ดูงานศิลปะเป็น ผ่านงาน 20 ชิ้น / HND! นิ้วกลม — Transcript

Full transcript

1. 0:02สวัสดีครับคุณกำลังฟัง Have a nice day
2. 0:04กับผมนิวกลมสลาวเงสวัสดิ์นะครับมาเริ่ม
3. 0:06ต้นวันกันด้วยเรื่องดีๆเพราะเรื่องดีๆจะ
4. 0:09สร้างชีวิตที่ดีขึ้นได้ทุกวันนะครับ
5. 0:11อรุยสวัสดิ์เข้าสู่เช้าวันพุธที่ 28
6. 0:15ตุลาคมนะครับต้อนรับเข้าสู่ Have a nice
7. 0:17day กันอีกครั้งหนึ่งนะครับผมวันนี้จะมา
8. 0:20คุยกันในหัวข้อที่สนุกมากๆนะฮะขอบอกเลย
9. 0:23ว่าสนุกมากๆเอ่ออาจจะเริ่มแบบนี้ครับว่า
10. 0:28บางคนเนี่ยเนี่ยอาจจะนิยามตัวเองนะครับ
11. 0:31หรือว่าอาจจะคุยกันเล่นๆกับเพื่อนว่างาน
12. 0:35ศิลปะโดยเฉพาะงานศิลปะสมัยใหม่นะครับไม่
13. 0:38รู้ว่ามันดูยังไงแล้วบางทีก็ยืนงงอยู่ตรง
14. 0:43นั้นนะครับว่ามันเจ๋งยังไงทำไมมันได้รับ
15. 0:46การยกย่องสิ่งนี้เนี่ยเรียกว่าศิลปะด้วย
16. 0:50หรือนะครับวันนี้จะมาชวนกันสะสมแว่นตานะ
17. 0:54ครับเพื่อที่จะได้ลองเอ่อพกไว้ติดตัวแล้ว
18. 0:59ก็นำมันไปเวลาที่เราไปเที่ยวเวลาที่เรา
19. 1:03ได้ไปชมงานศิลปะต่างๆนะครับอาจจะทำให้เรา
20. 1:06เห็นสิ่งที่เราไม่เคยเห็นแล้วก็ทำให้เรา
21. 1:10มีมุมมองในการที่จะทำความเข้าใจสิ่งที่
22. 1:13เราเคยงงนะครับก็อาจจะพูดกันเล่นๆแบบนี้
23. 1:17ก็ได้ว่าถ้าเคยยืนงงอยู่หน้าผลงานศิลปะ
24. 1:21ทั้งหลายนะครับฟังวันนี้เสร็จเนี่ยผมอาจ
25. 1:25จะไม่กล้าถึงขั้นพูดว่า 100% ว่าเราจะดู
26. 1:28งานศิลปะเป็นแต่ผมคิดว่าเราจะมีวิธีการใน
27. 1:32การที่จะดูงานศิลปะเหล่านั้นแล้วก็สนุก
28. 1:35ขึ้นในการที่จะคิดแล้วก็ขบเกี่ยวกับมันนะ
29. 1:39ครับเพราะฉะนั้นวันนี้จุใจแล้วก็เตรียมมา
30. 1:42อย่างสนุกสนานแน่นอนนะครับก็เดี๋ยวเรามา
31. 1:46ว่ากันนะครับเอ่อเช่นเคยครับเข้ามาแล้ว
32. 1:48ชวนกันกดไลก์ให้กับรายการสักนิดนึงนะครับ
33. 1:51แล้วก็อย่าลืมกดติดตามช่องกันไว้แล้วก็
34. 1:54สามารถแชร์ได้นะครับและสามารถให้การ
35. 1:56สนับสนุนรายการได้นะครับตามช่องช่องทาง
36. 1:59ที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอนะครับขอบคุณทุกๆการ
37. 2:02สนับสนุนเลยครับผมแล้วก็ขอขอบคุณ
38. 2:05สปอนเซอร์ของเราด้วยนะฮะขอบคุณ Allwell
39. 2:07นะครับแบรนด์ที่อยู่เบื้องหลังความมั่นใจ
40. 2:10ของโรงพยาบาลชั้นนำทั่วประเทศมายาวนาน
41. 2:12กว่า 27 ปีนะครับAllวellร่วมผลักดันให้คน
42. 2:15ไทยมีสุขภาพดีผ่านอุปกรณ์ดูแลเชิงป้องกัน
43. 2:19นะครับทำให้คนเอ่อทำให้คุณแล้วก็คนที่คุณ
44. 2:22รักนะครับมีสุขภาพที่ดีขึ้นด้วยอุปกรณ์
45. 2:26ที่สะดวกแล้วก็ง่ายดายนะครับอย่างเช่น
46. 2:29สิ่งที่นำมาแนะนำกันล่าสุดก็คืออ่อเชือก
47. 2:32กระโดดไร้สายนะครับนี่คือแกนเชือกที่เวลา
48. 2:36เราจับแบบนี้นะฮะแล้วก็สามารถกระโดดเชือก
49. 2:39ไปได้เนี่ยในแบบที่ง่ายมากใช้อุปกรณ์นี้
50. 2:43นะครับต่อเชื่อมโยงกับตัวแกนเนี้ยเข้าไป
51. 2:46ก็ไม่มีสายเลยแต่ว่าสามารถบันทึกผลเนี่ย
52. 2:49เอาไว้ได้ในแอปพลิเคชัของ Allwell นะครับ
53. 2:51ถือว่าอ่อทันสมัยมากๆนะครับรุ่นนี้เนี่ย
54. 2:55ชื่อว่ารุ่น Smart Jump เดี๋ยวก็สามารถ
55. 2:58ที่จะไปสอบถามรายละเอียดกับทางAllwวell
56. 3:00กันได้นะครับเวลาที่โดดเสร็จแล้วเนี่ยข้อ
57. 3:03มูลในการออกกำลังกายของเราไม่ว่าจะใช้กี่
58. 3:05แคลอรี่นะครับโดดไปกี่ครั้งโดดไปนานเท่า
59. 3:08ไหร่จะถูกบันทึกไว้ในมือถือนะครับเหมาะ
60. 3:11มากสำหรับคนที่มีที่พักอาศัยที่อาจจะมี
61. 3:14พื้นที่จำกัดนะครับไม่ว่าจะเป็นบ้านคอนโด
62. 3:18นะครับหรือว่าจะซื้อเป็นของฝากพรีเมี่มนะ
63. 3:21ครับให้กับเอ่อคนที่คุณรักนะครับให้กับ
64. 3:24คู่ค้าของเราผู้บริหารลูกค้าของเรานะฮะก็
65. 3:27ทำได้ด้วยการที่แอด Line Allwell อันนี้
66. 3:30นะครับแล้วก็ไปถามรายละเอียดและสั่งซื้อ
67. 3:33กันได้เลยนะครับขอบคุณ Allwell นะครับ
68. 3:36Allwell สร้างความสุขให้ทุกวันของชีวิต
69. 3:39ครับผม
70. 3:42โอเคครับเดี๋ยวเรามาเริ่มต้นวันนี้กันนะ
71. 3:46ครับก็เอ่ออาจจะบอกว่าผมเรียบเรียงตอนนี้
72. 3:51มานะครับจากหนังสือเล่มนึงแล้วก็ตั้งใจจะ
73. 3:54เอามาปิดท้ายก่อนที่ผมจะขออนุญาตลาหยุดไป
74. 3:59สักช่วงนึงนะครับประมาณสัก 10 กว่าวันโดย
75. 4:02การที่เห็นว่าแฟนๆรายการหลายท่านเนี่ยถาม
76. 4:05มาว่าชุดซีรียส์ประวัติศาสตร์ที่เคยบอก
77. 4:09ไว้ว่าจะมีประวัติศาสตร์ศิลปะนะครับก็ยัง
78. 4:12ไม่ลืมนะครับแต่ขอเอา EP นี้เนี่ยมาเรียก
79. 4:16ว่าชดใช้กรรมก่อนก็ได้[เสียงหัวเราะ]
80. 4:19แต่ถือว่าโอ้โหผมว่าสนุกนะฮะสนุกไม่แพ้
81. 4:23ได้ฟังประวัติศาสตร์ศิลปะเลยนะครับโอเค
82. 4:26เดี๋ยวเรามาเริ่มกันนะครับอืไฟผมมันแว๊บๆ
83. 4:29อยู่นะฮะขอปรับเปลี่ยนนิดนึง
84. 4:35โอเคโชว์หน้าปกก่อนนะครับเป็นหนังสือของ
85. 4:38สำนักพิมพ์ Varn นะครับที่ผมรู้สึกว่า
86. 4:41ชื่นชมสำนักพิมพ์มากที่พิมพ์หนังสือเล่ม
87. 4:44นี้ออกมาเพราะจะว่าไปเนี่ยตอนที่ได้หยิบ
88. 4:48ขึ้นมานะครับตอนแรกเนี่ยนึกว่าเป็น
89. 4:50หนังสือเหมือนกับ How to เพื่อที่จะบอก
90. 4:54ว่าเราจะมีวิธีคิดแบบศิลปินเนี่ยได้อย่าง
91. 4:57ไรแล้วก็เอามาใช้ในการทำงานของเราแต่พอ
92. 5:00อ่านไปเนี่ยผมคิดว่าตัวผู้เขียนเนี่ยตั้ง
93. 5:03ใจที่จะชวนให้เราเนี่ยเอ่อรู้จักในการที่
94. 5:08จะมองงานศิลปะแล้วหลังจากนั้นเนี่ยก็
95. 5:11สามารถที่จะใช้ดวงตาเหล่านี้นะฮะเอามาใช้
96. 5:15ในการทำงานของเราได้ด้วยมันจึงโฟกัสไปที่
97. 5:18วิธีการมองงานศิลปะเนี่ยเยอะเลยทีเดียว
98. 5:21ซึ่งถือว่าเป็นหนังสือที่ผมว่าก็แหวกแนว
99. 5:24อยู่นะฮะฮะแล้วก็ถ้าถามว่าในมุมสำนัก
100. 5:27พิมพ์มันจะขายดีมยผมก็คงอ่านว่ามันอาจจะ
101. 5:32ไม่ได้ไม่ได้ชัวร์มากนักว่าจะขายดีแต่
102. 5:36อยากเชียร์ให้หนังสือเล่มนี้ขายดีๆนะครับ
103. 5:39สำนักพิมพ์เขาจะได้พิมพ์หนังสือดีๆแบบนี้
104. 5:41ออกมาอีกนี่คือหน้าปกนะครับชื่อภาษา
105. 5:44อังกฤษก็คือ Art Thinking นะครับฉบับ
106. 5:48ภาษาไทยเนี่ยเค้าตั้งชื่อว่าศิลปะสอนวิธี
107. 5:51คิดโปรยว่าวิธีมองโลกแบบไม่ซ้ำใครและ
108. 5:56สร้างคำตอบในแบบของตัวเองผู้เขียนนะครับ
109. 6:00เป็นคนญี่ปุ่นจริงๆแล้วเนี่ยเป็นครูสอน
110. 6:03ศิลปะแต่ว่ามี background ทางด้านศิลปะนะ
111. 6:06ครับชื่อสุเอนะงะยูคิโฮะนะฮะเกิดที่
112. 6:11โตเกียวแล้วก็เรียนจบคณะศิลปะและการออก
113. 6:14แบบมหาวิทยาลัยศิลปะมูซาชิโนะนะครับแล้ว
114. 6:18ก็ตอบปริญญาโทคณะศึกษาศาสตร์ที่
115. 6:20มหาวิทยาลัยโตเกียวกากูเกะนะฮะกากูเกะเก
116. 6:25แล้วปัจจุบันก็เป็นเอ่อครูสอนศิลปะให้กับ
117. 6:28นักเรียนมัธยมต้นและมัธยมปลายนะครับแล้ว
118. 6:31ก็เป็นนักวิจัยอยู่ที่มหาวิทยาลัยโตเกียว
119. 6:35เอ่อคาคูเกด้วยนะฮะเอ่อฉบับภาษาไทยนะครับ
120. 6:39แปลโดยคุณอิสเรศทองปัดโนนะฮะสำนักพิมพ์
121. 6:45วีลนนะครับนี่คือหน้าปกนะครับถ้าฟังวัน
122. 6:48นี้แล้วชอบนะฮะก็เชียร์ให้ไปซื้อหนังสือ
123. 6:51เล่มนี้มาอ่านกันเอ่อเอ่อผมคงไม่ได้เล่า
124. 6:55ลงไปในรายละเอียดทั้งหมดแต่ว่าก็จะหยิบ
125. 6:57เอาตัวอย่างที่หนังสือเล่มนี้เนี่ยเขาพูด
126. 6:59ถึงเอามาเล่าสู่กันฟังแต่ถ้าอยากอ่านวิธี
127. 7:02คิดวิธีมองนะฮะแบบที่ละเอียดจริงๆก็
128. 7:06เชียร์ให้ไปซื้อหนังสือมาอ่านกันนะครับ
129. 7:08เริ่มแบบนี้ฮะคือหนังสือเล่มนี้เนี่ยเค้า
130. 7:11เปิดเรื่องมาเนี่ยโดยที่ชวนเราไป
131. 7:13พิพิธภัณฑ์ศิลปะนะครับแล้วก็ให้เราเนี่ย
132. 7:17ลองยืนมองงานศิลปะสักชิ้นนึงซึ่งใน
133. 7:22หนังสือเล่มนี้เค้าเยกภาพไม่ใช่ภาพนี้ซะ
134. 7:25ทีเดียวแต่มันคือภาพประมาณนี้แหละนั่นก็
135. 7:29คือภาพเอ่อบึงดอกบัวนะฮะ Water Lillี่
136. 7:33เนี่ยของ CLE M นะครับอยากชวนทุกๆท่าน
137. 7:38ที่ดูอยู่ทาง Facebook YouTube นะครับ
138. 7:40ลองจ้องมองไปที่ภาพนี้ของโมเน่
139. 7:44แล้วก็อาจจะลองถามตัวเองดูก็ได้ครับว่า
140. 7:49เอ่อเราเห็นอะไรซึ่งที่จริงเนี่ยเนี่ยใน
141. 7:53หนังสือเนี่ยเขาจะวางภาพนี้เนี่ยไว้พร้อม
142. 7:56กับคำบรรยายซึ่งคำบรรยายเนี่ยก็จะบอกว่า
143. 7:59มันเป็น[เสียงสูดหายใจ]ภาพอะไรใช้เทคนิค
144. 8:02อะไรนะครับแล้วก็มีการบรรยายด้วยว่าแล้ว
145. 8:06โมเน่เนี่ยเจ๋งยังไงเป็นเอ่อศิลปิน
146. 8:09impressionist นะครับที่บลาๆๆๆแบบนั้นนะ
147. 8:13ฮะคำถามของผู้เขียนเนี่ยผมว่าแหลมคมเลยที
148. 8:15เดียวเถามบอกว่าตอนที่คุณเห็นภาพเนี้ย
149. 8:19แล้วก็คำบรรยายเนี่ย
150. 8:22คุณดูอะไรมากกว่ากัน[เสียงหัวเราะ]
151. 8:25คำตอบของคนส่วนใหญ่เนี่ยก็คือว่าก้มลงไป
152. 8:28อ่านคำบรรยายครับเพราะว่ามีความสนใจว่า
153. 8:32ภาพเนี่ยมันเจ๋งยังไงและนี่เป็นวิธีดู
154. 8:36ศิลปะที่หลายคนใช้ก็คือดูว่าใครวาดดูว่า
155. 8:40มันใช้เทคนิคอะไรแล้วถ้าเกิดว่ามันมีคำ
156. 8:43บรรยายติดอยู่เนี่ยก็จะดูด้วยว่าเอิ่ม
157. 8:47แล้วทำไมโลกถึงยกย่องสรรเสริญผลงานชิ้น
158. 8:49นั้นคนบางคนเนี่ยอาจจะเห็นภาพนะครับที่
159. 8:53มันเป็นภาพที่ตอนแรกดูแล้วก็รู้สึกว่าโดน
160. 8:56ใจเหลือบไปมองชื่อศิลปินอาจจะเป็นศิลปิน
161. 8:59ที่ไม่ดังหรือว่าเราไม่รู้จักแล้วเราก็
162. 9:02เดินผ่านนั้นไปผมว่านี่ก็คือสิ่งหนึ่งเลย
163. 9:07ที่เขาจุดประกายตอนแรกเลยว่าเออเวลาที่
164. 9:09เราดูงานศิลปะเนี่ยเราดูอย่างไรนะฮะ
165. 9:13ฉะนั้นเค้าก็เลยชวนกันครับว่าเราสามารถ
166. 9:16ที่จะซาบซึ้งเนี่ยกับงานศิลปะเนี่ยได้นะ
167. 9:19ฮะ
168. 9:20ในแบบของตัวเองผมว่าตรงนี้แหละที่มันเป็น
169. 9:23สิ่งที่ผู้เขียนเนี่ยพยายามที่จะทำให้เรา
170. 9:28ลองสัมผัสงานศิลปะนะครับด้วยมุมมองที่มัน
171. 9:33อาจจะลึกลงไปกว่ามากกว่าแค่ข้อมูลฉะนั้น
172. 9:36เนี่ยเค้าก็ลองยกตัวอย่างครับเขาบอกว่า
173. 9:39ลองคิดดูว่าถ้าเกิดว่าในพิพิธภัณฑ์แห่ง
174. 9:41นั้นเนี่ยมันมีอ่อคนยืนจ้องอยู่นะครับ
175. 9:45แล้วก็อาจจะมีเด็กคนนึงเค้าชี้ไปก็ได้บอก
176. 9:47ว่าเห็นกบมั้ยนะฮะนะกบเนี่ยเกาะอยู่ตรงใบ
177. 9:51บัวนั้นไงเอ่อคนอาจจะจ้องมองเข้าไปนะครับ
178. 9:56แต่ก็ไม่ได้เห็นกบตัวนั้นน่ะแต่เด็กคน
179. 9:59นั้นน่ะเขาเห็นกบตัวนั้นนี่ก็คือวิธีการ
180. 10:03ในการที่เด็กคนนั้นเนี่ยมองภาพวาดของ
181. 10:05โมเน่แล้วผมว่าสิ่งเหล่านี้เนี่ยแหละที่
182. 10:08มันอาจจะทำให้อ่อเตือนเรานะครับว่าเราอาจ
183. 10:11จะสูญเสียสายตาแบบนี้ไปก็ได้เพราะว่าเรา
184. 10:15เติบโตขึ้นมากับเอ่องานศิลปะที่ก็จะมีคน
185. 10:19บอกใช่มั้ยครับว่ามันยุคไหนมันเจ๋งยังไง
186. 10:23มันอาจจะมีการถอดรหัสกันนะครับหรือดูองค์
187. 10:27ประกอบสีองค์ประกอบศีลต่างๆเอ่อแต่จริงๆ
188. 10:31แล้วเนี่ยสิ่งต่างๆในโลกใบเนี้ยเราก็
189. 10:33สามารถมองมันเนี่ยด้วยสายตาที่มัน
190. 10:37บริสุทธิ์อ่ะมันไม่ได้มีอะไรมาครอบคิด
191. 10:41วิธีมองของเราเนี่ยได้นะครับหนังสือเล่ม
192. 10:44นี้เนี่ยพยายามจะบอกว่าเราเนี่ยน่าจะลอง
193. 10:46หาคำตอบของตัวเองเวลาที่เราเนี่ยจ้องมอง
194. 10:49ไปที่งานศิลปะนะครับซึ่งวิธีมองแบบนี้
195. 10:53เนี่ยเขาบอกว่ามันเป็นวิธีมองที่สำคัญ
196. 10:57สำหรับโลกยุคนี้
197. 11:00เพราะว่าสิ่งนึงที่เขาซ่อนเอาไว้เนี่ยภาย
198. 11:02ใต้เนื้อหาในเล่มก็คือเขาอยากจะชวนพวกเรา
199. 11:05ทุกคนเนี่ยมาลองมีสายตานะฮะที่มีความมั่น
200. 11:10อกมั่นใจของตัวเองขึ้นมาด้วยนะครับเาบอก
201. 11:14ว่าไม่ว่าจะเป็นในแง่ธุรกิจวิชาการหรือ
202. 11:17การใช้ชีวิตคนที่มีวิธีมองในแบบตัวเองแบบ
203. 11:20นี้นี่แหละที่จะสร้างผลลัพธ์และไขว่คว้า
204. 11:24ความสุขมาไว้ในมือได้ผมว่านี่คือนี่คือ
205. 11:27วรรคทองของหนังสือเล่มนี้นะฮะเอ่อเพราะ
206. 11:30เราอยู่ในยุคสมัยที่เต็มไปด้วยข้อมูลนะ
207. 11:33ครับเราอยากจะหาข้อมูลอยากจะรู้อะไรเนี่ย
208. 11:35มันก็ค้นไม่ยากแต่ถามว่าข้อมูลเหล่านั้น
209. 11:39เนี่ยมันเป็นข้อมูลที่ทำให้เราเข้าใจตัว
210. 11:41เองมีมุมมองที่เป็นส่วนตัวมากขึ้นมากน้อย
211. 11:45แค่ไหนหรือว่าเรามันทำให้เราติดอยู่ใน
212. 11:48กรอบของความรู้นะฮะที่คนอื่นๆเขาบอกเนี่ย
213. 11:51มากกว่ากันเพราะฉะนั้นเนี่ยในภาพเดียว
214. 11:54เนี่ยเขาบอกว่าคนเราเนี่ยสามารถที่จะ
215. 11:57สร้างคำตอบในแบบของตัวเองเนี่ยขึ้นมาได้
216. 12:00ถ้าเกิดว่าเราไปเจอโลกที่มันสับสนอรมาน
217. 12:04เนี่ยเราก็สามารถที่จะสร้างคำตอบของตัว
218. 12:06เองขึ้นมาได้โดยเช่นกันและสิ่งนี้อาจจะ
219. 12:08เป็นสิ่งที่เราทำมันหล่นหายไปก็เป็นไปได้
220. 12:12นะครับคราวนี้ในบทแรกๆเนี่ยเค้าก็จะชวน
221. 12:15คิดนะครับว่าเราอาจจะไม่ได้ตระหนักว่าเรา
222. 12:18กำลังสูญเสียวิธีมองและวิธีคิดในแบบตัว
223. 12:22เองเนี่ยไปอยู่แทบจะตลอดเวลาแล้วเขาก็
224. 12:25เสนอคำๆนี้ขึ้นมาก็คือการคิดเชิงศีลหรือ
225. 12:28ว่า Art thinking นะครับที่จะช่วยให้ผู้
226. 12:32ใหญ่อย่างเรายังคงเป็นศิลปินเนี่ยอยู่ได้
227. 12:36ทีนี้เบอกว่าศิลปินเนี่ยอ่าจะทำอะไรบ้าง
228. 12:39ระหว่างที่สร้างผลงานนะครับ 1 ก็คือมอง
229. 12:42สิ่งต่างๆด้วยวิธีในแบบที่ตัวเองมอง 2
230. 12:47สร้างคำตอบในแบบของตัวเองขึ้นมา 3 เนี่ย
231. 12:51อาศัยมันในการตั้งคำถามใหม่นะครับเดี๋ยว
232. 12:54เราจะเจาะลงไปในเรื่องเหล่านี้อย่าง
233. 12:56ละเอียดนะครับเพราะฉะนั้นวิธีคิดเชิงศีล
234. 12:58เนี่ยอาจจะแยกออกมาได้เป็น 2 อย่างง่ายๆ 1
235. 13:02มองในแบบตัวเอง 2 สร้างคำตอบในแบบตัวเอง
236. 13:07เออผมว่าสิ่งนึงที่เป็นเสน่ห์ของหนังสือ
237. 13:09เล่มนี้คือเขียนเรื่องศิลปะได้เข้าใจง่าย
238. 13:12มากเลยฮะเพราะฉะนั้นเนี่ยถ้าเราถามว่า
