YT YouTube2Text

YouTube2Text → Transcripts → ปฐมบทแห่งการสร้างบุญบารมี

ปฐมบทแห่งการสร้างบุญบารมี — Transcript

by ธรรมเสรี (The Freedom of DAO) · 1,159 words · 1,055 segments · language en · Watch on YouTube

Open in transcriber Summarize with AI Download SRT/VTT

Full transcript

0:00ก็ทำสวัสดีครับเอาโอ๋การครับทุกวันพุธ
0:03เวลา 19:00 นนะครับบอกว่าจะมาร่วมกัน
0:08ศึกษาหัวข้อธรรมะเพื่อเพิ่มพูนพัฒนา
0:11ประสิทธิภาพในการบำเพ็ญของเราทุกคนให้มี
0:14ความก้าวหน้าให้มีความสามารถในการที่จะยก
0:18ระดับจิตของเราให้สูงขึ้นจังระทั่งสามารถ
0:21ที่จะมาลงมาก้นได้ในที่สุดนะครับอันนี้
0:24เราจะเริ่มต้นการศึกษาในซีรีส์ของการ
0:26บำเพ็ญธรรมในลักษณะของบวชธรรมะที่เรียก
0:29ว่าการบำเพ็ญในบารมี 6 แบบวันนี้จะลอง
0:33ศึกษากันในบทเริ่มต้นที่เรียกว่าปฐมบท
0:35แห่งการสร้างบุญบารมีและด้วยความหาเท่า
0:39ไหร่คุณของฟ้าเบื้องบนพระคุณของ rajan
0:43และมีทำก็ทำอธิการรองอธิการเมตตาส่งเสริม
0:47และท่านเซียนเสืออาวุโสทุกท่านด้วยกันชี้
0:49นะครับอ่าการศึกษาการโรงเรียนของเรานะ
0:52เนี่ยนะครับมีความจำเป็นต้องศึกษาหาความ
0:56รู้นะครับความรู้จริงรู้แจ้งรู้ให้
0:58ประจักษ์จะได้เข้าใจอยู่ในหลักการและวิธี
1:01การรวมทั้งสามารถนำหลักการและวิธีการ
1:05เหล่านั้นไปใช้ปฏิบัติตนเพ็ญในชีวิตประจำ
1:09วันให้มีการพัฒนาและทั้งในรูปร่างของกา
1:13จิตวิญญาณของเราและในรูปแบบของการกระทำ
1:16การประพฤติความคิดและการได้ทำในปัจจุบัน
1:18นี้ของเราให้ดีขึ้นดีขึ้นเรื่อยๆให้ทุก
1:21การกระทำอ้วนออกมาในรูปแบบของใจดีอาจารย์
1:25ดีและการกระทำออกมาดิเฮ้ยงานสัตว์อื่น
1:28มโนกรรมดีและวัดจิกรรมดีแล้วก็ใกล้กับ
1:33การบำเพ็ญจึงต้องมีการศึกษาและทำความเข้า
1:36ใจนะครับอย่างแรกเลยที่ผู้บำเพ็ญขาดไม่
1:40ได้เลยเป็นการบำเพ็ญธรรมมะก็คือการสร้าง
1:43บุญบุญการสร้างบุญบารมีและบุญบารมีบุญ
1:48กุศลทำใบมีสม่ำเสมอเกิดเป็นบารมีจึงเป็น
1:52สิ่งจำเป็นแล้วล่ะพวกเขาทุกคนแบบข้อมูล
1:55บารมีในเป็นตัวเคลื่อนหนุนให้เรานั้นอ่า
1:58มี
2:00ที่สมบูรณ์ในมรรคผลและอุณมีบุญบารมีเป็น
2:03ฐานรองรับของการสำเร็จและมรรคผลนิพพานได้
2:07นะครับเป็นตัวการหนุนเลยทีเดียวการนำ pen
2:11ในวิถีอนุตตรธรรมนะเนี่ยอยากให้เราทุกคน
2:14เขาเข้าใจว่าไม่เป็นการบำเพ็ญในรูปแบบของ
2:19บริษัทมักนะครับเป็นรูปแบบของบริษัทมาก
2:23ซึ่งเธอจะต้องมีการบำเพ็ญใน
2:26ในความครบถ้วนของบารมี 6 ประการเรียกว่า
2:30ปลารมิตาอกนะครับนั้นไหล่การบำเพ็ญ
2:35ปารามิตา 6 เนี่ยอย่างแรกคือการสร้างบุญ
2:38บุญทานบารมีได้ว่าบุญบารมีหรือทานบารมี
2:42นั่นแต่การสร้างบุญการตั้งฐานเป็นใจพื้น
2:46ฐานที่ทุกคนต้องทำกูไม่ทุกคนต้องครับนะ
2:50ครับนั้นหากเรามาดูวิถีโพธิสัตว์เราจะ
2:54ต้องเข้าใจในพื้นฐานของความเป็นวิธี
2:57โพธิสัตว์อันแรกเลยก็คือขอโทษที่ไม่มีแบต
3:01แยก
3:02โพธิสัตว์ก็ไม่เลือกปฏิบัติเมื่อใจไม่
3:05แบ่งแยกสถานที่ก็ไม่ใช่อุปสรรคในการ
3:09บำเพ็ญมรรควิถีโพธิสัตว์นั้นเนี่ยแล้วไม่
3:11เว้นแม้แต่ในบ้านของเราความหมายนี้ให้เรา
3:14เข้าใจว่าในการบำเพ็ญธรรมมาของเราเป็น
3:16วิถีโพธิสัตว์ปากตั้งนั้นเราจึงสามารถ
3:19บำเพ็ญได้ในทุกๆสถานที่ทุกๆเหตุการณ์ไม่
3:25จำเป็นต้องอยู่แต่สถานธรรมเท่านั้นการ
3:27ดำเนินทำมากของเราอยู่ที่บ้านก็ได้และ
3:30อยู่ในชีวิตประจำวันของเราก็ได้และที่
3:32เค้าไม่มีคำเปรียบเทียบว่าขึ้นรถลงเรือไป
3:34เหนือล่องใต้ทำอะไรอยู่ก็ตามเนี่ยก็ถือ
3:37ว่าเป็นการบำเพ็ญในชีวิตประจำวันทั้งหมด
3:40ทั้งการบำเพ็ญในความหมายที่แท้จริงคือการ
3:42ปฏิบัติตนของเรานั่นแหละการปฏิบัติตนของ
3:45เราใน 3 ทิศทางในทุกๆรูปแบบในทุกการกระทำ
3:48ก็เรียกว่าปฏิบัติตนให้เกิดเค้าเร็วความ
3:51คิดที่ดีเกิดคำพูดที่ดีและเกิดการทำที่
3:54เดียวมา 3D คล้องจองกันติดวิญญาณกลับคืน
3:57สู่สภาวะความเป็นหนึ่งนะครับมึงถ้า
4:01งั้นนะครับการวิถีบำเพ็ญในรูปแบบ
4:05โพธิสัตว์มากนี้นะเนี่ยแต่ถึงไม่มีการ
4:08แบ่งแยกเราต้องฝึกฝึกหัดของความไม่มีแบ่ง
4:11แยกอำเภอภาคปั๊มเสมอภาคในจิตวิญญาณความ
4:13เสมอภาคในทุกๆชีวิตนะครับแล้วก็ฝึกบำเพ็ญ
4:17ในวิถีโพธิสัตว์ก็คือถูกช่วยเหล่าเวไนย
4:19และการนำเพ็ญบุญบารมีก็เป็นอย่างหนึ่งใน
4:22การที่เราจะทำให้คนอื่นนั้นพ้นจากทุกข์ใน
4:25เป็นการสร้างบุญการทางที่เราทำให้คนอื่น
4:28พ้นทุกข์นะผู้อื่นหรือเปล่าประสบกับความ
4:31ที่เรียกว่าทุกข์โศกเศร้านะหรือว่าประสบ
4:34กับเคราะห์กรรมทั้งหลายและเราล้วนแต่
4:37ต้องการที่จะช่วยพวกเขาให้พ้นไปจากความ
4:40ทุกชนิดและไม่ว่าจะเป็นทุกข์ของอ่าการ
4:43เกิดแก่เจ็บตายการเวียนว่ายตายเกิดหรือ
4:46ทุกๆรูปแบบความอดอยากความยากแค้นความยาก
4:50ไร้ความเจ็บไข้ได้ป่วยนะครับอย่างนั้นนี่
4:53คือเค้าเร็วเอาสิ่งที่พวกเรายึดถือเป็น
4:55หลักจึงเกิดเขาเข้าบำเพ็ญสิ่งที่เรียกว่า
4:58ทานบารมีเกิดขึ้นแต่ในขณะเดียวกันรายการ
5:01เกิดเป็นมนุษย์เนี่ยนะครับในคัมภีร์ป้า
5:04เสียก็บอกแล้วว่าตั้งแต่ห้องเต้ถึงสามัญ
5:07ชนทุกคนล้วนต้องบำเพ็ญและการบำเพ็ญจึง
5:10เป็นหน้าที่ของเราที่เกิดมาในความเป็น
5:12มนุษย์นะครับมนุษย์ต้องทำเป็นธรรมะหน้า
5:15ที่ของเราไม่ใช่ว่าเกิดมาทำงานเดี๋ยวทาง
5:17โลกอ่ะดิถ้าอย่างนั้นไปก็มีแต่ตกต่ำชีวิต
5:20ของเราก็จะมีการตกต่ำในทุกๆภพทุกชาติ
5:23เพราะเราไม่รู้จักการบำเพ็ญที่จะยกระดับ
5:26จิตของร้อยสูงขึ้นจึงมีคำกล่าวว่าผู้ใด
5:29ขัดเก่าชีวิตย่อมได้รับความสำเร็จสำเร็จ
5:32เงินหมายถึงว่าความสำเร็จในชีวิตติดอย่าง
5:35นั้นความสำเร็จด้านชีวิตอย่างขัด 9 ชีวิต
5:38ก็คือการบำเพ็ญนะครับ
5:42เรามาดูครับว่าคำว่าการเป็นมนุษย์นั้น
5:45เนี่ยแบบเราต้องบำเพ็ญแล้วบำเพ็ญปฐมบท
5:49แห่งบุญบารมีคำว่าบารมีก็คือกำลังนะครับ
5:53บารมีคือกำลังไม่มีคุณธรรมก็ไม่เกิดบารมี
5:57บารมีจึงเป็นลักษณะอาของคุณธรรมก็คือสิ่ง
6:01ที่สำแดงออกและสำแดงออกถึงคุณสมบัติของ
6:06ความเป็นมนุษย์
6:07คุณสมบัติของความเป็นมนุษย์จึงมีลักษณะ
6:10เป็นคุณธรรม
6:11บารมีก็คืออะไรวะรัศมีของคุณน่ะนะครับเรา
6:16เหมือนก็บอกว่าอะไรเพื่อนบอกว่าแสงไปแสง
6:19สว่างคือ
6:21แสงสว่างครับก็คือคุณสมบัติของหลอดไฟและ
6:26ความเป็นมนุษย์นั้นคุณสมบัติของความเป็น
6:29มนุษย์ก็คือคุณนะครับนะครับในขณะเดียวกัน
6:32หากเราไม่ปฏิบัติสมเพ็ญและมีคำกล่าวว่า
6:34มารไม่มีบารมีไม่เกิดแต่มาเล่นนี้คือไม่
6:38มีอุปสรรคไม่มีอุปสรรคเขาบารมีเนี่ยจะ
6:41เกิดขึ้นได้ต้องทะเลว่าต้องกระทำอย่างต่อ
6:43เนื่องสม่ำเสมอ
6:45เป็นการสร้างสมบุญกุศลอย่างต่อเนื่องและ
6:49สม่ำเสมอจึงเกิดคำว่าบารมีอย่างนั้นมันก็
6:54ต้องมีอุปสรรคเรื่องของความไม่สม่ำเสมอ
6:56หรือทำให้เราท้อถอยหรือทำให้เราเปลี่ยน
6:58แปลงความคิดเปลี่ยนแปลงมีอาการกระทำ
