وجود داره و کنار اون یه تیکه
29. 1:26مقوا نصب شده. ولی نوشتهش از این فاصله
30. 1:29قابل خوندن نیست. برای کی گذاشتنش؟ یعنی
31. 1:32می‌دونن من اینجام؟ اول می‌خوام سریع از
32. 1:35پناهگاه خارج بشم و برم سراغش. اما بعد
33. 1:38یادم میفته هنوز نمی‌دونم اون آدم‌ها چه
34. 1:41قصدی دارن. ممکنه ضعف واقعاً برای کمک
35. 1:44گذاشته شده باشه یا شاید اصلاً ربطی به من
36. 1:47نداشته باشه. برای همین تصمیم می‌گیرم
37. 1:50عجله نکنم و تا روز بعد منتظر بمونم. صبح
38. 1:53روز ۳۷م وقتی دوربین رو بررسی می‌کنم
39. 1:57متوجه میشم ظرف هنوز همونجاست. چند تا
40. 2:00زامبی هم در فاصله دوربین درخت‌ها حرکت
41. 2:03می‌کنن ولی فعلاً هیچ‌کدوم به جاده نزدیک
42. 2:06نیستن. یه خروج کوتاه انجام میدم و از
43. 2:09مسیر امنی که روز قبل بررسی کرده بودم به
44. 2:12سمت حصار میرم. وقتی به فاصله مناسبی
45. 2:15می‌رسم با دوربین دوچشمی نوشته روی مقوا
46. 2:18رو می‌خونم. اگه کسی این اطراف زنده است
47. 2:21روی حصار علامت بذاره. پس واقعاً دارن
48. 2:24دنبال بازمانده‌ها می‌گردن اما هنوز
49. 2:27نمی‌دونم چقدر میشه بهشون اعتماد کرد. به
50. 2:31پناهگاه برمی‌گردم و چند دقیقه فکر
51. 2:33می‌کنم. از یه طرف نزدیک یک ساله که تنها
52. 2:36زندگی می‌کنم و حالا برای اولین بار یه
53. 2:39فرصت واقعی برای ارتباط با آدم‌های دیگه
54. 2:42دارم. ولی از طرف دیگه نمی‌خوام محل دقیق
55. 2:46ذخایر و تجهیزاتم رو به آدم‌هایی نشون بدم
56. 2:49که هیچ شناختی ازشون ندارم. بالاخره تصمیم
57. 2:52می‌گیرم یه علامت ساده روی قسمت بیرونی
58. 2:55حصار دور از ورودی پناهگاه قرار بدم. فقط
59. 2:59یه پارچه سفید کوچیک که از جاده دیده بشه.
60. 3:02روز ۳۷ و سوم وانت دوباره برمی‌گرده. این
61. 3:07بار وقتی به نزدیکی مزرعه می‌رسه راننده
62. 3:10متوجه پارچه میشه و سرعتش رو کم می‌کنه.
63. 3:13ماشین کمی جلوتر توقف می‌کنه و یکی از
64. 3:16سرنشین‌ها پیاده میشه. چند ثانیه به حصار
65. 3:19نگاه می‌کنه و بعد یه تخته سفید از پشت
66. 3:22ماشین برمی‌داره. روی تخته با حروف بزرگ
67. 3:25نوشته چند نفرید؟ برای اولین بار بعد از
68. 3:29مدت‌ها حس می‌کنم واقعاً دارم با یه آدم
69. 3:33دیگه ارتباط برقرار می‌کنم. یه تکه مقوا
70. 3:36برمی‌دارم و از فاصله‌ای که از قبل برای
71. 3:38علامت دادن انتخاب کرده بودم عدد یک رو
72. 3:41نشون میدم. چند لحظه بعد دوباره تخته رو
73. 3:44بالا می‌گیره. آب و غذا داری؟ جواب میدم:
74. 3:48فعلاً آره. ۱۲ کیلومتر جلوتر مرکز کشاورزی
75. 3:53۱۷ نفر. وقتی نوشته رو می‌خونم برای چند
76. 3:57ثانیه باورم نمیشه. ۱۷ نفر یعنی یک گروه
77. 4:01کامل اونجا زندگی می‌کنن. هنوز دارم به
78. 4:04تخته نگاه می‌کنم که مرد یه پیام دیگه
79. 4:07می‌نویسه. فردا برمی‌گردیم. بعد سوار وانت
80. 4:11میشه و ماشین از جاده دور میشه. اون شب
81. 4:14بیشتر از هر شب دیگه‌ای توی این یک سال
82. 4:17بیدار می‌مونم. نه به خاطر صدای زامبی‌ها،
83. 4:20نه به خاطر خرابی تجهیزات، بلکه چون برای
84. 4:24اولین بار باید درباره چیزی تصمیم بگیرم
85. 4:27که هیچ فرمول مشخصی براش وجود نداره.