239. 13:15ศิลปินเนี่ยเค้าสร้างผลงานศิลปะในแบบที่
240. 13:17มันเฉพาะตัวขึ้นมาได้อย่างไร 1 คือเขา
241. 13:20ต้องเห็นสิ่งต่างๆไม่เหมือนเราใช่มั้ฮะ
242. 13:23โมเน่เนี่ยเห็นบึงบัวเดียวกันกับเราแต่
243. 13:26เขาเห็นไม่เหมือนเราเค้าจึงถ่ายทอดมันออก
244. 13:29มาเนี่ยในวิธีของเขา
245. 13:32อ่อถ้าเราจับที่ตรงนี้แล้วเราลองเอาไปใช้
246. 13:36ในการพิจารณาศิลปินและงานศิลปะเราจะพบว่า
247. 13:40ทุกครั้งเลยเวลาที่เราไปยืนจับจ้องงาน
248. 13:43ศิลปะใดๆก็ตามนะครับมันคล้ายๆกับเรากำลัง
249. 13:47ยืมดวงตาของคนอีกคนนึงมองโลกใบเนี้ยเพราะ
250. 13:52ว่าเราไม่ได้มองแบบเค้าแล้วจริงๆสิ่ง
251. 13:55เหล่าเนี้ยเป็นสิ่งที่ผมคิดว่าผมรู้สึก
252. 13:59กับการอ่านหนังสือเช่นกันคือถามว่าทำไม
253. 14:02ชอบอ่านหนังสือผมคิดว่าหนังสือเนี่ยมัน
254. 14:04เหมือนกับเราหยิบยืมแว่นตาของคนที่คิดไม่
255. 14:07เหมือนเรามีประสบการณ์ไม่เหมือนกันนะฮะมี
256. 14:11ปูมหลังมาเนี่ยไม่เหมือนกันเราก็เลยได้
257. 14:13เข้าไปอยู่ในโลกของเค้าเอ่อชั่วขณะหนึ่ง
258. 14:17นะครับซึ่งจะว่าไปเราสามารถตีความไปได้
259. 14:21อีกเยอะเลยทีเดียวเช่นเอ่อเวลาที่เราฟัง
260. 14:25เพลงนะฮะผมว่าเราก็หลุดเข้าไปอยู่ในโลก
261. 14:28ของนักแต่งเพลงหรือว่านักร้องนักดนตรี
262. 14:32เหล่านั้นนะครับเวลาที่เราเดินเข้าไปใน
263. 14:35สถาปัตยกรรมที่จริงเขาก็สร้างโลกเนี่ยที่
264. 14:39เขาต้องการให้เรารู้สึกเนี่ยขึ้นมาด้วย
265. 14:41เหมือนกันฉะนั้นลองจับที่คีย์เวิร์ด 2 คำ
266. 14:44นี้เอาไว้ก่อนนะครับก็คือศิลปินมองโลกใน
267. 14:47แบบของตัวเองและสร้างโลกแบบนั้นเนี่ยออก
268. 14:51มาให้เราได้เห็นนะครับคราวนี้เอ่อหนังสือ
269. 14:55เล่มนี้เนี่ยเค้าก็พูดถึงวิธีคิดอย่างนึง
270. 14:58ที่เค้าได้คล้ายๆกับอุปมาขึ้นมานะครับโดย
271. 15:02ที่เขาพูดถึงดอกไม้อย่างเช่นดอกเอ่อ
272. 15:06แดนไลionอนนะฮะที่ 1 ดอกเนี่ยจะบานอยู่
273. 15:09แค่ 1 สัปดาห์เท่านั้นแล้วก็พอเข้าฤดู
274. 15:14ร้อนร้อนเนี่ยไอ้เจ้าดอกเนี้ยจะเหลืออยู่
275. 15:16ตรงแค่ส่วนรากนะฮะไม่มีอะไรให้เห็นบนพื้น
276. 15:19ดินเลยพอเข้าฤูฤดูใบไม้ร่วงเนี่ยก็จะงอก
277. 15:22ใบโผล่พ้นดินขึ้นมาแล้วก็โครงสภาพแบบนั้น
278. 15:26เอาไว้เนี่ยจนกระทั่งหมดช่วงฤดูหนาวนะฮะ
279. 15:30เอิ่มประเด็นมันก็คือว่าโอกาสในการที่มัน
280. 15:34งอกออกมามันแป๊บเดียวเองแต่สิ่งที่เรามอง
281. 15:37ไม่เห็นน่ะมันอยู่ข้างใต้ดินผู้เขียน
282. 15:41เนี่ยพยายามจะบอกครับว่าดอกไม้ดอกนึง
283. 15:43เนี่ยมันอาศัย 1 ก็คือมันอาศัยเมล็ด
284. 15:46พันธุ์มัน 2 มันอาศัยช่วงเวลาในการที่ราก
285. 15:52เนี่ยมันจะหยั่งลงไปใต้ดินนะครับและในบาง
286. 15:55ช่วงเวลาเท่านั้นที่เราจะได้เห็นดอกมัน
287. 15:57เนี่ยผุดปรากฏขึ้นมาเหนือผืนดินเนี่ยให้
288. 16:02เราได้ชื่นชมเเปรียบเทียบสิ่งเหล่านี้
289. 16:05เนี่ยกับกระบวนการทำงานศิลปะว่า 1 คือมัน
290. 16:08ต้องมีเมล็ดพันธุ์ 2 มันต้องใช้เวลาอย่าง
291. 16:12ยาวนานเลยครับให้รากเนี่ยมันยากอย่างลึก
292. 16:14ลึกลงไปแล้วผมว่าสิ่งเหล่านี้น่าสนใจเวลา
293. 16:17ที่เรามาพูดถึงในยุคสมัย AI ใช่ไหมั้ครับ
294. 16:21เพราะว่าตั้งแต่ Google ละแต่พอมาเป็น AI
295. 16:23เนี่ยมันยิ่งง่ายเลยเราสามารถสร้างสรรค์
296. 16:26อะไรขึ้นมาภายในเวลาไม่กี่นาทีเองครับ
297. 16:29เอ่อแค่พร้อมเข้าไปมันก็เกิดภาพแค่พร้อม
298. 16:33เข้าไปก็เกิดคำตอบพร้อมเข้าไปก็เกิดงาน
299. 16:36เขียนนะครับกระบวนการที่มันหายไปเนี่ยคือ
300. 16:39กระบวนการอย่างรากลึกลงไปกว่าที่ดอกไม้
301. 16:42เนี่ยมันจะโผล่ขึ้นมานานเลยทีเดียวนะครับ
302. 16:45อ่อสมมุตินักเขียนคนนึงเนี่ยอาจจะต้อง
303. 16:47สั่งสมประสบการณ์ความคิดหาหนังสืออ้างอิง
304. 16:50ต่างๆนานาเพื่อที่จะหามาอ่านหามาประมวล
305. 16:53สังเคราะห์ใช่มั้ฮะใช้เวลาอาจจะหลายเดือน
306. 16:57หรืออาจจะเป็นปีหรืออาจจะหลายปีสำหรับบาง
307. 16:59คนจึงออกมาเป็นผลงานเขียน 1 เล่มแต่ทุก
308. 17:04วันนี้ถามว่าถ้าเกิดว่าเราใช้ AI เราอาจ
309. 17:06จะทำหนังสือ 1 เล่มเนี่ยเสร็จภายในเวลา
310. 17:08แค่ไม่กี่วันก็ได้นะฮะโดยที่ไม่ต้องหาข้อ
311. 17:12มูลด้วยไม่ต้องมีประสบการณ์ด้วยก็ได้นะ
312. 17:15ครับแต่สิ่งเหล่าเนี้ยอะไรมันหายไปผมว่า
313. 17:19มีอะไรหลายๆอย่างหายไปนะครับเดี๋ยวเรา
314. 17:21ค่อยๆคุยกันไปคราวนี้เนี่ยไอ้เจ้าพืชที่
315. 17:26เรียกว่าศิลปะเนี่ยผู้เขียนเค้าก็เปรียบ
316. 17:28เทียบแบบเนี้ยนะครับว่ามันได้ออกดอกออกมา
317. 17:32เป็นผลงานในแบบที่เราเห็นเค้าเรียกมันว่า
318. 17:35ดอกไม้แห่งการแสดงออกทีนี้ผมจะลองเล่า
319. 17:39โครงความคิดของเขาให้ฟังแบบคร่าวๆนะฮะถ้า
320. 17:41สนใจไปหาอ่านในเล่มนะฮะ 1 ก็คือเขา้าบอก
321. 17:45ว่ามันจะต้องประกอบไปด้วย 3 องค์ประกอบ
322. 17:48ด้วยกันเค้าเรียกองค์ประกอบแรกว่าเมล็ด
323. 17:51พันธุ์แห่งความสนใจนี่คือแหล่งกำเนิดของ
324. 17:55กิจกรรมทางศิลปะทั้งปวงหมายความว่าตัวผู้
325. 17:58สร้างงานเนี่ยจะต้องมีความสนใจใคร่รู้มี
326. 18:02ความสงสัยนะฮะแล้วก็นำเอาสิ่งนั้นเนี่ย
327. 18:05มันเหมือนกับมันอัดแน่นอยู่ในเมล็ดพันธุ์
328. 18:08แล้วมันต้องการที่จะขยายสิ่งเนี้ยออกไป
329. 18:11ไม่ใช่ขยายเป็นผลงานนะฮะแต่ขยายเป็นความ
330. 18:14รู้สึกแล้วก็ความต้องการน่ะว่าฉันสนใจ
331. 18:17เรื่องเนี้ยนะครับจากนั้นเนี่ยไอ้เจ้า
332. 18:21เมล็ดพันธุ์นี้มันจึงแตกรากออกมาเค้า
333. 18:24เรียกมันว่ารากแห่งการสืบเสาะหมายความว่า
334. 18:28สืบเสาะออกไปอ่ะถึงความเป็นไปได้ความรู้
335. 18:31ความรู้สึกและโลกใบเนี้ยรากเนี้ยมันค่อยๆ
336. 18:34แผ่ๆๆๆเนี่ยออกไปใช้เวลาเท่าไหร่ไม่รู้
337. 18:39ครับก็คือใช้เวลาทั้งชีวิตนั่นแหละสมมุติ
338. 18:42เราเป็นนักเขียนเราเป็นศิลปินนะฮะจริงๆจะ
339. 18:45ว่าไปเป็นใครก็ได้ครับจะเป็นนักบัญชีนัก
340. 18:48กฎหมายทันตแพทย์สัตวแพทย์ก็เหมือนกันถ้า
341. 18:53มีจิตวิญญาณนี้เนี่ยก็คือมันมีเมล็ด
342. 18:56พันธุ์ของเราเนี่ยอยู่ในตัวแล้วเราแผ่ราก
343. 18:59เนี้ยออกไปเรื่อยๆมันจะเป็นรากแห่งการ
344. 19:02เรียนรู้โลกใบเนี้ยนะครับจนกระทั่งถึงจุด
345. 19:05นึงครับไอ้เจ้ารากเนี้ยมันสั่งสมมามากพอ
346. 19:09มันก็จะผุดปรากฏออกมาเนี่ยเป็นดอกไม้นะฮะ
347. 19:13ที่มันแสดงออกมาเป็นผลลัพธ์นั่นเองเพราะ
348. 19:17ฉะนั้นเมล็ดแห่งความสนใจรากแห่งการสืบ
349. 19:20เสาะออกมาเป็นดอกไม้แห่งการแสดงออกซึ่ง
350. 19:24สิ่งนั้นแหละเป็นสิ่งที่ทำให้ศิลปินได้
351. 19:28รับการมองเห็นศิลปินเนี่ยอาจจะทำงานเนิ่น
352. 19:31นานเลยครับแล้วก็ไม่มีใครรับรู้ว่าเขาทำ
353. 19:34อะไรอยู่แต่ตอนที่ดอกไม้มันโผล่ออกมาคนก็
354. 19:38จะเห็นแล้วก็ว่ากันไปครับว่าคนจะชอบหรือ
355. 19:41ไม่ชอบแต่นั่นก็คือกระบวนการนะครับผมเล่า
356. 19:45แค่นี้แล้วก็ในรายละเอียดก็ไปลองอ่านกัน
357. 19:48นะครับคราวนี้เราจะตัดภาพมาเนี่ยที่
358. 19:51เรื่องของวิธีการดูงานศิลปะนะครับว่า
359. 19:55หนังสือเล่มนี้เนี่ยเขานำเสนออะไรยังไง
360. 19:57บ้างผมว่ามันน่าสนใจดีที่บางทีเนี่ย
361. 20:00หนังสือที่สอนการดูศิลปะนะครับก็จะยกเอา
362. 20:05ศิลปะยุคสมัยนู้นนี้หรือว่ามีผลงานศิลปะ
363. 20:08เนี่ยมาวางไว้อัดแน่นเต็มเล่มเลยเป็นร้อย
364. 20:12หรือหลายร้อยรูปนะฮะในหนังสือเล่มนี้
365. 20:15เนี่ยหยิบยกเอางานศิลปะมาประมาณผมว่าไม่
366. 20:18เกิน 20 ชิ้นแล้วก็พอที่จะทำให้เราได้
367. 20:21โครงความคิดในการที่จะมองงานศิลปะนะครับ
368. 20:25เค้าก็ลองเอ่อบอกเราแบบนี้ฮะผู้เขียน
369. 20:29เนี่ยใช้วิธีเขียนเหมือนครูสอนลูกศิษย์
370. 20:32[เสียงหัวเราะ]
371. 20:32ซึ่งมันน่ารักดีนะครับคือเขาชวนคุยกับคน
372. 20:35อ่านไปเรื่อยๆว่าอ่ะคุณลองวาดรูปคนขึ้นมา
373. 20:39อยากให้คุณลองวาดรูปคนขึ้นมานะครับแล้ว
374. 20:42เค้าก็จะมีรูปวาดคนเนี่ยที่มันมีผลงานที่
375. 20:46มันหลากหลายมากๆนะฮะอย่างเช่นอันนี้เนี่ย
376. 20:49ให้เราดูแล้วก็บอกว่าคุณชอบภาพไหนมากที่
377. 20:53สุดโดยส่วนใหญ่เนี่ยมันก็คือมีทั้งภาพที่
378. 20:57แบบวาดเหมือนนะครับมีทั้งดูแบบการ์ตูน
379. 20:59การ์ตูนหน่อยมีทั้งภาพที่ดูอาจจะเละหน่อย
380. 21:03เบี้ยวหน่อยหรือว่าเป็นภาพที่เอ่ออาจจะ
381. 21:07มองไม่เห็นหน้าเป็นระยะไกล
382. 21:09ก็แล้วแต่ครับว่าจะชอบภาพไหนกันแต่ว่าเขา
383. 21:13บอกว่าโดยส่วนใหญ่อ่ะคนจะชอบภาพที่วาด
384. 21:16แล้วเหมือนตัวจริงเหมือนคนนะครับทีนี้
385. 21:21เค้าก็เลยให้ดูภาพนึงฮะผมจะเปิดให้ดูนะ
386. 21:24ครับใครดูอยู่ทาง YouTube ก็จะได้เห็น
387. 21:27เอ่อเราอาจจะลองเล่นกับเขา้าดูก็ได้ครับ
388. 21:29ว่าพอเราเห็นภาพเนี้ยเรารู้สึกยังไงเรา
389. 21:32ชอบมั้ยนะครับแล้วก็เรารู้สึกว่ามันสวย
390. 21:36มานศิลปะที่โอเคหรือเปล่าก็ลองพิมพ์ตอบคำ
391. 21:41ตอบกันมาก็ได้นะครับภาพนี้เนี่ยมันคือภาพ
392. 21:45อ่อจริงๆก็คือภาพภรรยาของอองรีมตินั่นเอง
393. 21:49เป็นพทรตนะครับซึ่งเขาก็วาดเมียตัวเอง
394. 21:53เนี่ยแหละถามว่าตัวผมเล่นด้วยเลยละกันผม
395. 21:57เห็นครั้งแรกเนี่ยผมรู้สึกยังไงนะครับผม
396. 21:59ไม่มีความรู้สึกประทับใจอะไรเลยผมรู้สึก
397. 22:02ว่าผมสามารถเดินผ่านเนี้ยไปเรื่อยๆถ้า
398. 22:06เกิดว่ามันอยู่ในพิพิธภัณฑ์นะครับแล้วก็
399. 22:08ไม่ได้มีอะไรที่สะดุดใจไม่มีอะไรที่รู้
400. 22:11สึกประทับใจในภาพนี้เนี่ยสักเท่าไหร่ที
401. 22:15นี้ผู้เขียนหยิบยกภาพนี้ขึ้นมาทำไมนะครับ
402. 22:18เค้าก็บอกว่ามันเป็นงานศิลปะชิ้นนึงเลย
403. 22:21ที่ได้รับการยกย่องเนี่ยอย่างมากแล้วก็
404. 22:23มาติสเองก็ได้รับชื่อว่าเป็นศิลปินผู้บุก
405. 22:27เบิกเอ่องานศิลปะเนี่ยแห่งศตวรรษที่ 20
406. 22:30นะฮะเล่าประวัติมาติสนะครับว่าเค้าเริ่ม
407. 22:34สนใจศิลปะตอนอายุ 20 นะครับตอนนั้นเนี่ย
408. 22:37ให้เขาล้มป่วยลงด้วยโรคไส้ติ่งอักเสบ
409. 22:40ระหว่างพักฟื้นอยู่เนี่ยแม่เค้าก็เลยเอา
410. 22:43อุปกรณ์ศิลปะเนี่ยมาให้นะครับเขาก็วาดภาพ
411. 22:46ค่าเวลาไปเรื่อยๆทีนี้อ่อผู้เขียนเขาถาม
412. 22:50ครับว่าเมื่อกี้เนี่ยตอนที่ผมเปิดภาพนะฮะ
413. 22:53Portรate of Madดam Martis เนี่ยให้ดู
414. 22:56ซึ่งจริงๆมันมีประโยคตัดถัดไปเนี่ยต่อ
415. 22:59ด้วยนะครับในชื่อเนี่ยว่า The Green
416. 23:01Line ก็คือมีเส้นสีเขียวถามว่าเรามองนาน
417. 23:06แค่แค่ไหนครับไอ้เจ้าภาพเนี่ยแล้วเราเห็น
418. 23:09อะไรบ้างลองดูอีกทีนะฮะเค้าบอกว่าลองดู
419. 23:13อีกทีเราจะเริ่มเห็นว่าเอ้ยมันมีชื่อมัน
420. 23:16มีคำว่า the green line เราอาจจะเห็น
421. 23:18ว่าเอ๊ะขนคิ้วเนี่ยเค้าวาดด้วยสีอะไรผม
422. 23:21เนี่ยเค้าวาดด้วยสีอะไรมันใช่สีดำหรือ
423. 23:24เปล่าทำไมเขาจึงใช้สีน้ำเงินนะครับแล้ว
424. 23:29ทำไมวาดออกมาหน้าตาเป็นแบบเนี้ยเมียเขา
425. 23:32สวยมยก็ดูจากภาพนะฮะก็ไม่ได้สวยนะครับ
426. 23:37แล้วมันสมจริงมั้ยก็ไม่สมจริงวิธีลงสีก็
427. 23:40แบบหยาบๆนะครับแล้วก็
428. 23:44ถามว่ามันมีรายละเอียดอะไรหรือเปล่าตาหู
429. 23:46จมูกปากไม่มีรายละเอียดอะไรเลยเพราะ
430. 23:50ฉะนั้นเนี่ยเค้าบอกว่าเวลาที่เราดูเราอาจ
431. 23:51จะมีอะไรเนี่ยใส่เข้าไปเยอะมากเลยฮะเวลา
432. 23:54ที่เราดูด้วยสายตาตัวเองเอ้ยทรงผมเหมือน
433. 23:57ซามูไรบางคนอาจจะบอกว่าเหมือนมีซาลาเปา
434. 23:59อยู่บนหัวนะครับเอ๊ะเสื้อเนี่ยถ้าผมดูผม
435. 24:02ก็จะบอกว่าจริงๆคล้ายๆกับชาวปากกากยอ
436. 24:06อ่าแถวภาคเหนือของเราเนี่ยด้วยเหมือนกัน
437. 24:09คือเราใส่สิ่งเหล่านี้เข้าไปได้หมดเลย
438. 24:11เพราะว่าเราดูผ่านประสบการณ์ส่วนตัวเนี่ย
439. 24:14ของเราแล้วก็จะมีคนพูดขึ้นมาแน่นอนใช่
440. 24:17ไหมั้ครับว่านี่มันเจ๋งยังไงเพราะว่ามีคน
441. 24:20วาดภาพสวยกว่านี้มีคนวาดภาพเก่งกว่าเนี้ย
442. 24:23ตั้งเยอะแต่ทำไมมาติสวาดภาพภรรยาตัวเองใน
443. 24:27ลักษณะนี้นะครับผู้เขียนเขาก็บอกแบบนี้
444. 24:30ครับว่าถ้าเราจะเข้าใจสิ่งเนี้ยเราต้อง
445. 24:32ย้อนเวลากลับไปสัก 500 ปีก่อนนะครับเพราะ
446. 24:37500 ปีก่อนที่มาติสจะเกิดขึ้นเนี่ยก็
447. 24:40อยู่ในช่วงต้นศตวรรษที่ 14 นะครับก็ในยุค
448. 24:44Renissance นั่นเองทีนี้เนี่ยในยุค
449. 24:46Renissance เนี่ยเขาวาดภาพแบบไหนกันเรา
450. 24:49ก็พอจะคิดออกนะฮะไม่ต้องเปิดภาพก็คิดได้
451. 24:52เช่นภาพอย่าง The Last Supper นะครับ
452. 24:55หรือภาพอย่างMonarิaนะครับเอาแบบชิ้นเด็ด
453. 24:59ๆเลยนึกออกว่าดาวิวินชีวาดยังไงนึกออกว่า
454. 25:04เอ่อMichelangelโoยังไงราฟาเอลวาดยังไงนะ
455. 25:08ครับเราก็จะนึกออกว่าภาพวาดเหล่านั้นมัน
456. 25:10เป็นภาพที่วิจิตรบรรจงbotิลี่อย่างเงี้ย
457. 25:14นะฮะก็มันเป็นภาพเหมือนน่ะเหมือนแล้วมัน
458. 25:18ไม่ใช่แค่เหมือนเท่านั้นแต่มันเหมือน
459. 25:20ระดับที่ระดับที่ต้องร้องว้าวออกมานะฮะ
460. 25:25คือโอ้โหอะไรมันจะละเอียดได้ขนาดนั้น
461. 25:28เพราะฉะนั้นเนี่ยเค้าชวนเราย้อนกลับไป
462. 25:30เนี่ยถึงในยุคสมัย Renessance เนี่ยก็
463. 25:34เพราะว่าในตอนนั้นนะฮะเขาก็อธิบายว่าภาพ
464. 25:37เหมือนเนี่ยมันถูกจ้างวาดโดยบรรดาราชวงศ์
465. 25:42แล้วก็ขุนนางทั้งหลายคนมีตังค์เนี่ยวาด
466. 25:45ภาพเหมือนของตัวเองขึ้นมาเพื่อที่จะ
467. 25:48ประดับบารมีเอาไว้แขวนตามบ้านนะครับแต่
468. 25:51ภาพในยุคซองเนี่ยมันไม่ได้เป็นสิ่งที่
469. 25:54แสดงออกถึงเอกลักษณ์ของศิลปินศิลปินแน่
470. 25:58นอนมีฝีแปลงของตัวเองมีวิธีวาดมีการเลือก