7:01เปลี่ยนแปลงคำพูดจากที่ดีให้เป็นเร็วได้
7:03หรือก็เลยว่าเกิดความเสื่อมนะครับ
7:07อย่างนั้นหากว่าหลีกหนีมาก็ไม่ได้ฝึกผล
7:12บารมีของตนแล้วเราก็ต้องต่อสู้กับอุปสรรค
7:14อุปสรรคต่างๆที่มากระทบกับ
7:18ตอนมีชีวิตอยู่เนี่ยตอนเป็นธรรมการยุคขาว
7:21ของเราเนี่ยเป็นการบำเพ็ญแบบแบบคนเรือน
7:24แบบสังคมโลกมนุษย์แล้วการที่อยู่ในสังคม
7:27แล้วก็มีมีทั้งป่าประพฤติปฏิบัติที่ดี
7:32แล้วก็ไม่ดีในการบำเพ็ญของมนุษย์เนี่ยนะ
7:35ครับก็เปรียบไปเหมือนกับก้อนหินที่อยากก็
7:39ได้แต่ในก้อนหินที่หยาบกระด้างอาจจะมี
7:42ประโยคแขวงอยู่ก็ได้อันนี้ก็หมายถึงการ
7:45ที่เราภูมิเห็นทุกคนทุกคนมันก็มีทั้งคน
7:48ที่ดีและไม่ดีไม่ความเป็นมนุษย์หาไม่ได้
7:51บำเพ็ญก็เหมือนหยกหรือก้อนหินที่ไม่รู้
7:53ว่าข้างในมีของบัตรมีไข้หรือเป็นหยกที่
7:57อยู่ในก้อนหินหากไม่ยอมเพ็ญก็ไม่ได้เจอ
7:59กันแม่ยกก็ไม่สวยงามก็เป็นหยกที่เป็นอิฐ
8:03เกือบเป็นหินก็ยังไม่ได้ผ่านการคัดตลับ
8:06อาจเจอในตัดแต่งเรียกว่าการเจียระไนตัด
8:10แต่งหรือการที่รักเก่าตัวเองเนี่ยเราจะ
8:13ไม่เกิดคำว่ามารไม่มีบารมีไม่เกิดการ
8:16บำเพ็ญธรรมมะมันก็ต้องมีความอดทนประกันมี
8:18ความก็เลือกขันติวิริยะมีการเพิ่มพูนมี
8:22การสกัดเก่าตัวเองในเรื่องของความคิดและ
8:25การกระทำให้เป็นไปในทางที่ดี
8:28อย่างเดียว
8:30ไปปกติมนุษย์เนี่ยนะครับในสังคมในในในโลก
8:36ปัจจุบันเนี่ยถ้าเป็นมนุษย์เนี่ยนะครับ
8:38สิ่งที่มีอยู่ในใจมนุษย์มันมีอยู่ 2 รูป
8:41แบบด้วยกันก็คือความดีกับความไม่ดีและเรา
8:45ก็ต้องเป็นหัดเฟ้นเอาแต่ความดีไว้แล้วก็
8:49ทิ้งความไม่ดีออกไป
8:51สิ่งหนึ่งที่ช่วยเราในการคัดเป็นได้เนี่ย
8:54นะครับสิ่งที่ช่วยเราในการขับเคลื่อนได้
8:57ก็คือก็คือการที่เรามาบำเพ็ญธรรมมะมีการ
9:01ไม่ทำมาเป็นส่วนของการเครื่องมืออย่างใน
9:04การช่วยราคาเก่าจิตวิญญาณของเราซึ่งก็คือ
9:08ตัวนิสัยของเรานั้นความคิดและการกระทำให้
9:11ล้วนแต่ออกมายังไง
9:14ดึงออกมาในทิศทางที่เป็นคุณงามความดี
9:18อย่างเดียวนี่คือนี่คือเบื้องต้นที่เรา
9:21ทำไมต้องบำเพ็ญนะครับก็หาก็ไม่บำเพ็ญเรา
9:24ก็จะมีความป่าต้นกันในจิตใจก็คือมนุษย์มี
9:26ทั้งความเป็นกุศลและอกุศลปนกันอยู่ทั้ง
9:29สิ้นหากไม่ใช้หลักธรรมเป็นตัวยึดเหนี่ยว
9:31เราจะแยกไม่ออกเหรอครับว่าสิ่งที่เราทำ
9:33นั้นอะไรเป็นกุศลอะไรเป็นอกุศลอะไรสมควร
9:37ทำอะไรไม่สมควรทำนั้นปฐมบทแห่งการตั้งบุญ
9:41บารมีนี้นะเนี่ยนะครับก็คือปฐมบทก็คือ
9:44เลิกแรกเรื่องการสร้างบุญบารมีก็คือการทำ
9:47บุญทำทานนั้นแหละการละบาปบำเพ็ญบุญจึง
9:50เป็นสิ่งแรกที่กูเห็นต้องกับเป็นการเริ่ม
9:53ต้นของความเป็นคุณเป็นคนที่สมบูรณ์แบบคน
9:57ที่สมบูรณ์แบบหรือคำว่ามนุษย์ชมแบบและจะ
10:00สมบูรณ์ไม่ได้เขามนุษยธรรมมนุษย์ต้องเติม
10:03ธรรมะลงไปด้วยหรือเรียกว่ามนุษยธรรมทำ
10:06สำหรับการเป็นมนุษย์ข้อแรกก็คือละบาป
10:09บำเพ็ญบุญหรือได้ทางปฏิบัติก็ได้ว่าถือ
10:11ศีลและสีเมื่อคืนไม่มีอันจะทำใดๆที่ล่วง
10:15ละเมิดต่อความผิดบาทหรือเกิดเป็นบาทเกิด
10:18ขึ้นก็จะควบคุมตัวเองให้อยู่ในทิศทางเส้น
10:23ทางเดินของการบำเพ็ญที่สะสมแต่คุณงามความ
10:26มนุษย์ครับเมื่อ
10:29เราเป็นคนไม่ได้ศึกษาธรรมมาก็จะมีทั้ง
10:33สิ่งที่เรียกว่ากรรมดีและกลับไม่ดีแล้ว
10:36แต่ว่าจะทำไปในรูปแบบที่ทางไหนเพราะวัน
10:40นี้มาศึกษาธรรมะก็มีความเข้าใจเกี่ยวกับ
10:42การว่ากุศลกรรมเป็นยังไงอกุศลกรรมเป็นยัง
10:47ไงนะครับกุศลกรรมทำได้ยังไงเราก็จะเรียน
10:49รู้ในเรื่องของกุศลกรรมบถ 10 แล้วก็อ่า
10:53กุศลกรรมบถสิและก็มีกายวาจาใจทำดีเป็น
10:57กุศลทำให้ดีก็ไม่รักสดนะครับถ้ามี 2010
11:00กาดด้วยกันเราก็ต้องปฏิบัติในอ่าง 10
11:03ประกาศก็คือกายวาจาและใจให้ครบถ้วน
11:06สมบูรณ์นะครับอย่างนี้เรียกว่าการเริ่ม
11:08ต้นอาเมนพระและการเริ่มต้นทำถามก็คือการ
11:11คัดกรองสิ่งไม่ดีออกจากตัวและในการบำเพ็ญ
11:16ธรรมมาเนี่ยนะครับ
11:18เขาเรียกว่าเราก็ต้องมาพิจารณาเรื่องของ
11:21ของความเป็นบุญว่าเป็นกุศลนะครับอ่า
11:24เรดบูลความเป็นกุศลแล้วก็เริ่มต้นปฏิบัติ
11:27ด้วยการคำแต่บุญให้เกิดขึ้น
11:30ในการทำบุญอย่างเงี้ยมันถึงเขาแล้วมัน
11:33เป็นเกิดโอกาสและเกิดโอกาสในการสร้างสิ่ง
11:37ที่เป็นบุญแล้วบุญทางก็เกิดทานบารมีสร้าง
11:40บารมีเป็นทานด้วยการมอบมอบความช่วยเหลือ
11:44ให้กับคนทุกคนและมอบสิ่งที่ทำให้เกิด
11:47ประโยชน์ต่อผู้อื่นแล้วทำอะไรก็ตามเป็น
11:50ประโยชน์กับผู้อื่นเรียกว่าเป็นบุญทาและ
11:53อันนั้นเราก็จะมีโอกาสในการที่มันสร้าง
11:56บารมีเป็นทานด้วยการมอบธรรมะและมอบสิ่ง
11:59ที่เป็นประโยคแต่สิ่งที่ดีให้กับคนทุกคน
12:02โดยไม่จำเพาะเจาะจงว่าต้องเป็นใครเพราะ
12:04ว่าเราบำเพ็ญในโพธิสัตว์มากนั้นไม่มีการ
12:08หนักแยกและบำเพ็ญโดยแบกเยอะทั้งนั้นใครก็
12:11ตามที่ประสบต้องเคาะกรรมทั้งหลายนะครับ
12:14ไม่ว่าจะเป็นในร้านชีวิตหรือในด้านติด 1
12:17ยะเราก็ล้วนแต่ต้องเสียสละตนช่วยพวกเขา
12:20ให้ได้ให้เขาได้พ้นจากความทุกข์ยากความ
12:24คอร์กรรมเกาะลายภัยพิบัติปากโตอย่างยิ่ง
12:27ข้อการแห่งการไม่รู้หรือว่า Wizard ให้
12:29รู้หรือมีวิชาหรือให้พ้นจัดการเวียนว่าย
12:32ตายเกิดแบบ
12:35เรื่องข้อกรรมหรือสิ่งที่เป็นภาษาชาวบ้าน
12:38ที่เราเรียกกันว่าความโชคร้าย
12:41แต่หลายคนบอกว่าวันนี้เราเพราะไม่ดีและ
12:46เราโชคไม่ดีนะครับเพราะว่าสิ่ง
12:50ศักดิ์สิทธิ์ในพระอาจารย์จี้กงบอกว่าความ
12:52โชคไม่ดีความเคราะห์ไม่ดีของเราเนี่ยนะ
12:54ครับเป็นที่ตัวเราเองไม่ได้หรอกดันพระ
12:58อาจารย์ว่าปากนี่แหละองค์สิมีนิสัยเป็น
13:01หนองใช่ไหมก็คือว่าใจของเราไม่ดีมโนกรรม
13:05ไม่ดีอะไรก็ไม่ดีไม่รู้กรรมไม่ดีก็ว่า
13:07จีกรรมก็ไม่ดีเพราะเรากลับไม่ดีกันอย่ากำ
13:10ก็ไม่ดีดังนั้นพระจัดอย่างเมตตาว่าวิธี
13:13การแก้ข้อไม่ดีทั้งหลายเราเนี่ยไม่ต้องไป
13:15สะเดาะเคราะห์ไม่ต้องทำอะไรแล้วให้
13:17เปลี่ยนแปลงนิสัยและการกระทำก็คือบำเพ็ญ
13:19ธรรมมะต้านเดี๋ยวเราก็ดีขึ้นการให้ธรรมะ
13:22จึงเป็นแก้การแก้ไขเกาะลายภัยพิบัติได้ดู
13:25อีกครั้งหนึ่งและอันนั้นอย่างเราเนี่ยนะ
13:28ครับอ้าปากไม่ดีนิสัยไม่ดีแล้วก็เปลี่ยน
13:30เปลี่ยนคำพูดเปลี่ยนนิสัยต่างๆทำมานี่
13:34สามารถช่วยเปลี่ยนแปลงความคิดและการกระทำ
13:36ของเราให้ดีขึ้นได้ให้เป็นเวลาต่างที่ทาง
13:39ที่ดีได้นะครับอาจารย์เมตตาว่าอยาก
13:42เปลี่ยนชีวิตต้องเปลี่ยนความคิดและความ
13:45รู้ความเข้าใจในตัวของเราเองและที่เขา
13:48เรียกว่ารู้ชีวิตกำหนดชีวิต
13:50อาจจะรู้ชีวิตใดก็ต้องรู้จักทำหนักและการ
13:54เรียนรู้สีคือเอาธรรมะนั้นมาช่วยกำหนด
13:56ชีวิตธรรมะนี้ทำให้เราอ่ะสอบถามเข้าใจใน
14:01ชีวิตของตัวเองด้วยความเป็นสัจธรรมชีวิต
14:03ในความเป็นชีวิตจิตญาณของเราในความเป็น