86. 4:31اعتماد
87. 4:33روز ۳۷۴هارم
88. 4:35قبل از طلوع آفتاب تمام تجهیزات پناهگاه
89. 4:38رو بررسی می‌کنم. آب و غذا هنوز برای چند
90. 4:42هفته کافیه. باتری‌ها شارژ دارن و سیستم
91. 4:45تهویه هم بدون مشکل کار می‌کنه. از یه طرف
92. 4:48می‌تونم همین جا بمونم. جایی که تقریباً
93. 4:51تمام خطرهاش رو شناختم و یاد گرفتم چطور
94. 4:55مدیریتشون کنم. ولی از طرف دیگه می‌دونم
95. 4:58هیچ دستگاهی برای همیشه سالم نمی‌مونه و
96. 5:01زندگی کاملاً تنها هم قرار نیست تا ابد
97. 5:04ادامه پیدا کنه. نزدیک ظهر دوباره صدای
98. 5:08موتور وانت رو از دوربین می‌شنوم. اما این
99. 5:10بار یه مشکل وجود داره. هه تا زامبی از
100. 5:14سمت درخت‌ها وارد جاده شدن و درست بین
101. 5:17ماشین و مزرعه حرکت می‌کنن. راننده وقتی
102. 5:20متوجهشون میشه سرعتش رو کم می‌کنه و کمی
103. 5:24عقب میره. یکی از زامبی‌ها به سمت ماشین
104. 5:27میره ولی د تای دیگه نزدیک حصار مزرعه
105. 5:30باقی می‌مونن. حالا اگه بخوام برای ارتباط
106. 5:33با اون دو نفر بیرون برم ممکنه درست جلوی
107. 5:36زامبی‌ها قرار بگیرم. یه فکر به ذهنم
108. 5:38می‌رسه. از داخل پناهگاه سیستم صوتی قدیمی
109. 5:42بیرونی رو که برای هشدارهای مزرعه نصب شده
110. 5:46بررسی می‌کنم. یکی از بلندگوها نزدیک
111. 5:49انبار خالی قرار داره و فاصلهش از حصار
112. 5:52نسبتاً زیاده. برای چند ثانیه صدای کوتاه
113. 5:56پخش می‌کنم. اول هیچ اتفاقی نمیفته. بعد
114. 5:59یکی از زامبی‌ها سرش رو می‌چرخونه. چند
115. 6:02لحظه بعد د تای دیگه هم شروع می‌کنن به
116. 6:05حرکت به سمت انبار. آهان دارن میرن. صدا
117. 6:09رو قطع می‌کنم و از روی دوربین بررسی
118. 6:11می‌کنم که مسیر نزدیک حصار خلوت شده یا
119. 6:14نه. فعلاً زامبی‌ها از جاده فاصله گرفتن و
120. 6:17راننده هم می‌تونه بدون نزدیک شدن بهشون
121. 6:20ماشین رو به محل امن‌تری منتقل کنه. ولی
122. 6:23بالاخره جاده خلوت میشه و وانت دوباره به
123. 6:27نزدیکی مزرعه برمی‌گرده. این بار یکی از
124. 6:30سرنشین‌ها یه بسته کوچیک روی زمین می‌ذاره
125. 6:33و بعد از فاصله دور یه علامت میده. وقتی
126. 6:36از طریق دوربین نگاه می‌کنم می‌بینم داخل
127. 6:39بسته یه نقشه ساده، یه فرکانس رادیویی و
128. 6:43یه یادداشت قرار داده. حالا دیگه لازم
129. 6:46نیست برای هر بار ارتباط از پناهگاه خارج
130. 6:49بشم. روز ۳۷م
131. 6:52رادیو رو روی فرکانسی که نوشته بودن تنظیم
132. 6:55می‌کنم و چند بار تلاش می‌کنم تماس بگیرم.
133. 6:59یه صدای مردانه از بلندگو شنیده میشه.
134. 7:02اینجا مرکز کشاورزی صدات رو داریم.