471. 26:01สีของตัวเองแต่การวาดเนี่ยมันรับใช้การ
472. 26:05จ้างนะครับจนกระทั่งเอ่อเศรษฐกิจมันก็
473. 26:09เปลี่ยนแปลงไปนะครับเกิดชนชั้นใหม่ขึ้นมา
474. 26:12นี้เชื่อมโยงกับเมื่อวานนี้เลยนะครับแล้ว
475. 26:14ก็เอ่อมีการเอ่อมีการปฏิรูปทางศาสนานะ
476. 26:21ครับ Reformation ในช่วงแคทิกับ
477. 26:24Protestant เนี่ยเค้าอาจจะตีกันนะครับ
478. 26:28แล้วก็เกิดความเปลี่ยนแปลงว่ามีการต่อ
479. 26:30ต้านรูปเคารพแบบแคทอลิคจากนั้นมันก็
480. 26:32เปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆนะฮะไอ้เจ้าความ
481. 26:34ต้องการภาพเหมือนเนี่ยมันก็เปลี่ยนแปลงไป
482. 26:37เมื่อวานนี้หนังสือที่หยิบมาเล่า The
483. 26:39Great Wave เนี่ยก็มีคุณเวเนี่ยก็ทักมา
484. 26:42ว่าเป็นภาพยุคสมัยของ Dutch Golden Age
485. 26:46แบบนั้นนะฮะซึ่งเอ่อมันก็เปลี่ยนแปลงไป
486. 26:49ตรงที่ว่ามันมาวาดภาพชีวิตของผู้คนทั่วไป
487. 26:53เนี่ยมากขึ้นนะครับเราก็อาจจะนึกออกว่า
488. 26:57เอ่อผลงานอย่างเวรเมียรนะฮะก็วาดภาพคนที่
489. 27:02เป็นเอ่อผู้คนที่เป็นชาวบ้านหรือว่าชน
490. 27:05ชั้นกลางนั่นเองนะครับสิ่งเหล่านี้เนี่ย
491. 27:09เขาบอกว่านี่ก็คือ background ที่จะทำให้
492. 27:12เรามองงานศิลปะด้วยแว่นตาอีกแบบนึงด้วย
493. 27:15คือเมื่อเรารู้บริบทของงานศิลปะมันก็จะทำ
494. 27:20ให้เราอ๋อมากขึ้นว่าอ๋อความงามในแต่ละยุค
495. 27:24สมัยเนี่ยมันเปลี่ยนแปลงไปที่มาของงาน
496. 27:27ศิลปะที่มาของแหล่งเงินทุนนะนะครับการทำ
497. 27:31มาหากินของศิลปินเนี่ยมันก็เปลี่ยนแปลง
498. 27:33เนี่ยไปด้วยทีนี้พอเขยิบมาถึงเอ่อยุคสมัย
499. 27:37ของมาติสเนี่ยมันก็เป็นยุคสมัยที่มัน
500. 27:41เริ่มมีการตั้งคำถามนะครับว่าภาพที่วาด
501. 27:45เนี่ยมันจะต้องวาดออกมาเป็นภาพเหมือนหรือ
502. 27:48เปล่าซึ่งมันก็เกิดขึ้นเนี่ยจากการที่มี
503. 27:53วัตถุนึงปรากฏขึ้นในโลกใบนี้เป็นวัตถุที่
504. 27:57เปลี่ยนแปลงเอ่อโลกศิลปะไปอย่างไม่มีวัน
505. 28:01หวนคืนอ่าผมเชื่อว่าหลายๆท่านก็เดาได้
506. 28:05แล้วว่าวัตถุนั้นคืออะไรนั่นก็คือกล้อง
507. 28:08ถ่ายรูปนั่นเองครับทีนี้พอกล้องถ่ายรูป
508. 28:11มันเกิดขึ้นเนี่ยเอ่อก็เลยกลายเป็นว่า
509. 28:14ศิลปินเนี่ยเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองครับ
510. 28:16ว่าแล้วฉันเนี่ยจะทำงานเหล่านี้ไปเพื่อ
511. 28:19อะไรฉันจะวาดรูปให้มันเหมือนให้ตายยังไง
512. 28:24อ่ะมันก็ไม่เหมือนภาพถ่ายอ่ะภาพถ่ายนี่
513. 28:26มันได้สิ่งนั้นไปครบถ้วนแล้วมันทำได้
514. 28:31อย่างไรที่ติมันเหมือนออกมามันก็เหมือน
515. 28:34จริงเป๊ะเลยแบบนั้นนะฮะฉะนั้นพอมาถึงตรง
516. 28:38นี้เนี่ยเอ่อตัวศิลปินเองก็มีความเปลี่ยน
517. 28:40แปลงก็คือว่าเขาไม่จำเป็นจะต้องวาดภาพ
518. 28:43เนี่ยเพื่อที่จะไปประดับบารมีเนี่ยให้กับ
519. 28:46ขุนนางทั้งหลายแล้วนะฮะหรือคนรวยทั้งหลาย
520. 28:49เค้าก็เริ่มที่จะสร้างสรรค์ภาพเนี่ยขึ้น
521. 28:52มาเพื่อที่จะขายในตลาดได้ด้วยเช่นกัน
522. 28:55ฉะนั้นไอ้เจ้าภาพเนี้ยของเมียของมาติส
523. 28:58เนี่ยมันถูกยกขึ้นมาในหนังสือเล่มนี้
524. 29:00เพื่อที่จะบอกว่ามันก็เป็นภาพแรกๆนะฮะที่
525. 29:04ศิลปินเริ่มวาดพเทรตแล้วก็บอกว่ามันไม่
526. 29:08จำเป็นจะต้องเหมือนจริงอีกต่อไปมันเลย
527. 29:11เกิดรสนิยมใหม่เกิดสุนทริยะเนี่ยแบบใหม่
528. 29:15ที่เวลาที่เรามองภาพเนี้ยเราต้องมองด้วย
529. 29:19บริบทของมันเราจึงเริ่มเห็นคุณค่าใน
530. 29:22ลักษณะนี้ถ้าเรานำเอาสายตาของคนที่ชื่นชม
531. 29:27ภาพวาดในยุค Renissance เนี่ยไปมองภาพวาด
532. 29:30ของมาติเนี่ยเราก็อาจจะบอกว่าไม่สวยแต่ก็
533. 29:33ไม่เป็นไรเลยนะฮะสำหรับผมเนี่ยผมคิดว่า
534. 29:36เวลาที่เรามองภาพเราจะบอกสวยไม่สวยมัน
535. 29:39เรื่องของเราแล้วก็เราจะชอบไม่ชอบก็
536. 29:42เรื่องของเราต่อให้นักวิจารณ์ศิลปะต่อให้
537. 29:45คนที่เขาเชี่ยวชาญเรื่องนี้เป็น 10 เป็น
538. 29:48รอกว่ามันสวยถ้าผมคิดว่าไม่สวยมันก็ไม่
539. 29:52สวยแหละ[เสียงหัวเราะ]
540. 29:54ผมคิดว่าเรามีสิทธิ์นะฮะที่เราจะมองภาพ
541. 29:58ต่างๆเนี่ยเนี่ยอย่างไรก็ได้นะครับเพียง
542. 30:00แค่ว่าแล้วระหว่างที่เราเนี่ยกำลังเดิน
543. 30:03เข้าไปในพิพิธภัณฑ์ศิลปะเราอยากสนุกกับ
544. 30:05มันหรือเปล่าล่ะผมว่ามันสนุกกว่ากับการ
545. 30:09ที่เดินไปแล้วก็อ่อเพียงแค่ใช้รสนิยมตัว
546. 30:12เองตัดสินใช่มั้ครับเพราะฉะนั้นเนี่ยการ
547. 30:14ดูภาพเนี่ยมันสามารถดูได้หลายระดับหลาย
548. 30:18เอ่อเรียกว่าอะไรอาจจะหลายช่วงเวลาด้วย
549. 30:22เช่นสมมุติว่าอย่างทุกวันนี้เนี่ยผม
550. 30:25พยายามที่จะใช้เอ่อวิธีการแบบ
551. 30:28เวลาที่ไปดูงานศิลปะใช่มั้ยครับก็เผชิญ
552. 30:31หน้ากับมันราวกับว่าเราเจอคนแปลกหน้า
553. 30:33ครั้งแรกคือไม่ต้องรู้ background มันไม่
554. 30:37ต้องรู้ว่าใครวาดแต่จ้องจ้องไปที่ผลงาน
555. 30:40นั้นแล้วลองดูว่าเราชอบหรือเปล่ามันสะกิด
556. 30:44ใจอะไรเรามยมันมีอะไรที่มันแทงเข้ามา
557. 30:47เนี่ยในความรู้สึกของเราโดยที่ไม่ต้องรู้
558. 30:50เลยฮะว่ามันมีที่มาอย่างไรก็อันนี้ก็คือ
559. 30:55lอรแรกนะฮะทีนี้มันมันจะสนุกขึ้นอีกหรือ
560. 30:58เปล่าถ้าเกิดว่าเรามองไปว่าแล้วมันอยู่ใน
561. 31:00ห้องที่มันถูกติดป้ายไว้ว่ามันอยู่ในยุค
562. 31:03สมัยไหนก็จะทำให้เราสนใจมากขึ้นว่าโอ้มัน
563. 31:06อยู่ในยุคสมัยนี้มันมีคุณค่าแบบไหนในยุค
564. 31:10สมัยนั้นอยู่แล้วก็มันสะท้อนสังคมในยุค
565. 31:13สมัยนั้นอย่างไรนะครับอันนั้นก็เป็นอัน
566. 31:16ที่ 2 แต่หนังสือเล่มนี้จะชวนเราเนี่ย
567. 31:18เอ่อเข้าใจให้มันลึกมากไปกว่านั้นอีกด้วย
568. 31:21นะฮะคือ
569. 31:23เค้าก็พูดถึงนะครับว่าออะสิ่งนึงที่เป็น
570. 31:26เอกเอกลักษณ์โดดเด่นเนี่ยของภาพของเมีย
571. 31:29มาติสเนี่ยนะฮะก็คือเรื่องสีนั่นเองเพราะ
572. 31:32ว่าในยุค Renance เนี่ยเวลาที่คนวาดรูป
573. 31:36เนี่ยก็มักจะอ้างอิงจากสีจริงนะฮะแต่ใน
574. 31:39ขณะที่รูปเนี้ยจริงๆสีมันไม่ได้สมจริง
575. 31:42ขนาดนั้นจมูกก็เป็นสีเขียวผมก็เป็นสี
576. 31:45น้ำเงินนะครับฝีแปลงเนี่ยก็หยาบมากเลยที
577. 31:49เดียวนะฮะเพราะฉะนั้นถามว่ามาติได้ทำอะไร
578. 31:52ลงไปมาติสเนี่ยได้ปลดปล่อยงานศิลปะออกจาก
579. 31:55เป้าหมายดั้งเดิมของมันที่เชื่อว่าต้อง
580. 31:58วาดโลกใบนี้ให้เหมือนกับที่ตาตัวเองเห็น
581. 32:02นะฮะฉะนั้นคุณค่าที่เราจะได้จากภาพวาดของ
582. 32:06มาติสจึงไม่ใช่ว่าวาดดีแล้วก็งามเพราะว่า
583. 32:10มันสมจริงนะฮะและนี่เองที่เขาเอาไปเทียบ
584. 32:14กับไอ้เจ้าโครงสร้างความคิดของเขาว่า
585. 32:17มาติสเนี่ยได้งอกรากแห่งการสืบเสาะออกไป
586. 32:20คือเขาต้องการจะสืบเสาะไปครับว่าแล้วถ้า
587. 32:23งานศิลปะมันถูกทดแทนด้วยภาพถ่ายไปแล้ว
588. 32:27แล้วมันไม่ต้องเหมือนจริงมันจะเป็นอะไร
589. 32:29ได้อีกและนี่ก็คือดอกไม้ที่มันผุดปรากฏ
590. 32:32ออกมาให้เราได้เห็นกันนะครับซึ่งอาจจะ
591. 32:36เรียกได้ว่ามันเป็นนวัตกรรมเนี่ยของดอก
592. 32:39ไม้แห่งการแสดงออกก็ได้นี่คือคำที่
593. 32:42หนังสือเล่มนี้เนี่ยเขาใช้นะครับซึ่งก็
594. 32:45แน่นอนว่าตอนที่มันออกมามันก็มีทั้งคนชอบ
595. 32:47แล้วก็คนเกลียดนะครับคือนักวิจารณ์ก็
596. 32:50พร้อมที่จะวิจารณ์ยับเยินอยู่แล้วแล้วผม
597. 32:52ว่าสิ่งนี้เองที่มันเป็นสิ่งที่น่าสนใจ
598. 32:55เมื่อวานผมเพิ่งได้นั่งคุยสัมภาษณ์นะฮะ
599. 32:58กับพี่หนุ่มโตมอรศุขปรีชาเนี่ยเราคุยกัน
600. 33:00เรื่องการอ่านแล้วมันก็ทำให้ได้คิดเหมือน
601. 33:03กันว่าเอ่อถ้าเกิดว่าเราอยากทำผลงานอะไร
602. 33:07ออกมาก็แล้วแต่นะครับแล้วก็เราลองใช้ AI
603. 33:10เนี่ยมากขึ้นเรื่อยๆ AI เนี่ยมันจะนำเสนอ
604. 33:13อะไรบางอย่างที่มันเป็นค่ากลางมากๆเลยแต่
605. 33:16มันอาจจะไม่มีรากแห่งการที่มันสืบเสาะแบบ
606. 33:20เนี้ยคือหาความเป็นไปได้อื่นน่ะที่ทั่วๆ
607. 33:23ไปเ้าไม่คิดกันนะครับคราววันนี้ลองมาดู
608. 33:26ไอ้เจ้าตัวอย่างที่ 2 ที่หนังสือเล่มนี้
609. 33:28เนี่ยเขาหยิบขึ้นมาลองดูฮะว่าทุกๆท่าน
610. 33:31เห็นสิ่งเนี้ยว่าอะไรผมเห็นครั้งแรกผมก็
611. 33:34คิดว่ามันเป็นอ่อเครื่องจักรสารที่เอาไว้
612. 33:37ใส่กระบอกอะไรสักอย่างแต่ที่จริงมันคือ
613. 33:39หุ่นของเทพเจ้าที่เรียกว่าโอโร่นะฮะเป็น
614. 33:42ของชาวโพลินีเซียนะฮะซึ่งที่จริงถ้าเรา
615. 33:46มองไปดูดีๆเนี่ยมันอาจจะเห็นว่ามันมีดวง
616. 33:49ตามันมีหูนะครับเอ่อคำถามครับคำถามก็คือ
617. 33:54ว่าเวลาที่เราเห็นงานที่มันเป็นผลงานพื้น
618. 33:57บ้านเนี่ยเรารู้สึกยังไง
619. 34:01เอิ่มผมเองเนี่ยผมคิดว่าตั้งแต่ในสมัย
620. 34:04เด็กๆโดยเฉพาะตอนที่เข้าเรียนที่คณะ
621. 34:07สถาปัตย์เนี่ยผมมักจะมายืนดูงานออกแบบที่
622. 34:11มันเป็นงานเช่นโปสเตอร์ที่ชาวบ้านเขียนนะ
623. 34:14ครับหรือปกหนังสือที่มันเป็นปก่อเช่นการ
624. 34:19เลี้ยงไก่การเลี้ยงวัวแบบเนี้ยแล้วก็จะมา
625. 34:23วิจารณ์กับเพื่อนนะครับบอกว่าเนี่ยเนี่ย
626. 34:25เป็นผลงานที่จริงๆควรให้ดีไซเนอร์ทำเรา
627. 34:29ร้อนวิชานะครับเราเรียนดีไซน์มาว่าเป็น
628. 34:33งานที่ไม่มีรสนิยมเลยอ่ากลับไปที่ไอ้เจ้า
629. 34:37งานเนี้ยก็คือเทพเจ้าของชนพื้นเมืองแบบ
630. 34:40เนี้ยนะฮะเอ่อเวลาที่เรามาเปรียบเทียบกับ
631. 34:43งานของศิลปินครับที่มันอยู่ในพิพิธภัณฑ์
632. 34:46เราอาจจะบอกว่าคนที่ทำงานเหล่าเนี้ยไร้ฝี
633. 34:50มือยิ่งไปเปรียบเทียบกับพวกศิลปินในยุค
634. 34:53Renance ใช่มั้ยครับลองนึกถึงที่ิองจโล
635. 34:56เขาแกะเดavิดแล้วก็เห็นเส้นเลือดปูดโปน
636. 35:00แบบนั้นเนี่ยนะฮะแล้วก็จะบอกว่าอ่อช่าง
637. 35:03พื้นบ้านทั้งหลายเนี่ยเขาไม่มีฝีมือทีนี้
638. 35:07หนังสือเล่มนี้เขาตั้งคำถามต่อไปครับว่า
639. 35:10ไอ้การไอ้คอนเซปตของคำว่ามีฝีมืออ่ะ
640. 35:13สำหรับเราอ่ะคนเนี้ยเก่งคนเนี้ไม่เก่งอ่ะ
641. 35:16มันเกิดขึ้นตอนไหนหรอ[เสียงหัวเราะ]เป็น
642. 35:18คำถามที่แหลมคมนะฮะเอ่อมันแปลว่าเราถูก
643. 35:22หล่อหลอมรสนิยมมาเนี่ยโดยอะไรบางอย่าง
644. 35:26แล้วก็เป็นไปได้มั้ยที่เราเติบโตขึ้นมา
645. 35:28เนี่ยกับรสนิยมที่มันถูกเซตว่าศิลปะแบบ
646. 35:31ตะวันตกโดยเฉพาะยุโรปในยุคช่วงเวลานึง
647. 35:35เนี่ยมันกลายเป็นศิลปะที่ยิ่งใหญ่นะฮะ
648. 35:38เพราะว่าเราเติบโตขึ้นมาในยุคสมัยที่ชาติ
649. 35:42ตะวันตกเขาครองโลกถ้าลองกลับด้านกันว่า
650. 35:46ถ้าสมมุตินะฮะว่าจีนเกิดเดินเรือไปแล้วก็
651. 35:49ไปล่าอาณานิคมได้เนี่ยรสนิยมทางศิลปะของ
652. 35:52เราจะเปลี่ยนไปไหม
653. 35:54หรือถ้าเกิดว่าเราไม่ได้ศึกษาเอ่อวิชาการ
654. 35:58ความรู้เนี่ยของโลกทางฝั่งตะวันตกเลยเรา
655. 36:01จะมีมุมมองต่อความงามเนี่ยเหมือนในแบบที่
656. 36:04เป็นอยู่ตอนนี้หรือเปล่าน่าคิดนะครับคือ
657. 36:07สิ่งเหล่านี้เนี่ยเขาก็เลยเอ่อพูดถึง
658. 36:10ประเด็นนึงว่าจริงๆแล้วเนี่ยเราต้องเข้า
659. 36:13ใจว่าคนที่สร้างผลงานอะไรบางอย่างขึ้นมา
660. 36:17ซึ่งจริงๆในโลกโบราณเนี่ยมันคาบเกี่ยวมาก
661. 36:19ๆว่าจะเรียกศิลปะหรือไม่ศิลปะก็ได้เหมือน
662. 36:21กันกับที่เอ่อบรรดานักโบราณคดีนักวิชาการ
663. 36:25ทั้งหลายเขาก็ยังเถียงกันอยู่ว่าไอ้ภาพ
664. 36:27วาดวัวบนผนังถ้ำโบราณทั้งหลายเนี่ยนับ
665. 36:31เป็นศิลปะมั้ยหรือจริงๆมันเป็นวิถีชีวิต
666. 36:33หรือจริงๆมันเป็นเรื่องจิตวิญญาณหรือจริง
667. 36:36ๆมันเป็นปฏิทินของดวงดาวถ้าเกิดว่าใคร
668. 36:39อ่านหนังสือเล่มใหม่ของผมน่าจะได้อ่าน
669. 36:41เรื่องนี้ไปแล้วด้วยนะฮะเอิ่มเพราะฉะนั้น
670. 36:44สิ่งเหล่านี้เนี่ยเขาบอกว่าถ้าเราลองกลับ
671. 36:46ไปดูครับที่ไอ้เจ้าเทพเจ้านะฮะนี่คือ
672. 36:50เทพเจ้าของชาวโพลินีเซียเนี่ยเค้าไม่ได้
673. 36:53ต้องการทำเทพเจ้าให้เหมือนจริงฮะเค้า
674. 36:57ต้องการทำให้เป็นสัญลักษณ์แล้วก็เวลาที่
675. 36:59ดูเนี่ยเราก็จะเห็นว่านี่คือสัญลักษณ์
676. 37:03ฉะนั้นคุณค่าของเขามันไม่ใช่ว่าฉันจะต้อง
677. 37:06มานั่งทำสิ่งเหล่านี้ให้มันเหมือนมนุษย์
678. 37:09แต่เป็นที่รู้กันและกันว่าเมื่อเห็นสิ่ง
679. 37:11เนี้ยแล้วรำลึกถึงสิ่งที่มันยิ่งใหญ่สิ่ง
680. 37:14ที่มันมีอิทธิพลต่อชีวิตของเราซึ่งนี่ก็
681. 37:17เป็นการขยายมุมมองของเราเนี่ยเวลาที่เรา
682. 37:20จะไปใช้ในการมองศิลปะเนี่ย
683. 37:22ด้วยเช่นกันนะครับเอิ่มเพราะฉะนั้นสมมุติ
684. 37:27ฮะเค้าก็ลากต่อไปนะครับบอกว่าเดี๋ยวไอ้
685. 37:31เรื่องเหมือนจริงไม่เหมือนจริงเนี่ยมันจะ
686. 37:33ถูกลากโยงต่อไปในบทที่ 3 ดื่มน้ำก่อนนะ
687. 37:36ครับ
688. 37:43ลองแบบนี้ก็ได้ครับถ้าเกิดว่าใครมีดินสอ
689. 37:46ปากกาอยู่ใกล้มือลองวาดลูกเต๋าขึ้นมาดู
690. 37:50อ่อหรือลองชินจินตนาการถึงลูกเต๋าขึ้นมา
691. 37:53ในใจคุณก็ได้นะครับผู้เขียนเนี่ยเขาบอก
692. 37:56ว่าอ่ะเวลาที่เราวาดลูกเต๋าเนี่ยเราคิด
693. 38:00ว่าลูกเต๋าแบบไหนที่เราจะชมว่าวาดได้ดี
694. 38:04[เสียงหัวเราะ]
695. 38:05มันก็จะมักเป็นลูกเต๋าที่เป็นรูปลูกบาต 3
696. 38:08มิติแล้วก็มีไอ้แต้มๆนั้นเนี่ยให้เห็น 3
697. 38:11หน้าใช่มั้ฮะบางคนอาจจะวาดออกมาเป็นแบนๆ
698. 38:14ก็ได้นะครับบางคนก็อาจจะวาดบิดๆเบี้ยวๆ
699. 38:17หรือบางคนอาจจะวาดแบบมองทะลุได้ด้วยซ้ำ
700. 38:21คำถามก็คือว่าแล้วลูกเต๋าแบบไหนมันถูก
701. 38:24ต้องผู้เขียนเนี่ยเขาก็ลากพาไปสู่ภาพอีก
702. 38:27ภาพนึงนั่นก็คือภาพนี้นะฮะก็ขออนุญาตเปิด
703. 38:31ให้ดู
704. 38:33ภาพนี้เนี่ยผมเชื่อว่าหลายๆท่านรู้จักดี
705. 38:36นะครับก็คือภาพวาดของปิาโซ่นั่นเอง