14:06ธรรมอาญาของเราเมื่อเราเข้าใจในชีวิตยาน
14:09เข้าใจในคำพยานแล้วเข้าใจในหลักธรรมะก็
14:11หมดแล้วเนี่ยเราก็ใช้หลักสัจธรรมหรือที่
14:13เรียกว่าลีตัวเนี่ยมาเป็นแนวทายมายึดถือ
14:17ปฏิบัติและเป็นเหมือนคู่มือนำทางชีวิตของ
14:21เราเลยก็ว่าได้คนที่มีธรรมะเป็นหลัก
14:24ปฏิบัติในชีวิตนั้นเขาก็จะเกิดความสุขทำ
14:27ให้ชีวิตของเขาเต็มไปด้วยความสุขทำให้
14:30ชีวิตต้องเขามีความสมบูรณ์ทั้งตอนมีชีวิต
14:33และหลังจากเสียชีวิตไปแล้วตอนมีชีวิตก็มี
14:36ความสุขขอลายไผ่ที่บัตรก็หายไปและก็ได้
14:40เดียวกันหลังจากเสียชีวิตไปแล้วก็พบกับ
14:42แดนที่ผ่านแต่นี่สุกหรือว่ายิ่งพวกเราใน
14:45ฐานะที่เป็นผู้เป็นไรธรรมการยุคขาว
14:48ได้รับหนึ่งจุดที่จากเขาที่สุดเสียจากเรา
14:52ได้เข้าชั้นเรียนต่างๆเราได้ศึกษาหลักการ
14:55ของทำมาต่างๆมากมายจากพระโอวาทพระคัมภีร์
14:57พระสูตรต่างๆอาจต้องเมื่อเราได้ได้เอา
15:01หลักการที่เราได้เรียนรู้มาหรือคำมะเนี่ย
15:04เมื่อใช้ในชีวิตจังหวัดหน่อยเพราะคุณสนิท
15:08ของธรรมะมึงถ้วยเปลี่ยนแปลงความคิดช่วย
15:12เปลี่ยนแปลงทางถ้าเราได้เมื่อความคิดและ
15:15การกระทำของเราเปลี่ยนได้เพราะลายไข่ตี
15:18บัตรต่างๆนั้นก็จะเปลี่ยนแปลงไปคำพูดคำจา
15:22ความคิดนิสัยและการกระทำของเรามันก็จะ
15:24เปลี่ยนแปลงไปซึ่งมันจะมีแต่ส่งเสริมเรา
15:28ให้เปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ดีความดีก็
15:31วิ่งเข้าหาเราความดีก็วิ่งเข้าสู่ชีวิต
15:34เราแล้วชีวิตเราจะไม่เป็นสุขได้ยังไงใน
15:37ขณะเดียวกันเราก็ได้เรียนรู้ว่าหากเรามี
15:40วิชาหรือความไม่รู้ในหลักการเอาธรรมะความ
15:43ไม่รู้ในหลักการของธรรมะทำให้เราใช้ชีวิต
15:46อย่างประมาทชีวิตของเราจึงเต็มไปด้วยปาก
15:49ทุกข์เพราะเราไม่เข้าใจไม่รู้ชีวิตจึงไม่
15:52รู้หลักการไม่มีธรรมะมาเป็นแรงยึดเน็ตไม่
15:55มีธรรมะว่าเป็นเครื่องนำพาไม่มีพระสูตร
15:59พระธรรมพระโอวาทอยู่ที่ไหนครับมาเป็น
16:01เครื่องชี้แนะชนิดเราต้องเหมือนกับคนมืด
16:03ต่อที่ของเราก็จะไม่รู้ทิศรู้ทานทุกอย่าง
16:07ก็เกินเดินหรือจันทร์ลงไปชีวิตของเราถูก
16:10จันทร์ลงด้วยสัญชาตญาณความผิดบาปเป็นส่วน
16:13ใหญ่ที่มนุษย์หรือชีวิตสะสมเวไนยสัตว์
16:16ทั้งหลายจึงเต็มไปด้วยความเศร้าบอกรู้
16:19ธรรมะขจัดความเศร้าหมอสามารถเติม
16:21เซอร์ไพรส์กับชีวิตได้ทั้งในตอนยังมี
16:24ชีวิตอยู่และหลังจากเสียชีวิตไปแล้วทำนา
16:27ญาณของเราก็จะได้กลับคืนสู่บ้านเดิมแน่
16:30นี้ผ่านทางบ้านจะมีความสำคัญมากและก้าว
16:32แรกของการร้องเพลงธรรมะก็คือการลดทอนบาท
16:35มีหนี้บาปเป็นกรรมทั้งหลายให้หมดซึ่งไป
16:38ประพฤติตนอยู่ในหลักเค้าเรียกว่าสามารถ
16:40ประทาน 4 สามารถประธานสีก็คือหลักการที่
16:43ให้เรานั้นลดทอนบาทที่ทำอยู่อกุศลกรรม
16:47ทั้งหลายที่เป็นอยู่ลำเนินอยู่ในตัวเรา
16:49เมื่อเรารู้จักธรรมะเราก็รู้จักความเป็น
16:51ผู้ต่อนารูโตะก็ลดละเน้อกะมีอาทิตย์ไหน 2
16:56ศิลปะทานช่วยให้เราเข้าใจว่าเอ่อมีผู้
17:00สารคามเป็นยังไง
17:01แล้วเมื่อเรารู้ว่าสิ่งใดเป็นอกุศลเราก็
17:06จะไม่ทำการๆเท่ากับกรรมใหม่ไม่สร้างขึ้น
17:08นี่ผ้าเวรกรรมใหม่ไม่มีนี่ปากเวรกรรมเก่า
17:12รถเฉยชดใช้รถก่อนตดหายเห็นไหมครับนี่คือ
17:16หลักการธรรมะครึ่งหนึ่งอำเพ็ญไม่ทราบส่วน
17:19แล้วครับใหม่ไม่ทำอสารกันให้เกิดขึ้นอีก
17:23ต่อไปขณะเดียวกันอกุศลละกรรมทั้งหลายที่
17:27ดำเนินอยู่ลดละเลิกก็สำรวจตัวเองมีอะไร
17:31บ้างก็ใช้ศีลของสีมาครอบครองใจเพื่อตี
17:35กรอบทางเดินใครรู้จักถูกผิดทางเดินที่ถูก
17:38ทางเดินที่คิดอย่างนั้นก็ค่อยๆลดทอนนี่
17:41หว่าเวรกรรมเก่าหรือนิสัยดีไม่ดีเก่าๆก็
17:43ลดฮอดมันไปเพราะตอนนี้เราเป็นผู้รู้แล้ว
17:46เข้าใจและในขณะเดียวกันก็เพียรเพียร
17:50พยายามในการสร้างความดีความดีรายได้ที่ทำ
17:53อยู่แล้วก็รักษาไว้แล้วก็ทำให้ดียิ่งขึ้น
17:56ไปนะค่ะด้วยการความดีใดๆที่ยังไม่เคยทำจะ
18:00ทำมันขึ้นมาค่ะแต่มันอาจชีวิตอาจจะไม่เคย
18:03ตั้งกรรมดีเลยก็เรียนรู้ทำมาแล้วนี้ก็
18:05เริ่มเรียนรู้วิธีการในการที่จะนั่งทำดี
18:08พึ่งอย่างแรกก็คือสร้างบุญสร้างฐานยังไง
18:11ครับการทำบุญทำทานจึงเป็นก้าวแรกของการ
18:14บำเพ็ญธรรมนั้นเองทำให้ชีวิตของเรามีความ
18:17สุขซึ่งอาจารย์ได้เมตตาวะ
18:21วิธีการที่เราจะสร้างบารมีได้ดีที่สุดก็
18:26คือการให้
18:29การให้ทานเป็นการเสียสละเป็นการลดความ
18:32ตระหนี่ในตัวตนของเราอาจารย์บอกว่าอยู่
18:36กับใครก็ให้ธรรมะเป็นทางเพราะธรรมะนั้น
18:39เป็นความประเสริฐและธรรมะเป็นหนทางที่ดี
18:42เป็นแสงสว่างส่องทางเดินของทุกๆชีวิต
18:47500 ให้สามารถเป็นทานคนคนนั้นก็จะมีความ
18:50รู้ตื่นคนผู้นั้นก็จะสามารถที่จะเข้าใจใน
18:55การดำเนินชีวิตอันนี้เป็นกุศลใหญ่และก็มี
18:59ทำมาเป็นก็กลายเป็นภาระอย่าทำเป็น Part
19:01Time มาเป็นทานจัดว่าเป็นฐานที่ที่ดี
19:04เลิศประเสริฐที่สุดก็ทำให้คนรู้ตื่นหาย
19:08จากความลุ่มหลงไปกับความมืดบอดนะครับใน
19:12ขณะเดียวกันแล้วการให้ทานก็ไม่ใช่เป็น
19:14เรื่องที่บางคนก็คิดว่าการให้ทานจำเป็นจะ
19:17ต้องใช้ทรัพย์ไม่มีซับทำยังไงไม่มีซับทำ
19:20ทานไม่ได้อันนี้ไม่จริงไม่มีซับก็ตั้งฐาน
19:24ได้แต่ก็ทานนั้นแหละทำออกมาจากความเป็น
19:28จิตที่เป็นกุศลและไม่มีซับทำทานยังไงก็
19:32ให้ความเมตตาก็เป็นการให้ทานอย่างหนึ่ง
19:35การให้ความเมตตาสงสารความเห็นอกเห็นใจผู้
19:38อื่นก็เป็นการให้ทานอยาก
19:41การเคารพและการเคารพให้ความเคารพแบบกว่า
19:45อ่อนน้อมถ่อมตนก็เป็นการให้ทานอย่างเคารพ
19:48ทุกคนเคารพเขาเหมือนครับเหมือนเราอยากให้
19:51คนอื่นเคารพเรารู้จักใจเขาใจเรานี่ก็เป็น
19:55การให้ทานอย่างเห็นแบบเราไม่ต้องใช้ไม่
19:58ใช่ทรัพย์เป็นทานอย่างแรงกล้าหรือธาร
20:00วิทยาคำเป็นทานการให้ความเคารพซื่อตรง
20:04ความซื่อสัตย์สุจริตก็เป็นการให้ทานยังไป
20:09ทำหน้าที่ด้วยความสุจริตและจริงใจสิ่ง
20:11ต่างๆเหล่านี้เป็นประโยชน์ต่อคนอื่นทั้ง
20:13ศิษย์เป็นประโยชน์ทั้งต่อตัวเองและเป็น
20:16ประโยชน์ทั้งต่อผู้อื่นแบบนี้เรียกว่าการ
20:19ทำบุญแบบนี้เรียกว่าการทำทานทั้งบ่อยๆ
20:24สม่ำเสมอทำเป็นประจำจะเป็นนิสัยเรียกว่า
20:27เป็นบะหมี่แล้วทำด้วยจิตที่บริสุทธิ์ทำ
20:33ด้วยจิตที่คะเลยว่าไม่เคลือบแผงทำได้จิต
20:36ที่ไม่ต้องการ
20:38ผลประโยชน์ใดๆกับคืนมาหาตัวเองแม้กระทั่ง
20:43บุญกุศลก็ไม่ต้องการทำเพื่อสงเคราะห์ธรรม
20:46เพื่อช่วยเหลือผู้อื่นจริงๆอย่างนี้ไม่
20:48ใช่บุญครับแต่เป็นกุศลก็เกิดเป็นกุศล
20:51บารมีซึ่งมีมูลค่าสุขและสูงกว่าบุญวาสนา
20:55ธรรมดาทำบุญหวังผลเป็นบุญวาสนาทำบุญไม่
20:59หวังผลถ้ากูสนทุกๆบุญนะครับทุกการนะครับ
21:02ทำบุญหวังผลต้องอาศัยเนื้อนาบุญเพราะมัน
21:05มีจำนวนรักการทำบุญหวังผลต้องจำเป็นต้อง