135. 7:05بالاخره سلام من همون کسیام که کنار مزرعه
136. 7:09علامت گذاشته بود. مرد چند سؤال کوتاه
137. 7:12درباره وضعیتم می‌پرسه و بعد توضیح میده
138. 7:15که اون‌ها از چند ماه قبل توی یه مجموعه
139. 7:19کشاورزی مستقر شدن. البته میگه شرایط
140. 7:22اونجا هم عالی نیست. غذا هنوز باید با دقت
141. 7:26مصرف بشه. بعضی تجهیزات نیاز به تعمیر
142. 7:29دارن و اطراف مجموعه هم کاملاً از
143. 7:31زامبی‌ها پاک نشده. ولی یه تفاوت مهم وجود
144. 7:35داره. اون‌ها تنها نیستن. برای چند دقیقه
145. 7:39درباره مسیر و شرایط صحبت می‌کنیم و
146. 7:42بالاخره قرار می‌ذاریم چند روز بعد وقتی
147. 7:45رفت و آمد زامبی‌ها کمتر شد برای بررسی و
148. 7:48ملاقات اولیه اقدام کنیم. روز ۳۸م
149. 7:53کوله اضطراری رو دوباره آماده می‌کنم و
150. 7:56این بار علاوه بر آب و غذا، چند تا ابزار
151. 7:59کوچیک، وسایل کمک‌های اولیه و دفتر
152. 8:03یادداشت یک سالهم رو هم داخلش می‌ذارم.
153. 8:06اما تصمیم نمی‌گیرم تمام ذخایر رو با خودم
154. 8:09ببرم. پناهگاه هنوز می‌تونه به عنوان یه
155. 8:11محل امن پشتیبان باقی بمونه و نمی‌خوام
156. 8:15فقط به خاطر اینکه یه گروه جدید پیدا کردم
157. 8:18تمام چیزهایی رو که طی یک سال نگه داشتم
158. 8:21از دست بدم. وقتی از روی دوربین مسیر حیات
159. 8:25رو بررسی می‌کنم می‌بینم وانت دوباره به
160. 8:28نزدیکی مزرعه رسیده. این بار از قبل
161. 8:31هماهنگ کردیم و راننده در نقطه‌ای توقف
162. 8:34کرده که از مسیر اصلی زامبی‌ها فاصله
163. 8:37داره. قبل از خروج برای آخرین بار وضعیت
164. 8:40مخزن‌های آب، باتری‌ها، تهویه و قفسه‌های
165. 8:44غذا رو بررسی می‌کنم. بعد نردبون رو بالا
166. 8:47میرم و از دریچه فلزی خارج میشم. هوای
167. 8:51بیرون نسبت به چیزی که از دوربین دیده
168. 8:53بودم گرم‌تره و علف‌های بلند زیر پام خشخش
169. 8:57می‌کنن. چند لحظه کنار ورودی می‌ایستم و
170. 9:00دوباره اطراف رو نگاه می‌کنم. دریچه
171. 9:03پناهگاه رو محکم می‌بندم و قفل می‌کنم.
172. 9:06بعد از مسیر امنی که از قبل بررسی کرده
173. 9:10بودم به سمت جاده حرکت می‌کنم. وقتی به
174. 9:13وانت می‌رسم راننده از پشت شیشه به من
175. 9:16نگاه می‌کنه و با یه حرکت دست اشاره
176. 9:18می‌کنه که سوار بشم. قبل از اینکه در رو
177. 9:21باز کنم چند ثانیه به مزرعه نگاه می‌کنم.
178. 9:25سوار ماشین میشم و چند دقیقه بعد حرکت
179. 9:27می‌کنیم. مسیر اونقدرها هم آسون نیست.
180. 9:30بعضی قسمت‌های جاده زیر علف‌ها پنهان شدن.
181. 9:34چند تا ماشین قدیمی کنار مسیر رها شدن و
182. 9:37مجبور میشیم چند بار مسیر رو عوض کنیم تا
183. 9:40از مناطقی که زامبی‌ها جمع شدن فاصله
184. 9:42بگیریم. اما بالاخره بعد از نزدیک ی ساعت
185. 9:46رانندگی از پشت یه تپه کوتاه چند تا سازه
186. 9:49فلزی و سقف گلخونه دیده میشه. راننده
187. 9:52سرعتش رو کم می‌کنه و به یه دروازه بزرگ
188. 9:55نزدیک میشیم. پشت دروازه د نفر ایستادن که
189. 9:59وقتی وانت رو می‌بینن شروع می‌کنن به باز
190. 10:02کردن مسیر ورودی. وایسا ببینم اونجا
191. 10:05واقعاً آدم زندگی می‌کنه. ظاهراً زنده
192. 10:09موندن فقط نصف ماجرا بوده. حالا می‌تونم
193. 10:12برای فردا برنامه بریزم بدون اینکه تمام
194. 10:15روز فقط نگران خراب شدن یه دستگاه یا تموم
195. 10:19شدن ذخایرم باشم. هنوز خطرهای زیادی بیرون
196. 10:22منتظرمونه و هیچ‌کس نمی‌دونه چند سال طول
197. 10:25می‌کشه تا دنیا دوباره امن بشه. ولی این
198. 10:29بار حداقل قرار نیست با همه اون خطرها
199. 10:32تنهایی روبهرو بشم و این بعد از ۳۹۰ روز
200. 10:37بهترین اتفاقیه که می‌تونست برام بیفته.