706. 38:40ปิกาโซ่เนี่ยเป็นคนที่ทำผลงานออกมาเนี่ย
707. 38:43มากถึง 150,000 ชิ้นอ่าแล้วตกกใจนิดนึง
708. 38:47เคยคิดว่าไม่ได้เยอะขนาดนี้แต่คงนับรวม
709. 38:51ทุกสิ่งทุกอย่างนะฮะเพราะว่าเขาเนี่ย
710. 38:53เรียนศิลปะตั้งแต่อายุ 10 ขวบนะครับแล้ว
711. 38:56ก็อ่อมีอายุยืนด้วยจากโลกนี้ไปเนี่ยตอน
712. 39:00อายุ 91 ปีนะครับเพราะฉะนั้นมีเวลาในการ
713. 39:03ผลิตผลงานเนี่ยยาวถึง 80 ปีปิกาโซ่ก็เป็น
714. 39:06คนที่ประสบความสำเร็จตอนที่มีชีวิตอยู่
715. 39:08ด้วยนะฮะภาพที่เปิดให้ดูเมื่อสักครู่นี้
716. 39:11เนี่ยชื่อว่าหญิงสาวแห่งอาวียงซึ่งก็คือ
717. 39:14ภาพที่เอ่อมีผู้หญิงนะฮะ 5 คนที่มาถ้าถ้า
718. 39:21จำไม่ผิดเนี่ยผมเคยอ่านก็คือเป็นผู้หญิง
719. 39:23[ __ ]นะครับแล้วก็ 5 คนเนี่ยมายืนเรียง
720. 39:26กันอยู่แบบนี้ถามว่าไอ้เจ้าภาพเนี้ยมัน
721. 39:29เจ๋งยังไงอันดับแรกเลยก็คือว่าเราคงถาม
722. 39:32ว่ามันสมจริงหรือเปล่าบางคนเนี่ยบอกว่า
723. 39:36ภาพวาดของศิลปินสมัยใหม่เนี่ย
724. 39:39ในช่วงศตวรรษที่ 20 เนี่ยวาดเหมือนเด็ก
725. 39:42วาดใช่มั้ครับกลับไปที่ลูกเต๋าครับผู้
726. 39:46เขียนเนี่ยพยายามจะบอกครับว่าจริงๆแล้ว
727. 39:48เนี่ยเราก็ถูกครอบเอาไว้ด้วยวิธีคิดแบบ
728. 39:52นึงนั่นก็คือวิธีมองโลกแบบศิลปิน
729. 39:55Renissance นั่นเองเพราะว่า Renance
730. 39:57เนี่ยเขาค้นพบ Perspective ใช่มั้ฮะแล้ว
731. 40:00ก็พยายามที่จะวาดภาพโดยที่เน้น
732. 40:03Perspective ถามว่าไอ้เจ้า Perspective
733. 40:06หรือว่าภาพทัศนวิสัยเนี่ยนะฮะทัศนียภาพ
734. 40:10เนี่ยเอ่อทำไมคนฮิตฮิตกันแล้วก็ทำไมคน
735. 40:14กรี๊ดกดมันอยู่ในช่วงเวลานั้นก็เพราะว่า
736. 40:17มันเป็นช่วงเวลาที่มนุษย์เริ่มที่จะได้
737. 40:21เจอเทคนิควิธีในการที่เราจะยิงตีบออกมา
738. 40:24แล้วมันก็สร้างมิติที่สมจริงในลักษณะ 3
739. 40:27มิติก่อนหน้านั้นเนี่ยอ่อมนุษย์วงเล็บ
740. 40:30ยุโรปนะฮะแต่ผมว่าก็หลายๆที่ด้วยเนี่ยวาด
741. 40:33ภาพที่มันแบนใช่มั้ยครับก็คือว่าคนมันก็
742. 40:36เรียงกันไปแบบนั้นน่ะแต่ทีนี้พอมันมี
743. 40:39perspective ขึ้นมาปุ๊บเนี่ยมันเห็นระยะ
744. 40:42ลึกระยะตื้นนะครับทีนี้ภาพของปิาโซ่เนี่ย
745. 40:46มันก็ถูกวาดขึ้นมาเนี่ยอีกแบบนึงคือมัน
746. 40:51ไม่มีตีบแต่ที่จริงมันมีมุม
747. 40:54[เสียงหัวเราะ]
748. 40:55ก็คือว่าเอิ่มมัน
749. 41:00ได้วาดนะฮะสมมุติว่าใบหน้านึงเนี่ยได้ทำ
750. 41:04ให้เราเห็นมุมเนี่ยอาจจะ 4 มุมของใบหน้า
751. 41:07เดียวกันแบบนั้นนะครับแล้วเค้าก็วาดภาพ
752. 41:10แบบนี้เนี่ยต่อเนื่องไปเรื่อยๆนะครับสิ่ง
753. 41:12เหล่านี้เนี่ยมันก็เปลี่ยนมุมมองที่เรามี
754. 41:15ต่ออ่อต่อภาพวาดแล้วก็ต่อโลกใบนี้ด้วย
755. 41:19เหมือนกันว่านี่คือคำตอบอีกเช่นกันว่าพอ
756. 41:22มีกล้องถ่ายรูปแล้วศิลปินจะวาดอะไรคำตอบ
757. 41:25ก็คือว่าศิลปินเลยวาดสิ่งที่เราไม่มีวัน
758. 41:30เห็นได้ด้วยตาเปล่ามนุษย์เนี่ยมันเห็น
759. 41:34เหลี่ยมมุมเนี่ยได้แค่ทีละไม่กี่เหลี่ยม
760. 41:37อย่างมากก็สามเหลี่ยมก็เต็มที่แล้วนะฮะ
761. 41:40แต่ปิาโซวาดภาพออกมาทำให้เราอาจจะเห็น
762. 41:44เหลี่ยมเนี่ย 8 เหลี่ยมในหน้าเดียวกันได้
763. 41:49นี่ก็คือคำตอบครับว่าศิลปินทำอะไรนะฮะ
764. 41:52เพราะฉะนั้นเอิ่มจริงๆเวลาที่เราได้เห็น
765. 41:56ภาพที่มันสร้างความรู้สึกแปลกให้กับเราผม
766. 42:01ว่าคำถามที่เราถามตัวเองได้ก็คือว่า
767. 42:03ศิลปินพยายามจะนำเสนออะไรอยู่ก็เหมือนเคย
768. 42:07นะครับก็คืออันดับแรกเลยเราอาจจะไม่ได้จบ
769. 42:11ลงแค่คำว่าชอบหรือไม่ชอบเพราะมันง่ายชอบ
770. 42:15หรือไม่ชอบเนี่ยมันอันตรายอย่างนึงเพราะ
771. 42:17ว่าชอบบางทีก็ชอบเพราะว่าเรามีความรู้ชุด
772. 42:21เดียวหรือชุดเดิมนะฮะไม่ชอบก็อาจจะตัดสิน
773. 42:24ด้วยรสนิยมและความทรงจำหรือประสบการณ์
774. 42:27ส่วนตัวใช่มั้ยครับคำถามที่มันน่าถามลึก
775. 42:30ลงไปกว่านั้นก็คือว่าอะไรทำให้เราชอบภาพ
776. 42:33นี้
777. 42:35แล้วอะไรทำให้เราไม่ชอบคราวเนี้ยมันจะ
778. 42:38เริ่มสนุกนะครับเพราะว่าอะไรทำให้เราชอบ
779. 42:40มันอาจจะคล้ายๆประมาณบางทีเราอาจจะยืนมอง
780. 42:44ภาพวาดผู้หญิงคนนึงแล้วแบบเอ้ยหน้าเหมือน
781. 42:46แฟนเราเลยหน้าเหมือนแฟนเก่าแฟนใหม่แฟน
782. 42:49อะไรก็แล้วแต่[เสียงหัวเราะ]
783. 42:51นะฮะหรือผู้ชายคนนึงก็ได้ยืนอยู่แบบหน้า
784. 42:54รูปปั้นสักรูปนึงแล้วแบบโหมันงดงามมันทรง
785. 42:57พลังอะไรแบบเนี้ยคือมันก็จะมีคำอธิบายของ
786. 43:00เราใช่มั้ครับว่าทำไมเราชอบผมว่าไอ้ขั้น
787. 43:04ตอนเนี้ยทำให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้นแล้ว
788. 43:07ยิ่งทำแบบนี้ไปเรื่อยๆเรายิ่งมั่นใจในตัว
789. 43:09เองมากขึ้นครับว่าเราชอบภาพที่คนอื่นเขา
790. 43:12ไม่ชอบก็ได้หรือคนอื่นเขาชอบภาพนี้มากเรา
791. 43:16จะไม่ชอบก็ไม่เป็นไรแค่ซื่อสัตย์กับตัว
792. 43:18เองนะฮะแต่ในขณะเดียวกันครับเอิ่มบางที
793. 43:23เวลาที่เรารีบบอกว่าเราไม่ชอบเนี่ย
794. 43:27มันก็สามารถถามลงไปได้อีกเหมือนกันครับ
795. 43:29ว่าทำไมไม่ชอบ
796. 43:32เราอาจจะไม่สามารถตอบได้ในแบบที่หนังสือ
797. 43:35เล่มนี้ตอบเราแต่ผมว่าเราจะเอ๊ะนิดนึงว่า
798. 43:38สมมุติเห็นภาพปิกาโซ่เต็มห้องเลยไม่เห็น
799. 43:41ชอบเลยภาพปิกาโซ่มันง่ายดีนะครับแล้วจริง
800. 43:43ๆมันก็มีโอกาสด้วยที่เราจะมีความหยิ่ง
801. 43:46ผยองในการที่จะรู้สึกว่าเมื่อเราไม่ชอบ
802. 43:50ศิลปินชื่อดังเราดูเจ๋งดี[เสียงหัวเราะ]
803. 43:53สิ่งนี้ก็เกิดขึ้นได้ใช่มั้ยครับแต่เวลา
804. 43:55ที่เราถามว่าเออทำไมเราไม่ชอบภาพวาด
805. 43:57ปิาโซ่ล่ะเราอาจจะค้นพบก็ได้ครับว่าอ๋อ
806. 44:01เราชอบภาพที่มันวาดเหมือนๆถ้าวาดแล้วคน
807. 44:05มันเหมือนเด๊ะเลยเนี่ยเออเราชอบอ่าโอเค
808. 44:08อันนี้เช็ครสนิยมตัวเองอาจจะถามลึกลงไป
809. 44:11อีกนิดนึงก็ได้ครับแล้วเมื่อไหร่กันหรอ
810. 44:13ที่เราชอบภาพที่มันวาดเหมือนๆน่ะ
811. 44:17>> [เสียงหัวเราะ]
812. 44:17>> เออมันก็น่าคิดนะครับอันนี้คำตอบของแต่ละ
813. 44:20คนก็อาจจะหลากหลายกันไปนะครับว่าก็เติบ
814. 44:22โต๊ะขึ้นมามันก็เห็นคนเอ่อเห็นภาพวาด
815. 44:25เหมือนทั้งนั้นหรือศิลปินที่เรารู้จักที่
816. 44:28ชื่อดังๆก็วาดภาพเหมือนทั้งนั้นไม่ใช่
817. 44:30หรือนะฮะซึ่งก็เป็นไปได้ครับว่าพอเราตรวจ
818. 44:34สอบตัวเองแบบนี้ไปเรื่อยๆร่วมกันกับการ
819. 44:37ที่เราพยายามที่จะหาคำตอบในข้อสงสัยที่มี
820. 44:41ต่อตัวเองเนี่ยนะครับเราอาจจะพบรนิยมใหม่
821. 44:44ของตัวเองก็ได้เราอาจจะเปลี่ยนรสนิยมก็
822. 44:48ได้นะฮะจากที่เคยไม่ชอบปิาโซเมื่อเราลอง
823. 44:52เอ๊ะแล้วแล้วเราลองหาประวัตินะครับหา
824. 44:56บริบทของสังคมในตอนนั้นหาเอ่อสถานการณ์
825. 45:00ของวงการศิลปะในตอนนั้นมาลองอ่านดูมาลอง
826. 45:03ฟังดูไม่แน่ครับเราหันกลับไปดูอีกทีเรา
827. 45:07อาจจะพบว่าโอ้ฉันชอบภาพปิาโซแล้วแล้วผม
828. 45:11ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่มันสนุกในโลก
829. 45:13ศิลปะใช่มั้ยครับศิศิลปะเนี่ยมันคล้ายๆ
830. 45:16กับว่ามันเป็นโรคใบเล็กๆที่มันโยนแว่นตา
831. 45:20ให้กับเราเนี่ยหลากหลายมากๆฉะนั้นถ้าเรา
832. 45:24เนี่ยมองโลกศิลปะด้วยเพียงแค่อยากจะเดิน
833. 45:27เข้าไปในนั้นแล้วบอกว่าฉันชอบหรือไม่ชอบ
834. 45:30ส่วนตัวผมรู้สึกว่าเราใช้งานโลกใบนั้นแคบ
835. 45:33ไปหน่อยจริงๆเดินเข้าไปท่องโลกใบนั้น
836. 45:37เนี่ยไม่จำเป็นจะต้องสรุปว่าชอบหรือไม่
837. 45:40ชอบด้วยซ้ำแต่รู้สึกเพลิดเพลินรู้สึกตื่น
838. 45:43ตาตื่นใจรู้สึกว่ามันมีอะไรไม่รู้ที่มัน
839. 45:47ขัดข้องจิตใจฉันก่อกวนใจฉันนะฮะเอ่อผมว่า
840. 45:53สิ่งเหล่านี้แหละเนี่ยทำให้เราเดินเข้าไป
841. 45:55ในโลกใบนั้นอย่างสนุกสนานมากขึ้นนะครับที
842. 45:59นี้เมื่อกี้สิ่งที่พูดไปเนี่ยผมคิดว่ามัน
843. 46:01อยู่ในกระบวนการของสิ่งที่ผู้เขียน
844. 46:03หนังสือเล่มนี้พยายามจะบอกด้วยนั่นคือ
845. 46:05ระหว่างที่เราถามไปครับว่าเราชอบไม่ชอบ
846. 46:08อะไรทำให้เราชอบอะไรทำให้ไม่ชอบแล้วทำไม
847. 46:10คนอื่นเขาชอบกันภาพนี้มันเจ๋งยังไงเนี่ย
848. 46:13ผมว่าเรา
849. 46:14ค่อยๆแผ่รากของความเสาะหาเสาะแสวงเนี่ย
850. 46:19ออกไปด้วยฮะเพราะว่าเวลาที่เรากำลังสงสัย
851. 46:23ใคร่รู้นะครับไอ้รากเนี่ยมันกำลังแผ่ออก
852. 46:26ไปว่าแล้วความเป็นไปได้อื่นแล้วตกลงความ
853. 46:29รู้ชุดอื่นมุมมองแบบอื่นเนี่ยมันเป็น
854. 46:31อย่างไรพอรากมันแผ่ไปเรื่อยๆครับเรากำลัง
855. 46:35สะสมไอ้เจ้าอาหารแล้วก็ปุ๋ยเนี่ยเข้าไป
856. 46:39สู่ตัวเราเองไปถึงจุดนึงเนี่ยมันจะค่อยๆ
857. 46:42งอกออกมาเป็นดอกไม้ของเราที่มันเกิดขึ้น
858. 46:45จากความสงสัยใคร่รู้อันนี้เนี่ยแหละนะฮะ
859. 46:48อันนี้ผมเล่าออกไปนอกหนังสือไกลมากเลยนะ
860. 46:50ฮะกลับมาที่หนังสือครับเค้าก็พูดต่อไปว่า
861. 46:53อ่ะเราลองดูภาพแบบนี้สิเราเคยคุยกันไป
862. 46:56แล้วครับตอนที่เราคุยกันถึงเรื่องเอ่อ
863. 46:59เทพเจ้าของอียิปต์ใช่มั้ฮะเพราะฉะนั้น
864. 47:01เนี่ยงานศิลปะแบบอียิปต์โบราณเนี่ยถ้าเรา
865. 47:04ถามว่ามันสวยมั้ยอ่ะแล้วแต่ใครชอบมัน
866. 47:07เหมือนมั้มันไม่เหมือนแน่นอนครับเพราะภาพ
867. 47:10วาดอียิปต์เนี่ยมันเหมือนคนวาดรูปไม่เป็น
868. 47:12คือวิธีก็คือว่าเราจะลองลองส่องไปดูก็ได้
869. 47:16ก็จะได้นะฮะว่าเราจะเห็นว่าขากับเท้า
870. 47:20เนี่ยมันวาดในรูปด้านข้างใช่ไหมครับหน้า
871. 47:24ตาเนี่ยวาดด้วยด้านข้างแต่ในขณะเดียวกัน
872. 47:28ลำตัวมันวาดด้านหน้านะ[เสียงหัวเราะ]แล้ว
873. 47:32ก็จริงๆสิ่งอื่นๆก็แปลกครับเวลาวาดปลา
874. 47:35เนี่ยเ้าวาดปลาในรูปด้านข้างแม้จะเป็นปลา
875. 47:40ที่ว่ายอยู่บนบึง
876. 47:42ที่เขียนจากภาพแปลนนะฮะแล้วก็อื่นๆอีกมาก
877. 47:46มายครับขนาดต่างๆก็ไม่สมจริงใช่มั้ครับ
878. 47:49เพราะว่าขนาดของฟาโรห์แล้วก็มเหสีเนี่ยก็
879. 47:53จะตัวใหญ่นะครับในขณะที่คนงานต่างๆเนี่ย
880. 47:57ก็ตัวเล็กไม่ได้เป็นสัดส่วนที่สมจริงกับ
881. 48:00ความเป็นมนุษย์เลยคำถามก็เหมือนเดิมครับ
882. 48:03ว่ามันสวยมั้ยหรือว่ามันเจ๋งมยคำตอบคือ
883. 48:06มันอาจจะไม่ได้ตอบว่าสวยหรือเจ๋งแต่ต้อง
884. 48:09ถามว่าเค้าวาดทำไมแล้วเค้าวาดวาดให้ใครดู
885. 48:12อันที่จริงภาพวาดของอียิปต์โบราณจำนวนไม่
886. 48:15น้อยเลยไม่ได้วาดให้คนดูด้วยซ้ำแต่วาดไว้
887. 48:19ในสุสานตอนที่เราถ้าเกิดว่าใครมีโอกาสได้
888. 48:22ไปเที่ยวอียิปต์ใช่มั้ยครับก็จะเห็นว่า
889. 48:24สิ่งที่ถูกประดับประดาตกแต่งเอาไว้อย่าง
890. 48:27โอ้โหอย่างงดงามแล้วก็ละเอียดประณีตบรรจง
891. 48:31มากๆเนี่ยก็คือในสุสานนั่นเองนะครับเพราะ
892. 48:35ฉะนั้นเนี่ยภาพวาดแบบนี้เนี่ยมันมี
893. 48:37ฟังก์ชันของมันเขาเชื่อว่าวิญญาณของคนตาย
894. 48:40เนี่ยจะเดินทางกลับมายังสุสานแล้วก็กลับ
895. 48:43ไปที่มัมมี่ของตัวเองฉะนั้นเอ่อเมื่อเรา
896. 48:48จะเข้าใจเราก็ต้องเข้าใจบริบทเนี่ยของมัน
897. 48:50ด้วยนะครับภาพวาดอียิปต์โบราณเนี่ยเค้ามี
898. 48:53วิธีคิดในการที่เค้าจะวาดส่วนที่อยากวาด
899. 48:58เนี้ยให้มันเห็นชัดที่สุดฉะนั้นเวลาเรา
900. 49:03มองคนครับถ้าเรามองไปที่ขาและเท้าจากด้าน
901. 49:08หน้านะครับลองนึกว่าเรามองคนนึงเนี่ยที่
902. 49:11ด้านหน้าถามว่าเราเห็นขาและเท้าของเขาค้า
903. 49:15เนี่ยเป็นเชฟที่มันชัดมคำตอบคือไม่ชัดมัน
904. 49:18เป็นแท่งๆตรงๆเท่านั้นเองแต่ด้านไหนล่ะ
905. 49:22ที่มันจะปรากฏเป็นขาและเท้าที่ชัดด้าน
906. 49:25ข้างเพราะด้านข้างมันจะเห็นเท้าแบนออกมา
907. 49:28แล้วก็เห็นน่องโป่งออกมาเห็นหัวเข่าเห็น
908. 49:31ต้นขานี่คือด้านที่เห็นขาชัดลำตัวล่ะถ้า
909. 49:36ลำตัวเห็นด้านข้างเห็นไม่ชัดครับลำตัว
910. 49:39ต้องมองด้านหน้าถ้าผู้ชายก็อกผายไหล่ผึง
911. 49:43ผู้หญิงก็อาจจะมีหน้าอกมีนมว่าอย่างนั้น
912. 49:46นะฮะมีเอวคลอดเพราะฉะนั้นเอ่อสิ่งเหล่า
913. 49:49นั้นเนี่ยมันก็คือสิ่งที่ทำให้เราเห็นชัด
914. 49:52มันก็เลยปรากฏในเรื่องอื่นๆด้วยนะครับ
915. 49:55เวลาวาดปลามันควรจะเห็นด้านข้างครับในมุม
916. 49:58มองของคนอีโบราณคือปลาต้องเห็นด้านข้างสิ
917. 50:01ต่อให้เรามองบึงนั้นจากด้านบนก็ต้องเห็น
918. 50:04ปลาด้านข้างเพราะนี่คือปลาในแบบที่มันชัด
919. 50:07ที่สุด[เสียงหัวเราะ]
920. 50:09อันนี้เนี่ยจะบอกว่าคนอียิปต์คิดเหมือน
921. 50:12ปิกาโซ่หรือเปล่าอ้าน่าสนใจนะฮะเพราะว่า
922. 50:15หรือปิกาโซ่เนี่ยคิดเหมือนคนอียิปต์ใช่
923. 50:17มั้ยก็แล้วแต่ครับเพราะจริงๆปิกาโซก็มี
924. 50:21แรงบันดาลใจมาจากหลายแหล่งโดยเฉพาะเอ่อ
925. 50:23หน้ากากของแอฟริกันนะครับฉะนั้นสิ่งเหล่า
926. 50:27นี้มันก็สามารถที่ขยายมุมมองของเราออกไป
927. 50:30อีกครับว่าเวลาที่เรามองงานต่างๆเรามอง
928. 50:34มันด้วยแว่นตาเดียวหรือเปล่าแล้วเราคาด
929. 50:36หวังมันเนี่ยด้วยรสนิยมเดียวเนี่ยในการ
930. 50:39ที่เรามองศิลปะทั้งหลายหรือเปล่านะครับ
931. 50:43ฉะนั้นเค้าก็ยกตัวอย่างอีกภาพนึงขึ้นมา
932. 50:45ซึ่งเป็นภาพที่ผมชอบที่สุดในชีวิตนึงนะฮะ
933. 50:50ก็คือ Milkate นะฮะของเmียนั่นเองเขาบอก
934. 50:54ว่าถ้าเกิดว่าคนอียิปต์โบราณเนี่ยมาดูภาพ
935. 50:56เนี้ยของเีย
936. 50:59เอิ่ม
937. 51:00[เสียงหัวเราะ]คำถามก็คือว่าคนอียิปต์
938. 51:02โบราณจะบอกว่าภาพเนี้ยวาดดีมยนะฮะคำตอบก็
939. 51:06คือตอบเล่นๆก็ได้คงจะบอกว่าภาพนี้ห่วยแตก
940. 51:09มากเลยอ่ะเพราะมันเป็นภาพที่ไม่แสดงส่วน