21:08ทำด้วยด้วยการเลือกเฟ้นเนื้อนาบุญแต่การ
21:12ทำบุญแบบพระโพธิสัตว์เป็นการทำบุญไม่หวัง
21:14ผลเป็นการทำบุญอย่างที่บอกไปตอนต้นบทว่า
21:17เป็นการทำกับใครก็ได้เวลายัตอะใครก็ได้
21:20ไม่เจาะจบไม่เลือกเห็นใครทุกข์เห็นใคร
21:24ร้อนเห็นใครโศกเห็นไทตัลเป็นการเข้าช่วย
21:28เหลือเห็นใครมืดบอดเห็นใครที่ไม่เข้าใจ
21:31หลักธรรมะส่งเสริมประทานทุกช่วยเวลาใดและ
21:35เห็นใครมีความทุกข์ส่วนเขารับธรรมะนี่ก็
21:38เป็นการส่งเสริมทำมาเรียกว่าทำเป็นฐานก็
21:42เป็นมหากุศลสำคัญที่สุดคือทำด้วยจิต
21:44บริสุทธิ์ทำด้วยจิตที่เราเรียกว่ามีแต่
21:48ให้ไม่หวังสิ่งตอบแทนเป็นการสงเคราะห์โลก
21:51สงเคราะห์เลยนายอ่าสัตว์อย่างนี้เป็นกุศล
21:54บุญนั้นแต่เปลี่ยนบุญวาสนาแปรเปลี่ยน
21:56สภาวะเป็นบุญกุศลธรรมต่อเนื่องสม่ำเสมอ
22:00ถ้าเกิดเป็นเขาเรียกว่าปารมีครับมาละมี
22:03ตัวเนี่ยเป็นตัวเกลื้อนหนูหนูอะไรหนูไม่
22:06ติดยาต่างเราหนุนทำอย่างเราให้ให้ลอย 9
22:09ใกล้สูงความเป็นนิพพานหรือทำให้เส้นทาง
22:13ของความเป็นพุทธะอริยพลสักเรานั้นมัน
22:16เคลื่อนใกล้เข้าไปทุกวันดูก่อนทุกวัน
22:19กระทำเรื่องโกทิสัตว์นัดทุกวันจะธรรมะแบบ
22:23โพธิสัตว์เรานั้นย่อมเดินเข้าใกล้กว่า
22:25เป็นคนที่สัตว์เข้าไปทุกที
22:27ซึ่งถ้าอาจารย์บอกว่าถ้าน้องเพ็ญทำมาเป็น
22:31เรื่องจำเป็นที่เราทุกคนจะต้องในความเกิด
22:35มาเป็นมนุษย์ที่บอกเมื่อกี้ตอนต้นด้วย
22:37ท่านคงจือบอกว่ามนุษย์ทุกคนตั้งแต่ห้อง
22:41เต้ยังสามัญชนทุกคนต้องบอกผิดเพราะการ
22:44บำเพ็ญเป็นหน้าที่ของมนุษย์มนุษย์เท่า
22:46นั้นที่บำเพ็ญได้ที่ว่าได้ก็เห็นไม่ได้
22:49เทพอินพรหมก็เผ็ดไม่ได้และภูตผีปีศาจแต่
22:53ละสารต่างๆยิ่งบำเพ็ญไม่ได้ไงในภพภูมิ
22:57ทั้งหมดนี้ภูมิที่ศรีสะเกษกันและสิ่งมี
23:00แต่มนุษย์เท่านั้นที่บำเพ็ญได้แล้วพวกเรา
23:03โชคดีได้เกิดเป็นมนุษย์แต่ถ้าไม่บำเพ็ญ
23:06เราจะเกิดมาเสี่ยธาตุเกิดไปบ่เปล่าแล้วจะ
23:10เกิดมาน่าเสียดายเราจะเสียโอกาสเราจะเสีย
23:13ความก้าวหน้าในการที่จะมีโอกาสได้ยกระดับ
23:16ติดอย่างจากปุถุชนคนธรรมดาก้าวขึ้นสู่
23:19ความเป็นพุทธะอริยะเพราะทหารไม่บำเพ็ญติด
23:23ยาแล้วจะตกลงจากความเป็นมนุษย์เราจะเข้า
23:26สู่เดรัจฉานก้าวสู่ฝันว่าเปตวิถี 9 สูบ
23:30อะไรวะอสุรกายและก้าวสู่สิ่งที่เรียกว่า
23:33จะนรกในที่สุดนะครับ
23:36พระสำคัญของการทำเพลงจึงมีสูงมากกำลังพวก
23:40เรามาแล้วนะเข้าใจว่าเกิดเป็นมนุษย์ทุกคน
23:42ต้องบำเพ็ญครับอันนี้คือหน้าที่ไม่ใช่ว่า
23:45เกิดมนุษย์เพื่ออะไรเพื่อนเจริญเติบโต
23:47เรียนหนังสือเกิดเป็นมนุษย์เพื่อที่จะทำ
23:50งานทำการหาเงินได้เยอะๆสุดท้ายตายไปเอา
23:53อะไรไปไม่ได้สักอย่างแต่บุญกุศลในการ
23:56บำเพ็ญธรรมมะนั้นส่งเสริมเราต่อได้ในโลภ
23:58หน้าที่มือถือส่งเสริมให้เรานั้นสามารถ
24:01หลุดพ้นใส่อาการเวียนว่ายตายเกิดหลุดพ้น
24:04ไปจากทะเลแห่งความทุกข์อันไม่จบสิ้นนี้
24:07ได้คุณค่าต่างกันเยอะและไงบางคนทำงาน
24:11ทางโลกมากมายไก่ก่อนร่ำรวยมาหาเงินหมื่น
24:15ล้านแสนล้านซื้อนิผ่านได้ไหมเงินหมื่น
24:19ล้านแสนล้านก็ซื้อไม่ผ่านไม่ได้มีแต่การ
24:21บำเพ็ญธรรมมาเท่านั้นที่จะทำให้เราหลุด
24:23พ้นไปจากความทุกข์ทั้งมวลเกิดเป็นทุกข์
24:26ครับเราเรียนธรรมะมาเราต้องรู้เกิดเป็น
24:29ทุกข์ขันธ์ 5 พาให้เกิดทุกข์ทุกชีวิตที่
24:32เกิดขึ้นในโลกใบนี้เต็มไปด้วยความทุกข์
24:34ความทุกข์คือความเสื่อมแบบทำทุกข์ทั้ง
24:37หลายที่เราต้องเจอกันไม่ว่าจะเกิดเป็นคน
24:39อีกกี่ภพกี่ชาติแล้วก็จะมีความทุกข์ก็คือ
24:42เกิดแก่เจ็บตายคิดหวังรัฐภาคอยากได้ไม่สม
24:45หวังอยู่แล้วก็สิ่งที่ชิงชังมันก็ทำให้
24:50เป็นทุกข์แท็กซี่การนี่ขันหรือว่าจะล่าคน
24:52ล่างมีขันธ์ทั้งห้าในวันเกิดทุกติงนะครับ
24:56ค่อยทานหนึ่งถามว่าการนำเป็นในโลกยากเลย
24:59อ่ะเนื้อเพลงบำเพ็ญใครที่บำเพ็ญมาก็จะรู้
25:02ไม่ยากเลยความมุ่งมั่นตั้งใจแท้จริงการ
25:05เป็นธรรมะไม่ใช่เรื่องยากแต่เป็นเรื่อง
25:07ที่ต้องละเอียดก่อนต้องอาศัยความเข้าใจก็
25:11ต้องมีการศึกษาศึกษาให้เข้าใจและอย่างเรา
25:15ก็เรียนท่าที่แล้วใครรับผิดก็จะรู้ว่าหาก
25:18ไม่เข้าใจหลักธรรมแล้วเราจะไปทำยังไงอะ
25:20นั้นระยะคนที่ไม่เข้าใจธรรมะจะรู้สึกว่า
25:22การบำเพ็ญทำไมยังยากแต่คนที่เข้าใจธรรมะ
25:26เขาก็จะคิดว่าการทำอย่างนั้นไม่ได้ยาก
25:27เมียแต่มันต้องอาศัยความอดทนอาศัยความ
25:30มานะพยายามอาศัยคือทำไปเรื่อยๆทำไปตลอด
25:34เวลาทำใบทุกลมหายใจนะครับไปในทุกๆอริยาบถ
25:37ให้ทุกๆตัวหมายใจทุกๆอริยาบททุกๆการกระทำ
25:41ออกมาเป็นธรรมะโดยมีธรรมะเขาเรียกเคลือบ
25:45แฝงธรรมะตัวบนหรือถึงเรียกว่าปฏิบัติ 3
25:48ทุกๆการกระทำเป็นธรรมะเรียกว่าปฏิบัติ
25:50ธรรมนะครับนั้นพระอาจารย์บอกว่าบำเพ็ญใน
25:54โลกนะยากมั้ยซึ่งมันก็ไม่ยากนะครับทุก
25:58ครั้งที่ทำออกไปเนื้อหาก็คือให้ทุกอย่าง
26:02เป็นประโยชน์กับผู้อื่นเลขให้คำว่าเป็น
26:05ทางและไม่ได้หรอกทุกครั้งที่ทำต่อไปก็คือ
26:07ให้คำว่าเป็นพาลทำแล้วเป็นประโยชน์ต่อผู้
26:09อื่นหนึ่งสองทำแล้วไม่ได้ทำเพราะยึดติดใน
26:12ตนคือไม่ได้ทำเพราะหวังผลอะไรเพื่อตัวเอง
26:14และนี่คือการทำโดยไม่ยึดติดในตัวตนทำให้
26:17ให้จริงๆซึ่งการให้จริงๆเนี่ยสำหรับ
26:20มนุษย์และเป็นเรื่องยากเลยทุกคนไกลตัวเรา
26:23ให้ลูกให้หลานมาทีก็ให้ยาก
26:25นี่ก็มนุษย์มีทางเดียวที่ให้ง่ายคือให้
26:28กับตัวเองงั้นไม่ได้ทำเขายึดติดในตัวตน
26:30จึงเป็นเรื่องที่เรียกว่าบอกเพ็ญก็ให้ไป
26:34ตั้งแต่คนใกล้ชิดลูกหลานญาติสนิทเพื่อน
26:37ฝูงทั้งนะทั้งคนไม่รู้จักหากเราจะให้ได้
26:40ถึงขั้นคนไม่รู้จักหรือคนที่เราเกลียด
26:42เป็นคนที่เราไม่ชอบได้นี่อันนั้นเรียกเรา
26:45ประสบความสำเร็จในการบำเพ็ญครับงั้นพระ
26:48อาจารย์จะบอกว่าบำเพ็ญไม่ยากอยู่ที่จ่าย
26:50ของเราต้องเป็นธรรมบำเพ็ญติดลูกครั้งที่
26:52ทำออกไปให้เป็นประโยชน์กับคนอื่นใครก็ได้
26:55ต้องเดินคะว่าประโยชน์ต่อผู้อื่นให้คือ
26:57ใครก็ได้แต่ทางผู้ตัวนี้ก็จะอาหารฯไม่
27:01เจาะจงไม่รู้ว่าเป็นใครไม่รู้ล่ะใครที่
27:04ได้ประโยชน์จากเราเรายินดีทั้งสิ้นเรามี
27:07จิตที่เป็นกุศลต่อผู้อื่นทุกคนหาเขาจะได้
27:10ประโยชน์กับเราไม่หวงไม่หวงไม่ห่วงอันนี้
27:15คือสภาวะจิตที่อะไรว่าเกิดกุศลเกิดกุศล
27:19ฉันทำไปทุกครั้งที่ทำลงไปอาจารย์บอกว่า
27:23ทุกครั้งที่ทำไปล้วนแต่เป็นธรรมะก็คือ
27:25ประดิษฐ์ทำทุกครั้งนี้เราก็อยู่มีเป็น
27:28ความที่มีคุณธรรมอยู่เค้าก็ทำมาที่นี่ไหม
27:31ถ้ามีคุณธรรมทุกๆครั้งที่ทำกำไรลงไปไม่
27:35ว่าจะเป็นความคิดคำพูดและการกระทำล้วน
27:39อยู่บนพื้นฐานของความมีคุณธรรมแต่พื้นฐาน
27:43ความมีคุณธรรมคืออะไรสุดยอดของความมี
27:46คุณธรรมเรื่องความมีเน็ตอาจารย์บอกว่าทุก
27:49ครั้งที่ทำล้วนเป็นธรรมะมีเมตตาเป็นที่
27:52สุด
27:53เมตตาสิ่งสำคัญมาในการบำเพ็ญขูดกับเพื่อน
27:58พูดกับใครพูดกับใครก็ตามและก็ล้วนแต่ออก
28:01มาจากความเมตตาจริงใจเพราะความเมตตาเนี่ย
28:04เมตตาเลยที่นี่มันเห็นใจเขา
28:08ก่อนเห็นใจเรา
28:10สงสารเขาก่อนสงสารเรา
28:14ความเมตตาคือความสงสารเห็นใจ
28:17จากนั้นเราก็มีความจริงใจมันก็จะอยู่ใน
28:21พื้นฐานของคำว่าคุณนะครับนั้นสิอย่างนั้น
28:25ทุกครั้งที่ทำไปล้วนแต่มีแต่ให้เมตตาจริง
28:28ใจนี่คือคนสนุกคนรับง่ายของการปฏิบัติ
28:32ธรรมะอะไรธรรมะคือปฏิบัติธรรมด้วยความ
28:35เมตตาจริงใจ
28:36อย่าตอนที่มีคุณธรรมต่อผู้อื่นปฏิบัติตน
28:40ให้เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นด้วยความจริงใจ
28:43แต่แค่แหละเกิดข้อสรุปได้ว่าตนให้เป็น
28:47ประโยชน์ต่อทุกๆศัพท์ภาษาด้วยความจริงใจ
28:50ทุกครั้งที่ทำไปไม่นึกถึงประโยชน์ตนนึก
28:54ถึงประโยชน์เวไนยเป็นที่ตั้งอย่างนี้
28:57เรียกว่าบุญกุศล
29:00มีแต่มนุษย์ส่วนใหญ่ทำทำบุญตรงกันคะ
29:03มนุษย์ทุกคนจะทำบุญเพื่อประโยชน์ตนเป็น
29:06ที่ตั้ง
29:08ทำเพื่อหวังว่าตนเองจะมีความเจริญทำด้วย
29:12ความหวังว่าตัวเองจะร่ำรวยทำด้วยความหวัง
29:16ว่าตัวเองยังมีชื่อเสียงมีคนนับหน้าถือตา
29:18อย่างนี้เป็นบุญที่ไม่บริสุทธิ์
29:21ความเป็นกุศลไม่เกิดครับ
29:24ความเป็นบารมียิ่งไม่ต้องหาเลย
29:28ลูกค้าเป็นกุศลเกิดจึงจะเกิดบุญบารมีขึ้น
29:32มานะมีจะไม่วิ่งหักเพราะว่ามันเป็นบุญที่
29:36เขาได้ว่าไม่ใช่บุญจริงกุศลแท้
29:39เป็นบุญที่ต้องการคุณต่อแพ้นะครับ
29:43อย่างนั้นพระอาจารย์เมตตาว่ะเรื่องการว่า
29:46คนในใกล้ๆก็ไม่สามารถแล้วก็แล้วก็หนีไม่
29:49พ้นความเป็นมนุษย์ปุถุชนคนธรรมดาเราก็มัก
29:53จะ
29:53อย่าหลงเรียบโทรศัพท์ยิ่งบำเพ็ญหมู่คณะ
29:57ด้วยคนถูกใจคนนี้ไม่ถูกใจคนนี้ชอบใจคนถ้า
30:00ชอบไก่คนที่ทำถูกคนที่ทำผิดยิ่งในการ
30:03บำเพ็ญพม่ามึงตัดสินใจไม่ได้แล้วก็ทุกคน
30:05ยังไม่บรรลุ
30:07และความเป็น
30:10การว่าคนหรือการตัดสินคนแบบมันมีคำกล่าว
30:14ในคัมภีร์ลุ่นอีกของท่านขงจื้อบอกว่าผู้
30:17มีเมตตาเท่านั้นจึงจะรักคนได้และเกลียด
30:21ได้ถ้าคุณยังมีเมตตาไม่ถึงการเนี่ยคุณรัก
30:24คนเกลียดคนไม่ได้หรอกคนยังไม่เข้าใจทำไม
30:27เลยถ้าไม่ความหมายความเมตตาตอนนี้ก็คือทำ
30:30บะถ้าคุณมีธรรมะเนี่ยคุณถึงจะตัดสินคน
30:34อื่นได้ถ้าคุณเข้าใจหลักจะทำทั้งหมดแล้ว
30:37คุณบำเพ็ญจนกระทั่งเข้าถึงอะไรว่าบรรลุ
30:40รู้แจ้งในความเป็นธรรมมะและก็เป็นอริยะ
30:42ผู้ตายน่าจะคุณถึงจะมีสิทธิ์มีสิทธิ์ที่
30:46จะรักใครหรือเกลียดใครได้หากคุณยังไม่ถึง
30:49ขั้นนั้นเนี่ยทุกคนเหมือนกันหมดกับเราก็
30:51เป็นปุถุชนกำลังบำเพ็ญทั้งนั้นอาจารย์
30:54เมตตาไว้ว่าคนอื่นเนี่ยพระจันทร์หรอการ
30:57ว่าคนว่าด้วยเมตตาได้พูดยังมีเมนูแต่ถ้า
31:00ไม่ได้แล้วก็คุณว่าใครไม่ได้หรอกความหมาย
31:03ไปนิ่งในคำภีรณีย์ต้องบอกผู้มีเมตตาเท่า
31:06นั้นจึงจะรักคนได้และเกลียดคนได้ก็คือผู้
31:10มีเมตตากันสิ่งตัดสินคนได้แต่งหากคุณมี
31:14เมตตาไม่จริงหรือเมตตาไม่สมบูรณ์ยังไม่
31:17ใช่อยู่ในขั้นเมตตา Like สัมพันธ์อย่าง
31:19ที่ธัญญาว่าเราก็คุณตัดสินใครไม่ได้สักคน
31:22รอบตัวคุณเองยังดีไม่พร้อมเวลาคุณตัดสิน
31:25ใครนั้นคุณจะตัดสินบนพื้นฐานจากความคิด
31:28ของคุณคุณไม่ได้จัดสินจากพื้นฐานต้องทำมา
31:31ก็ความคิดคุณทั้งหมดอย่างไม่เป็นธรรมวัด
31:34เลย
31:35อันนี้เข้าใจนะครับนั้นจะต่างบอกว่าการ
31:38ว่าคนว่าด้วยเมตตาได้ไหมถ้าคุณว่าเมตตา
31:41ตัวนี้เมตตาคุณก็จะไม่ว่าคนนั่นแหละ
31:44อาจารย์บอกว่ามาได้เมตตาได้ไหมว่าอย่างไร
31:48ถ้าจะว่าอย่างไรแต่ว่ากล่าวตักเตือนไม่
31:50ว่ายังไงเกินยังไงเตือนอะไรว่าเขาทำไม่ดี
31:54แล้วมีใครฟังแล้วก็เรายังไม่ดีพอเลยเรา
31:58ยังไม่เป็นตัวอย่างเรายังไม่ก็จะทำเรายัง
32:01ไม่มีอะไรสักอย่างเราไม่มีสิทธิ์ว่าใคร
32:03ครับเรื่องนี้เป็นเรื่องแค่ให้เราต้องคิด
32:06แบบนั้นเนี่ยเพราะว่าปากมันก็สร้างแต่ว่า
32:09เขาคุณสร้างกรรมไม่รู้ตัวแทนที่เราจะเป็น
32:12บุญแทนที่เรามาบำเพ็ญจะเป็นกูตบเท่าเราไป
32:15ว่าคนไปตื่นคนที่เราไม่มีคุณสมบัติ
32:18มันก็เป็นการสร้างกรรมเลยไม่รู้ตัวคนที่
32:22ถูกตำหนิเขาก็ไม่พอใจเขาก็ไม่ได้ยอมรับ
32:24เพราะเรายังไม่มีซึ่งได้เงินเรายังไม่ได้
32:26มีการสำแดงอะไรสักอย่างให้เขารู้สึกเคารพ
32:29ตัดขาว่าเราเป็นคนดีมีคุณธรรมแท้จริง
32:33อันนี้คือความหมาย
32:36เป็นลืมบอกว่าเพราะฉะนั้นหากเราจะตื่นไทย
32:40น่ะหรออ่าาาก็จะปรับเตือนภัยทางที่ดีที่
32:42สุดคือทำตัวเองให้ดีที่สุด
32:45ถ้ายังไม่ดีที่สุดอย่าเพิ่งไปเตือนใครสี
32:49ใส่ชีวิตมาทางพูดก็บอกว่าอัตตาหิ
32:51อัตโนนาโถตนเป็นที่พึ่งแห่งตนบำเพ็ญธรรม
32:55บำเพ็ญตนไม่ใช่ไปบำเพ็ญตักเตือนคนอื่น
32:585 เรายังไม่ดีพอ 5 เรายังไม่มีคุณธรรม
33:02สูงสุดเพียงพออย่าเพิ่งคิดครับว่าจะไปถึง
33:06เตือนใครอาจารย์บอกว่าตั้งเตือนที่ดีสุด
33:09คือทำตัวเองให้ถูกต้องที่สุดทำให้คนอื่น
33:12เห็นความดีที่แท้จริงในตัวเรา
33:16สำแดงออกมาอย่างที่บอกเมื่อกี้ตามดีเป็น
33:19บารมี
33:20ทานบารมีก็คือทำให้คนอื่นเห็นเห็นชัดเจน
33:24ก็เห็นอย่างชัดแจ้งเหมือนแสงสว่างออกจาก
33:27หลอดไฟทำให้คนเห็น
33:30เห็นอย่างชัดเจนเห็นครับแจ้งครับให้เข้า
33:34ใจเลยว่าเป็นอย่างนั้นทำให้เขาเห็นความดี
33:37ที่แท้จริงที่สุดในใจเรานี่คือสิ่งที่ได้
33:39จากเมตตาไว้
33:41ด้วยการกระทำเท่าเห็นเป็นประจำ
33:45นั่นแหละประเสริฐกว่าคำพูดใดๆแล้วหมอครับ
33:49บารมีจะเกิดเดี๋ยวทำเป็นจะทำดีครั้งหนึ่ง
33:52ยังไม่เกิดบารมีดี 2 ครั้งก็ไม่เกิดบารมี
33:55ทำดีจนกระทั่งเป็นประจำนับไม่ถ้วนแต่เห็น
34:00ทีไรใครได้เห็นเราดีตลอดเห็นทีไรใครก็ว่า
34:04เราดีตลอดอันนี้เรามีบารมีครับนี่คือความ
34:08หมายความว่าบารมีบุญบารมีคือบุญที่ทำตลอด
34:12จนกระทั่งคนอื่นประจักษ์อย่างชัดแจ้งจึง
34:16เกิดบารมี
34:18เมตตาที่เป็นบารมีหรือเมตตาที่เมตตาจน
34:21กระทั่งคนอื่นประจักษ์อย่างชัดแจ้งก็เรา
34:23เป็นคนมีเมตตาเราเป็นคนมีจิตเมตตาอย่าง
34:27นั้นสิ่งที่เรียกว่าเมตตาบารมี
34:29ทานบารมีก็คือบุญที่กระทำอย่างสม่ำเสมอ
34:32เพื่อยังประโยชน์แก่ผู้อื่นโดยที่ไม่หวัง
34:36ผลประโยชน์ใดๆทั้งสิ้นให้มันย้อนคืนกลับ
34:39มาสู่ตัวเราเองทำแบบนี้อย่างชัดแจ้งอ้ำ
34:43อย่างนี้อยู่บ่อยๆจนทั้งทุกคนประจักษ์
34:45อย่างชัดเจนว่าเป็นบารมีบารมีคือความ
34:49ประจักษ์ที่ผู้อื่นมองเรานะครับไม่ใช่รอ
34:52ประกาศเองว่าฉันมีบารมีบารมีคือความดีคุณ
34:55งามความดีคุณธรรมที่เรากับทำอย่างชัดเจน
34:58สม่ำเสมอ
35:00การเปลี่ยนแปลงเสมอต้นเสมอปลายเอ็นทีไรก็
35:02เป็นคนดีแบบนี้เห็นทีไรก็เป็นคนดีแบบนี้
35:05ไม่เคยมีจุดด่างร้อยขึ้นมาเลยเช่นนี้
35:09เรียกว่าบารมีแต่ให้คะเข้าใจตรงนี้ก่อนนะ