941. 51:13ที่ชัดเจนของผู้หญิงคนเนี้ยออกมาให้เห็น
942. 51:16เลยวาดได้ยังไงวาดโดยที่ไม่มีขาไม่มีเท้า
943. 51:20เลยเห็นแค่แขนที่กำลังรินนมมาเนี่ยมันไม่
944. 51:23ได้บ่งบอกอะไรเลยนะฮะไม่ได้บ่งบอกถึงความ
945. 51:27เป็นคนๆนี้เนี่ยในแบบที่มันชัดเจนเพราะ
946. 51:30ฉะนั้นอ่าชาวอีโบราณอาจจะมองก็ได้ครับบอก
947. 51:32ว่าแขนเนี่ยก็สั้นเกินไปเพราะมันไม่ควร
948. 51:35อยู่ในแอชัลักษณะที่งอแบบนี้นะฮะตาก็หลับ
949. 51:39อยู่คือทำไมไม่เปิดดวงตานะครับแล้วก็คน
950. 51:45แบบเนี้ยคนที่แขนสั้นแบบนี้ขาก็มองไม่
951. 51:48เห็นตาก็หลับอยู่คนแบบนี้จะไปใช้รับใช้
952. 51:52ฟาโรห์รับใช้เจ้านายเนี่ยในโลกหลังความ
953. 51:55ตายได้อย่างไรกัน[เสียงหัวเราะ]
954. 51:57เขียนได้สนุกดีนะฮะเพราะฉะนั้นเอ่อคน
955. 52:01อียิปต์โบราณจึงบอกว่าไอ้เจ้าภาพคนรินนม
956. 52:04ของเวอร์เมียเนี่ยเป็นภาพที่ไม่สมจริงเอา
957. 52:06ซะเลยอ่ามันสนุกตรงนี้นะครับเพราะฉะนั้น
958. 52:10เนี่ยผมว่าเค้าพยายามที่จะชวนเราเนี่ย
959. 52:12เค้าเขย่าเราว่าเวลาที่เราตัดสินเราตัด
960. 52:16สินด้วยรสนิยมแบบไหนนะครับแล้วเมื่อเรา
961. 52:19อ่านไปผมก็คิดว่าเราจะรู้สึกว่าจริงๆแล้ว
962. 52:23ความงามมันหลากหลายแล้วก็ไม่จำเป็นเลยที่
963. 52:27เราจะต้องยึดถือในความงามแบบใดแบบหนึ่ง
964. 52:30เนี่ยเท่านั้นนะครับคราวนี้ก็กระโดดมาอีก
965. 52:34ภาพนึงอันนี้ก็เอ่อถือว่าหลุดโลกเลยที
966. 52:38เดียวนะฮะอ่ะผมได้เซฟมาหรือเปล่า
967. 52:43โอเคครับผมเป็นภาพนี้นะฮะเดี๋ยวเปิดให้ดู
968. 52:49ซึ่งก็เป็นภาพที่ผมก็เชื่อว่าจะมีหลายๆคน
969. 52:52ไม่ชอบนะฮะเพราะว่าผมก็ไม่ชอบ
970. 52:56[เสียงหัวเราะ]
971. 52:57เอิ่มมันก็คือภาพที่เวลาเราดูแล้วเรารู้
972. 53:01สึกว่าอะไรของมันวะนะฮะภาพนี้เนี่ยชื่อ
973. 53:05ว่า Composition
974. 53:077 นะฮะก็อาจจะบอกว่า Composition หมาย
975. 53:11เลข 7 อะไรแบบนั้นเนี่ยก็ได้นะฮะถามว่า
976. 53:14ภาพนี้อ่ะถ้าใครชอบใครไม่ชอบลองพิมพ์มานะ
977. 53:17ครับว่าคุณชอบหรือคุณไม่ชอบภาพนี้ภาพนี้
978. 53:21เนี่ยเป็นเอ่อของศิลปินที่ก็ต้องเรียกว่า
979. 53:26ขยับมาสู่ยุคสมัยของ abstract แล้วนะฮะ
980. 53:29ของ Cadenskiy นะฮะซึ่งถามว่ามันมีความ
981. 53:35เจ๋งเนี่ยยังไง
982. 53:37อาจจะถามแบบนี้ก่อนครับว่าเราเห็นอะไร
983. 53:41เราเห็นอะไรในภาพนี้บ้างบางท่านอาจจะบอก
984. 53:44ว่าเห็นนกบินอยู่บางท่านอาจจะบอกว่าเห็น
985. 53:46ดวงตาเห็นแมลงนะครับเห็นปลากำลังแหวกว่าย
986. 53:51เห็นเปลวเพลิงเอ้อมากมายฮะเห็นรูปหัวใจ
987. 53:56เป็นไปได้ครับว่าแต่ละท่านอาจจะมองเห็น
988. 53:58ภาพๆนี้เนี่ยในหลายๆองค์ประกอบนะฮะแต่ที
989. 54:03นี้ถามว่าหนังสือเล่มนี้เขาหยิบภาพเนี้
990. 54:04เนี่ยขึ้นมาทำไมก็เพื่อที่จะบอกครับว่า
991. 54:08เราเนี่ยเห็นภาพที่มันรู้สึกว่ามันแปลกตา
992. 54:12ไปจากไอ้สิ่งที่มันไม่มีอยู่ในโลกอ่ะก็
993. 54:15คือมันไม่ได้เป็นตึกรามบ้านช่องไม่ได้
994. 54:18เป็นต้นไม้ผีเสื้อนะครับเป็นผู้คนเนี่ย
995. 54:21แล้วเรารู้สึกอย่างไรล่ะก็ย้อนกลับไปถึง
996. 54:24ประวัติชีวิตนะฮะของเคดิสกี้เนี่ยนิดนึง
997. 54:27เค้าเกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวยนะฮะในกรุง
998. 54:29มอสโกแล้วก็เล่นดนตรีเล่นเปียโนแล้วก็
999. 54:32แชelloเนี่ยตั้งแต่เด็กๆเลยแต่จริงๆแล้ว
1000. 54:34ไปเรียนกฎหมายแล้วก็เศรษฐศาสตร์นะครับจบ
1001. 54:36มาเนี่ยเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยแต่แล้ว
1002. 54:38เนี่ยชีวิตเ้ามาถึงจุดเปลี่ยนครับวันนึง
1003. 54:41ที่เขา้าไปยืนมองภาพนึงแล้วเค้าก็อึ้งไป
1004. 54:45เลยความอึ้งของเค้าเนี่ยมันคืออึ้งว่าถ้า
1005. 54:50เป็นภาษาเพื่อนๆคือ[ __ ]อะไรวะเนี่ยคือ
1006. 54:53แบบอะไรวะเนี่ยภาพนี้มันคืออะไรวะเนี่ยนะ
1007. 54:56ฮะแต่จริงๆภาพนั้นไม่ใช่ภาพ abstract
1008. 54:58ครับมันเป็นภาพ He stack นะฮะก็คือกอง
1009. 55:02ฟังซึ่งจริงๆ Cose Mone เนี่ยเนี่ยคนที่
1010. 55:05วาดไอ้เจ้าสระบัวภาพแรกเนี่ยนะฮะเค้าวาด
1011. 55:08ไว้เยอะมากเลยจริงๆแล้วไอ้ไอการป้ายกอง
1012. 55:13ฟางขึ้นมาของโมเนียเนี่ยมันมีหลายภาพมาก
1013. 55:15นะฮะเคดิสกี้เนี่ยไปยืนจ้องภาพๆเนี้ยนะฮะ
1014. 55:20แล้วก็มีความอัศจรรย์ใจอ่ะเขาบอกว่าเขา
1015. 55:23อธิบายไม่ถูกครับว่าอะไรที่มันมีเสน่ห์
1016. 55:26ดึงดูดเขาเหลือเกินแต่รู้ครับว่ามันไม่
1017. 55:30ปกติแล้วก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าภาพเนี้ยมัน
1018. 55:33คือภาพอะไรกันแน่
1019. 55:36ผมว่าแรงบันดาลใจตรงนี้น่าสนใจนะครับคือ
1020. 55:39ไอ้คนวาดเนี่ยรู้นะฮะคนวาดรู้ว่าวาดกอง
1021. 55:41ฟางอยู่แต่คนดูอ่ะงงว่าภาพอะไรทีนี้พองง
1022. 55:47ว่ามันเป็นภาพอะไรเนี่ยมันไปสะกิดในใจเขา
1023. 55:49ครับว่าเอ่อแล้วมันมีภาพอะไรอีกที่มัน
1024. 55:55สามารถที่จะวาดออกมาได้ตรงนี้ถ้าเป็นโครง
1025. 55:59ของผู้เขียนเนี่ยเขาบอกว่าเมล็ดพันธุ์
1026. 56:01นั้นเนี่ยเมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยใคร่
1027. 56:03รู้มันเริ่มออกรากแล้วฮะรากนี้จึงนำไปสู่
1028. 56:07การสืบเสาะนะครับว่ามันจะเป็นอะไรไปได้
1029. 56:10อีกนะฮะจากนั้นเนี่ยเขาก็เลยพยายามที่จะ
1030. 56:13ไปวาดรูปครับวาดเพื่อให้ไม่เหมือนจริง
1031. 56:17เพราะเขารู้สึกว่าไอ้รูปของโมเน่ที่เขา
1032. 56:19เห็นน่ะมันไม่เหมือนจริงก็เลยพยายามจะลอง
1033. 56:22บิดเบี้ยวไปทางนั้นทีทางนี้ทีใช้สีที่มัน
1034. 56:25ไม่เหมือนกันอันนี้ก็เหมือนมาติแบบนั้นนะ
1035. 56:27ฮะเอิ่มทีนี้พอวาดไปเรื่อยๆครับเค้าก็รู้
1036. 56:31สึกว่ายังไงมันก็ยังเหมือนจริงอยู่ดีว่ะ
1037. 56:34วาดยังไงดีให้มันเป็นภาพที่ไม่มีสิ่ง
1038. 56:38เนี้ยอยู่ในโลกอ่ะ[เสียงหัวเราะ]
1039. 56:41ฉะนั้นเอ่อเค้าจะวาดอะไรล่ะเค้าก็ไปค้นพบ
1040. 56:45ครับว่าอ๋องั้นลองเปิดเพลงคลาสสิคดูดี
1041. 56:49กว่าเพราะเค้าเนี่ยคุ้นเคยกับสิ่งเนี้ยมา
1042. 56:52ตั้งแต่เด็กแล้วนะฮะพอเปิดดนตรีบรรเลง
1043. 56:55เพลงคลาสสิคเนี่ยเขาก็เปลี่ยนตัวโน้ตให้
1044. 56:59เป็นสีนะฮะแล้วก็ลงทีแปลงทั้งหลายเนี่ย
1045. 57:02จัดจังหวะรูปทรงให้มันราวกับว่ามันเอา
1046. 57:06เพลงมาใส่ลงไปบนผืนผ้าใบจริงๆก็มีคนที่
1047. 57:10คิดวิธีเหล่านี้เนี่ยอยู่อีกพอสมควรนะ
1048. 57:13ครับอย่างควรมิโรเนี่ยก็ใช้วิธีในการที่
1049. 57:16ใช้ดนตรีใช้บทกวีในการที่จะสร้างงานศิลปะ
1050. 57:20เนี่ยด้วยเช่นกันฉะนั้นเนี่ยทำอะไรี้
1051. 57:25พยายามที่จะแปลงสิ่งที่มันมองไม่เห็นก็
1052. 57:29คือเพลงให้มันมาปรากฏเป็นสิ่งที่เห็นสิ่ง
1053. 57:33นี้มนุษย์ไม่เคยเห็นมาก่อนมนุษย์ไม่เคย
1054. 57:35เห็นบทเพลงครับนั่นจึงเป็นความเจ๋ง
1055. 57:38ของinskyนะครับว่าเมื่อเรากลับไปดูภาพนี้
1056. 57:42อีกครั้งนึงหลังจากที่ได้รับคำอธิบายไป
1057. 57:45แล้วเราจะพบว่าเราได้ยินเสียงใช่มั้ฮะและ
1058. 57:49นี่คือความเจ๋งของมันแล้วเราเปลี่ยนคำตอบ
1059. 57:52มว่าจากที่เมื่อกี้บอกว่าไม่ชอบเราเริ่ม
1060. 57:54ชอบภาพนี้มากขึ้นหรือเปล่าสำหรับผมคือใช่
1061. 57:58เลยตอนดูครั้งแรกคือไม่ชอบเลยมั่วซั่วจับ
1062. 58:03ใจความอะไรไม่ได้เลยแต่พอเริ่มอยากลอง
1063. 58:06เงี่ยหูไปฟังภาพนี้ครับมันพบว่าว้าวมันมี
1064. 58:12เสียงมันมีจังหวะของมันอยู่เหมือนกันนะ
1065. 58:14แล้วมันก็น่าทึ่งดีที่มีคนนึงพยายามที่จะ
1066. 58:17วาดภาพดนตรีให้เราได้เห็นนะฮะเพราะฉะนั้น
1067. 58:22เอ่อสิ่งเหล่านี้เนี่ยจริงๆหนังสือนี้
1068. 58:24เค้าก็มีอธิบายออกไปอีกนะฮะว่าเราสามารถ
1069. 58:27สัมพันธ์กับงานศิลปะเนี่ยได้อย่างไรก็อัน
1070. 58:29นี้ขอกระโดดข้ามไปแล้ว
1071. 58:31อยากพาไปสู่ภาพถัดไปซึ่งเป็นอีกหนึ่งภาพ
1072. 58:34ที่ผมชอบมากนะครับภาพๆนี้เนี่ยเอ่อเป็น
1073. 58:39ภาพของฮาเซงาวะโทฮากุนะครับวาดในศตวรรษ
1074. 58:44ที่ 16 ที่จริงมันเป็นฉากกั้นห้องรูปป่า
1075. 58:47สนผมคิดว่าผมเคยไปยืนดูภาพนี้หรือถ้าไม่
1076. 58:51ใช่ก็ใกล้เคียงอ่ะ[เสียงหัวเราะ]คือน่าจะ
1077. 58:54เป็นภาพยุคสมัยเดียวกันหรือไม่ก็ฝีมือของ
1078. 58:56ศิลปินคนเดียวกันนะฮะเอิ่ม
1079. 59:00ภาพๆนี้วาดขึ้นมาเนี่ยเพื่อเป็นฉากกั้น
1080. 59:02ห้องนะครับจริงๆมันก็ยาวเลยทีเดียวคุณผู้
1081. 59:06ชมชอบภาพนี้หรือเปล่าครับผมเดาว่าคนจำนวน
1082. 59:11ไม่น้อยน่าจะชอบแต่ก็อาจจะมีอีกจำนวนนึง
1083. 59:14ที่ไม่ชอบนะฮะส่วนตัวผมกลับมองว่าภาพ
1084. 59:17เนี้ยกับคนที่เติบโตขึ้นมาในวัฒนธรรม
1085. 59:20ตะวันออกอ่ะคนที่เห็นภาพวาดญี่ปุ่นภาพวาด
1086. 59:24จีนนะฮะมาบ้างอย่างชาวไทยเราเนี่ยผมว่า
1087. 59:28น่าจะชอบแต่ถ้าถามว่าเอาภาพเนี้ยไปวางไว้
1088. 59:31ในพิพิธภัณฑ์ของฝรั่งในยุคสมัยอย่างเช่น
1089. 59:35ตอนเนี่ย
1090. 59:37ตอนเอ่อศตวรรษที่ 18-19 แบบนั้นก็ได้
1091. 59:41เนี่ย
1092. 59:43ผมว่าคนน่าจะจำนวนน้อยที่จะชอบภาพๆนี้นะ
1093. 59:46ครับคราวนี้เราลองมาเปรียบเทียบกับอีกภาพ
1094. 59:48นึงครับนี่คือภาพทิวทัศนะฮะของจิตกรที่
1095. 59:53ชื่อว่า Cloor
1096. 59:56อ่อมันชื่อว่าเอ่อ Wheel of
1097. 1:00:01Cสensaนะครับcrครสเป็นวิวทิวทัศเนี่ยนอก
1098. 1:00:07กรุงโรมออกไปนิดนึงชอบภาพนี้มั้ครับเห็น
1099. 1:00:12อะไรในภาพนี้บ้างเขาบอกว่าถ้าเกิดว่าเรา
1100. 1:00:14ไปยืนดูภาพนี้จริงๆเราจะเห็นว่าศิลปินวาด
1101. 1:00:17ภาพนี้ได้แบบสุดยอดมากๆคือมันสมจริงมากๆ
1102. 1:00:22ต้นไม้ใบหญ้าดอกไม้ดอกหญ้าทั้งหลายเนี่ย
1103. 1:00:24มันละเอียดอ่อนมากๆเทียบ 2 ภาพนี้ครับชอบ
1104. 1:00:29ภาพไหนมากกว่ากันนะฮะน่าสนใจผมว่าผู้
1105. 1:00:33เขียนเก่งดีครับที่หยิบเอาแค่ภาพ 2 ภาพ
1106. 1:00:37เนี้ยมาแล้วก็จุดประเด็นนะฮะสำหรับผมผม
1107. 1:00:40ตอบได้ชัดเจนเลยว่าผมชอบภาพวาดญี่ปุ่น
1108. 1:00:42เนี่ยมากกว่านะฮะแต่ก็น่าสนใจว่าเวลาที่
1109. 1:00:46เราชอบหรือไม่ชอบเนี่ยเราตอบจากอะไร
1110. 1:00:49เหมือนที่เมื่อกี้บอกว่าถ้าเราเอาภาพของ
1111. 1:00:51ญี่ปุ่นเนี่ยไปโยนให้กับฝรั่งนะฮะชาว
1112. 1:00:55ยุโรปเนี่ยในยุคนู้นดูคนจำนวนมากอาจจะบอก
1113. 1:00:59ว่านี่วาดเสร็จแล้วหรอทำไมไม่ลงสีเพราะ
1114. 1:01:02มันเป็นขาวดำใช่มั้ยฮะแล้วไอ้ที่ว่างทั้ง
1115. 1:01:04หลายที่เว้นเอาไว้อ่ะเว้นไว้ทำไมนะครับ
1116. 1:01:08เอ่อเพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้ก็จะต้องมีคำ
1117. 1:01:11ตอบหนังสือเล่มนี้เก่งมากเลยฮะเค้าตอบคำ
1118. 1:01:15ถามเนี้ยว่าคุณเว้นที่ว่างไว้ทำไมด้วยการ
1119. 1:01:18พูดถึงเหตุการณ์นึงซึ่งที่จริงมันเป็น
1120. 1:01:20เหตุการณ์ดังที่มีคนพูดถึงเยอะนะครับก็
1121. 1:01:24คือตอนที่เซ็นโนคิวเนี่ยเป็นปรมาจารย์
1122. 1:01:26แห่งการชงชาใช่มั้ยครับสร้างวัวัฒนธรรมชา
1123. 1:01:29ขึ้นมาในดินแดนญี่ปุ่นเนี่ยเอ่อได้รับการ
1124. 1:01:33พูดถึงครับว่าที่บ้านของเขาอ่ะที่ศาลาชา
1125. 1:01:36ของเขาเนี่ยมันมีดอกไม้ดอกนึงชื่อ
1126. 1:01:39อาซางาโอะนะฮะกำลังบานสะพรั่งอยู่แล้วงด
1127. 1:01:44งามมากเพราะฉะนั้นเนี่ยท่านโชกุลเนี่ยก็
1128. 1:01:47เลยอยากจะมาขอดูบอกกับเซโนิคิวว่าเดี๋ยว
1129. 1:01:51จะเดินทางไปที่บ้านของท่านแล้วขอเชยชมดอก
1130. 1:01:54อาซังงาโกะอาซังงาโอะเนี่ยซะหน่อยนึง
1131. 1:01:58ปรากฏปรากฏว่าพอริกคิวเนี่ยเขารู้นะฮะ
1132. 1:02:00สิ่งที่เขาทำก็คือว่าเขาสั่งให้คนที่บ้าน
1133. 1:02:03เขาเนี่ยฤทธิ์ดอกไอ้เจ้าดอกเนี้ยออกจนหมด
1134. 1:02:07ต้นคือไม่เหลือเลยไม่มีดอกนั้นเนี่ยอยู่
1135. 1:02:10ในสวนเลยแม้แต่ดอกเดียวครับโชกุลเดินเข้า
1136. 1:02:14มาในสวนงงมากว่าอ้าวไหนบอกว่าดอกไม้เนี่ย
1137. 1:02:17มันบานสะพรั่งอยู่เต็มต้นทำไมไม่มีให้ดู
1138. 1:02:20เลยจากนั้นเซโนิคิวก็เรียนเชิญท่านโชกุล
1139. 1:02:24เข้าไปในศาลาอันเรียบง่ายและเล็กจิ๋วนะฮะ
1140. 1:02:29ปรากฏว่าเค้าเนี่ยเสียบดอกเอ่ออาซา
1141. 1:02:33อาซาโอะเนี่ยเอาไว้ 1 ดอกฮะเอาไว้ในเรือน
1142. 1:02:37ชงชาอันเรียบง่าย
1143. 1:02:40และนี่คือสุนทริยะแบบญี่ปุ่นนะครับถามว่า
1144. 1:02:46ริคิวทำสิ่งเนี้ยมันก่อให้เกิดอะไร
1145. 1:02:49เราอาจจะมองแบบนี้ก็ได้ครับถ้าโชกุลเนี่ย
1146. 1:02:52มาที่สวนแล้วเห็นดอกไม้เนี่ยบานสะพรั่ง
1147. 1:02:54ตามต้นไม้เต็มไปหมดเลยความประทับใจก็คือ
1148. 1:02:57ว่าว้าวมันช่างงดงามอะไรเช่นนี้แต่การที่
1149. 1:03:02เขาไม่เห็นอะไรเลยครับแล้วเขาไปเห็นดอก
1150. 1:03:05ไม้ชนิดนี้เนี่ยเพียงดอกเดียวกับกิ่งก้าน
1151. 1:03:08ที่มันไม่มีดอกไม้แล้วสิ่งที่ปรากฏขึ้นใน
1152. 1:03:12จินตนาการของท่านโชกุลก็คือว่าโอ้โหนี่
1153. 1:03:15ขนาดดอกเดียวมันยังสวยขนาดนี้ถ้ามันเต็ม
1154. 1:03:19ต้นไปหมดมันจะขนาดไหนและนี่คือความงามของ
1155. 1:03:24ที่ว่างครับเพราะที่ว่างเนี่ยมันมีวัยให้
1156. 1:03:27เราเติมจินตนาการของเราเองลงไปและสวนของ
1157. 1:03:32เซนโนิคิวในจินตนาการของท่านโชกุลอาจจะงด
1158. 1:03:35งามกว่าความจริงก็เป็นไปได้ลึกซึ้งสุดๆ
1159. 1:03:40[เสียงหัวเราะ]
1160. 1:03:40โอ้โหอันนี้ลึกซึ้งสุดๆนะฮะเพราะฉะนั้น
1161. 1:03:44เราอาจจะเอามาขยายความกับสุนทรียะในแบบ
1162. 1:03:47จีนแบบญี่ปุ่นแบบเกาหลีเนี่ยได้เอ่อเรียก
1163. 1:03:52ว่าได้เยอะเลยทีเดียวนะครับเพราะว่าจริงๆ
1164. 1:03:55แล้วเนี่ยสุนทรียะแบบนั้นเนี่ยมันคือการ
1165. 1:03:58ที่ไม่ได้จัดเต็มแต่เว้น space เอาไว้ใน
1166. 1:04:03แบบที่มันพอเหมาะพอดีถามว่า space เหล่า
1167. 1:04:06นั้นเนี่ยมีไว้ทำไมมีไว้ให้เราใส่