35:13ครับดังนั้นพระอาจารย์อยู่บอกว่าจะสั่ง
35:15เตือนใครทำไมตั้มตัวเองให้ดีที่สุดก่อน
35:17ครับเหมือนทำพูดในคัมภีร์ลุ่นอีกเมื่อกี้
35:19ผู้มีเมตตาเท่านั้นจึงจะสามารถรักคนได้
35:23และชังคนได้หรือไม่มีเมตตาไม่มีคุณธรรม
35:27สูงสุดแล้วก็อย่าไปตัดสินใครยังไงก็ตัว
35:29เองยังตัวเองทำให้ดีที่สุดไม่ได้เลยเอา
35:32เวลาที่จะตัดสินอื่นไปพัฒนาติดตนเองไป
35:35พัฒนาคุณธรรมตัวเองให้เราดีที่สุดให้ได้
35:38ก่อนไปงานทำทำนะการตั้งเตือนที่ดีสุดท้าย
35:42ตัดเมตตาต่ำตัวเองให้ถูกต้องให้มากที่สุด
35:44เถอะและ
35:46เมื่อไหร่ภาษาเนื้อตายกตัวอย่างเหมือน
35:49อยากได้ลูกที่ดีพ่อแม่ก็ต้องทำตัวอย่าง
35:52กลุ่มอยากให้ลูกประพฤติดีพ่อแม่ก็ต้องบอก
35:54พรฤดีตัวอย่างนะไปทันประวัติหากอยากได้
36:00มีความดีเราก็ทำให้คนอื่นดูในตัวอย่าง
36:03คุณเห็นด้วยกันในสถานธรรมหรือในที่ไหนก็
36:06ตามหาเราอยากให้เขา
36:09ทำอย่างไรได้ทานบอกอยากไปค่ะเกินเขาแต่
36:12ถ้าไม่เห็นแบบจนประจักษ์กับตัวเขาเองว่า
36:14นี่ทำแบบเรานี่เรียกว่ากรรมดีนะครับ
36:19พอเราเข้าใจแบบนี้เราก็จะทำยังไงดีความ
36:24สง่างามแบบไปพระอาจารย์บอกไปนี้ไม่เป็น
36:28แบบนี้แล้วเราสร้างเหตุแล้วเรารู้วิธีดับ
36:30ทุกข์แล้วการนำ pen จึงไม่ยากแต่ไม่ต้อง
36:33ไปตำหนิไม่ได้ว่าใครทำตัวเองให้ดีที่สุด
36:35อย่างเดียว
36:36ทำด้วยให้เข้าถึงความมีคุณธรรมอย่างที่
36:39สุดทำตัวเองให้เข้าถึงความมีคุณธรรมอย่าง
36:43สม่ำเสมอหรือฆ่าเรายังทำไม่สามารถทำครบ
36:46ทุกอย่างได้ก็ทำอย่างใดอย่างหนึ่งให้ดี
36:48ที่สุดอย่างสม่ำเสมอได้อย่างเช่นทางบารมี
36:52บุญบารมีอย่าลืมนะครับทรัพย์เป็นพาลแรง
36:55กายเป็นตานี้จะทำเป็นตาลในหมวดของคำว่า
36:58แรงกายเป็นพาลอะไรแต่ในทางพุทธเขาก็มีล่ะ
37:01ครับข้อหนึ่งซึ่งน่าสนใจที่จะให้พวกเราไป
37:05ยึดถือปฏิบัติกันนั้นก็คือล่ะทำในเรื่อง
37:08ของสังคหวัตถุ 4 3 5 วัตถุสีก็คือผ่าน
37:12ปิยวาจาอัตถจริยาและสมานณัฐศาสตร์ช่วงนี้
37:16ผมจะพูดถึงวัตถุ 4 บอกว่ามันเหมาะสมกับ
37:20เราทุกคนจะนะไม่ใช่แล้วก็ใช้ก็อย่างง่าย
37:22เป็นธรรมแห่งการจะลงโลกครับจะลงสังคม
37:26เพราะเราบำเพ็ญธรรมการยุคขาวบำเพ็ญแบบ
37:29อยู่ร่วมกันไม่ใช่เป็นสันโดษบำเพ็ญแบบทำ
37:31งานเป็นทีมเป็นหมู่คณะเป็นอะไรนะสิบหน่วย
37:34งานมันต้องมีการประสานงานกันมันก็มีการ
37:36ช่วยเหลือกันมันต้องมีการเรียกว่า
37:38เฮโลสาระพาและภาษาโบราณนวดเฮโลสาระพาช่วย
37:42กันตอกเสาเข็มไปเห็นน้ะทำไมก่อนเขาตอกเสา
37:45เข็มก็มีปั้นจัดก็คน 10 คน 7 8 คนมาร่วม
37:49กันประโยชน์เสาร์นี่ค่ะและเฮโลสาระพาร่วม
37:52มือร่วมใจกันร่วมมือตั้งแต่ที่สุดทุกคนจะ
37:55ต้องยึดถือธรรมะข้อหนึ่งก็คือสังหาวัตถุ
37:57ตีนทานปิยวาจาอัตกินยาและสมานะตัดครับการ
38:03ก็เดี๋ยวรู้และสารก็คือการให้การช่วย
38:06เหลือผู้อื่นด้วยความจริงใจและตั้งกายทาง
38:09วาจานั้นการกระทำก็แล้วแต่ทางใจทางใจ
38:12ว่าเมตตาถ้ากรุณาคือทางการกระทำนะครับอัน
38:17นี้เราเข้าใจและในปีห้ามาจากก็จำเป็น
38:19อย่างเงี้ยคำพูดที่ดีคำพูดอันเป็นที่รัก
38:23พี่อยากไปวันที่ล่ะระยะวาจาคำพูดที่ทำให้
38:27คนอื่นเขารู้สึกดี
38:29ไม่ใช่คำพูดเพียงให้คุณรู้สึกแย่อันนี้ก็
38:33เป็นทานอย่างหนึ่งก็เป็นวาจาเป็นทานกว่า
38:37จะเป็นถ่านทำให้เขารู้สึกดีให้กำลังใจ
38:40กษาปณ์สนุนไม่ใช่พูดแล้วทำร้ายจิตใจคน
38:43พูดแล้วทำร้ายใจคนมันตื่นจำพูดแล้วคนอื่น
38:49มีความสุขพูดแล้วคนอื่นรู้สึกดีด้วยจริง
38:52ใจนะไม่ใช่ไม่ได้ปากหวานก้นเปรี้ยว
38:54ด้วยความจริงใจอันนี้ก็เป็นผ่านคำพูดก็
38:58เป็นผ่านได้กำลังใจถ้าผิดพลาดมาปลอบโยน
39:01แนะนำเพื่อนหนูคำจุงไม่ใช่ทำลายไม่ผิด
39:06พลาดมาก็ทำร้ายทำลายด้วยวาจาเชือดเฉือน
39:08กันด้วยว่าจะนี่เป็นผ่านเนี่ยหาคำด้วย
39:13ความจริงใจอาจทำด้วยความสงสารเห็นใจตอน
39:17นี้คุณกำลังปฏิบัติกรุณาทำเป็นและงั้นพี่
39:20เอามาจากก็สำคัญกว่าจะที่ดีครับตอนนั้น
39:23ก่อนพูดอะไรของซื้อต้องบอกก่อนจะพูดเอาไป
39:25คิดทบทวนก่อน 3 รอบเสมอมันไปทำร้ายจิตใจ
39:28ก็ไม่ทำให้เขารู้สึกดีมั้ยอ่าพูดด้วย
39:31อารมณ์เด็ดขาดขณะที่เรามีอารมณ์เราไม่มี
39:34ปิยวาจาหรอกอารมณ์โทสะอารมณ์หงุดหงิดช่วง
39:38นี้เราจะไม่มีปิยวาจาจากนะครับอะไรสำคัญ
39:41นั่นแหละอัจฉริยาก็คือช่วยเหลือช่วยเหลือ
39:45เขาแนะนำเขาด้วยความจริงใจด้วยความสุภาพ
39:48ด้วยความอ่อนน้อมด้วยท่าทีที่เขารู้สึก
39:51ถึงความจริงใจเรียกว่าอัดจริยา
39:55เอามาก็คือสมานัตตตาสมตาก็คือบารมีธรรม
39:59สม่ำเสมอก็จะมารับ Lagu ทำเป็นประจำสม่ำ
40:02เสมอ
40:04ซึ่งทางเราเนี่ยช่วยได้ช่วยได้นะในการทำ
40:08เพลงเราจึงไม่อยากทานต่อการบำเพ็ญยากไหม
40:10ไม่ยากแบบนี้ครอบครัวอบอุ่นไหมแต่นี่
40:13สังคมที่เราอยู่จะอบอุ่นไปอบอุ่นครับพื้น
40:16ฐานของสังขาวัตถุ 4 นี่แหละเอาไปใช้และ
40:19เติมให้สมบูรณ์อีกตัวนึงก็มีคมวิหารสี่
40:21ตัวนึงเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาอันนี้จะ
40:25ไม่มีอิจฉาริษยาไม่มีโทรศัพท์ไม่มีแบ่ง
40:27แยก
40:29อะไรว่า 222 หัวข้อธรรม 8 หัวข้อย่อยและ
40:34ก็มีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขา
40:37ทานปิยวาจา
40:39นะครับอัตถจริยาและก็สมานัตตตาทุกอย่างทำ
40:44ด้วยความสม่ำเสมอบารมีบังเกิดครับนี่คือ
40:47ความหมายก็จะแบบนี้สังคมจะอบอุ่นไหม
40:49ครอบครัวอบอุ่นมั้ยงานการในสถานคำจะอบ
40:53อุ่นไหมเห็นเราใช้ได้เพิ่มพูนในแต่เธอ
40:56เพิ่มขึ้นมาลำเพิ่มพูนบุญกุศล
41:00หมอเขาทุกการกระทำที่คนอื่นมีความสุขทุกๆ
41:03การกระทำที่คนอื่นยินดี EMS ฟรี tah ต่อ
41:06เราผู้ที่เป็นกุศล
41:09งานของเราก็เป็นบุญเป็นกุศลด้วยพุ่มเป็น
41:13จึงหนีไม่ได้เจอการสร้างบุญไม่ใช่คิดว่า
41:16ตัวเองเก่งมีความเย่อหยิ่งจองหองและเรา
41:19เป็นผู้ใหญ่เราเป็นหัวหน้าเราเป็นอาวุโส
41:23เราจะมีำทหอะไรต่างๆมันไม่มันใช้ในอำนาจ
41:26ไม่มีอยู่ในธรรมะและบทเรียนธรรมะไม่มี
41:29อย่างเมื่อกี้สังหาวัตถุ 4 กับผมไม่หาร 4
41:32ก็ไม่มีกับอำนาจ
41:34มีแต่อ่อนน้อมถ่อมตนยิ่งสูงยิ่งเหงาอ่อน
41:39ลง
41:40จึงเป็นอาวุโสก็ยิ่งแม่ตามากขึ้นผมเป็นมา
41:44นานแล้วคุณธรรมต้องสูงขึ้นเครื่องใช่ไหม
41:47ครับบำเพ็ญมานานคุณธรรมก็ต้องดีขึ้น
41:51คุณธรรมมีอะไรกูทำมีปัญญาธรรมมีเมตตาธรรม
41:54มีมโนธรรมจริยธรรมและสัตยธรรมมีคือ
41:57คุณธรรม
41:57งั้นต้องเพลงมานานก็ต้องเพิ่มคุณพ่อคูณ
42:02ก็คุณธรรมเนี่ยคือบารมีทั้งหมดที่คนอยาก
42:05รู้สึกเราได้ว่าเป็นคนดีหรือไม่ดีเอาเป็น
42:08แบบนี้ในการทำงานของเราก็ตามและการบำเพ็ญ
42:12ของเราการดำรงที่ไม่ตลอดหรอกเราจะไม่ทำ
42:14ให้คนอื่นมีความทุกข์และทุกคนต่างก็จะไม่
42:18ทุกข์พระอาจารย์บอกทางเราเข้าใจแบบนี้ก็
42:21คงจะอบอุ่นทุกคนแต่มีแต่ความยินดีกิจการ
42:25งานทำก็ดีกิจการงานทางโลกก็ดีกิจการ
42:28ครอบครัวหรือการสังคมสมาพันธ์ก็ดีก็ล้วน
42:31แต่จะมีความอบอุ่นเขาก็เกิดคะแนนเกิดสมาน
42:34ไมตรีแอบเกิดความสมานใหม่ตีเกิดความเป็น
42:38มิตรเกิดความรักใคร่กันเกิดความสามัคคี
42:41มีแต่ความสุขและความเข้าใจหลักทำเมี่ยง
42:45กันบุญหนุนที่พูดนี้เป็นบุญก่อน
42:48ก็นั้นขึ้นบอร์ดนี้ครับบอกว่าสิบจำไว้นะ
42:53ถ้าสิบยิ่งรู้จักทุกข์มากเท่าไหร่สิทธิ์
42:56จะยิ่งรักทุกข้อความทุกข์นั้นไม่น่าขั้ว
43:00มีความหมายนี่แม่ว่าไงทุกเรารู้ทุกกะรู้
43:03ทักรู้คือรู้ทันรู้เท่ารู้ทันรู้ทันเราก็
43:07เข้าใจวันแล้วก็สามารถที่จะระงับมันได้
43:13แล้วจะรู้เหตุแห่งทุกข์เราทางเข้าใจความ
43:17เป็นทุกข์อะไรไม่ดีกับคนอื่นอย่าไปทำทุก
43:19ก็คือบาปกรรมนั่นแหละ
43:20ถ้ารู้ทันทุกแล้วก็สร้างบุญกุศลได้แปลกัน
43:24แบบนี้
43:25เดี๋ยวแป๊บพัสถานอยู่หอติดตามไว้นะคะสี
43:28ยิ่งรู้จักทุกมาเท่าไหร่สิ่งรับทุกข์
43:30เพราะว่าเราเห็นเราเข้าใจความเป็นอนุ
43:33สนธิ์เราก็เห็นความเป็นกุศลเกิดขึ้นนั้น
43:35แค่ตรงข้ามนั่นเองแล้วจะไม่ด่าเขา
43:39เป็นทุกข์ไหมครับถ้าไปว่าใครคนนึงเป็น
43:43ทุกข์ไหมเขารู้ว่ามันทุกข์เพราะรู้ทัน
43:46แล้วก็ทำแบบนี้เขาทุกไม่ใช่เขาทุกคนเดียว
43:49เราผู้ว่าจะทุบมันติดกรรมทั้งคู่ว่าเขาก็
43:52เป็นบาปเขาก็เป็นทุกข์
43:56อะรู้ทุกข์เราก็เข้าใจความทุกข์ออกถ้าพี่
44:00ไม่ดีก็เลยไม่ไม่ทำและความทุกข์ไม่น่า
44:03กลัวแต่ละผู้มีปัญญา
44:05เพราะเราเข้าใจความทุกข์เบื่อกับสิ่งที่
44:08ท่านเว่ยหลางบอกกิเลสกิเลสคือโพธิรู้ทัน
44:11กิเลสก็บำเพ็ญได้ได้ดีด้วยเพราะรู้ว่า
44:15อะไรคือกิเลสอันนี้เรารู้ก่อนเราจะสร้าง
44:18บุญแล้วก็รู้จักบาททุกเป็นบาปความทุกข์
44:21มันเป็นบาปอยู่แล้วความทุกข์เป็นด้านลบ
44:23ความทุกข์เป็นหญิงกุศลเป็นอย่างเธอไหม
44:28ครับมีอะไรดีทุกก็เป็นกำความเป็นกำก็คือ
44:31ความทุกข์นั้นรู้ทุกเข้าใจในทุกเกิดปัญญา
44:35รู้เท่าทันได้บอกว่าให้สิทธิ์จะไม่นะถ้า
44:38เรายิ่งรู้จักความทุกข์มากเท่าไหร่เราจะ
44:40ยิ่งลักษณ์ความทุกข์ก็เราจะเห็นปุ๊บเราจะ
44:42รู้แล้วเราก็มันเป็นทุกข์เราก็ไม่ทำไมเรา
44:45เห็นหม้อแล้วหรอเห็นผ่านไปร้อนๆไปเตาเรา
44:49จะได้หยิบไหมครับเราจะไม่หยิบเอารู้ว่า
44:51มันท้อน
44:52เรารู้ไอ้นี่ไม่ดีเราก็จะไม่ทำเพราะร่วน
44:56ไม่ดีไม่ต้องเป็นห่วงเพ็ญเราต้องสร้างและ
45:00ผู้สนหากทำลงไปมันก็เป็นบาปบาปแล้วนี่แค่
45:03ตรงข้ามเนี่ยดีดีกับไม่ดีมีดีมีชั่วมีบุญ
45:07มีบาทมีกุศลเนี่ยกูสดเพราะเห็นสิ่งที่
45:11เป็นอกุศลเรามีความรู้ทำไมปัญญาเรามี
45:13ธรรมะเราเข้าใจว่าสิ่งที่เป็นอกุศลเราก็
45:16คงไม่ได้หยิบไปจับก็มันคือฐานร้อน
45:19ไม่ใช่ของดีมันไม่ได้ของที่ควรจะยุ่งนะ
45:24ครับ
45:25เวลาหนึ่งบอกว่าหากเราไปร่วมกันเราเข้าใจ
45:27นี่ก็พรุ่งนี้ให้ดี
45:29แยกแยะให้เป็นอะไรเป็นกุศลอกุศลอะไรเป็น
45:33บุญอะไรเป็นบาปแล้วก็ทบาทบำเพ็ญบุญละบาป
45:37บำเพ็ญบุญคือหน้าที่ก้าวแรกผมหมดแห่งการ
45:40บำเพ็ญทำบ่อยๆบุญสร้างบ่อยๆเกิดบารมีครับ
45:45อันนี้แหละเรียกว่าปฐมบทแห่งการสร้างบุญ
45:47บารมีบารมีวะทำบ่อยๆสะสมจนกระทั่งมัน
45:51สำแดงออกมาจนคนอื่นรู้สึกได้จนผู้อื่น
45:55สัมผัสได้บุญที่เราสร้างอย่างเป็นประจำ
45:58อย่างสม่ำเสมออยู่ในทุกด้านเลยที่นี่นะ
46:01บุญทานทั้งหลายได้ทางโพธิสัตว์มากก็ถึง
46:04เรียกว่าปรามิตา 6 ก็อย่างแรกคือสร้างทาน
46:06บารมีเรื่องพวกเราจะมาศึกษากันในซีรีส์
46:09นี่แหละครับซีรีส์อ่านมานามิซีรีส์ของการ
46:12บำเพ็ญใดลักษณะของปารามิตา 6 แห่งความ
46:15เป็นวิถีโพธิสัมพันธ์เองจานบอกว่าให้เรา
46:19เข้าใจเราเข้าใจความทุกข์แล้วนี่ให้ระวัง
46:22จิตของเราจิตใจที่ยึดติดจิตที่ยึดติดจน
46:26ทุกน่ากลัวที่สุดการตะเพียนคือการปล่อย
46:30วางและอันนั้นคือทุกครั้งโลกผู้การทางการ
46:35กระทำ
46:35แต่ทุกข์ใจเนี่ยมันอยู่ที่เราเองเราก็
46:40ต้องเรียนรู้ปั่นธรรมะเลยเรื่องของความ
46:42ไม่ยึดติดความเป็นขันธ์ทั้ง ๕ ความเป็น
46:45อุปทานความเป็นกิเลสกรรมทั้งหลายแต่ความ
46:48เป็นนิวรณ์ตามเป็นสังโยชน์และก็ว่ากันต่อ
46:51ไปอาจารย์เมตตาว่าใจที่ยึดติดจนทุก
46:54น่ากลัวบ้าง
46:57เป็นละครทุกที่น่ากลัวคือใจที่ยุติมี
47:00ชีวิตจะหมดสิ้นทุกข์และกิเลสได้ต่อเมื่อ
47:03เราไม่ยึดติดและรู้จักการอุทิศตนการไม่
47:08ยึดติดและอุทิศตนครับเรียกว่าบำเพ็ญสร้าง
47:10บุญบารมี
47:11นะครับ
47:14หรือกลัวใจสำคัญของการสร้างบุญระมีปารมี
47:17นั้นจึงอยู่ที่การทำตัวเองให้อยู่ในละของ
47:21ความถูกต้องดีงามอาจารย์บ่สิ่งสำคัญก็คือ
47:24ให้เราทำตัวเองให้ถูกต้องและดีงามหรือยัง
47:27วันนี้ตำรวจตัวเองถูกต้องอะไรถูกต้องตาม
47:29ทำนองคลองธรรม
47:31ถูกต้องตามหลักธรรมหรือยัง
47:34การกระทำทุกอย่างทั้งกายวาจาใจออกไปในทิศ
47:38ทางที่เป็นคุณธรรมเป็นความดีงามหรือไม่นะ
47:42ครับถ้ายังทำตัวเองให้ถูกต้องฎีกาไม่ได้
47:45ก็ต้องขยำบำเพ็ญให้ๆอย่างญาญ่าความเห็น
47:48ยากเพราะไม่เคยเปลี่ยนแปลงการทะเบียนทำมา
47:51เพื่อเปลี่ยนแปลงความคิดและการกระทำของ
47:53เราจากดีให้ดียิ่งขึ้นจากไม่ดีให้กลาย
47:57เป็นดีเรื่องง่ายเปลี่ยนแปลงความคิดการทำ
47:59อารมณ์นี้อ้างจากร้ายให้กลายเป็นดีนั้น
48:01ให้เราเป็นคนดีให้ได้เป็นคนเลวคนร้ายไม่
48:05เอาแต่เปลี่ยนแปลงตัวเองเนี่ยยากไปอ่านี่
48:08บอกว่ายังทำตัวเองให้ถูกต้องตามความดีงาม
48:11ได้หรือไม่ได้หากทำได้ก็เรียวกว่าเพ็ญได้
48:14หางานทำไม่ได้ยิ่งต้องออกแรงเพศแบบอัน
48:18นั้นความเป็นคนสมบูรณ์คืออะไรวันนี้โรง
48:21เรียนก้าวแรกของการทำเป็นปฐมบทนะครับเรา
48:24ต้องเข้าใจความเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ
48:26อาจารย์บอกว่าอย่างนี้ครับอาจารย์ชีและ
48:29ว่า
48:29ผ้าบำเพ็ญคนที่สมบูรณ์เนี่ยเพราะอะไร
48:32เพราะเราบำเพ็ญก็จะเป็นพุทธทาสความเป็น
48:35พูดถ้าของเราเนี่ยมันเป็นไม่ได้หรอกถ้า
48:37คอมเป็นคนยังไม่สมบูรณ์ทั้งนั้นก้าวแรก
48:39ความเป็นธรรมทำให้ตัวเองเป็นคนสมบูรณ์แต่
48:43เพราะทำให้สมบูรณ์เป็นผู้ทำไม่ได้การ
48:46กระทำจึงต้องเริ่มต้นตั้งแต่สร้างความ
48:49เป็นคนให้สมบูรณ์ด้วยหลักการของมนุษยธรรม
48:52และอย่างที่เราจะใช้อย่างแรกก็คือสัจธรรม
48:56ความเป็นจริงอะที่สองก็คุณธรรมแห่งความ
48:59เป็นคนหน้ากากเราจะเข้าใจคุณธรรมความเป็น
49:02คนเราจะต้องมีสิ่งที่เรียกว่าเมตตา
49:05มโนธรรมสัตยธรรมปัญญาธรรมและจริยธรรม
49:11แต่แล้วคุณจะทำหน้าหน่อยทำให้สมบูรณ์ครับ
49:15วันนี้บำเพ็ญ 9 และอันนี้ก็คือสร้างบุญ
49:17บารมีตัวเองเพราะคุณธรรมที่สมบูรณ์ทำให้
49:20คนอื่นมองเห็นว่าเราเป็นคนมีคุณธรรมการ
49:23ที่คนอื่นมองเห็นว่าเราเป็นคนมีคุณธรรม
49:25นั่นแหละพอเราเป็นคนดีคนดีพร้อมสมบูรณ์ทำ
49:28อย่างนี้ทุกวันทุกครั้งตลอดเวลาโดยไม่ลด