1168. 1:04:10จินตนาการของเราเข้าไปเองซึ่งมันก่อเกิด
1169. 1:04:13ขึ้นมาไม่ใช่ภาพครับแต่มันเป็นความรู้สึก
1170. 1:04:16ที่มันปรากฏในใจเราเวลาที่เราไปยืนจ้อง
1171. 1:04:20ภาพวาดญี่ปุ่นจีนเกาหลีเนี่ยนะฮะในลักษณะ
1172. 1:04:23ที่มันเป็นผู้กันจีนผู้กันสีดำแบบนี้แล้ว
1173. 1:04:28เราก็รู้สึกว่าภาพมันดูน้อยมากเลยอ่ะแต่
1174. 1:04:31หลายครั้งเราสามารถยืนอยู่ตรงนั้นได้นาน
1175. 1:04:33เลยเพราะมันเหมือนมันมีอะไรบางอย่างเนี่ย
1176. 1:04:36ที่มันอวนขึ้นมาในตัวเราเองโดยที่ศิลปิน
1177. 1:04:39ไม่จำเป็นจะต้องวาดเลยและนี่เป็นความแตก
1178. 1:04:42ต่างของศิลปะในแบบนี้จริงๆไม่ค่อยอยาก
1179. 1:04:45แบ่งตะวันออกตะวันตกแต่ว่าในยุคสมัยนึง
1180. 1:04:48มันคงต้องแบ่งแบบนั้นเนี่ยนะครับเพราะ
1181. 1:04:50ตะวันตกเนี่ยอยากถมทุกอย่างให้มันละเอียด
1182. 1:04:53ที่สุดในขณะที่ตะวันออกตวัดเอาแล้วก็บอก
1183. 1:04:57ว่าจบแล้วนะฮะอาจจะไม่ต้องตัดสินก็ได้
1184. 1:05:00ครับว่าใครเจ๋งกว่าใครแล้วก็ใครสวยกว่า
1185. 1:05:03ใครมันเป็นแค่ความแตกต่างกันเนี่ยเท่า
1186. 1:05:06นั้นเองนะฮะคราวนี้มาสู่ภาพถัดไปนะครับ
1187. 1:05:11เค้าก็ขยับไปบอกว่าเอิ่ม
1188. 1:05:15มีบุคคลอีกคนนึงที่ทำให้แวดวงศ์ศิลปะ
1189. 1:05:18เนี่ยสั่นสะเทือนแล้วก็กลายร่างเนี่ยไป
1190. 1:05:21เป็นอีกแบบนึงเลยจริงๆแล้วเนี่ยคนๆนี้
1191. 1:05:23เนี่ยเรียนโรงเรียนศิลปะโรงเรียนเดียวกับ
1192. 1:05:25มาตนะฮะแต่ว่าเขาเนี่ยเข้าไปเรียนในโรง
1193. 1:05:29เรียนเนี้ยแล้วเขาไม่ค่อยตั้งใจเรียนเท่า
1194. 1:05:31ไหร่ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเล่นบิลเลียด
1195. 1:05:34นะฮะคนๆนั้นก็คือ Marcel ดูชองนะฮะดูชอง
1196. 1:05:40เนี่ยเวลาพูดขึ้นมาผมก็เชื่อว่าก่อนที่คน
1197. 1:05:43จะนึกใบหน้าเค้าซึ่งอาจจะนึกไม่ออกจะนึก
1198. 1:05:46ถึงผลงานเค้าชิ้นนึงมากกว่านั่นก็คือผล
1199. 1:05:50งานชิ้นนี้นะครับสิ่งที่เรียกง่ายๆว่าโถ
1200. 1:05:54ฉี่
1201. 1:05:55>> [เสียงหัวเราะ]
1202. 1:05:56>> แต่เขาตั้งชื่อมันว่า Funen นะครับเอ่อผล
1203. 1:06:00งานชิ้นนี้เนี่ยมีความสำคัญอย่างมากในโลก
1204. 1:06:02ประวัติศาสตร์ศิลปะนะครับตอนที่เราไปดู
1205. 1:06:06มันจริงๆเนี่ยเราอาจจะยืนจ้องมันอยู่นาน
1206. 1:06:08เลยฮะว่าว้าวมันช่างเป็นผลงานศิลปะที่สุด
1207. 1:06:14ยอดเพราะว่ามีคนพูดถึงมันเนี่ยมากมายนะฮะ
1208. 1:06:17แต่การที่จะเข้าใจว่าไอ้เจ้าสิ่งเนี้ยมัน
1209. 1:06:21เป็นงานศิลปะที่เจ๋งเนี่ยได้อย่างไรก็
1210. 1:06:23ต้องเข้าใจบริบทของมันตอนที่ทำงานศิลปะ
1211. 1:06:26ชิ้นนี้เนี่ยดูชองเนี่ยเค้าอายุ 30 ปีนะ
1212. 1:06:29ครับเค้าได้รับการยอมรับในฐานะศิลปิน
1213. 1:06:32เนี่ยอยู่ในระดับนึงนะฮะแล้วก็ยังเป็น
1214. 1:06:34กรรมการเนี่ยในบอร์ดสมาคมศิลปินอิสระใน
1215. 1:06:37นิวยอร์กนะครับแล้วก็ไอ้เจ้าสมาคมเนี้ย
1216. 1:06:41มันมีกติกาง่ายๆว่าคุณจ่ายเงินมา 6
1217. 1:06:43ดอลลาร์นะฮะไม่ว่าใครจ่ายเงินมาเท่าเนี้ย
1218. 1:06:46คุณก็มีสิทธิ์นำงานของตัวเองเนี่ยมาจัด
1219. 1:06:48แสดงได้ดูชองเค้าก็เลยส่งไอ้เจ้า Fen
1220. 1:06:51เนี่ยเข้าไปแล้วก็จ่ายเงินไป 6 ดอนแต่
1221. 1:06:56ด้วยความที่เขาเป็นบอร์ดใช่ไหมฮะเป็นคณะ
1222. 1:06:58กรรมการเนี่ยเขาก็เลยใช้ชื่อปลอมแล้วก็
1223. 1:07:01เซ็นไปว่า R จุดแล้วก็ must เนี่ยนะฮะ MT
1224. 1:07:07เอิ่มทีนี้พอไอ้เจ้างานเนี้ยมันถูกส่ง
1225. 1:07:10เข้าไปจริงๆมันควรจะต้องได้รับการจัดแสดง
1226. 1:07:12ปรากฏว่ากรรมการทั้งหลายเนี่ยบอกว่ามัน
1227. 1:07:14ไม่ใช่ศิลปะมันคือโถฉี่คุณเอามันมาจัด
1228. 1:07:18แสดงได้ยังไงจูชองเนี่ยก็อยู่ในคณะ
1229. 1:07:21กรรมการครับแต่เขาก็สงบปากสงบคำเพราะว่า
1230. 1:07:23มันเป็นงานเค้าเองแกล้งเนียนไปสุดท้ายไม่
1231. 1:07:27ได้แสดงนะครับแต่พอนิทศการจบลงซึ่งไม่มี
1232. 1:07:30งานของเขาเนี่ยเขาก็เอางานชิ้นเนี้ยไป
1233. 1:07:32ถ่ายรูปแล้วก็ไปลงในนิตยสารศิลปะที่เขา้า
1234. 1:07:36ทำกับเพื่อนคนก็เลยได้เห็นปรากฏว่าพอคน
1235. 1:07:40เห็นเนี่ยมันก็เกิดการถกเถียงกันมากมาย
1236. 1:07:42เลยฮะว่านี่คืองานศิลปะเหรอนะ
1237. 1:07:46[เสียงหัวเราะ]
1238. 1:07:47ทีนี้พอมันถกเถียงกันนะครับงานชิ้นเนี้ย
1239. 1:07:50มันก็เลยดังขึ้นมาเรื่อยๆนะครับแล้วก็เลย
1240. 1:07:54นำไปสู่สิ่งที่มันเป็นข้อขัดแย้งอ่ะข้อ
1241. 1:07:57โต้เถียงกันว่าแล้วศิลปะคืออะไรกันแน่อัน
1242. 1:08:01นี้มันพาเราข้ามเส้นไปไกลนะฮะเพราะว่า
1243. 1:08:04อะไรเพราะนี่คือสิ่งที่เราอาจจะบอกว่ามัน
1244. 1:08:06ใกล้เคียงกับคำว่าสกปรกหรือว่าใกล้เคียง
1245. 1:08:10กับของที่อยู่ต่ำอ่ะมันคือโถฉี่อ่ะนะฮะ
1246. 1:08:14ทุกๆเราทุกๆคนทราบกันดีว่ามันไม่ใช่สิ่ง
1247. 1:08:17ที่จะเอามาโชว์อ่ะนะฮะเอ่อฉะนั้นศิลปิน
1248. 1:08:22เนี่ยเค้าเล่นกับความรู้สึกของเราเนี่ยใน
1249. 1:08:25ลักษณะที่มันสุดโต่งมากๆเลยคือแทนที่จะ
1250. 1:08:29ตั้งคำถามว่าต้องงามมยเค้าไม่ถามสิ่ง
1251. 1:08:33เนี้ยด้วยการวาดรูปภาพที่มันไม่สวยต้อง
1252. 1:08:36เหมือนจริงมยเค้าไม่ตอบคำถามเด้วยการวาด
1253. 1:08:40ภาพที่มันเบี้ยวๆนะฮะแต่เขาเอาโถฉี่มา
1254. 1:08:43ตั้งแล้วก็บอกว่าเส้นระหว่างศิลปะกับไม่
1255. 1:08:46ใช่ศิลปะมันอยู่ตรงไหนล่ะนี่ก็คือเจตนา
1256. 1:08:49ของดูชองนะครับเพราะฉะนั้นนั้นถามว่า
1257. 1:08:53เมื่อเรามองเห็นงานชินี้เรารู้สึกอย่างไร
1258. 1:08:57ผมว่าเป็นไปได้ครับเราจะชอบหรือเราจะไม่
1259. 1:08:59ชอบก็ได้แต่เราจะเห็นเส้นขอบรสนิยมความ
1260. 1:09:03คิดความรู้ความเชื่อของเราชัดเจนมากเลย
1261. 1:09:07ว่าถ้าเกิดเราบอกว่าชอบนั่นแปลว่าเราอาจ
1262. 1:09:10จะเห็นบุคลิกภาพนึงของเราว่าเราเป็น
1263. 1:09:12มนุษย์ประเภทที่ชอบขบฏเราชอบอะไรแปลกๆใช่
1264. 1:09:16มั้ฮะแต่ถ้าเราบอกว่าอี๋ไม่ชอบอะไรแบบดู
1265. 1:09:20แบบทำแบบนี้ได้ยังไงไร้รสนิยมอะไรแบบนี้
1266. 1:09:23นะฮะก็อาจจะทำให้เราเข้าใจตัวเองเช่นกัน
1267. 1:09:25ว่าเราก็เป็นคนที่มีกรอบชัดเจนอาจจะมี
1268. 1:09:28กรอบเรื่องศีลธรรมกรอบความถูกต้องเนี่ย
1269. 1:09:31ชัดเจนก็เป็นไปได้นะครับเพราะฉะนั้นเนี่ย
1270. 1:09:35สิ่งเหล่านี้มันก็คือดอกไม้แห่งการแสดง
1271. 1:09:38ออกของมาเซลดูชองนั่นเองแล้วพอมันงอกออก
1272. 1:09:42มาแล้วเนี่ยมันก็กระตุกผู้คนว่าศิลปะต้อง
1273. 1:09:47มองด้วยตาเท่านั้นเหรอและนี่คือความ
1274. 1:09:50เปลี่ยนแปลงที่มันก่อให้เกิดแรงสั่น
1275. 1:09:53สะเทือนใหญ่โตเลยใช่มั้ฮะเพราะเราเนี่ย
1276. 1:09:57ถูกเอ่อสอนมาหรือว่าถูกฝึกมานะครับตั้ง
1277. 1:10:00แต่โลกยุคสมัยRซanceน่ะจริงๆก็ย้อนกลับไป
1278. 1:10:04ไกลกว่านั้นอีกก็ได้แต่ก่อนหน้านั้นน่ะ
1279. 1:10:06ความงามมันอาจจะไม่ได้ถูกยกย่องหรือว่า
1280. 1:10:08ถูกให้คุณค่าขนาดนั้นนะครับตั้งแต่ Rance
1281. 1:10:12เป็นต้นมาเรารู้สึกว่าความงามมันจะต้อง
1282. 1:10:17ปรากฏอยู่กับสายตาดูชองบอกว่างานศิลปะไม่
1283. 1:10:20ต้องดูด้วยตาครับดูด้วยสมองก็คือใช้
1284. 1:10:24ไอเดียใช้ไอเดียในการดูแล้วนี่ก็เป็นสิ่ง
1285. 1:10:28ที่มันก็จะนำไปสู่ Contemporary Art
1286. 1:10:30เนี่ยในช่วงหลังๆที่มันจะเล่นกับไอเดีย
1287. 1:10:34ใช่มั้ครับมันอาจจะข้ามเส้นไปละเวลาที่
1288. 1:10:36เราบอกว่าเราไปดูงานสมัยใหม่แล้วเรางงว่า
1289. 1:10:39มันดียังไงมันไม่เห็นสวยเลยนะฮะก็อาจจะ
1290. 1:10:42ต้องเข้าใจกรอบความคิดว่าไอ้กรอบความคิด
1291. 1:10:45หลังจากนั้นเป็นต้นมาเนี่ยมันไม่ได้คุย
1292. 1:10:48กันแล้วว่าสวยไม่สวยมันคุยกันว่ามันสื่อ
1293. 1:10:51สารอะไรแล้วมันเขย่าความคิดเราเนี่ยอย่าง
1294. 1:10:54ไรซึ่งตรงนี้ก็มีจุดที่มันอ่อเป็นจุดคาบ
1295. 1:11:00เกี่ยวอยู่มากมายใช่มั้ครับว่าศิลปินบาง
1296. 1:11:02คนก็อาจจะบอกว่ายังต้องมีการจัดองค์
1297. 1:11:04ประกอบเลือกสีสันวัสดุต่างๆเนี่ยที่มัน
1298. 1:11:07ยังคงงามอยู่แต่บางคนก็บอกว่าไม่มันก็มี
1299. 1:11:10คนที่ไปเอาขี้เลยเนี่ยนะฮะมาใส่กระป๋อง
1300. 1:11:14แล้วก็เอามาวางไว้ในพิพิธภัณฑ์แล้วก็
1301. 1:11:16เพื่อที่จะตั้งคำถามในลักษณะแบบนี้เนี่ย
1302. 1:11:19อยู่ด้วยเช่นกันนะครับหนังสือเล่มนี้มัน
1303. 1:11:22น่าสนใจตรงที่ว่าเค้าเชื่อมโยงกลับไปถึง
1304. 1:11:25อีกเรื่องนึงแล้วความที่เขาเป็นคนญี่ปุ่น
1305. 1:11:27เนี่ยตัวอย่างของเขาเนี่ยมันคือวัตถุที่
1306. 1:11:29เป็นญี่ปุ่นลองดูถ้วยชาถ้วยนี้นะครับนี่
1307. 1:11:34คือสิ่งที่เรียกว่าคุโรคุโรรคุจาวัง
1308. 1:11:39คุโรรคุจาวังนะฮะชอบมั้ครับอยากมีสักใบ
1309. 1:11:45ที่บ้านหรือเปล่านี่เป็นถ้วยชาที่ผมชอบ
1310. 1:11:48มากเลยนะฮะผมชอบอะไรแบบนี้มากๆเลยเอ่อ
1311. 1:11:52ช่างที่ทำขึ้นมาเนี่ยคือโจิโร่นะฮะคนที่
1312. 1:11:56สั่งให้ช่างปั้นขึ้นมาก็คือเซโนคิล
1313. 1:11:58ปรมาจารย์แห่งการชงชานั่นเองนะครับถามว่า
1314. 1:12:03ไอ้เจ้าถ้วยใบเนี้ยมันได้รับมันเหมือนกับ
1315. 1:12:06ว่าเนี่ยเค้าสั่งให้ปั้นออกมาเยอะมากๆเลย
1316. 1:12:10ฮะเอามาใช้ในพิธีชาของเขาแต่คนจำนวนมากก็
1317. 1:12:14มองว่ามันไม่เห็นเป็นถ้วยชาที่สวยอะไรเลย
1318. 1:12:17มันทั้งเบี้ยวทั้งเรียบแล้วก็ไม่ได้มี
1319. 1:12:21อะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจเมื่อไปเทียบกับ
1320. 1:12:24ถ้วยชายอีกแบบนึงซึ่งเรียกว่า
1321. 1:12:27โยเฮนเทมโมกุ
1322. 1:12:28นะฮะโยเฮนเทมโมกุเนี่ยจะเห็นว่ามันงดงาม
1323. 1:12:31นะครับบางคนบอกว่ามันเหมือนกับมองไปบน
1324. 1:12:34อวกาศแล้วก็เต็มไปด้วยดวงดาวบนท้องฟ้าแบบ
1325. 1:12:38นั้นซึ่งที่จริงมันก็มีความวิจิตรบรรจง
1326. 1:12:41และก็ทำยากอยู่ในลักษณะของการทำเคลือบให้
1327. 1:12:44เป็นแบบนี้นะฮะทีนี้แล้วทำไมเซโนคิวถึงยก
1328. 1:12:48ย่องไอ้เจ้าถ้วยชาสีดำอันนี้ล่ะอันนี้ลึก
1329. 1:12:52ซึ้งสุดๆเลยยิ่งอ่านนี้รู้สึกว่าเออเข้า
1330. 1:12:55ใจละทำไมชอบญี่ปุ่นนะฮะเค้าอธิบายแบบนี้
1331. 1:12:59ครับ
1332. 1:13:00เอ่อการจะเข้าใจว่าไอ้เจ้าถ้วยชาสีดำนั้น
1333. 1:13:04เนี่ยมันมีสุนทรียะหรือความงามอย่างไร
1334. 1:13:08ต้องจินตนาการครับว่ามันถูกใช้ที่ไหนลอง
1335. 1:13:11นึกถึงเรือนชาที่มันเล็กมากนะครับขนาดไม่
1336. 1:13:15กี่ผืนเสื่อเนี่ยแล้วก็เพดานเตี้ยซุ้ม
1337. 1:13:19ประตูเตี้ยมากต้องโค้งตัวเองเนี่ยเข้าไป
1338. 1:13:22เมื่อเข้าไปในนั้นเนี่ยทุกอย่างถูกจัด
1339. 1:13:23แต่งไว้อย่างเรียบง่ายแทบไม่มีอะไรเลยจะ
1340. 1:13:26กัน 1 ใบแล้วก็มีภาพวาดหรือถ้อยคำบนผนัง
1341. 1:13:30แค่ 1 กระดาษ 1 แผ่นเท่านั้นนะครับฉะนั้น
1342. 1:13:34เข้าไปในนั้นเงียบสงบทุกอย่างครับเราเข้า
1343. 1:13:38สู่พิธีชงชาท่านอาจารย์จะชงชาให้เราจาก
1344. 1:13:42นั้นถ้วยชาสีดำที่ไม่มีอะไรเลยเรียบแล้ว
1345. 1:13:45ก็เบี้ยวใบนี้เนี่ยถูกยื่นมาให้กับเราตอน
1346. 1:13:49ที่เรารับมันมาสู่มือเรามองไม่เห็นเลย
1347. 1:13:52ครับว่ามันงามทางสายตาอย่างไรแต่พอเราได้
1348. 1:13:58สัมผัสมันเราจะได้รับไออุ่นของน้ำชาที่
1349. 1:14:02อยู่ในนั้นมือเราจะค่อยๆสัมผัสถึงความ
1350. 1:14:06ขรุขขละของพื้นผิวในขณะที่เรากำลังยกถ้วย
1351. 1:14:10ชาขึ้นมาดื่มริมฝีปากของเราจะแตะเข้ากับ
1352. 1:14:14ขอบที่มันบิดเบี้ยวๆของมันนะฮะจากนั้นน้ำ
1353. 1:14:18ชาก็ค่อยๆไหลรินลงไปสู่ปากของเราความอบ
1354. 1:14:23อุ่นจะแผ่ซ่านไปตั้งแต่ริมฝีปากแล้วก็
1355. 1:14:28เข้าไปสู่ร่างกายของเราโอ้โห
1356. 1:14:32เห็นกระบวนการที่มันเกิดขึ้นภายในเวลา
1357. 1:14:36แป๊บเดียวเท่านั้นฮะไม่กี่วินาทีแต่ที่
1358. 1:14:38จริงถ้าเรามีสมาธิจดจ่อและละเอียดอ่อนเรา
1359. 1:14:42จะพบว่านั่นคือผัสสะที่มันละเอียดอ่อนมาก
1360. 1:14:45มากถามว่าภาษาที่มันละเอียดอ่อนเหล่านั้น
1361. 1:14:48เนี่ยมันถูกส่งต่อผ่านอะไรมันถูกส่งต่อ
1362. 1:14:51ผ่านภาชนะที่ไม่มีอะไรเลยครับในเมื่อมัน
1363. 1:14:55เรียบขนาดนั้นในเมื่อมันไม่มีอะไรให้เรา
1364. 1:14:58ดูเราจึงใช้ผัสสะอื่นในการสัมผัสทั้งหมด
1365. 1:15:01นั้นครับเราจึงใช้ผิวหนังในการรับรู้
1366. 1:15:05texture รับรู้ความขรุขขระะไม่เรียบ
1367. 1:15:08เนียนเราจึงใช้ริมฝีปากของเราในการที่แปะ
1368. 1:15:12เข้าไปเนี่ยสัมผัสเข้าไปที่ปากจากขอบของ
1369. 1:15:15ถ้วยชารับรู้อุณหภูมิรับรู้รสรับรู้กลิ่น
1370. 1:15:21ถ้วยชานี้เจ๋งตรงที่มันไม่มีอะไรเลยนั่น
1371. 1:15:25เองโอ[เสียงหัวเราะ]
1372. 1:15:27สุดยอดโคตรเซ็นเลยนะฮะเพราะฉะนั้นสิ่งนี้
1373. 1:15:30นะฮะก็เลยทำให้เราได้รู้ว่าจริงๆแล้ว
1374. 1:15:34เนี่ยเราอยู่ในกรอบคิดที่ว่าศิลปะมันต้อง
1375. 1:15:37สัมผัสด้วยดวงตาและนี่เป็นสิ่งที่ไม่ใช่
1376. 1:15:41แค่งานศิลปะครับผมคิดว่าเราอยู่ใน
1377. 1:15:43วัฒนธรรมทางสายตาก็คือว่าในโลกยุคสมัย
1378. 1:15:47ใหม่เนี่ยมันบอกกับเรามันกระตุ้นเร้าเรา
1379. 1:15:50เนี่ยด้วยสายตาฉะนั้นทุกสิ่งทุกอย่าง
1380. 1:15:53พยายามทำตัวให้ฉูดฉาดพยายามทำตัวเรียก
1381. 1:15:56ร้องความสนใจนะครับเอ่อคำถามก็คือว่าแล้ว
1382. 1:16:00ไอ้เจ้าผัสสะชนิดอื่นน่ะมันไม่ถูกใช้เลย
1383. 1:16:04เหรอแล้วผัสสะชนิดอื่นเนี่ยมันไม่สามารถ
1384. 1:16:07สัมผัสรับรู้ความงามได้เลยเหรอนะครับ
1385. 1:16:10เพราะฉะนั้นไอ้เจ้าถ้วยชาสีดำนี้เนี่ยมัน
1386. 1:16:14ก็พาเราเนี่ยออกจากรสนิยมทางสายตามาสู่
1387. 1:16:18รสนิยมทางด้านผัสสะอื่นๆนั่นเองผมชอบมาก
1388. 1:16:22ที่หนังสือเล่มนี้เนี่ยหยิบเอาถ้วยชานี้