49:31ละไม่ลดเลิกไม่ท้อถอยบารมีแห่งคุณธรรม
49:34นั้นจะบังเกิดแก่ตัวเราเป็นพื้นฐานเมื่อ
49:38นั้นเราก็จะคนอื่นนะว่าและนี่คือสิ่งที่
49:40คนอื่นเห็นแล้วยอมรับไม่ใช่เรายอมรับเรา
49:43ยอมรับตัวเองไม่ได้ครับเอาส่วนร่วมกัน
49:45ต้องเข้าใจก่อนวุ้นบารมีบารมีคือสิ่งที่
49:48เราทำจนและถ้าคนอื่นเขารู้สึกได้ว่าโอ้โห
49:50คนนี้เป็นคนมีคุณธรรมจริงๆโอ้โหคนๆนี้
49:54เป็นคนดีจริงๆนี่นะครับเรียกว่ามีบ้านเรา
49:57อีกแล้วมาละมีตัวนี้นะครับมาจะส่งผล
50:01เค้านะครับเป็นตัวเคลื่อนหนุนขึ้นหนุน
50:04ธรรมยานของเราให้ยกรักขึ้นนั่นธรรมยานเรา
50:08จะยกระดับไม่ได้เลยถ้าไม่มีบุญกุศลหรือ
50:11บุญบารมีตนบุญบารมีเป็นตัวริบทรัพย์หรือ
50:14ว่ายกระดับธรรมะอย่างเราจากปูนทนขึ้นสู่
50:17ความเป็นพุทธะจึงต้องบำเพ็ญบุญบารมีเป็น
50:21อะนัดแรก
50:22ก็คือฐานจะมีธุระบุญบุญบารมีถักกุศลบารมี
50:26ก็ได้แต่ผู้บำเพ็ญความดีเอาง่ายๆก็เป็น
50:30ความดีเป็นอันดับแรกจากนั้นแล้วนะครับ
50:33ความมีคุณธรรมสมบูรณ์มันไม่ได้แค่ช่วยตัว
50:36เองนับอาจารย์บอกเมื่อเห็นธรรมะในตัวเอง
50:39แล้วหรือทำตัวเองให้มีคุณธรรมสมบูรณ์แล้ว
50:41เนี่ยจากนั้นนำธรรมะนั้นไปช่วยคนอื่นต่อ
50:44นี่เรียกว่าครบถ้วนอเมนภายในส่งเสริมภาย
50:48นอกเห็นไหมครับบำเพ็ญจิตของเราให้ยกระดับ
50:51แล้วก็ช่วยผู้อื่นให้ยกระดับน้ำเราไปด้วย
50:55เหมือนกับใครเต้าจือจงจื่อที่ว่าอะไรครับ
50:58สุดช่วยตนให้เป็นคนเองและช่วยผู้อื่นให้
51:02ได้ผลสมบูรณ์สุดช่วยตนให้บรรลุธรรมและ
51:05ช่วยผู้อื่นให้มันรู้ทำตามเราไปด้วยนี่
51:08เดี๋ยวก็หน้าที่ก็นี่เป็นฟังก์ชันที่เรา
51:11ต้องกระทำในการสร้างบุญบารมีนะครับ
51:14งั้นพระอาจารย์บอกว่าเราอาจมองว่าทำไมมี
51:18บุญจังไปไหนมีแต่คนรักก็เราเป็นคนดี
51:20สมบูรณ์ไงเราเป็นคนที่รู้จักตั้งบารมี
51:23เวลาหรอกรู้จักสร้างบารมีด้วยการให้สร้าง
51:25บุญด้วยการให้ให้โดยไม่คิดผลตอบแทนแต่ว่า
51:29อย่างนี้ไม่ใช่ไม่ให้โดยไม่คิดไม่ใช่แต่
51:32ให้โดยไม่คิดผลตอบแทนให้ด้วยความช่วย
51:36เหลือจริงใจ
51:39ให้ได้ความรู้สึกจากใจจริงเรียกว่าอุทิศ
51:44บุญนี้มีค่ามหาศาลนับไม่ได้เท่าไรปารมิตา
51:47สูตรในปรามิกาสุดวัชรปรัชญาปลาเราไม่จา 0
51:50เจ้าบอกว่านับไม่ได้สูติบอกนะไม่ได้ไม่
51:53เจ้าข้า
51:54อานิสงส์มหาศาลมากมายนั้นอ่ะเหลือขนาดนับ
51:57รับไม่ได้หรือสัตว์เอ่ออาจารย์บอกให้ให้
52:02อะไรกับเราเรียนมาแล้วรู้ให้ทำมาเป็น
52:04ภารโรงและๆแง่คิดให้ความถูกต้องให้ความ
52:07จริงใจให้ความเสียสละ
52:10อันนี้ดีจริงคือสร้างตัวนี้มีคุณธรรมจาก
52:14นั้นเอาความดีคุณธรรมมาตัวเองเนี่ยที่เรา
52:16กล่อมใจจิตใจตัวเองดีแล้วเนี่ยนำพาเออ
52:19เผื่อแก่ต่อเวไนยสัตว์โดยไม่เลือกยังมี
52:24เครื่องเล็กรับไม่เลือกอย่างที่ท่านย่า
52:26เมตตาในพุทธนาว่าเมตตาก็ต้องไลค์สัมพันธ์
52:29กรุณาก็กรุณาดั่งหนึ่งกายก็คือเหมือนหัก
52:32เหมือนกรุณากรุณาต่อผู้อื่นช่วยเหลือผู้
52:35อื่นเหมือนช่วยเหลือตัวเองเมตตาต่อผู้
52:38อื่นแบบไม่มีขีดจำกัดเหมือนฟ้ากับดินฟ้า
52:41ดินเมตตาจะเวไนยสัตว์มวลมนุษย์สรรพสิ่ง
52:44กับพระธรรมทั้งหลายในโลกใบนี้ฟ้าดินก็ไม่
52:46เลือกไม่เลือกดีเลิกชั่วไม่เลือกรักเลิก
52:49จ้ะไม่เลือกที่รักมักที่ชังการช่วยเหลือ
52:53ผู้คนการสร้างบุญกุศลบุญทานจึงต้องทำไปใน
52:56ลักษณะของสาธารณะทั้งหมดอ่ะอ่าเพื่อเกื้อ
53:00หนุนเวไนยสัตว์ทั้งสิ้นจึงเกิดประโยชน์
53:03แม้กระทั่งเสียสละตามเสียสละตนนะครับ
53:09เช่นนี้แล้วเนี่ยอาจารย์เมตตาว่า 5 พับทำ
53:12แบบนี้ได้แม้ตัวเองจะเจ็บแม้ตัวเองจะถูก
53:15ต่อว่าแม้ตนเองจะสูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง
53:18จนหมดเนื้อเหมือนตัวแต่ก็ยังคงเพียร
53:21พยายามในการสร้างกรรมดีรักษาความดีนั้น
53:23ไว้อาจารย์เมตตานี่นะครับเรียกว่าพุทธะบน
53:26ดินวันนี้ผู้สูงทุกท่านเข้าใจในการปฐมบท
53:30ในการสร้างบุญบารมีเพราะเราจะอยู่ใน
53:32ซีรีส์ของการและว่าการสร้างบารมี 6
53:35ประการหรือที่แล้วก็ปารมิตา 6 ต่อจะขาย
53:38หลักติดตอนนี้ทุกวันพุธ 9:00 นนะครับเรา
53:41กำลังจะเข้าสู่ Series ใหม่ซีรีส์แห่งการ
53:43บำเพ็ญวิธีทำของโพธิสารซึ่งต้องมีการ
53:48สร้างบารมีทั้งหมด 4 ประกาศๆ 6 ประการ
53:50เนี่ยการสร้างบารมี 6 ประการนี้เราจะ
53:53ศึกษาในซีรีส์กันต่อไปน่าจะซักประมาณ 5-6
53:56ตอนนะคะอันนี้ไม่ไม่ไม่ยาวเหมือนใครล่ะสิ
54:00จัดสรรหาก่อนอ๋อมันเดือนเดือนๆกว่าเราจะ
54:03เรียนรู้วิธีการเส้นทางเดินของความเป็น
54:05โพธิสัตว์ในอะนะความเป็นผู้บำเพ็ญธรรมใน
54:08วิเทียนตะนะทำซึ่งเราจำเป็นจะต้องเดินใน
54:11เส้นทางที่เรียกว่าโพธิสัตว์มากันเองนะ
54:14ครับอันนี้คือบทเริ่มต้นปฐมบทก็คือบท
54:17เกิ้ลให้เข้าใจการสร้างบุญบารมี L โสเข้า
54:20ใจบารมีนั้นเป็นสิ่งที่คนอื่นมองเราไม่
54:22ใช่เรามองตัวเองนะครับแล้วก็บุญบารมีจะ
54:25เกิดขึ้นได้จากการสร้างกุศลบุญกุศลทั้ง
54:27หลายการให้มีคุณธรรมในตัวเองครบถ้วน
54:29สมบูรณ์กระทำการช่วยเหลือต่อผู้อื่นสำแดง
54:32ออกมาครั้งติ้งทั้งคำพูดความคิดอังกาย
54:35วาจาและใจล้วนเป็นอะไรวะคุณธรรมความดีงาม
54:38อย่างนี้แล้วบารมีจึงบังเกิดนะครับเริ่ม
54:42ต้นเป็นแบบนี้วันนี้ก็หากคุณน้อยพูดผิด
54:44พลาดไม่ครบถ้วนสมบูรณ์แต่ประการใดนะครับ
54:46ก็ขอให้สิ่ง 10 ปลามึงหมดได้โปรดเมตตาให้
54:50อภัยนะครับแล้วก็นะถ้ากุศลหลายในโบสถ์ปี
54:52และพบกันใหม่วันพุธหน้ากับเส้นทางการก้าว
54:55สู่ความเป็นพระโพธิสัตว์ครับด้วยการ
54:57บำเพ็ญปารามิตา 6
55:00อ่าอันนี้ก็ขออนุโมทนากับส่วนท่านเห็นแค่
55:02นี้ครับสวัสดีครับ

About this transcript

This page contains the full transcript of ปฐมบทแห่งการสร้างบุญบารมี by ธรรมเสรี (The Freedom of DAO), generated from the public captions YouTube serves with the video. The transcript has 1,159 words across 1,055 segments, with the original timestamps preserved so you can click any line to jump to that moment in the embedded player.

What you can do with it

Use the transcript to take notes, quote the speaker, build a study guide, generate a summary with ChatGPT or Claude via the YouTube Summary tool, or export it as a timed subtitle file with YouTube to SRT. You can also re-open it in the transcriber to choose a caption track available on the video.

Free YouTube transcript tool

YouTube2Text is a free YouTube transcript generator — no signup, no daily limit. Paste any YouTube link and get the full transcript instantly, with timestamps, click-to-jump, caption language selection, AI prompts for ChatGPT, Claude, and Gemini, and exports to TXT, SRT, VTT, or Markdown.