1389. 1:16:25มาวางข้างกับโถฉี่ของดูชองมันโคตรจะไม่
1390. 1:16:29เหมือนกันเลยแต่มันก็เหมือนกันด้วยตรงที่
1391. 1:16:32ว่ามันตั้งคำ[เสียงกระแอม]ถามคำถามเดียว
1392. 1:16:35กันครับว่ามันต้องสวยมยมันถึงจะดีจริงๆ
1393. 1:16:41แล้วนี่คือความงามที่มันไม่ต้องสวยแล้ว
1394. 1:16:45มันก็ไม่ได้งามปรากฏขึ้นกับดวงตาของเรา
1395. 1:16:49แต่ว่ามันเป็นความงามที่ทำให้เราได้ไป
1396. 1:16:51สัมผัสสิ่งอื่นนั่นก็คืออันนึงก็คือความ
1397. 1:16:54คิดอีกอันนึงก็คือความรู้สึกนะฮะอันต่อไป
1398. 1:16:58ครับหนังสือเล่มนี้เนี่ยเขาหยิบยกผลงาน
1399. 1:17:01อีกอันนึงซึ่งก็เชื่อว่าหลายๆท่านเห็น
1400. 1:17:04ครั้งแรกก็น่าจะไม่ค่อยชอบแต่หลายท่านก็
1401. 1:17:07อาจจะชอบนะฮะมันก็คือผลงานของ Jackson
1402. 1:17:11Porlck นั่นเองนะฮะ
1403. 1:17:13Jaon Porock เนี่ยเค้าเอ่ออยู่ที่
1404. 1:17:17อเมริกาแล้วก็สิ่งที่ทำให้ผลงานของเขา
1405. 1:17:21เนี่ยมันโดดเด่นขึ้นมานะครับก็เพราะว่า
1406. 1:17:25แกนของโลกศิลปะเนี่ยมันเหวี่ยงไปในอีกทิศ
1407. 1:17:28ทางนึงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 คือสงคราม
1408. 1:17:31โลกครั้งที่ 2 เนี่ยมันทำให้ยุโรปเนี่ย
1409. 1:17:33มันซบไปเลยซบเซาไปเลยฉะนั้นเนี่ยอเมริกา
1410. 1:17:37ก็เรืองอำนาจขึ้นมาฉะนั้นโลกศิลปะเอง
1411. 1:17:40เนี่ยมันก็ไปเรืองอำนาจขึ้นมาในฝั่ง
1412. 1:17:42อเมริกาเนี่ยด้วยเช่นกันถามว่าไอ้ผลงาน
1413. 1:17:46เมื่อกี้ที่ผมได้เปิดให้ดูเนี่ยนะครับก็
1414. 1:17:48คือ Number One เค้าตั้งชื่อว่า Number
1415. 1:17:50One A เนี่ยนะฮะมันก็คือการสาดสีการเท
1416. 1:17:54สีการสะบัดสีลงไปบนผืนผ้าใบถามว่าคนชอบมย
1417. 1:17:59ก็เหมือนเดิมฮะงานศิลปะสมัยใหม่มีทั้งชอบ
1418. 1:18:03และไม่ชอบนะฮะแต่ถามว่าทำไมไอ้งานทิ้น
1419. 1:18:07เนี้ยมันจึงถูกยกย่องสรรเสริญขึ้นมาถ้า
1420. 1:18:11พูดตามที่ผู้เขียนเขาพูดเนี่ยเขาก็บอกว่า
1421. 1:18:13นี่คือดอกไม้ของการแสดงออกจากการที่พอลอก
1422. 1:18:17เนี่ยเขามีรากของการที่สืบเสาะแสวงหา
1423. 1:18:20เนี่ยมาพอสมควรแล้ว[เสียงกระแอม]
1424. 1:18:24ถ้าจำกันได้ตอนที่เราคุยถึงเรื่องภาพเมีย
1425. 1:18:27ของมาติสเนี่ยเอ่อคำถามของมันก็คือคำถาม
1426. 1:18:31ที่เกิดขึ้นหลังจากโลกมีกล้องถ่ายรูปนะฮะ
1427. 1:18:34ว่าแล้วศิลปินจะทำอะไรล่ะทำอะไรที่กล้อง
1428. 1:18:38ถ่ายรูปทำไม่ได้เมื่อกี้พยายามที่จะวาด
1429. 1:18:42ดนตรีออกมานะฮะพอลอกเนี่ยพยายามที่จะทำ
1430. 1:18:47สิ่งที่มีแต่ศิลปะเท่านั้นที่ทำได้ถามว่า
1431. 1:18:52เราสามารถถ่ายรูปสิ่งเนี้ยได้มยมันก็ไม่
1432. 1:18:56ได้เพราะมันไม่มีไอ้สิ่งเนี้ยอยู่ในโลกนะ
1433. 1:18:58ครับแต่ผมว่าหนังสือเล่มนี้อธิบายรูปของ
1434. 1:19:01Porอลลึกซึ้งมากลึกซึ้งในแบบที่ผมไม่เคย
1435. 1:19:06ไม่เคยเห็นคำอธิบายแบบเนี้ยนะฮะมันน่าสน
1436. 1:19:09ใจตรงที่ว่ามันไม่ใช่ว่าเค้ามีวิธีการใน
1437. 1:19:13การสร้างสรรค์ที่มันแปลกใหม่เค้าเอาสีมา
1438. 1:19:15สาดกันแล้วมันก็ได้ภาพในแบบที่ไม่เคยมีคน
1439. 1:19:18ทำมาก่อนแบบนั้นนะฮะแต่ว่าหนังสือเล่มนี้
1440. 1:19:21เนี่ยเค้าไปวางเทียบเคียงกับผลงานอีกผล
1441. 1:19:24งานนึงซึ่งเป็นผลงานที่ผมชอบที่สุดอีกภาพ
1442. 1:19:27นึงนะฮะแต่นึกไม่ถึงว่าเขาจะเอา 2 ภาพ
1443. 1:19:31เนี้ยมาเทียบกันเพื่อให้เกิดความหมายบาง
1444. 1:19:33อย่างภาพนั้นคือภาพนี้นะฮะก็คือภาพไปของ
1445. 1:19:39marret
1446. 1:19:40เอ่อภาพเนี้ยจริงๆมันเป็นผลงานศิลปะที่
1447. 1:19:43มันลึกซึ้งมากๆเลยก็คือMarretรเนี่ยเค้า
1448. 1:19:48เขียนถ้อยคำเนี่ยลงไปบนไอ้เจ้าภาพเนี้ย
1449. 1:19:50ข้างล่างตัว pipe ใช่มั้ฮะบอกว่านี่ไม่
1450. 1:19:54ใช่ไปก็คือมันเป็นภาษาฝรั่งเศสนะฮะที่แปล
1451. 1:19:58ได้ว่าสิ่งที่คุณเห็นอยู่เนี่ยมันไม่ใช่
1452. 1:20:01ไป
1453. 1:20:03มันโอ้โหคือมันง่ายแต่ว่ามันใหญ่โตมโหร
1454. 1:20:09มากเลยนะครับสำหรับผมผมรู้สึกว่ามันเป็น
1455. 1:20:11วิธีคิดที่ใหญ่โตมโหฬารมากเอ่อมันเขย่า
1456. 1:20:15ความคิดเราครับว่าทุกครั้งเลยเวลาที่เรา
1457. 1:20:17มองงานศิลปะอ่ะเราคิดว่าสิ่งนั้นน่ะมัน
1458. 1:20:21คือสิ่งนั้นน่ะเช่นเราเห็นเมียมาติสเราก็
1459. 1:20:24เราก็รู้ว่าเนี่ยคือเมียมาติสใช่มั้ยฮะ
1460. 1:20:27เห็นแวนโก๊ะวาดดอกทานตะวันนี่ก็คือดอกทาน
1461. 1:20:30ตะวันน่ะนะครับจะเห็นใครวาดอะไรอ่ะมันก็
1462. 1:20:33คือสิ่งนั้นน่ะแต่marรetเนี่ยเขาบอกว่า
1463. 1:20:38ไม่นะมันไม่ใช่คุณคิดว่าเนี่ยคือไปทมัน
1464. 1:20:41ไม่ใช่ไปทมันคือผืนผ้าใบแล้วก็ถูกสีมา
1465. 1:20:44ป้าย
1466. 1:20:46แล้วมันก็ทำให้ทุกภาพที่เราเห็นกลายเป็น
1467. 1:20:49ผืนผ้าใบแล้วสีมาป้ายไปทั้งหมดเลยใช่มั้
1468. 1:20:51ฮะผมว่านี่คือการพลิกมุมที่แบบโอ้โหล้ม
1469. 1:20:55ละเนรนาถคือมันถอดแว่นเราออกแล้วก็บอกว่า
1470. 1:20:58เฮ้ยมึงมองอะไรอยู่วะมึงมองพระใบกับสี
1471. 1:21:01ป้ายเท่านั้นแหละเพราะฉะนั้นมันก็เป็นผล
1472. 1:21:05งานที่โอ้มันยิ่งใหญ่มากๆเลยนะฮะเพราะ
1473. 1:21:09ฉะนั้นมันก็ตั้งคำถามกับเราครับว่าแล้ว
1474. 1:21:11ตรงหน้าเราอ่ะเราเห็นอะไรมันทำให้เรารู้
1475. 1:21:15สึกว่าโอ้โหที่ผ่านมาเรามองผ้าใบอ่ะกลาย
1476. 1:21:19เป็นโลกอีกใบมาตลอดเลยฮะคือมันเหมือนกับ
1477. 1:21:23ไอ้ไปเนี่ยมันปูดออกมาแล้วมันก็เป็นวัตถุ
1478. 1:21:25จริงๆดอกทานตะวันมันเป็นวัตถุจริงๆภาพวิว
1479. 1:21:29ทิวทัศเนี่ยมันเป็นวิวทิวทัจริงๆเรารู้
1480. 1:21:33สึกแบบนั้นจริงๆเวลาที่เรายืนจ้องงาน
1481. 1:21:35ศิลปะแต่ความเจ๋งของหนังสือเล่มนี้ก็คือ
1482. 1:21:38ว่าเค้าเอาไอ้ภาพของ Marget เนี่ยมาวาง
1483. 1:21:41คู่กับPlockอกแล้วเาค้าบอกว่าPLอกทำใน
1484. 1:21:43สิ่งที่ศิลปินเนี่ยไม่เคยทำมาก่อนก็คือทำ
1485. 1:21:48ให้งานศิลปะกลายมาเป็นสีที่แต้มอยู่บนผืน
1486. 1:21:52ผ้าใบครับโดยตรงไปตรงมาเลยคือไม่ได้
1487. 1:21:57พยายามศิลปินเนี่ยพยายามวาดโลกความจริง
1488. 1:22:01เข้าไปอยู่ในงานศิลปะมาโดยตลอดแล้วพยายาม
1489. 1:22:04ทำศิลปะให้กลายเป็น 3 มิติมาโดยตลอดนะฮะ
1490. 1:22:07แต่พอลอกดึงศิลปะกลับมากลายเป็นภาพแบนๆมี
1491. 1:22:12แค่หยดสีเส้นสีการสาดสีบนผืนผ้าใบจบมีแค่
1492. 1:22:17นี้เองเพราะฉะนั้นมันกลับกลายเป็นว่า
1493. 1:22:19ศิลปินไม่เคยทำสิ่งนี้กัน[เสียงหัวเราะ]
1494. 1:22:23ตอนอ่านก็แบบเออเว้ยเออทั้งๆที่จริงมัน
1495. 1:22:27เป็นสิ่งที่มันพื้นฐานที่สุดแต่มันหมาย
1496. 1:22:30ความว่ามนุษย์เราอ่ะพยายามที่จะวาดอะไร
1497. 1:22:35อ่ะมาโดยตลอดอ่ะคือผมว่าอ่ะย้อนกลับไปถึง
1498. 1:22:38ภาพวาดวัวบนผนังถ้ำภาพวาดกวางพวกนั้นน่ะ
1499. 1:22:42เราพยายามวาดความจริงบางอย่างใช่ไหมมครับ
1500. 1:22:44แต่พอลอกทำในสิ่งที่เนี่ยมันก็เชื่อมต่อ
1501. 1:22:48กับMarเกรตพอดีเลยว่าเฮ้ยไม่มึงกำลังยืน
1502. 1:22:52ดูสิ่งที่มันไม่ใช่โลกอีกใบอ่ะมันก็คือ
1503. 1:22:56การสาดสีอ่ะแค่นั้นเองนะฮะเพราะฉะนั้นอัน
1504. 1:23:00นี้ก็เป็นอีกหนึ่งอย่างเช่นกันว่าเวลาที่
1505. 1:23:03เราลองไปยืนมองภาพวาดนะครับต่างต่างเนี่ย
1506. 1:23:07ก็เหมือนที่บอกในตอนต้นว่าไอ้เจ้าความรู้
1507. 1:23:10สึกแรกของเรามันก็คือกรอบความคิดของเรา
1508. 1:23:13นั่นเองแล้วเวลาที่เราลองสำรวจต่อไปอีก
1509. 1:23:16นิดนึงว่าอะไรที่เราบอกว่าเราไม่ชอบอะไร
1510. 1:23:19ที่เราบอกว่าเราไม่เข้าใจตกลงแล้วเนี่ย
1511. 1:23:22เราสามารถเข้าใจมันได้มากขึ้นได้อย่างไร
1512. 1:23:25บ้างคราวนี้หนังสือก็กระเถิบไปสู่ผลงาน
1513. 1:23:28อีกอันนึงพอเราเข้าใจผลงานของ Ret แล้วก็
1514. 1:23:32Jackson Porlck แล้วเนี่ยมันก็เข้าใจ
1515. 1:23:35สิ่งต่างๆต่อไปได้ไม่ยากแล้วแต่มันก็ถูก
1516. 1:23:38ปูมาใช่มั้ยครับว่าถ้าเกิดว่าเราไม่ได้
1517. 1:23:40เข้าใจงานของดูชองก่อนมันก็จะเข้าใจงาน
1518. 1:23:43ของพอลกับ magret เนี่ยไม่ได้ชัดเจนนัก
1519. 1:23:48แล้วก็ต่อเนื่องมาอีกว่าเราก็ต้องเข้าใจ
1520. 1:23:50ปิาโซก่อนเข้าใจมาติก่อนแล้วก็ย้อนกลับไป
1521. 1:23:53ถึง renance มันจึงจะทำให้เราเห็นเส้นทาง
1522. 1:23:56เหล่าเนี้ยจนกระทั่งอ๋อกับศิลปะสมัยใหม่
1523. 1:23:59หรือศิลปะร่วมสมัยจนได้นะครับคราวนี้
1524. 1:24:03เนี่ยก็มาถึงไอ้เจ้าสิ่งนี้ซึ่งอาจจะเป็น
1525. 1:24:07สิ่งที่ผมว่ามีคนจำนวนมากไม่ชอบนะฮะซึ่ง
1526. 1:24:10จริงๆผมจนถึงทุกวันนี้ผมก็ยังไม่เคยชอบ
1527. 1:24:14เอ่องานของ Andy Warhall เลยนะครับเอิ่ม
1528. 1:24:18นี่ก็คือกล่อง Br นะฮะไอ้เจ้ากล่อง Br
1529. 1:24:22เนี่ยจริงๆมันเป็นกล่องไม้นะครับที่มัน
1530. 1:24:25ถูกเพนสีลงไปให้เหมือนกับรังของสบู่ล้าง
1531. 1:24:29จานยี่ห้อบิว
1532. 1:24:31เอิ่มถามว่ามันเจ๋งยังไง
1533. 1:24:36งานชิ้นเนี้ยของ Andy Whall หรือว่างาน
1534. 1:24:38ของ Andy Whall ทั้งหมดเนี่ยมันสร้างคำ
1535. 1:24:41ถามขึ้นมาหลายคำถามเลยครับ 1 ก็คือว่า
1536. 1:24:44Andy Warhaอสร้างอะไรใหม่มยเส้นกล้ำกึ่ง
1537. 1:24:48มากถามว่าดีไซน์ทั้งหมดของกล่อง Buo ใหม่
1538. 1:24:51มฮะลอกเ้ามาเลยลอกทั้ง[ __ ]นะครับแต่เค้า
1539. 1:24:56สร้างอะไรใหม่มยเค้าสร้างเพราะว่าเค้าเพน
1540. 1:24:59มันลงไปบนกล่องไม้นี่คือสิ่งที่เขา้า
1541. 1:25:02สร้างในทางเอ่อในทางการลงมือใช่มั้ยครับ
1542. 1:25:06แต่สิ่งที่มันสร้างมากไปกว่านั้นคือ
1543. 1:25:08ไอเดียต่างหากเพราะวฮอกำลังตั้งคำถามว่า
1544. 1:25:11ตกลงแล้วเนี่ยไอ้สิ่งที่เราเรียกกันว่า
1545. 1:25:15ศิลปะเนี่ยมันเป็นสิ่งที่ต้องสูงส่งเท่า
1546. 1:25:18นั้นเหรอไอ้เจ้าข้าวของที่มันอยู่ตาม
1547. 1:25:21ชีวิตประจำวันทั้งหลายเนี่ยมันไม่มีความ
1548. 1:25:24งามในแบบของมันมันไม่สามารถเอาไปจัดตั้ง
1549. 1:25:27ในพิพิธภัณฑ์ได้จริงหรือแทนที่เขาจะเอา
1550. 1:25:31ไอ้เจ้ารังบิวโล่เนี่ยไปตั้งไว้ใน
1551. 1:25:34พิพิธภัณฑ์เค้าก็ซ้อนมันอีกทีโดยการที่
1552. 1:25:37วาดมันลงไปบนกล่องไม้นะฮะถ้าเราไปเห็นไอ้
1553. 1:25:40เจ้าผลงานนี้เนี่ยทุกวันนี้มันเปื้อนมากๆ
1554. 1:25:43เลยนะครับคือผมว่าก็จะซ่อมก็ไม่รู้จะซ่อม
1555. 1:25:46ยังไงนะฮะก็คงต้องเพนลงไปใหม่นะครับเอิ่ม
1556. 1:25:50ความน่าสนใจมันอยู่ตรงที่ว่าแต่ Marcel
1557. 1:25:54เอ่อแต่เอ่อ Andy Wallhall เนี่ยก็เป็น
1558. 1:25:56คนที่
1559. 1:25:58ไม่ได้ทำสิ่งเหล่านี้เนี่ยด้วยกระบวนการ
1560. 1:26:01ที่มันอาจจะเรียกได้ว่าเรามักจะเชื่อว่า
1561. 1:26:04ศิลปินทำแต่จริงๆมันก็ตั้งแต่ศิลปินในยุค
1562. 1:26:07ก่อนแล้วนะครับอย่างรูเบenเนี่ยก็มี
1563. 1:26:10สตูดิโอแล้วก็มีเอ่อลูกมือเนี่ยเต็มไปหมด
1564. 1:26:13เลยเขาก็เลยสร้างผลงานศิลปะออกมาได้มาก
1565. 1:26:15มายหรืออย่างในยุคของอาจารย์ดาวินชีหรือ
1566. 1:26:19แม้กระทั่งตัวศิลปินใหญ่ๆทั้งหลายนะครับ
1567. 1:26:21ก็มีคนที่ช่วยเพนช่วยอะไรแบบนี้เนี่ยอยู่
1568. 1:26:24แล้วด้วยแต่วอหนักไปกว่านั้นคือเขาไม่ได้
1569. 1:26:27ให้ทีมเขาแค่ช่วยสร้างงานขึ้นมาเท่านั้น
1570. 1:26:30เค้าใช้วิธีการในแบบที่นี่เหรอคือสิ่งที่
1571. 1:26:35ศิลปินใช้เช่น Seal Screen ก็คือสกรีน
1572. 1:26:39มันออกมาเลยเป็นภาพเอลวิมา Monro ภาพเหมา
1573. 1:26:42เจ๋อตุงนะครับสกรีนซ้ำๆออกมาเอากี่ชิ้นก็
1574. 1:26:46ได้แต่ด้วยความที่มันเป็นงานศิลปะก็คือ
1575. 1:26:49กำหนดจำนวนชิ้นเอาไว้คำถามก็คือว่าสิ่ง
1576. 1:26:52เหล่านี้เรียกว่างานศิลปะได้ด้วยเหรอ
1577. 1:26:54เพราะว่างานศิลปะมันควรจะมีชิ้นเดียวใน
1578. 1:26:57โลกมิใช่หรือวฮอก็บอกว่าก็ใครบอกล่ะ
1579. 1:27:03จำเป็นเหรอเพราะว่าเค้าก็ก็กลับไปที่
1580. 1:27:06บริบทใช่มั้ฮะก็คือว่าตัวเค้าก็เกิดขึ้น
1581. 1:27:08มาในยุคสมัยที่อุตสาหกรรมมันก็ปั๊มไอ้
1582. 1:27:12เจ้าสินค้าบริโภคทั้งหลายเนี่ยออกมาให้
1583. 1:27:15เราใช้สอยเนี่ยมากมายเต็มไปหมดแล้วก็เอ่อ
1584. 1:27:20การบริโภคของผู้คนมันก็เพิ่มมากขึ้น
1585. 1:27:22เรื่อยๆนะฮะเพราะฉะนั้นความคาบเกี่ยว
1586. 1:27:25ระหว่างเอ่อระหว่างจักรวาลของโฆษณาของ
1587. 1:27:29ผลิตภัณฑ์ของงานดีไซน์
1588. 1:27:31กับจักรวาลของสิ่งที่เรียกว่าศิลปะและ
1589. 1:27:34ศิลปินเนี่ยเส้นแบ่งอยู่ตรงไหนวฮอพยายาม
1590. 1:27:37ที่ยืนถ่างขาเนี่ยอยู่ตรงจักรวาล 2
1591. 1:27:40จักรวาลนี้โลก 2 ใบนี้นะครับแล้วก็ตั้งคำ
1592. 1:27:43ถามครับว่าเครื่องจักรที่ผลิตสินค้าออกมา
1593. 1:27:46มากๆเนี่ยผลิตศิลปะออกมาได้หรือเปล่า
1594. 1:27:50หนังสือเล่มนี้เขาชวนเราคิดครับเขาบอกว่า
1595. 1:27:53เวลาที่เราเห็นภาพ Monarisa เนี่ยกับไอ้
1596. 1:27:55เจ้าถ้วย C nole นะฮะหรือเราจะบอกว่าซอง
1597. 1:27:59มาม่าก็ได้ทำไมเราเรียกmonarิ่าว่าศิลปะ
1598. 1:28:03ครับทำไมเราไม่เรียกซองมาม่าหรือไอ้ถ้วย
1599. 1:28:06มาม่าเนี่ยว่าศิลปะ
1600. 1:28:09[เสียงหัวเราะ]
1601. 1:28:10คำถามเหล่านี้ก็เกิดขึ้นมาได้เนี่ยจากคน
1602. 1:28:12แบบนั่นเองตรงนี้เราเห็นเส้นอะไรครับจะ
1603. 1:28:16เห็นว่าทั้งหมดที่ผมเล่ามาเนี่ยมันคือการ
1604. 1:28:18ค่อยๆพาเราข้ามเส้นข้ามเส้นข้ามเส้นทั้ง
1605. 1:28:22รศนิยมความเชื่อความรู้กรอบความคิดไป
1606. 1:28:26เรื่อยๆใช่มั้ฮะเราข้ามมาถึงตรงนี้แล้ว
1607. 1:28:28ครับแล้วเราก็อาจจะเห็นว่าเอ่อสิ่งนึงที่
1608. 1:28:31มันแบ่งแยกความเป็นศิลปะและไม่เป็นศิลปะ
1609. 1:28:35ก็คือชนชั้นนั่นเองเอ่อถ้าเราย้อนกลับไป
1610. 1:28:38ถึงตั้งแต่ในสมัย Renance ใช่มั้ยครับ
1611. 1:28:40อย่างที่เมื่อกี้บอกว่าศิลปินเนี่ยที่
1612. 1:28:43จริงไม่รู้จะเรียกว่าศิลปินหรือเปล่าเลย
1613. 1:28:45ก็คือเป็นช่างฝีมือด้วยเนี่ยถูกจ้างให้
1614. 1:28:47วาดภาพโดยที่มีเงินจากชนชั้นสูงใช่มั้ฮะ
1615. 1:28:51เพราะฉะนั้นงานศิลปะเนี่ยมันก็เลยถูกบอก
1616. 1:28:53ว่ามันเป็นของสูงถ้ามีโบสถ์นะฮะมีโป๊ป
1617. 1:28:58เนี่ยมาจ้างวาดมันก็อยู่ในโบสถ์ใช่มั้ฮะ
1618. 1:29:00งานของmichelangนจโลทั้งหลายไม่ว่าจะเป็น
1619. 1:29:02งานแกะสลักหรือว่างานเพนเพดานโบสถ์ซิ
1620. 1:29:06เนี่ยมันก็สูงส่งอ่ะเพราะฉะนั้นโลกศิลปะ
1621. 1:29:09ตะวันตกเนี่ยมันถูกมองว่ามันสูงส่งสูงส่ง
1622. 1:29:13สูงส่งแบบนี้เนี่ยมาโดยตลอดทีนี้พอโลกมัน
1623. 1:29:16เปลี่ยนสังคมมันเปลี่ยนสามัญชนมันใหญ่
1624. 1:29:19ขึ้นใช่มั้ครับชนชั้นกลางขยายก่อนหลังจาก
1625. 1:29:22นั้นเนี่ยก็คือคนทั่วๆไปที่กลายเป็นคน
1626. 1:29:25จำนวนมากในสังคมแล้วก็มีบทบาทหน้าที่มาก
1627. 1:29:28ขึ้นมีความเป็นประชาธิปไตยไปคนเหล่านี้มี
1628. 1:29:30สิทธิ์ออกเสียงในการที่จะอ่อลงคะแนนว่า
1629. 1:29:34ใครจะมาบริหารอำนาจรัฐนะฮะเพราะฉะนั้น
1630. 1:29:37เสียงของคนเหล่านี้มันดังขึ้นศิลปินเองก็
1631. 1:29:40เหมือนกันเขาก็อยู่ในกระแสทานนั้นเขาก็
1632. 1:29:42เลยตั้งคำถามว่าแล้วของที่ถูกมองว่าต่ำ
1633. 1:29:45ทำไมต้องต่ำด้วยอ่ะมันสูงเท่ากันกับของ
1634. 1:29:49ที่ถูกมองว่าสูงได้หรือเปล่านะฮะฉะนั้น
1635. 1:29:52ถ้าเราลองกลับไปดูที่ไอ้เจ้าผลงานของ Andy
1636. 1:29:54Warhall อีกครั้งนึงเราจะรู้สึกเปลี่ยน
1637. 1:29:57ไปมยเรารู้รู้สึกเปลี่ยนไปมั้ยจากการที่
1638. 1:30:00มองแค่ว่ามันเป็นแค่การcopปี้รังสบู่ล้าง
1639. 1:30:04จานนะลังนึงเนี่ยเอามาเท่านั้นเองนะครับ
1640. 1:30:09คราวนี้ผมจะขอจบท้ายเนี่ยลงด้วยอ่อ
1641. 1:30:14ประเด็นนะครับว่าจากที่เราไล่เรียงมาทั้ง
1642. 1:30:17หมดตั้งแต่รูปแรกนะฮะของ close Money
1643. 1:30:21แล้วเราก็ตั้งคำถามใช่ไหมั้ครับว่าเวลา
1644. 1:30:24ที่เราเดินเข้าไปในพิพิธภัณฑ์หรือ
1645. 1:30:26แกลลอรี่ศิลปะเนี่ย
1646. 1:30:29เรามองงานศิลปะหรือเราอ่านคำบรรยายมาก
1647. 1:30:32กว่ากันฉะนั้นเอ่อ Layer แรกเลยเราสามารถ
1648. 1:30:37ที่จะเสพงานศิลปะเนี่ยได้ด้วยหัวใจอัน
1649. 1:30:40บริสุทธิ์
1650. 1:30:42โยนเอากรอบต่างๆที่ผู้คนทั้งหลายสอนเรามา
1651. 1:30:46เอ่ออาจารย์บอกกับเรามาตำราศิลปะทั้งหลาย
1652. 1:30:49เค้าบอกกับเรามาเนี่ยวางไว้ก่อนนะฮะแล้ว
1653. 1:30:53ลองสัมผัสรับรู้มันครับด้วยการที่บอกกับ
1654. 1:30:56ตัวเองถามกับตัวเองว่าชอบหรือเปล่ามัน
1655. 1:31:00กระทำอะไรกับเรานะฮะจากนั้นลองถามลึกลงไป
1656. 1:31:03อีกนิดนึงครับว่าแล้วที่เราชอบหรือไม่ชอบ
1657. 1:31:06มันเพราะอะไรมันเกิดขึ้นจากตัวเราเพียวๆ
1658. 1:31:09หรือเปล่าหรือว่ามันเกิดจากชุดความรู้ชุด
1659. 1:31:12ไหนมันเกิดขึ้นจากกูกูรูคนไหนนะฮะหนังสือ
1660. 1:31:15เล่มไหนใครเป็นคนที่มาบอกกับเราว่าอะไรดี
1661. 1:31:18อะไรไม่ดีแล้วหลังจากนั้นเนี่ยไอ้เจ้า
1662. 1:31:21เมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยใคร่รู้เนี่ยมัน
1663. 1:31:23จะเริ่มถูกหย่อนลงไปในเนื้อดินแล้วราก
1664. 1:31:26แห่งการสืบเสาะมันจะถูกสืบเสาะต่อไปนี่
1665. 1:31:29เป็นเหตุผลใช่ไหมครับที่เวลาที่เราเข้า
1666. 1:31:31พิพิธภัณฑ์แล้วเนี่ยบางครั้งเราเสร็จมัน
1667. 1:31:34ที่ทางออกนี่แหละก็คือจะต้องไปคุ้ยหา
1668. 1:31:37หนังสือที่เขาขายอยู่เพื่อที่จะอ่านต่อ
1669. 1:31:40ครับว่านิทรรศการที่เขาจัดอยู่ศิลปินที่
1670. 1:31:43เขาจัดแสดงอยู่เนี่ยหรือผลงานศิลปะที่เขา
1671. 1:31:46จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เนี่ยมันมีที่
1672. 1:31:49มาที่ไปรากความคิดอย่างไรเจ้ารากแห่งความ
1673. 1:31:55เสาะแสวงของเราเนี่ยมันจะค่อยแผ่ลมออกไป
1674. 1:31:57ครับแล้วผมก็เชื่อว่าทุกๆท่านที่คลิกเข้า
1675. 1:32:01มาดูคลิปนี้เนี่ยก็กำลังแผ่รากนั้นอยู่
1676. 1:32:05ไอ้รากเนี้ยมันแผ่ไปได้ไม่รู้จบเลยครับ
1677. 1:32:08มันสามารถแผ่รากไปได้ตลอดชีวิตเลยแล้วเรา
1678. 1:32:12ก็จะค่อยๆเข้าใจศิลปะที่เราเคยไม่เข้าใจ
1679. 1:32:15มากขึ้นเราค่อยๆเห็นบริบทของผลงานแต่ละ
1680. 1:32:19ชิ้นมากขึ้นค่อยๆเข้าใจไอเดียที่อยู่
1681. 1:32:23เบื้องหลังของศิลปินแต่ละคนเนี่ยมากขึ้น
1682. 1:32:25ใช่ไหมครับแล้วก็อาจจะทำให้เราค่อยๆสลาย
1683. 1:32:28เส้นแบ่งของอัตราของเราลงไปด้วยก็ได้นะ
1684. 1:32:31ครับว่าเราอาจจะเคยนิยามตัวเองว่าผมมี
1685. 1:32:34ศิลปินในดวงใจคนใดคนนึงนะฮะแต่พอรากเมัน
1686. 1:32:39แผ่ออกไปเรื่อยๆเนี่ยมันจะพบว่าโลกมัน
1687. 1:32:42กว้างมากและความรู้ของเราเองก็จะกว้าง
1688. 1:32:44ขึ้นรสนิยมความชอบของเรากว้างมากขึ้นครับ
1689. 1:32:48ถ้าตามที่หนังสือเล่มนี้บอกถามว่ามันจะนำ
1690. 1:32:51ไปสู่อะไรมันจะนำไปสู่ดอกไม้แห่งผลลัพธ์
1691. 1:32:55นะฮะ
1692. 1:32:56ที่มันจะผลิดอกออกใบออกมาเมื่อรากนั้นมัน
1693. 1:33:00สั่งสมอาหารเนี่ยจนมากพอเราจะสร้างสรรค์
1694. 1:33:04ศิลปะขึ้นมาด้วยตัวเราเองครับซึ่งสำหรับ
1695. 1:33:08ผมมันไม่ได้หมายความว่าเราจะไปเป็น
1696. 1:33:11painเตอรเราจะไปเป็นคนทำปฏิมากรปฏิมากรรม
1697. 1:33:16ทั้งหลายเหล่านั้นฮะแต่ไอ้เจ้ารากที่มัน
1698. 1:33:19แผ่ออกไปแบบนี้เนี่ยมันนำมาซึ่งการเป็น
1699. 1:33:23ตัวฉันเองแล้วเราจะเริ่มตอบได้ครับว่าเรา
1700. 1:33:27เห็นสิ่งต่างๆในโลกใบนี้เรามีทัศนะอย่าง
1701. 1:33:31ไรกับมันในแบบที่เข้าใจตัวเองฉะนั้นถ้า
1702. 1:33:35เราเป็นหมอฟันสักคนนึงเราอาจจะออกแบบร้าน
1703. 1:33:39เนี่ยในแบบที่มันไม่เหมือนคลินิกทำฟันที่
1704. 1:33:42ไหนเลยนะครับถ้าเกิดว่าเอ่อเราเป็นคนทำ
1705. 1:33:48ก๋วยเตี๋ยวก็ได้นะครับชามก๋วยเตี๋ยวของ
1706. 1:33:50เราอ่ะมันก็จะเป็นชามก๋วยเตี๋ยวที่เฉพาะ
1707. 1:33:53ตัวมากๆแล้วผมว่าทุกอาชีพเลยครับถ้าเรา
1708. 1:33:57สามารถที่จะทำใน 3 สิ่งนี้ได้มีเมล็ด
1709. 1:34:01พันธุ์แห่งความสงสัยใคร่รู้แผ่รากออกไป
1710. 1:34:04เพื่อสืบเสาะค้นหาความเป็นไปได้อื่นแล้ว
1711. 1:34:07ก็ผลิดอกออกใบออกมาเป็นดอกไม้แห่งผลลัพธ์
1712. 1:34:10นะฮะเราจะเห็นว่าศิลปะไม่ได้จำกัดอยู่แค่
1713. 1:34:15ในพิพิธภัณฑ์ศิลปินไม่ได้จำกัดอยู่แค่คน
1714. 1:34:19ทำงานศิลปะครับมนุษย์ทุกคนที่จริงแท้กับ
1715. 1:34:23ตัวเองล้วนล้วนแล้วแต่เป็นศิลปินแล้วโลก
1716. 1:34:27มันจะไม่น่าเบื่อใช่มั้ครับเพราะว่าโลกจะ
1717. 1:34:29ไม่ได้เริ่มต้นจากการที่เราคิดว่าตลาดเขา
1718. 1:34:32ต้องการอะไรใครที่ทำอะไรออกมาแล้วผลิตออก
1719. 1:34:37มาแล้วมันถึงขายดีส่วนตัวผมคิดว่าโลกแบบ
1720. 1:34:41นั้นโคตรน่าเบื่อเลยฮะเพราะว่าเรียนมา
1721. 1:34:44แล้วก็เรียนรู้ว่าอะไรถูกต้องอะไรควรทำ
1722. 1:34:48แล้วก็แค่ผลิตซ้ำๆออกมาแล้วก็เรียนบท
1723. 1:34:50เรียนเดียวกันมาด้วยอะไรที่ทำให้เราจะ
1724. 1:34:53ต้อง explore สำรวจโลกใบนี้แล้วก็สำรวจ
1725. 1:34:56มันได้ด้วยการผ่านงานศิลปะด้วยแต่ผมเชื่อ
1726. 1:34:59ว่าฟังวันนี้จบทุกๆท่านจะมีแรงบันดาลใจใน
1727. 1:35:01การที่จะแผ่รากออกไปเนี่ยผ่านอะไรอีกหลาย
1728. 1:35:05อย่างเช่นอ่านหนังสือที่มันหลากหลายขึ้น
1729. 1:35:08นะครับฟังเพลงที่เราทั้งชอบและก็ไม่ชอบ
1730. 1:35:11แล้วก็เดินทางออกไปดูโลกแล้วก็ความเป็นไป
1731. 1:35:15ได้อื่นใช่มั้ครับสิ่งเหล่านี้เมื่อมัน
1732. 1:35:17ปฏิสัมพันธ์กับตัวเรามากขึ้นเรื่อยๆมันจะ
1733. 1:35:19ก่อเกิดเป็นความชอบรสนิยมมุมมองส่วนตัว
1734. 1:35:23ของเราครับแล้วพอทุกๆคนกลายเป็นศิลปิน
1735. 1:35:26เนี่ยโลกมันสนุกมากเลยฮะเหมือนกับงาน
1736. 1:35:28ศิลปะที่ผมได้เล่าสู่กันฟังว่าเมื่อเราไป
1737. 1:35:31ถึงจุดนึงเราสามารถ enjoy โถฉี่ของดูชอง
1738. 1:35:34ได้เท่าๆกับไอ้เจ้ากล่องบิวโร่เนี่ยของ
1739. 1:35:38เ่อวอนะครับแล้วก็หันไปดูหน้าเมียของมาติ
1740. 1:35:41แล้วก็บอกว่าก็สวยไปอีกแบบเว้ยแล้วก็หัน
1741. 1:35:44ไปเหล่ไปมองบึงบัวของโมเน่แล้วก็บอกว้าว
1742. 1:35:48มันช่างเป็นโอ้โหการแต้มสีสันที่
1743. 1:35:51มหัศจรรย์เหลือเกินนะครับแล้วก็รวมถึงการ
1744. 1:35:54ได้เห็นภาพวาดญี่ปุ่นที่มันดูเหมือนวาด
1745. 1:35:57ไม่เสร็จแต่กลับมีเสน่ห์เหลือเชื่อนะฮะ
1746. 1:36:01ลองคิดดูสิครับว่าถ้าเราดุ่มเดินไปในโลก
1747. 1:36:04ใบนี้ด้วยความรู้สึกแบบนี้ด้วยดวงตาแบบ
1748. 1:36:07นี้ด้วยทัศนะที่มันเปิดกว้างและเรียนรู้
1749. 1:36:10แบบนี้นะครับโลกมันจะน่ามหัศจรรย์ขนาดไหน
1750. 1:36:14และถ้าเราเป็นผู้สร้างสร้างสรรค์สิ่งต่าง
1751. 1:36:16ๆขึ้นมาเราสามารถสร้างโลกใบนี้ให้มัน
1752. 1:36:19มหัศจรรย์ขึ้นได้มากเพียงใดนะครับเพราะ
1753. 1:36:22ฉะนั้นนี่นี่คือเนื้อหาที่ผมนำมาปิดท้าย
1754. 1:36:26ซีรีย์นะฮะหมายถึงว่าซีซั่นเนี้ย
1755. 1:36:28[เสียงหัวเราะ]
1756. 1:36:29แล้วผมขอพักเบรคนะครับประมาณสัก 10 กว่า
1757. 1:36:31วันแล้วจะกลับมาบำรุงบำเรอสมองทุกๆท่าน
1758. 1:36:34เช่นเคยนะครับถ้าชอบอย่าลืมช่วยกันกดไลก์
1759. 1:36:37ให้กับรายการสักนิดนึงแลกเปลี่ยนความคิด
1760. 1:36:39เห็นเข้ามาครับว่าฟังวันนี้แล้วเป็นอย่าง
1761. 1:36:41ไรที่จริงต้องบอกว่าเป็นตอนที่ผมก็เชื่อ
1762. 1:36:43ว่ามันจะยอดวิวไม่เยอะนะครับเวลาที่ทำ
1763. 1:36:45อะไรเกี่ยวกับเรื่องศิลปะสถาปยกรรมเนี่ย
1764. 1:36:48ยอดวิวไม่เยอะหรอกแต่ว่าเรารู้สึกว่ามัน
1765. 1:36:50สนุกนะครับอยากทำก็ถ้าเห็นว่าเป็น
1766. 1:36:53ประโยชน์ก็สามารถร่วมสนับสนุนรายการได้นะ
1767. 1:36:56ครับตามช่องทางที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอนะ
1768. 1:36:58ครับขอบคุณทุกๆการสนับสนุนเลยนะครับแล้ว
1769. 1:37:00ก็สามารถกดติดตามช่องกันไว้ได้ด้วยเช่น
1770. 1:37:04กันนะครับเอ่อแล้วก็ขอขอบคุณสปอนเซอร์ของ
1771. 1:37:07เราด้วยนะฮะขอบคุณAllวellนะครับแบรนด์ที่
1772. 1:37:09อยู่เบื้องหลังความมั่นใจของโรงพยาบาล
1773. 1:37:11ชั้นนำทั่วประเทศมายาวนานกว่า 27 ปีนะ
1774. 1:37:14ครับ Allwell ร่วมสนับสนุนให้คนไทยมี
1775. 1:37:16สุขภาพดีขึ้นผ่านอุปกรณ์ดูแลเชิงป้องกัน
1776. 1:37:19นะครับให้คนให้คุณและคนที่คุณรักเนี่ย
1777. 1:37:22เนี่ยอ่อดูแลตัวเองได้ง่ายและสะดวกขึ้นนะ
1778. 1:37:25ครับอย่างเช่นเชือกกระโดดอัจฉริยะนะฮะไร้
1779. 1:37:29สายอันนี้นะครับ Smart Jump นะฮะก็
1780. 1:37:31สามารถที่จะซื้อไปและประกอบง่ายมากนะครับ
1781. 1:37:35แล้วก็สามารถที่จะกระโดดอยู่ที่บ้านได้
1782. 1:37:37โดยที่ไม่จำเป็นจะต้องมีพื้นที่กว้างขวาง
1783. 1:37:40อะไรนะฮะแล้วก็เมื่อโดดแล้วไอ้เจ้าข้อมูล
1784. 1:37:43ทั้งหลายก็จะถูกบันทึกไว้ในแอปพลิเคช
1785. 1:37:46Allwell Plus นะครับไม่ว่าจะเป็น
1786. 1:37:48แคลอรี่ที่ใช้ไปจำนวนครั้งที่กระโดดเวลา
1787. 1:37:51ที่กระโดดนะครับก็เหมาะมากสำหรับคนที่
1788. 1:37:53กำลังดูแลสุขภาพตัวเองอยู่นะครับและถ้า
1789. 1:37:56กำลังมองหาของขวัญพรีเมี่มนะครับให้กับ
1790. 1:37:59คู่ค้าของเราองค์กรที่ทำงานร่วมกันหรือ
1791. 1:38:02ว่าผู้บริหารนะครับก็สามารถที่จะแอด Line
1792. 1:38:05Allwell อันนี้แล้วก็ไปสั่งซื้ออุดหนุน
1793. 1:38:07สปอนเซอร์ของเรากันได้เลยนะครับขอบคุณ
1794. 1:38:10Allวellนะครับ Allwell สร้างความสุขให้
1795. 1:38:12ทุกวันของชีวิตครับผมโอเคครับโอ้วันนี้
1796. 1:38:16นี่เล่าซะจนอ่าเสียงหมดเลยนะฮะโอเคครับ
1797. 1:38:21คุณซิรีนนะฮะบอกว่าชอบมากค่ะไม่เข้าใจ
1798. 1:38:24ศิลปะมานานนะครับคุณกฤตจีวะให้ 10 เต็ม 5
1799. 1:38:27สนุกมากครับขออีก EP ที่เป็นมุมมอง
1800. 1:38:30สถาปนิกนะฮะเอ่อจริงๆไว้ลองมาทำแบบนี้กัน
1801. 1:38:34ดูครับเอาวิธีคิดของสถาปนิกในแต่ละยุคนะ
1802. 1:38:39ฮะแล้วลองมาส่องมองงานสถาปยกรรมกันดูนะฮะ
1803. 1:38:42ถ้าชอบถ้าสนใจพิมพ์ตัว Y กันเข้ามาก็ได้
1804. 1:38:45ซึ่งก็จะเป็นอีกตอนที่ยอดวิวน้อยกว่างาน
1805. 1:38:47ศิลปะอีกนะฮะแต่เดี๋ยวไว้ลองฮะผมขออนุญาต
1806. 1:38:50ไปเตรียมเนื้อหาเรียบเรียงมาสักนิดนึง
1807. 1:38:53เริ่มเห็นลู่ทางเพราะจริงๆแล้วเนี่ยไม่
1808. 1:38:55จำเป็นจะต้องไล่ทุกยุคก็ได้แต่ว่าดึงเอา
1809. 1:38:58ยุคเด่นๆนะครับเอาคนที่มีผลงานที่น่าสนใจ
1810. 1:39:02มาลองมาลองส่องมองกันดูก็ได้นะครับว่าโลก
1811. 1:39:05มันเปลี่ยนสถาปัตยกรรมเนี่ยไปยังไงบ้างนะ
1812. 1:39:08ครับเอ่อคุณทวีพลนะฮะบอกว่าหรือทุนทวีพร
1813. 1:39:12นะครับบอกว่าชอบค่ะนะครับคุณศีระเดินทาง
1814. 1:39:15ปลอดภัยครับรอฟังประสบการณ์ใหม่ๆจากคุณ
1815. 1:39:18เอ๋ขอบคุณมากนะครับผม
1816. 1:39:21โอเคครับก็ขอบคุณทุกคนนะครับที่ออมีแลก
1817. 1:39:25เปลี่ยนกันเข้ามาเยอะเลยบอกว่าชอบไม่ชอบ
1818. 1:39:27นะครับบางคนบอกว่าชอบภาพต้นสนนะฮะก็อัน
1819. 1:39:31นั้นตรงกันรสนิยมตรงกันกับผมนะครับผมก็
1820. 1:39:34ชอบภาพต้นสนของญี่ปุ่นนะฮะอ้อมีคนพิมพ์
1821. 1:39:37ตัว Y เข้ามาพอสมควรนะครับเดี๋ยวจะรอดูนะ
1822. 1:39:39ครับว่ามีคนอยากฟังเรื่องสถาปัตยกรรมมาก
1823. 1:39:42น้อยแค่ไหนนะครับขอบคุณทุกท่านครับแล้วก็
1824. 1:39:45เราเจอกันเมื่อกลับมานะครับก็ขอให้มีวัน
1825. 1:39:48ที่ดีนะครับถ้าคิดถึงกันก็อย่าลืมคลิก
1826. 1:39:51เข้าไปดูคลิปย้อนหลังนะฮะมีอยู่เพียบเลย
1827. 1:39:54นะครับก็หรือว่าจะฟังบทภาวนาเช้าเย็นก็
1828. 1:39:57ได้ด้วยเช่นกันครับแล้วพบกันนะครับ Have
1829. 1:40:00a nice day ครับผม